# data[].attributes.headline
12. Literka R. Zapraszamy do zagrania w grę i wpisania w ranking swojej nazwy. :) Aby zagrać w grę nie trzeba się logować wystarczy smartphone bądź komputer. 

# data[].attributes.subject
12. Literka R. Zapraszamy do zagrania w grę i wpisania w ranking swojej nazwy. :) Aby zagrać w grę nie trzeba się logować wystarczy smartphone bądź komputer. 

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Poprawnie: r, R, rower, RAMA, ROMEK, RYDZ, RAFAŁ, regał, Niepoprawnie: A, B, c, z, m, K, S, C, o, g, w, N, L, E, Y, h, b, v, t.

# data[].attributes.headline
11. Karta pracy numer 4. Połącz kropki flamastrem i pokoloruj kredkami według wzoru.

# data[].attributes.subject
11. Karta pracy numer 4. Połącz kropki flamastrem i pokoloruj kredkami według wzoru.

# data[].attributes.headline
10. Karta pracy numer 3. Poznajemy literkę r jak rower. Przypomnij sobie jakie jeszcze wyrazy rozpoczynają się tą literką. Spróbuj odnaleźć drukowane literki r, R. Narysuj palcem po śladzie literkę R, r. A na koniec spróbuj odnaleźć pisane litery R i r. 

# data[].attributes.subject
10. Karta pracy numer 3. Poznajemy literkę r jak rower. Przypomnij sobie jakie jeszcze wyrazy rozpoczynają się tą literką. Spróbuj odnaleźć drukowane literki r, R. Narysuj palcem po śladzie literkę R, r. A na koniec spróbuj odnaleźć pisane litery R i r. 

# data[].attributes.body
Zabawa - Hello

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:45•Watch full video

# data[].attributes.headline
7. Ćwiczenia dla dzieci - Zabawa - Na ziemi zostaje

# data[].attributes.subject
7. Ćwiczenia dla dzieci - Zabawa - Na ziemi zostaje

# data[].attributes.headline
6.„Góra” – słuchanie opowiadania Barbary Supeł. Rozmowa z rodzicem na jego temat.

# data[].attributes.subject
6.„Góra” – słuchanie opowiadania Barbary Supeł. Rozmowa z rodzicem na jego temat.

# data[].attributes.body
Góra Barbara Supeł Karol od rana przeglądał się w lustrze. Przymierzał ciepłe dresy, kurtkę przeciwdeszczową i nową czapkę narciarską. Choć wiele razy wędrował z rodzicami po górach, dzisiejsza wyprawa miała być naprawdę wyjątkowa. – Wejdziesz na szczyt na własnych nogach – powtarzali rodzice i brzmiało to trochę jak ostrzeżenie. – Sporo urosłeś od zeszłego roku i nie zmieścisz się już w nosidle. Ale Karol nie wydawał się zmartwiony. „Nosidła są dla maluchów” – myślał. – „A ja jestem już bardzo duży”. – Jak wyglądam? – zapytał, prężąc się przed lustrem. – Strasznie poważnie – odpowiedział tata. – Ale brakuje ci traperów. Przecież nie będziesz się wspinał w samych skarpetkach! Karol roześmiał się i wcisnął stopy w wysokie sznurowane buty. Tata nachylił się, by je zawiązać, więc chłopiec wykorzystał moment i kątem okna znowu łypnął w lusterko. Uśmiechnął się zadowolony. Rzeczywiście – wyglądał jak prawdziwy wędrowiec! Tymczasem mama zabrała się do przygotowania wycieczkowego ekwipunku. Plecaki turystyczne wypełniły się różnymi sprzętami „na wszelki wypadek”. Kanapki i herbata – na wypadek głodu, płaszcze – na wypadek deszczu, karimaty – na wypadek postoju, ciepłe swetry – na pogorszenia pogody…  – Musimy być przygotowani na różne sytuacje – wyjaśniła. Przezorny Karol pomyślał, że w takim razie on także powinien coś spakować. Pobiegł do swojego pokoju. Po chwili wrócił z plastikowym czerwonym klockiem i gumką recepturką. – Na wszelki wypadek – wytłumaczył poważnym tonem, więc mama nie ośmieliła się zaprotestować. Spakowała klocek i gumkę do kieszeni plecaka – obok latarki, termosu i mapy. Wkrótce cała rodzina wyruszyła na szlak. – Widzisz te schody? – Tata wskazał Karolowi strome kamienne stopnie. – Poradzisz sobie? – Poradzę! – wykrzyknął chłopiec i śmiało ruszył przed siebie. – W przedszkolu codziennie chodzę po takich schodach. Umiem już zmieniać nogi – zobaczcie! Prawa, lewa, prawa, lewa – podśpiewywał wesoło, akcentując każdy krok solidnym tupnięciem. Jednak po chwili okazało się, że w górach jest więcej schodów niż w przedszkolu… znacznie więcej, chociaż z szatni do sali starszaków jest ich przecież mnóstwo! Chłopiec spojrzał w górę – stopnie prowadziły jeszcze wyżej, a szczyt wciąż niknął w chmurach. – Nogi mnie bolą – jęknął rozpaczliwie i obejrzał sią na rodziców. – Już? – Tata spojrzał na zegarek i trochę się zmartwił, bo od wejścia na szlak minęło dopiero kilka minut. Najwyraźniej zapomniał, że pod górę czas płynie znacznie wolniej. – Do szczytu jeszcze kawał drogi… – uprzedziła z troską mama. – Dasz radę, synku? Karol jęknął po raz drugi. Przez chwilę zapragnął znowu być maluchem, który mieści się w turystycznym nosidle. Podszedł pod górę jeszcze kawałek. Zatrzymał się, by oznajmić, że jednak nie da rady – że boli go głowa, oko i palec i właściwie wolałby siedzieć w hotelu i oglądać telewizję… ale wtedy tata powiedział: „Patrzcie!”, i wskazał palcem widok rozciągający się za ich plecami. Karol obejrzał się za siebie. To było coś! Choiny o grubych pniach strzelały spomiędzy omszałych głazów i zdawały się sięgać samego nieba. Kamieniste zbocze wyglądało jak sceneria z bajki o smokach! – Jeszcze tylko kilka stopni i będziemy szli po ścieżce – pocieszył zmęczonego synka tata. – Zobaczysz korzenie tych drzew. Wyglądają jak węże! – Fajnie! – wykrzyknął Karol i z nową energią ruszył przed siebie. Mama i tata wymienili porozumiewawcze uśmiechy. Po chwili Karolowi wędrowało się dużo przyjemniej – zwłaszcza że za każdym zakrętem czekała go jakaś niespodzianka: a to wyjątkowo piękny widok na okolicę, a to zwalone drzewo tworzące most ponad szczeliną, a to głaz w kształcie maczugi lub jaskinia tak wąska, że mógłby się w niej zmieścić tylko on. Ciekawość pchała chłopca coraz dalej i dalej, coraz wyżej i wyżej – i nawet bolące nogi przestały mu doskwierać. – Patrzcie! – wykrzyknął w pewnej chwili. – Tam widać jakąś bramę! Rzeczywiście – ponad głowami wędrowców malował się kształt kamiennego łuku. – Jesteśmy już prawie na szczycie – oznajmił tata. Karol gwałtownie przyspieszył. Przebiegł przez bramę i znalazł się na wybrukowanym dziedzińcu. Otaczały go ruiny starego zamku! Kamienny mur porastało ciemnozielone pnącze. Obmurowane okna odsłaniały widok na osnutą mgłą okolicę. – I jak? – Tata z dumą poklepał syna po ramieniu. – Ekstra! – wykrzyknął chłopiec. – Jesteś bardzo dzielny. – Mama pogładziła go po głowie. – Moje nogi są bardzo dzielne – poprawił ją Karol. – Czy dostanę coś do jedzenia? Mama się roześmiała i podała synkowi kubek herbaty i kanapkę. Potem wszyscy usiedli na kamiennym murku, by podziwiać górskie widoki.

Rozmowa dotycząca treści opowiadania. Rodzic zadaje dziecku pytania:
Gdzie wybierała się rodzina? Jakie ubrania przymierzał Karol? Co na wycieczkę przygotowała mama?
Po co mamie potrzebne były te rzeczy?
Co do plecaka spakował Karol? Jak wyglądało zdobywanie szczytu?
Jak nagroda czekała ich na szczycie?

# data[].attributes.headline
5. Karta pracy numer 2. Dziś zapoznamy się z liczbą 7. Narysuj w kwadracie siedem kropek. Zakreśl flamastrem wszystkie cyfry siedem . Spróbuj je napisać i pokolorować siedem gwiazdek. Powodzenia ! :)

# data[].attributes.subject
5. Karta pracy numer 2. Dziś zapoznamy się z liczbą 7. Narysuj w kwadracie siedem kropek. Zakreśl flamastrem wszystkie cyfry siedem . Spróbuj je napisać i pokolorować siedem gwiazdek. Powodzenia ! :)

# data[].attributes.headline
4. Posłuchaj i powiedz który środek transportu wydaje taki dźwięk?

# data[].attributes.subject
4. Posłuchaj i powiedz który środek transportu wydaje taki dźwięk?

# data[].attributes.body
1 dźwięk - statek
2 dźwięk - pociąg
3 dźwięk - samolot
4 dźwięk - samolot
5 dźwięk - prom

https://www.youtube.com/watch?v=estoDxidRf8

# data[].attributes.headline
3.Karta pracy numer 1. Pojazdy lądowe pokoloruj na żółto, pływające- na niebiesko, a latające- na czerwono.

# data[].attributes.subject
3.Karta pracy numer 1. Pojazdy lądowe pokoloruj na żółto, pływające- na niebiesko, a latające- na czerwono.

# data[].attributes.headline
8.  Gra memory - Wytnij starannie karty. Minimalna liczba graczy to dwie osoby. Karty układamy na stole w równych rzędach , w taki sposób, aby obrazki były zakryte. Zadaniem graczy jest odnalezienie par. Każdy gracz w jednym ruchu odkrywa dwie karty.  Zwycięża gracz z największą liczbą par.

# data[].attributes.subject
8.  Gra memory - Wytnij starannie karty. Minimalna liczba graczy to dwie osoby. Karty układamy na stole w równych rzędach , w taki sposób, aby obrazki były zakryte. Zadaniem graczy jest odnalezienie par. Każdy gracz w jednym ruchu odkrywa dwie karty.  Zwycięża gracz z największą liczbą par.

# data[].attributes.body
Kształtowanie wiedzy na temat podróży. Poznawanie różnych sposobów podróżowania.

Cele szczegółowe:
-rozwijanie logicznego myślenia,
-poszerzanie słownika czynnego,
-rozwijanie umiejętności sprawnego przeliczania,
-ćwiczenie orientacji na kartce,

# data[].attributes.headline
2.Gra edukacyjna - środki transportu. Grupa V chętnie pracuje na tablicy interaktywnej. Zapraszamy do zabawy na komputerze bądź smartphonie.

# data[].attributes.subject
2.Gra edukacyjna - środki transportu. Grupa V chętnie pracuje na tablicy interaktywnej. Zapraszamy do zabawy na komputerze bądź smartphonie.

# data[].attributes.body
https://wordwall.net/pl/resource/11102430

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.title
Środki transportu - Co jeździ? a co pływa?

# data[].attributes.attachment_link.description
Co jeździ?: samochód , autobus, rower, motor, traktor, ciężarówka, betoniarka, autokar, skuter, karetka, straż pożarna, walec, taksówka, Co pływa?: statek.