# data[].attributes.body
Z przeprowadzonych badań wynika, że spośród ogółu badanych aż dwie trzecie (116; 64,4%) doświadcza lub doświadczało w przeszłości stanów wskazujących na istnienie ciężkiej depresji. Przy czym problem ten w większym stopniu dotyczy dziewcząt (76,1%) aniżeli chłopców (64,4%).

# data[].attributes.headline
Niezadowolenie ze swojego życia - stan zagrażający życiu 

# data[].attributes.subject
Niezadowolenie ze swojego życia - stan zagrażający życiu 

# data[].attributes.body
https://brpd.gov.pl/2021/11/05/mlodzi-potrzebuja-pilnej-pomocy-psychologicznej-alarmujace-wyniki-badania-rzecznika-praw-dziecka/

# data[].attributes.body
Czynnik chroniący: Poczucie przynależności

Czynnik ryzyka: Negatywne relacje z rówieśnikami

Cel ogólny: Wzmacnianie zaufania i współpracy w grupie poprzez budowanie poczucia przynależności.

Cele szczegółowe:

1) Budowanie bezpieczeństwa i wzajemnego wsparcia w grupie

-Organizowanie gier i zabaw integracyjnych

-Zachęcanie do wzajemnej pomocy i życzliwości

-Tworzenie przestrzeni, gdzie każdy czuje się akceptowany

2) Ustalenie jasnych zasad sprzyjających dobrym relacjom

-Wspólne ustalenie zasad zachowania w grupie

-Rozmowy o szacunku, uczciwości i odpowiedzialności

-Przypominanie o konsekwencjach łamania zasad

3) Tworzenie przestrzeni do swobodnego wyrażania myśli i uczuć

- Prowadzenie rozmów o emocjach i doświadczeniach

-Zachęcanie do mówienia o swoich potrzebach i obawach

-Ćwiczenie umiejętności słuchania i odpowiadania bez oceniania

4) Ćwiczenie dobrej komunikacji i rozwiązywania konfliktów

-Nauka spokojnego wyrażania swoich myśli i uczuć

-Dostarczenie i przećwiczenie metod rozwiązywania konfliktów

-Pokazywanie, jak szukać kompromisów i unikać agresji

Zakładane efekty:

Poprawa atmosfery w grupie rówieśniczej

Większe poczucie przynależności wśród młodzieży

Lepsza komunikacja i umiejętność rozwiązywania konfliktów

Zwiększone wzajemne zaufanie i wsparcie w grupie

Ewaluacja:

Ankiety wśród uczniów przed i po realizacji działań

Obserwacja dynamiki grupy przez nauczycieli i wychowawcę

Indywidualne rozmowy z uczniami na temat ich odczuć i zmian w relacjach

# data[].attributes.body
-Różnego rodzaju analizy wskazują, iż 6 osób na 100 przechodzi w swoim życiu mniejszy lub większy kryzys depresyjny.

-Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) szacuje, że już teraz objawy depresji występują u około 350 ml ludzi, a blisko milion osób rocznie odbiera sobie życie z powodu depresji.

-Szacuje się, iż w Polsce z powodu depresji cierpi 1,5ml osób. Trzeba jednak zaznaczyć, że ta ogólna liczba nie podaje precyzyjnych danych dotyczących występowania depresji wśród dzieci i nastolatków. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest nadal wysoka ilość niezdiagnozowanych zaburzeń depresyjnych.

# data[].attributes.headline
Poczucie przynależności jako czynnik przeciwdziałania depresji wśród młodzieży licealnej 

# data[].attributes.subject
Poczucie przynależności jako czynnik przeciwdziałania depresji wśród młodzieży licealnej 

# data[].attributes.body
Poczucie przynależności odgrywa kluczową rolę w zdrowiu psychicznym młodzieży licealnej, stanowiąc istotny czynnik chroniący przed depresją. Badania wskazują, że brak tego poczucia może prowadzić do działań przestępczych oraz nasilenia objawów stresu i depresji

# data[].attributes.body
Depresja polega na zaburzeniach nastroju (smutek, utrata przyjemności, pesymistyczne spojrzenie na świat i siebie samego).

Możemy ją podejrzewać, jeśli taki stan trwa ponad dwa tygodnie i ma znaczący wpływ na codzienne życie (trudności ze snem, zaburzenia apetytu i popędu seksualnego, utrata sprawności intelektualnej, chęć izolacji).

https://pacjent.gov.pl/jak-zyc-z-choroba/kiedy-smutek-jest-choroba

# data[].attributes.headline
23 luty - Światowy Dzień Walki z Depresją 

# data[].attributes.subject
23 luty - Światowy Dzień Walki z Depresją 

# data[].attributes.headline
Depresja wśród młodzieży może prowadzić do wielu negatywnych konsekwencji, wpływających na różne aspekty życia młodego człowieka. 

# data[].attributes.subject
Depresja wśród młodzieży może prowadzić do wielu negatywnych konsekwencji, wpływających na różne aspekty życia młodego człowieka. 

# data[].attributes.body
Główne skutki depresji:

A) Zaburzenia emocjonalne i psychiczne

Młodzież cierpiąca na depresję często doświadcza obniżonego nastroju, utraty zainteresowań, poczucia beznadziei oraz lęków

B) Problemy w funkcjonowaniu szkolnym

Depresja może prowadzić do pogorszenia wyników w nauce, trudności w koncentracji oraz braku motywacji do uczestniczenia w zajęciach szkolnych

C) Zaburzenia zachowań

U młodzieży depresja może objawiać się poprzez agresję, impulsywność oraz inne trudne do kontrolowania zachowania

D)Trudności w relacjach interpersonalnych

Depresja może prowadzić do wycofania się z życia towarzyskiego, izolacji oraz problemów w kontaktach z rówieśnikami i rodziną

E) Zwiększone ryzyko zachowań autodestrukcyjnych

Nieleczona depresja może prowadzić do prób samobójczych oraz innych form destrukcji wobec samego siebie

# data[].attributes.body
1) Stres związany z nauką

Presja wynikająca z oczekiwań dotyczących wyników szkolnych, nadmierne obciążenie obowiązkami edukacyjnymi oraz niepowodzenia akademickie mogą prowadzić do poczucia przytłoczenia i objawów depresyjnych

2) Izolacja społeczna

Brak bliskich relacji z rówieśnikami, odrzucenie społeczne, samotność lub trudności w nawiązywaniu kontaktów mogą sprzyjać rozwojowi depresji

3) Wpływ mediów społecznościowych

Cyberprzemoc, porównywanie się z innymi, negatywne komentarze oraz presja dotycząca wyglądu fizycznego lub statusu społecznego mogą negatywnie wpływać na samopoczucie młodzieży, prowadząc do depresji

4) Brak umiejętności radzenia sobie ze stresem

Młodzież, która nie wypracowała skutecznych strategii radzenia sobie z trudnymi emocjami, jest bardziej narażona na rozwój depresji w obliczu życiowych trudności

https://zlo-jaworzno.pl/wp-content/uploads/2021/09/prezentacja_depresja-dzieci-i-mlodziezy.pdf

# data[].attributes.body
1) Wsparcie emocjonalne

Silne więzi rodzinne i przyjacielskie, poczucie bycia kochanym i zrozumianym pomagają młodym ludziom radzić sobie z trudnymi emocjami i problemami

2) Poczucie przynależności

Młodzież, która czuje się częścią grupy (np. rówieśniczej, religijnej, społecznej), jest mniej narażona na uczucie osamotnienia i wykluczenia, które sprzyjają rozwojowi depresji

3) Samodzielność i poczucie sprawczości

Młodzi ludzie, którzy mają możliwość podejmowania decyzji, rozwiązywania problemów oraz kształtowania swojego życia, zwykle mają większe poczucie kontroli nad swoimi emocjami i sytuacją

4) Dobre umiejętności radzenia sobie ze stresem

Młodzież, która dysponuje umiejętnościami rozwiązywania problemów, zarządzania stresem i emocjami, lepiej radzi sobie w trudnych sytuacjach

5) Dostęp do wsparcia

Łatwy dostęp do psychologów, pedagogów i innych specjalistów, którzy oferują pomoc w trudnych momentach, może skutecznie zapobiegać pogłębianiu się objawów depresji

6) Pozytywne wzorce i role społeczne Obecność mentorów, nauczycieli czy innych osób, które stanowią inspirację i motywację do rozwoju, pomaga młodzieży zrozumieć, że ich życie ma sens i cel

7) Kreatywność i zainteresowania Rozwijanie pasji, hobby i działalności twórczej daje młodzieży poczucie spełnienia i satysfakcji, co chroni przed poczuciem pustki

8) Społeczna integracja i aktywność Uczestnictwo w projektach, wolontariacie i innych formach aktywności społecznej, w których młodzież ma okazję pomagać innym, daje poczucie wartości i spełnienia

9) Pozytywna samoocena

Budowanie zdrowej samooceny, opartej na akceptacji siebie, rozwoju i sukcesach, sprawia, że młodzi ludzie są bardziej odporni na negatywne wpływy

# data[].attributes.body
-Spora część psychologów i psychiatrów, jeszcze w latach 80., była przekonana, iż nie powinno się poświęcać czasu na badanie zjawiska depresji u nastolatków, gdyż jest ona normalnym etapem rozwojowym. Wskazywano przy tym, że depresja u adolescentów jest procesem fizjologicznym, związanym z przemianami hormonalnymi w organizmie młodego człowieka, na co miałoby wskazywać statystycznie bardzo częste występowanie wahań nastroju, drażliwości i buntowniczości wśród młodego pokolenia.

-Przełomowy w tej kwestii okazał się Kongres Psychiatrów Dziecięcych w Sztokholmie w 1971 roku, gdzie podjęto poważną dyskusję na ten temat.

-Jednak dopiero schyłek lat 90. XX wieku przyniósł poważne badania wskazujące na depresję młodzieńczą jako na odrębną jednostkę chorobową.

-Depresja według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jest coraz częściej występującą chorobą współczesnego człowieka.

# data[].attributes.headline
Depresja jest poważnym zaburzeniem psychicznym, które dotyka nie tylko dorosłych, ale także dzieci i młodzież (Bomba, 1982; 2007; Dudek, 2015)

# data[].attributes.subject
Depresja jest poważnym zaburzeniem psychicznym, które dotyka nie tylko dorosłych, ale także dzieci i młodzież (Bomba, 1982; 2007; Dudek, 2015)

# data[].attributes.body
https://www.ibe.edu.pl/images/publikacje/Wspolczesne%20problemy%20wychowania/Tom_11_WCAG_V2.pdf

# data[].attributes.body
Według raportu UNICEF, 19% chłopców w Europie w wieku od 15 do 19 lat cierpi na skutek zaburzeń zdrowia psychicznego. Wśród dziewcząt jest to ponad 16%. Co więcej, dziewięć milionów nastolatków w Europie (dzieci w wieku 10-19 lat) żyje z zaburzeniem psychicznym. Depresja i zaburzenia lękowe odpowiadają za ponad połowę przypadków. Autorzy publikacji wskazują, że roczna utrata kapitału ludzkiego w Europie wynikająca z ogólnych schorzeń psychicznych u dzieci w wieku poniżej 19 lat wynosi aż 50 miliardów euro.

https://unicef.pl/co-robimy/aktualnosci/dla-rodzicow/zdrowie-psychiczne-w-europie

# data[].attributes.body
Depresja jest zjawiskiem, z którym zmaga się coraz więcej osób na całym świecie. Choroba ta nie oszczędza nawet dzieci i dorastającej młodzieży. Badania wskazują, że na depresję z roku na rok choruje coraz więcej dzieci. Jedną z przyczyn jej występowania może być niepełnosprawność, która w wielu przypadkach miewa znaczący wpływ na funkcjonowanie w społeczeństwie. Według danych NFZ w ciągu ostatnich pięciu lat w Polsce liczba dzieci i młodzieży, leczonych z powodu zaburzeń depresyjnych i zaburzeń nastroju, wzrosła o ponad 100%. W 2017 roku liczba ta sięgała 12 tysięcy młodych osób, a w 2021 już 25 tysięcy.

https://www.fundacjaavalon.pl/abc/depresja-u-dzieci/

# data[].attributes.body
W grupie młodzieży (15-19 lat) depresja dotyka najwięcej młodych ludzi w Niemczech, Szwecji, Irlandii i Danii (powyżej 10%). Chorwacja, Litwa, Słowacja to państwa gdzie młodzież jest wolna od tych zachorowań. Młodzież czeska, hiszpańska i grecka to grupa, w której depresja występowała w najmniejszym procencie (odpowiednio 0,5%; 1,1%; i 1,2%). W tej grupie wiekowej w 2014 r. Polska miała 2,2% młodzieży, która zmagała się z depresją. Bagatelizowanie i niezauważenie przez samego chorego, jak i jego otoczenie objawów choroby i brak specjalistycznej pomocy, może doprowadzić do poważnych objawów tej choroby. W Unii Europejskiej wśród młodzieży odsetek poważnych objawów depresji wynosił 1,7%. Największą grupą młodzieży z poważnymi objawami depresji stanowili młodzi ludzie mieszkający w Irlandii, Luksemburgu, Słowenii, Szwecji i w Niemczech. W Chorwacji, na Litwie, Słowacji, Czechach i na Cyprze nie było poważnych zachorowań depresyjnych. Najmniejszy odsetek zachorowań miały Grecja, Portugalia i Hiszpania.

https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/175/plik/ot-674_zdrowie_psychiczne.pdf

# data[].attributes.body
Obniżony nastrój i emocjonalne cierpienie – przewlekły smutek, poczucie beznadziejności, lęk, niska samoocena.

Problemy społeczne – unikanie kontaktów z rówieśnikami, wycofanie z życia towarzyskiego, konflikty rodzinne.

Trudności w nauce – spadek ocen, brak motywacji, problemy z koncentracją, opuszczanie zajęć.

Objawy fizyczne – przewlekłe zmęczenie, zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność), zmiany apetytu (utrata lub nadmierne jedzenie).

Ryzykowne zachowania – eksperymentowanie z używkami, autoagresja, impulsywne decyzje.

Myśli samobójcze – w ciężkich przypadkach ryzyko prób samobójczych.

Długofalowe skutki – zwiększone ryzyko depresji w dorosłości, trudności w relacjach i pracy, osłabienie zdrowia fizycznego.

# data[].attributes.body
Uczniowie szkoły średniej - liceum (15-19 lat)

# data[].attributes.body
Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) depresja jest czwartą najpoważniejszą chorobą na świecie i z roku na rok coraz więcej osób się z nią zmaga. WHO podała, że w latach 1990–2013 znacząco wzrosła liczba osób chorujących na depresję lub zaburzenia depresyjne. Dane te pokazują, w jakiej kondycji są ludzie na świecie i jak dynamicznie się to zmienia. W tym czasie liczba zdiagnozowanych chorych wzrosła z 416 mln do 615 mln

Według danych szacunkowych na świecie 3,6% dzieci w wieku 10–14 lat i 4,6% w wieku 15–19 lat doświadcza zaburzeń lękowych. Natomiast na depresję choruje 1,1% w wieku 10–14 lat, a w wieku 15–19 lat 2,8%. „Badacze szacują, że w danym momencie 3–5% nastolatków cierpi na depresję, a około 20% młodych osób doświadczy do 18. r.ż. przynajmniej jednego epizodu”

https://bibliotekanauki.pl/articles/44311878.pdf

# data[].attributes.body
W okresie adolescencji rówieśnicy zaczynają być/stają się najważniejszą grupą odniesienia dla nastolatków. Młodzi ludzie próbują tworzyć własną kulturę, wspólne normy, wartości i styl życia.

Grupa staje się miejscem poszukiwania kompromisów, rozwoju zainteresowań i sprawdzania granic.

Ponadto, ma ona ogromny wpływ na rozwój osobowości nastolatków, kształtowanie ich światopoglądu. Utrzymując relacje z rówieśnikami, młody człowiek koncentruje się też na życiu osobistym, np. nabywaniu kompetencji do przyszłej pracy zawodowej lub aktywności społeczno‑politycznej.

# data[].attributes.body
Depresja u młodych ludzi czasami przebiega inaczej niż u osób dorosłych właśnie ze względu na nierozwiniętą stronę emocjonalną.

Może mieć też różne formy. Jacek Bomba wyróżnia:

depresję czystą — występuje tu spadek nastroju utrzymujący się dłuższy czas, towarzyszy mu obniżenie i spowolnienie zdolności ruchowych, a także lęk przed przyszłością;

depresję z rezygnacją — do powyższych objawów dołącza także poczucie braku sensu i obniżenie wyników w nauce; osoby cierpiące na ten rodzaj zaburzenia najczęściej próbują odebrać sobie życie;

depresję z niepokojem — dochodzi do wahań nastroju, pojawia się autodestrukcja i autoagresja;

depresję hipochondryczną — obniżenie nastroju przejawia się w formie somatycznej.

https://niewidacpomnie.org/2023/02/20/depresja-dzieci-i-mlodziezy-statystyka-rodzaje-przyczyny-i-objawy-depresji-u-dzieci/

# data[].attributes.body
Poczucie przynależności (więź ze szkołą), podobnie jak więź z rodziną, uznawane jest za najbardziej istotny czynnik chroniący, decydujący o dobrym przystosowaniu dziecka. Tworzy się ono dzięki dobrym relacjom pomiędzy uczniami, uczniami a personelem szkoły oraz pomiędzy szkołą a rodzicami.

Poza rodziną i szkołą również inne środowiska społeczne mogą stanowić źródło czynników ochronnych dla zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Wymienia się tu:

-rówieśników (dobre relacje z rówieśnikami, akceptację z ich strony), -nieformalnych dorosłych mentorów (oparcie w zaufanej osobie dorosłej, np. trenerze sportowym, księdzu, nauczycielu),

-zasoby środowiska lokalnego (zaangażowanie w konstruktywną działalność klubów młodzieżowych, sportowych, wolontariat, przyjazne i bezpieczne sąsiedztwo)

# data[].attributes.body
Jednym z istotnych aspektów poczucia przynależności do grupy społecznej jest także jego wpływ na zdrowie psychiczne jednostki. Badania psychologiczne wykazują, że osoby, które odczuwają silne poczucie przynależności do grupy, są mniej narażone na rozwój zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, lęki czy zaburzenia osobowości. Poczucie przynależności dostarcza jednostce wsparcia emocjonalnego, zwiększa poczucie własnej wartości oraz pomaga w radzeniu sobie z trudnościami życiowymi. Z kolei brak poczucia przynależności, izolacja społeczna czy odrzucenie przez grupę mogą prowadzić do poważnych problemów psychicznych, takich jak niska samoocena, samotność czy skłonności samobójcze.

https://pracezpedagogiki.pl/poczucie-przynaleznosci-do-grupy-spolecznej/

# data[].attributes.body
Osoba cierpiąca na depresję z reguły postrzega swoją chorobę jako bolesne doświadczenie, całkowicie bezużyteczne, które nie ma żadnej sensownej przyczyny. W rzeczywistości depresja jest sygnałem, że konieczne jest dokonanie szeroko rozumianej zmiany, bo tylko takie działanie może przywrócić utraconą równowagę.

# data[].attributes.attachment_link.description
Potocznie określa się depresję jako „ból istnienia”, „chorobę duszy” czy „czarną otchłań”. Tych stanów doświadczają codziennie dziesiątki milionów ludzi. W świetle badań epidemiologicznych depresja jawi się jako zjawisko bardzo rozpowszechnione. Co więcej, wiadomo, że występuje ona w postaci maskowanej i z pewnością częściej, niż wskazują na to oficjalne statystyki.

# data[].attributes.headline
czynniki ryzYka-JA BYM wybierała między tymi dwoma 

# data[].attributes.subject
czynniki ryzYka-JA BYM wybierała między tymi dwoma 

# data[].attributes.body
1) Stres związany z nauką

Presja wynikająca z oczekiwań dotyczących wyników szkolnych, nadmierne obciążenie obowiązkami edukacyjnymi oraz niepowodzenia akademickie mogą prowadzić do poczucia przytłoczenia i objawów depresyjnych

3) Wpływ mediów społecznościowych

Cyberprzemoc, porównywanie się z innymi, negatywne komentarze oraz presja dotycząca wyglądu fizycznego lub statusu społecznego mogą negatywnie wpływać na samopoczucie młodzieży, prowadząc do depresji

# data[].attributes.headline
tutaj te czynniki bym zostawiła ale trzeba wybrać jeden lub dwa czynniki

# data[].attributes.subject
tutaj te czynniki bym zostawiła ale trzeba wybrać jeden lub dwa czynniki

# data[].attributes.body
1) Wsparcie emocjonalne

Silne więzi rodzinne i przyjacielskie, poczucie bycia kochanym i zrozumianym pomagają młodym ludziom radzić sobie z trudnymi emocjami i problemami

2) Poczucie przynależności

Młodzież, która czuje się częścią grupy (np. rówieśniczej, religijnej, społecznej), jest mniej narażona na uczucie osamotnienia i wykluczenia, które sprzyjają rozwojowi depresji

9) Pozytywna samoocena

Budowanie zdrowej samooceny, opartej na akceptacji siebie, rozwoju i sukcesach, sprawia, że młodzi ludzie są bardziej odporni na negatywne wpływy

# data[].attributes.body
CEL OGÓLNY:

CELE SZCZEGÓŁOWE:

1)

2)

3)

4)

5)

# data[].attributes.headline
3 WARTOŚCIOWE PROJEKTY (co jest ważne, co bierzemy dla siebie)

# data[].attributes.subject
3 WARTOŚCIOWE PROJEKTY (co jest ważne, co bierzemy dla siebie)

# data[].attributes.body
Czynnik chroniący: Poczucie przynależności

Czynnik ryzyka: Negatywne relacje z rówieśnikami

Cel ogólny: Wzmocnienie zaufania i współpracy w grupie rówieśniczej poprzez budowanie poczucia przynależności.

Cele szczegółowe:

Wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa w grupie poprzez integrację i wzajemne wsparcie

Określenie i wdrożenie zasad oraz norm sprzyjających pozytywnym relacjom między uczniami

Tworzenie przestrzeni do dzielenia się swoimi myślami i emocjami w atmosferze akceptacji

Wzmacnianie umiejętności komunikacyjnych i rozwiązywania konfliktów w sposób konstruktywny

Działania:

1. Warsztaty integracyjne – zabawy i ćwiczenia mające na celu budowanie zaufania i współpracy.

2. Spotkania dyskusyjne – rozmowy na temat wartości, norm i zasad w grupie rówieśniczej.

3. Ćwiczenia z komunikacji interpersonalnej – nauka aktywnego słuchania, wyrażania emocji i rozwiązywania konfliktów.

4. Projekty zespołowe – wspólne przedsięwzięcia wzmacniające zaangażowanie i przynależność do grupy.

5. Mentoring rówieśniczy – wsparcie uczniów przez bardziej doświadczonych kolegów.

Zakładane efekty:

Poprawa atmosfery w grupie rówieśniczej

Większe poczucie przynależności wśród młodzieży

Lepsza komunikacja i umiejętność rozwiązywania konfliktów

Zwiększone wzajemne zaufanie i wsparcie w grupie

Ewaluacja:

Ankiety wśród uczniów przed i po realizacji działań

Obserwacja dynamiki grupy przez nauczycieli i wychowawcę

Indywidualne rozmowy z uczniami na temat ich odczuć i zmian w relacjach

# data[].attributes.body
https://wyplyn.pl/dobrytemat/?fbclid=IwY2xjawJX4UVleHRuA2FlbQIxMAABHbwjH3gtiQXpNcVLrgOEbisSQMTsm0eAhfHjN6CY9svWKLRKvDlahl9XtA_aem_g4bINftgmkLsbbFlvpFTdA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Samorząd Województwa Lubelskiego kontynuuje rozpoczęty w 2012 roku program zdrowotny mający na celu zmniejszenie ryzyka przeżywania przez młodzież kłopotów związanych z funkcjonowaniem psychoemocjonalnym poprzez wzmocnienie czynników chroniących przed nimi. Młodzież uczestnicząca w programie zwiększy swoją wiedzę na temat mechanizmów funkcjonowania psychoemocjonalnego oraz nabędzie umiejętności radzenia sobie ze stresem i rozwiązywania problemów charakterystycznych dla wieku dojrzewania.

Koordynatorem programu jest Fundacja Praesterno, prowadząca od 20 lat w Lublinie oraz siedmiu innych miastach działania wspierające młodzież w radzeniu sobie z problemami wieku dojrzewania.

Przeżywanie lęku i napięcia emocjonalnego, obniżony nastrój, chwiejność emocjonalna to zjawiska stosunkowo częste w okresie dojrzewania, nieprzypadkowo określanego jako kryzys wieku dojrzewania. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na znaczne rozpowszechnienie symptomów depresji w populacji nastolatków: od 27% do 54%, w zależności od fazy dojrzewania i środowiska.

Młodzi ludzie nie radzący sobie z kryzysem wieku dojrzewania zagrożeni są wejściem na drogę prowadzącą do zachowań z kręgu psychopatologii (depresja, nerwice, psychozy) lub patologii społecznej (zachowania antysocjalne, alkoholizm, narkomania). Oczywiście nie każdego nastolatka mającego kłopoty spotykają aż tak dramatyczne konsekwencje. Niewątpliwie jednak sensowne jest udzielenie każdemu młodemu człowiekowi wsparcia jeszcze przed wystąpieniem ewentualnych kłopotów lub jak najwcześniejsze przezwyciężanie ich, jeśli już się pojawiły.

Taką pomocą jest program Profilaktyka zaburzeń depresyjnych wśród młodzieży w wieku 16-17 lat.

Założenia i plan oddziaływań

Cele i oczekiwane efekty

kształtowanie - w grupie uczestników - zachowań i stylów życia korzystnych dla zdrowia psychicznego, rozwinięcie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych,

podniesienie - w grupie uczestników - świadomości na temat wczesnej diagnozy zaburzeń emocjonalnych i możliwości zapobiegania im oraz wzrost umiejętności radzenia sobie ze stresem i rozwiązywania problemów poprzez zwiększenie wiedzy na temat zaburzeń psychoemocjonalnych,

wczesna diagnoza poziomu zagrożenia uczestników programu depresją lub innymi objawami nieprawidłowego funkcjonowania psychoemocjonalnego,

umożliwienie konsultacji specjalistycznych osobom, u których zdiagnozowano podwyższony poziom zagrożenia.

Elementy programu edukacyjnego

przyczyny zaburzeń nastroju,

opis objawów depresji; ze szczególnym uwzględnieniem poszczególnych grup wiekowych (dzieci, i młodzież, osoby dorosłe),

metody zapobiegania zaburzeniom nastroju, ze szczególnym uwzględnieniem oddziaływań psychospołecznych oraz sposoby radzenia sobie w sytuacji wystąpienia zaburzeń,

czynniki ryzyka i czynniki chroniące przed zaburzeniami nastroju.

Plan zajęć

1. Prezentacja programu w klasach szkolnych - 45 minut/klasa.

2. Rekrutacja uczestników programu, w tym zebranie zgód opiekunów prawnych na uczestnictwo dzieci (podopiecznych) w programie i na przetwarzanie danych osobowych uczestników.

3. Spotkanie I: 3-godzinny blok diagnostyczny.

Blok badawczy A - 45 minut (jedna lekcja):

pretestowa ankieta ewaluacyjna,

kwestionariusz służący wczesnej diagnozie.

Blok edukacyjny A - 2 × 45 minut:

wykład nr 1 na temat depresji/zaburzeń nastroju,

dyskusja na temat zaburzeń nastroju.

4. Spotkanie II: 5-godzinny blok psychoedukacyjny.

Blok psychoedukacyjny B - 4 × 45 minut:

Wykład nr 2 - z wyłączeniem wiedzy przekazanej już w wykładzie nr 1 - na temat:

1. przyczyny zaburzeń nastroju,

2. opis objawów depresji; ze szczególnym uwzględnieniem poszczególnych grup wiekowych (dzieci, i młodzież, osoby dorosłe),

3. metody leczenia zaburzeń nastroju, ze szczególnym uwzględnieniem oddziaływań psychospołecznych,

4. czynniki ryzyka i czynniki chroniące przed zaburzeniami nastroju.

Warsztat na temat czynników chroniących przed zaburzeniami psychoemocjonalnymi - doskonalenie umiejętności radzenia sobie ze stresem i rozwiązywania problemów.

Blok diagnostyczny B - 45 minut:

posttestowa ankieta ewaluacyjna,

ankieta oceny programu oraz prowadzenia i przebiegu zajęć,

rozdanie uczestnikom diagnoz przygotowanych na podstawie kwestionariusza służącego wczesnej diagnozie,

umówienie uczestników wytypowanych do konsultacji psychologicznych.

5. Konsultacje indywidualne wytypowanych uczestników programu ze specjalistami

Program Profilaktyka zaburzeń depresyjnych wśród młodzieży w wieku 16-17 lat jest finansowany ze środków Samorządu Województwa Lubelskiego.

# data[].attributes.attachment_link.title
Profilaktyka zaburzeń depresyjnych wśród młodzieży w wieku 16-17 lat

# data[].attributes.attachment_link.description
Samorząd Województwa Lubelskiego kontynuuje rozpoczęty w 2012 roku program zdrowotny mający na celu zmniejszenie ryzyka przeżywania przez młodzież kłopotów związanych z funkcjonowaniem psychoemocjonalnym poprzez wzmocnienie czynników chroniących przed nimi. Młodzież uczestnicząca w programie zwiększy swoją wiedzę na temat mechanizmów funkcjonowania psychoemocjonalnego oraz nabędzie umiejętności radzenia sobie ze stresem i rozwiązywania problemów charakterystycznych dla wieku dojrzewania.

# data[].attributes.body
Cel ogólny: Wzmacnianie zaufania i współpracy w grupie poprzez budowanie poczucia przynależności.

Cele szczegółowe:

1. Budowanie bezpieczeństwa i wzajemnego wsparcia w grupie

-Organizowanie gier i zabaw integracyjnych.

-Zachęcanie do wzajemnej pomocy i życzliwości.

-Tworzenie przestrzeni, gdzie każdy czuje się akceptowany.

2. Ustalenie jasnych zasad sprzyjających dobrym relacjom

-Wspólne ustalenie zasad zachowania w grupie.

-Rozmowy o szacunku, uczciwości i odpowiedzialności.

-Przypominanie o konsekwencjach łamania zasad.

3. Tworzenie przestrzeni do swobodnego wyrażania myśli i uczuć

- Prowadzenie rozmów o emocjach i doświadczeniach.

-Zachęcanie do mówienia o swoich potrzebach i obawach.

-Ćwiczenie umiejętności słuchania i odpowiadania bez oceniania.

4. Ćwiczenie dobrej komunikacji i rozwiązywania konfliktów

-Nauka spokojnego wyrażania swoich myśli i uczuć.

-Dostarczenie i przećwiczenie metod rozwiązywania konfliktów.

-Pokazywanie, jak szukać kompromisów i unikać agresji.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dobrze, że jesteś. – Kampania społeczna na rzecz profilaktyki zachorowań na depresję

# data[].attributes.body
Cel ogólny: Wzmacnianie zaufania i współpracy w grupie poprzez budowanie poczucia przynależności.

Cele szczegółowe:

1. Organizowanie gier i zabaw integracyjnych, aby każdy czuł się częścią grupy i miał szansę lepiej poznać innych.

2. Wspólne ustalenie zasad, które pomogą dbać o dobre relacje i szacunek wobec siebie nawzajem.

3. Stworzenie przestrzeni, w której każdy będzie mógł swobodnie mówić o swoich myślach i uczuciach, czując się wysłuchanym i zrozumianym.

4. Nauczenie się, jak rozwiązywać konflikty w spokojny i konstruktywny sposób, ćwicząc różne metody porozumiewania się i szukania kompromisów.