# data[].attributes.headline
ป้องกันโรคฉี่หนู

# data[].attributes.subject
ป้องกันโรคฉี่หนู

# data[].attributes.body
ไข้ฉี่หนูหรือเลปโตสไปโรซิส (Leptospirosis) เป็นโรคของสัตว์ที่สามารถติดต่อมาสู่คน (Zoonotic Disease) เป็นกลุ่มอาการของโรคจากเชื้อแบคทีเรียที่ติดต่อมาจากสัตว์หลายชนิด ก่ออาการหลากหลายขึ้นกับชนิดของเชื้อ (serovars) และปริมาณเชื้อที่ได้รับ การติดเชื้อมีได้ตั้งแต่ไม่ปรากฏอาการ มีอาการน้อย อาการรุนแรง หรือถึงขั้นเสียชีวิต ผู้ที่ติดเชื้อในพื้นที่ที่มีโรคนี้เป็นโรคประจำถิ่น ส่วนใหญ่มักไม่แสดงอาการ หรือแสดงอาการน้อย

1. สวมรองเท้าบูทยาวทุกครั้งเมื่อต้องลุยน้ำขัง หากไม่ได้ใส่ เมื่อลุยน้ำเสร็จ ต้องรีบล้างมือ ล้างเท้า ด้วยผลิตภัณฑ์ฆ่าเชื้อโรคโดยเร็ว

2. หลีกเลี่ยงการเดินหรือสัมผัสน้ำขังในพื้นที่สาธารณะต่าง ๆ

3. หมั่นทำความสะอาดบริเวณในบ้านและนอกบ้าน

4. ล้างมือล้างเท้าให้สะอาดทุกครั้ง หากสัมผัสภาชนะบรรจุของเสียของสัตว์

# data[].attributes.headline
โรคที่เกิดจากฝุ่น

# data[].attributes.subject
โรคที่เกิดจากฝุ่น

# data[].attributes.body
โรคที่เกิดจากฝุ่นและมลพิษทางอากาศ สามารถแบ่งออกเป็นหลายกลุ่ม ตามอวัยวะที่ได้รับผลกระทบ

1. โรคทางเดินหายใจ

• โรคหอบหืด (Asthma) – ฝุ่น PM2.5 กระตุ้นให้เกิดอาการหอบหืดกำเริบ

• โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) – เกิดจากการได้รับฝุ่นและควันพิษสะสมในปอด

• หลอดลมอักเสบเรื้อรัง (Chronic Bronchitis) – การอักเสบของหลอดลมจากการสูดฝุ่นและควัน

• มะเร็งปอด – สัมพันธ์กับการได้รับ PM2.5 และสารพิษในอากาศเป็นเวลานาน

2. โรคหัวใจและหลอดเลือด

• ความดันโลหิตสูง – ฝุ่นและมลพิษทำให้หลอดเลือดหดตัว เพิ่มความเสี่ยงโรคหัวใจ

• หัวใจขาดเลือด (Ischemic Heart Disease) – PM2.5 สามารถกระตุ้นการอักเสบและทำให้เกิดลิ่มเลือด

3. โรคทางผิวหนังและดวงตา

• ผื่นแพ้และผิวหนังอักเสบ – ฝุ่นและสารเคมีทำให้ผิวระคายเคือง

• ตาอักเสบและเยื่อบุตาอักเสบ – เกิดจากการสัมผัสฝุ่นละอองขนาดเล็ก

4. โรคทางสมองและระบบประสาท

• โรคหลอดเลือดสมอง (Stroke) – PM2.5 เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดเส้นเลือดสมองตีบหรือแตก

• อัลไซเมอร์และพาร์กินสัน – มีงานวิจัยชี้ว่าฝุ่น PM2.5 อาจเพิ่มความเสี่ยงโรคสมองเสื่อม

การป้องกันโรคจากฝุ่น

• สวมหน้ากากกันฝุ่น N95 เมื่อออกไปข้างนอก

• หลีกเลี่ยงพื้นที่ที่มีมลพิษสูง โดยเฉพาะในช่วงค่าฝุ่น PM2.5 เกินมาตรฐาน

• ใช้เครื่องฟอกอากาศในบ้านและที่ทำงาน

• หมั่นล้างหน้า ล้างมือ และอาบน้ำหลัง

# data[].attributes.headline
เสริมสร้างสุขภาพป้องกั

# data[].attributes.body
เสริมสร้างสุขภาพป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่

ฉีดวัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ทุกปี 2. หลีกเลี่ยงการอยู่ใกล้ชิดกับผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ 3. ล้างมือให้สะอาดด้วยน้ำสบู่ หากไม่มีให้ใช้แอลกอฮอล์เจล (Alcohol Gel) สำหรับล้างมือแทน 4. หลีกเลี่ยงการสัมผัสบริเวณดวงตา จมูก หรือปาก เพราะเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สามารถติดต่อได้ตามช่องทางเหล่านี้

# data[].attributes.body
อหิวาตกโรค (Cholera) หรือที่เรียกกันในสมัยก่อนว่า

ป่วง หรือ ลงราก เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Vibrio cholera

ที่ปนเปื้อนมากับอาหารหรือน้ำดื่มที่ไม่สะอาด ทำให้เกิดอาการ

ท้องร่วงและอาเจียนอย่างรุนแรง ร่างกายขาดน้ำอย่างรุนแรง

จนถึงขั้นเสียชีวิต มีแมลงวันเป็นพาหะ ในสมัยโบราณเมื่อมีโรค

ระบาดที่ทำให้เกิดการเจ็บป่วยล้มตายกันเป็นจำนวนมากก็มักจะ

เรียก โรคห่า ซึ่งอาจหมายถึง ไข้ทรพิษ กาฬโรค หรืออหิวาตกโรค

ก็ได้ ในช่วงสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์เกิดอหิวาตกโรคระบาดใหญ่

อยู่หลายครั้ง ซึ่งมักจะเป็นการระบาดจากกรุงเทพฯ แล้วแพร่โรค

ออกไปยังหัวเมืองใกล้เคียง เพราะในเขตพระนครเป็นส่วนที่มีการ

ติดต่อกับชาวต่างชาติและเป็นชุมชนที่อยู่กันค่อนข้างหนาแน่น มี

สภาพแวดล้อมที่ไม่ถูกสุขลักษณะมากนักจึงทำให้เกิดการระบาด

อย่างรวดเร็ว เหตุของการะบาดอีกอย่างหนึ่งคือ คนในช่วงเวลา

ดังกล่าวยังไม่มีความรู้เรื่องเชื้อโรคและที่มาของโรค จึงไม่มีวิธีดูแล

ป้องกันโรคอย่างถูกต้อง เช่น การใช้น้ำจากแหล่งน้ำธรรมชาติมา

ดื่มกันเลย โดยไม่มีการฆ่าเชื้อโรคก่อน

ศพที่เสียชีวิตจากอหิวาตกโรคระบาด

ฝูงแร้งรอกินซากศพภายในวัดสระเกศ

ในปี พ.ศ. 2363 การระบาดของอหิวาตกโรคในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ถือได้

ว่าเป็นการระบาดครั้งใหญ่ มีคนเสียชีวิตเป็นจำนวนมากราว 30,000 คน ศพลอยเกลื่อนแม่น้ำ ในพระนคร ชาวบ้านต้องกินแต่

ปลาแห้งและพริกกับเกลือ น้ำในแม่น้ำหรือคลองก็นำมาดื่มไม่ได้ รัชกาลที่ 2 จึงโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพระราชพิธีอาพาธ

พินาศ จัดขึ้นที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท มีการยิงปืนใหญ่รอบพระนครตลอดคืนเพื่อขับไล่ผีและเสนียดจัญไรที่เชื่อว่าทำให้

เกิดโรค แต่โรคระบาดกลับยิ่งร้ายแรงมากขึ้น ทำให้ภายหลังเมื่อมีการระบาดอีกจึงงดพระราชพิธีนี้ไป ในรัชสมัยของ

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ปี พ.ศ. 2392 เกิดอหิวาตกโรคระบาดหนักอีกครั้ง เรียกกันว่า “ห่าลงปีระกา”

การระบาดในครั้งนั้นตรงกับการระบาดทั่วโลก ครั้งที่ 2 โดยเริ่มระบาดจากอินเดียไปยุโรป อเมริกา และระบาดเข้าไทยผ่านปีนัง

ปัตตานี สงขลา แพร่ระบาดผ่านทางเรือเข้าสมุทรปราการ กรุงเทพฯ และแพร่ระบาดไปยังเมืองต่าง ๆ การระบาดครั้งนี้มี

ผู้เสียชีวิตถึง 40,000 คน วัดที่ใช้เป็นสถานสำหรับเผาศพในขณะนั้นคือ วัดสระเกศ วัดบางลำพู (วัดสังเวชวิศยาราม) และวัดตีน

เลน (วัดเชิงเลน หรือวัดบพิตรพิมุข) แต่เนื่องจากมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากจึงทำให้มีศพที่เผาไม่ทันถูกกองรวมกันอยู่ตามวั ด โดย

เฉพาะที่วัดสระเกศมีศพกองเป็นจำนวนมาก ทำให้ฝูงแร้งแห่ไปลงกินซากศพตามลานวัด บนต้นไม้ บนกำแพง และหลังคากุฏิเต็ม

ไปด้วยแร้ง แม้จะมีเจ้าหน้าที่ถือไม้คอยไล่ก็ไม่สามารถไล่ฝูงแร้งที่เข้ามารุมทึ้งซากศพได้ ทำให้พฤติกรรมของ “แร้งวัดสระเกศ”

เป็นที่กล่าวถึงกันไปทั่ว

# data[].attributes.headline
เสริมร้างสุขภาพป้องกันโรค ม.5 (สุขสึกษา)

# data[].attributes.subject
เสริมร้างสุขภาพป้องกันโรค ม.5 (สุขสึกษา)

# data[].attributes.body
โรค ปอดชื้น หรือปอดอักเสบ คือ สภาวะที่ปอดเกิดการอักเสบติดเชื้ออาจเกิดได้จากเชื้อ ได้แก่ ไวรัส แบคทีเรีย เชื้อรา ส่วนมากพบในเด็กและผู้สูงอายุ สามารถเกิดได้ทุกฤดูกาล แต่จะพบมากในช่วงฤดูหนาว ซึ่งสามารถติดต่อได้หลายทางไม่ว่าจะเป็นทางจมูก ลำคอ โดย มีระยะฟักตัว 1-3 วัน อาจนานถึง 7 สัปดาห์ ในบางราย

# data[].attributes.headline
เสริมสร้างสุขภาพ ป้องกันโรค

# data[].attributes.subject
เสริมสร้างสุขภาพ ป้องกันโรค

# data[].attributes.body
โรคปอดอักเสบเกิดได้จาก 2 สาเหตุ ได้แก่

ปอดอักเสบจากการติดเชื้อ หรือ pneumonia (ปอดบวม) เป็นชนิดของปอดอักเสบที่พบได้บ่อยที่สุด โดยเชื้อโรคที่เข้าสู่ปอดและทำให้เกิดการอักเสบของถุงลมปอดและเนื้อเยื่อโดยรอบ ได้แก่ เชื้อไวรัส เชื้อแบคทีเรีย และเชื้อรา ซึ่งเชื้อที่พบจะแตกต่างกันในแต่ละกลุ่มอายุ และสภาพแวดล้อมที่เกิดโรค เช่น ได้รับเชื้อจากที่ชุมชนทั่วไป หรือจากภายในโรงพยาบาล
ทั้งนี้ เชื้อแบคทีเรียที่พบมักได้แก่ เชื้อ Streptococcus pneumoniae, เชื้อ Haemophilus influenzae type b, เชื้อ Chlamydia pneumoniae, เชื้อ Legionella spp. และเชื้อ Mycoplasma pneumoniae ส่วนเชื้อไวรัส ได้แก่ เชื้อ Respiratory Syncytial Virus (RSV), เชื้อ Influenza หรือเชื้อไข้หวัดใหญ่ และเชื้อราจากมูลนกหรือซากพืชซากสัตว์

ปอดอักเสบที่ไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อ เช่น เกิดจากการหายใจเอาสารที่ก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อระบบทางเดินหายใจ เช่น ฝุ่น ควัน สารเคมีที่ระเหยได้ นอกจากนี้ การใช้ยาปฏิชีวนะ ยาเคมีบำบัด และยาสำหรับควบคุมการเต้นของหัวใจบางชนิดก็อาจทำให้เกิดภาวะปอดอักเสบได้ โรคปอดอักเสบโดยเฉพาะที่เกิดจากการติดเชื้ออาจมีความรุนแรงมากจนนำไปสู่การเสียชีวิตได้ การป้องกันโรคจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยควรปฏิบัติตามคำแนะนำดังต่อไปนี้

ฉีดวัคซีนป้องกันโรค   แพทย์แนะนำให้ผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงซึ่งหมายถึง เด็กเล็ก ผู้ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไป และผู้ที่มีภาวะภูมิต้านทานต่ำหรือมีโรคประจำตัวบางอย่าง ฉีดวัคซีนที่ให้ผลในการลดอัตราการเกิดโรคปอดอักเสบจากการติดเชื้อซึ่งได้แก่ วัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ (Flu vaccine) และวัคซีนป้องกันโรคปอดอักเสบ (Pneumococcal vaccine) สำหรับป้องกันการติดเชื้อ Streptococcus pneumonia หรือที่เรียกกันว่าเชื้อนิวโมคอคคัส โดยวัคซีนนี้ มี 2 ชนิด คือ

1. วัคซีนแบบโพลีแซคคาไรด์ (Polysaccharide) สำหรับฉีดในผู้ใหญ่ที่มีปัจจัยเสี่ยงและผู้สูงอายุ โดยควรฉีดซ้ำหลังจากเข็มแรก 5 ปี

2. วัคซีนแบบคอนจูเกต (Conjugate) แบ่งออกเป็นชนิดป้องกันเชื้อนิวโมคอคคัส 7 สายพันธุ์ (PCV7), 10 สายพันธุ์ (PCV10) และ 13 สายพันธุ์ (PCV13) ทั้งสามชนิดได้รับการรับรองให้ฉีดป้องกันเชื้อในเด็กตั้งแต่อายุ 6 สัปดาห์ – 5 ปี ยกเว้นวัคซีนชนิด 13 สายพันธุ์ที่ได้รับการรับรองให้ฉีดในผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงและมีอายุ 50 ปีขึ้นไป

# data[].attributes.headline
เสริมสร้างสุขภาพ ป้องกันโรค

# data[].attributes.subject
เสริมสร้างสุขภาพ ป้องกันโรค

# data[].attributes.body
โรคปอดอักเสบเกิดได้จาก 2 สาเหตุ ได้แก่

ปอดอักเสบจากการติดเชื้อ หรือ pneumonia (ปอดบวม) เป็นชนิดของปอดอักเสบที่พบได้บ่อยที่สุด โดยเชื้อโรคที่เข้าสู่ปอดและทำให้เกิดการอักเสบของถุงลมปอดและเนื้อเยื่อโดยรอบ ได้แก่ เชื้อไวรัส เชื้อแบคทีเรีย และเชื้อรา ซึ่งเชื้อที่พบจะแตกต่างกันในแต่ละกลุ่มอายุ และสภาพแวดล้อมที่เกิดโรค เช่น ได้รับเชื้อจากที่ชุมชนทั่วไป หรือจากภายในโรงพยาบาล
ทั้งนี้ เชื้อแบคทีเรียที่พบมักได้แก่ เชื้อ Streptococcus pneumoniae, เชื้อ Haemophilus influenzae type b, เชื้อ Chlamydia pneumoniae, เชื้อ Legionella spp. และเชื้อ Mycoplasma pneumoniae ส่วนเชื้อไวรัส ได้แก่ เชื้อ Respiratory Syncytial Virus (RSV), เชื้อ Influenza หรือเชื้อไข้หวัดใหญ่ และเชื้อราจากมูลนกหรือซากพืชซากสัตว์

ปอดอักเสบที่ไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อ เช่น เกิดจากการหายใจเอาสารที่ก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อระบบทางเดินหายใจ เช่น ฝุ่น ควัน สารเคมีที่ระเหยได้ นอกจากนี้ การใช้ยาปฏิชีวนะ ยาเคมีบำบัด และยาสำหรับควบคุมการเต้นของหัวใจบางชนิดก็อาจทำให้เกิดภาวะปอดอักเสบได้ โรคปอดอักเสบโดยเฉพาะที่เกิดจากการติดเชื้ออาจมีความรุนแรงมากจนนำไปสู่การเสียชีวิตได้ การป้องกันโรคจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยควรปฏิบัติตามคำแนะนำดังต่อไปนี้

ฉีดวัคซีนป้องกันโรค   แพทย์แนะนำให้ผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงซึ่งหมายถึง เด็กเล็ก ผู้ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไป และผู้ที่มีภาวะภูมิต้านทานต่ำหรือมีโรคประจำตัวบางอย่าง ฉีดวัคซีนที่ให้ผลในการลดอัตราการเกิดโรคปอดอักเสบจากการติดเชื้อซึ่งได้แก่ วัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ (Flu vaccine) และวัคซีนป้องกันโรคปอดอักเสบ (Pneumococcal vaccine) สำหรับป้องกันการติดเชื้อ Streptococcus pneumonia หรือที่เรียกกันว่าเชื้อนิวโมคอคคัส โดยวัคซีนนี้ มี 2 ชนิด คือ

1. วัคซีนแบบโพลีแซคคาไรด์ (Polysaccharide) สำหรับฉีดในผู้ใหญ่ที่มีปัจจัยเสี่ยงและผู้สูงอายุ โดยควรฉีดซ้ำหลังจากเข็มแรก 5 ปี

2. วัคซีนแบบคอนจูเกต (Conjugate) แบ่งออกเป็นชนิดป้องกันเชื้อนิวโมคอคคัส 7 สายพันธุ์ (PCV7), 10 สายพันธุ์ (PCV10) และ 13 สายพันธุ์ (PCV13) ทั้งสามชนิดได้รับการรับรองให้ฉีดป้องกันเชื้อในเด็กตั้งแต่อายุ 6 สัปดาห์ – 5 ปี ยกเว้นวัคซีนชนิด 13 สายพันธุ์ที่ได้รับการรับรองให้ฉีดในผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงและมีอายุ 50 ปีขึ้นไป

# data[].attributes.attachment_caption
โรคเรื้อนที่ใช่..ใครก็ไม่ชอบ

# data[].attributes.headline
เสริมสร้างสุขภาพป้องกันโรค โรคเรื้อน (สุขศึกษา)

# data[].attributes.subject
เสริมสร้างสุขภาพป้องกันโรค โรคเรื้อน (สุขศึกษา)

# data[].attributes.body
“โรคเรื้อน” (Leprosy หรือ Hansen's Disease) เป็นโรคติดต่อเรื้อรังที่เกิดจากเชื้อ Mycobacterium leprae (M.leprae) เชื้อนี้ชอบอาศัยอยู่ในเส้นประสาทและผิวหนัง เมื่อร่างกายพยายามกำจัดเชื้อนเส้นประสาทจึงถูกทำลายและทำให้เกิดอาการทางผิวหนังตามไปด้วย หากไม่รีบรักษาจะทำให้เกิดความพิการของมือ เท้า และตา

โรคเรื้อนสามารถรักษาให้หายขาดได้โดยกินยาติดต่อกันเป็นเวลา 6 เดือน หรือ 2 ปี แล้วแต่ชนิดของโรค หากพบว่าทีรอยโรคที่ผิวหนัง มีอาการชา หรือเป็นโรคผิวหนังเรื้อรังใช้ยากิน ยาทา 3 เดือนแล้วไม่หายให้สงสัยว่าอาจเป็นโรคเรื้อน ควรรีบไปพบแพทย์

โรคเรื้อนเป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียเรื้อรังที่ผิวหนังและเส้นประสาทส่วนปลาย โรคเรื้อนเกิดจากแบคทีเรียชนิดหนึ่งคือ Mycobacterium leprae ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับเชื้อวัณโรค โรคเรื้อนมีระยะฟักตัว 2-12 ปี ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของโรค

# data[].attributes.headline
โรคปอดอักเสบคืออะไร?

# data[].attributes.subject
โรคปอดอักเสบคืออะไร?

# data[].attributes.body
โรคปอดอักเสบ (pneumonia) หรือที่เรียกกันว่า “โรคปอดบวม” เป็นโรคที่สามารถพบได้บ่อยติดอันดับ 1 ใน 5 อันดับแรกของโรคติดต่อทางเดินหายใจ เป็นโรคที่มีการอักเสบของเนื้อปอด ทำให้ปอดทำงานที่ได้น้อยลง มักพบว่าเป็นอาการที่ต่อเนื่องจากโรคไข้หวัดใหญ่หรือมีการติดเชื้อจากการไอจาม พบได้ในทุกเพศและทุกวัย ความรุนแรงของโรคมีโอกาสเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มเสี่ยง เช่น ผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรคหอบหืด โรคหัวใจ โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง หรือ ผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัดหรือได้รับยากดภูมิเป็นเวลานาน รวมไปถึงกลุ่มเด็กเล็กและผู้สูงอายุ โรคปอดอักเสบจัดเป็นโรคร้ายแรงชนิดเฉียบพลัน ซึ่งทำให้เกิดการเจ็บป่วยรุนแรง และภาวะแทรกซ้อนต่าง ๆ และอาจนำมาซึ่งการเสียชีวิตหรือพิการได้

วิธีการรักษาโรคปอดอักเสบ

เนื่องจากโรคปอดอักเสบเป็นโรคที่ค่อนข้างรุนแรง และหากเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หรือผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำเป็นโรคปอดอักเสบมีแนวโน้มที่อาการจะรุนแรง และมีโอกาสเสียชีวิตได้ ดังนั้นหากสงสัยหรือมีอาการที่คล้ายกับอาการของปอดอักเสบ ควรรีบไปพบแพทย์ เพื่อการวินิจฉัยและรักษาที่ถูกต้อง และยังเป็นการป้องกันอาการและภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง โดยแนวทางการรักษาแพทย์อาจพิจารณาการรักษาดังต่อไปนี้

# data[].attributes.headline
โรคไข้เลือดออก

# data[].attributes.subject
โรคไข้เลือดออก

# data[].attributes.body
การเสริมสร้างสุขภาพเพื่อป้องกันโรคไข้เลือดออกเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยลดความเสี่ยงในการติดเชื้อไวรัสเดงกี ซึ่งมียุงลายเป็นพาหะ โดยมีวิธีป้องกันดังนี้

1. กำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

ปิดฝาภาชนะน้ำ เช่น โอ่ง ถังน้ำ เพื่อป้องกันยุงวางไข่

เปลี่ยนน้ำในแจกันและภาชนะใส่น้ำทุกสัปดาห์

กำจัดขยะ ที่อาจเป็นแหล่งขังน้ำ เช่น ขวดเก่า กระป๋อง ยางรถยนต์

2. ป้องกันการถูกยุงกัด

ใช้มุ้งหรือมุ้งลวด โดยเฉพาะเวลากลางวัน เพราะยุงลายชอบกัดตอนกลางวัน

ทายากันยุง โดยเลือกผลิตภัณฑ์ที่มีสารป้องกันยุง เช่น DEET หรือสมุนไพรธรรมชาติ

สวมเสื้อผ้ามิดชิด โดยเฉพาะเด็กและผู้สูงอายุที่เสี่ยงต่อโรค

3. เสริมสร้างภูมิคุ้มกันร่างกาย

รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เช่น ผัก ผลไม้ และอาหารที่มีวิตามินซีสูง

ออกกำลังกายสม่ำเสมอ เพื่อเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน

พักผ่อนให้เพียงพอ และดื่มน้ำมาก ๆ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เนื่องจากไข้เลือดออกนั้น เป็นโรคที่มีความรุนแรงถึงชีวิต ! และโรคนี้ส่วนใหญ่มักจะมากับ "ยุงลาย" ดังนั้นในช่วงฤดูฝนที่กำลังจะมาถึงนี้เราจึงควรระมัดระวังกับโรคนี้ให้เป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นตัวคุณเอง ครอบครัวและคนใกล้ชิด

ผู้ป่วยที่พบบ่อยได้ในโรคนี้ก็คือเด็กๆที่มีอายุราวๆ 2-8 ขวบ โดยหลังจากที่รับเชื้อมาแล้วประมาณ 5-8 วันก็จะเริ่มแสดงอาการ อย่าละเลยถ้าหากคุณหรือคนใกล้ตัวมีไข้สูง, อ่อนเพลีย, ทานอะไรไม่ได้, อาเจียนหรืออาเจียนเป็นเลือด รวมไปถึงอาการกระสับกระส่าย ริมฝีปาก ปลายมือและเท้าเย็น

หากท่านมีอาการตามข้างต้นต้องรีบมาปรึกษาแพทย์ที่โรงพยาบาล

และอย่าลืมสิ่งสำคัญคือการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย เช่น ภาชนะที่มีน้ำขัง เพื่อหยุดการแพร่พันธุ์ของยุงลาย และป้องกันไม่ให้ยุงกัด เช่นการใช้มุ้งลวด กางมุ้ง ทายากันยุง ไม่อยู่ในบริเวณมืดทึบและอับชื่น

ด้วยความห่วงใย จาก โรงพยาบาลราชพฤกษ์🌼
แม้กายป่าย......ใจไม่ป่วย
บริการด้วยคุณภาพมาตรฐานระดับสากล

สอบถามข้อมูลการบริการทางการแพทย์

☎️ 0-4333-3555

หรือทาง LINE

LINE ID :@rphline (มีตัวแอดด้วยนะคะ)
หรือคลิ๊ก https://line.me/R/ti/p/%40rphline

# data[].attributes.attachment_link.title
โรคไข้เลือดออก อันตรายถึงชีวิตแต่ป้องกันได้

# data[].attributes.attachment_link.description
เนื่องจากไข้เลือดออกนั้น เป็นโรคที่มีความรุนแรงถึงชีวิต ! และโรคนี้ส่วนใหญ่มักจะมากับ "ยุงลาย" ดังนั้นในช่วงฤดูฝนที่กำลังจะมาถึงนี้เราจึงควรระมัดระวังกับโรคนี้ให้เป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นตัวคุณเอง...