# data[].attributes.headline
ปรับใช้กับนักเรียนป.6

# data[].attributes.subject
ปรับใช้กับนักเรียนป.6

# data[].attributes.body
ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 6
กลุ่มสาระ: ภาษาอังกฤษ (บูรณาการสังคมและท้องถิ่น)
เวลา: 2 คาบเรียน (100 นาที)
ทักษะภาษา: Listening / Speaking / Reading / Writing
หัวข้อ: Sustainable Food & Local Food in Phuket

🎯 ผลลัพธ์การเรียนรู้ (Learning Outcomes)

นักเรียนสามารถ…

1. อธิบายความหมายง่ายๆ ของคำว่า sustainable food และ sustainable tourism ได้

2. ยกตัวอย่างอาหารพื้นเมืองภูเก็ตและวัตถุดิบท้องถิ่นเป็นภาษาอังกฤษง่ายๆ ได้

3. พูดคุยถึงเหตุผลที่ควรกินอาหารท้องถิ่นและช่วยลดขยะอาหารได้

4. ทำโปสเตอร์หรือป้ายรณรงค์ง่ายๆ เพื่อส่งเสริมการกินอาหารยั่งยืน และนำเสนอเป็นภาษาอังกฤษสั้นๆ ได้

🪜 ขั้นตอนการสอน (Teaching Steps)

Step 1: Think Global (20 นาที)

กิจกรรม: ครูเปิดคลิปสั้นๆ (การ์ตูนหรือสารคดีง่ายๆ) เกี่ยวกับ Food Waste 🌎

กิจกรรมหลังดู: ครูถามนักเรียนเป็นภาษาอังกฤษง่ายๆ

“What is food waste?”

“Why is wasting food bad?”

นักเรียนตอบเป็นคำสั้นๆ เช่น Bad for environment, Too much trash

Step 2: Act Local (30 นาที)

Introduce Local Ingredients: ครูนำรูปอาหารท้องถิ่นภูเก็ต เช่น หมี่ฮกเกี้ยน 🍜, โอต้าว 🍧, หมูฮ้อง 🍖, น้ำพริกกุ้งเสียบ 🦐

Vocabulary Focus: สอนคำศัพท์ง่ายๆ เช่น

noodles, shrimp, pork, ice dessert, chili paste

Pair Work: นักเรียนทำงานเป็นคู่ ฝึกถาม-ตอบ

“What is this dish?” → “It’s Hokkien Noodles.”

“What ingredient is in it?” → “Shrimp and noodles.”

Step 3: Glocal Production (40 นาที)

Group Project: นักเรียนรวมกลุ่ม 3-4 คน ทำโปสเตอร์หัวข้อ
👉 “Eat Local, Save the Earth!”

เนื้อหาโปสเตอร์:

ชื่ออาหารท้องถิ่นภูเก็ต (พร้อมรูปวาด/ปริ้นท์รูป)

วัตถุดิบท้องถิ่น

ข้อความสั้นๆ ภาษาอังกฤษ เช่น

“Eat noodles from Phuket.”

“Don’t waste food.”

“Support farmers.”

Presentation: แต่ละกลุ่มออกมานำเสนอหน้าชั้นเรียนสั้นๆ (1 นาที)
เช่น “This is Hokkien Noodles. It has shrimp and noodles. Eat local food, don’t waste food.”

📌 คำศัพท์สำคัญ (Key Vocabulary)

sustainable – ยั่งยืน

local food – อาหารท้องถิ่น

food waste – ขยะอาหาร

support farmers – สนับสนุนเกษตรกร

eat local – กินอาหารในท้องถิ่น

🧩 สื่อที่ใช้ (Teaching Materials)

คลิปสั้นเกี่ยวกับ food waste หรือ farm-to-table (การ์ตูน/สารคดีเด็ก)

รูปภาพอาหารภูเก็ต (Mee Hokkien, Oh Eaw, Moo Hong, Nam Prik Goong Siab)

แผ่นโปสเตอร์/กระดาษสี, ปากกาเมจิก, กรรไกร, กาว

✅ การประเมินผล (Assessment)

Speaking: ตอบคำถามเกี่ยวกับอาหารท้องถิ่นเป็นภาษาอังกฤษได้

Writing: เขียนคำศัพท์หรือข้อความสั้นๆ บนโปสเตอร์ได้

Presentation: กลุ่มนำเสนอเป็นภาษาอังกฤษง่ายๆ ได้

# data[].attributes.body
ชื่อกิจกรรม: Raising environmental awareness from the local to global

ระดับชั้น: ม.5

ทักษะทางภาษา: speaking

ความหลากหลายที่สะท้อน:

สิ่งแวดล้อมท้องถิ่น: ปัญหาขยะพลาสติกในโรงเรียนและชุมชนในจังหวัดภูเก็ต, การจัดการน้ำเสีย, การอนุรักษ์ป่าและทะเล

วัฒนธรรมและการแก้ปัญหา: วิธีการจัดการสิ่งแวดล้อมของท้องถิ่น เช่น การใช้ภูมิปัญญาไทย (ถังขยะเปียกลดโลกร้อน, การปลูกป่าแบบชุมชน)

เชื่อมโยงสากล: ปัญหาโลกร้อน, climate change, zero waste movement, UN Sustainable Development Goals (SDGs)

ขั้นตอนกิจกรรม:

1. Warm up (5 นาที)

เปิดคลิปสั้น ๆ เกี่ยวกับผลกระทบของขยะพลาสติกต่อสิ่งแวดล้อม (ทั้งในท้องถิ่น/ระดับโลก)

กระตุ้นด้วยคำถาม:

“What environmental problems can you see in our school or community?”

“Do you think these problems are also happening in other countries?”

2. Presentation (10 นาที)

ครูสอนคำศัพท์หลัก เช่น pollution, recycling, climate change, carbon footprint, sustainable, biodiversity, conservation

ยกตัวอย่าง case study

Local: ปัญหาขยะที่หาดภูเก็ต

Global: ปัญหาขยะในมหาสมุทรแปซิฟิก (Great Pacific Garbage Patch)

3. Practice (15 นาที)

นักเรียนทำ Group Work

กลุ่ม A: รวบรวมปัญหาสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น

กลุ่ม B: รวบรวมปัญหาสิ่งแวดล้อมในต่างประเทศ

กลุ่ม C: เปรียบเทียบและหาความเชื่อมโยง (local → global)

4. Production (15 นาที)

นักเรียนทำ Poster หรือ Infographic (Bilingual: Thai-English)
หัวข้อ: “From Local to Global: How We Can Help the Earth”

นำเสนอหน้าชั้นเรียนแบบสั้น (2 นาที/กลุ่ม)

5. Wrap up (5 นาที)

ครูสรุปประเด็น:

ความสัมพันธ์ของปัญหาท้องถิ่นกับระดับโลก

แนวทางที่นักเรียนสามารถทำได้จริงในชีวิตประจำวัน

นักเรียนเขียน Reflection Card:

“One local action I can take to save the Earth is…”

เครื่องมือที่ใช้:

คลิปวิดีโอสั้น (YouTube/TED-Ed)

แผ่นฟลิปชาร์ต / กระดาษ A3 / Canva / PowerPoint (สำหรับทำโปสเตอร์)

บัตรคำศัพท์ (vocab cards)

Reflection Cards

ผลลัพธ์การเรียนรู้:

1. ด้านภาษา (Language Skills)

เข้าใจและใช้คำศัพท์สิ่งแวดล้อมในบริบทจริง

พูด/นำเสนอเป็นภาษาอังกฤษได้อย่างมั่นใจ

2. ด้านความรู้ (Knowledge)

อธิบายปัญหาสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่นและเชื่อมโยงกับระดับโลกได้

เข้าใจแนวคิด SDGs และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

3. ด้านทักษะ (Skills)

ทำงานเป็นทีมเพื่อแก้ปัญหา

สื่อสารด้วยโปสเตอร์/อินโฟกราฟิกอย่างสร้างสรรค์

4. ด้านคุณลักษณะ (Attitudes & Awareness)

มีจิตสำนึกในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

เห็นความสำคัญของการกระทำเล็ก ๆ ในท้องถิ่นที่ส่งผลต่อโลก

# data[].attributes.attachment_link.title
[INSPIRED] ชาวภูเก็ตร่วมมือจัดการขยะให้เป็นศูนย์ | คนบันดาลไฟ ปี2

# data[].attributes.headline
"From Plate to Planet: อาหารภูเก็ตสร้างโลกยั่งยืน" (หรือ "จากจานสู่โลก: อาหารภูเก็ตยั่งยืน")

# data[].attributes.subject
"From Plate to Planet: อาหารภูเก็ตสร้างโลกยั่งยืน" (หรือ "จากจานสู่โลก: อาหารภูเก็ตยั่งยืน")

# data[].attributes.body
ระดับชั้น: มัธยมศึกษาตอนต้น (ม.4 - ม.6)

ทักษะภาษา: Reading / Writing / Speaking / Listening

หัวข้อท้องถิ่น: อาหารพื้นเมืองภูเก็ต, วัตถุดิบในท้องถิ่น, ตลาดสด/ตลาดชุมชน

หัวข้อระดับโลก: Sustainable Food (อาหารยั่งยืน), Food Waste (ขยะอาหาร), Farm-to-Table Concept (แนวคิดฟาร์มสู่โต๊ะ), Sustainable Tourism (การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน)

ขั้นตอนการสอน:

Step 1: Think Global - นำเสนอปัญหาขยะอาหารและการท่องเที่ยวที่ขาดความยั่งยืนในระดับโลกให้นักเรียนศึกษา

คลิปเกี่ยวกับ Food Waste (ขยะอาหาร): ลองค้นหาสารคดีสั้นๆ ที่สร้างโดยองค์กรหรือหน่วยงานด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะแสดงข้อมูลที่น่าตกใจเกี่ยวกับปริมาณขยะอาหารที่เกิดขึ้นทั่วโลก พร้อมทั้งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ตัวอย่างการค้นหาใน YouTube: Food Waste: An Award Winning Short Film หรือ What a Waste: an Animated Short Film about Food Waste

คลิปเกี่ยวกับ Farm-to-Table: สารคดีสั้นๆ ที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างเกษตรกรผู้ผลิต, ร้านอาหาร, และผู้บริโภค ซึ่งเป็นแนวทางที่เน้นความสดใหม่, การลดขั้นตอนการขนส่ง, และการสนับสนุนเกษตรกรในท้องถิ่น

ตัวอย่างการค้นหาใน YouTube: Organic Tourism:

A New Movement Phuket หรือ Sustainable Food

Step 2: Act Local - สำรวจอาหารพื้นเมืองภูเก็ตและความสำคัญของวัตถุดิบในท้องถิ่น

วัตถุประสงค์: ให้นักเรียนสำรวจและเรียนรู้เกี่ยวกับอาหารพื้นเมืองภูเก็ตและวัตถุดิบท้องถิ่น พร้อมทั้งเชื่อมโยงกับแนวคิดความยั่งยืน

ขั้นตอน (Summary):

1. Introduce Local Ingredients: เริ่มต้นด้วยการนำเสนอวัตถุดิบท้องถิ่นที่สำคัญของภูเก็ต เช่น seafood (อาหารทะเล), vegetables (ผัก), และ spices (เครื่องเทศ) โดยใช้รูปภาพจาก local markets (ตลาดสด)

2. Explore Local Dishes: ให้นักเรียนสำรวจเมนูอาหารพื้นเมือง (local dishes) ที่ใช้วัตถุดิบเหล่านั้น เช่น

Moo Hong (หมูฮ้อง)

Oh Eaw (โอ้วเอ๋ว)

Mee Hokkien (หมี่ฮกเกี้ยน)

Nam Prik Goong Siab (น้ำพริกกุ้งเสียบ)

3. Connect to Sustainability: อภิปรายร่วมกันถึงความสำคัญของการใช้ local ingredients ในการสร้าง sustainable food system (ระบบอาหารที่ยั่งยืน)

Reduce food mileage: การลดระยะทางขนส่งอาหาร

Support local farmers and fishermen: การสนับสนุนเกษตรกรและชาวประมงในท้องถิ่น

Preserve local culture: การอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่น

ตัวอย่างคำถามภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียน:

"What are some of the key local ingredients used in Phuket cuisine?"

"Can you name a famous local dish from Phuket?"

"How does using local ingredients contribute to sustainability?"

"Why is it important to support local farmers?"

Step 3: Glocal Production - ให้นักเรียนวางแผนโปรเจกต์ส่งเสริม "อาหารยั่งยืนในภูเก็ต"

วัตถุประสงค์: ให้นักเรียนวางแผนและนำเสนอโปรเจกต์เชิงปฏิบัติเพื่อส่งเสริม "อาหารยั่งยืนในภูเก็ต"

ขั้นตอน (Summary):

1. Project Briefing: ครูอธิบายโจทย์ให้นักเรียนเข้าใจว่า “สมมตินักเรียนเป็นนักรณรงค์ด้านอาหารยั่งยืน นักเรียนจะออกแบบโปรเจกต์อย่างไรเพื่อโปรโมตอาหารยั่งยืนในภูเก็ต?”

2. Group Work & Planning: แบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 3-4 คน เพื่อระดมสมองและวางแผนโปรเจกต์ โดยให้มีองค์ประกอบดังนี้:

Project Title: ตั้งชื่อโปรเจกต์ที่น่าสนใจและสร้างสรรค์

Target Audience: กำหนดกลุ่มเป้าหมาย (เช่น นักท่องเที่ยว, ร้านอาหาร, คนในชุมชน, นักเรียน)

Key Message: สรุปใจความสำคัญที่ต้องการสื่อสาร (เช่น “กินอาหารท้องถิ่น ลดขยะอาหาร” หรือ “กินปลาที่เหมาะสมตามฤดูกาล”)

Action Plan: วางแผนกิจกรรมที่จะทำ เช่น การทำแคมเปญในโซเชียลมีเดีย, การสร้างโปสเตอร์, การจัดกิจกรรมในโรงเรียน, หรือการทำวิดีโอสั้นๆ

3. Creation & Production: นักเรียนแต่ละกลุ่มลงมือสร้างผลงานตามแผนที่วางไว้ อาจเป็นโปสเตอร์, อินโฟกราฟิก, วิดีโอคลิปสั้นๆ หรือการนำเสนอแบบ Powerpoint

4. Presentation & Wrap-up: แต่ละกลุ่มนำเสนอโปรเจกต์ต่อหน้าชั้นเรียนเพื่อแบ่งปันไอเดียและรับข้อเสนอแนะ จากนั้นครูสรุปบทเรียนโดยเน้นย้ำว่าทุกคนสามารถเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ดีได้

ตัวอย่างคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่เกี่ยวข้อง:

Campaign: แคมเปญ

Target Audience: กลุ่มเป้าหมาย

Key Message: สารสำคัญที่ต้องการสื่อ

Action Plan: แผนปฏิบัติการ

Social Media: สื่อสังคมออนไลน์

Infographic: อินโฟกราฟิก

Call to Action: คำเชิญชวนให้ลงมือทำ

สื่อที่ใช้: คลิปวิดีโอสารคดีสั้นๆ, รูปภาพอาหารท้องถิ่นและตลาดสด, บทความเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงอาหาร, ตัวอย่างเมนูอาหาร, แผนที่

ผลลัพธ์การเรียนรู้: นักเรียนสามารถ...

1. Explain (อธิบาย)

อธิบายความหมายของ sustainable food และ sustainable tourism ได้เป็นภาษาอังกฤษอย่างเข้าใจ

2. Identify & Give Examples (ยกตัวอย่าง)

ยกตัวอย่างอาหารพื้นเมืองภูเก็ต (เช่น หมี่ฮกเกี้ยน, โอต้าว, น้ำพริกกุ้งเสียบ) พร้อมระบุแหล่งวัตถุดิบท้องถิ่นเป็นภาษาอังกฤษ

3. Analyze (วิเคราะห์)

วิเคราะห์และอภิปรายความเชื่อมโยงระหว่างการเลือกบริโภคอาหาร (food choices) กับการสร้างความยั่งยืนในท้องถิ่น (local sustainability) ได้

4. Present (นำเสนอ)

นำเสนอแนวทางลด food waste และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารที่ยั่งยืนในภูเก็ต (sustainable food tourism) เป็นภาษาอังกฤษ โดยใช้ความคิดสร้างสรรค์ (creative presentation)

# data[].attributes.attachment_link.title
Chef Ton’s Green Gastronomy: Sustainable Fine Dining in Phuket | Tatler x TAT

# data[].attributes.body
หัวข้อ: วัฒนธรรมชุมชนกับวัฒนธรรมโลก

ชื่อกิจกรรม: Make Your Everyday Phuket

ระดับชั้น: ม. 3

ทักษะทางภาษา: (1) การสื่อสาร (2) การนำเสนอผลงานการแต่งกายผ่านการแสดงแบบไทยผสมนานาชาติ

หัวข้อท้องถิ่น: วัฒนธรรมการแต่งกายของคนภูเก็ต

หัวข้อระดับโลก: การออกแบบให้ทันสมัยมากขึ้น ใส่ในชีวิตประจำวันได้

ขั้นตอนการสอน: (1) ตั้งคำถาม "นักเรียนรู้จักวิธีการแต่งกายของคนภูเก็ตแบบใดบ้าง" (2) คนภูเก็ตสมัยก่อนแต่งกายอย่างไร: ผ้าถุง คนท้องถิ่น vs คนปีนัง (3) โชว์ภาพตัวอย่างการแต่งกายของคนภูเก็ตสมัยก่อน (4) จะออกแบบอย่างไรให้ชุดในรูปสามารถหยิบไปใช้ได้ (แต่งกายได้) โดยไม่เคอะเขิน (5) นำเสนอ concept (6) นำเพลงภูเก็ตที่คิดว่าใช้ร่วมกับเพลงของชาติอื่นได้ (7) ออกแบบท่าทางประกอบเพลง ***มีท่าทางนาฏศิลป์ไทยกับท่าทางนาฏศิลป์สากล (8) นำเสนอผ่านเครื่องแต่งกายของนักเรียน

สื่อที่ใช้: (1) รูปภาพเครื่องแต่งกาย (2) สถานที่: gallery

ผลลัพธ์การเรียนรู้: (1) นำเสนอผลงานในรูปแบบนาฏศิลป์

การประเมินผล: (1) ความรู้ความเข้าใจ (2) การนำไปใช้ (3) การประยุกต์ใช้ (4) ความคิดสร้างสรรค์ / ประเมินจากการนำเสนอผลงานใช้ rubric

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ศึกษานิเทศก์ สพป.ภูเก็ต

# data[].attributes.attachment_link.title
เพลงภูเก็ตเมืองงาม สพป.ภูเก็ต

# data[].attributes.body
หัวข้อ:

ชื่อกิจกรรม:

ระดับชั้น:

ทักษะทางภาษา:

หัวข้อท้องถิ่น:

หัวข้อระดับโลก:

ขั้นตอนการสอน:

สื่อที่ใช้:

ผลลัพธ์การเรียนรู้:

การประเมินผล: