# data[].attributes.headline
ΤΟ ΓΚΙΖΑΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΓΚΙΖΑΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.body
Ένας αποκλειστικός κάτοικος των υδροβιότοπων της Ρόδου, είναι το Γκιζάνι, ένα μικρό ψαράκι του γλυκού νερού που κατοικεί σε πηγές και ρέματα της Ρόδου.

Είναι γνωστό με την κοινή του ονομασία «Γκιζάνι», ή με τον επιστημονικό όρο «Ladigesocypris ghigii –Pisces Cyprinidae», ο οποίος δόθηκε χάρη στον Ιταλό καθηγητή Alessandro Ghigi, ο οποίος το 1900 ανακάλυψε το γκιζάνι στα νερά της Ρόδου.

Είναι ένα μικρόσωμο ψαράκι, μήκους το μέγιστο 10-12 εκατοστών, που έχει τη φήμη ενός ανθεκτικού οργανισμού που μπορεί να ανταπεξέλθει στις απότομες κλιματικές αλλαγές και τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα ή τις πολύ υψηλές του καλοκαιριού.  Ζει για σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, περίπου 3 χρόνια και τρέφεται με μια ευρεία ποικιλία τροφών.

Το γκιζάνι, αποτελεί είδος προς εξαφάνιση και προστατεύεται τόσο από την ελληνική όσο και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Κύριος λόγος εξαφάνισης του, είναι η καλοκαιρινή ξηρασία και το λιγοστό νερό που μένει στα ρέματα της Ρόδου κατά τους θερινούς μήνες. Έτσι αν και έχει ανθεκτικό οργανισμό, ο πληθυσμός του ψαριού το καλοκαίρι, μειώνεται με ραγδαίους ρυθμούς, παρότι αναπαράγεται την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Το γκιζάνι έχει εμφανιστεί σε διάφορες περιοχές της Ρόδου, κυρίως σε ρέματα και πηγές, όπως στον Λουτάνη ποταμό, στον Γαδουρά ποταμό, σε ρέματα του Ασκληπειού και της Ελεούσας, στο ρέμα του Αργυρού, στο φράγμα της Απολακκιάς, στη λίμνη των Νάνων καθώς και στα ρέματα Χα, Μάκαρη Λάρδου, Κρεμαστής και  Παραδεισιού . Σήμερα ο πληθυσμός του γκιζανιού έχει εξαφανιστεί από τη λίμνη των Νάνων και την τεχνητή λίμνη της Απολακκιάς.

# data[].attributes.headline
παιώνια της Ρόδου 

# data[].attributes.subject
παιώνια της Ρόδου 

# data[].attributes.body
Η Παιώνια η ροδία (Paeonia clusii subsp. rhodia), γνωστή τοπικά και ως «φλασκανούρα», είναι ένα σπάνιο, ενδημικό φυτό της Ρόδου, που απαντάται επίσης στην Κάρπαθο και την Κρήτη. Πρόκειται για ένα πανέμορφο αγριολούλουδο με λευκά άνθη, που ανθίζει την άνοιξη σε υψόμετρα 300-600 μέτρων, κυρίως σε δασώδεις περιοχές, και προστατεύεται από τη νομοθεσία.

Ενδημικό Είδος: Είναι ενδημικό της Ρόδου και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της χλωρίδας του νησιού.

Χαρακτηριστικά: Φέρει μεγάλα, λευκά, αρωματικά άνθη που ξεχωρίζουν, θυμίζοντας την Paeonia clusii.

Περιβάλλον: Αναπτύσσεται σε δάση και ημισκιερές περιοχές.

Κατάσταση: Θεωρείται τρωτό (VU - Vulnerable) είδος.

Ονομασία: Στη Ρόδο είναι γνωστή και με το τοπικό όνομα "φλασκανούρα".

Είναι ένα από τα ομορφότερα αγριολούλουδα της περιοχής και η προστασία του είναι σημαντική, καθώς αποτελεί ενδημικό στοιχείο της νησιωτικής χλωρίδας.🌹❤ Πού θα τη βρείτε: Φύεται κυρίως σε δασώδεις περιοχές και υψόμετρα 300-600 μέτρων. Συγκεκριμένες τοποθεσίες περιλαμβάνουν:

Το όρος Προφήτης Ηλίας (η κυριότερη περιοχή εμφάνισης).

Την περιοχή Φουντουκλή και το δάσος του Αγίου Νεκταρίου στην Αρχίπολη.

Τις Επτά Πηγές.

Νότια Ρόδο, πάνω από τον όρμο της Απολακκιάς.

# data[].attributes.headline
καμπανουλα τησ ροδου

# data[].attributes.subject
καμπανουλα τησ ροδου

# data[].attributes.body
Η Καμπανούλα αποτελεί γένος ιδιαίτερα όμορφων αγριολούλουδων της Ευρώπης. Η μεγαλύτερη ποικιλία του είδους εντοπίζεται στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. . Το είδος περιλαμβάνει μονοετή, διετή και πολυετή φυτά, συνήθως με ύψος από 5 έως 40 εκατοστά. Κάποια είδη αναπτύσσονται σε σχισμές βράχων ενώ άλλα αναπτύσσονται στους αγρούς. Φυτρώνει κυρίως σε ενδιάμεσα υψόμετρα και σπάνια σε παραθαλάσσιες περιοχές. Τα άνθη της καμπανούλας είναι συνήθως μωβ και έχουν πέντε πέταλα.

# data[].attributes.headline
κρόκος της ρόδου

# data[].attributes.subject
κρόκος της ρόδου

# data[].attributes.body
Ο «Κρόκος της Ρόδου» (Crocus rhodensis) είναι ένα σπάνιο, ενδημικό φυτό της Ρόδου, το οποίο αποτελεί αντικείμενο μελέτης και προστασίας για το Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον & την Αειφορία (ΚΕΠΕΑ) Πεταλούδων. Ανήκει στα ενδημικά φυτά του νησιού που χρήζουν προστασίας λόγω της περιορισμένης εξάπλωσής τους.

Τοποθεσία: Συναντάται στη Ρόδο, με το Κέντρο Πεταλούδων να αναδεικνύει την παρουσία του.

Ιδιαιτερότητα: Είναι διαφορετικό είδος από τον γνωστό κρόκο Κοζάνης (Crocus sativus).

Σημασία: Αποτελεί μέρος της πλούσιας και μοναδικής βιοποικιλότητας της Ρόδου, ενταγμένο σε περιβαλλοντικά προγράμματα ενημέρωσης.

Σημειώνεται ότι ιστορικά, ο κρόκος αναφέρεται και ως προϊόν που διακινούνταν από το λιμάνι της Ρόδου, σύμφωνα με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.

# data[].attributes.headline
ΦΟΥΣΚΑ ΤΗΣ ΡΩΔΟΥ

# data[].attributes.subject
ΦΟΥΣΚΑ ΤΗΣ ΡΩΔΟΥ

# data[].attributes.body
Η Φούσκα της Ρόδου (Colutea insularis) είναι ένα σπάνιο, φυλλοβόλο ενδημικό φυτό-θάμνος που συναντάται στο νησί της Ρόδου. Χαρακτηρίζεται από τα κίτρινα άνθη του, τα οποία αγαπούν οι μέλισσες, και τους ιδιαίτερους φουσκωμένους καρπούς (λοβούς) με περγαμηνοειδή υφή μήκους 6-8 εκ.. Το είδος αυτό, λόγω της περιορισμένης εξάπλωσής του (5-6 τοποθεσίες) και των συχνών πυρκαγιών, θεωρείται «Κινδυνεύον».

Χαρακτηριστικά: Είναι ερμαφρόδιτο (φέρει αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιείται από έντομα. Τα φύλλα του είναι ακανόνιστα και σπάνια τριχωτά.

Κατάσταση: Αξιολογείται ως Κινδυνεύον (Endangered).

Περιβάλλον: Ενδημικό της Ρόδου, μέρος της μοναδικής βιοποικιλότητας του νησιού.

# data[].attributes.headline
ΑΝΘΕΜΙΔΑ  ΤΗΣ  ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΝΘΕΜΙΔΑ  ΤΗΣ  ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.body
Η Ανθέμιδα της Ρόδου (επιστημονικό όνομα: Anthemis rhodensis / Ανθεμίς η ροδία) είναι ένα ενδημικό φυτό της Ρόδου, το οποίο σημαίνει ότι φυτρώνει αποκλειστικά στο νησί της Ρόδου και πουθενά αλλού στον κόσμο.

Ακολουθούν τα κύρια χαρακτηριστικά του φυτού:

Εμφάνιση: Πρόκειται για ένα χαμηλό φυτό που σχηματίζει ημισφαιρικό θάμνο, ανήκει στην οικογένεια της μαργαρίτας και του χαμομηλιού. Έχει γλαυκοπράσινα φύλλα και παράγει κίτρινα άνθη στην κορυφή κάθε βλαστού.

Βιότοπος: Φυτρώνει κυρίως στην κεντρική Ρόδο, σε φτωχά, υπερβασικά (ultramafic) εδάφη που είναι πλούσια σε σίδηρο, μαγνήσιο και πυρίτιο.

Σπανιότητα & Προστασία: Λόγω της πολύ περιορισμένης εξάπλωσής του, θεωρείται σπάνιο και χρήζει αυστηρής προστασίας.

Περιβαλλοντική Σημασία: Αποτελεί μέρος της μοναδικής βιοποικιλότητας του νησιού, μαζί με άλλα ενδημικά φυτά όπως η Παιώνια της Ρόδου, το Κυκλάμινο της Ρόδου και ο Κρόκος της Ρόδου.

Σημείωση: Υπάρχουν επίσης τουριστικά καταλύματα (Anthemida Rooms) στη Χαλκιδική (Συκιά), τα οποία δεν σχετίζονται με το ενδημικό φυτό της Ρόδου.

# data[].attributes.headline
καμπανουλα τησ ροδου

# data[].attributes.subject
καμπανουλα τησ ροδου

# data[].attributes.body
Η Καμπανούλα αποτελεί γένος ιδιαίτερα όμορφων αγριολούλουδων της Ευρώπης. Η μεγαλύτερη ποικιλία του είδους εντοπίζεται στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. . Το είδος περιλαμβάνει μονοετή, διετή και πολυετή φυτά, συνήθως με ύψος από 5 έως 40 εκατοστά. Κάποια είδη αναπτύσσονται σε σχισμές βράχων ενώ άλλα αναπτύσσονται στους αγρούς. Φυτρώνει κυρίως σε ενδιάμεσα υψόμετρα και σπάνια σε παραθαλάσσιες περιοχές. Τα άνθη της καμπανούλας είναι συνήθως μωβ και έχουν πέντε πέταλα.

# data[].attributes.headline
Φρτιλλαρια της Ροδου   Μανωλης

# data[].attributes.subject
Φρτιλλαρια της Ροδου   Μανωλης

# data[].attributes.body
Η Fritillaria rhodia (Φριτιλάρια της Ρόδου) είναι ένα σπάνιο, ενδημικό φυτό της Ρόδου, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Liliaceae. Ανθίζει την άνοιξη (Μάρτιος-Μάιος) με μικρά, καμπανοειδή άνθη, που ξεκινούν ως κιτρινοπράσινα και γίνονται σκούρα κίτρινα. Λόγω της πολύ περιορισμένης εξάπλωσής της στο νησί, θεωρείται «Σχεδόν απειλούμενο» είδος.

Βασικά Χαρακτηριστικά και Πληροφορίες:

Ενδημισμός: Αποτελεί αποκλειστικό ενδημικό φυτό της Ρόδου, με τους μοναδικούς γνωστούς άγριους πληθυσμούς να εντοπίζονται εκεί.

Περιγραφή: Πρόκειται για πολυετή πόα με στενά, γαλαζοπράσινα φύλλα.

Άνθη: Εντυπωσιακά, κρεμάμενα άνθη σε σχήμα καμπάνας.

Οικότοπος: Προτιμά περιοχές με καλή στράγγιση, συχνά σε αμμώδη ή πηλώδη εδάφη.

Κατάσταση Διατήρησης: Σύμφωνα με την IUCN, η Fritillaria rhodia καταγράφεται ως σχεδόν απειλούμενο είδος λόγω της μικρής έκτασης εξάπλωσης και της υποβάθμισης των ενδιαιτημάτων.

Καλλιέργεια: Αν και άγριο, το είδος αυτό έχει καλλιεργηθεί.

Η Fritillaria rhodia αποτελεί μέρος της πλούσιας χλωρίδας της Ρόδου, η οποία περιλαμβάνει και άλλα ενδημικά είδη όπως η Paeonia clusii subsp. rhodia και ο Crocus rhodensis.

# data[].attributes.headline
αλογακι τησ Ροδου

# data[].attributes.subject
αλογακι τησ Ροδου

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
αλογακι τησ Ροδου

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΓΚΙΖΑΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΓΚΙΖΑΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΓΚΙΖΑΡΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ 3

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΓΚΙΖΑΡΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ 3

# data[].attributes.headline
Μεσογειακή  φώκια

# data[].attributes.subject
Μεσογειακή  φώκια

# data[].attributes.headline
πεταλούδα της ρόδου 

# data[].attributes.subject
πεταλούδα της ρόδου 

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
πεταλούδα της ρόδου 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΡΟΔΟΣυλλέκτης ΡΟΔΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελάφια της Ρόδου!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
LA MONTAGNE DE PIGEON ⛰️🙏😍🕊️🕊️🕊️ 🌓 🌲🍀🌸🌅 ❤️‍🩹 | Tiny feet, spiky armor, and a nose that never quits—the Hedgehog is a garden’s cutest night patrol | Facebook

# data[].attributes.attachment_link.description
Tiny feet, spiky armor, and a nose that never quits—the Hedgehog is a garden’s cutest night patrol! 🦔🌙🍃 The Hedgehog, especially the European Hedgehog (Erinaceus europaeus), is a small, nocturnal…

# data[].attributes.headline
ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΣ  ΣΟΦΙΑ   ΒΑΛΙΑ

# data[].attributes.subject
ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΣ  ΣΟΦΙΑ   ΒΑΛΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
GPITRAL9 e-Learning 4U fun music reading

# data[].attributes.attachment_link.title
Σκαντζόχοιρος Hedgehog ζώα ζωολογία animal

# data[].attributes.headline
εντυπωσιακές  πληρωφορίες για την πεταούδα της Ρόδου 

# data[].attributes.subject
εντυπωσιακές  πληρωφορίες για την πεταούδα της Ρόδου 

# data[].attributes.body
Πότε θα τις δείτε: Η κορύφωση του πληθυσμού συμβαίνει από τα τέλη Ιουνίου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου.

Προστασία: Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι επισκέπτες να μην κάνουν θόρυβο (παλαμάκια, σφυρίγματα), καθώς η αναίτια πτήση εξαντλεί τις ενεργειακές τους αποθέσεις και οδηγεί στον θάνατό τους.

Πτήση: Παρόλο που τις βλέπουμε την ημέρα ακίνητες, είναι νυκτόβια έντομα.

# data[].attributes.headline
παιώνια της ρόδου 

# data[].attributes.subject
παιώνια της ρόδου 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΚΕΠΕΑ - ΚΠΕ Πεταλούδων Ρόδου

# data[].attributes.headline
ΠΑΙΟΝΙΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΙΟΝΙΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Paeonia clusii subsp. rhodia (Stearn) Tzanoud. 1977-2904-1

# data[].attributes.headline
καμπανουλα ροδοσ

# data[].attributes.subject
καμπανουλα ροδοσ

# data[].attributes.headline
πεταλούδα της ρόδου 

# data[].attributes.subject
πεταλούδα της ρόδου 

# data[].attributes.body
Κύκλος Ζωής: Οι πεταλούδες αυτές ζουν εκεί κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αναπαράγονται και μεταναστεύουν για να γεννήσουν Εμφάνιση: Έχει μήκος 1,8–2,3 εκ. και άνοιγμα φτερών 5,5–6 εκ.. Όταν ξεκουράζεται, τα φτερά της είναι καφέ-μαύρα με κιτρινωπές ραβδώσεις, προσφέροντας τέλειο καμουφλάζ πάνω στους βράχους και τους κορμούς των δέντρων. Όταν πετάει, αποκαλύπτονται τα έντονα πορτοκαλί-κόκκινα πίσω φτερά της. Τοποθεσία: Βρίσκεται 23-26 χλμ. από την πόλη της Ρόδου, σε έναν βιότοπο με πυκνή βλάστηση και καταρράκτες.Διατροφή: Δεν τρέφονται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού

# data[].attributes.headline
το ροδινι τησ Ροδου

# data[].attributes.subject
το ροδινι τησ Ροδου

# data[].attributes.body
3 Νοεμβρίου 2025 ·

ΤΟ ΡΟΔΙΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ.

Το Ροδίνι έχει ηλικία ίδια με αυτή της πόλης της Ρόδου, δηλ. 2.400 χρόνων. Η ιστορία του ξεκινά με το Δωριέα το 411 π.Χ. όπου πείθοντας τους Ρόδιους, να ιδρύσουν μια νέα πόλη-κράτος, φέρνει μαζί του πολεοδόμο της Ιπποδάμειας σχολής, για να επιλέξει την ακριβή θέση αυτής. Ο δάμος Ροδίων (δωρική διάλεκτος), ιδρύθηκε το 408 π.Χ.. και χτίζεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο του νησιού, το κοντινότερο σημείο στις πόλεις του Αιγαίου, στις παραλιακές πόλεις της Μικράς Ασίας και στις πόλεις όλης της Μεσογείου.

Ο πολεοδόμος διαίρεσε την πόλη χαράσσοντας ρυμοτομικό σχέδιο, δημιουργώντας οικοδομικά τετράγωνα. Καθόρισε ζώνες ιδιωτικής κατοίκησης και δημόσιας λειτουργίας. Η νεκρόπολή της, εκτεινόταν έξω από τα τείχη και καταλάμβανε όλη τη νότια πλευρά της. Τα νεκροταφεία εντάσσονταν στη γενική χωροταξία και πολεοδομία των αρχαίων Ελλήνων, που δεν ξέθαβαν τους νεκρούς τους, καθώς το άνοιγμά τους θεωρούνταν ιεροσυλία. Το ρέμα του Ροδινιού αποτελούσε φυσικό σύνορο μεταξύ της νεκρόπολης και της αρχαίας πόλης. Η κοιλάδα του, βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης και ήταν τμήμα της ροδιακής νεκρόπολης που λόγω του άφθονου πρασίνου και νερού, λειτουργούσε σαν χώρος περιπάτου και αναψυχής. Ο χώρος επιλέχτηκε λόγω της φυσικής του ομορφιάς και η κατασκευή των μνημείων, των τάφων και αναθημάτων, μέχρι το τέλος της κλασικής περιόδου ήταν λιτή.

Κατά την ελληνιστική περίοδο η Ρόδος ήταν κέντρο εμπορικό και πνευματικό. Η ανάπτυξη και η ευημερία της, σχετίζεται με την αλλαγή των ταφικών συγκροτημάτων, που γίνονται πιο μεγάλα και πιο επιβλητικά. Ένας τέτοιος τάφος τεραστίων διαστάσεων έχει διασωθεί στο χώρο του Ροδινιού, στη θέση “Πευκάκια», που εσφαλμένα αργότερα, τον ονόμασαν “Πτολεμαίον”, ίσως επειδή βρέθηκε τυχαία νόμισμα των Πτολεμαίων.

Άλλα ευρήματα είναι ένας Κορινθιακός τάφος, αρκετοί ταφικοί περίβολοι που δεν έχουν ακόμα ερευνηθεί, ταφικά συγκροτήματα και βόρεια του τάφου του “Πτολεμαίου“ φυσικά εξάρματα βράχου, που οδηγούσαν στην κορυφή. Σημαντικό εύρημα είναι οι υπόγειες υδρευτικές στοές, κτιστές ή λαξευτές στο βράχο, με τις οποίες υδρευόταν κυρίως το δυτικό τμήμα της πόλης.

Επειδή το έδαφος γύρω από την πόλη είναι βραχώδες, οι Ρόδιοι λάξευαν ή έκτιζαν αναλήμματα μετατρέποντας φυσικούς σπηλαιώδεις χώρους σε Ιερά – Νυμφαία –διακοσμούμενους με ανάγλυφες παραστάσεις και αγάλματα, εκμεταλλεύονταν τις υπόγειες πηγές νερού και προσάρμοζαν τη θέση και τη μορφή των ταφικών συγκροτημάτων στο ειδυλλιακό τοπίο. Αρχαιολόγοι ονόμασαν αυτόν τον τύπο αρχαίου πάρκου, “ροδιακό πάρκο” ώστε να τονιστεί η έντονη παρουσία των καλλιτεχνικών στοιχείων, εν αντιθέσει άλλων πάρκων της αρχαιότητας, όπως της Αλεξάνδρειας ή της Αντιόχειας, γνωστά κυρίως για τον φυτικό πλούτο και το σχεδιασμό τους.

Κατά την περίοδο της Μακεδονικής κυριαρχίας, οι πολιτικές συγκρούσεις, σε συνδυασμό με την ελευθερία λόγου που είχε κατακτηθεί και την παρουσία μεγάλων ανδρών, ωθεί τη ρητορεία στο απόγειο της δόξας της. Ρήτορες, λόγιοι, αλλά και εκφραστές της αντίθετης με την πολιτική εξουσία της εποχής, εγκαθίστανται στη Ρόδο, λόγω της πολιτικής ουδετερότητας που διατηρούσαν οι κάτοικοι. Άλλοι περνούν για να διδάξουν, ενώ αρκετοί είτε λόγω της φιλοξενίας είτε λόγω των υψηλών αμοιβών παραμένουν κι έτσι η Ρόδος γίνεται κέντρο Ρητορικής και Φιλοσοφίας.

Λέγεται ότι ο ρήτορας Αισχίνης το 330 π.Χ. στη Ρόδο ιδρύει ρητορική σχολή. Η θέση που επέλεξε για το διδασκαλείο του, ήταν το Ροδίνι, αφού εκεί η φύση ευνοούσε τη λειτουργία του. Αργότερα ίδρυσε εκεί ρητορική σχολή, ο Απολλώνιος από την Αλεξάνδρεια ο επονομαζόμενος Ρόδιος. Στο πάρκο του Ροδινιού δίδαξε την «Περιπατητική φιλοσοφία» του δασκάλου του, ο πιστός μαθητής του Αριστοτέλη, Εύδημος.

Κατά την Ρωμαϊκή περίοδο, χτίζονται επαύλεις έξω από την πόλη, στο Ροδίνι, σε επιλεγμένες τοποθεσίες, με πολλή βλάστηση.

Στο νεότερο πάρκο υπάρχει υδραγωγείο, με αψίδες και πέτρες λαξευτές, που μετέφερε νερό στην πόλη. Πιθανόν να κατασκευάστηκε από τους ιππότες στο τέλος της μεσαιωνικής εποχής, σε θεμέλια ελληνιστικής περιόδου. Χρησιμοποιήθηκε πάντως και συντηρήθηκε μέχρι και τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

[Δωδεκάνησα, Το ροδίνι της Ρόδου]

# data[].attributes.headline
Ανθεμιδα  της  Ροδου

# data[].attributes.subject
Ανθεμιδα  της  Ροδου

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης (5)

# data[].attributes.body
Το Πρασονήσι είναι γεωλογικός σχηματισμός που μοιάζει με μικρό νησί, νοτιοδυτικά της Ρόδου.[1] Λόγω προσχώσεων άμμου ενώνεται με το νησί της Ρόδου. Απέχει 90,8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Ρόδου[2], 12 χιλιόμετρα από το χωριό Κατταβιά[3] και 40 χιλιόμετρα από τη Λίνδο. Ολόκληρη η περιοχή είναι ένας σημαντικός βιότοπος και παρουσιάζει ιδιαίτερο περιβαλλοντολογικό ενδιαφέρον.[4] Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται και μαζί με την Κατταβιά, τον Άγιο Παύλο και τη Μαχαιριά συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Κατταβιάς της Δημοτικής Ενότητας Νότιας Ρόδου του Δήμου Ρόδου[5].

# data[].attributes.headline
Ανθεμιδα  της  Ροδου

# data[].attributes.subject
Ανθεμιδα  της  Ροδου

# data[].attributes.attachment_link.title
κλαδί-των-λουλουδιών-ροδόδεντρο-άνθιση-θάμνος-ροδόδενδρου-χρώματος-280836348

# data[].attributes.headline
Κυκλάμινο της  Ρόδου

# data[].attributes.subject
Κυκλάμινο της  Ρόδου

# data[].attributes.body
Ενδημικό της Ρόδου.

Κονδυλώδες πολυετές φυτό.

Κόνδυλος πιεσμένα σφαιρικός, με ρίζες στο κατώτερο τμήμα του.

Φύεται στα δάση της Ρόδου.

Άνθη λευκά ή σχεδόν λευκά, με ανοιχτορόδινη κηλίδα στην βάση τους.

Άνθιση ανοιξιάτικη.

# data[].attributes.headline
Ανθεμιδα  της  Ροδου

# data[].attributes.subject
Ανθεμιδα  της  Ροδου

# data[].attributes.attachment_link.title
457 reactions · 139 shares | 🇬🇷 Η 24η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Πάρκων.
Γνωρίζατε ότι το Πάρκο του Ροδινιού έχει ηλικία ίδια με αυτήν της πόλης της Ρόδου, δηλαδή 2.430 χρόνων και αποτελεί το αρχαιότερο πάρκο στον κόσμο;

Σύμφωνα με το θρύλο, στο Πάρκο Ροδίνι βρισκόταν στην αρχαιότητα η Σχολή Ρητορικής του Αισχίνη και αργότερα του Απολλώνιου στην οποία μαθήτευσαν σπουδαίοι ρήτορες μεταξύ των οποίων ο Κικέρωνας και ο Ιούλιος Καίσαρας.

Τέλος, στην εποχή της Ιπποτοκρατίας εκεί βρισκόταν η έπαυλη των Μεγάλων Μαγίστρων και των Ιωαννιτών Ιπποτών της Ρόδου.

🇬🇧 24th of May is established as European Park Day.

Did you know that Rodini Park has the same age as Rhodes island and it’s the oldest park in the world?

According to the legend the Rhetoric School of Aeschines and later of Apollonio was located in Rodini Park where the great orators Cicero and Julius Caesar studied.

When the island was occupied by the Knights the mansion of Great Magisters and Knights of Saint John of Rhodes was located there. | Dodekanisos Seaways

# data[].attributes.attachment_link.description
🇬🇷 Η 24η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Πάρκων.
Γνωρίζατε ότι το Πάρκο του Ροδινιού έχει ηλικία ίδια με αυτήν της πόλης της Ρόδου, δηλαδή 2.430 χρόνων και αποτελεί το αρχαιότερο πάρκο στον...

# data[].attributes.body
γεια

# data[].attributes.body
Στο Πρασονήσι[1], στη διάρκεια του καλοκαιριού, μια στενή λωρίδα προσχώσεως άμμου (με μήκος 500 μέτρα) ενώνει το νησί με τη Ρόδο και χωρίζει το Καρπάθιο πέλαγος στα δύο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το μονοπάτι της άμμου καλύπτεται από τις παλίρροιες και η προσέγγιση του με τα πόδια ή με αυτοκίνητο είναι αδύνατη.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι η άπνοια που επικρατεί όταν στο Αιγαίο μαίνονται θυελλώδης βοριάδες των 9 και 10 μποφόρ, ενώ όταν στο Αιγαίο πέλαγος έχει σχετική άπνοια, στο Πρασονήσι φυσάει πάνω από 4 με 5 μποφόρ.[7]

# data[].attributes.headline
Κυκλάμινο της Ρόδου

# data[].attributes.subject
Κυκλάμινο της Ρόδου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΚΕΠΕΑ - ΚΠΕ Πεταλούδων Ρόδου

# data[].attributes.attachment_link.title
Πρασονήσι Ρόδου | Prasonisi Rhodes Drone Greece

# data[].attributes.headline
Προφήτης Ηλίας

# data[].attributes.subject
Προφήτης Ηλίας

# data[].attributes.body
Ο Προφήτης Ηλίας είναι το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ρόδου (798 μ.) και φημίζεται για το πυκνό, καταπράσινο δάσος του, που θυμίζει έντονα αλπικό τοπίο. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πνεύμονες πρασίνου του νησιού και προστατεύεται ως περιοχή Natura 2000.

Μοναστήρι Προφήτη Ηλία: Στην κορυφή του βουνού βρίσκεται το ομώνυμο βυζαντινό εκκλησάκι.

Πεζοπορικές Διαδρομές

Η περιοχή προσφέρει εξαιρετικά μονοπάτια για τους λάτρεις της φύσης:

Σάλακος - Προφήτης Ηλίας: Μια δημοφιλής διαδρομή μέτριας δυσκολίας που ξεκινά από το χωριό Σάλακος (κοντά στις πηγές «Νύμφη») και καταλήγει στην κορυφή. Το μονοπάτι είναι καλά σηματοδοτημένο και προσφέρει άφθονη σκιά.

Πεζοπορία στο Ηλιοβασίλεμα: Πολλές οργανωμένες ομάδες προσφέρουν απογευματινές πεζοπορίες με θέα το Αιγαίο

# data[].attributes.headline
Κάβουρας της Ρόδου

# data[].attributes.subject
Κάβουρας της Ρόδου

# data[].attributes.body
Το Potamon potamios rhodium (Parisi, 1913) είναι ένα υποείδος του κάβουρα του γλυκού νερού, ενδημικό της Ρόδου. Γνωστό και ως «κάβουρας της κοιλάδας» (π.χ. στις Πεταλούδες), χαρακτηρίζεται από το καφέ χρώμα του, τον λείο εξωσκελετό και την ικανότητα να ζει σε ημι-χερσαία περιβάλλοντα κοντά σε ρέματα.

Κύρια Χαρακτηριστικά:

Ενδημικό είδος: Απαντάται αποκλειστικά στη Ρόδο.

Εμφάνιση: Διαθέτει λείο, γυαλιστερό και πολύ σκληρό κέλυφος, το οποίο αλλάζει (έκδυση) μία φορά το χρόνο.

Συμπεριφορά: Είναι παμφάγο είδος. Οι αρσενικοί είναι μεγαλύτεροι από τους θηλυκούς.

Προστασία: Αποτελεί σημαντικό κομμάτι του οικοσυστήματος της Ρόδου.

# data[].attributes.body
Το κουνάβι της Ρόδου (Martes Foina Milleri) είναι ένα μικρό, ευκίνητο, νυκτόβιο θηλαστικό με φουντωτή ουρά, γνωστό για τις επιδρομές του σε κοτέτσια, γεγονός που του έχει χαρίσει το παρατσούκλι «διάβολος της νύχτας». Πρόκειται για ένα ενδημικό υποείδος που συναντάται στη Ρόδο, το οποίο διαθέτει μακριά πόδια με μερικώς συσταλτά, γαμψά νύχια και γούνα που ποικίλλει από κίτρινο έως σκούρο καφέ.

Χαρακτηριστικά και Συμπεριφορά:

Εμφάνιση: Μικρόσωμο ζώο με χαρακτηριστική φουντωτή ουρά, προσαρμοσμένο για ευκίνηση.

Διατροφή: Σαρκοφάγο/παμφάγο, τρέφεται συχνά με πουλερικά, προκαλώντας ζημιές σε αγροτικές περιοχές.

Συνήθειες: Είναι κυρίως νυκτόβιο, δρώντας κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Περιοχή: Αποτελεί μέρος της ενδημικής πανίδας της Ρόδου.

# data[].attributes.headline
ΕΛΑΦΙ     ΤΗΣ      ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.subject
ΕΛΑΦΙ     ΤΗΣ      ΡΟΔΟΥ

# data[].attributes.body
Το πλατόνι της Ρόδου, ( Dama dama ) Είναι μετρίου μεγέθους ελάφι. Το μήκος του είναι 1,5 μέτρο περίπου και το ύψος του, μέχρι το πάνω μέρος της πλάτης, φτάνει τα 90 περίπου εκατοστά. Ζυγίζει γύρω στα 100 κιλά αν και υπάρχουν πληροφορίες ότι μερικά ώριμα αρσενικά φτάνουν και τα 150 κιλά.. Στα ώριμα αρσενικά, το καλοκαίρι, όλο σχεδόν το τρίχωμα στο επάνω μέρος του σώματος, στους μηρούς και στην ουρά είναι καστανοκόκκινο, ενώ τα κάτω μέρη του σώματος και τα εσωτερικά μέρη της γάμπας είναι κρεμ προς το άσπρο. Οι τρίχες της ράχης είναι πολύ ανοιχτόχρωμες στις ρίζες, γίνονται καφέ στην μέση και σκούρες, σχεδόν μαύρες, στις κορυφές τους. Την εποχή (και κυρίως στην μέση) του χειμώνα η ράχη του ζώου, ο λαιμός και τα αυτιά του έχουν χρώμα σκούρο γκρι μέχρι γκριζοκάστανο. Το τρίχωμα στα κάτω μέρη και στο εσωτερικό της γάμπας είναι γκρίζο προς το κόκκινο.Για κάθε χρόνο ηλικίας του ελαφιού, προστίθεται στα καινούργια κέρατα και μία (1) μύτη στο πλατύκερο τμήμα. Τα ώριμα αρσενικά ζουν συχνά μόνα τους ή το πολύ με παρέα 3-4 ζώων. Όσο μεγαλώνουν τους αρέσει περισσότερο η μοναξιά. Τα μικρά αρσενικά μαζί με τα θηλυκά και τα νεογέννητα μένουν ενωμένα σε κοπάδια.Γύρω στον Οκτώβριο εμφανίζονται τα ώριμα αρσενικά στο κοπάδι διώχνοντας τα νεαρά αρσενικά, τα οποία όμως δεν απομακρύνονται  σε μεγάλες αποστάσεις αλλά τριγυρνούν γύρω από το κοπάδι των θηλυκών Η διέγερση των αρσενικών που ακολουθεί αυτήν την εποχή, που είναι η εποχή των ερώτων, είναι πολύ μεγάλη. Συχνά παλεύουν μεταξύ τους για ώρες, για την κατάκτηση των θηλυκών και την απασχόλησή τους αυτή εκμεταλλεύονται τα μικρά διωχθέντα αρσενικά. Την εποχή αυτή τα αρσενικά γίνονται πολύ απρόσεχτα και μένουν πολλές φορές εκτεθειμένα στους ευτυχώς λίγους, ασυνείδητους λαθροθήρες Η εγκυμοσύνη των θηλυκών κρατάει οκτώ μήνες οπότε γεννούν γύρω στον Ιούλιο ένα με δύο μικρά.

# data[].attributes.headline
Σκατζόχοιρος 

# data[].attributes.subject
Σκατζόχοιρος 

# data[].attributes.body
Το Erinaceus concolor rhodius αναφέρεται συχνά ως ένας υπότυπος (subspecies) του νότιου λευκόστηθου σκαντζόχοιρου (Erinaceus concolor), ο οποίος εντοπίζεται ειδικά στο νησί της Ρόδου.

Ενδιαίτημα: Είναι ενδημικό της Ρόδου και άλλων νησιών του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Προτιμά ανοιχτά δάση, θαμνώνες, γεωργικές εκτάσεις και κήπους.

Χαρακτηριστικά: Διαθέτει το χαρακτηριστικό λευκό μπάλωμα στο στήθος που τον ξεχωρίζει από τον Ευρωπαϊκό σκαντζόχοιρο. Είναι νυκτόβιο ζώο, με αγκάθια από κερατίνη στην πλάτη και μαλακό τρίχωμα στην κοιλιά.

Διατροφή: Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα όπως έντομα, σαλιγκάρια και σκουλήκια, αλλά και με φρούτα ή μικρά ερπετά.

# data[].attributes.headline
Μεσογειακη      Φωκια

# data[].attributes.subject
Μεσογειακη      Φωκια

# data[].attributes.body
Στη Ρόδο, το μοναδικό είδος φώκιας που εντοπίζεται είναι η Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus), η οποία αποτελεί ένα από τα πιο σπάνια και απειλούμενα θαλάσσια θηλαστικά στην Ευρώπη. Συναντάται σποραδικά σε θαλάσσιες σπηλιές και παραλίες του νησιού, με πρόσφατες θεάσεις να καταγράφονται ακόμα και σε πολυσύχναστα σημεία, όπως η παραλία Έλλη, όπως αναφέρει η Dnews.

Βασικές πληροφορίες:

Είδος: Μεσογειακή Φώκια (Monachus monachus).

Κατάσταση: Προστατευόμενο είδος, κρίσιμα κινδυνεύον.

Περιοχή: Παραλίες και σπηλιές γύρω από τη Ρόδο, συχνά κοντά στο Ενυδρείο (Rhodes Aquarium).

Συμπεριφορά: Εμφανίζεται για ανάπαυση, ενώ οι αρσενικές μπορεί να είναι αρκετά μεγάλες, σημειώνει το Dnews.

# data[].attributes.headline
δεντροβατραχος

# data[].attributes.subject
δεντροβατραχος

# data[].attributes.body
Ο δεντροβάτραχος της Ρόδου (συχνά αναφέρεται ως Ανατολικός Δενδροβάτραχος - Hyla orientalis ή παλιότερα Hyla arborea) είναι ένα μικρό, αναρριχητικό αμφίβιο με έντονο πράσινο χρώμα, χαρακτηριστικό των υγρότοπων, των ρεμάτων και των κήπων του νησιού. Είναι νυκτόβιος, σκαρφαλώνει σε βλάστηση και αναπαράγεται σε στάσιμα νερά, αποτελώντας σημαντικό μέρος της τοπικής πανίδας.

Εμφάνιση: Μικρό μέγεθος (συνήθως < 5cm), με λαμπερό πράσινο χρώμα (μπορεί να γίνει γκρι-καφέ ανάλογα το περιβάλλον) και δισκοειδή άκρα για σκαρφάλωμα.

Ενδιαίτημα: Ζει σε υγρά μέρη, καλαμιώνες, λιβάδια, κήπους και οπωρώνες, αποφεύγοντας τα πυκνά δάση.

Συμπεριφορά: Είναι εξαιρετικός αναρριχητής και δραστηριοποιείται κυρίως τη νύχτα.

Διατροφή: Τρέφεται με μικρά ασπόνδυλα, έντομα και σκουλήκια.

Αναπαραγωγή: Γεννά αυγά σε στάσιμα νερά (έως 1500 σε συστάδες).

Κατάσταση: Θεωρείται κοινό είδος, αλλά απειλείται από την υποβάθμιση των υγροτόπων, τη ρύπανση και την καταστροφή των βιοτόπων του, αναφέρει το herpetofauna.gr.

Είναι ακίνδυνος για τον άνθρωπο, αν και το δέρμα του εκκρίνει ουσίες που λειτουργούν αποτρεπτικά για θηρευτές.

# data[].attributes.headline
τρανοσαυρα τησ  ροδου

# data[].attributes.subject
τρανοσαυρα τησ  ροδου

# data[].attributes.body
Μήκος σώματος έως και 16 cm με ουρά διπλάσια του σώματος ή και περισσότερο. Σώμα με εύρωστο κορμό και κεφάλι και μεγάλα δυνατά άκρα. Το ρύγχος είναι πιο οξύληκτο και πιο κοντό από αυτό της Πρασινόσαυρας. Το χρώμα των ανήλικων ατόμων ραχιαία είναι ανοιχτό ή σκούρο καφέ και μπορεί είτε να είναι ενιαίο χωρίς γραμμώσεις, είτε με μια σειρά φωτεινών στιγμάτων σε κάθε πλευρά, είτε με 2-5 φωτεινές γραμμές κατά μήκος του σώματος. Τα ενήλικα έχουν ενιαίο έντονο πράσινο-λαχανί χρώμα ραχιαία και έντονο κίτρινο (κάποιες φορές πορτοκαλίζον) χρώμα κοιλιακά, συνήθως με γαλάζιο χρώμα στην περιοχή του λαιμού πίσω από το ακουστικό άνοιγμα (και στα δύο φύλα) ή και κατά μήκος ολόκληρης της πλευράς. Κατά τη μετάβαση από τον ανήλικο στον ενήλικο χρωματισμό κάποια άτομα μπορεί να εμφανίσουν διάσπαρτα μαύρα στίγματα ραχιαία. Τα ενήλικα θηλυκά ενίοτε διατηρούν τις λευκές γραμμές και τα στίγματα της ανήλικης φάσης, ενώ διακρίνονται από τα αρσενικά και από το φαρδύτερο σώμα και το μικρότερο αναλογικά κεφάλι. Τα νεκρά ζώα γίνονται γαλάζια-μπλε στις περιοχές του πράσινου.