# data[].attributes.body
Kung possible ang gigising sa umaga,
na biglang hindi mo na mahal ang iyong sinta.
Possible rin kaya na gumising ka nalang bigla,
na mahal mo talaga siya?

Oo, baka nasayang ko.
Paano kung pareho tayong hindi sumuko,
magiging masaya kaya tayo? o
madadagdagan pa lalo ang sakit sa ating puso?

Paano kung sa araw na 'yon,
pinili parin natin ang ating relasyon?
Kung nakahanap lang siguro natin ng solusyon,
siguro hindi tayo mawawalan ng rason.

Kung tatanungin man ako,
siguro mainam nang nag lakad tayo palayo.
Baka kailangan talaga natin magkalayo.
Patawad, kung binitawan ko ang mga kamay mo.

Pero sana, kapag handa na tayo pareho.
At kung isang araw maiisip mo,
na pwede pang subukan ang "tayo"
hahayaan kitang bumalik mahal ko.

- Angelo Gonzales

# data[].attributes.headline
(Chapter 2)                                    Oo, masaya ako.

# data[].attributes.subject
(Chapter 2)                                    Oo, masaya ako.

# data[].attributes.body
Masaya ako para sa inyo,
at mas lalong para sayo.
Kahit na, napalitan ng "kayo" ang "tayo".
Oo, masaya ako para sa ginagawa niyong mundo.

Mga gabing tila ba may luhang nanunuyo,
mga ala-alang tila ba onti-onting naglaho,
at mga ugnayang mag a-alpasan sa dulo.
Oo, masaya ako na minsan may "tayo" tayong binuo.

Kung may babalikan man ako,
'yun ay ang panahong sumusugal tayo pareho.
Yung para bang kahit humarang ang mundo,
walang pwede at kayang pumreno.

Mga yapak na palakad sa magkabilang dako,
lakad diretso dahil hindi pwedeng lumingon sayo.
luha man ay kusang tumutulo,
Damdaming punong-puno nang paninibugho.
Oo, masaya ako na nahanap mo na ang 'yong mundo.

Oo, masaya ako dahil minsan tayong pinagtagpo.
Oo, masaya ako na hinayaan mo 'kong mag sulat ng isang kabanata sa 'yong libro.
Oo, masaya ako dahil minsan pareho tayong naging sigurado.
Oo, masaya ako. kahit labag sa loob ko.

- Angelo Gonzales

# data[].attributes.body
Bakit kaya ang daya ng mundo?
tayo naman ang dahilan kung bat tayo andito.
Kailangan ko bang maramdaman 'to,
bago ko malaman kung ano nga ba ako sayo.

Hanggang kailan ba ako lalaban sa tayo?
kung ngayon palang pinapasuko mo na ako.
Gusto ko lang naman hawakan mo ang mga kamay ko,
at marinig, na mahal mo rin ako.

Kung ikaw man ay hindi na sigurado,
handa naman ako maghintay sayo mahal ko.
Kailangan ba munang maging ganito tayo,
bago ka maglakad palayo?

Pwede ka namang bumitaw,
nang hindi nagagalit at sumisigaw.
Ramdam ko sa salita at kilos mo ang ginaw,
kaya hahayaan kita hanggang sa hindi ka na matanaw.

At kung dadating ang panahon,
na iiwan moko sa daan sa dapit hapon.
Hihintayin kita kagaya nang ginawa ko noon,
at tatanggapin ko na wala na ang lahat ng 'yon

- Angelo Gonzales

# data[].attributes.body
Sa unang buwan natin bilang mag kasintahan,
ituturi kitang tahanan.
Ang mga kamay mo'y habang buhay kong hahawakan,
at ang mga mata mo naman ay habang buhay kong tititigan.

Sa mahabang araw,
sa gabi'y ikaw ang huli kong natanaw.
Tila ba ang puso ko'y parang natunaw,
dahil napagmalaki kong ang sinta ko ay ikaw.

at kung totoo man na ito'y pag-ibig,
gusto kong mag mula mismo sa iyong bibig,
habang saking mata'y nakatitig,
na kaya mo akong samahan tumindig.

Gusto kong kasabay ka tumanda,
kaya kapit lang aking sinta.
mahal kita,
at paninindigan kita.

- Angelo Gonzales

# data[].attributes.body
Maaaring ito na ang pang huling tula.
Dahil habang binabasa at sinusulat ang mga salita,
Tila ba parang nakakatulala.
Hindi ko inasahan na aabot tayo sa pagpaparaya.

Sa unang gabi na kasama kita,
sinayaw kita sa ulan na parang tayo lang dalawa.
'yon na pala ang huli na maisasayaw kita,
kaya sana tinagalan ko pa.

Sa una't huling pag halik ko sa 'yong noo,
tanda ito na totoo at handa akong sumugal sayo.
kung babalik ako sa gabing 'yon uulit-ulitin ko,
hanggang sa maalala mo kung bakit nagsimula tayo.

Paalam aking sinta,
Hanggang sa muli nating pagkikita.
habang buhay kitang maaalala,
dahil minsa'y naging akin ka dalaga.

-Gonzales, Angelo

# data[].attributes.body
Alam kong lahat tayo ay may problema at
lahat tayo sinusubok ng tadhana.
subukan mong buksan ang 'yong mga mata,
tila mali kapag ang problema'y nakita.

Sa panahong magulo,
pati isip natin hindi na rin sigurado.
sino nga ba ang minsa'y naging kakampi mo sa mundo?
yung tipong kapag kinausap mo ay makikinig lang sayo.
marahil malaki ang pinagbago pero alam niya ang totoo.

pwede bang hindi malungkot kapag sumasaya?
maaari bang h'wag nalang mamroblema,
maaari bang hindi nalang makita,
dahil sa huli para lang akong nangungulila.

Hindi man ako sigurado na kakampihan mo ako hanggang dulo,
pero katulad ng isa sa mga pangako ko.
Hindi na ulit mawawala ang sarili ko.

- Gonzales, Angelo

# data[].attributes.body
Kapag isang araw bigla nalang akong nagising,
at bibigyan ako ng isang hiling.
'yon ay ang sa tabi mo'y magising,
mula sa pagkakatulog nang mahimbing.

Sa huling umaga na makakasama kita,
ang oras ay patitigilin ko muna.
Hayaan mo 'ko na yakapin ka nang malaya,
dahil sa bisig mo doon ako payapa.

Sa huling gabi na maririnig kita,
hahayaan kitang magkwento,
at ganoon pa rin ang sasabihin 'ko.
kakampi mo 'ko kapag kinakalaban ka ng mundo.

Marahil panaginip lang ang lahat ng ito,
Pero 'yon ang magiging hiling ko.
at kahit alam kong ito'y malabo,
Gusto ko nang makauwi sa tahanan ko.

- Gonzales, Angelo

# data[].attributes.body
Habang nagtatago ang buwan,
ikaw ang liwanag sa kadiliman.
Nakakapagtaka na kapag ika'y nanjan,
tila ramdam 'ko ang kapayapaan.

Bakit nga ba hindi 'ko makalimutan,
noong gabing nakatulala ka sa kalangitan?
Habang pinagmamasdan ang makulay na liwanag na 'yong nasaksihan,
nasa likod mo 'ko na nagmistulang sandalan.

Para bang tumigil ang panahon at orasan.
Sa sandaling 'yon may kung ano akong naramdaman,
dahil habang ika'y nasa aking harapan,
giliw na giliw akong ika'y pagmasdan.

Habang nasa lilim ng buwan,
kahit mag kaiba tayo ng daan,
at ito man ang huling gabi na kita'y masasamahan.
Masaya ako na minsan sayo ko naramdaman,
na kahit papaano may iisang tao na kaya akong pahalagahan.

- Gonzales, Angelo

# data[].attributes.body
Para sa dalagang nababalot ng hiwaga,
kung sakali man na muli kitang makikita,
gusto kong sabihin na ika'y mahalaga at
kitang kita ko ang lungkot sa 'yong mga mata.

kahit natatakpan man ang iyong mga labi,
ramdan ko na matagal na ang huli mong ngiti.
kaya maaari bang titigan mo ang mga tala palagi?
kahit doon man lang malibang mo ang iyong sarili.

siguro nga yung taong hindi ka pinili,
baka ngayo'y nag sisisi.
kaya habang ika'y humihikbi,
tignan mo ang iyong sarili,
mas bagay sayo kapag ang 'yong labi'y nakangiti :))

sana sa panahon na makikita kita uli,
hayaan mokong samahan kita bumawi.
gusto kong ako ang magiging unang saksi,
sa pagtatangi mo sa iyong sarili.

- Gonzales, Angelo

# data[].attributes.body
Para sa binibining minsa'y naging akin.
Ikaw man ay akin nang palalayain,
at maaaring ang mga pangako ay hindi na tutuparin
nais ko na kahit ano mangyari sarili mo ang iyong pipiliin.

Para akong nag alaga ng sugatan at pilay na ibon.
Isang ibon, na palalayain ko rin pag dating nang panahon.
Isasabay ko sa paglubog ng araw sa hapon,
ang mga salita at pinagsamahan na kailangan nang itapon.

Sana isang umaga makita kita,
habang lumilipad mag isa.
Sapat na sa akin makita na ika'y masaya,
at matupad ang Pangarap mo kahit hindi ako kasama.

Paalam sa binibining minsa'y naging akin,
iba man ang landas na ating pipiliin.
Sa susunod na buhay na kita aangkinin.
Masaya ako, na minsa'y ako ang napili mong mahalin.

- Gonzales, Angelo