# data[].attributes.body
ลักษณะดนตรี

ระยะเวลาจากคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนถึงปลายศตวรรษที่ 14 (ค.ศ.450-1450) ศาสนามีอำนาจสูงมาก ทั้งด้านปัญญาและสปิริต ทำให้คนสามารถรวมกันได้ หลังจากนั้นก็เริ่มเสื่อมลงแล้วติดตามด้วยสงครามร้อยปีระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสหลังจากสงครามก็มีการแตกแยกเกิดขึ้น ในสมัยนี้เริ่มมีหลักฐานเกี่ยวกับเพลงคฤหัสถ์ (Secular music) ซึ่งเป็นเพลงขับร้องเพื่อความรื่นเริงได้รับความนิยมและแพร่หลายมากทางยุโรปตะวันตก นอกเหนือไปจากเพลงโบสถ์ (Church music) มีลักษณะเป็นเพลงร้องเสียงเดียวมักไม่มีดนตรีประกอบไม่มีอัตราจังหวะ ร้องเป็นภาษาละตินมีช่วงกว้างของทำนองจำกัด บันทึกเป็นภาษาตัวโน้ตที่เรียกว่า Neumatic notation

คีตกวี

1.เลโอนิน (Leonin ประมาณ 1130-1180)
เป็นผู้ควบคุมวงขับร้องประสานเสียงของกลุ่มนอเตอร์ เดมณ กรุงปารีส เขารวบรวมเพลงออร์แกนนั่ม ซึ่งเป็นเพลงโบสถ์ในพิธีต่าง ๆ ตลอดทั้งปีไว้ในหนังสือชื่อ “Great Book of Organum”  บางครั้งชื่อของเลโอนินเรียกเป็นภาษาละตินว่า “ลีโอนินัส”

2. เพโรติน (Perotin หรือ Perotinus Magnus ประมาณ 1160-1220)
เป็นผู้ควบคุมวงนักร้องประสานเสียงและผู้ประพันธ์เพลงของกลุ่มนอเตอร์ เดม ณ กรุงปารีส เป็นรุ่นน้องของเลโอนิน ทั้งคู่เป็นผู้บุกเบิกรูปแบบการประพันธ์เพลงแบบการสอดประสานทำนอง

3.จาคาโป ดา โบโลนญา (Jacapo da Bologna)
เป็นผู้ประพันธ์เพลงที่สร้างรูปแบบให้กับสมัยศิลป์ใหม่คนสำคัญคนหนึ่ง ในช่วงที่เขาอยู่ในกรุงมิลาน ได้ผลิต ผลงานมากมาย

4.แลนดินี (Francesco Landini ประมาณ 1325-1397)
ผู้ประพันธ์เพลงและนักออร์แกนเป็นบุตรของจิตรกรแลนดินีต าบอดมาตั้งแต่เด็กจึงหันมาศึกษา ดนตรีมีชื่อเสียงในฐานะนักออร์แกนที่สามารถเล่น ได้อย่างไพเราะเต็มไปด้วยเทคนิคซึ่งสร้างความประทับใจ ให้กับผู้ฟังทั่วไป แนวการประพันธ์ของ แลนดินีมีลักษณะของความเป็นตัวของตัวเองมาก การถ่ายทอดอารมณ์ในเพลง มีมากกว่าผู้ประพันธ์เพลงสมัยก่อนหน้าเขา บทเพลงร้องหลายแนว

5.มาโชท์ (Guillaume de Machaut, ประมาณ 1300-1377)
ผู้ประพันธ์เพลงสำคัญในสมัยศิลป์ใหม่ มาโชท์เป็นพระชาวฝรั่งเศส เพลงที่ประพันธ์ส่วนใหญ่จึงเป็นเพลงโบสถ์ โดยเฉพาะเพลงแมสของมาโชท มีชื่อเสียงมาก นอกจากนี้มาโชท์ยังมีผลงานเพลงคฤหัสถ์จำนวน หนึ่งด้วย ผลงานของมาโชท์เต็มไปด้วยความประณีต ในการใช้รูปแบบ ของการสอดประสานทำนอง

ลักษณะวงดนตรี

เสียงร้องที่เป็นคู่ขนานกับทำนองหลัก กำหนดให้ร้องพร้อมกันไป วิธีการเขียนเพลงที่มี 2 แนวนี้เรียกว่า ออร์แกนุม (Organum

ต่อมาได้เพิ่มเสียงสองแนวเป็นสามแนวและเป็นสี่แนว จากเพลงร้องดั้งเดิมที่มีเพียงเสียงเดียว ได้พัฒนาขึ้นกลายเป็นเพลงหลายแนวเสียงหรือเรียกว่าโพลีโฟนี (Polyphony)

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างเพลงสวด

# data[].attributes.subject
ตัวอย่างเพลงสวด

# data[].attributes.headline
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

# data[].attributes.subject
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

# data[].attributes.body
ลักษณะดนตรี

สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เริ่มประมาณ ค.ศ. 1400 – 1600 เพลงศาสนายังมีความสำคัญอยู่เช่นเดิม เพลงสำหรับประชาชนทั่วไป เพื่อให้ความบันเทิง ความสนุกสนาน ก็เกิดขึ้นด้วย การประสานเสียงได้รับการพัฒนาให้กลมกลืนขึ้น เพลงศาสนาเป็นรากฐานของทฤษฎีการประสานเสียง เพลงในยุคนี้แบ่งเป็นสองแบบ ส่วนใหญ่จะเป็นแบบที่เรียกว่า อิมมิเททีฟโพลีโฟนี (Imitative Polyphony) คือ มีหลายแนว และแต่ละแนวจะเริ่มไม่พร้อมกัน ทุกแนวเสียงมีความสำคัญแบบที่สองเรียกว่า โฮโมโฟนี (Homophony) คือ มีหลายแนวเสียงและบรรเลงไปพร้อมกัน มีเพียงแนวเสียงเดียวที่เด่น แนวเสียงอื่นๆ เป็นเพียงเสียงประกอบ เพลงในสมัยนี้ ยังไม่มีการแบ่งจังหวะที่แน่นอน

ลักษณะวง

การประสานเสียงใช้คู่ 3 ตลอด และเป็นสมัยสุดท้ายที่มีรูปแบบของขับร้องและบรรเลงเหมือนกัน

คีตกวี

1.ดันสเตเบิล (John Dunstable, ประมาณ 1390 –1453)

2. ดูเฟย์(Guillianum Dufay ประมาณ 1400-1474)

3.โอคิกัม (Johannes Ockeghem, ประมาณ 1410-1497)

4. จอสกิน เดอส์ เพรซ์ (Josquin des Prez, ประมาณ 1440 -1521)

5. โทมัส ทัลลิส (Thomas Tallis)

6. ปาเลสตรินา (Giovanni Pierluigi da Palestrina, ประมาณ 1524-1594)

7. เบิร์ด (William Byrd, 1543-1623) .

8.มอนแทแวร์ดี (Claudio Monteverdi, 1567-1643)

เพลงที่สำคัญ

จบทร้องใช้โพลีโฟนี (Polyphony) ส่วนใหญ่ใช้ 3-4 แนว ในศตวรรษที่ 16 ได้ชื่อว่า “The Golden Age of Polyphony”

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างเพลง

# data[].attributes.subject
ตัวอย่างเพลง

# data[].attributes.body
ยุคบาโรก
ลักษณะ
ในสมัยบาโรก เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีหรือเสียงร้องเล่นประชันกัน เช่น เสียงร้องประชันกับเครื่องดนตรี หรือการเดี่ยวประชันเครื่องดนตรีบ้าง ซึ่งเรียกกันว่า Stile Concertante มีการใช้ บัสโซกอนตีนูโว (Basso Continuo) คือการที่เสียงเบส (เสียงต่ำ) เคลื่อนที่ตลอดเวลา โดยใช้สัญลักษณ์เป็นตัวเลขบอกถึงการเคลื่อนที่ไปของเบส รวมถึงเสียงแนวอื่น ๆ ด้วย ทำให้เกิดคอร์ดขึ้นมา เครื่องดนตรีที่ใช้เล่นบาสโซคอนตินิวโออาจเป็นคีย์บอร์ด เช่น ออร์แกน ฮาร์ปซิคอร์ด หรือเป็นกลุ่มของเครื่องดนตรี เช่น วิโอลา เชลโล บาสซูน

คีตกวี
• ดีเทอริช บุคส์เทอฮูเดอ (Dieterich Buxtehude)
• โยฮัน พัคเค็ลเบิล (Johann Pachelbel)
• อาเลสซันโดร สการ์ลัตตี (Alessando Scarlatti)
• อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi)
• โยฮัน เซบัสทีอัน บัค (Johann Sebastian Bach)
• จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล (Georg Friedrich Händel)
• ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี (Jean Baptist Lully)
• ฌ็อง-ฟีลิป ราโม (Jean-Philippe Rameau)
• เกออร์ค ฟิลลิพ เทเลอมัน (Georg Phillip Telemann)
• เฮนรี เพอร์เซลล์ (Henry Purcell)

ลักษณะวง

รูปแบบของเพลงบางประเภทมีการพัฒนาจนมีแบบแผนแน่นอน ได้แก่ ฟิวก์ ลักษณะของเพลงร้องของดนตรีสมัยบาโรก ได้แก่ โอเปร่า คันตาตา และออราทอริโอ ส่วนลักษณะรูปแบบ (Form) ของเพลงบรรเลง ได้แก่ โซนาตา คอนแชร์โต และเพลงชุด (Suite) ซึ่งเพลงชุดเป็นการนำเพลงจังหวะเต้นรำที่มีหลายลักษณะมาบรรเลงต่อกันเป็นท่อน ๆ เพลงจังหวะเต้นรำแบบต่าง ๆ ที่มีอยู่ในเพลงชุด ได้แก่ Allemande, Courante, Sarabande, Gavotte, Bourree, Minuet และGigue

เพลงที่สำคัญ
เพลงโบสถ์ยังเป็นที่นิยมในการประพันธ์ เพลงที่ประพันธ์กันในยุคนี้ คือ เพลงแมส โมเท็ต คันตาตา ออราทอริโอ และแพสชั่น (Passion) คือเพลงที่บรรยายเกี่ยวกับพระเยซูถูกตรึงกางเขน

# data[].attributes.headline
เพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
เพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.body
ลักษณะ

ในยุคคลาสสิกเลิกนิยมการสอดประสานของทำนอง (Counterpoint) แต่หันมานิยมการใส่เสียงประสานแบบโฮโมโฟนี (Homophony) คือการเน้นทำนองหลักเพียงแนวเดียว โดยมีแนวเสียงอื่นประสานให้ทำนองไพเราะมากขึ้น มีแนวประสานเป็นคอร์ด หรืออาร์เพจจิโอ (arpeggio) หลายแนวที่มีจังหวะคล้ายกัน โดยเลิกใช้แนวเบสต่อเนื่อง (basso continuo) และความสำคัญของการด้นสด (Improvisation) เริ่มหมดไปในยุคนี้ เพราะดนตรีส่วนมากมีการเขียนเสียงประสานครบถ้วน คีตกวีจะระบุวิธีการบรรเลงอย่างชัดเจน

คีตกวี

1.คริสโตฟ วิลลิบาล์ด กลุด (Christoph Willibald Gluck 1714-1798)

2. ฟรานซ์ โจเซฟ ไฮเดิน (Franz joseph Haydn 1732-1809)

3.โมสาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart 1756-1791)

4.เบโธเฟน (Ludwig van Beethoven 1770-1827)

ลักษณะวง

สไตล์แบบโฮโมโฟนิค (Homophonic Style) ความสำคัญอันใหม่ที่เกิดขึ้นแนวทำนองพิเศษในการประกอบทำนองหลัก (Theme) ก็คือลักษณะพื้นผิวที่ได้รับความนิยมมากกว่าสไตล์พื้นผิวแบบโพล ี่โฟนีเดิม สิ่งพิเศษของลักษณะดังกล่าวนั่นก็คือ Alberti bass ซึ่งก็คือลักษณะการบรรเลงคลอประกอบแบบ Broken Chord ชนิดพิเศษ

# data[].attributes.headline
เพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
เพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.body
ยุคโรแมนติก
ลักษณะ
ดนตรีสมัยโรแมนติกมีลักษณะของแนวทำนองที่เต็มไปด้วยการบรรยายความรู้สึก มีแนวทำนองเด่นชัด ลักษณะการแบ่งวรรคตอนเพลงไม่ตายตัว การประสานเสียงได้พัฒนาต่อจากสมัยคลาสสิกทำให้เกิดการคิดคอร์ดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น เพื่อใช้แสดงออกถึงอารมณ์และความรู้สึก มีการนำคอร์ดที่เสียงไม่กลมกลืนมาใช้มากขึ้น มีการใช้โน้ตนอกคอร์ด บันไดเสียงที่มีโน้ตครึ่งเสียง (chromatic scale) การเปลี่ยนบันไดเสียงหนึ่งไปอีกบันไดเสียงหนึ่งอย่างคาดไม่ถึง การประสานเสียงแบบสหศัพท์ (homophony) ยังคงเป็นลักษณะเด่นสืบเนื่องมาจากสมัยคลาสสิก การใช้เสียงดัง-เบา มีตั้งแต่ ppp ไปจนถึง fff คีตลักษณ์ของเพลง (form) ยังคงเป็นแบบโซนาตาฟอร์มแบบสมัยคลาสสิก แต่มีความยืดหยุ่นของโครงสร้าง

คีตกวี
• โจอักกีโน รอสซีนี (Gioacchino Rossini)
• ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท (Franz Peter Schubert)
• แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (Hector Berlioz)
• เอ็ดวัด ฮาเกอรึป กริกก์ (Edvard Hagerup Grieg)
• เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน-บาร์ท็อลดี (Felix Mendelssohn-Batholdy)
• เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง (Frédéric François Chopin)
• โรแบร์ท อเล็คซันเดอร์ ชูมัน (Robert Alexander Schumann)
• ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt)
• ริชชาร์ท วากเนอร์ (Richard Wagner)
• จูเซปเป แวร์ดี (Giuseppe Verdi)
• แบดริช สเมตานา (Bedrich Smetana)
• โยฮันเนิส บรามส์ (Johannes Brahms)
• ฌอร์ฌ บีแซ (Georges Bizet)
• ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี (Pyotr Ilyich Tchaikovsky)
• อันโตญีน ดโวชาก (Antonín Dvořák)
• จาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini)
• กุสทัฟ มาเลอร์ (Gustav Mahler)
• ริชชาร์ท ชเตราส์ (Richard Strauss)
• จีน ซิเบเลียส (Jean Sibelius)
• เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ (Sergej Rakhmaninov)
• นิกโกเลาะ ปากานีนี (Niccolò Paganin)
• มอริส ราแวล (Maurice Ravel)
• ชาร์ล-ฟร็องซัว กูโน (Charles-François Gounod)
• เซียร์เกย์ เซียร์เกเยวิช โปรโคฟีเอฟ (Sergei Sergeyevich Prokofiev)

ลักษณะวง
ลักษณะของวงออร์เคสตราจะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามแต่ผู้ประพันธ์เพลงจะกำหนด เพลงคฤหัสถ์หรือเพลงสำหรับชาวบ้านเป็นที่นิยมประพันธ์กัน แต่เพลงโบสถ์ก็ยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นกัน ในลักษณะของเพลงแมส ที่ใช้เพื่อประกอบศาสนพิธี และเพลงเรเควียม ที่ใช้ในพิธีศพ สำหรับบทเพลงอุปรากร และเพลงร้องก็มีพัฒนาการควบคู่ไป เนื้อร้องมีตั้งแต่การล้อการเมือง ความรัก ไปจนถึงเรื่องโศกนาฏกรรม

เพลงที่สำคัญ
• 1.ประเภทซิมโฟนี (Symphony)
Symphony No. 3 (Eroica) - เบทโฮเฟิน
Symphony No. 6 (Pastoral) - เบทโฮเฟิน
Symphony No. 9 (Choral) - เบทโฮเฟิน
Symphony No. 8, in B minor (Unfinished) - ชูเบิร์ท
Symphony No. 4 (Italian) - เม็นเดิลส์โซน
Symphony No. 3 (Rhenish) - ชูมัน
Symphony No. 1-4 - บรามส์
Symphony No. 6 (Pathetique) - ไชคอฟสกี
Symphony No. 9 (From the New World) - ดโวชาก
• 2.ประเภทคอนแชร์โต (Concerto)
Piano Concerto No.5 (Emperor) - เบทโฮเฟิน
Piano Concerto in B-flat minor - ไชคอฟสกี
Piano Concerto in A minor Op.16 - กริกก์
Piano Concerto No. 1 in E minor - ชอแป็ง
Piano Concerto No.2 - รัคมานีนอฟ
Violin Concerto in D, Op.61 - เบทโฮเฟิน
Violin Concerto in E minor, Op.64 - เม็นเดิลส์โซน
Violin Concerto in D major, Op.77 - บรามส์
Violin Concerto in D major, Op.35 - ไชคอฟสกี
• 3.ประเภทอุปรากร (Opera)
◦ 3.1 Serious Opera
Carmen - บีแซ
Aida - แวร์ดี
La Traviata - แวร์ดี
Madama Butterfly - ปุชชีนี (Puccini)
Tristan and Isolde - วากเนอร์
William Tell - รอสซีนี
◦ 3.2 Comic Opera
The Barber of Seville - รอสซีนี
The Barthered Bride - รอสซีนี
The Doctor Despite Himself - กูโน
• 4.ประเภทดนตรีบรรยายเรื่องราว (Program Music) แบ่งย่อยได้ 4 ชนิดคือ
◦ 4.1 Concert Overture
Habrides Overture - เม็นเดิลส์โซน
Overture1812 - ไชคอฟสกี
Romeo and Juliet - ไชคอฟสกี
◦ 4.2 Incidental Music
A Midsummer Night's Dream - เม็นเดิลส์โซน
The Planets - โฮลสต์
Peer Gynt - กรีก
Scheherazade - ริมสกี-คอร์สคอฟ
The Carnival of the Animals - แซ็ง-ซ็องส์
◦ 4.3 Program Symphony
Dante - ลิสท์
Faust - ลิสท์
Harold in Italy - แบร์ลีโยซ
Romeo and Juliet - แบร์ลีโยซ
Symphony Fantastique - แบร์ลีโยซ
◦ 4.4 Tone Poem (Symphonic Poem)
Don Juan - ชเตราส์
Don Quixote - ชเตราส์
Finlandia - ซิเบเลียส
The Moldau - สเมนตานา
• 5.ประเภทบัลเลต์ (Ballet)
Borelo - ราแวล
Cinderella Ballet - โปรโคฟีเอฟ
Romeo and Juliette - โปรโคฟีเอฟ
The Sleeping Beauty - ไชคอฟสกี
Swanlake - ไชคอฟสกี
• 6.ประเภทดนตรีแชมเบอร์ (Chamber Music)
Piano Quintet in A Major, Op.114 - ชูเบิร์ท
String Quintet in C D.956 (2 violins, viola, 2 cellos) - ชูเบิร์ท
String Sextet in Bb Op.18 (Spring) - บรามส์
• 7.ประเภทโซนาตา (Sonata)
Piano Sonata in C minor (Pathetique) - เบทโฮเฟิน
Piano Sonata in Bb minor - ชอแป็ง
Violin Sonata Op.47 (Kreutzer) - ชอแป็ง
• 8.ประเภทอื่น ๆ
◦ 8.1 บทเพลงร้องและเพลงสำหรับเปียโน
Erikonig - ชูเบิร์ท
Nocturne in Eb Major Op.9 No.2 - ชอแป็ง
Études Op.10 - ชอแป็ง
Ballade No. 1 in G minor, Op. 23 - ชอแป็ง
◦ 8.2 บทเพลงแมส
Missa Solemnis - เบทโฮเฟิน
Requiem - แบร์ลีโยซ
Requiem - แวร์ดี
German Requiem - บรามส์

# data[].attributes.attachment_caption
การแสดงชุดที่ ๔ สังคีตนิยมยุคโรแมนติก

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างเพลง

# data[].attributes.subject
ตัวอย่างเพลง

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 12:03•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
SUNSHINE CREATION AND BROADCASTING CO.,LTD

# data[].attributes.attachment_link.title
การแสดงชุดที่ ๔ สังคีตนิยมยุคโรแมนติก

# data[].attributes.headline
ยุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.subject
ยุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.body
ยุคศตวรรษที่ 20
ลักษณะ
ยุคศตวรรษที่ 20 (Modren Period) ค.ศ. 1900 – ปัจจุบัน รูปแบบของดนตรียุคนี้มีการผสมวงรูปแบบใหม่ขึ้น ซึ่งมีการนำเสียงจากอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เป็นเครื่องดนตรีด้วยและในยุคนี้เริ่มมีวงดนตรีผสมผสานรูปแบบใหม่ ซึ่งเป็นรูปแบบวงดนตรีที่ผสมผสาน แอฟริกา ตะวันตก อเมริกา ลัยุโรป ที่เรียกกันว่าดนตรีแจ๊ส ยุคนี้การบรรเลงจะเน้นที่รูปแบบจังหวะมากขึ้น และบันไดเสียงเริ่มมีการใช้บันไดเสียง 12 เสียง(Twelve Tone) ซึ่งเป็นรูปแบบที่ไม่ยึดบันไดเสียงหลัก (Atonality) หลักในการประพันธ์เพลงบทเพลงมีความแตกต่างจากยุคก่อนๆ

คีตกวี
1.อาร์โนลด์ โชนเบิร์ก (Arnold Schoenberg,1874-1951)
2.เบลา บาร์ตอค (Bela Bartok, 1881-1945)
3.อีกอร์ สตราวินสกี (Igor Stravinky,1882-1971)
4.อัลบาน เบิร์ก (Aban Berg, 1885 - 1935)
5.เซอร์ไก โปรโกเฟียฟ (Sergei Prokofiev, 1891-1953)
6.พอล ฮินเดมิธ (Paul Hindemith, 1895-1963)
7.จอร์จ เกิร์ชวิน (George Gershwin, 1898 - 1937)
8.อารอน คอปแลนด์ (Aaron Copland, 1900-1991)
9.ดมิทรี ชอสตาโกวิช (Dmitri Shostakovich, 1906 - 1975)
10.คาร์ลไฮนซ์ สตอคเฮาเซน (Karlheinz Stockhausen1928 - )
11.ฟิลิป กลาส (Philip Glass, 1937-)

ลักษณะวง
มีการผสมวงรูปแบบใหม่ขึ้น ซึ่งมีการนำเสียงจากอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เป็นเครื่องดนตรีด้วยและในยุคนี้เริ่มมีวงดนตรีผสมผสานรูปแบบใหม่ ซึ่งเป็นรูปแบบวงดนตรีที่ผสมผสาน แอฟริกา ตะวันตก อเมริกา ลัยุโรป ที่เรียกกันว่าดนตรีแจ๊ส ยุคนี้การบรรเลงจะเน้นที่รูปแบบจังหวะมากขึ้น และบันไดเสียงเริ่มมีการใช้บันไดเสียง 12 เสียง(Twelve Tone) ซึ่งเป็นรูปแบบที่ไม่ยึดบันไดเสียงหลัก (Atonality) หลักในการประพันธ์เพลงบทเพลงมีความแตกต่างจากยุคก่อนๆ

# data[].attributes.attachment_caption
ดนตรีสากล ยุคศตวรรษที่20

# data[].attributes.headline
เพลงในศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.subject
เพลงในศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.attachment_link.title
ดนตรีสากล ยุคศตวรรษที่20