# data[].attributes.headline
ด.ญ บัวคำ ทาเค

# data[].attributes.subject
ด.ญ บัวคำ ทาเค

# data[].attributes.body
มีชายหญิงคู่หนึ่งเป็นแฟนกัน แต่ผู้หญิงได้โพสต์ถึงชายคนอื่น ทำให้ผู้ชายที่เป็นแฟนเข้าใจผิดผู้ชายก็ได้แต่ถามผู้หญิงแต่ผู้หญิงไม่ตอบพอเข้าห้องเรียนผู้ชายก็ได้ถามผู้หญิงอีกรอบแต่ผู้หญิงก็ยังไม่ตอบเอาแต่หลบและหนีและผู้ชายก็ถามขึ้นมาว่า" ยังรักกันอยู่ไหม " แล้วหลังจากนั้นผู้หญิงก็ได้ลุกไปเข้าห้องน้ำผู้ชายก็ตามไป แล้วผู้หญิงก็พูดขึ้นมาว่า " เลิกยุ่งกับเราได้ไหม " แล้วผู้ชายก็พูดว่า" ขอโทษ " แล้วก็มีผู่ชายที่เป็นมือที่สามก็เดินตามหลังมาแล้วก็ได้พูดพอพูดเสร็จก็เดินจากไป แล้วผู้ชายก็ได้บอกกับผู้หญิงว่า" หมาถ้าไม่เลี้ยงก็เอากลับมาคืนได้นะ " แล้วก็เดินจากไป พอถึงบ้านผู้ชายและผู้หญิงก็ได้พูดคุยและเครียกัน และได้เข้าใจกันแล้วก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม ส่วนมือที่สามก็ได้จากไปอย่างไม่มีกลับและได้ลาออกจากวิทยาลัย จบแบบงงๆ งงแบบงงมาค้าาาา

# data[].attributes.headline
เรื่อง  ด.ช.นิวัฒนา เต้าสูงเนิน ม.2 เลขที่13

# data[].attributes.subject
เรื่อง  ด.ช.นิวัฒนา เต้าสูงเนิน ม.2 เลขที่13

# data[].attributes.body
เขารักกันอยู่แล้วแต่พี่น้ำได้ไปหาน้องแก้ม
น้องแก้มได้ไปมีคนอื่นที่ชื่อว่านี่นา พี่นาได้ไป
หาน้องแก้มแต่น้องแก้มได้ไล่ให้พี่นากับไป
พอพี่นากับไปแล้วพี่น้ำก็มาพอพี่น้ำมาหาน้อง
แก้มน้องแก้มก็ดีใจมากლ⁠(⁠^⁠o⁠^⁠ლ⁠)ที่พี่น้ำมา
หา   ตอนที่พี่นากับไปพี่นาก็ได้นั่งร้องห้าย
พอร้องห้อยเสดแล้วพี่นาก็ได้ไปบอกน้องแก้ม
ว่าเราเลิกกันเถอะนะแต่พี่น้ำก็ได้มาเห็น
พอพี่น้ำเห็นพี่น้ำก็ได้เดินออกไป
พอน้องแก้มเห็นน้องแก้มเลยวิ่งตามพี่น้ำไป
พี่น้ำก็ได้บอกเลิกกันเถอะครับ

# data[].attributes.headline
ธันวา แลแม ชั้นม.2เลขที่25

# data[].attributes.subject
ธันวา แลแม ชั้นม.2เลขที่25

# data[].attributes.body
รักสามเส้า เขาสามคน ตั้งต้นเรื่องเลยนะครับคือผู้ชายจะขึ้นลิฟต์แต่ดันไปเจอแฟนที่กำลังจะเลิกกันเลยตามไปถึงของผู้หญิงเพื่อไปถามเหตุผลว่าทำไมถึงอยากเลิกเซ้าซี้จนผู้หญิงเดินออกไปผู้ชายก็เดินตามผู้หญจนจะรู้เหตุผลพอถามไปถามมามีผู้ชายอีกคนน่าจะเป็นแฟนใหม่ของผู้หญิงหลังจากนั้นแฟนใหม่ก็พูดว่าผู้หญิงอย่างนู้นอย่างี้แล้วก็เดินหนีไปแฟนเก่าของผู้หญิงก็เลยรู้ว่ามีใหม่เลยไม่ตามเซ้าซี้แล้วก็ขึ้นลิฟต์ขึ้นไปเรียนก่อนจะขึ้นร้องไห้โชว์ผู้หญิงไปเพราะความเสียใจมากแล้วผู้หญิงก็ร้องไห้ตามเพราะความเสียใจที่ไม่เหลือใคร

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อารีรัตน์ ลุงมล ม.2 เลขที่6

# data[].attributes.subject
ด.ญ.อารีรัตน์ ลุงมล ม.2 เลขที่6

# data[].attributes.body
ชนเดินตามโมมาแลัวนั่งข้างๆโมเขาอยากจะรู้ว่าแค่เราโพสเราก็ผิดหรอ มันคงอัดอั้นมากสำหรับชนเขาพยายามทุกวิถีทางที่จะให้เธอบอก เธอทนไม่ไหวจึงขอเพื่อนของเธอออกไปเคลียร์กันที่ห้องน้ำแต่ก็ไม่เป็นผลเธอทำตัวโง่ ไม่พูดอะไรเลย ชนเดินตามเธอมาจนถึงหน้าลิฟท์ ชนถามอีกครั้งแต่ผู้หญิงไม่ยอมตอบ ชนจึงถามไปว่า
“เธอยังรักเราอยู่ปะ"
เธอกลับเงียบไม่ตอบอะไร
มีผู้ชายคนนั้นเดินตามออกมาเห็นเหตุการณ์จึงได้ถามโมไปว่า
“นี่หรอห้องน้ำของเธออ่ะ"
โมก็ไม่ตอบ
“ออกไปทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ"
โมพูแทยไม่ออก
“ขอโทษนะ"
ชนได้เดินเข้าลิฟท์และก็เดินกลับบ้าน
ชนจึงกินยากล่อมประสาทเพื่อให้ตัวเองมีความสุขลืมความทุกข์ที่มีเกียวกับผู้หญิงคนนั้น

# data[].attributes.headline
ทุนแดง  ลุงยะ  ชั้นม.2เลข8

# data[].attributes.subject
ทุนแดง  ลุงยะ  ชั้นม.2เลข8

# data[].attributes.body
ผู้ชายแขนลายเจอกับผู้หญิงสองผัวหน้าลิฟท์แล้วก็ผู้ชายแขนลายมองหน้ากันอยากออกไปคุยกับผู้หญิงสองใจผู้ชายแขนลายทนไม่ได้เลยออกไปคุยแต่ผลสุดท้ายก็ต้องเสียใจทั้งสามคนเพราะว่าความรักไม่สามารถหารกับใครได้และผู้ชายมือที่สามก็และผู้หญิงก็เหลือคนเดียวต้องอยู่คนเดียวต้องทนกับความเจ้าชู้ของตัวเอง  ผู้ชายหน้าหล่อไม่ควรไปยุ่งกับคนมีเจ้าของ ยุ่งไม่พอแถมยังโชว์กร่างอีก และน่าจะตกลงความเข้าใจกันก่อนแยกย้ายกันหน้าลิฟท์และอาจจะไม่ได้ได้เจอกันอีกเลยต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเติบโตและมีความสุขทางใครทางมันแต่ไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้คนที่เคยรักกันมันเป็นเพื่อนกันไม่ได้ แต่ผู้ชายหน้าหล่อน่าจะโดนผมสักหมัดสองหมัด

# data[].attributes.body
หลังจากที่ ปรางบอกกับพงค์ว่า เลิกยุ่งกับเราเถอะ เขาจึงเศร้านอนไม่หลับขี้ไม่ออก จมปักอยู่กับความเศร้า  เขาจึงพยายามลืมความทรงจำที่เคยทำด้วยกัน ทั้งลบรูปต่างๆ พยามยามลืมเขา แต่ก็ลืมไม่ได้ เขาจึงไปปรึกษากับคนอื่น เขาจงโพสต์ถามใน Facebook ว่าเมื่อเจอ คนที่เรารักนอกใจ ต้องทำยังไง ก็มีทั้งด้านลบ ด้านบวก บางคนก็เล่าประสบการณ์ ที่เคยเจอแบบเดียวกัน บางคนก็บอกว่า คุณไม่ดีเองหรือเปล่าเขาจึงไปหาคนใหม่ เขาจึงตัดสินใจปิดฉากตัวเอง เพราคิดว่าอยู่ไปก็เท่านั้น เขาจึงขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วกระโดดลงมา ก่อนที่จะกระโดดเขาก็โพสต์ด่าว่า ควย นอกใจหาพ่อมึงหรอ เหมือนตัวเองสวยอะ พ่อมึงตาย อีเหี้ย ปรางหัวควย แล้วก็กระโดดลงจากตึก

# data[].attributes.headline
แสงหอม ลุงซอยะ ม.2 เลขที่15

# data[].attributes.subject
แสงหอม ลุงซอยะ ม.2 เลขที่15

# data[].attributes.body
หลังจากที่ฝ่ายหญิงเดินหนีออกจากห้องเรียน ฝ่ายชายจึงเดินตามมาหยุดที่โรงจอดรถ แล้วเอ่ยถามฝ่ายหญิงว่า “นี่เราพึ่งเลิกกันไปแค่เดือนเดียวเองนะ เธอเลือกดีแล้วใช่มั้ยที่เลือกมัน”//น้ำตาคลอ// ฝ่ายหญิงจึงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“อืม...เราขอโทษนะ” ไม่นานชายคนใหม่ของฝ่ายหญิงก็เดินมาตามแล้วถามฝ่ายหญิงว่ามีเรื่องอะไรกัน ฝ่ายหญิงจึงตอบว่าไม่มีอะไรหรอก แล้วทั้งคู่ก็เดินจับมือกันออกไป ปล่อยให้ฝ่ายชายนั้นยืนเก้ออยู่ แต่!!!ซักพักก็มีสาวน้อยหน้าตาน่ารักโผล่มากอดคอฝ่ายชายแล้วชมว่า “เล่นละครเก่งจังแฟนใครน้าา?”ทั้งคู่จึงหัวเราะด้วยกัน แล้วฝ่ายชายจึงพูดกับหญิงสาวว่า“สุขสันต์วันครบรอบ3เดือนนะ”แล้วก็จับมือกันไปอย่างมีความสุข😁🤣

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ศศวิมล พุทธวงศ์ ม.2 เลขที่9

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ศศวิมล พุทธวงศ์ ม.2 เลขที่9

# data[].attributes.body
เจและน้ำได้จากลากันตั้งแต่น้ำมีมือที่3เข้ามาต่างคนต่างเสียใจร้องไห้และโต่โน่ได้กลับไปที่ห้องเขานั่งคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาทำให้เขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างแต่ต่างคนต่างแยกทางกันตั้งแต่นั้นมาเจได้เปลี่ยนแปลงตัวเองตั้งใจเรียนมากขึ้นและได้เรียนจบปริญญามีงานทำมีชีวิตที่ดีขึ้นและได้เจอกับคนที่ดีและรักเขามากจากนั้นเขาก็ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขขข

# data[].attributes.headline
ด.ญ.นารีลักษณ์ เเซ่จาง

# data[].attributes.subject
ด.ญ.นารีลักษณ์ เเซ่จาง

# data[].attributes.body
ตอนเข้าห้องเรียน วา ก็ไม่สนใจ นิวที่ตามตื้อตั้งเเต่ วา ขึ้นลิฟท์มาจน วา รำคาญวาเลยบอกไปตรงๆว่า
วา : รำคาญอย่ามายุ่งได้ปะ
จนทำให้นิวเสียใจเเต่ วา ก็ยังเเอบรักกับ ทะเล ทะเลรู้สึกไม่ชอบใจมากที่ วา มีผู้ชายตามตื้อจน ทะเล ต้องทักตามบอกให้วาเอาหมาที่ห้องไปทิ้งจน วา รู้สึกอึดอัดใจจนขอตัวไปเข้าห้องน้ำเเต่จริงๆไปเคลียร์กับ นิว ให้รู้เรื่อง นิว ก็เดิมตามวามาเคลียร์ให้รู้้เรื่องสุดท้ายทั้งสองคนก็ทะเลาะจนมีปากเสียจนวาเดินออกมาเพื่ิอไปเรียนเเต่ทะเลก็เดิมมาเคลียร์ด้วย ทะเลที่รู้ว่าเป็นมื้อที่สามของวาก็โกรธมาก จนด่าว่าให้ออกไปจากห้องเขาซะ วาก็รู้สึกเสียใจมากนิวที่รู้ว่า วา เเอบคุยหรือเเอบคบกับคนอื่นอีกก็รู้สึก เสียใจมากจนบอกว่า งันเลิกยุ่งกันเลยดีกว่า วาได้เเต่นิ่งเพราะรถไฟชนกันวาก็เสียใจจนร้องไห้ไม่ออก พอจบคาบวาก็จะกลับหอเพื่อจะไปเก็บของในห้องทะเล ระหว่างนั้นวาก็เดิมเหม่อลอยจนไม่ทันระวังจนโดนรถชนจนตาย พอนิวรู้เรื่อง ก็เสียใจร้องไห้พร้อมน้ำตา ทั้งที่เขารักวามากเเต่วากลับเเค่รู้สึกเเค่ชั่วคราว

# data[].attributes.headline
ด.ญ.จันทร์เพ็ญ ลงทุน ม.2 เลขที่ 4

# data[].attributes.subject
ด.ญ.จันทร์เพ็ญ ลงทุน ม.2 เลขที่ 4

# data[].attributes.body
ฟ้าได้เดินไปห้องเรียน และมีคิวที่เดินตามไปและไปนั้งข้างๆ ฟ้าที่เห็นอย่างนั้นเกิดความอึดอัดเล็กน้อย คิวที่พยายามทักและโทรหาฟ้า ก็เกิดความผิดหวังที่ฟ้าไม่ได้สนใจข้อความตน คิวจึงหันไปคุยกับฟ้าและถามว่า"ยังรักกันอยู่ไหม"ฟ้าที่ได้ยินดังนั้นก็เกิดความอึดอัดและขอตัวไปห้องน้ำ คิวที่เห็นอย่างนั้นก็เดินตามไป ไปบอกเลิกฟ้าและเดินไปกับคนใหม่ จบ!!!

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ญาณี สร้อยโคกสูง ม.2 เลขที่29

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ญาณี สร้อยโคกสูง ม.2 เลขที่29

# data[].attributes.body
สุดท้ายเขาทะเลาะกันแล้วมีผู้ชายคนนึงตามตื้อผู้หญิงคนชื่อ ฟ้า แล้วเขาโกหกผู้ชายคนนึงชื่อว่า โอม มาห้องน้ำก่อนแล้วมาเจอคนชื่อว่า น้ำ แล้วเขามาคุยกันหน้าลิฟท์แล้วผู้หญิงชื้อฟ้าเขาบอกว่ารำคาญ น่าเบื่อ งี่เง่า แล้วมีผู้ชายชื้อโอมเดิมมาเจอเขาคุยกันหน้าลิฟท์แล้วเขาพูดขึ้นว่านี่หรอห้องน้ำแล้วโอมก็พูดว่าในโถส้วมแล้วโอมก็ต่อยกำแพงแล้วโอมก็บอกว่ามาเอาหมาออกจากห้องด้วยแล้วโอมก็เดินออกจากตรงนั้นไปแล้วน้ำก็พูดขึ้นว่าถ้าไม่อยากเลี้ยงหมาก็เอาหมามาให้น้ำเลี้ยงแล้วก็จบบริบูรณ์

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ผ่องนภา  คำสมจิตร  ม.2 เลขที่ 16

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ผ่องนภา  คำสมจิตร  ม.2 เลขที่ 16

# data[].attributes.body
สุดท้ายแล้ว ทั้งสองคนก็แยกทางกัน
สมชายร้องไห้เสียใจ แต่สุดท้ายเขาก็เลิกคิดที่จะขอให้สมหญิงให้อภัยตน และตัดสินใจที่จะเดินหน้าต่อไป ชีวิตของเขายังมีโอกาสให้เจอผู้คนใหม่ๆอีกเยอะ สักวันเขาคงจะได้เจอคนที่ใช่กับเขา คนที่พร้อมจะใช้ชีวิตไปกับเขาจริงๆ
ส่วนสมหญิงก็เสียใจที่สุดท้ายก็ต้องเสียทั้งสองคนไป เธอรู้สึกผิดขึ้นมาที่ทำแบบนั้นลงไป แต่คนเราต้องรู้จักการปล่อยวาง และ เดินหน้าต่อ สุดท้ายเธอเลยตัดสินใจปล่อยทั้งสองคนไป และ เริ่มต้นชีวิตใหม่ ซึ่งการเริ่มต้นใหม่ครั้งนี้เธอก็ตัดสินใจแล้วด้วยว่าจะไม่ทำให้จบแบบนี้อีก

# data[].attributes.headline
ลงลิฟต์  เสร็จ 

# data[].attributes.body
ลงลิฟต์  เสร็จ ไปเจอไอ่หน้าหล่อที่
หน้าลิฟต์  มองหน้าดูเชิงกัน ไอ่แขนลาย
ก่จะเดินเข้าไปเปิด แต่มีอาจารย์ใหญ่
เดินมาพอดี  ไอ่แขนลายเลยเดินหนี
และกลับบ้าน  ไปนั่งนอนร้องไห้หน้าห้องน้ำ
อยู่2-3 ชั่วโมง   พี่ของไอ่แขนลายก่มาถาม
ว่าเป็นไร  ไอ่แขนลายเลยอธิบาย  และระบาย
ให้พี่ฟัง  พี่เลยชวนไปร้านข้าวเหนียวหมูปิง
ไปเจอไอ่หน้าหล่อ ไอ่แขนลายเลยไปหยิบ
มีด  “พี่อย่าทำอย่างนั้น”  แต่ไอ่หน้าหล่อ
เหมือนไม่ได้ยิน  เดินเข้าไป2-3  ฉ๊วก  ฉ๊วก!
ไอ่หน้าหล่อก่ล้มลงกับพื้น  มันยังไม่สะใจพอ
เลยเข้าไปหยิบข้าวเหนียว มายัดปากมันอีก
แล้วก่ตกคุก  จบบ
เมือง เงินทอง ม.2 เลขที่11

# data[].attributes.headline
ด.ญ.พวยหลาว เงว ม.2 เลจที่ 23

# data[].attributes.subject
ด.ญ.พวยหลาว เงว ม.2 เลจที่ 23

# data[].attributes.body
นายAและนางBเข้ามาเรียนที่คณะมหาวิทยาลัยหลังจากนั้นนางBขอตัวไปเข้าห้องน้ำและนายAก็ตามไปพอเขาไปเจอกันที่หน้าลิฟต์เขาก็คุยกันผ่านไปไม่กี่นาทีนายCก็มาเจอนายAและนางBคุยกันนจากนั้นนายCก็กำหมัดและไปต่อยกำแพงลิฟต์และเดินจากไปพอผ่านไปแปปๆๆนายAก็เดินเข้าไปในลิฟต์แล้วเขาก็แยกย้ายกันไปเรียนและไม่คุยกันอีกเลยหลายปีต่อมานายAและนางBก็มาเจอกันอีกครั้งหนึ่งนายAก็ทักทายนางBและเขาสองคนก็ตกหลุมรักกันอีกครั้งหลังจากไม่กี่อาทิตย์เขาสองคนก็กลับมาคืนดีกันนและรักตลอดไปจบบแล้วค่าาา💐😚

# data[].attributes.headline
ด.ญ.รักษิณา ลุงออ ม.2 เลขที่7

# data[].attributes.subject
ด.ญ.รักษิณา ลุงออ ม.2 เลขที่7

# data[].attributes.body
หลังจากที่ผ.ญเดินออกมาจาห้องเรียน ผ.ชก็ตามมาเพื่อต้องการคำตอบของความสัมพันธ์ แต่มือที่สามก็ตามมาเหมือนกันเพื่อจะดูว่าเขาสองคนนั้นทำอะไรกัน ทำไมทำตัวมีพิรุจ //แอบตรงทางเดินใกล้ๆ//
(ผ.ญ) //ทางเดิน//ผ.ญและผ.ชเขาก็มาคุยกันว่าตกลงจะเอายังไงกันแน่ ทำไมความสัมพันธ์ไม่ชัดเจน
:บทสนทน:
“ผ.ญ" จะตามมาทำไมน่ารำคาญอ่ะ
“ผ.ช" ก็อยากรู้ไงว่าจะเอายังไงกับความสัมพันธ์นี้ ทั้งที่ตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว
ละจะไปโพสต์ หาคนคุย/แฟน ทำไม!?
“ผ.ญ" ก็เธอมันไม่มีเวลาให้เราเลยไง ทักไปก็ไม่ตอบ โทรไปไม่รับ เราแม่งโครตเหงาเลยนะเว้ย //น้ำตาซึม//
“ผ.ช" ก็เราไม่ว่างไงให้ทำไงได้ ทั้งทำงาน/เรียน
“มือที่สาม" //เดินออกมาจากที่ซ่อน// อ้าวไหนบอกว่าไม่มีแฟนไง //พูดคุยกับผ.ญ//
“ผ.ญ" //ทำตัวไม่ถูก และรับมือกันปัญหาที่ตัวเองทำไป// ผ.ญทำตัวไม่ถูก และเขาก็บอกกับทั้งสองคนว่า
“ผ.ช" พวกเธอไม่มีใครดีสักคน ฉันหาคนดีๆกว่าพวกเธอได้ตั้งเยอะ //เดินหนีทั้งสอง// ปล่อยให้ผ.ชทั้งสองคนยืนเศร้าๆตรงทางเดิน จ๊บบบบ!

# data[].attributes.body
ดอกไม้(ผญ.)เจอหญ้า(ผช.)ในลิฟท์และจับมือหญ้า(ผช.)เข้าไปในลิฟต์หญ้า(ผช.)สบัดออกและไม่สนใจดอกไม้(ผญ.)หญ้า(ผช.)เข้าไปในลิฟต์กดชั้นที่7ดอกไม้ตามเข้าไปในลิฟต์และพยายามจับมือหญ้าแต่หญ้าไม่ให้จับ
ถึงห้องเรียนหญ้าหญ้าเดินไปนั่งที่โต๊ะดอกไม้เดินไปนั่งโต๊ะข้างๆๆหญ้าดอกไม้อธิบายเรื่องทั้งหมดที่ทำลงไปแต่หญ้าไม่ฟังที่ดอกไม้อธิบาย ผีที่เป็นชู้ของดอกไม้ก็เดินมาพูดกับดอกไม้ส่า "แกเก่งเนาะทำให้เราโง่มานานถึงขนาดนี้ได้อ่ะ แล้วหมา(นาซ่า)ก็เอากลับไปเลี้ยงเองเลยนะไม่ต้้้องมาให้เห็นทั้งคนทั้งหมา" จากนั้นผีก็เดินออกไปจากห้อง หญ้า: " ถ้าไม่อยากเลี้ยงก็เอากลับมาให้เรานะ" หญ้าเดินออกจากห้องไปดอกไม้เดินตามหญ้า: "เราเลิกกันเถอะ" ดอกไม้: "ทำไมอ่ะเราทำผิดแค่นี้ให้อภัยกันไม่ได้หรอ" หญ้าไม่ตอบพร้อมกับเดินหันหลังให้กับดอกไม้ตั้งแต่นั้นมาหญ้าก็ไม่กล้ารักใครอีกเลยยยย

# data[].attributes.headline
พีรพัฒน์ หน่อคำ

# data[].attributes.subject
พีรพัฒน์ หน่อคำ

# data[].attributes.body
หลังจากที่พระเอกได้ไปง้อนางเองพระเอกก็ได้รู้ว่านางเอกมีคนใหม่ไปแล้วพระเอกก็เลยได้ปล่อยนางเอกละเดินเศร้าๆกลับบ้านไปพระเอกก็ได้พยายามทำใจหลังจากนั้นนางเองก็เป็นคนมาขอโทษพระเอกแต่พระเอกก็ไม่รู้ว่าจะเอายังไงดีใจนึงก็ยังรักและก็ยังลืมไม่ได้ส่วนอีกใจนึงก็ทำใจและให้อภ้ยเรื่องนี้ไม่ได้เพราะการที่เขานอกใจไปมีคนอื่นนั้นแสดงว่าเขาไม่ได้รักเราแล้วพระเอกก็ได้คิดไตร่ตรองและได้ตัดสินใจว่าปล่อยให้เขาไปเจอคนที่ดีกว่าเราดีกว่าจึงขอโทษและไล่ให้นางเอกกลับบ้านไปทำให้นางเอกนั้นเศร้าและเสียใจมากจนนางเอกคิดว่าจะไม่ทำแบบนี้กับใครอีกหลังจากนั้นหลายปีนางเอกกับพระเอกก็ได้บังเอิญมาเจอกันครั้งจนทั้งสองก็ได้ปรับความเข้าใจกันโดยการทิ้งเรื่องข้างหลังไว้แล้วกลับมาคุยกันในสถานะเพื่อน👫

# data[].attributes.headline
หมวยแสง เงินทอง ม.2 เลขที่1

# data[].attributes.subject
หมวยแสง เงินทอง ม.2 เลขที่1

# data[].attributes.body
หลังจากที่เดินออกมาจากห้องเรียน ทั้งสองก็ได้คุยกัน
อั้น:"เราไม่รู้นะว่าเกิดไรขึ้น ทำไมเราต้องมาจบความสัมพันธ์กันแบบนี้ โดยที่เราไม่พูด ไม่เคลียร์กัน หรือทำความเข้าใจกันก่อน"
มิว:"พอเหอะ ไม่ต้องพูดล่ะ เรื่องมันจบไปแล้วจะพูดอีกทำไม ทำให้เรารู้สึกอึดอัด "
อั้น:"แล้วคิดว่าเราไม่รู้สึกอึดอัดหรอ เรามากกว่านะที่ต้องรู้สึกอึดอัดเพราะมิวทำเหมือนเราผิดเราแค่อนากรู้ว่าเราทำไรผิดแค่นี้"
มิว:"พอเหอะ เราอย่ามาเจอกันอีกเลย"
คิว:เดินออกมา จากห้อง
คิว:"นี้คือมาเข้ากันหรอ ห้องน้ำสวยจัง"
มิว:"คิว ไปเหอะ"
หลังจากนั้นคิวและมิว ก็เดินจากไป เวลาผ่านไปหลายปีอั้นได้มีแฟนใหม่ที่ดูแลและซัปพอร์ตซึ่งกันและกัน ส่วนมิวหลังจากเหตุนั้นผ่านไปไม่กี่เดือน มิวและคิวไม่ทะเลาะและเลิกกันในที่สุด

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปัญญา นายมู ม.2 เลข 24        ก็คือ... ดำ ก็ได้ไปกดลิฟท์เพื่อที่จะเอาของต่างๆ ที่จะกลับหอแล้วไว้สิ่งของต่างๆแล้วเดินออกมาที่สวนหน้าบ้านตอนนั้นเขาคิดที่จะปิดชีพตัวเองเขาได้โพสต์เฟซให้หญิงคนนั้นดูว่าเขาขอลาโลกดีกว่า เขาก็ไดเดินไปที่ริมหน้าต่างเเล้ววก็โดดลงไปข้างล่างดำก็ได้ลาโลกไปเเล้ว เมื่อสร้อยได้เห็นรูปก่อนที่จะดำส่งมาแล้วก็รู้สึกเศร้า คิดจะห้ามก็ไม่ ได้พอเวลาได้ไปสร้อยก็ทำใจได้

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปัญญา นายมู ม.2 เลข 24        ก็คือ... ดำ ก็ได้ไปกดลิฟท์เพื่อที่จะเอาของต่างๆ ที่จะกลับหอแล้วไว้สิ่งของต่างๆแล้วเดินออกมาที่สวนหน้าบ้านตอนนั้นเขาคิดที่จะปิดชีพตัวเองเขาได้โพสต์เฟซให้หญิงคนนั้นดูว่าเขาขอลาโลกดีกว่า เขาก็ไดเดินไปที่ริมหน้าต่างเเล้ววก็โดดลงไปข้างล่างดำก็ได้ลาโลกไปเเล้ว เมื่อสร้อยได้เห็นรูปก่อนที่จะดำส่งมาแล้วก็รู้สึกเศร้า คิดจะห้ามก็ไม่ ได้พอเวลาได้ไปสร้อยก็ทำใจได้

# data[].attributes.headline
ด.ช.ทศพร บุญธะวัติ ม.2เลขที่17

# data[].attributes.subject
ด.ช.ทศพร บุญธะวัติ ม.2เลขที่17

# data[].attributes.body
รักสามเศร้า เราสามคน พระเอกลงลิฟเดินไปเซเว่นซื้อน้ำโค้กมากินและไปร้าน19บาทซื้อสากเดินไปหาไอ่หล่อกำสากทุบน้ำพริกน็อกไอ่หล่อไปซื้อข้าวเหนียวกับโถ่เน่าแคบมากับน้ำพริกพระเอกตำน้ำพริกกระเด็นเข้าตาตนเองพระเอกแสบตาเดินเซไปเซมาเซเข้าลิฟขึ้นไปชั้นเมื่อกี้พระเอกเซไปหาผู้หญิงแล้วก็ชนผู้หญิงล้มพระเอกก็ชวนผู้หญิงไปกินน้ำพริกแต่รวมตังพระเอกลงเอาตังของผู้หญิงไปซื้อเนื้อหมูมาย่างทั้งสามล้อมวงกินหมูย่างไอหล่อแย่งข้าวเหนียวพระเอกทำให้ทั้งสองตีหัวกันผู้หญิงเลยซื้อข้าวเหนียวมาเพิ่มฝ่ายหญิงไม่พอใจที่ตนต้องซื้อเหนียวพระเอกเติมน้ำมันให้🗿

# data[].attributes.headline
ด.ญ.จิราภา วุงนะ ม.2 เลขที่12

# data[].attributes.subject
ด.ญ.จิราภา วุงนะ ม.2 เลขที่12

# data[].attributes.body
หลังจากที่เขาสองคนแยกทางกันผุ้ชายก้กลับมาบ้านจากนั้นเวลาก็ผ่านไปเป็นเวลา5ปีพวกเขาก้ไม่เคยเจอกันเลยจนมาวันนึงผุ้ชายได้ไปสมัครงานที่ออฟฟิศแล้วได้ไปพบกับแฟนเก่าของเขาที่เคยแยกทางกันไปเป็นเวลา5ปีเเล้วกลับมาเจอกันพอได้ทำงานที่เดียวกันได้สักพักพวกเขาสองคนก้ได้คุยกันเพราะได้มีงานร่วมกันทำให้เขาสองคนพุดคุยกันได้ขึ้นหลังจากที่มีงานร่วมกันบ่อยๆทำให้เขาสองคนได้เจอกันบ่อยขึ้นและพุดคุยกันบ่อยจากนั้นความสัมพันธ์เก่าๆก้เริ่มกลับมาทำให้ฝ่ายชายอยากกลับไปคบแต่ฝ่ายชายไม่กล้าขอฝ่ายหญิงเพราะกลัวฝ่ายหญิงไม่ยอมรับในตัวเขาหลังจากที่เขาคิดที่จะกลับไปคบกับแฟนเก่าของเขาเขาก้เริ่มรวบรวมความกล้าทั้งหมดไปขอคบกับแฟนเก่าเขาได้นัดเจอกับแฟนเก่าของเขาที่สวนสาธารณะเพราะจะได้นึกถึงอดีตพอเขานัดเจอกันที่สวนสาธารณะผุ้ชายก้ได้เริ่มขอฝ่ายหญิงว่าเรากลับมาคบกันมั้ยผุ้หญิงก้ตอบตกลงไปหลังจากที่คบกันได้ไม่นานพวกเขาก้ได้เลิกลากันไปเพราะระยะทางและงานที่ต้องทำทำให้เขาสองไม่มีเวลาให้กัน

# data[].attributes.headline
ด.ญ.นิตยา รักอาสา ม.2 เลขที่21

# data[].attributes.subject
ด.ญ.นิตยา รักอาสา ม.2 เลขที่21

# data[].attributes.body
หลังจากที่จะขึ้นลิฟต์เสร็จก็ถึงเลาลาเลิกเรียนทุกคนก็กลับบ้าน ผ่านไป1สัปดาห์ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมทุกอย่างต่างคนต่างอยู่ไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกอาจจะพบเจอหน้ากันบางเล็กน้อยแต่เจมก็คิดถึงฝ้ายอยู่บ้างเป็นบางครั้งแต่ไม่นานก็ทำใจได้จนถึงเวลาเรียนจบผ่านไป10ปีต่างคนก็ต่างมีครอบครัวเป็นของตัวเองและลืมเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาแต่แล้วก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในงานรวมเพื่อนต่างคนก็ต่างได้ดิบได้ดีกันแล้วเจมก็เห็นฝ้ายแล้วนึกถึงอดีตขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้คิดไรเพราะอยู่กับปัจจุบันดีที่สุดพอสิ้นสุดงานก็แยกย้ายกันกลับบ้านปกติ เจมกลับบ้านไปหาลูกและภรรยาส่วนฝ้ายก็กลับไปหาลูกและสามีจบบริบูรณ์

# data[].attributes.headline
ธนากรณ์ กันทะวงค์  ม.2 เลขที่28

# data[].attributes.subject
ธนากรณ์ กันทะวงค์  ม.2 เลขที่28

# data[].attributes.body
มาเจอหน้าลิฟท์ก็พูดดีๆแล้วคุยดีๆพอมีมือที่สามมาเสือกก็ก็บอกมึงเสือกไรแล้วต่อยมันสัก1-2-3-4-5-6-7-8-9หมัดแล้วเดินหนีไปในลิฟท์แล้วร้องไห้กลับบ้านไปนึกถึงเรื่องอดีตแล้วโพสต์เฟสบุ๊คของเราเพื่อให้เค้าได้รับรู้ว่าเรานั้นยังคิดถึงเขาและรักเขามากถ้าเขารับรู้ถึงเรื่องของเราและเขาก็จะรู้สึกเสียดายที่ทำแบบนี้กับเราทั้งที่เขาก็รู้ว่าเราดีกับเขามาโดยตลอดแต่สุดท้ายเขาก็มีมือที่สามมาเสือกเราก็จะยอมถอยให้กับคนไม่ดีอย่างเธอ