# data[].attributes.location_name
Τρίγωνο των Βερμούδων

# data[].attributes.headline
Τρίγωνο των Βερμούδων

# data[].attributes.subject
Τρίγωνο των Βερμούδων

# data[].attributes.location_name
Σμύρνη, Επαρχία Σμύρνης, Τουρκία

# data[].attributes.headline
Σμύρνη, Επαρχία Σμύρνης, Τουρκία

# data[].attributes.subject
Σμύρνη, Επαρχία Σμύρνης, Τουρκία

# data[].attributes.location_name
Zombie Apocalypse Paintball Hayride, McIntosh Road, Οξφόρδη, Αλαμπάμα, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.headline
Zombie Apocalypse Paintball Hayride, McIntosh Road, Οξφόρδη, Αλαμπάμα, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.subject
Zombie Apocalypse Paintball Hayride, McIntosh Road, Οξφόρδη, Αλαμπάμα, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.location_name
Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.headline
Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.subject
Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.body
Το Μαυρέλι είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.130 μέτρων στις πλαγιές των Αντιχασίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων.

Το Μαυρέλι ανήκει στον Δήμο Μετεώρων ενώ παλαιότερα υπαγόταν στον δήμο Τυμφαίων. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 379 κάτοικοι. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα. Στη θέση Σταθμός Λόχου Ευζώνων όπου υπάρχει και σήμερα το ομώνυμο κτίσμα ήταν τα σύνορα του Ελληνικού κράτους από το 1881 μέχρι τους βαλκανικούς πολέμους.

Διατηρητέο μνημείο στο χωριό αποτελεί η εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου, που χτίστηκε το 1640.

Μαυρέλι
Στο χωριό υπηρέτησε ο Γεώργιος Κονδύλης, υπολοχαγός του Σώματος Ευζώνων, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους.

# data[].attributes.location_name
Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.headline
Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.subject
Ohio, Ηνωμένες Πολιτείες

# data[].attributes.location_name
Dubai - Ντουμπάι - Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

# data[].attributes.headline
Dubai - Ντουμπάι - Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

# data[].attributes.subject
Dubai - Ντουμπάι - Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

# data[].attributes.body
Η Μύκονος είναι νησί του Αιγαίου Πελάγους και ανήκει στις Κυκλάδες. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Η Μύκονος είχε πληθυσμό 9.802 άτομα στην απογραφή του 2021. Η έκταση του νησιού είναι 86,125 τ.χλμ., ενώ έχει μήκος ακτών 89 χιλιόμετρα. Η Μύκονος ήταν από τα πρώτα ελληνικά νησιά που αναπτύχθηκε τουριστικά. Ήδη από τη δεκαετία του 1960 συνέρρεαν μαζικά τουρίστες προς το νησί. Σήμερα η νυχτερινή ζωή της Μυκόνου θεωρείται από τις πιο ζωντανές και ενεργές στην Ευρώπη. Το πιο γνωστό σημείο του νησιού στη χώρα ονομάζεται μικρή Βενετία λόγω της ομοιότητας του με τη Βενετία.
Ο κάτοικος της Μυκόνου ονομάζεται Μυκόνιος ή Μυκονιάτης - Μυκονιάτισσα.
Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%82

# data[].attributes.headline
Θεσσαλονίκη (Βασίλης Αναστάσης)

# data[].attributes.subject
Θεσσαλονίκη (Βασίλης Αναστάσης)

# data[].attributes.body
Η Θεσσαλονίκη είναι η μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό πόλη του γεωγραφικού διαμερίσματος της Μακεδονίας και δεύτερη μεγαλύτερη στην Ελλάδα. Αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού Θεσσαλονίκης, την έδρα του Δήμου Θεσσαλονίκης και της μητροπολιτικής περιοχής της Θεσσαλονίκης, του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης καθώς και την έδρα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας - Θράκης. Πολιούχος της πόλης είναι ο μεγαλομάρτυρας Άγιος Δημήτριος, γνωστός ως Μυροβλύτης.

Ιδρύθηκε το 315 π.Χ. από τον Μακεδόνα στρατηγό Κάσσανδρο, που προερχόταν από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών και ήταν ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μια από τις πρωταγωνιστικές φυσιογνωμίες στους πολέμους των Διαδόχων, ο οποίος της έδωσε το όνομα της συζύγου του και ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Θεσσαλονίκης και προήλθε από τη συνένωση 26 πολιχνών που βρίσκονταν γύρω από τον Θερμαϊκό κόλπο. Ο Κάσσανδρος υπήρξε διοικητής της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μεγάλου Αλέξανδρου στην Ανατολή. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή της περιοχής μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Μακεδονίας το 306 π.Χ.

Τον 2ο π.Χ. αιώνα η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και αποτέλεσε έδρα της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας. Η Θεσσαλονίκη εικάζεται πως ιδρύθηκε στη θέση της αρχαίας Θέρμης, η οποία αποτελούσε τον σημαντικότερο οικισμό της περιοχής. Από τη Θέρμη πήρε το όνομα του ο Θερμαϊκός Κόλπος. Η ακριβής θέση του οικισμού δεν είναι γνωστή και δεν πρέπει να γίνεται σύνδεση με την περιοχή που σήμερα έχει την ίδια ονομασία. Η αρχαία Θέρμη βρισκόταν κοντά στη θάλασσα μιας και αποτελούσε σημαντικό λιμάνι εκείνης της εποχής και το πιθανότερο είναι να βρισκόταν στη θέση που βρίσκεται το σημερινό Καραμπουρνάκι.

Εξαιτίας της σημαντικής στρατηγικής της θέσης η πόλη αποτελούσε αυτοκρατορική πρωτεύουσα στα χρόνια της βασιλείας του Γαλέριου, ο οποίος έκτισε στη Θεσσαλονίκη ένα αυτοκρατορικό παλάτι. Με την ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού (120 π.Χ.), η Θεσσαλονίκη που ήταν η πολυπληθέστερη πόλη του δικτύου με διεθνή ακτινοβολία, έγινε ο σημαντικότερος κόμβος ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Μετά τη διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν μία από τις υποψήφιες πρωτεύουσες της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, για να επιλεγεί τελικά το Βυζάντιο. Απέκτησε τον τίτλο της «συμβασιλεύουσας» πόλης κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και αποτέλεσε σημαντικό διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο, ενώ ταυτόχρονα έγινε κόμβος πνευματικής και πολιτιστικής ανάπτυξης με άνθηση της παιδείας, της τέχνης, της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας, της αρχιτεκτονικής και των επιστημών, με αποκορύφωμα την περίοδο του 14ου αιώνα, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο βυζαντινός «χρυσός αιώνας της Θεσσαλονίκης».[2][3]

Μετά την άλωση της από τους Οθωμανούς το 1432 παρέμεινε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για περίπου πέντε αιώνες. Μετά την εκδίωξη των Εβραίων κυρίως από την Ιβηρική Χερσόνησο το 1492 με την έκδοση του διατάγματος της Αλάμπρα, αλλά και από τη Βόρεια Ευρώπη, η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε τον προορισμό τους, αποκτώντας έτσι τη δική της εβραϊκή κοινότητα.[4] Η εγκατάσταση των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη ανέδειξε την πόλη ως τη σημαντική εβραϊκή μητρόπολη μέχρι τουλάχιστον τις αρχές του 20ού αιώνα. Ιδιαίτερα από τα μέσα του 19ου αιώνα η πόλη υπήρξε το πλέον κοσμοπολίτικο και πολυπολιτισμικό αστικοποιημένο κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο σημαντικότερος πόλος πολιτικών κινήσεων και κινημάτων που συνάντησε στη μακρόχρονη ιστορία της.

Μετά την ένταξή της στον κορμό του Ελληνικού Κράτους το 1912, ο πληθυσμός της πόλης παρουσίασε σημαντικές μεταβολές, όπως με τη Μικρασιατική Καταστροφή και την εγκατάσταση των Ελλήνων Μικρασιατών προσφύγων και ακολούθως - κατά την Ανταλλαγή Πληθυσμών - με την αποχώρηση του μουσουλμανικού πληθυσμού και την εγκατάσταση προσφυγικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης. Αυτός είναι και ο λόγος που η Θεσσαλονίκη συχνά αναφέρεται ως "προσφυγομάνα". Οι πληθυσμιακές μεταβολές συνέτειναν στην αλλαγή της πληθυσμιακής κατάστασης της πόλης, με ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου. Η πολεοδομική και αρχιτεκτονική της αναδιοργάνωση επιταχύνθηκε από τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917 και τις προσπάθειες της νέας ελληνικής διοίκησης να προσθέσει αρχαιοελληνικά και ευρωπαϊκά στοιχεία στο αρχιτεκτονικό ύφος της πόλης, γεγονός που οδήγησε στην καταστροφή αρκετών οθωμανικών λατρευτικών και λειτουργικών κτηρίων.

# data[].attributes.body
Το σχήμα της Ζακύνθου είναι ακανόνιστο τριγωνικό με το μεν βορειότερο άκρο του νησιού να καταλήγει στο ακρωτήριο Σκινάρι, ενώ στο νότιο-νοτιοανατολικό να σχηματίζεται ο κόλπος του Λαγανά μεταξύ των δύο ακρωτηρίων, Μαραθιά δυτικά και Γέρακας, ή Γεράκι, ανατολικό. Μέσα στον κόλπο του Λαγανά υπάρχουν τρία νησιά, το Μαραθωνήσι, ο Άγιος Σώστης και το Πελούζο, ενώ 37 ναυτικά μίλια νότια του Λαγανά βρίσκονται οι νήσοι Στροφάδες.

Ο κόλπος του Λαγανά, με τη μαγευτική παραλία του, έχει ανακηρυχθεί από το 1999 Εθνικό Πάρκο καθώς είναι τόπος ωοτοκίας της υπό εξαφάνιση χελώνας καρέττα-καρέττα. Οι δυτικές ακτές έχουν μήκος περίπου 34 χιλιόμετρα είναι βραχώδεις και απότομες σχηματίζοντας πολλές σπηλιές και κολπίσκους. Αντίθετα, οι ανατολικές ακτές που βλέπουν προς την Πελοπόννησο και έχουν μήκος 37 χιλιόμετρα είναι αμμώδεις με όμορφες παραλίες.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ζάκυνθος, την οποία ο Όμηρος αναφέρει σαν «Υλήεσσα» δηλαδή δασώδη, πήρε το όνομά της από τον πρώτο εποικιστή της τον Ζάκυνθο, γιο του Βασιλιά της Φρυγίας Δάρδανου. Στη συνέχεια την κατέκτησε ο Αρκείσιος, απόγονος του βασιλιά της Κεφαλονιάς Κέφαλου, πατέρας του Λαέρτη, και παππούς του Οδυσσέα. Έτσι περιήλθε η Ζάκυνθος στο Βασίλειο του Οδυσσέα ο οποίος σύμφωνα με το Ομηρικό έπος Οδύσσεια συμμετείχε με δώδεκα πλοία στον Τρωικό πόλεμο. Μετά την επιστροφή του όμως και τον φόνο των μνηστήρων, από τους οποίους είκοσι ήταν από τη Ζάκυνθο, οι Ζακυνθινοί επαναστάτησαν και απέσπασαν το νησί τους από το Βασίλειο του Οδυσσέα. Η Ζάκυνθος ακολουθώντας το πνεύμα που επικρατούσε στις πόλεις - κράτη του αρχαίου Ελληνικού χώρου κυβερνήθηκαν με το πολίτευμα της Δημοκρατίας. Τον 7ο αιώνα π.Χ. οι Ζακυνθινοί ίδρυσαν τη Σαγούντο στην Ιβηρική Χερσόνησο κοντά στη Βαρκελώνη, που απείχε μόλις 1,3 χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο Ζάκυνθος ή Ζακυνθία ήταν και άλλη μια πόλη στη βόρεια Αφρική (η Λιβύη των αρχαίων Ελλήνων), ίσως και αυτή μια άλλη αποικία των Ζακυνθινών.

Πελοποννησιακός Πόλεμος

# data[].attributes.location_name
Τρίγωνο των Βερμούδων

# data[].attributes.headline
Τρίγωνο των Βερμούδων

# data[].attributes.subject
Τρίγωνο των Βερμούδων

# data[].attributes.body
Η Σαντορίνη, Θήρα ή Στρογγύλη (παλαιότερη ονομασία) είναι νησί που βρίσκεται στο νότιο Αιγαίο πέλαγος, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων, νότια της Ίου και δυτικά από την Ανάφη. Απέχει από τον Πειραιά 128 ναυτικά μίλια και 63 ναυτικά μίλια από την Κρήτη. Πρωτεύουσα της είναι τα Φηρά, ενώ ο Αθηνιός, το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού, έχει δημιουργηθεί στον ομώνυμο όρμο. Η έκταση της είναι 76,19 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σήμερα η Σαντορίνη είναι ένα από τους διασημότερους ταξιδιωτικους προορισμούς- τουριστικά κέντρα του κόσμου.

Είναι γνωστή για το ηφαίστειό της. Η τελευταία ηφαιστειακή δραστηριότητα ήταν το έτος 1950. Τμήματα του ηφαιστείου της Σαντορίνης είναι: Η Νέα Καμένη (1707-1711 μ.Χ.), η Παλαιά Καμένη (46-47 μ.Χ.), το υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο (ενεργό) (1650 μ.Χ.), τα Χριστιανά νησιά. Η Σαντορίνη ανήκει στο ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου και χαρακτηρίζεται ενεργό ηφαίστειο μαζί με τα Μέθανα, τη Μήλο και τη Νίσυρο. Η Σαντορίνη καθώς και τα νησιά Θηρασία και Ασπρονήσι είναι απομεινάρια του ηφαιστειογενούς νησιού Στρογγύλη. Η Στρογγύλη ήταν ένας ηφαιστειακός κώνος. Το κεντρικό τμήμα της ανατινάχτηκε μαζί με τον κρατήρα του ηφαιστείου από τη Μινωική έκρηξη που έγινε το 1613 π.Χ. και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυτού που σήμερα ονομάζουμε καλδέρα της Σαντορίνης και την καταστροφή του προϊστορικού πολιτισμού του νησιού. Στο θαλάσσιο χάσμα που σχηματίστηκε μεταξύ Θήρας και Θηρασίας, που έχει βάθος 1.500 μέτρων, κατά καιρούς βγήκαν στην επιφάνεια ηφαιστειακοί κώνοι που σχημάτισαν τα εξής νησιά: την Παλαιά, τη Μικρή και τη Νέα Καμένη, την Καμένη Γεωργίου του Α΄, την Καμένη του Φουκέ, την Αφρόσσα και τη Δάφνη. Όλα αυτά τα νησιά μεγάλωναν σιγά-σιγά και ενώθηκαν, εκτός από την Παλαιά Καμένη.

# data[].attributes.location_name
ΑΧΤΣΟΓΛΟΥ ΑΝΚΕ, Πυλαρινού, Κόρινθος

# data[].attributes.headline
ΑΧΤΣΟΓΛΟΥ ΑΝΚΕ, Πυλαρινού, Κόρινθος

# data[].attributes.subject
ΑΧΤΣΟΓΛΟΥ ΑΝΚΕ, Πυλαρινού, Κόρινθος

# data[].attributes.body
Το  «χωριό» όπως συνηθίζεται να λέγεται από τους ντόπιους , είναι χτισμένο στις λοφοειδείς απολήξεις του βουνού Σκαρούμπαλο κι απλώνει τα πόδια του στην εύφορη κοιλάδα που το περιβάλλει. Ολόγυρα τα δασοσκεπή βουνά Βουκίνα, Πίρθι, Σκαρούμπαλο, Άγ.Δημήτριος, Μαλιμπάρδι και οι ελαιοπράσινοι λόφοι Κάστριζα, Λιούκα, Σταυρούλι, Σκούρτη, Άγ. Αθανάσιος, δημιουργούν ένα φυσικό τείχος… προστασίας.

Η μόνη διέξοδος υπάρχει στο βόρειο μέρος στη θέση Δυο Βουνά. Στο μέρος αυτό ενώνονται τα δύο ρέματα- χείμαρροι Αγία Παρασκευή και Ξεριάς που «αυλακώνουν» τον μικρό κάμπο με κατεύθυνση Ν.Β. και συνεχίζουν ως ένα προς την πεδιάδα του Γκα.

Από το ίδιο σημείο περνάει και ο δημόσιος δρόμος που συνδέει τα Αθίκια με την (παλαιά) εθνική οδό Κορίνθου-Άργους  και άλλες περιοχές.

Το σχήμα και η θέση της κοιλάδας, φανερώνουν την ύπαρξη κάποιας προϊστορικής λίμνης τα νερά της οποίας ξεχύθηκαν από τη διέξοδο που αναφέραμε προς τη θάλασσα του Κορινθιακού.

# data[].attributes.attachment_caption
Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στην πόλη της Ρόδου

# data[].attributes.body
Η Ρόδος είναι ένα νησί της Ελλάδας που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και ανήκει στα Δωδεκάνησα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2022, ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται σε 124.581 κατοίκους, γεγονός που καθιστά τη Ρόδο το τρίτο πολυπληθέστερο ελληνικό νησί.

Στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού βρίσκεται η πρωτεύουσά του, η πόλη της Ρόδου, που με πληθυσμό περίπου 55.000 κατοίκους αποτελεί και τον μεγαλύτερο οικισμό του. Εντός των ορίων της πόλης της Ρόδου, βρίσκεται η Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου ή Παλιά Πόλη, όπως αποκαλείται από τους ντόπιους, μια από τις καλύτερα διατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις του κόσμου, που έχει αναγνωριστεί από το 1988 ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Εντός των τειχών της Παλιάς Πόλης βρίσκονται αξιόλογα μνημεία από τη Βυζαντινή εποχή, την Τουρκοκρατία και την περίοδο της Ιταλοκρατίας, με επιβλητικότερο το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου.

Στα βορειοδυτικά και σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων από την πόλη, βρίσκεται ο Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου «Διαγόρας», που αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου των επισκεπτών στο νησί. Το αεροδρόμιο κατατάσσεται σταθερά τέταρτο σε αφίξεις σε εθνικό επίπεδο, ενώ επίσης οι επισκέπτες που καταφτάνουν στο νησί με κάποιο κρουαζιερόπλοιο απαριθμούνται σε δεκάδες χιλιάδες ανά έτος, υποδεικνύοντας τη σημασία της Ρόδου ως τουριστικός προορισμός.
Πηγή: https://el.wikipedia.org/

# data[].attributes.location_name
ΧΑΓΙΟΣ ΧΡΗΣΤ, Φωτάκου, Τρίπολη

# data[].attributes.location_name
Ποσειδωνίας 5, Κόρινθος

# data[].attributes.headline
Ποσειδωνίας 5, Κόρινθος

# data[].attributes.subject
Ποσειδωνίας 5, Κόρινθος

# data[].attributes.location_name
Λευκωσία, Κύπρος

# data[].attributes.headline
Λευκωσία, Κύπρος

# data[].attributes.subject
Λευκωσία, Κύπρος

# data[].attributes.headline
Λάρισα (Μαρία & Βασιλική)

# data[].attributes.subject
Λάρισα (Μαρία & Βασιλική)

# data[].attributes.body
Η Λάρισα είναι πόλη της Θεσσαλίας, έδρα του δήμου Λαρισαίων και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας. Αποτελεί την έδρα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, καθώς και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο Δήμος Λαρισαίων έχει 164.381 μόνιμους κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη της Λάρισας έχει 144.651 μόνιμους κατοίκους. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 88 τ .χλμ . και έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 70 μέτρα Αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο και κόμβο επικοινωνιών και συγκοινωνιών, ενώ η περιοχή φημίζεται για την αγροτική της παραγωγή καθώς βρίσκεται στην Θεσσαλική Πεδιάδα. Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Πηνειό και στα Β.-ΒΑ. της εκτείνονται ο Όλυμπος και ο Κίσσαβος.

# data[].attributes.location_name
Διώρυγα Κορίνθου

# data[].attributes.headline
Διώρυγα Κορίνθου

# data[].attributes.subject
Διώρυγα Κορίνθου

# data[].attributes.headline
Βόλος (Ειρήνη Δ'1)

# data[].attributes.subject
Βόλος (Ειρήνη Δ'1)

# data[].attributes.body
Ο Βόλος είναι πόλη της Θεσσαλίας, κτισμένη στον μυχό του Παγασητικού κόλπου, κοντά στη θέση της αρχαίας Ιωλκού και στους πρόποδες του βουνού των Κενταύρων, του Πηλίου. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες πόλεις και ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Ελλάδας.

Ο μόνιμος πληθυσμός του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου ανέρχεται σε 125.248 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο πληθυσμός του διευρυμένου καλλικρατικού Δήμου Βόλου ανέρχεται σε 144.449 κατοίκους.
Πηγή: https://el.wikipedia.org/

# data[].attributes.body
Η Κατερίνη είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Κατερίνης και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας στην Κεντρική Μακεδονία. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2023, 80.700 κατοίκους.[1][2] Βρίσκεται στο Πιερικό ύψωμα, ανάμεσα στα Πιέρια Όρη και στον Θερμαϊκό κόλπο, σε υψόμετρο 14-45 μ. και σε απόσταση 71 χλμ από τη Θεσσαλονίκη.

# data[].attributes.location_name
Αιτωλοακαρνανία

# data[].attributes.headline
Αιτωλοακαρνανία

# data[].attributes.subject
Αιτωλοακαρνανία

# data[].attributes.headline
Καλαμάτα (Κατερίνα & Θεοφιλία.)

# data[].attributes.subject
Καλαμάτα (Κατερίνα & Θεοφιλία.)

# data[].attributes.body
Η Καλαμάτα, είναι πόλη της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου, πρωτεύουσα του Νομού Μεσσηνίας και λιμάνι της νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας. Η Καλαμάτα έχει πληθυσμό 54.100 κατοίκους, ενώ ο Δήμος Καλαμάτας έχει πληθυσμό 69.849 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.(71.894 κατοίκους σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα της ΕΛΣΤΑΤ που εξήχθησαν στις 19/7/22). Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Καλάθι (παρυφή του Ταϋγέτου), στην καρδιά του Μεσσηνιακού κόλπου. Απέχει 223 χιλιόμετρα από την Αθήνα, 215 χλμ. από την Πάτρα και 715 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη.
Πηγή: https://el.wikipedia.org/

# data[].attributes.attachment_link.title
1280px-ΔΥΤΙΚΗ_ΠΡΟΣΟΨΗ_ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ_ΝΑΟΥ_ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ_ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

# data[].attributes.headline
Πάτρα (Βασιλική & Μαρία Δ1)

# data[].attributes.subject
Πάτρα (Βασιλική & Μαρία Δ1)

# data[].attributes.body
Η Πάτρα (αρχαία ελληνικά: Πάτραι) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Πελοποννήσου και η τρίτη μεγαλύτερη της Ελλάδας, μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, με πληθυσμό που ανέρχεται στους 167.446 κατοίκους στο Δημοτικό Διαμέρισμα Πατρών, ενώ ο πληθυσμός του Δήμου Πατρέων ανέρχεται σε 211.593 κατοίκους, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 2021. Αποτελεί την τρίτη σε πληθυσμό πόλη της χώρας μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή περιλαμβάνει περίπου 320.000 κατοίκους. Η Πάτρα είναι πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, καθώς και έδρα του ομώνυμου δήμου, ενώ έχει οριστεί επίσης ως έδρα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων. Απέχει 216 χιλιόμετρα από την Αθήνα, βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού όρους και βρέχεται από τον Πατραϊκό κόλπο.

Πάτρα, η Πόλη από το Κάστρο, Νοέμβριος 2021
Αποτελεί σημαντικό αστικό κέντρο και διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ελλάδας, σε κομβικό σημείο, το οποίο αποτελεί βασικό δίαυλο επικοινωνίας με την Ιταλία αλλά και την ευρωπαϊκή δύση, σημαντικό τόσο από συγκοινωνιακή όσο και από εμπορική σκοπιά. Μέσω αυτού συνδέεται ουσιαστικά η ηπειρωτική Ελλάδα με νησιά του Ιονίου και με ιταλικά λιμάνια της Αδριατικής Θάλασσας.