# data[].attributes.body
MAGA TAUHAN:
PHRIA: babae, 18 ang edad
JHEFF: lalaki 20 ang edad

TAGPUAN: Sa isang berding kwarto kung saan ang kisame ay pono ng mga kumukutitap na ilaw at ang mga bagay kagaya ng mga unan, kumot at kurtena ay kulay violet.Nandoon si Phria nakaupo sa sofa at nakasimangot.

tatayo siya at papatayin
ang ilaw.

agad naman nyang
bubuksan ang bintana                             uupo siya sa kamamay at                         may kukuning papel na
nakapatong sa kanyang
study table at titignan ito

biglang babangon,
tutunganga hindi
mapakali. lalakad ng
lalakad pabalikbalik.

kukunin ang kanyang
cellphone.

(Maririnig ang pagkatok sa pintuan)
lilingon si Phria sa pintuan.
lalapit sa pintuan at
hahawakan ang door knob

PHRIA
Sino yan?

JHEFF
Phria!

mapapabuntong hininga si
Phria, sasandal sa pintuan

PHRIA
Hindi ba dapat aalis... Bat nandito...

JHEFF
Phria, buksan mo na muna ako oh.
Para naman makapag usap tayo ng maayos.

bubuksan ni Phria ang
pintuan, ilalayo Ang tanaw
kay Jheff, tatalikod at uupo
sa kanyang kama.
papasok si Jheff, isasara
ang  pinto at dahan-dahang
lalapit kay Phria.

JHEFF
(hihinga ng malalim) Phria!

titingin si Phria sa kanya
sisimangot.

PHRIA
Ganyan naman talaga kayong lahat! Kung kailan nasanay na akong nandyan kayo saka kayo aalis!

JHEFF
Alam Kong hindi ka sang ayon sa pag susundalo ko, ngunit alam mo naman diba simula bata pa ako ito na talaga pangarap ko.

hindi magsasalita si Phria,
iyuyuko ng kanyang ulo.

JHEFF
Hoyyy! Hali kanga dito.

uuupo si Jheff sa tabi ni
Phria aakbayan nya ito at
hahalikan sa noo.
isasandal naman ni Phria
ang kanyang mukha sa
dib-dib ni Jheff.

PHRIA
Basta pag nandon kana lagi mo parin akung e a update ah.

JHEFF
Oo naman, matic yan

(Maririnig ang pagbosena ng sasakyan)

JHEFF
Phria, kailangan ko nang umalis, nagaantay sakin yung maghahatid sakin sa training camp.

lalakad ang dalawa
papunta sa pintuan, they
will look at each other's
eyes ( silenced) they will
both smile and hug each
other

PHRIA
You'll always be my best friend, nothing's gonna change.

JHEFF
(titingin sa mata ni Phria) yeah, bestfriend ( said in low voice)

PHRIA
Basta mag ingat ka palagi dun ah!

JHEFF
Syempre papakasalan pakita eh!

PHRIA
Hoy! (tatawa) sira ulo ka talaga (slaps Jheff's shoulder)

maririnig ulit ang pagbusina
ng tatlong beses.
tatawa si Jheff at Phria

JHEFF
So pano bayan, alis nako! Wala bang goodbye kiss? ( ngunguso)

PHRIA
(tatawa) Baliw! Don kana nga (smile)

Lalabas na si Jheff,
isasarado ni Phria ang
pintuan, hihiga siya sa kama
habang malayo ang tingin.
Nakangiti, kikiligin

Wakas.

# data[].attributes.body
It's very fun, I learned a lot from this session, like writing script ing correct format and writing a readable Ang duable script. We did act our script thi seassion and I found out that I had a lot to adjust 😂. The actors had trouble acting my script because it's not in the correct format. I was challenged and determined to make my script in Session 6 bettwr

# data[].attributes.body
Tauhan- Jaymar
Tagpuan-Sa sulod sa usa ka lagkaw sa basakan, Makita sa camera ang bong2 nga kawayang lipak ug Ang lingkuranan nga kawayan. Madungog ang tingog sa bolhot kay sa unahan naay nag ani.

Makita si Jaymar nag lingkod nag atubang sa camera ug nagsandig sa bong2.

Madungog ang tingog sa usa ka babaye nga gikan sa zoom meeting.

Babaye- Kumuha ng ilang pangungusap mula sa inyong mulat/puyat sulat at ibahagi ito sa klase.

Maminaw si Jaymar ug kuhaon niya Ang ballpen ug papel kay anaay activity nga pagahimuon.

Muhangad si Jaymar, mag huna2 ug mobasa sa iyang pulat sulat ug magsugod na ug suwat.

Madungog pag usab Ang tingog sa babaye gikan sa zoom meeting.

Babaye- ibahagi sa klasi ang inyong mulat sulat, mauna tayo kay Jaymar

Jaymar- ngingiti, haharap sa camera, pipindutin ang unmute at babasahin ang kanyang puyat sulat.
Jaymar- Alas dose, rinig ang ingay ng mga tutubi. Walang ibang maririnig na ingay kundi ang ingay ng gabi. Pagod, ngunit kailangan mag sulat.

Babae- Okay, very good sino pa ang gustong magbahagi

Pinduton ni Jaymar ang mute, kuhaon Ang iyang bottled water ug mo inom siya.

Mahuman na hapit Ang webinar ug hatagan na ug assignment ang mga ga seminar, e si screenshot ni Jaymar ang ilang assignment

Babaye sa zoom- Okay paalam mga kapwa ko manunulat, huwag kalimutan ang inyung mga Gawain. Sa susunod na sabado uli.

Pindoton ni Jaymar ang off camera ug motindog, motalikod sa camera, motan aw sa sa layo ug misinggit

Jaymar- Hoyy, kawatag butong!

Bantay mangayo ka ha! ( Singgit sa usa ka batan ong lalaki out of the view)

Jaymar-( mo buhakhak ug katawa) Hoy tagae ko Joke rato.

Molingi si Jaymar sa iyang cellphone ug Makita niya nga nag on pa nag camera ug Wala siya naka mute. Mudali siya pag kuha sa cp ug iya na kining pawngon.

# data[].attributes.body
Medyo challenging yung part na mag ko colab ng pagsulat ng isang script kase medyo nahirapan ako mag share ng idea ko kasi di ko na imagine kaagad yung theme na napagkasunduan namin na kasama ko wich was so sir Reenan.
Wala kasi akung idea kung anong genre ng story gagamitin namin kaya dahil sa limited yung time yung story nya yung ginamit namin. Nasa isip ko talaga yung idea na isusulat yung mga sound effect kagaya ng pag inom ( like maririnig yung ohhb ohhhb ohhhhb ohhhb) dahil nga sa radio sya, kaso nung nagawa na nmin tung buong script, Wala akung maisip na lalagyan ng sound effect kasi limited Lang din yung alam ko sa radio. So pede pala dun may baboy na soun effect o tatad tad ng lechon at dahil may idea na ako, cguro Kaya ko na din magsulat ng script sa radio😁

# data[].attributes.body
In this session, I really see and appreciate my improvement in writing a script. I learned to use future tense present tense in writing. Also, I've learned to externalize the internal. Like when I use the word magugulat, I externalize it by using the words "manlalaki ang mata at mapapatakip ng bibig." I really did exert a lot of effort this session, my connection at home is very unstable so I went to plaza maribojoc just to find a better connection, I know it is public and the disturbance may affect but it is the only way to be in the session so I did it, few people are watching me 😂 but it doesn't matter anyway I'm may get used to it because I decided to be at plaza net session. My connection there was so fast and stable but I have to go home at 11:30 to pick up my father at work, thats why I got disconnected too but I manage to get back and manage to end the session. So far so good😁

# data[].attributes.body
Mga Tauhan:.
Phria - babae, 20 years old probinsyana.
Jeff - lalaki, 22 years old galing sa mayamang pamilya.

Tagpuan: Sa isang over looking na lugar, may upuan na gawa sa kahoy. Maririnig ang tinig ng pagwagayway ng kawayan sa tuwing lalakas ang hanging.

Makikita si Phria nakaupo, malayo ang tingin.

Phria! Sigaw ng isang lalaki out of the view
Lilingon si Phriya at tatarayan ng tingin ang lalaki, titingin sa malayo at ipapatong ang magkabilang kamay sa magkabilang braso.

Jeff - Kumusta ka
Phria - Dumating ka pa? ( Pasigaw na may halong gigil ang boses )
Jeff - Kanina kapa?
Phria - Ang tagal Kong naghintay.

Papaupuin ni Phria si Jeff at aalukin niya ng Networking.

# data[].attributes.body
Tauhan: lalaki
Tagpuan: sa loob ng isang madilim na silid sarado ang pintuan at mga bintana, kakaunti g sinag ng araw lang ang makakapasok sa mga siwang ng ding-ding na amakan.

Makikitang nakaupo ang isag lalaki sa sulok ng silid. Hindi Kita ang kanyang mukha.

Hahawak siya sa kanyang ulo at tutunganga. Hihinga ng malalim at bubulong sa sarili.

Lalaki - Napapagod na ako! Maraming bumubulong na boses sa aking mga tenga.
(May bubulong - Tama na ang paghinga).

# data[].attributes.body
Session 2, lingaw kaayo kay nag uwan nya daghan nanilong sa purok nga akuang nahimutangan kay didto kusog2 ag signal nako. Bisan daghan tawo naningkamot lang gihapon nag maka share sa akua mga activity sa group. Usahay sa chat nalang jud kay dili magdungog sa voice message.

Nindot kaayo, daghan kog nakat onan, elements of drama, kun unsa dapat pag magsuwat ug monologue. Challenging pero kayahon. Try nako next session nga cooperate jud ko kay mamawi ko. Katong wow moments ug ugh moments sige kog katawa adto😂😂.

Pinaka mitatak nga qoutw " Script is meant to be spoken, Not to be read.

A SCRIPT IS A RECIPE
Mao ni ang tan awon sa cheif ig mag luto siya naa didto nakasuwat unsa ingredients ug procedure sama sa script nga Mao basihan sa settings ug sa emotions ug sa e speech sa actors

# data[].attributes.body
Didto sa purok uno kun asa medyo kusog2 ang signal sa internet, dala ang ball pen, papel, cellphone ug pagkaon nga masima sima.

Naa didto si Mar Je nanlimbasog ug maayo nga mahuman ang webinar bisan sa kahinay sa signal connection ug nag bagolbol.

Marje- hinay kaayon ang akung internet connection apan padayon lang gihapon Kay gusto jud ko maka kat on

Ug miginhawa nalang siya ug lawom ug nagpadayon ug paminaw.

# data[].attributes.body
Dominggo sa hapon, naglakaw ako sa kalsada padung sa basketbolan sa dihang nasimhutan ko ang luto nga humba sa akung silingan.
Humot kaayo ug natagamtaman ko ang lasa sa humba sa akung pagsimhot niini. Makahinumdom ko sa luto nga humba sa akung Lola. Ang humba sa akung Lola humok pag ayo kay dugay nga gilat an, tam is kay gisagulan ug Sprite. Ug sa Kong pagkasimhot nahinumduman nako akong Lola.

# data[].attributes.body
Sa isang berding kwarto kung saan ang kisame ay pono ng mga kumukutitap na ilaw at ang mga bagay kagaya ng mga unan, kumot at kurtena ay kulay violet.

Nandoon si Phria nakaupo sa sofa at nakasimangot.

Tatayo siya at papatayin ang ilaw

Agad naman nyang bubuksan ang bintana dahil madilim sa loob.

Uupo siya sa kama at may kukuning papel na nakapatong sa kanyang study table at dahan dahan nyang babasahin

Iiyak si Phria pagkatapos nya itong basahin.

Kukunin ni Phria ang kanyang cellphone

Nang biglang may kakatok sa pintuan, agad itong pagbubuksan ni Phria at manlalaki ang kanyang mata, mapapatakip siya ng bibig.

Phria - Ikaw.... Bat andito ka pa? Di ba dapat...

Jeff - Phria, akoy aalis na ngunit pinilit kong magpunta upang makapag paalam ng maayos.

Iiyak ang dalawa, yayakapin ang isat-isa at agad ng aalis si Jeff pagkatapos.

# data[].attributes.body
Sa lungsod ng nawawalang aso

1. Doon po sa amin, malawak ang taniman ng palay. Malinis ang paligid at sagana sa mga alagang aso at pusa.
2. Doon po sa amin, dumadaloy ang tubig na milinis sa mga ilog at batis, buhay ang dala kasabay ng pag agos nito.
3. Doon po sa amin bumabalot sa kalangitan ang magandang mga ulap, napakagandang pagmasdan
4. Doon po sa amin gawa sa mga kahoy at kawayan ang mga bahay na nakatayo.
5. Doon sa amin malamig ang hangin tuwing umaga lalo na pag gabi.
6. Doon sa amin tunog ng masayang tawanan ng mga magkakaibigan ang maririnig tuwing nag iinuman.
7. Doon po sa amin amoy palagi ang bango ng inihaw na isdang huli galing sa malinis na ilog.
8. Doon sa amin laging kinakain dito Ang mais na bigas at ulam nman Ang gulay at mga isda.
9. Doon sa amin masayang namumuhay Ang mga hayop, sagana din sa damo at halaman.
10. Doon sa amin magagalang sa lahat ng may edad sa kanila ang mga bata at nag kakaunawaan ang lahat.
11. Doon sa amin ang namumuno ay isang matapang at kinatatakutan na mayor.
12. Doon sa amin krimen ang pagkatay ng aso at pusa para gawing pulutan
13.Doon sa amin palaging nagkakaisa at nagdadamayan ang mga tao
14. Doon sa amin tinuturung na regalo Ang pag bibigay ng alak.
15. Doon sa amin walang suplay ng koryente at tubig subalit napupuno naman ito ng mga biyayang galing sa kalikasan.
16. Doon sa amin sagana sa mga hayop, prutas gulay at matatapat at mababait ang mga tao dito.

# data[].attributes.body
Usa ako ka dahon nga gi tay-og sa kusog nga hoyohoy. Nagpadala ra ako kun asa e tayhop sa hanging.

# data[].attributes.body
1st session, I was amazed when Mich introduce our facilitator wich was J-mee Katanyag. At that moment I know to myself that these would be an extra ordinary experience, a one of a kind.

I really agree that seing vulnerability in writing is not just a weakness, but strength. Because being vulnerable means having the courage to write what really in your heart.

Today, I learned that writing is an act of performance itself. Because the moment you write your story, or your script, you already acted it in your imagination.

I really liked the way my opinion and the opinion of others are given value at the session.

One phrase that I'll always tell to myself after the 1st session is " DONT POLICE YOURSELF".

# data[].attributes.body
Galing ako sa...

Manamis-namis na lasa ng letsong manok na nabili ko sa Paengs Lechon Manok kaninang hapon.

Mahalimuyak na amoy ng bulaklak na napitas ko kahapon.

Tunog ng pagtawa ng kaibigan ko sa tuwing kami'y nag ku-kwentuhan ng nakakatawang karanasan nung aming kabataan.

Malamig na kamay ng akung sinisinta nung araw na pilit ko syang hinawakan pero ginusto na nyang bumitaw.

Matinding sakit na aking naramdaman nung nalaman kong hindi na ako ang nagpapasaya sa kanya.