# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bij bezoeken van staatshoofden en/of regeringsleiders aan ons land heeft Máxima af en toe een aparte afspraak met hen of met meegekomen hoge functionarissen. Toen de president van Panama afgelopen januari koning Willem-Alexander bezocht, had zij als VN-gezant een gesprek met de Panamese vice-president.

Zo gaat het vaak. De twee banen van de koningin 'bevruchten' elkaar. De activiteiten van Máxima op het terrein van de inclusieve financiering leiden herhaaldelijk tot berichten in met name de internationale zakenpers. Dat is ook geen wonder, want bij de wereldwijde uitrol van financiële basisdiensten gaat het om grote investeringen en grote belangen op bancair en ict-gebied, zoals bij digitale mobiele betaalsystemen.

Een paar recente voorbeelden. China, het land dat Máxima meermalen bezocht, meldde vorige maand dat het graag met geld en technologie wil helpen waar het om inclusieve financiering gaat. Die hulp zou de winsten van de Chinese banken omhoog kunnen stuwen, aldus het bericht.

Alibaba en de Filipijnen

In Indonesië, waar Máxima onlangs op bezoek was, wees de minister van Sociale Zaken op grootscheepse overheidsplannen om via cashloos betalen economische ontwikkelingen te bevorderen. De Filipijnen, waaraan Máxima in de zomer van 2015 een bezoek bracht, kondigde aan met de Chinese internetgigant Alibaba in zee te willen gaan om zo inclusieve financiering van de grond te tillen.

Het realiseren van financiële diensten voor mensen in achterstandssituaties is, behalve een vorm van ontwikkelingswerk, intussen eveneens big business. Zo ging het ook met het microkrediet waarmee de Nederlandse koningin zich vroeger bezighield. Op dat terrein zijn steeds meer commerciële partijen actief. Door deze ontwikkeling krijgt het VN-werk van Máxima commerciële kanten en kan het - zeker in landen waar corruptie bestaat - in politiek vaarwater komen.

Máxima lijkt de koers al te verbreden: ze richt zich steeds meer op de rol van vrouwen in de economie en op de financiële opvoeding van jongeren.

# data[].attributes.attachment_link.title
De tweede baan van Máxima wordt snel belangrijker

# data[].attributes.attachment_link.description
Bij bezoeken van staatshoofden en/of regeringsleiders aan ons land heeft Máxima af en toe een aparte afspraak met hen of met meegekomen hoge functionarissen. Toen de president van Panama afgelopen januari koning Willem-Alexander bezocht, had zij als VN-gezant een gesprek met de Panamese vice-president. Zo gaat het vaak.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Op de wereldkaart lijkt Uruguay weggedrukt te worden door grote buren Brazilië en Argentinië, maar dat laat het fiere volk niet aan zijn hart komen. Al jarenlang slaagt het op twee na kleinste land van Zuid-Amerika erin om grootse economische prestaties neer te zetten. Een sterk ontwikkelde sociale zekerheid en dito onderwijssysteem leverden Uruguay de bijnaam "Zwitserland van Zuid-Amerika" op. In combinatie met een aanhoudende economische groei maakt dat het land tot een droombestemming en niet alleen voor globetrotters: Uruguay staat naast een heerlijk subtropisch klimaat ook garant voor uitstekend ondernemersweer.

Uruguay is veel meer dan een 26-puntenwoord met veel klinkers tijdens een potje Scrabble. Het land aan de gelijknamige rivier haalt regelmatig het wereldnieuws met zijn progressieve wetgeving (legalisatie van cannabis), charismatische politici (oud-president José Mujica, de "armste president ter wereld") of als geboortegrond van generaties fenomenale voetballers.

Terwijl Uruguay met mooie economische cijfers kan uitpakken, begint de economische motor van de buurlanden te sputteren. Dat is omdat Uruguay op vele vlakken niet op zijn buurlanden lijkt. Het is een politiek stabiel land dat transparantie hoog in het vaandel draagt. Brazilië en het halve continent staan in rep en roer door het Odebrecht-schandaal of andere corruptiezaken, maar in Uruguay was er nauwelijks een vuiltje aan de lucht.

De Uruguayaanse economie is heel open: het goede zakenklimaat trekt nieuwe investeringen aan als een magneet. Eind 2017 kondigde de Finse pulp- en papiergigant UPM bijvoorbeeld aan dat het 4 miljard euro aan een tweede fabriek in Uruguay zal spenderen.

De cijfers spreken voor zich: al 11 jaar lang zet Uruguay een groei van gemiddeld 4% neer. Terwijl de buureconomieën beginnen te slabakken, wordt er opnieuw een groei van 3,2% verwacht. Ook de export stijgt flink, onder andere dankzij meer verkeer richting China, de VS en de EU. In het binnenland daalt de armoede drastisch en is de Uruguyaanse middenklasse gegroeid tot 60% van de bevolking.
Uitdagingen
Niettemin blijven er zaken waarvoor men alert moet zijn. Zo bedroeg het begrotingstekort vorig jaar 3%, een resultaat dat zich dit jaar waarschijnlijk zal herhalen. Volgend jaar zijn er verkiezingen, dus ingrijpende maatregelen om de put te dichten zullen er niet meer komen. Uruguay wordt sinds 2004 geregeerd door een links georiënteerde coalitie, die toeliet dat de invloed van de vakbonden op het beleid is toegenomen. Dat is wel een aandachtspunt, maar daarnaast heeft de regering het traditionele open economische beleid gewoon voort gezet.
Miljoenen beestjes
Uruguay is een land van gaucho's: de vee-industrie is gigantisch. In Uruguay leven 11 miljoen koeien, 3 keer meer dan inwoners. Kwaliteitsrundsvlees is dan ook een trots van Uruguay en een sterk exportproduct. Ook de bosbouw en houtverwerking steken er bovenuit, de sterke pulpindustrie blijft verder groeien. De Uruguayaanse bodem is ook vruchtbare landbouwgrond: naast soja, Uruguay's tweede exportproduct, wordt er ook rijst, gierst en fruit geteeld, waaronder veel citrusvruchten en druiven voor wijn, nog zo'n nationaal pronkjuweel. Ook de intensieve visserij mag niet worden vergeten. En in Uruguay wordt zelfs kaviaar gekweekt.

Met die landbouwactiviteiten gaan ook vele industrieën in de periferie gepaard. Denk maar aan de drankenindustrie, zuivel of chemische producten. Maar er zijn ook andere industrieën. Zo is Uruguay een belangrijke toeleverancier van auto-onderdelen. Op dit gebied is de economie goed afgestemd op die van de buurlanden: Uruguay produceert de onderdelen, in Brazilië en Argentinië worden ze in elkaar gezet.

Qua diensten mag ook het toerisme niet worden onderschat, al weegt dat niet op tegen de florerende sales-, distributie- en financiële diensten in de steden en vrijzones. Maar ook de software- en IT-services zitten al decennia in de lift: Uruguay is één van 's werelds grootste software-exporteurs per capita, en de derde grootste in de regio. Die focus op software en IT werd nog verder versterkt door het Plan Ceibal.
Qué?
Plan Ceibal is de naam van een gelijke kansenprogramma, opgestart door de overheid in 2007. Het streeft er onder andere naar om elk kind tussen zes en twaalf en elke leerkracht aan een openbare school een laptop te geven, met gratis toegang tot Internet op school. Dat lukte de overheid in vier jaar tijd: 450.000 laptops werden onder de kinderen verdeeld, ook de allerarmsten. Daarnaast werd het hele land met goede Internet-verbindingen toegerust tegen lage tarieven, lerarenopleidingen werden in een modern jasje gestoken: allemaal maatregelen om de digitale kloof te dichten.

Dit "1 laptop 1 child"-programma werpt zijn vruchten af: een nieuwe generatie whizzkids gaat er creatief mee aan de slag en de interesse reflecteert zich in latere studiekeuzes en de boomende IT-sector. Uruguay exporteert vandaag software-producten naar 52 landen wereldwijd.

In een volgende bijdrage gaan we nog iets dieper in op de belangrijkste troeven van de Uruguyaanse economie en de kansen die er voor Vlaamse bedrijven liggen.

(Bovenstaande bijdrage kwam tot stand in samenwerking met Flanders Investment & Trade)
Meer info: www.flanderstrade.be.

# data[].attributes.attachment_link.title
Uruguay: ideale springplank naar rest Zuid-Amerika (1)

# data[].attributes.attachment_link.description
Op de wereldkaart lijkt Uruguay weggedrukt te worden door grote buren Brazilië en Argentinië, maar dat laat het fiere volk niet aan zijn hart komen. Al jarenlang slaagt het op twee na kleinste land van Zuid-Amerika erin om grootse economische prestaties neer te zetten.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De socialistische president van Venezuela, Nicolás Maduro, wordt beticht van „dictatoriale" stappen naar aanleiding van een machtsgreep door het aan hem gelieerde Hooggerechtshof. Deze week eiste het Hof in Caracas de grondwettelijke bevoegdheden van het door de oppositie beheerste parlement voor zich op.

De drastische maatregel, die volgens critici een stap is op weg naar alleenheerschappij door Maduro, heeft geleid tot felle kritiek van landen in Noord- en Zuid-Amerika. Ook de Europese Unie maakt zich zorgen over de situatie in Venezuela, waar een slepend politiek conflict tussen de impopulaire president en de oppositie escaleert, terwijl het land kampt met een diepe economische crisis.

Wat is er aan de hand in Venezuela? Vijf vragen over de politieke crisis in het Zuid-Amerikaanse land.

1. Wat is er deze week gebeurd?

Het Venezolaanse Hooggerechtshof heeft woensdag de grondwettelijke bevoegdheden van de Nationale Assemblee, het parlement, op zich genomen. De omstreden stap is een escalatie van een slepende machtsstrijd tussen president Maduro - die in 2013 nipt werd gekozen als opvolger van de overleden socialistische president Hugo Chavez - en het parlement, waar de centrum-rechtse oppositie een meerderheid heeft sinds de verkiezingen van december 2015. Uit onvrede over de nijpende economische situatie in Venezuela, een land van 30 miljoen inwoners dat onder de 54-jarige Maduro te maken heeft met hyperinflatie en voedselschaarste, heeft de oppositie geprobeerd een referendum te houden om Maduro af te zetten. Dat is tegengehouden door de regering. Het parlement probeert het beleid van Maduro op andere manieren te blokkeren.

2. Waarom heeft het Hooggerechtshof ingegrepen?

De rechters van het Hooggerechtshof zijn benoemd door de partij van Maduro en staan aan zijn kant. Ze helpen Maduro sinds de overwinning van de oppositie in 2015 door wetten van het parlement ongedaan te maken. Als reden voor hun stap om het parlement nu buiten spel te zetten noemen ze de weigering om akkoord te gaan met een maatregel van Maduro: hij wil het Venezolaanse staatsoliebedrijf PDVSA toestemming geven om joint ventures te beginnen met privé-bedrijven, zoals het Russische Rosneft. Volgens de rechters weigeren sommige parlementariërs omdat ze corrupt zouden zijn. „Zo lang de situatie van minachting in de Nationale Assemblee voortduurt, garandeert deze grondwettelijke kamer dat de parlementaire verantwoordelijkheden zullen worden uitgevoerd door deze kamer of een ander gekozen orgaan", aldus het Hof in zijn uitspraak.

3. Wat betekent de stap van het Hooggerechtshof?

De machtsgreep maakt een formeel einde aan de scheiding van de machten in Venezuela. Waarnemers wijzen er echter op dat het land al lang niet meer functioneert als een volwaardige democratie. Volgens Luis Vicente Leon, een opiniepeiler in Caracas, verhardt de regering-Maduro haar positie en wordt een democratische oplossing voor het conflict moeilijker. „Het is te voorspellen dat de regering verder radicaliseert", aldus Leon tegen persbureau AP.

4. Hoe is op de stap van het Hooggerechtshof gereageerd?

De machtsgreep van het Hooggerechtshof is scherp veroordeeld door andere landen in het westelijk halfrond. Peru heeft zijn ambassadeur in Caracas teruggeroepen uit protest tegen wat het land omschreef als „een schaamteloze breuk van de democratische orde". Ook Chili, dat in tegenstelling tot de meeste Zuid-Amerikaanse landen een linkse president heeft die terughoudend is met kritiek op Maduro, heeft zijn ambassadeur teruggeroepen voor overleg. Mexico riep Venezuela op „de democratische orde te herstellen".

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken sprak van „een ernstige tegenslag voor de democratie in Venezuela". Ook Brazilië, Argentinië, Colombia, Panama, Guatemala en Canada hebben bezorgdheid uitgesproken. De Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) vergeleek de stap met „een coup tegen zichzelf". De EU wil „een duidelijke verkiezingskalender" om de politieke crisis op te lossen.

5. Wat gebeurt er verder?

De oppositie heeft opgeroepen tot nieuwe protesten vanaf deze zaterdag. Er is de afgelopen dagen al tegen de stap van het Hooggerechtshof gedemonstreerd, maar tot nu toe op beperkte schaal: jongeren met spandoeken met het opschrift „nee tegen dictatuur" probeerden een snelweg in Caracas te blokkeren. Oppositieleden uit het parlement kwamen in botsing met soldaten van de Nationale Garde tijdens een mars naar het Hooggerechtshof.

De vraag is echter of straatprotesten veel zullen uithalen. Eerdere demonstraties zijn zonder resultaat gebleven, ondanks hoge opkomst. In 2014 leidde een golf van onrust tot meer dan 40 doden. Sommigen houden rekening met een ingreep door het leger.

Volgens oud-presidentskandidaat Henrique Capriles is internationale druk van belang. „Als de internationale gemeenschap zijn poot stijf houdt en verkiezingen eist, zal de regering moeten inbinden", aldus Capriles tegenover persbureau Reuters.

# data[].attributes.attachment_link.title
Vrees voor dictatuur in Venezuela na machtsgreep Hooggerechtshof

# data[].attributes.attachment_link.description
De socialistische president van Venezuela, Nicolás Maduro, wordt beticht van „dictatoriale" stappen naar aanleiding van een machtsgreep door het aan hem gelieerde Hooggerechtshof. Deze week eiste het Hof in Caracas de grondwettelijke bevoegdheden van het door de oppositie beheerste parlement voor zich op.