# data[].attributes.attachment_link.description
SOCIO DE HONRA DA AELG. Letra E 2000 - O Caurel Uxío Novoneyra naceu en Parada de Moreda, Courel, en 1930, fillo dunha familia de labregos. Esta terra será o principal referente físico para os seus versos, ofrecendo unha anovadora visión da paisaxe dentro da literatura galega.

# data[].attributes.headline
Rocío, Iria / Chove nas veigas, de Uxío Novoneyra

# data[].attributes.subject
Rocío, Iria / Chove nas veigas, de Uxío Novoneyra

# data[].attributes.body
"Chove nas Veigas" pertence ao libro "Os Eidos" (1955) de Uxío Novoneyra, un autor da xeración dos 50.

Nas súas obras cultivou fundamentalmente a poesía paisaxística de expresión esencial nas que establece un diálogo co cosmos e coa natureza desde distintas perspectivas coas que intenta reflexionar sobre a natureza.

Este poema achégase ao tema de reflexión sobre a existencia humana.

# data[].attributes.attachment_link.title
Letras Gal-Figuras - Real Academia Galega

# data[].attributes.attachment_link.description
Relación dos autores homenaxeados nos Día das Letras Galegas.

# data[].attributes.body
O tema é a reflexión sobre unha Galiza que permanece durmida, sen refugar á esperanza na súa terra.

# data[].attributes.headline
Longa noite de pedra, de Celso Emilio Ferreiro

# data[].attributes.subject
Longa noite de pedra, de Celso Emilio Ferreiro

# data[].attributes.body
Longa noite de pedra é un libro de poemas que Celso Emilio Ferreiro publicou en 1962.

Foi unha obra moi importante porque supuxo a aparición dun novo movemento, o socialrealismo. Supuxo un cambio radical na poesía galega de posguerra, xa que iniciou unha nova tendencia estética .

Este poemario denuncia a inxustiza e a opresion do réxime ditatorial que sufría Galicia e aposta pola liberdade, pola esperanza, a solidariedade cos que sofren e polo antibelicismo.

# data[].attributes.body
''Mañá de miña rúa'' é un poema incluído na obra ''Sombra do aire na herba'' (1959). Luis Pimentel introduce de maneira reactualizada distintas correntes de comezos do s.XX, como impresionismo, simbolismo e surrealismo.

Os seus poemas teñen un carácter íntimo que buscan revivir experiencias persoais.

O tema neste poema é o dunha mañá vivificadora, soleada, alegre...

# data[].attributes.attachment_link.title
Letras Gal-Figuras - Real Academia Galega

# data[].attributes.attachment_link.description
Relación dos autores homenaxeados nos Día das Letras Galegas.

# data[].attributes.body
"Mañá da miña rúa" forma parte do libro 'Sombra do aire na herba', de Luís Pimentel, un autor moi singular que pertence á xeración vangardista de preguerra (Xeración do 25).

Pimentel cultiva boa parte das correntes de comezos do século, como o simbolismo, surrealismo e impresionismo. Pero, caracterízase fundamentalmente por un discurso moi persoal.

O tema deste poema céntrase na exaltación da vivacidade dunha mañá no pobo.

# data[].attributes.headline
Luis, Elia, Fabio/ Conto, de X.L.Méndez Ferrín

# data[].attributes.subject
Luis, Elia, Fabio/ Conto, de X.L.Méndez Ferrín

# data[].attributes.body
''Conto'' é un poema pertencente a ''Antoloxía popular" de 1972. O seu autor, Ferrín, comezou cun estilo existencialista, para logo pasarse ao socialpatriótico, co cal se corresponde esta obra.

O tema é a reivindicación de Galiza e a queixa ante a situación que se vive nela.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Era Galicia un puro val ou oco
de densidade verde e fume morno.
Era Galicia a chaira máis espida,
inerte néboa sobre illó de lodo.

Era Galicia esguío vento agudo
encrequenando en si tódalas cousas.
Era Galicia un arbre lentamente
ensumíndose un pouco cada hora.

Era Galicia cen avós de terra
sen vengar, mudos ecos que nos moven.
Era Galicia un mar perfectamente
denso, sen luz e con sabor a homes.

Era Galicia a patria do traballo
de nunca terminar, pola boroa.
Era Galicia un home sen cabeza.
Era unha vez Galicia, espranza angosta.

Méndez Ferrín, Xosé Luís (1999): Poesía enteira de Heriberto Bens. (Vigo: Edicións Xerais de Galicia, col. Biblioteca das Letras Galegas)

Suso Vaamonde

# data[].attributes.attachment_link.description
Era Galicia un puro val ou oco de densidade verde e fume morno. Era Galicia a chaira máis espida, inerte néboa sobre illó de lodo. Era Galicia esguío vento agudo encrequenando en si tódalas cousas. Era Galicia un arbre lentamente ensumíndose un pouco cada hora.

# data[].attributes.headline
Andrea, Laura, Ania - Polos teus ollos quen pasóu, amiga, de Álvaro Cunqueiro

# data[].attributes.subject
Andrea, Laura, Ania - Polos teus ollos quen pasóu, amiga, de Álvaro Cunqueiro

# data[].attributes.body
Este poema forma parte do poemario "Cantiga nova que se chama riveira" .

O seu autor é Alvaro Cunqueiro, que pertence a xeración do 36.

A súa obra da posguerra é Dona do corpo delgado (1950) que contén dúas liñas poéticas distintas: a continuadora do neotrobadorismo e a intimista con referencias a diversos elementos culturais (mitos, autores...).
O tema do poema é 'a imposibilidade do amor'.

# data[].attributes.body
"Conto" forma parte do libro Antoloxía popular, de Xose Luís Méndez Ferrín.

Este autor pertence á Xeración dos 50 (nacidos na década do 1930). Comeza publicando lírica existencial, pasando logo a unha poesía sociopolítica con ton elexíaco (sempre cun coidado formal que o afasta do prosaísmo socialrealista).

O tema deste poema é as percepcións dunha Galicia derrotada.

# data[].attributes.attachment_link.description
Xosé Luís Méndez Ferrín (Ourense, 1938). Doutor en Filoloxía e catedrático de Literatura no Instituto Santa Irene de Vigo. Preparou a edición crítica do Cancioneiro de Pero Meogo (1966) e como ensaísta publicou De Pondal a Novoneyra (1984). Colaborador no Faro de Vigo e director da revista A Trabe de Ouro.

# data[].attributes.body
"Penélope" forma parte do poemario Nimbos, de Xosé María Díaz Castro, un dos membros máis destacados da Xeración do 36.

Como a maioría dos seus compañeiros de xeración, cultivou sobre todo poesía
intimista.

# data[].attributes.body
"A Rui Xordo" forma parte do libro Catro poemas pra catro gravados, de Lorenzo Varela. Este autor pertence á xeración do 36.

Xunto con Luís Seoane, inicia no exilio unha liña poética socialrealista, de denuncia da opresión.

Este poema achégase ao sentido da dignidade do pobo traballador.

# data[].attributes.attachment_link.description
Antón Tovar Bobillo naceu na Pereira Empezou a publicar, xa maduro, poesía en castelán, e pouco a pouco foi derivando cara ó monolingüismo en galego. O seu primeiro libro na lingua nacional é Arredores, de 1962, pero xa no 1960 foi galardoado co primeiro e o terceiro premio nos Xogos Florais de Guimaraes por dous poemas en galego que despois incluíu naquel libro.

# data[].attributes.body
“Eu" forma parte do poemario O vento no teu colo, de Antón Tovar, un dos membros máis destacados da Promoción de Enlace.

Como a maioría dos seus compañeiros de xeración, cultivou sobre todo poesía intimista, fondamente emotiva e existencial, pero tamén soubo modular preocupacións colectivas.

Este poema achégase ao sentido da existencia desde o tema da dúbida desacougante ante a consciencia de ser.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Digo sí, digo non,Tovar, Antón (1975)
ningunha cousa é certa.
Son un longo camiño
que en mín erguéu a terra.
Viñen de non sei dónde,
voume pra onde me levan.
Digo sí, digo non,
palabras mentireiras.
Eu qué sei quén son eu,
eu, unha volvoreta
que se afirma no sol
que se empula na erba,
un chafarís de sangue
que rube, alanca e leva
a ilusión de quedarse
no mundo a ser eterna,
eu que son unha folla
no vento que nos leva.
Digo palabras, nomes
que son como moxenas,
quero alcender un lume
para acrarar as tebras.
Digo sí, digo non.
E de canto dixera
a palabra máis vouga
máis escura e tristeira
é a palabra "eu"
que no sangue navega.

O Vento no teu colo in Poesía galega completa (Madrid: Akal)

Anxo Rei

# data[].attributes.attachment_link.description
Digo sí, digo non,Tovar, Antón (1975) ningunha cousa é certa. Son un longo camiño que en mín erguéu a terra. Viñen de non sei dónde, voume pra onde me levan. Digo sí, digo non, palabras mentireiras.

# data[].attributes.body
Poesía de posguerra

# data[].attributes.body
Son de poetas

# data[].attributes.body
Escolma do profe