# data[].attributes.body
W quizie wpisuj imię i klasę.

Jak są wpisane inicjały - nie ocenię

# data[].attributes.headline
Załóż konto na stronie Scratch i wykonaj 2 skrypty (na poziomie zaawansowanym). Przykłady znajdziesz poniżej. Wyślij do nauczyciela w wyznaczonym terminie.

# data[].attributes.subject
Załóż konto na stronie Scratch i wykonaj 2 skrypty (na poziomie zaawansowanym). Przykłady znajdziesz poniżej. Wyślij do nauczyciela w wyznaczonym terminie.

# data[].attributes.headline
Utwórz konto - kliknij Dołącz do Scratch

# data[].attributes.subject
Utwórz konto - kliknij Dołącz do Scratch

# data[].attributes.attachment_link.description
Scratch is a free programming language and online community where you can create your own interactive stories, games, and animations.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Materiały stworzone przez trenerów programu „Mistrzowie Kodowania" finansowanego przez Samsung Electronics Polska, objęte licencją CC BY SA 3.0 PL "Creative Commons Uznanie Autorstwa 3.0 Polska".

aplikacja opisana w scenariuszu: https://scratch.mit.edu/projects/79355660/

Założenia projektu: Projekt ma zadanie stworzyć grę edukacyjną, w której dziecko będzie obliczało iloczyny liczb w wybranym zakresie.

Opis projektu:

Tabliczka mnożenia w wybranym zakresie to projekt edukacyjny, w którym bohater - duszek pyta gracza, w jakim zakresie chce obliczać iloczyny. Następnie bohater losuje liczby i pyta ucznia, ile wynosi iloczyn liczb. Zadanie uczestnika polega na podaniu 10 wyników z tabliczki mnożenia. Postać liczy ilość poprawnych oraz błędnych odpowiedzi. Gra kończy się informacją o ilości poprawnych iloczynów.

Pracę rozpoczynamy od przygotowania jednego dowolnego duszka oraz dowolnego tła. Po kliknięciu zielonej flagi duszek przedstawi się i poinformuje o zasadach gry. W tym celu tworzymy skrypt

Rys. 1 Informacja o zasadach gry

Następne zadanie będzie polegało na stworzeniu skryptu, w którym bohater zapyta gracza, w jakim zakresie chce sprawdzić poziom opanowania tabliczki mnożenia (np. w zakresie 20, 30 lub 50). W tym celu stworzymy zmienną „zakres". W kategorii klocków Dane, wybieramy opcję Utwórz zmienną, następnie wpisujemy jej nazwę oraz zatwierdzamy, klikając na OK. Kolejną rzeczą, którą musimy zaprogramować, będzie komunikowanie się bohatera z graczem, aby ustalić, z jakiego zakresu będą iloczyny. Potrzebować będziemy klocków z kategorii Czujniki: oraz . Następnie musimy ustawić zmienną zakres na odpowiedź użytkownika.

Rys. 2 Komunikowanie się z użytkownikiem w celu ustalenia zakresu iloczynów.

Kolejnymi zmiennymi, które musimy stworzyć, są zmienne: „czynnik 1" oraz „czynnik 2". Ustawiamy powyższe zmienne na liczbę wylosowaną z zakresu od 1 do 10.

Rys. 3 Ustawienie zmiennych losowo.

Nasze działania mają się wyświetlać tylko wtedy, gdy ich wynik będzie mieścił się we wskazanym przez gracza zakresie, czyli czynnik 1 pomnożony przez czynnik 2 będzie mniejszy lub równy zakresowi. Będziemy, zatem potrzebować pętli z kategorii Kontrola oraz Wyrażeń , , i . Najpierw łączymy ze sobą puzzle oraz , a następnie łączymy je z warunkiem lub.

Tak zbudowany skrypt, wstawiamy do pętli jeżeli to.

Teraz tworzymy skrypty odpowiadające za zadawanie pytania. Musimy połączyć w nich wyświetlany tekst, losowane przez program liczby i działanie matematyczne - mnożenie. Użyjemy klocka z kategorii Wyrażenia: . Dzięki niemu program będzie mógł w wyświetlanym tekście wstawiać losowo wybrane przez siebie liczby:

Ułożone przez nas skrypty wyglądają następująco:

Rys. 4 Zadawanie pytania, ile wynosi iloczyn.

Nasze następne zadanie będzie polegało na sprawdzeniu, czy wpisany przez użytkownika wynik działania jest poprawny. Poprawność odpowiedzi pomogą nam zweryfikować klocki i , które po połączeniu wstawimy do pętli z kategorii Kontrola Efekt naszej pracy powinien wyglądać tak:

Kolejnym zadaniem będzie dołożenie klocka, będącego reakcją duszka na udzielenie poprawnej odpowiedzi, np. duszek powie „Brawo!", zagra dźwięk lub zmieni kostium. Podobnie ustalamy zachowanie bohatera na błędną odpowiedź. Gotową pętlę dołączamy do pętli jeżeli:

Rys. 5 Reakcja na poprawną lub błędną odpowiedź.

Chcemy, aby program zadawał nam działania arytmetyczne wiele razy. W tym celu użyjemy klocka z kategorii Kontrola.

Rys. 6 Wielokrotne zadawanie pytań.

Kolejnym etapem naszej pracy będzie stworzenie dwóch zmiennych, odpowiedzialnych za liczenie poprawnych odpowiedzi oraz błędów. W kategorii Dane wybieramy Utwórz zmienną, której nadajemy nazwę „poprawne odpowiedzi". Analogicznie postępujemy przy tworzeniu zmiennej „błędy". Zwróćmy uwagę, które zmienne chcemy pokazać graczowi, a które ukryć - odhaczamy zaznaczenia przy nazwach.

Rys. 7 Ukrywanie zmiennych.

Pamiętajmy, aby wyzerować zmienne „poprawne odpowiedzi" i „błędy" po każdorazowym uruchomieniu gry, by naliczały się od początku. Pomogą nam w tym klocki i , które należy dołożyć na początku skryptu. Aby po udzieleniu poprawnej odpowiedzi przez gracza punkty zwiększały się o 1, należy dodać klocek . Podobnie wstawiamy , jeśli użytkownik poda zły wynik. Skrypt po modyfikacji wygląda następująco:

Rys. 8 Dodanie zmiennych zliczających poprawne i błędne odpowiedzi.

Teraz ustalimy zakończenie gry. Gra będzie się kończyła, gdy użytkownik wpisze 10 iloczynów, czyli jeśli suma poprawnych i błędnych odpowiedzi będzie się równała 10. Do tego będziemy potrzebowali pętli oraz klocków z kategorii Wyrażenia i oraz zmienne z kategorii Dane , . Po ułożeniu skrypt powinien wyglądać następująco:

Następnie dodajemy reakcję na zakończenie gry. Może to być informacja wywołana przy użyciu klocka oraz klocek z kategorii Kontrola . Możemy jeszcze dodać klocki, które będą informowały o ilości poprawnych odpowiedzi. Gotowy skrypt może wyglądać w następujący sposób:

Rys. 9 Zakończenie gry.

Tak przygotowaną pętlę dołączamy do pętli zawsze.

Gotowy skrypt naszego duszka wygląda następująco:

Rys. 10 Gotowy skrypt.

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiały stworzone przez trenerów programu „Mistrzowie Kodowania" finansowanego przez Samsung Electronics Polska, objęte licencją CC BY SA 3.0 PL "Creative Commons Uznanie Autorstwa 3.0 Polska". aplikacja opisana w scenariuszu: https://scratch.mit.edu/projects/79355660/ Założenia projektu: Projekt ma zadanie stworzyć grę edukacyjną, w której dziecko będzie obliczało iloczyny liczb w wybranym zakresie.

# data[].attributes.body
Termin wykonania: 31.05.2020 r.

# data[].attributes.headline
Wykonaj quiz - możesz zrobić 2 razy, ale nie więcej. Podaj swoje imię i pierwszą literę nazwiska oraz klasę, a nie nick.

# data[].attributes.subject
Wykonaj quiz - możesz zrobić 2 razy, ale nie więcej. Podaj swoje imię i pierwszą literę nazwiska oraz klasę, a nie nick.

# data[].attributes.body
Termin wykonania: 15.05.2020 r.

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Algorytm to zestaw ściśle określonych czynności, prowadzących do wykonania pewnego zadania.

Zdefiniowany algorytm może zostać zapisany w wybranym języku programowania. Ale ten sam algorytm może zostać zapisany różnie, w zależności od użytego języka programowania.

Zapis algorytmu w wybranym języku programowania nazywamy implementacją algorytmu.

Reprezentacja algorytmów
Algorytm opisujący operacje do wykonania może zostać zapisany w różny sposób. Może to być:

Opis słowny
W opisie słownym operacje, które należy wykonać, są zapisywane za pomocą zwykłego tekstu. Ten sposób zapisu algorytmu stosowany jest we wstępnej fazie opisu problemu, gdy trzeba w sposób ogólny przedstawić operacje do wykonania, bez określania szczegółów dotyczących rozwiązania problemu.

Lista kroków
Na liście kroków każda operacja, którą należy wykonać, jest zapisywana w postaci numerowanego kroku. Lista kroków pozwała dokładnie zdefiniować cały algorytm.

Pseudokod
Pseudokod to opis słowny przypominający zapis kroków algorytmu, który może zawierać instrukcje z języka programowania. Tworząc pseudokod, najczęściej używamy słów języka naturalnego do określenia kroków algorytmu (np. wczytaj dane, oblicz wartość), ale mogą pojawić się w nim elementy zawierające symboliczny opis działań (np. a=5, powtarzaj ... aż do ...).

Drzewo algorytmu
Drzewo algorytmu to reprezentacja graficzna algorytmu. W schemacie drzewa wyróżnione są: jeden główny element, tj. korzeń (wierzchołek), który stanowi początek algorytmu, gałęzie (wierzchołki pośrednie), które są reprezentacją wykonywanych operacji, oraz liście (wierzchołki końcowe), które reprezentują otrzymane wyniki. Drzewo algorytmu może zostać przedstawione jako graf.

Schemat blokowy
W schemacie blokowym operacje, które należy wykonać, są przedstawione w postaci graficznej z użyciem symboli.
Cechy algorytmów
Bloki używane w schematach blokowych

Podstawowymi cechami algorytmów są:

poprawność - algorytm powinien zwracać poprawne wyniki

jednoznaczność - algorytm powinien przy takim samym zbiorze danych wejściowych zwracać takie same wyniki

skończoność dla każdego zbioru poprawnych danych wejściowych algorytm powinien zwracać wyniki w skończonej liczbie kroków

efektywność algorytm powinien prowadzić do rozwiązania problemu w jak najmniejszej liczbie kroków.

Specyfikacja algorytmu powinna zawierać:

podanie danych wejściowych;

określenie wyniku, który algorytm powinien wygenerować;

określenie warunków, jakie powinny spełniać dane wejściowe i wyniki;

podanie zmiennych pomocniczych niezbędnych do realizacji algorytmu.

Algorytmy powinny operować na zmiennych, a nie na konkretnych wartościach.
Klasyfikacja algorytmów
Klasyfikacja algorytmów ze względu na sposób konstruowania algorytmu

Złożoność obliczeniowa algorytmu
Klasyfikacja algorytmów ze względu na obszar zastosowań
Klasyfikacja algorytmów ze względu na sposób wykonywania operacji Klasyfikacja algorytmów ze względu na kolejność wykonywania działań

Dziel i zwyciężaj - problem, który należy rozwiązać, jest dzielony na kilka mniejszych, a te znowu są dzielone aż do uzyskania problemów łatwych do rozwiązania. Algorytmy z tej grupy należą do najskuteczniejszych metod rozwiązywania problemów

Programowanie dynamiczne - metoda podobna do metody dziel i zwyciężaj. Problem, który należy rozwiązać, jest dzielony na kilka mniejszych. Wyniki analizy cząstkowych problemów wykorzystuje się do rozwiązania głównego problemu.

Metoda zachłanna - nie jest przeprowadzana dokładna analiza problemu, tylko wybierane jest rozwiązanie, które w danym momencie wydaje się najkorzystniejsze.

Poszukiwanie i wyliczanie - przeszukiwany jest zbiór danych aż do znalezienia rozwiązania.

Heurystyka - na podstawie niepełnych danych tworzony jest algorytm, który działa w sposób najbardziej prawdopodobny. Metody heurystyczne nie zapewniają otrzymania poprawnego rozwiązania; powstałe algorytmy dają zawsze rozwiązania przybliżone.

Liniowy - kolejne kroki w algorytmie są wykonywane w kolejności, w jakiej zosłały zapisane. Żaden krok nie może być pominięty ani powtórzony

Warunkowy (z rozgałęzieniem) - wykonanie zależy od spełnienialub niespełnienia określonego warunku.

Z pętlą (cykliczny) - grupa poleceń jest powtarzana wielokrotnie. Liczba powtórzeń może być z góry określona lub grupa poleceń jest powtarzana aż do spełnienia określonego warunku.

Sekwencyjne - operacje w algorytmie są wykonywane w kolejności, w jakiej zostały opisane.

Iteracyjne - niektóre kroki są powtarzane aż do spełnienia wymaganego warunku.

Rekurencyjne - tworzona jest formuła powtarzająca dane i odwołująca się do niej samej. Zakończenie wywoływania formuły następuje po spełnieniu warunku zakończenia rekurencji.

Matematyczne - wykonują obliczenia numeryczne

Przeszukujące - przeszukują zbiór danych w celu znalezienia określonego elementu

Porządkujące - ustawiają elementy zbioru w określonej kolejności

Rekurencyjne - rozwiązują problemy, które po podzieleniu na mniejsze części stanowią kopię głównego problemu

Szyfrujące - kodują dane w ten sposób, że ich odczyt jest niemożliwy bez znajomości klucza kodującego

Złożoność obliczeniowa algorytmu określa ilość zasobów (pamięci, czasu) niezbędnych do rozwiązania problemu.

Złożoność czasowa algorytmu jest rozpatrywana jako ilość czasu potrzebnego do rozwiązania problemu w zależności od liczby danych wejściowych. Podawanie złożoności obliczeniowej w jednostkach czasu jest jednak nieprecyzyjne, bo wynik zależy również od szybkości działania komputera. Dlatego złożoność obliczeniowa algorytmu najczęściej podawana jest w liczbie wykonanych operacji i jest to największa liczba operacji dominujących wykonywanych w algorytmie dla dowolnego układu danych.

Złożoność pamięciowa algorytmu określa wielkość pamięci operacyjnej komputera, która jest potrzebna do przechowywania danych wejściowych, danych pośrednich oraz ostatecznych wyników obliczeń.

Złożoność czasowa oraz złożoność pamięciowa algorytmu często zależą od postaci przetwarzanych danych, dlatego można je przedstawiać jako złożoność:

pesymistyczną - określa zużycie zasobów dla najgorszego przypadku,

oczekiwaną - określa zużycie zasobów dla uśrednionych wszystkich możliwych przypadków lub dla typowych przypadków,

optymistyczną - określa zużycie zasobów dla najkorzystniejszego przypadku.

# data[].attributes.attachment_link.description
Algorytm to zestaw ściśle określonych czynności, prowadzących do wykonania pewnego zadania. Zdefiniowany algorytm może zostać zapisany w wybranym języku programowania. Ale ten sam algorytm może zostać zapisany różnie, w zależności od użytego języka programowania. Zapis algorytmu w wybranym języku programowania nazywamy implementacją algorytmu. Reprezentacja algorytmów Algorytm opisujący operacje do wykonania może zostać zapisany w różny sposób.

# data[].attributes.attachment_link.title
ALGORYTMY I STRUKTURY DANYCH - Lekcja 1 - Wprowadzenie do algorytmów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Iteracja to czynność powtarzania tej samej operacji w pętli z góry określoną ilość razy lub aż do spełnienia określonego warunku. Jest to podstawowa operacja wykorzystywana w programowaniu.

Iterację można opisać słowami „dopóki spełniony jest pewien warunek, wykonuj instrukcję", lub „na każdym elemencie zbioru wykonaj pewną operację". Na przykład: „każdemu produktowi w koszyku nalicz 10% zniżki", „każdemu uczniowi w klasie III wyślij wiadomość", „sumuj każdą liczbę całkowitą od 0 do 100".

Przez wykorzystanie pętli można wykonać wiele zadań. Algorytmy, w których wynik uzyskuje się przez iterację, nazywane są algorytmami iteracyjnymi.

# data[].attributes.attachment_link.description
Iteracja to czynność powtarzania tej samej operacji w pętli z góry określoną ilość razy lub aż do spełnienia określonego warunku. Jest to podstawowa operacja wykorzystywana w programowaniu. Iterację można opisać słowami „dopóki spełniony jest pewien warunek, wykonuj instrukcję", lub „na każdym elemencie zbioru wykonaj pewną operację".

# data[].attributes.attachment_link.description
Film z cyklu Hotel Matma prezentujący w zrozumiały, a jednocześnie swobodny sposób zagadnienia z zakresu matematyki

# data[].attributes.attachment_link.description
E‑podręczniki to bezpłatne i dostępne dla wszystkich materiały edukacyjne.

# data[].attributes.attachment_link.description
E‑podręczniki to bezpłatne i dostępne dla wszystkich materiały edukacyjne.

# data[].attributes.body
Termin wykonania: 15.05.2020 r.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Marcin Mańka Akademia Komunikacji i Wizerunku - Coaching

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Nie znoszę, kiedy ktoś pokazuje slajdy, zamiast myśleć! Ludzie usiłowali mierzyć się z problemami, tworząc prezentacje. Ja zaś nie chciałem, żeby pokazywali mi kupę slajdów, ale żeby się zaangażowali i wspólnie przedyskutowali pewne rzeczy przy stole. Ci, którzy wiedzą, o czym mówią, nie potrzebują PowerPointa".

Isaacson W. (2011), Steve Jobs, Simon & Schuster

Warto wziąć sobie tą podpowiedź do serca. Prezentacja ma być twoim wsparciem, a nie zastępować cię na scenie.

Pytania o cel prezentacji

Prezentacje multimedialne stały się częścią naszego życia. Wykorzystywane są w szkołach, na uczelniach, w pracy zawodowej. Robienie dobrych prezentacji to zarówno ważna umiejętność, jak i wyzwanie. Poprawnie zrobiona prezentacja to także połowa sukcesu, jeśli chodzi o udane wystąpienie publiczne. Jak wykonać prezentację, która spełni wymagania słuchaczy, a jednocześnie ułatwi przemawianie? Powinna trafić zarówno do tych, którzy lepiej przyswajają wiedzę, patrząc na obrazy, jak i do tych, którzy zapamiętują to, co usłyszą.

Lewa półkula jest miejscem, gdzie odbywa się analiza materiału, który następnie jest poddawany racjonalnej i logicznej ocenie. Prawa półkula natomiast koduje i uzyskuje informacje w postaci wyobrażeń i obrazów, a nie słów. Może absorbować różnego typu informacje jednocześnie, postrzega całość.

Teksty, liczby i statystyki zawsze trafiają do lewej (analitycznej) półkuli mózgu. Skomplikowane ilustracje trafią do prawej półkuli mózgu. Mówiąc w skrócie, grafika jest przetwarzana przez prawą półkulę, natomiast teksty, liczby, statystyki przetwarzane są przez lewą.

Ten krótki wstęp na temat półkul mózgowych to tylko pozornie powtórka z biologii. Ta wiedza przyda Ci się przy konstrukcji prezentacji. Bo zanim zaczniesz myśleć o tym, jak ją zrobić, odpowiedź sobie na podstawowe pytania i odpowiedzi zapisz w punktach na kartce.

1. Jaki jest cel Twojej prezentacji? Co chcesz przekazać ludziom? Zawrzyj to w jednym zdaniu, maksymalnie dwóch.

2. Kto będzie na spotkaniu, kto wysłucha Twojej prezentacji, do kogo ona trafi? Wiek, płeć, wykształcenie, zawód, zainteresowania? I tu przyda się wiedza na temat funkcjonowania półkul. Jeśli słucha Cię np. artysta, to ma prawdopodobnie lepiej rozwiniętą prawą półkulę i lepiej się z nim komunikować, używając obrazów i opowieści. Umysł ścisły czeka na liczby i ma lepiej rozwiniętą lewą, analityczną, półkulę. Dlatego wiesz, co robić, żeby pomóc im zrozumieć i zapamiętać swoje przesłanie.

3. Jakie są lub mogą być ich potrzeby? Czy wszystkich łączy takie samo doświadczenie zawodowe? Pasja, a może tylko to, że są w tym samym wieku? Dlaczego przyszli na spotkanie z Tobą? Czy dużo już wiedzą na temat, o którym będziesz mówić? Co możesz im dać? Jakie rozwiązać ich problemy? Jakie są ich oczekiwania? Jakie Ty miałbyś, gdybyś był na ich miejscu?

4. Jakich pomocy użyjesz? Czy skupisz się tylko na prezentacji multimedialnej? W jakim programie ją zrobić? Czy użyjesz też innych narzędzi?

5. Jak poruszysz widownię? Czy Twoja prezentacja zaciekawi ludzi? Co pokazać?

Zadania prezentacji

Prezentacja nie jest po to, żeby powiedzieć wszystko za Ciebie na dany temat. Jest zupełnie odwrotnie. Ma jedynie zobrazować to, co mówisz, uatrakcyjnić wypowiedź.

Ma pokazać to, co trudno powiedzieć słowami, lub podkreślić to co słuchacz powinien zapamiętać.
Ma zaangażować słuchacza, być dla niego inspiracją, odniesieniem. Nie może przekazywać całej treści.

Chris Anderson, właściciel fundacji organizującej konferencję TED, zwraca w wielu swoich wywiadach uwagę na to, że głównym celem prezentacji jest to, by sprawić, żeby ludzie poczuli się mądrzejsi, a nie głupsi. By wyszli zainspirowani i chcieli nauczyć się więcej. Wówczas można mieć poczucie, że praca została dobrze wykonana.

Cechy dobrej prezentacji

Krótka - tak, by nie była męcząca dla odbiorców.
Prosta - nawet trudne tematy pokazuje w jasny, przejrzysty sposób.
Ciekawa - odpowiada na potrzeby słuchacza.
Błyskotliwa - czyli jest w niej czas na przekazywanie niezbędnej wiedzy, ale też na anegdotę/żart/element rozluźniający atmosferę.
Przekonująca - słuchacze wychodzą z niej zainspirowani, zaciekawieni, z odpowiedziami, po które przyszli.
Zapadająca w pamięć - wybijający z rutyny, a słuchacz chce wrócić po więcej.

Robimy prezentację

Guy Kawasaki proponuje prostą zasadę 10-20-30. Prezentacja multimedialna powinna składać się z maksymalnie 10 slajdów, trwać nie dłużej niż 20 minut, a wielkość czcionki powinna być minimum 30. Nie jest to prawda bezwzględna.

Guy Kawasaki jest amerykańskim specjalistą od marketingu, autorem książek oraz inwestorem Venture Capital z Doliny Krzemowej. Był jednym z pracowników firmy Apple.

Struktura prezentacji

1. Slajd tytułowy/początkowy - powinien zawierać tytuł prezentacji oraz imię i nazwisko mówcy, także nazwę czy logo firmy, dla której pracuje mówca. Ten slajd jest pewnego rodzaju okładką prezentacji. Warto zadbać o to, żeby dobrze wyglądała, żeby zrobiła dobre pierwsze wrażenie. Tło tej strony powinno się wyróżniać od tła pozostałych slajdów.

2. Agenda - czyli spis treści prezentacji. Krótko o tym, jakie kwestie będą poruszane i w jakiej kolejności. Dzięki temu słuchacze dowiedzą się, o czym będzie mowa.

3. Slajdy właściwe - mają wprowadzić w temat i przedstawić skrót najważniejszych kwestii bądź zilustrować to, o czym mówi prelegent. Nie zastępują jednak prowadzącego.

4. Slajd końcowy - to zamknięcie całości. Podobnie jak slajd tytułowy, może wyglądem wyróżniać się od pozostałej części prezentacji. Na ostatnim slajdzie należy umieścić dane kontaktowe, gdyby np. któryś z słuchaczy chciał zapytać o coś więcej. Może to być umieszczone z tekstem, w którym dziękujemy za uwagę.

Teksty na prezentacji

1. Tylko hasła, a nie całe zdania. Używaj równoważników zdań - i tak będziesz o tym wszystkim dokładnie opowiadać. Nigdy w prezentacji nie umieszczaj całej treści swojego wystąpienia. Na slajdzie powinien znaleźć się temat zagadnienia i hasła, które mają Tobie ułatwić mówienie, a słuchaczom zapamiętanie i ewentualne notowanie.

2. Hasła dobrze jest wstawiać w punktach - maksymalnie po 5 na slajdzie.

3. Jeden slajd to jedna kwestia, bo słuchacz powinien w jednym momencie skupić się tylko na niej.

4. Sprawdź dokładnie, czy nie ma błędów.

5. Treści bardzo istotne możemy podkreślić kolorami. Przedstawiamy je za pomocą ciepłych, wyróżniających się kolorów, np. pomarańczowego, czerwonego. Treści mniej ważne możemy podkreślać barwami zimnymi, np. szary, zielony, niebieski.

6. Dodaj do tekstu ciekawy obraz, który zaciekawi/zaintryguje/rozbawi/sprawi, że to, o czym mówiłeś, pokazałeś, zostanie lepiej zapamiętane.

7. Proste bodźce (krótkie słowo, schematyczne rysunki) - obie półkule przetwarzają z jednakową skutecznością.

8. Obrazy po lewej stronie, tekst po prawej.

9. Nie zamieszczaj w szablonie prezentacji zbędnych elementów, które będą odciągać uwagę słuchaczy. Unikaj tapetowego tła z motywami. Ostrożnie też z nadmiernym eksponowaniem logo firmy, instytucji, którą reprezentujesz. Po to jest slajd na początku i na końcu prezentacji, żeby się przedstawić słuchaczom.

10. Używaj jednego rodzaju czcionki (maksymalnie dwóch).

11. Unikaj kursywy - jest mało czytelna.

12. Rozmiar czcionki tekstu minimum 30, żeby była łatwa do odczytania także przez osoby siedzące z tyłu sali. Tytuły, główne punkty trochę większą, żeby podział był widoczny.

13. Unikaj KAPITALIZACJI LITER - używaj jej najwyżej w tytułach, jeśli chcesz coś wyróżnić, to wyróżnij kolorem.

14. Dobierz jeden styl dla całej prezentacji. Czcionka musi być jednolita, tło oraz kolory też.

15. Dodatki do treści, czyli:

krótkie filmy;

zdjęcia/ciekawostki;

humor zawsze się sprawdza - najlepiej w formie graficznej;

warto nawiązywać do bieżących wydarzeń;

quizy i drobne konkursy dotyczące treści prezentacji.

16. Grafika - Elementy grafiki mogą współgrać z grafiką firmy, z jej logo, z charakterystycznymi dla niej kolorami, kształtami itp.
Profesjonalna prezentacja musi zawierać też profesjonalne obrazki - to znaczy wysokiej jakości. Należy zadbać o ostrość i kontrast kolorów, dobre kadrowanie.

17. Jeżeli chcesz się wyróżnić, to nie korzystaj ze standardowego szablonu PowerPoint.

18. Przy wykresach - unikaj dużej ilości liczb, postaraj się graficznie, a nawet metaforycznie pokazać tendencję czy trend. Przedstawiaj dane na wykresach, w tabelach; uporządkowanie i zobrazowanie ułatwiają percepcję.

19. Zaokrąglaj liczby (zamiast 2,76%, powiedz: niemalże 3% lub jedynie około 3%). Przedstaw liczby w kontekście codziennego życia, odwołaj się do codziennego doświadczenia odbiorców.

20. Używaj porównań (zarobisz tyle, że kupisz za to 1978 par butów).

21. Ogranicz dane statystyczne do najważniejszych.

22. Nie umieszczaj na slajdach równań z obliczeniami. Wystarczy, że podasz dane wyjściowe i wynik.

23. Animacja - im mniej, tym lepiej...

24. Wypunktowanie, numeracja - jednolite w obrębie całej prezentacji.
Numeracja powoduje, że tematy i argumenty są czytelne i klarowne. Nie jest to informacja tylko dla słuchaczy prezentacji, ale też dla Ciebie - po prostu będziesz wiedział, w którym momencie jesteś, czy należy zwolnić, czy przyśpieszyć.

25. Slajd przedostatni - podsumowanie, czyli, z jaką główną myślą powinny wyjść osoby z sali? Pomyśl o ciekawej formie takiego slajdu. To ważne, żeby po omówieniu szeregu zagadnień szczegółowych pojawiła się konkluzja.

26. Slajdy dodatkowe - jeśli za szybko omówisz prezentację i zostanie sporo czasu (np. dyskusja, którą zaplanowałeś wcześniej była niedana), warto dodać 2-3 slajdy zapasowe. Omówić bardziej szczegółowo jakieś zagadnienie, umieścić ciekawy film, który rozwijałby jakiś wątek.

Programy do tworzenia prezentacji

PowerPoint - klasyk prezentacji. Intuicyjny, prosty. Minusem jest to, że korzystają z niego prawie wszyscy, więc Twoja prezentacja - od strony graficznej - za bardzo się nie wyróżni.

Prezi - przyda się, jeśli chcemy przekazać informacje w nieszablonowy sposób i zależy nam na przyciągnięciu uwagi widza. Minus programu jest taki, że darmowa licencja zmusza użytkownika do upublicznienia prezentacji.

PowToon - oferuje możliwość stworzenia animowanej prezentacji bądź filmiku video. Można stworzyć ciekawą, interatywną prezentację.

Piktochart - przeglądarkowe narzędzie, które słynie głównie z możliwości tworzenia infografik, ale prezentacje też można robić. Jest duży wybór szablonów i możliwość tworzenia prezentacji od zera, przez co Twoja prezentacja może być inna niż wszystkie. Mamy też możliwość tworzenia wykresów.

Keynote - tworzenie slajdów jest proste zarówno na komputerze, jak i na tablecie lub smartfonie - rozwiązanie dla użytkowników Apple.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zasady przygotowywania prezentacji, czyli co i jak prezentować opierając się na doniesieniach psychologii kognitywnej - Marcin Mańka Akademia Komunikacji i Wizerunku - Coaching

# data[].attributes.attachment_link.description
„Nie znoszę, kiedy ktoś pokazuje slajdy, zamiast myśleć! Ludzie usiłowali mierzyć się z problemami, tworząc prezentacje. Ja zaś nie chciałem, żeby pokazywali mi kupę slajdów, ale żeby się zaangażowali i wspólnie przedyskutowali pewne rzeczy przy stole. Ci, którzy wiedzą, o czym mówią, nie potrzebują PowerPointa". Isaacson W.

# data[].attributes.attachment_link.title
Prezentacja – 10 zasad, dzięki którym zrobisz ją dobrze [poradnik 2020]

# data[].attributes.attachment_link.description
Prezentacja na przykładach. 10 skutecznych zasad, darmowe programy i zdjęcia, które możesz wykorzystać w swoich prezentacjach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapisując efekt swojej pracy, często nie zastanawiamy się, w jakim formacie to zrobić. Przyjmujemy rozwiązanie proponowane przez program. Warto jednak przemyśleć, gdzie i w jaki sposób będziesz prezentować swoją pracę. Od tego powinien zależeć twój wybór.
Przyjrzyj się, jaki typ pliku możesz wybrać podczas zapisu prezentacji wykonanej w przykładowych programach.

Wyślij swoją prezentację kilku osobom z klasy. Zastanów się, jaki wybrać format dla poszczególnych przypadków. Może dla niektórych z nich istnieje kilka rozwiązań?

1. Adresat na swoim komputerze ma zainstalowaną taką samą wersję programu do tworzenia prezentacji. Nie chcesz jednak, żeby mógł on dokonać zmian w twojej pracy.

2. Nie znasz oprogramowania ani systemu, jakim dysponuje odbiorca twojej prezentacji.

3. Nie znasz wersji programu do tworzenia prezentacji.

4. Załączony plik musi mieć jak najmniejszy rozmiar. Nie zależy ci na pokazaniu animacji.

5. Chcesz wysłać tylko jeden slajd z wykresem.

Jeśli masz problemy z wyborem formatu zapisu prezentacji, skorzystaj z podpowiedzi. W tym celu wskaż wybrany przykład.Pokaz programu, Prezentacja programu Prezentacja programu PowerPoint 97‑2003
Zapisz jako:
Pokaz programu, Prezentacja programu
Prezentacja programu PowerPoint 97‑2003

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapisując efekt swojej pracy, często nie zastanawiamy się, w jakim formacie to zrobić. Przyjmujemy rozwiązanie proponowane przez program. Warto jednak przemyśleć, gdzie i w jaki sposób będziesz prezentować swoją pracę. Od tego powinien zależeć twój wybór. Przyjrzyj się, jaki typ pliku możesz wybrać podczas zapisu prezentacji wykonanej w przykładowych programach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Do poruszania się w sieci Internet stosujesz hiperłącza. Teraz nauczysz się samodzielnie dołączać je do swojej prezentacji. Są one wygodnym rozwiązaniem w przypadku rozbudowanych prezentacji, w których tematyka została podzielona na kilka wątków. Wówczas pokaz nie musi przebiegać liniowo. Oglądając prezentację możesz zdecydować, które slajdy i w jakiej kolejności obejrzysz. Twoje prezentacje w szkole podstawowej były sterowane przyciskami akcji, dla których również zostały zdefiniowane hiperłącza. Obecnie poznasz zaawansowane ich zastosowania.
Wstawienie hiperłączy do prezentacji umożliwi nie tylko sterowanie wewnątrz prezentacji, ale również uruchamianie wybranych plików, programów lub stron internetowych z jej poziomu.
Przykładowa prezentacja o Brazylii została podzielona na kilka zagadnień, np., takie jak: wybrane miasta Brazylii, religia, przyroda. Do tych slajdów zostały wstawione hiperłącza. Dzięki nim odbiorca może obejrzeć pokaz w wybranej przez siebie kolejności.
Zobacz, jaki efekt możesz uzyskać.

Wstaw w swojej prezentacji hiperłącza, które umożliwią przejście do wybranych slajdów. Znajdź odpowiednie narzędzia programu i wykorzystaj je. Jeśli masz problemy, przeczytaj instrukcję. Możesz również obejrzeć film.

Aby wstawić hiperłącze do dowolnego slajdu w prezentacji:

Na slajdzie zaznacz element, który ma być powiązany z określonym slajdem. Może nim być ilustracja lub fragment tekstu.

Odszukaj narzędzie do wstawiania hiperłącza.

W otwartym oknie wybierz potrzebne polecenie i zaznacz slajd, do którego odnosi się link.

Zatwierdź wybór.

Wyświetl pokaz prezentacji i sprawdź działanie wstawionych linków.

Obejrzyj film w wybranym środowisku:Program LibreOffice Impress

Program LibreOffice Impress

Treści przedstawione w prezentacji mogą odwoływać się do informacji źródłowych znajdujących się na stronach internetowych. Dlatego powinny się w niej znaleźć mechanizmy, pozwalające oglądającemu połączyć się z wybranymi stronami. Takie właśnie zastosowanie mają również hiperłącza, które możesz samodzielnie zaprojektować w swojej prezentacji.

W przykładowej prezentacji o Brazylii zostały wstawione hiperłącza do stron internetowych dotyczących stref klimatycznych. Jeśli zechcesz uzyskać informację na temat wybranej strefy klimatycznej, hiperłącze przekieruje cię na taką właśnie stronę.

W programie PowerPoint możesz wypełnić etykietę ekranową, ukazującą się po wskazaniu obiektu z hiperłączem. Umożliwi ci ona, między innymi, uszczegółowienie opisu hiperłącza.

Wstaw w swojej prezentacji hiperłącze do wybranej strony WWW. Wykorzystaj odpowiednie narzędzia. Jeśli masz problem z wykonaniem tego zadania, przeczytaj instrukcję.

Aby wstawić do prezentacji hiperłącze do strony internetowej:

Zaznacz obiekt, do którego ma zostać wstawione hiperłącze.

Wybierz narzędzie do wstawiania hiperłączy.

Zaznacz odpowiednie polecenie.

Skopiuj adres strony internetowej i wklej go w oknie adresu lub wpisz samodzielnie.

Wyświetl pokaz i sprawdź działanie wstawionych linków.

Obejrzyj film w wybranym środowiskuProgram LibreOffice Impress

Program LibreOffice Impress

Wykorzystując hiperłącza, możesz również uruchomić dowolny program. Sprawdź w swoim programie działanie tej funkcji.

W prezentacji można wstawić hiperłącza do innych slajdów, wybranych stron internetowych lub do wywołania programów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do poruszania się w sieci Internet stosujesz hiperłącza. Teraz nauczysz się samodzielnie dołączać je do swojej prezentacji. Są one wygodnym rozwiązaniem w przypadku rozbudowanych prezentacji, w których tematyka została podzielona na kilka wątków. Wówczas pokaz nie musi przebiegać liniowo. Oglądając prezentację możesz zdecydować, które slajdy i w jakiej kolejności obejrzysz.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Do zaproponowanych w poprzednim rozdziale zadań dotyczących projektowania wykresów możesz również wykorzystać tabele. Tabele, podobnie jak wykres, tworzy się bezpośrednio w programie do tworzenia prezentacji lub wstawia gotowe z edytora tekstu lub arkusza kalkulacyjnego. Są one analogiczne do tych, które już znasz ze szkoły podstawowej. Tabela umożliwi ci uporządkowanie danych oraz poprawi czytelność przekazu.

Poniższa ilustracja slajdu przedstawia przykładowy efekt wstawienia tabeli.

Wstawioną tabelę możesz później edytować, np.: wpisać inne dane, zmieniać wygląd i sposób wyświetlania.
Zobacz, jakie jeszcze efekty możesz uzyskać w wyniku modyfikowania tabel.

Wstaw tabelę do wykonywanej przez ciebie prezentacji.
Sprawdź, jak możesz to zrobić w twoim programie do tworzenia prezentacji. Zwróć uwagę, że operacja ta jest bardzo podobna do wstawiania tabel w edytorze tekstu. Jeśli masz problem z wykonaniem tego ćwiczenia, przeczytaj instrukcję lub poszukaj odpowiedzi w e‑podręczniku do klasy piątej. Te treści znajdziesz w rozdziale dotyczącym edycji tekstu.

Aby wstawić tabelę na slajdzie w prezentacji:

Wybierz slajd, w którym chcesz wstawić tabelę.

Odszukaj narzędzia do wstawiania tabeli.

Wybierz typ tabeli i wpisz dane.

Sformatuj tabelę.

W miarę potrzeby zmień rozmiar tabeli, położenie na slajdzie i jej styl.

W prezentacji możesz wstawiać i modyfikować tabele wykonane bezpośrednio w programie do tworzenia prezentacji lub wykonane w innym programie. Istnieje możliwość połączenia danych w tabeli z danymi źródłowymi.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do zaproponowanych w poprzednim rozdziale zadań dotyczących projektowania wykresów możesz również wykorzystać tabele. Tabele, podobnie jak wykres, tworzy się bezpośrednio w programie do tworzenia prezentacji lub wstawia gotowe z edytora tekstu lub arkusza kalkulacyjnego. Są one analogiczne do tych, które już znasz ze szkoły podstawowej. Tabela umożliwi ci uporządkowanie danych oraz poprawi czytelność przekazu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeśli chcesz przedstawić omawiane treści w formie graficznej, możesz wykorzystać wykres. Z pewnością uatrakcyjni on przekaz, zwiększy jego czytelność oraz zachęci odbiorcę do obejrzenia prezentacji.

W przykładowej prezentacji o Brazylii, zamieszczono dane liczbowe dotyczące ilości mieszkańców wybranych miast Brazylii.

Warto byłoby pokazać je w formie graficznej. Program do tworzenia prezentacji umożliwi ci wykonanie takiego wykresu.

Zaprojektuj podobny slajd w twojej prezentacji, na wybrany wcześniej temat. Czy potrafisz znaleźć w programie odpowiednie funkcje, za pomocą których utworzysz wykres prezentujący przedstawione na slajdzie dane? Wykresy te są analogiczne do tych, które już znasz ze szkoły podstawowej. Były one graficzną ilustracją danych prezentowanych przez ciebie w arkuszu kalkulacyjnym.
Podstawowe typy wykresów

Wybierając odpowiedni typ wykresu, możesz uzyskać następujący efekt.

Jeżeli masz problem ze znalezieniem odpowiednich funkcji, przeczytaj instrukcję.

Aby wstawić wykres do slajdu o pustym układzie:

Wybierz slajd, w którym chcesz wstawić wykres.

Odszukaj narzędzie do wstawiania wykresów.

Wybierz typ wykresu i do tabeli wpisz dane.

Na slajdzie pojawi się wykres.

W miarę potrzeby zmień rozmiar wykresu i położenie na slajdzie.

Obejrzyj film w wybranym środowisku:Program LibreOffice Impress

Program LibreOffice Impress

Każdy wprowadzony do prezentacji wykres można zmodyfikować za pomocą narzędzi wbudowanych w programie do tworzenia prezentacji. Możesz zacząć od zmiany stylu wykresu, korzystając z gotowej galerii.
Zobacz, jak będzie wyglądał ten sam wykres w różnych stylach.
Modyfikacja wykresu polega na:

zmianie typu wykresu,

zmianie danych,

zmianie kolorystyki obszaru wykresu oraz punktu danych,

zmodyfikowaniu opisów wprowadzonych do wykresu,

modyfikacji legendy do wykresu.

Wstawiony do prezentacji wykres został zmodyfikowany. Zobacz, jak wygląda teraz.

W prezentacji możesz również wstawić wykresy wykonane w innych programach, na przykład w edytorze tekstu lub arkuszu kalkulacyjnym. Aby taki wykres pojawił się na slajdzie, wykorzystaj znany ci schowek. Oprócz typowego wklejania zawartości schowka do wybranego miejsca, istnieje możliwość takiego wklejenia, że zostanie zachowane połączenie z programem, w którym ta zawartość została wykonana. Możesz wówczas modyfikować wygląd tak wstawionych wykresów, zmieniając dane źródłowe, na podstawie których zostały one utworzone. Podobny mechanizm działa przy wstawianiu tabel.

W omawianym przykładzie dane źródłowe o religiach zostały zapisane w arkuszu kalkulacyjnym. Na ich podstawie został wykonany wykres. Wykorzystaj wykres w twojej prezentacji w taki sposób, aby dokonywane zmiany danych w arkuszu, powodowały zmiany wykresu w prezentacji.

Znajdź odpowiednie funkcje, które pozwolą ci wykonać to zadanie. W jaki sposób można połączyć dane na wykresie w prezentacji z danymi źródłowymi?
Jeśli masz problem z wykonaniem tego zadania, przeczytaj instrukcję.

Aby wstawić wykres do prezentacji, wykorzystując schowek:

Otwórz arkusz kalkulacyjny, z którego chcesz pobrać wykres.

Zaznacz wykres i skopiuj do schowka.

Wybierz slajd, w którym chcesz wstawić wykres.

Odszukaj polecenie, dzięki któremu wkleisz wykres, zachowując łącze z plikiem źródłowym.

Wykres zostanie wstawiony na slajd.

Obejrzyj film w wybranym środowisku.Program LibreOffice Impress

Program LibreOffice Impress

Znasz już zasady projektowania animacji poszczególnych elementów na slajdzie. Niektóre programy, np. program PowerPoint mają specjalne funkcje służące do animacji wykresów. Jeśli pracujesz w takim środowisku, zaznacz wykres i sprawdź, jakie są dostępne dodatkowe opcje efektu służące do jego animacji.

W prezentacji możesz wstawiać i modyfikować wykresy wykonane bezpośrednio w programie do tworzenia prezentacji lub w innym programie. Istnieje możliwość połączenia danych w prezentacji z danymi źródłowymi.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeśli chcesz przedstawić omawiane treści w formie graficznej, możesz wykorzystać wykres. Z pewnością uatrakcyjni on przekaz, zwiększy jego czytelność oraz zachęci odbiorcę do obejrzenia prezentacji. W przykładowej prezentacji o Brazylii, zamieszczono dane liczbowe dotyczące ilości mieszkańców wybranych miast Brazylii. Warto byłoby pokazać je w formie graficznej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Do prezentacji możesz wstawić różne pliki dźwiękowe. Mogą one spełniać rolę, między innymi, podkładu muzycznego lub zawierać nagrane informacje na omawiany temat. Podkład muzyczny powinien odtwarzać się automatycznie podczas prezentacji wszystkich slajdów. Pamiętaj jednak, że muzyka jest tylko tłem dla przekazywanych treści i nie powinna wysuwać się na pierwszy plan. Warto więc poświęcić trochę czasu na odpowiedni dobór linii melodycznej, tak aby pasowała do prezentowanej tematyki oraz zamieszczonych ilustracji. Pamiętaj również o przeznaczeniu prezentacji. Jeśli będzie wspomagała twoje wystąpienie, efekty dźwiękowe nie będą wskazane.

Poszukaj na dysku swojego komputera pliku dźwiękowego, który może stanowić podkład muzyczny do twojej prezentacji. Możesz również skorzystać z zasobów sieci Internet. Pamiętaj tylko o zachowaniu prawa autorskiego. Wybrany dźwięk wstaw do swojej prezentacji, tak aby był podkładem muzycznym dla wszystkich slajdów.
Jeżeli masz problem z wykonaniem zadania, przeczytaj instrukcję.

Aby wstawić do prezentacji plik dźwiękowy znajdujący się na dysku komputera:

Wybierz slajd, w którym chcesz wstawić dźwięk. Jeśli jest to podkład muzyczny, wybierz pierwszy slajd.

Odszukaj narzędzia do wstawiania plików dźwiękowych.

W oknie wstawiania wyszukaj plik dźwiękowy i zatwierdź wykonywaną operację.

Określ sposób odtwarzania dźwięku. Jeśli dźwięk ma być odtwarzany podczas wyświetlania wszystkich slajdów: ustaw automatyczne odtwarzanie w pętli do zatrzymania, określ liczbę slajdów.

Wyświetl pokaz slajdów i sprawdź poprawność odtwarzania dźwięku.

Prezentowane informacje często wymagają komentarza. Najczęściej podczas publicznych wystąpień posługujemy się prezentacją, aby zwizualizować swoją wypowiedź. Bywa jednak, że wykonana prezentacja powinna spełnić swoją rolę bez udziału prezentera. Wówczas warto do niej nagrać komentarz. Zanim to zrobisz, opracuj wcześniej tekst narracji i sprawdź, czy nie jest zbyt długi. Niektóre programy umożliwiają nagranie komentarza za pomocą wbudowanych w nim narzędzi. Jeśli program nie ma takiej funkcji, skorzystaj z dowolnego programu do nagrywania dźwięku. Pamiętaj, że będzie ci potrzebny mikrofon. Możesz również wykorzystać telefon komórkowy. Nagrany w ten sposób komentarz zapisz na dysku komputera, a następnie wstaw do prezentacji. Możesz również zdecydować, czy nagrane komentarze, odgłosy i inne dźwięki będą odtwarzać się automatycznie, czy po kliknięciu myszą.

Nagraj narrację do swojej prezentacji, zgodnie z wcześniej przygotowanym tekstem.
Jeżeli masz problem ze znalezieniem odpowiednich narzędzi, przeczytaj instrukcję.

Do prezentacji multimedialnej możesz wstawiać dźwięki z pliku lub nagrać je w formie narracji. W zależności od przeznaczenia prezentacji, mogą one być odtwarzane automatycznie lub po kliknięciu myszą.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do prezentacji możesz wstawić różne pliki dźwiękowe. Mogą one spełniać rolę, między innymi, podkładu muzycznego lub zawierać nagrane informacje na omawiany temat. Podkład muzyczny powinien odtwarzać się automatycznie podczas prezentacji wszystkich slajdów. Pamiętaj jednak, że muzyka jest tylko tłem dla przekazywanych treści i nie powinna wysuwać się na pierwszy plan.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Już wiesz, że prezentacja multimedialna jest dokumentem służącym do prezentowania informacji w różnych formach medialnych. Możesz ją wzbogacić i uatrakcyjnić filmami. Jest to dobre rozwiązanie, jeśli chcesz pokazać zachodzące zmiany, zjawisko lub doświadczenie. Zdjęcia nie zawsze będą mogły oddać atmosferę opisywanego problemu. Pamiętaj jednak, żeby film nie był zbyt długi. Do nagrania filmu nie potrzebujesz profesjonalnego sprzętu, wystarczy telefon komórkowy. Sprawdź w swoim programie, gdzie znajdują się narzędzia odpowiedzialne za wstawianie i ustawianie odtwarzania filmu w prezentacji.

Poszukaj w zasobach sieci Internet lub samodzielnie nagraj film, który będzie korespondował z wybranym przez ciebie tematem i wstaw go do swojej prezentacji. Jeśli korzystasz z zasobów Internetu, pamiętaj o zachowaniu prawa autorskiego.
Zobacz, jaki możesz uzyskać efekt.

Jeżeli masz problem z wykonaniem zadania, przeczytaj instrukcję.

Aby wstawić do prezentacji plik wideo znajdujący się na dysku komputera:

1. Wybierz slajd, w którym chcesz wstawić film.

2. Odszukaj narzędzia do wstawiania plików wideo.

3. W oknie wstawiania wyszukaj film i zatwierdź wykonywaną operację.

4. Określ sposób odtwarzania filmu.

5. Możesz sformatować ikonę filmu, o ile twój program ma takie funkcje.

6. Wyświetl pokaz slajdów i sprawdź poprawność odtwarzania filmu.

Do prezentacji multimedialnej możesz wstawiać filmy. W zależności od przeznaczenia prezentacji, mogą one być odtwarzane automatycznie lub po kliknięciu myszą.

# data[].attributes.attachment_link.description
Już wiesz, że prezentacja multimedialna jest dokumentem służącym do prezentowania informacji w różnych formach medialnych. Możesz ją wzbogacić i uatrakcyjnić filmami. Jest to dobre rozwiązanie, jeśli chcesz pokazać zachodzące zmiany, zjawisko lub doświadczenie. Zdjęcia nie zawsze będą mogły oddać atmosferę opisywanego problemu. Pamiętaj jednak, żeby film nie był zbyt długi.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kolejne tajniki tworzenia prezentacji poznasz, projektując ją i rozwiązując napotkane problemy. Możesz skorzystać z podpowiedzi zamieszczonych w podręczniku. Nowe treści zostaną przedstawione na przykładzie prezentacji o Brazylii. Jest to jeden z krajów Ameryki Południowej, o którym uczysz się na lekcjach geografii.
Sprawdź swoją wiedzę i umiejętności.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kolejne tajniki tworzenia prezentacji poznasz, projektując ją i rozwiązując napotkane problemy. Możesz skorzystać z podpowiedzi zamieszczonych w podręczniku. Nowe treści zostaną przedstawione na przykładzie prezentacji o Brazylii. Jest to jeden z krajów Ameryki Południowej, o którym uczysz się na lekcjach geografii. Sprawdź swoją wiedzę i umiejętności.

# data[].attributes.headline
Temat: Powtórzenie wiadomości o prezentacjach

# data[].attributes.subject
Temat: Powtórzenie wiadomości o prezentacjach

# data[].attributes.body
Zapoznaj się z informacjami umieszczonymi poniżej

# data[].attributes.headline
Wykonaj quiz - możesz zrobić 2 razy, ale nie więcej. Podaj swoje imię i pierwszą literę nazwiska oraz klasę, a nie nick.

# data[].attributes.subject
Wykonaj quiz - możesz zrobić 2 razy, ale nie więcej. Podaj swoje imię i pierwszą literę nazwiska oraz klasę, a nie nick.

# data[].attributes.body
do 10.05.2020 r.
UWAGA!!!  Przedłużam termin wykonania quizu do 20 maja

# data[].attributes.attachment_link.description
Find quizzes on any topic and practice or compete with friends.

# data[].attributes.body
Termin wykonania: 30.04.2020 r.

# data[].attributes.headline
Proszę o wykonanie w dowolnym programie reklamy wybranego produktu, najlepiej związanego z wybranym zawodem (zdjęcia, opis, hasło reklamowe). Korzystając z ilustracji z internetu należy wybierać te z opcją do ponownego wykorzystania, aby nie łamać praw autorskich. Pracę proszę przysłać na adres nauczyciela.

# data[].attributes.subject
Proszę o wykonanie w dowolnym programie reklamy wybranego produktu, najlepiej związanego z wybranym zawodem (zdjęcia, opis, hasło reklamowe). Korzystając z ilustracji z internetu należy wybierać te z opcją do ponownego wykorzystania, aby nie łamać praw autorskich. Pracę proszę przysłać na adres nauczyciela.

# data[].attributes.body
Termin wykonania: 6.04.2020 r.

# data[].attributes.headline
Wykonaj w programie Power Point (jest też w darmowej wersji online https://www.office.com tylko trzeba założyć konto) prezentację na temat: „Jestem bezpieczny w sieci”.Minimum 10 slajdów. Pamiętaj o zachowaniu praw autorskich. Wykorzystując grafikę lub inne pliki pobrane z internetu, korzystamy wyłącznie z tych, które posiadają licencję CC (Creative Commons – licencja otwarta). Polecam stronę: https://otwartezasoby.pl/wyszukiwarka-creative-commons/Jeżeli chcesz wykorzystać materiały bez licencji CC, musisz podać autora i adres strony, z której skorzystałeś.Można w prezentacji zastosować przejścia i animacje. Pracę proszę przysłać na adres nauczyciela.

# data[].attributes.subject
Wykonaj w programie Power Point (jest też w darmowej wersji online https://www.office.com tylko trzeba założyć konto) prezentację na temat: „Jestem bezpieczny w sieci”.Minimum 10 slajdów. Pamiętaj o zachowaniu praw autorskich. Wykorzystując grafikę lub inne pliki pobrane z internetu, korzystamy wyłącznie z tych, które posiadają licencję CC (Creative Commons – licencja otwarta). Polecam stronę: https://otwartezasoby.pl/wyszukiwarka-creative-commons/Jeżeli chcesz wykorzystać materiały bez licencji CC, musisz podać autora i adres strony, z której skorzystałeś.Można w prezentacji zastosować przejścia i animacje. Pracę proszę przysłać na adres nauczyciela.

# data[].attributes.body
Termin wykonania: 29.03.2020 r.

# data[].attributes.body
malgorzata.czyzewska@pszczyna.edu.pl