# data[].attributes.body
Wat voor BPV3 een hele goede zou zijn is dat ik meer bewust moet zijn van mijn bekwaamheid van onder andere de interactievaardigheden die ik al gebruik. Ik moet ook meer bewust worden waarom ik deze gebruik en niet alles op gevoel moet doen. Wat ik wil blijven behouden is het goede contact met kinderen die ik volgens veel feedback al van natura bezit. Maar ik zou hier zeker nog in willen groeien door over deze situaties na te denken en na te gaan waarom je nou persé die interactievaardigheid gebruikt en wanneer.

# data[].attributes.body
Op de Diekmaat hebben de kinderen beschikking over skeelers, heel leuk voor de kinderen, maar je kunt je voorstellen dat daar ook brokken van komen.

Zo viel er een meisje met haar knieën op de grond en bezeerde zich dus flink en liep een schaafwond op, alleen haar maillot liep een gat op bij de plek waar ze op haar knie is gevallen. De pijn en het weten dat haar maillot kapot is deed veel tranen opwekken.

Het was begin september en dus redelijk warm. Dus ik stelde voor dat ze naar de kleedkamer ging en dat ze haar gymbroek aandeed en haar maillot in haar tas stopte, ik wachtte op haar en de meeste tranen waren al weer weg, want de wond viel ook gelukkig mee. Maar ze was heel bang voor dat haar moeder boos zou worden op haar. (Haar moeder kende ik dus ik wist wel dat zij dit helemaal niet erg zou vinden.) Dus ik wou met haar een weddenschapje afleggen dat haar moeder niet boos zou worden. Dus op dat moment keerde de blijdschap terug en naarmate de dag verder ging was ze haar maillot vergeten.

# data[].attributes.body
Bij kinderparticipatie is het belangrijk dat je respect hebt voor de autonomie omdat ook hier de kinderen het zelf zullen moeten doen en niet dat jij het allemaal al van te voren invult. Het is gezond dat kinderen leren en ontdekken op hun eigen tempo en dat jij alleen voor de mogelijkheid zorgt en niet voor de uitvoering van het kind. Ook moet je kunnen aanvoelen wat een kind nodig heeft en wat zijn of haar behoeften zijn. Ik denk dat kinderen deze twee behoeften heel erg hebben

# data[].attributes.body
Ik denk dat ik de interactievaardigheden grotendeels al bezit qua de basis, dus ik pak heel vaak de leiding met humor, ik denk namelijk echt dat je met humor ver komt. Zo krijg ik ook de leerlingen van Het Assink mee die soms nogal ongemotiveerd zijn. Als iemand zich niet gedraagt wil ik niet boos zijn maar zet ik hem op een grappige manier op zijn plek door hem een klein beetje voor het blok te zetten. Ik merk dan dat je ook best wel duidelijkheid geeft en dat de leerling te weten komt wat hij aan je heeft. Tuurlijk als er echt iets is wat niet door de beugel kan dan verhef ik mijn stem en wordt ik boos maar als je dingen met humor oppakt en wel duidelijk bent komt dat weinig voor ben ik van mening.

# data[].attributes.body
Tijdens het begeleiden van Spelling had ik een jongen in de groep die niet van plan was te gaan werken. Ik stelde voor dat de rest in stilte ging werken en dat ik hem tegenmoet zou komen door hem te helpen dat hij niet het alleen hoefde te doen. Maar hij antwoorde dat ik niet goed bij mijn hoofd was en dat ik bij hem weg mocht blijven. Ik reageerde met het antwoord dat ik dat prima vond, maar dan zal hij wel nu in stilte moten werken of hij kon terug naar de klas. (Hij is moe en heeft dus een mindere dag.)
Hij schelde in het rond en gooide zijn pen naar mij en liep vervolgens weg en sloeg de deur achter zich dicht. Tegen de andere vijf zei ik dat ik het fijn vind hoe zij aan het werk zijn en liet ik weten dat wij daar niet op hoeven te reageren.

Om 14.50 mocht hij even een minuutje blijven zitten om het er met mij over te hebben. Als eerste vroeg ik hem of hij het fijn vond die pen naar mij te gooien. Hij zei dat dat wel opluchtte (heel eerlijk dus dat is goed.) Ik zei dat ik blij was dat het hem opluchtte maar dat hij de volgende kker zelf naar de klas mag, niet als straf maar voor zichzelf lekker met een koptelefoon en dat híj dan de keuze had, hier was hij het mee eens en ging hij lekker naar huis.

# data[].attributes.body
Dit jaar heb ik stage gelopen op een SBO. Daar heb ik geleerd dat je in het speciaal onderwijs gestructureerd te werk moet gaan, de doelgroep heeft dat namelijk écht nodig. Met zo'n stage kom je er achter (ik dan) hoe gestructueerd en duidelijk je bent. Hier zou ik zeker nog in willen groeien omdat je dit zeker moet kunnen aanbieden aan de kinderen, in welk soort onderwijs dan ook.

# data[].attributes.body
Welke interactievaardigheden gebruik voornamelijk ik bij welke situatie?

Situatie 1:

Hier leg je de nadruk op het respect hebben van de autonomie. Want je moet wel de kids in de gatenhouden, maar ze moeten zeker hun eigen ding kunnen doen.

Situatie 2:

Met deze situatie leerde ik voor het eerst effectief prijzen, omdat je best wel voorzichtig moet omgaan met het vertrouwen van een kind in zichzelf.

Situatie 3:

Kijk eigenlijk had ik hier wat minder de bovenop moeten zitten zodat je de kinderen meer stimuleert op de zelfredzaamheid.

Situatie 4:

Hier leer je omgaan met de gevoelens van een kind, of terwijl de vaardigheid sensitieve responsiviteit.

Situatie 5:

Hier ben je gedwongen om je skills qua structureren en grenzen stellen uit de kast te halen, want bij een boos kind moet je veiligheid kunnen geven aan de andere kinderen en dat is niet alleen fysieke veiligheid maar ook voor het pedagogisch klimaat.

# data[].attributes.body
Ik ben van mij zelf rustig ingesteld en heb ervaren dat dat een positief effect heeft op de leerlingen. Ook merk ik dat ik vrij gemakkelijk het gedrag van een kind kan achterhalen en dus ook kan begrijpen en in sommige gevallen accepteren.

Als het gaat om interactievaardigheden dan beheers ik de volgende zeer goed:

- Respect voor de autonomie
- Structureren en grenzen stellen
- Sensitieve responsiviteit

# data[].attributes.body
Tijdens mijn BPV2A stage op de Diekmaat gaf ik veel rekenbegeleiding aan de zwakkere rekenaars onder de kinderen van groep 5/6.

Daar leerde ik dat je heel veel beeld moet geven aan de kinderen omdat de zwakke rekenaars meestal beeldenkers zijn en het dus voor zich moeten zien.
In deze situatie moest ik de kinderen leren klokkijken op de analoge manier, dus met de wijzers. Iedereen kon op een gegeven moment er mee uit de voeten en ging zelfstandig aan het werk, behalve een jongen. Daar ging ik bij zitten en hielp hem. Hij begreep niet wat hij fout deed en werd onzeker er over en er kwamen tranen. Ik liet hem zien dat hij het allemaal al goed deed en dat hij alleen andersom moest schrijven. (Bij hem stond kwart over elf erop als elf over kwart). Dus bleef bevestigen dat hij het al goed eed en hielp hem verder met schrijven, hij ging weer tevreden naar de klas.

# data[].attributes.body
Het is hier bijna 5 december en dat betekent dat er pepernoten gebakken moeten worden! Wat dan zo bijzonder is om te zien is dat deze kinderen hier helemaal in op gaan, nog meer dan mijn vorige stage op het reguliere basisonderwijs. Je ziet het niet op de foto

# data[].attributes.body
Ik ben Sil en ben 17 jaar oud, ik volg de opleiding PWO omdat ik graag later voor de klas zou willen staan. Maar waar en wat voor soort onderwijs? Geen idee, de stages in de verschillende categorieën zijn heel goed bevallen dus dat wordt nog flink nadenken over de vervolgkeuze.

# data[].attributes.body
Dit is de uitvoering van een speciale lesactiviteit waarbij ik als onderwijsassistent er voor zorgde dat het onderdeel 'trappen op het kussen' zelfvertrouwen bij het kind naar boven bracht, een eer om te mogen doen.

# data[].attributes.body
Tip: Leef meer in de rol van een Zwarte Piet door je wat uitbundiger voor te doen bij een groter aantal kinderen in de buurt.

Top: Je hebt écht zo veel rust en geduld over je heen, (ook als Zwarte Piet) dat kinderen graag naar jou toekomen. Je hebt een rustige stem maar toch weer vrolijk, daar zal je in stage ook heel veel aan hebben.

Reflecteren samen met Kyra op de sinterklaasintocht in Groenlo.