# data[].attributes.body
Mirjam Mous is een 56 jarige oude vrouw. Ze is schrijfster, Ze heeft ongeveer 25 boeken geschgreven op 19 jaar.
Mirjam wou altijd al schrijfster worden. Ze heeft eerst 20 jaar in het onderwijs gewerkt voordat ze begon te schrijven.

http://mirjammous.nl/over-mirjam-mous/

# data[].attributes.body
Interview Mirjam Mous: de lezers zelf maakten de opkomst van YA mogelijk (Boekblad)

Hoe ervaren schrijvers boekhandels, uitgevers en de boekenvakorganisaties? In de rubriek 'Schrijvers & het boekenvak' Mirjam Mous, een van de drie auteurs die een verhaal schreef voor 3PAK, het geschenk van de Literatour. Ze hoopt dat jongeren de bundel daadwerkelijk in de boekhandel ophalen – desnoods door hun ouders te sturen.

Mirjam Mous (1963) schreef sinds haar debuut Monsters Mollen! uit 1998 – verschenen bij Van Holkema & Warendorf, de imprint van Unieboek|Het Spectrum die nog altijd haar uitgever is – tientallen boeken voor alle leeftijdscategorieën. Ze publiceerde onder meer de meidenboeken-reeksen De strandtent en Maffe meiden en een aantal thrillers voor jongeren. Juist die laatsten boekten succes. Boy7 (2009), Vals Spel (2010) en PassWord (2012) waren allemaal Tip van de Jonge Jury, net als het 12+-boek Doorgeschoten (2004).

Worden uw werken voor de oudste jeugd inderdaad het minste gelezen?

'Ik weet niet hoe het bij andere auteurs is, maar bij mij is het precies andersom. Ze worden in elk geval veel meer uitgeleend en veel meer verkocht dan de boeken voor jonge kinderen. Vooral mijn thrillers.'

Heeft de opkomst van YA de leeslust van 15- tot 18-jarigen vergroot?

'Ik denk dat het de leeslust in elk geval in stand kan houden. Op een gegeven moment voel je je te groot voor kinderboeken, maar kun je misschien ook nog niet echt genieten van boeken voor volwassenen, waarin levens worden geleid en dingen gebeuren die nog ver van je afstaan. YA vult de leemte tussen die twee boekenwerelden. Het genre is trouwens niet alleen geschikt voor 15- tot 18-jarigen. Vaak is het ook al favoriet bij lezers vanaf 11 jaar en er zijn volwassenen die het graag lezen.'

Is de opkomst van YA te danken aan het boekenvak – of aan anderen?

'De inzet van de mensen uit het boekenvak heeft vast een rol gespeeld. Maar volgens mij hebben vooral de lezers zelf veel invloed. Als een scholier een boek aanraadt aan zijn klasgenoten heeft dat meer effect dan het advies van een ouder. En er zijn veel jonge, enthousiaste vloggers en bloggers, die zich met YA bezighouden.'

Heeft u daar al schrijfster ook aan bijgedragen?

'Ik meen van wel. Door op scholen en in bibliotheken over mijn boeken te vertellen. Na afloop willen de leerlingen bijna allemaal mijn boeken lezen. Ik krijg regelmatig berichtjes van enthousiaste scholieren, die "om" zijn. En van moeders, die me mailen: "dank je wel, je hebt mijn zoon aan het lezen gekregen." Haha, erg leuk!'

Wat voegt een evenement als de Literatour daaraan toe?

'Voor mij is de Literatour hetzelfde als een Kinderboekenweek en Boekenweek. Het straalt uit dat lezen leuk en cool mag zijn. Dat het een feestje kan zijn. We roepen dat lezen belangrijk is en dat het zo erg is dat de jeugd na de basisschool niet meer leest. Neem ze dan ook serieus. Met een boekengeschenk en een boekenbal, zodat ze er ook gewoon bijhoren. En ja, dat vind ik belangrijk. De schrijversbezoeken zouden niet alleen tijdens de Literatour maar het hele schooljaar moeten plaatsvinden – net als op de basisschool, net als lezingen voor volwassenen – wat gelukkig op nogal wat scholen ook zo is. Op sommige scholen is het heel normaal om te zeggen dat je lezen leuk vindt. Maar er zijn nog steeds klassen waar lezers dat niet durven uiten omdat er een lezen-is-voor-sukkels-klimaat hangt. Al kan de Literatour er maar een beetje aan bij dragen dat negatieve klimaat te doorbreken... Voor mij is het dan al geslaagd. Lezen moet te gek mogen zijn. Want dat is het!'

U schreef voor het geschenkboek van Literatour Domino Day. Wat maakt dat verhaal aantrekkelijk voor jongeren?

'Datgene wat, hoop ik, ook mijn boeken voor veel jongeren aantrekkelijk maakt. Ik begin niet met een rustige omschrijving maar sleur ze meteen het verhaal in, zodat ze verder willen lezen, en tracht alles zo op te schrijven dat je het als een film voor je ziet. Ik schrijf zeer direct, probeer het hoofdpersonage zo dicht op de huid te zitten dat zijn paniek, wanhoop, angst, onzekerheid op de lezer overslaat. Er zit vaart in, spanning, maar ook humor. Ik doe mijn best om de lezer op het verkeerde been te zetten, mee te laten denken. Jongeren zijn gewend aan veel prikkels en meestal snel afgeleid. Door onverwachte wendingen houd ik ze bij het verhaal. En de tekst moet klinken, net als muziek een bepaald ritme hebben, waardoor het lezen haast vanzelf gaat.'

De verhalen van u en Helen Vreeswijk worden gratis online verspreid. Wie dan ook het verhaal van Alex Boogers en de fysieke bundel wil, moet naar boekhandel en bibliotheek. Is dat de manier om jongeren daarheen te krijgen?

'Ik heb gehoord dat jongeren liever papieren boeken lezen dan op een e-reader of tablet. Dus hopelijk vinden ze het de moeite waard het geschenk op te halen. Maar misschien sturen ze gewoon hun moeder of vader naar de boekhandel, haha... Ik kan niet in de toekomst kijken.'

Doen uitgevers genoeg om jongeren aan het lezen te krijgen?

'Ik kan alleen over mijn eigen uitgeverij Unieboek|Het Spectrum oordelen en die doet dat erg goed. Ze hebben elk jaar een nieuw promoteam van lezers om YA-boeken te promoten, een eigen YA-magazine en een YA-site met heel veel volgers. Ze organiseren YA-bijeenkomsten met auteurs en werken veel samen met boekhandelaren. Soms hebben ze leuke YA-acties zoals tijdelijke kortingen en goodiebags. Bovendien onderzoeken ze regelmatig wat de doelgroep wil.'

Wat zouden uitgevers nog meer kunnen doen?

'Ik denk dat mijn uitgever al het mogelijke doet. Hoe het bij andere uitgevers gaat, weet ik niet. Bloggen, vloggen, dicht bij de jongeren staan en ze er actief bij betrekken – dat zijn allemaal ingangen.'

Doen boekhandels genoeg om jongeren aan het lezen te krijgen?

'Veel boekhandels wel, anderen zijn wat minder op jongeren gefocust. Welke? Te veel om op te noemen. Ik kan wel wat voorbeelden geven. In De Wolken in Voorburg heeft een YA leesclub en houdt binnenkort een Young Adult Sunday met workshops en ontmoetingen met auteurs. Bij Stevens in Hoofddorp hielden ze zelfs een sleepover in de boekwinkel. Door dit soort activiteiten wordt lezen groter dan een boek, iets wat je kunt delen, aan elkaar doorgeven.'

Wat zouden boekhandels nog meer kunnen doen?

'Kinder- en jeugdboeken niet in een hoekje of op de bovenste verdieping wegstoppen, maar juist uitnodigend in het zicht leggen. Samenwerken met scholen en bijvoorbeeld lezingen met boekverkoop organiseren. Maar ook informatieavonden voor leerkrachten Nederlands houden en hen enthousiast maken. Er zijn uiteraard al boekhandelaren die dat doen.'

(Eerder in licht verkorte vorm gepubliceerd op Boekblad.nl, 14 sep)

http://maartendessing.blogspot.com/2016/09/interview-mirjam-mous-de-lezers-zelf.html

# data[].attributes.body
Fin, een jongen van zestien, mag naar zijn broer, die in Spanje woont. Zijn halfbroer Martijn is tien jaar ouder. Samen gaan ze een trektocht maken in de bergen. Fin kijkt ernaar uit. Spijtig genoeg gaat de tocht niet door omdat Martijn een belangrijke opdracht voor zijn werk niet kan laten schieten. Fin trekt er zonder weten van zijn broer alleen op uit en ontmoet zo Valerie en Stefano. De twee doen zich voor als broer en zus maar niets is minder waar. Valerie palmt Fin in en deze ziet het wel zitten om zoveel aandacht te krijgen. De twee weken die Fin met het tweetal doorbrengt, zijn zo avontuurlijk dat hij niet merkt hoe ze hem gebruiken voor allerlei linke boodschappen, inbraken, geldafnames enz. Door zijn goedgelovigheid doet hij alles wat de twee hem opdragen. Tot ze hem een moord in de schoenen schuiven. Fin kan nooit geloven dat ze hem hiervoor laten opdraaien. Wanneer hij opgepakt wordt, begint hij alle feiten te overlopen en het zal heel wat inzicht vragen om alles te bewijzen.
Spannend jeugdboek waarin flashbacks de reis van Fin vertellen. Het verhaal leest vlot. Het criminele gedrag van Valerie en Stefano is zo realistisch en geraffineerd dat ieder er zou intrappen. Fin was een gemakkelijk slachtoffer. Het ergste voor Fin waren de geveinsde gevoelens van Valerie. Je voelt de vernedering van Fin in heel het verhaal. Zijn verliefdheid en naïviteit doen hem de das om.

https://www.pluizer.be/kinderboeken-jeugdboeken/vals-spel

# data[].attributes.body
Ik vind het een heel leuk boek om te lezen. Er waren geen moeilijke woorden, Ik
bergreep heel het verhaal zonder teveel vragen te hoeven stellen.