# data[].attributes.body
Większość samobójstw rozszerzonych popełniają osoby w ciężkich depresjach psychotycznych. Mogą im towarzyszyć omamy, halucynacje wzrokowe i słuchowe ,które każą matce np. zabierać dzieci do nieba, bo tu, na ziemi czyhają na nich potwory.
Odratowani i rozszerzeni często próbują zrobić to znowu, wielokrotnie, do skutku.
Podłożem samobójstw rozszerzonych mogą być bowiem również te cechy połączone z bardzo niską odpornością na stres i skłonnością do autodestrukcji, w sytuacji wyimaginowanego lub realnego zagrożenia (np. długi) dotknięty niepowodzeniami człowiek o słabej konstrukcji może w nich zobaczyć zapowiedź nędzy i śmiertelnej pułapki, w którą, jego zdaniem, wpada on i cała rodzina.

# data[].attributes.body
Samobójstwo rozszerzonych dokonują zarówno kobiety jak i mężczyźni. Ofiarami tych pierwszych są najczęściej dzieci, mężczyzn zaś - również inni członkowie rodziny: żony, rodzice, teściowie. Matki zabijają wszystkie dzieci, chyba ,że któreś, starszy niezaskoczone, zrozumiawszy, co się dzieje, zdoła uciec.

Ewa z Warszawy zabrała swoje dzieci do parku. Tam podcięła gardło 3-letniemu Łukaszowi, mówiąc, że zaraz pójdą we 3 do nieba. 9-letni Sebastian wyrwał się matce.

# data[].attributes.body
"41 letnia Teresa ,mieszkanka Opola, podała dwojgu swoim dzieciom przepisane dla niej lekki nasenne i uspokajające. Zażyła je także sama. Przeżyła, bo wzięła za małą dawkę. Dzieci- nie.
Źródło : Magazyn "Polityka"

# data[].attributes.body
„Te dzieci to ofiary tzw. choroby indukowanej, zwanej też zastępczym zespołem Münchhausena, który polega na celowym wytwarzaniu przez rodzica lub innego opiekuna objawów choroby po to, by uzyskać pomoc medyczną” – wyjaśnia dr Joanna Cielecka-Kuszyk, pediatra i prezes funkcjonującej przy Centrum Zdrowia Dziecka Fundacji Mederi, zajmującej się pomocą dzieciom krzywdzonym. Fundacja od lat szkoli lekarzy w wykrywaniu tego syndromu. Do tutejszej placówki trafia kilka przypadków rocznie, ale faktyczną skalę zjawiska trudno oszacować, bo wiele przypadków ze względu na niewiedzę lekarzy pozostaje niewykrytych. Według klasyfikacji Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychiatrycznego DSM IV, zastępczy zespół Münchhausena zaliczany jest do tzw. zaburzeń pozorowanych.
„W USA, gdzie problem maltretowania w ten sposób dzieci jest od lat nagłaśniany, diagnozuje się rocznie 1200 przypadków” – wylicza dr Cielecka-Kuszyk. Ofiarami są najczęściej małe dzieci.
Zespół Münchhausena (ZM), nazywany tak od nazwiska niemieckiego barona, który w XVIII wieku zasłynął z opowiadania o swoich barwnych, lecz zmyślonych przygodach, po raz pierwszy został opisany w 1951 roku przez lekarza Richarda Aschera, który określił tym mianem pacjentów wywołujących u siebie choroby, by wzbudzić zainteresowanie lekarzy. W 1977 r. Roy Meadow w piśmie „Lancet” opisał przypadki dwóch matek, które w tym samym celu wywoływały chorobę u swoich dzieci. Jedna z  nich fałszowała wyniki badań dziecka, mieszając jego mocz z krwią, druga podtruwała synka solą, w wyniku czego dziecko zmarło. Po publikacji w „Lancecie” do Meadowa zaczęli się zgłaszać koledzy po fachu, donosząc o podobnych przypadkach. Przez kolejne lata Meadow wraz z innym pediatrą, dr. Southallem, zdiagnozowali i opisali kolejne przypadki schorzenia, nazwanego zastępczym zespołem Münchhausena. By go udokumentować m.in. filmowali podejrzane. Na jednym z szokujących nagrań widać, jak matka w sali szpitalnej dusi dziecko folią, a gdy przestaje ono oddychać, biegnie po pomoc.

„Możliwości wprowadzania lekarza w błąd przez rodziców maltretujących tak swe dzieci są nieograniczone. Częste jest duszenie i zgłaszanie lekarzom zaburzeń oddychania. Kolejną metodą jest trucie: rodzice podają dzieciom środki wymiotne, środki na przeczyszczenie” – wylicza dr Cielecka-Kuszyk. Zafałszowują wynik badań, np. dodając do stolca czy moczu krew. Jedna z matek symulowała u czteromiesięcznego dziecka mukowiscydozę, do badania przynosząc plwocinę, którą uzyskała, odwiedzając chore dzieci i podając się za studentkę medycyny.

„Opiekun jest zwykle nastawiony na wywoływanie przewlekłej choroby. Przez prowokowanie kolejnych objawów chce zyskać zainteresowanie lekarzy i prowadzenie kolejnych badań. Cały czas czuwa przy dziecku, angażuje się w proces leczenia, to niemal wzór rodzica” – wyjaśnia dr Cielecka-Kuszyk. Słynna jest historia Kathy Bush z Florydy, której córka Jennifer od drugiego do dziewiątego roku życia spędziła w  szpitalu 640 dni i  przeszła 40 operacji, m.in. usunięcia wyrostka robaczkowego, woreczka żółciowego i części jelita. Kathy Bush jako matka bojowniczka pojawiała się u boku Hillary Clinton w jej kampanii o reformę służby zdrowia.

W 1999 roku została jednak skazana na trzy lata za celowe trucie córki lekami i zakażanie jej sond do karmienia.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=HHawbyNuhOk

# data[].attributes.body
Styl przywiązania są do niefulome. Wyróżniamy trzy style przywiązania:

stylowa - osoba, która nie ma kontaktu z dziećmi. Spowodowane jest ich nie dotyczy uwagi na wczesny etap rozwoju.

styl lękowo-ambiwalentny - osoba boi się spadek kluczy. Stara się kolejność, spędzać czas z chwilą zamieszkania. W momencie, gdy brakuje osób, z których się ono, zaczy bać się, że może musi stracić. Styl, który jest używany , ale także lubi używany .

styl oparty na poczuciu bezpieczeństwa - osoba daje swojemu partnerowi kredyt zaufania i czuje się bezpiecznie w związku. Taka osoba, która wcześniej się zgodziła uprawiać dzieci.

# data[].attributes.body
„Przyjmuje się, że matki wywołujące u swoich dzieci objawy chorobowe to osoby z poważnymi zaburzeniami narcystycznymi i psychopatycznymi. Nie postrzegają one własnych dzieci jako oddzielnych osób, ale jako elementy pełniące funkcję w ich świecie wewnętrznym” – wyjaśnia prof. Katarzyna Schier z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, która opisuje zjawisko m.in. w książce „Piękne brzydactwo. Psychologiczna problematyka obrazu ciała i jego zaburzeń”. „Dzieci mają je uspokajać, gdy są w napięciu, mają stanowić ich przedłużenie i realizować ich potrzeby, a także pozyskiwać dla nich uwagę i zainteresowanie otoczenia. Gdy otoczenie będzie zachwycało się oddaniem matki w jej opiece nad ciężko chorym dzieckiem, jej poczucie wartości na jakiś czas wzrośnie i w ten sposób na chwilę odzyska ona wewnętrzny spokój. Niestety, przy kolejnym wzroście napięcia cały proces rozpoczyna się na nowo” – wyjaśnia psycholog.

# data[].attributes.body
Rodzice wywołują u swoich dzieci choroby, by zyskać uwagę i współczucie otoczenia. To zastępczy zespół Münchhausena, prowadzący nawet do śmierci podopiecznych.
Przez warszawskie Centrum Zdrowia Dziecka przewija się rocznie ponad 300 tys. dzieci z całej Polski. Wiele z nich dopiero tu ma szansę na trafne zdiagnozowanie. Tak stało się też w przypadku półrocznej dziewczynki, która trafiła tam w 2009 roku. Ale diagnoza, którą postawiono, wprawiła w  przerażenie samych lekarzy. Dziecko mimo karmienia przez sondę nie przybierało na wadze, a badania nie wskazywały na żadną konkretną chorobę. Lekarzy zastanowiło za to zachowanie matki, z wykształcenia pielęgniarki, która choć wydawała się troskliwa, wpadała w dziwne podniecenie, gdy dziecku wykonywano bolesne badania.

# data[].attributes.body
Teoria przywiązania , teoria więzi jest teorią neopsychologiczną , której twórcą był brytyjski lekarz i psychoanalityk John Bowlby . JEST rowniez pierwsza proba Zastosowania MODELU etologicznego zrobić wyjaśnienia Problemów Rozwoju psychologicznego człowieka, szczególnie w pierwszych latach JEGO Życia. Teoria TA Dotyczy negatywnego wpływu, jaki wywiera nA Rozwój MAŁEGO DZIECKA Utrata obiektów znaczących (Ojca, Matki Badz innego opiekuna), w wyniku niepoświęcania dziecku Takiego Czasu i Uwagi, Jakiego ono potrzebuje podczas swojego Rozwoju emocjonalnego, co może ujawnić się w późniejszym okresie życia. Teoria przywiązania się do rdzenia marek, ale także do psychologii rozwojowej . W oparciu o teorie przywiązania, zwolennicy rodzicielstwa bliskości zaczęli propagować w kulturze zachodniej zwyczaj spania Rodziców Razem z dzieckiem ( Łóżko Rodzinne ). Praktyka ta jest rozpowszechniona w wielu częściach świata, m.in. w Afryce, Azji i Ameryce Południowej.