# data[].attributes.headline
Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου

# data[].attributes.subject
Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου

# data[].attributes.body
Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του ιερού που ήταν αφιερωμένο στο θεραπευτή θεό της αρχαιότητας, τον Ασκληπιό, στο Ασκληπιείο Επιδαύρου. Είναι χτισμένο στη δυτική πλαγιά του Κυνόρτιου όρους. Βρίσκεται κοντά στο σημερινό Λυγουριό της Αργολίδας και ανήκει στο Δήμο Επιδαύρου.Θεωρείται το τελειότερο αρχαίο ελληνικό θέατρο από άποψη ακουστικής και αισθητικής.  Το αρχαίο θέατρο κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Πολύκλειτο τον Νεότερο όπως αναφέρει ο Παυσανίας[1] Με μέγιστη χωρητικότητα 13.000 - 14.000 θεατών το θέατρο φιλοξενούσε τους μουσικούς, ωδικούς και δραματικούς αγώνες που συμπεριλαμβάνονταν στη λατρεία του Ασκληπιού. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε και ως μέσο θεραπείας των ασθενών, καθώς υπήρχε η πεποίθηση πως η παρακολούθηση δραματικών παραστάσεων είχε ευεργετικά αποτελέσματα για την ψυχική και σωματική υγεία των ασθενών. Το μνημείο αποτελεί πόλο έλξης μεγάλου αριθμού Ελλήνων και ξένων επισκεπτών και χρησιμοποιείται για την παρουσίαση παραστάσεων αρχαίου δράματος[7]. Η πρώτη παράσταση στο θέατρο της Επιδαύρου ήταν η τραγωδία Ηλέκτρα του Σοφοκλή που ανέβηκε το 1938, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, με πρωταγωνίστριες την Κατίνα Παξινού και την Ελένη Παπαδάκη[8].

Οι παραστάσεις σταμάτησαν στην συνέχεια λόγω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Οι θεατρικές παραστάσεις, στο πλαίσιο του οργανωμένου φεστιβάλ, ξεκίνησαν το 1954 και από τον επόμενο χρόνο (1955) καθιερώθηκαν ως ετήσιος θεσμός παρουσίασης του αρχαίου δράματος. Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συνεχίζεται μέχρι και σήμερα και διεξάγεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Ραφαήλ

# data[].attributes.headline
Το ρωμαϊκό θέατρο Οράνζ, Γαλλία

# data[].attributes.subject
Το ρωμαϊκό θέατρο Οράνζ, Γαλλία

# data[].attributes.body
Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα ρωμαϊκά θέατρα του κόσμου και το πιο εντυπωσιακό της Ευρώπης. Χτίστηκε στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. και είναι αναμφίβολα το κύριο αξιοθέατο της πόλης της Οράνζ.
Έκλεισε με επίσημο διάταγμα το 391 μ.Χ., λόγω της αντίθεσης της χριστιανικής Εκκλησίας σε αυτό που θεωρούσε απολίτιστο θέαμα.

Μετά από αυτό, το θέατρο εγκαταλείφθηκε εντελώς, λεηλατήθηκε από τους «βαρβάρους» και χρησιμοποιήθηκε ως αμυντικό μέρος κατά το Μεσαίωνα, ενώ κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών πολέμων του 16ου αιώνα, έγινε ένα καταφύγιο για τους κατοίκους. Το αρχαίο θέατρο αποκαταστάθηκε τον 19ο αι. και σήμερα φιλοξενεί το θερινό φεστιβάλ όπερας Chorégies d’Orange.

Ελευθερία

# data[].attributes.headline
Το Ρωμαϊκό Θέατρο στη Φιλιππούπολη, Βουλγαρία

# data[].attributes.subject
Το Ρωμαϊκό Θέατρο στη Φιλιππούπολη, Βουλγαρία

# data[].attributes.body
Η σημερινή μορφή του θεάτρου χρονολογείται στο α’ μισό του 2ου αι. μ.Χ., στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού. Πιθανόν όμως στην ίδια θέση να υπήρχε και ένα αρχαιότερο θέατρο των ελληνιστικών χρόνων. Χτισμένο πάνω σ’ έναν φυσικό λόφο πρόσφερε στους θεατές πανοραμική θέα προς την πόλη, ενώ το μαρμάρινο κοίλο μπορούσε να φιλοξενήσει έως 7.000 άτομα.

Η σκηνή του θεάτρου είναι ιδιαίτερη γιατί συνδυάζει αρχιτεκτονικά στοιχεία του ρωμαϊκού και του ελληνιστικού θεάτρου. Σε αντίθεση με τα περισσότερα ρωμαϊκά θέατρα ο χώρος όπου εμφανίζονταν οι υποκριτές, το λογείο, είναι υπερυψωμένο γιατί στο ισόγειο βρισκόταν μία στοά με κίονες, το προσκήνιο, χαρακτηριστικό στοιχείο των ελληνιστικών θεάτρων. Ωστόσο, ενώ στα ελληνιστικά θέατρα τα ανοίγματα μεταξύ των κιόνων ήταν κενά για την τοποθέτηση ζωγραφικών πινάκων, στο θέατρο της Φιλιππούπολης είναι χτιστά, σύμφωνα με τα ρωμαϊκά πρότυπα. Το θέατρο καταστράφηκε από πυρκαγιά στα τέλη του 4ου αι. μ.Χ. και εγκαταλείφθηκε. Σήμερα έχει αναστηλωθεί και χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις και μουσικές εκδηλώσεις, όπως το ετήσιο Φεστιβάλ Όπερας Verdi.

Ματούλα

# data[].attributes.headline
Αρχαίο θέατρο Νέας Πάφου-Κύπρος

# data[].attributes.subject
Αρχαίο θέατρο Νέας Πάφου-Κύπρος

# data[].attributes.body
Το αρχαίο θέατρο της Νέας Πάφου, από τα μεγαλύτερα ελληνιστικά θέατρα, εντυπωσιάζει με το μέγεθος του μετά και την ολοκλήρωση της 18ης ανασκαφικής περιόδου.  Στη νότια πλαγιά του λόφου Φάμπρικα, στα  βορειοανατολικά της αρχαίας πόλης, τοποθετείται η συνοικία του θεάτρου της Νέας Πάφου. Εν μέρει λαξευμένο στο φυσικό βράχο του λόφου και εν μέρει κτιστό, το θέατρο χρησιμοποιήθηκε το χρονικό διάστημα από την ίδρυση της πόλης (περίπου το 300 π. Χ.) μέχρι να καταστραφεί από σεισμούς τον 4ο αι. μ. Χ. Η ακμή του υπολογίζεται χρονικά στα μέσα του 2ου αι. μ.Χ., επί αυτοκρατορίας των Αντωνίνου Πίου και Μάρκου Αυρηλίου.  Πρόκειται, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των αρχαιολόγων, για ένα από τα μεγαλύτερα σε χωρητικότητα θέατρα του αρχαίου πολιτισμού και από τα καλύτερα διατηρημένα.
Το αρχαίο θέατρο της Νέας Πάφου, ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της ελληνιστικής – ρωμαϊκής περιόδου και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ελένη

# data[].attributes.headline
Το αρχαίο θέατρο στη Σεγέστα της Σικελίας

# data[].attributes.subject
Το αρχαίο θέατρο στη Σεγέστα της Σικελίας

# data[].attributes.body
Το Αρχαίο Θέατρο της Σεγέστας βρίσκεται σε 431 μέτρα ύψους στο όρος Bárbaro. Εδώ κάθε δύο χρόνια τον Ιούλιο και Αύγουστο, σε εναλλακτική βάση με τις Συρακούσες λαμβάνουν χώρα θεατρικές παραστάσεις.
Το θέατρο, μαζί με το θέατρο των Συρακουσών και της Ταορμίνας χαρακτηρίζεται από τα ωραιότερα της εποχής εκείνης, που κατασκευάστηκε τον 3ο π.Χ. αιώνα Όταν φθάσει κάποιος με το τρένο στον ναό της Σεγέστας, που βρίσκεται σε μοναχικό μέρος και περιέγραψε ο Γκαίτε την 20. Απριλίου 1787, αναζητώντας την Ελλάδα με την ψυχή του, και από εκεί έχει τις τουριστικές ώρες λεωφορείο που μπορεί κάποιος να επισκεφθεί το Αρχαίο Θέατρο, που απολαμβάνει κανείς μια θαυμάσια θέα.
Ιωάννα

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαίο ελληνικό θέατρο (αρχιτεκτονική) - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το αρχαίο ελληνικό θέατρο ως αρχιτεκτόνημα είναι μια υπαίθρια αμφιθεατρική κατασκευή ημικυκλικής κάτοψης γύρω από μια κυκλική πλατεία. Χρησίμευε για θρησκευτικές τελετουργίες, αγώνες μουσικής και ποίησης, θεατρικές παραστάσεις, συνελεύσεις του δήμου ή της βουλής της πόλης-κράτους, ακόμα και ως αγορά.

# data[].attributes.headline
Ρωμαϊκό αμφιθέατρο της Κάπουα.

# data[].attributes.subject
Ρωμαϊκό αμφιθέατρο της Κάπουα.

# data[].attributes.body
http://www.polomusealecampania.beniculturali.it/index.php/l-anfiteatro
Ιστορικά το αμφιθέατρο είναι ρωμαϊκό κατασκεύασμα που προήλθε από την ένωση δύο ελληνικών αντιτακτών θεάτρων που πιθανώς να κατασκευάστηκαν για να καλύπτουν μεγάλο χρόνο παραστάσεων έτσι ώστε οι θεατές να μην έχουν τις ακτίνες του ήλιου αντίθετα. Το πρώτο αμφιθέατρο κατασκευάσθηκε το 59 π.Χ. στη Ρώμη από τον Sribonius Curio που ήταν ξύλινο με μεγάλη παλαίστρα προερχόμενη από την ένωση δύο ορχηστρών. Το διπλό αυτό θέατρο (είδος θεάτρου) τελειοποιήθηκε από τον Καίσαρα όπου και ονομάσθηκε Αμφιθέατρο για το σχήμα και τη διάταξή του.
Αντριάνα

# data[].attributes.attachment_link.title
Κάπουα Στην Ιταλία Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο

# data[].attributes.attachment_link.description
Λήψη αρχείου Κάπουα στην Ιταλία, το ρωμαϊκό αμφιθέατρο - 169091152 διανυσματικών εικόνων από τη συλλογή του Depositphotos με εκατομμύρια ποιοτικές φωτογραφίες, διανυσματικές εικόνες, εικονογραφήσεις

# data[].attributes.headline
Το Αρχαίο Θέατρο της Πομπηίας

# data[].attributes.subject
Το Αρχαίο Θέατρο της Πομπηίας

# data[].attributes.body
Η πόλη της Πομπηίας ήταν αρχαία ρωμαϊκή πόλη-πόλη κοντά στη σύγχρονη Νάπολη. Η Πομπηία μαζί με Herculaneum και πολλές βίλες στην περιβάλλουσα περιοχή, καταστράφηκαν συνήθως και θάφτηκαν κάτω από 4 έως 6 μ της τέφρας και της ελαφρόπετρας στην έκρηξη του Βεζουβίου. Η διπλανή πόρτα σε Teatro Grande, το Teatro Piccolo, επίσης γνωστό ως Odeion, ήταν μιά φορά ένα εσωτερικό θέατρο.
Αλίκη

# data[].attributes.attachment_link.title
Teatro Piccolo στην αρχαία Πομπηία, Ιταλία Στοκ Εικόνες - εικόνα από piccolo, ιταλία: 31227714

# data[].attributes.attachment_link.description
Teatro Piccolo στην αρχαία Πομπηία, Ιταλία. φωτογραφία σχετικά με piccolo, ιταλία, ορόσημο, υπαίθρια, ανασκαφή, εξόρμηση, ρωμαίος, αρχείο, ευρώπη, έκρηξη, αυτοκρατορία - 31227714

# data[].attributes.body
To ελληνορωμαϊκό  (ελληνιστικής περιόδου)  θέατρο βρίσκεται μέσα στον οικιστικό ιστό της παλιάς πόλης της Οχρίδας. Κατασκευάστηκε το 200π.χ. και λέγεται ότι στην αρχή οι ρωμαίοι το χρησιμοποίησαν σαν αρένα για μονομαχίες αλλά και σαν χώρο για να ξεπατώνουν τους χριστιανούς. Σήμερα οι σλάβοι γείτονες το χρησιμοποιούν ως συναυλιακό, θεατρικό χώρο αλλά και παρουσίασης χορευτικών εκδηλώσεων μπαλέτου.
Έλενα

# data[].attributes.attachment_link.description
Αρχαίο Θέατρο Στην καρδιά της παλιάς πόλης της Οχρίδας, βρίσκεται το ελληνορωμαϊκό (ελληνιστικής περιόδου) θέατρο. Κατασκευάστηκε το 200 π.χ.

# data[].attributes.headline
Το ελληνικό θέατρο της Ταορμίνα, Σικελία

# data[].attributes.subject
Το ελληνικό θέατρο της Ταορμίνα, Σικελία

# data[].attributes.body
Η Ταορμίνα ήταν μια ελληνική αποικία στην ανατολική ακτή του νησιού της Σικελίας. Το θέατρο χτίστηκε από τους Έλληνες τον 2ο αι. π.Χ. και προσφέρει καταπληκτική θέα (είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι Έλληνες επέλεγαν με προσοχή την τοποθεσία των θεάτρων τους) προς όλα τα όμορφα μέρη στην περιοχή: την Αίτνα, τα κρυστάλλινα καθαρά νερά της Μεσογείου κ.τ.λ.
Παναγιώτα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ταορμίνα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Ταορμίνα ( ιταλικά: Taormina, σικελικά: Taurmina, αρχ. ελληνικά: Ταυρομένιον, λατινικά: Tauromenium, αραβικά: طبرمين‎ / Ταμπαρμίν) είναι κωμόπολη στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσήνης της βορειοανατολικής Σικελίας στην Ιταλία. Έχει πληθυσμό περίπου 11.000 κατοίκων και εκτείνεται σε 13 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

# data[].attributes.headline
Το ρωμαϊκό θέατρο στου Αγίου Albans 

# data[].attributes.subject
Το ρωμαϊκό θέατρο στου Αγίου Albans 

# data[].attributes.body
Το ρωμαϊκό θέατρο του Αγίου Αλβανού, που ήταν ο πρώτος μάρτυρας στα Βρετανικά Νησιά˙ θανατώθηκε στο Verulamium (το σημερινό Saint Albans που πήρε το όνομά του από τον ίδιο), μάλλον κατά τη διάρκεια του διωγμού του αυτοκράτορα Διοκλητιανού το έτος 303 μ.Χ. ή 304 μ.Χ. Βρίσκεται στο Hertfordshire, της Αγγλίας. Ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στη μέσα Ρωμαϊκή πόλη του Verulamium. Αν και υπάρχουν και άλλα ρωμαϊκά θέατρα στη Βρετανία (π.χ. το Camulodunum), αυτό στο Verulamium θεωρείται ότι είναι μοναδικό παράδειγμα, καθώς είναι ένα θέατρο με σκηνή παρά με αμφιθέατρο.
Παναγιώτης

# data[].attributes.headline
Αρχαίο Θέατρο Συρακουσών

# data[].attributes.subject
Αρχαίο Θέατρο Συρακουσών

# data[].attributes.body
Το Αρχαίο θέατρο των Συρακουσών ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά θέατρα της αρχαιότητας. Συγκεκριμένα ήταν το τρίτο σε μέγεθος μετά από της Μιλήτου και της Μεγαλόπολης.
Δήμητρα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές παραπομπές. χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|20|07|2021}}

Το Αρχαίο θέατρο των Συρακουσών ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά θέατρα της αρχαιότητας. Συγκεκριμένα ήταν το τρίτο σε μέγεθος μετά από της Μιλήτου και της Μεγαλόπολης.

Κτίσθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ., επί βασιλείας Ιέρωνος του Α΄, (478 - 466 π.Χ.), από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Δημοκόπο τον Μύριλλο, με λάξευση της νότιας πλευράς του Τεμενίτη λόφου που βρίσκεται βόρεια του μυχού του λιμένα των Συρακουσών. Σημειώνεται ότι στη θέση του υπήρχε από το 550 π.Χ. παλαιότερο πρόχειρο θέατρο που αντικαταστάθηκε από το νέο αυτό του Δημοκόπου. Η αρχική λάξευση του βράχου είχε τραπεζοειδές σχήμα. Στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. επί άρχοντος Τιμολέοντος διασκευάστηκε και απέκτησε το τελικό ημικυκλικό σχήμα, όπως διασώζεται σήμερα. Η διάμετρός του είναι 150 μ. επί του οποίου και ξεχωρίζουν 59 καλώς διατηρημένες σειρές εδωλίων από τις οποίες οι 11 χαμηλότερες καλύπτονταν παλαιότερα από μάρμαρο. Το όλο κοίλο του θεάτρου χωρίζονταν σε εννέα κερκίδες, που κάθε μία έφερε ιδιαίτερη ονομασία. Πέντε ονομασίες εξ αυτών έχουν διασωθεί, χαραγμένες σε βράχο, που είναι: Ζευς, Ηρακλής, Ιέρων Β΄, Φιλιστίς, και Νηρίς.

Το θέατρο αυτό υπολογίσθηκε πως είχε χωρητικότητα 10.000 καθήμενων θεατών ή 24.000 όρθιων. Περί το μέσον έφερε ευρύ διάζωμα που χώριζε αυτό στο κατώτερο και ανώτερο τμήμα. Πίσω από το ανώτερο τμήμα του θεάτρου υφίσταται βραχώδες συνεχές παραπέτασμα που φέρει ίχνη επιστεγάσματος. Προς δε το μέρος της σκηνής που ελάχιστα σώζεται υπάρχουν ίχνη θεμελίων κτιρίων, που μαρτυρούν ότι όλη η σκηνή πρέπει να ήταν ξύλινη. Είχε άριστη ακουστική και γενικά θεωρούνταν αριστούργημα αρχιτεκτονικής σε όλη την ευρύτερη περιοχή στην εποχή του. Λειτούργησε ακατάπαυστα επί μία χιλιετία. Το θέατρο αυτό ήταν επίσης περίφημο και για τη θέα που παρείχε πάνω από την πόλη, τον λιμένα, το Ιόνιο, καθώς και για την υπέροχη δύση του Ηλίου.

Στην αρχαιότητα στο θέατρο αυτό ανεβάστηκαν για πρώτη φορά πολλά έργα των μεγαλυτέρων δραματικών συγγραφέων της εποχής όπως των Επίχαρμου, Ευριπίδη, Αισχύλου κ.ά.. Μεγάλη ακμή όμως παρουσίασε και κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Μάλιστα ο Κικέρων το αποκαλούσε "Maximum". Αργότερα στους βυζαντινούς χρόνους εγκαταλείφθηκε, καταχώθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο.

Μετά τις ανασκαφές των νεότερων χρόνων καθαρίστηκε και μεταβλήθηκε σε μεγάλο κέντρο θεατρικών παραστάσεων αρχαίων ελληνικών δραματικών έργων, οι οποίες συστηματοποιήθηκαν και οργανώθηκαν με συνέπεια να σημειώσουν μεγάλη επιτυχία και να καταστούν περίφημες.

Η πρώτη σύγχρονη παράσταση αρχαίου ελληνικού δράματος έγινε το 1914 με πρωτοβουλία του Συρακούσιου ευγενή Μάριου Θωμά Γκαργκάλο, ο οποίος ίδρυσε ειδική υπό την προεδρία του επιτροπή στην οποία συμμετείχε και ο ελληνιστής φιλόλογος καθηγητής και μεταφραστής Έκτορας Ρομανιόλι (Ettore Romagnioli). Στις 16 Απριλίου του έτους εκείνου (1914), ανεβάστηκε το έργο "Αγαμέμνων" του Αισχύλου. Ακολούθησε μια επταετή διακοπή λόγω του Μεγάλου πολέμου, όπου και επαναλήφθηκαν το 1921 όταν ανεβάστηκαν οι "Χοηφόροι" του Αισχύλου, το 1922 οι "Βάκχαι" του Ευριπίδη και ο " Οιδίπους τύραννος" του Σοφοκλή, και το 1924 οι " Επτά επί Θήβας" του Αισχύλου και η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Οι τελευταίες μάλιστα παραστάσεις είχαν τόση μεγάλη επιτυχία που προσείλκυαν στις Συρακούσες πλήθος Ιταλών και άλλων Ευρωπαίων, και όχι μόνο, περιηγητών και διανοουμένων που κέντρισε το ενδιαφέρον του Βασιλέως της Ιταλίας και της ιταλικής κυβέρνησης όπου και ιδρύθηκε το Εθνικό Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος, (INDA), το οποίο και ανέλαβε από τότε όλες τις παραστάσεις με φεστιβαλικό χαρακτήρα.

"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΙΒ΄, σελ.612.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχαίο θέατρο Συρακουσών - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές παραπομπές . χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο. Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|20|07|2021}} Το Αρχαίο θέατρο των Συρακουσών ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά θέατρα της αρχαιότητας.

# data[].attributes.headline
Αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο της Μέριδας στην Ισπανία 

# data[].attributes.subject
Αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο της Μέριδας στην Ισπανία 

# data[].attributes.body
Το ρωμαϊκό θέατρο της Μέριδα είναι αρχαίο θέατρο το οποίο είναι τμήμα της ρωμαϊκής πόλης Εμερίτα Αυγούστα, πρωτεύουσα της Λουσιτανίας (σήμερα Μέριδα, Ισπανία. Κατασκευάστηκε τα έτη 16-15 ΠΚΕ. Το θέατρο έχει ανακαινιστεί αρκετές φορές, κυρίως στο τέλος του 1ου ή αρχές 2ου αιώνα ΜΚΕ (πιθανότατα επί Τραϊανού, όταν ανεγέρθη η πρόσοψη της σκηνής, και άλλη την εποχή του Κωνσταντίνου Α΄ (ανάμεσα στο 330 και 340), με την εισαγωγή νέως διακοσμητικών-αρχιτεκτονικών στοιχείων και ένα περίπατο γύρω από το μνημείο. Μετά την εγκατάληψη του θεάτρο στην ύστερη Αρχαιότητα, καλύφθηκε σταδιακά με χώμα και μόνο οι ανώτερες σειρές παρέμειναν ορατές. Στην τοπική παράδοση αναφέρεται ως «Οι Εφτά Καρέκλες», όπου, σύμφωνα με την παράδοση, αρκετοί Μαυριτανοί βασιλείς κάθισαν για να αποφαίσιουν τη μοίρα της πόλης.
Ζαχαρίας

# data[].attributes.headline
Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς

# data[].attributes.subject
Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς

# data[].attributes.headline
9 Μαΐου, Ημέρα της Ευρώπης

# data[].attributes.subject
9 Μαΐου, Ημέρα της Ευρώπης

# data[].attributes.body
Γιατί γιορτάζουμε την Ημέρα της Ευρώπης;

Την Ημέρα της Ευρώπης (9 Μαΐου) γιορτάζουμε την ειρήνη και την ενότητα στην Ευρώπη. Η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί την επέτειο της ιστορικής «Διακήρυξης Σουμάν». Σε ομιλία του στο Παρίσι το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν, ο οποίος τότε ήταν υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, πρότεινε μια νέα μορφή πολιτικής συνεργασίας στην Ευρώπη, η οποία θα απέτρεπε κάθε ενδεχόμενο πολέμου μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών.

Όραμά του ήταν η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οργάνου που θα διαχειριζόταν κεντρικά την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα. Η Συνθήκη για την ίδρυση του οργάνου αυτού υπεγράφη έναν μόλις χρόνο μετά. Η πρόταση του Σουμάν θεωρείται η απαρχή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.