# data[].attributes.headline
Ηλιάνα & Βαγγέλης

# data[].attributes.subject
Ηλιάνα & Βαγγέλης

# data[].attributes.body
Τίτλος: Η ζωγραφιά της Χριστίνας

Συγγραφέας: Ευγένιος Τριβιζάς

Περιγραφή: Η πρώτη λέξη έμοιαζε με κλειδί που γυρνάει σε σκουριασμένη κλειδωνιά. η δεύτερη θύμιζε άλογο που καλπάζει σε λιβάδι με τετράφυλλα τριφύλλια. Και η τρίτη αντήχησε σαν πυροτέχνημα σε ουρανό γεμάτο ουράνια τόξα! Μ ετην τρίτη λέξη η πόρτα του παλαιοπωλείου άνοιξε αργά αργά αφήνοντας μια σκοτεινή χαραμάδα. Η Χριστίνα γλίστρησε από το άνογμα και βγήκε στον έρημο δρόμο... Έτσι αρχίζουν οι περιπέτειες της Χριστίνας, που ξυπνάει ένα βράδυ από τους ήχους μιας μαγικής λατέρνας και κυνηγημένη από έναν ύπουλο εχθρό, αφήνει το παλιό και σκονισμένο της βιβλίο, αναζητώντας ένα άλλο, υπέροχο βιβλίο για να μείνει...

# data[].attributes.body
Ο Κορκόδειλος που πήγε στον οδοντόγιατρο

# data[].attributes.headline
Βασιλική & Ελένη &  Παναγιώτης 

# data[].attributes.subject
Βασιλική & Ελένη &  Παναγιώτης 

# data[].attributes.body
Τίτλος: Το σεντούκι με τις πέντε κλειδαριές

Συγγραφέας : Ευγένιος Τριβιζάς

Περιγραφή: Μια συναρπαστική, ξεκαρδιστική περιπέτεια ενός κουρδιστή πιάνων που προσπαθεί ν' ανακαλύψει μια μυθική κληρονομιά και πέντε χαμένα κλειδιά, σκόρπια στα πέρατα του κόσμου. Κάπου μέσα στις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης-χρυσοθήρας μπορεί, αν έχει παρατηρητικότητα και υπομονή, να ανακαλύψει διάφορα κρίσιμα στοιχεία και ν' αποκρυπτογραφήσει έναν απόρρητο κώδικα που θα τον οδηγήσει στην ανακάλυψη του αληθινού θησαυρού. Ο θησαυρός είναι ένα χρυσό μπουζούκι-κόσμημα μεγάλης αξίας, από χρυσάφι και ασήμι, σκαλισμένο με παραδοσιακή τεχνική και πλουμισμένο με σμαράγδια, ρουμπίνια και διαμάντια, που φιλοτέχνησε η Χρυσοθήκη Ζολώτα.
Ένα βιβλίο αλλιώτικο απ' όλα τ' άλλα!
Διάβασε το βιβλίο και βρες τον θησαυρό...

# data[].attributes.body
Τίτλος Το καπλάνι της βιτρίνας

Συγγραφέας Άλκη Ζ

# data[].attributes.headline
Γκέραλντ & Μηνάς

# data[].attributes.subject
Γκέραλντ & Μηνάς

# data[].attributes.body
Τίτλος: Τα φαντάσματα της σοφίτας

Συγγραφέας: Μάνος Κοντολέων

Περιγραφή: Ο Δομήνικος και η ¨Αννα ζουν σ’ ένα διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου. Στην ταράτσα υπάρχει ένα δωματιάκι - η «σοφίτα μας», όπως τη λένε. Εκεί τα δύο αδέρφια και ο φίλος τους ο Ορέστης περνούν κάποιες ώρες του ελεύθερου χρόνου τους.Ο Δομήνικος παίζει με το ηλεκτρονικό του παιχνίδι και διαβάζει τα αγαπημένα του περιοδικά. Η Άννα με τον Ορέστη προτιμούν να ακούν μουσική, να διαβάζουν ποιήματα και να θαυμάζουν τα παλιά ρούχα και τα διάφορα άλλα αντικείμενα που υπάρχουν στη σοφίτα
Κι ίσως όλα να συνέχιζαν να είναι κάπως έτσι, αν δεν έμπαινε στο νου της Άννας να διοργανώσει ένα αποκριάτικο πάρτι. Για τις στολές τους είπαν να χρησιμοποιήσουν κάποια από τα πράγματα που υπήρχαν στη σοφίτα. Και τότε παρουσιάστηκαν οι ιδιοκτήτες αυτών των παλιών αντικειμένων και τα τρία παιδιά ανακάλυψαν πως και κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούσαν το δωματιάκι της ταράτσας...

# data[].attributes.headline
Δημήτρης και Κωνσταντίνος

# data[].attributes.subject
Δημήτρης και Κωνσταντίνος

# data[].attributes.body
Τίτλος: Το δέντρο που είχε φτερά

Συγγραφέας: Αγγελική Δαρλάση

Περιγραφή: Κάποτε ήταν ένας κάμπος που διέφερε από τους υπόλοιπους. Γιατί ακριβώς στη μέση του υπήρχε ένα μεγάλο, όμορφο, γερό δέντρο. Αυτό το δέντρο ήταν που έκανε εκείνον τον κάμπο ιδιαίτερο. Κι αυτό που έκανε εκείνο το δέντρο ξεχωριστό ήταν η μοναξιά του. Ηρθε μία μέρα όμως που όλα άλλαξαν... Στα κλαριά του δέντρου έκατσε ένα μικρό πουλί που μόλις είχε βγει από το αυγό του κι ανακάλυπτε τον κόσμο. Άραγε γίνεται τα πουλιά να έχουν ρίζες και τα δέντρα να έχουν φτερά; “Κι όμως γίνεται!” θ'απαντήσουν τα παιδιά και θα χαμογελάσουν.

# data[].attributes.headline
Παναγιώτης-Ζοράντα

# data[].attributes.subject
Παναγιώτης-Ζοράντα

# data[].attributes.body
Τίτλος: Η εκδίκηση των μανιταριών

# data[].attributes.headline
Η κυρία της Πληροφορικής

# data[].attributes.subject
Η κυρία της Πληροφορικής

# data[].attributes.body
Τίτλος: Το δέντρο που έδινε

Συγγραφέας: Σιλβερστάιν Σελ

Περιγραφή: "Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μηλιά... κι αγαπούσε ένα αγοράκι". Έτσι αρχίζει αυτό το όμορφο παραμύθι που το διάβασμά του αφήνει τη γεύση μιας αξέχαστης ευαισθησίας. Κάθε μέρα το αγόρι πήγαινε στη μηλιά κι έτρωγε τα μήλα της, έκανε κούνια απ' τα κλαδιά της, σκαρφάλωνε στον κορμό της... κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα όσο το αγόρι μεγάλωνε, τόσο περισσότερα ζητούσε απ' το δέντρο και το δέντρο έδινε, έδινε, έδινε αδιάκοπα...