# data[].attributes.attachment_link.title
Cool Japan – wereldwijde fascinatie in beeld | Modemuze

# data[].attributes.attachment_link.description
De tentoonstelling Cool Japan gaat over de populaire beeldcultuur van Japan. De manga, games, mode en anime vinden wereldwijd gretig aftrek en zijn voor velen een bron van inspiratie en fascinatie. In dit blog worden drie modefenomenen uit Japan onder de loep gelegd: Lolita, de Japanse avant-garde en kimono’s.

# data[].attributes.body
De zazous was een subcultuur dat ontstond tijdens de tweede wereldoorlog, ze waren tegen het vichy regime, premier phillipe petain en de ideeen van de Duitse naties die allemaal verband met elkaar hielden. Daarom wilden ze vrijheid, ze dansden op Amerikaanse orienterende jazz en swing muziek dat natuurlijk ook vrijheid met zich mee draagt. De zazous droegen lange jassen, grote broeken en lange sokken dit was als protest omdat de overheid een beperking stelde tot stof gebruik in kleding, daarom gingen zij er tegen in als protest. Daarnaast moesten joden een davidster dragen aangezien ze tegen de naties waren en zo moesten de Zazous dat ook maar die droegen wel hun eigen naam op de ster. Ook dronken ze grenadine syroop in hun vruchtensap en bier en aten ze met name wortel salades.

# data[].attributes.attachment_link.title
What are the rules for joining the Hells Angels Motorcycle Club?

# data[].attributes.attachment_link.description
To join the Hells Angels Motorcycle Club, own a Harley Davidson or Buell, have a motorcycle license, get unanimous chapter approval, and commit for life; no law enforcement background allowed, and adhere to a strict code of silence and dress code. Prospects undergo a 6 months to 5 years prospecting period, performing menial tasks to prove commitment.

# data[].attributes.headline
Uitgebreide uitleg en verslag over hoe de motor cultuur werkt en hoe die clans vormen en wat je er voor moet doen om te behoren tot één van deze clans

# data[].attributes.subject
Uitgebreide uitleg en verslag over hoe de motor cultuur werkt en hoe die clans vormen en wat je er voor moet doen om te behoren tot één van deze clans

# data[].attributes.body
Hells angels staat erom bekend dat het niet altijd een even vriendelijke clan is, zo verschilt dat wel enorm per land kwam ik te weten, sommige groepen van deze clan poelen, zingen mee met rock muziek en drinken bier terwijl anderen midden in de drugs en vrouwen handel zitten. Er is ook één regel in deze clan en dat is dat er geen vrouwen mogen deelnemen aangezien het idee vooral broederschap is. Dit is de enige clan waarbij mij het opviel dat je aan veel regels en zaken moet voldoen voordat je officieel deelnemer bent van deze clan.

# data[].attributes.attachment_link.title
Motorclub Hells Angels is nu verboden in Nederland

# data[].attributes.attachment_link.title
Alles over Gabbers: de cultuur en kleding

# data[].attributes.attachment_link.description
De gabber een unieke cultuur van Nederlandse bodem. Maar wat betekent het om gabber te zijn? Wij vertellen je er alles over.

# data[].attributes.attachment_link.title
Songfestivallied ‘Europapa’ zet gabbers weer in spotlight: ‘We mogen als Nederland trots zijn op deze cultuur’

# data[].attributes.attachment_link.description
De gabbercultuur: kale mannen in trainingspakken, die staan te hakken op hardcoremuziek. De meeste Nederlanders zien gabbers als een echte Hollandse subcultuur. Maar ook buiten Nederland heeft de subcultuur veel volgers.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gabbercultuur - Ontstaan, opkomst & kenmerken

# data[].attributes.attachment_link.description
Het ontstaan, de opkomst en kenmerken van de gabbercultuur. Een korte geschiedenis van gabbers en hun muziek in Nederland in de jaren 1990.

# data[].attributes.body
Gabbers houden zich niet veel bezig met de politiek, het kan ze simpelweg niet veel schelen. Wat gabbers wel erg belangrijk vinden is dat ze de muziek voelen en genieten van het leven. Dit doen ze met een bepaald uiterlijk, namelijk kale hoofden trainingspakken en comfortabele schoenen om op te dansen. Vrouwen hebben de onderkant van hun hoofd kaal geschoren en dragen een hoog staartje zodat het kort geschoren gedeelte zichtbaar is.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nozems, kikkers, hippies, punkers en hipsters. Behoorde jij ook tot een jeugd(sub)cultuur? Al was het maar om even te proberen? Als jongere wil je zelf bepalen hoe je je leven inricht en met wie. Maar waarom zet je je als tiener eigenlijk af tegen anderen? En welke grote jeugdculturen hebben wij sinds de tweede helft van de twintigste eeuw in Nederland zien verschijnen?

Ben jij ooit onderdeel geweest van een subcultuur?

Je zet jezelf af van anderen om je zelf zijn te benadrukken. Kinderen ontlenen hun identiteit direct aan hun ouders, maar jongeren experimenteren tijdens hun tienerjaren juist steeds meer met vrijheid en zelfstandigheid: ze zoeken naar een eigen identiteit. Jongerenculturen bieden, door middel van een set normen en waarden, een blauwdruk voor verschillende identiteiten waarmee jongeren kunnen experimenteren.

Zo begin je je in je tienerjaren tegen van alles te verzetten. Alles wat je niet wilt en stom vindt, zegt namelijk ook iets over wie jij bent (en wilt zijn). Door niet te doen wat je ouders willen, sla je een eigen weg in en benadruk jij je eigen zelfstandigheid. Zo wijk je in jouw identiteit af van jouw ouders, omdat je de dingen anders doet.

Tieners zetten zich niet alleen tegen hun ouders af, maar soms ook tegen leraren en politie. En niet te vergeten: tegen elkaar! Iedere jeugdcultuur heeft een eigen specifieke stijl. Alles aan die stijl moet aan de normen van de jeugdcultuur voldoen, anders hoor je er écht niet bij. Maar ook hier geldt dat alles wat je niet bent, ook iets zegt over wie je wel bent. Door de tegenovergestelde kenmerken van een andere jeugdcultuur te benoemen en te benadrukken, laat je zien dat die anderen het echt totaal niet begrepen hebben.

Wat is het verschil tussen een jeugdcultuur en een subcultuur?

Sinds wanneer kennen wij jeugdculturen?

In Nederland verschijnen de eerste twee jeugdculturen in de jaren '50. De stijgende welvaart zorgt er dan namelijk voor dat jongeren genoeg vrij te besteden geld en tijd hebben.

Dit geld is noodzakelijk om de juiste kleding, schoenen, haarstijl en levensstijl te betalen die bij jouw jeugdcultuur horen. In je vrije tijd draag je deze stijl ook zichtbaar uit, zodat iedereen gelijk ziet tot welke jongerencultuur jij behoort.

In de jaren '50 besteedt de jeugd de vrije tijd nog voornamelijk thuis met het gezin. Maar jongeren krijgen het daar benauwd en willen hun vleugels uitslaan buiten het overbekende gezinsleven. Het verzuilde verenigingsleven is voor hen ook niet meer aantrekkelijk, omdat ook dáár de volwassenen de touwtjes in handen hebben. Ze besteden hun tijd veel liever met gelijkgezinde leeftijdsgenoten.

De volwassenen weten niet wat ze zien. Wat moeten we toch met al die nozems? Daarmee komt het nooit meer goed. De jeugd is losgeslagen: wild!

Ze vonden het schandalig! Maar dat kon je allemaal niet schelen. Dat droeg er allemaal aan bij je juist fanatieker te maken.

Jules Deelder, 12 juli 1999

Wat zijn de eerste twee subculturen van Nederland?

De volwassenen van de jaren '50 zien de losgeslagen jeugd als nozems. Maar wat voor hen één pot nat is, zijn eigenlijk twee aparte jeugdculturen: de kuiven en artistiekelingen. Hoewel er ook wel gemeenschappelijke kenmerken bestaan, staan beide groepen in veel opzichten lijnrecht tegenover elkaar. Als je alleen de gelijkenissen beschouwd zie je één jeugdcultuur, maar als je beter kijkt zie je verschillen en blijken het twee jeugd subculturen.

Artistiekelingen
Artistiekelingen zijn voornamelijk afkomstig uit de hoger opgeleide middenklasse. Hun stijl is deels gebaseerd op Amerikaanse en deels op Parijse voorbeelden. Hun levensstijl kenmerkt zich door een bijzondere voorliefde voor kunst, filosofie, literatuur en jazz. Ze vertonen voorkeur voor zwarte, nonchalante, tweedehands kleding. Hoewel hun imago niet gewelddadig is, zetten ze zich sterk af tegen de cultuur van hun ouders. Zo staan ze bijvoorbeeld kritisch tegenover de seksegebonden rolverdeling die kenmerkend is voor de cultuur van hun ouders. Hoewel ze in de kern niet agressief zijn, gaan ze regelmatig op de vuist met de kuiven.

Kuiven
De kuiven zijn afkomstig uit de midden- en lagere arbeidersklasse. Ze halen hun inspiratie uit Amerika en organiseren zich in gangs. Hun imago is ruig: ze sjezen op brommers en vechten wat af. Van jazz moeten ze niets hebben, ze wenden zich namelijk liever tot rock-'n-roll. Hun ruige imago dragen ze ook uit in hun kledingstijl. Ze dragen (nieuw gekochte), piloten-, bomber- of leren motorjacks en versieren zich met metalen studs. Ze zetten zich wél af tegen de dominante cultuur van de middenklasse, maar niet tegen die van hun ouders. Zo accepteren ze, in tegenstelling tot de artistiekelingen, bijvoorbeeld wel de seksegebonden rolverdeling.

Hoe laten jongerenculturen zich inspireren door hun voorgangers?

Hoewel al deze jeugd(sub)culturen het liefst de verschillen met hun tegenculturen benadrukken, bouwen ze allemaal voort op de eerste jeugdculturen uit de jaren '50. Aan bestaande kenmerken van de artistiekelingen en de kuiven voegen de nieuwe jeugd(sub)culturen hun eigen twist toe.

Kikkers
De kikkercultuur (ook wel bekend als 'beatniks') die in de jaren '60 in Den Haag verschijnt, combineert elementen van de kuiven en artistiekelingen en drukt daar een eigen stempel op. Als kikker drink je evenals de kuiven bier, je organiseert je in gangs en je rijdt op brommers. Wel een brommer van het juiste merk natuurlijk.

Naar het voorbeeld van de artistiekelingen kleed jij je als kikker nonchalant en koester je vrijere opvattingen over seks en de seksegbonden rolverdeling. Aan deze artistieke-kuivenmengelmoes voeg jij je eigen dansstijl en muziek toe: de beatmuziek, waarvan The Beatles het bekendste voorbeeld zijn. En, in contrast met de strakke broeken van je stamvaders, draag je als kikker een broek met uitlopende pijpen.

Hippies
Eind jaren '60 verschijnen de hippies. Zij kleden zich net als de kikkers en artistiekelingen. Als hippie heb je namelijk een voorkeur voor nonchalante, tweedehands kleding. Maar waar de kleding van de artistiekelingen zwart is, kleden hippies zich juist in alle kleuren van de regenboog. Ook het blowen, de opvattingen over vrije seks en de praatcultuur ontlenen zij aan het intellectuele voorbeeld van de artistiekelingen.

Punkers
De punkers verschijnen in de tweede helft van de jaren '70. Zowel punkers als kikkers combineren elementen van kuiven én artistiekelingen. Als punker deel je met de artistiekelingen een voorliefde voor zwarte, tweedehands kleding, maar de lerenjassen en studs heb je van de kuiven afgekeken. Met de artistiekelingen heb je ook een liefde voor kunst gemeen. Punkers ontwikkelen zelfs eigen kunstvarianten: graffiti en collage. Ook sta je als punker in de intellectualistische traditie van de artistiekelingen. Je bent anarchistisch en maatschappijkritisch en (naar het voorbeeld van de kuiven) ben je bereid hiervoor te vechten.

De hipsterparadox: is de subcultuur dood?

In de jaren negentig is de jeugd verdeeld over verschillende subculturen, maar dan verschijnt daar in 1999 plots de hipster. De hipster kenmerkt zich door het gebruik van moderne technologie zoals bijvoorbeeld een laptop, bombastische koptelefoon of camera. Ook heeft de hipster vaak een take-away koffie in de hand, een voorkeur voor duurzame producten en een ideologie van politieke correctheid. In hun kledingstijl grijpt de hipster terug op alle jeugdculturen van de vorige eeuw, maar zonder daarbij rekening te houden met de kleedregels van deze voorgaande jeugdculturen. Zo kun je als hipster prima grote kisten (ontleend aan de punk) onder een bloemetjesjurk (ontleend aan de hippies) dragen zonder de regels van de hipstercultuur te breken.

In de hipstercultuur bereikt het uiten van individualiteit een nieuw hoogtepunt. Waar voorgaande jeugd(sub)culturen als groep afwijken van de geldende normen van de massa, maar daarbij wel hun eenheid als groep benadrukken, is de nadruk op het individu hét kenmerk van de hipster. Als hipster ben je anders: anders dan de rest én anders dan andere hipsters.

Ook bij de hipstercultuur treedt er vermainstreaming op. Dit zorgt voor een lastige paradox: de hipsterparadox. Omdat je als hipster anders wilt zijn dan de massa en je eigen individualiteit benadrukt, zal je ten alle tijden ontkennen dat je een hipster bent. Hierdoor is ook de ontkenning onderdeel van de hipstercultuur. Als je ervoor uitkomt een hipster te zijn, ben je kennelijk een hipster omdat jij je zo identificeert. Maar ook als je beweert géén hipster te zijn, ben je een hipster omdat die ontkenning onderdeel is van de hipstercultuur. Zo is de hipstercultuur, die ooit begon als subcultuur, door vermainstreaming tot massacultuur geworden en zijn we samen één grote hippe massa geworden. Maar als iedereen een hipster is, kunnen er dan nog subculturen bestaan?

In het kort

Je gaat je in je tienerjaren afzetten van anderen om je eigen identiteit te benadrukken. Jeugdculturen kunnen daarbij te hulp schieten.

In de jaren '50 verschijnen de eerste jongerenculturen in Nederland doordat de welvaart jongeren genoeg vrij te besteden tijd en geld biedt.

In de jaren '50 verschijnen de kuiven en de artistiekelingen. Zij worden door ouders en autoriteiten aangeduid als nozems, terwijl het eigenlijk twee aparte jeugdculturen zijn met overeenkomsten én verschillen.

In de daarop volgende decennia verschijnen er allerlei jongerenculturen en jongerensubculturen. Sommige verdwijnen in hun geheel, terwijl anderen zo hip worden dat ze vermainstreamen waarna er een commerciële massa zonder ideologie overblijft.

In de hipstercultuur staat het individu centraal, maar omdat deze cultuur zich snel onder de massa verspreidt, ontstaat er een paradox. Als je zegt hipster te zijn ben je een hipster, maar als je ontkent hipster te zijn ben je ook een hipster waardoor iedereen ten allen tijden een hipster zal zijn.

En je weet het!

Anderen het laten weten?

Ook interessant

om te weten

# data[].attributes.attachment_link.title
Van nozems tot hipsters: is de jeugdcultuur 'dood'?

# data[].attributes.attachment_link.description
Nozems, kikkers, hippies, punkers en hipsters. Behoorde jij ook tot een jeugd(sub)cultuur? Al was het maar om even te proberen? Als jongere wil je zelf bepalen hoe je je leven inricht en met wie. Maar waarom zet je je als tiener eigenlijk af tegen anderen?

# data[].attributes.attachment_link.title
Nozems - Jeugdcultuur en maatschappijkritiek

# data[].attributes.attachment_link.description
‘n geboortegolf als revolutieHet begon in de jaren ’50. Hoewel... goed beschouwd was het begonnen direct na de Tweede Wereldoorlog. “Alles zoop en naaide, heel Europa was een groot matras”, zou de dichter Remco Campert later schrijven over die bevrijdingstijd.* Ongetwijfeld een accuraat beeld, en de gevolgen bleven dan ook niet uit: zoals op de meeste oorlogen volgde er ook dit keer een geboortegolf.Opgroeiend in een zich herstellende wereld waren de kinderen van die eerste na-oorlogse generatie niet alleen fundamenteel anders dan hun ouders en grootouders (wiens geest gevormd was door crises en oorlog), zij waren bovendien met velen. Zo veel dat toen zij opgroeiden de schoolklassen uitpuilden, zo veel dat de huizen te klein bleken, zo veel dat ze de straten vulden, zoveel dat er een nieuw woord werd uitgevonden om ze als groep aan te duiden: in de jaren ‘50 werden zij tot ‘teenagers’. De betrekkelijke welvaart in de tweede helft van de jaren ’50 was voor hen vanzelfsprekend, en even vanzelfsprekend was het dat de verouderde en door de oorlogsslachting volledig versplinterde cultuur van hun ouders voor hen niets betekende. Zonder terughoudendheid stortten zij zich dan ook op de eerste tekenen van een nieuwe culturele beweging die in die tijd opdook. Voor deze nieuwe culturele beweging was een andere generatie verantwoordelijk: een generatie geboren kort v66r de oorlog, te jong om een actieve rol gespeeld te hebben in de slachting -zoals hun vaders en oudere broers, waarvan er velen niet terugkwamen. Opgegroeid in verwarring en onzekerheid, vormden zij een ‘losgeslagen generatie’, de ‘boze jonge mannen’, de ‘rebellen zonder doel’. Het waren schrijvers als Kerouac en Sillitoe, filmacteurs als Marlon Brando, James Dean en muzikanten als Elvis Presley die (brekend met alle tradities) in de jaren’ 50 hun producten naar buiten brachten. En tot ieders verbazing troffen zij een rijpe markt aan: de miljoenen teenagers die reikhalzend uitzagen naar ‘iets anders’.JeugdcultuurDaarmee was de zo massaal aanwezige jeugd ontdekt, niet slechts als lastige groepering, maar vooral als economische factor van betekenis. Omdat hun ouders, zo bekend met gebrek, hun kinderen niet graag iets ontzegden, beschikten zij over meer geld dan enige jeugdige generatie ooit had kunnen dromen, en opgegroeid in een periode waarin de welvaart even snel toenam als hun eigen lengte hadden zij geen enkele reden om daar zuinig mee om te springen. Vanaf dat moment putten oude en nieuwe industrieën zich uit om de jeugd te veroveren. Een komische race tussen bejaarde heren in nette pakken en het razendsnel veranderende leger van onvoorspelbare jongeren neemt een aanvang. De eerste 15 jaar zou de industrie, en daarmee de gevestigde orde, voortdurend achter blijven lopen, maar desondanks werd er goud verdiend. Dat maakte in ieder geval één ding duidelijk: deze chaotische herrie, deze aanstotelijke vuilschrijverij, deze onsmakelijke uitingen, deze rare kinderfratsen mochten dan onbegrijpelijk zijn, ze waren exploiteerbaar (als je maar uit kon vinden hoe) en dus van belang. Dat was de geboorte van de specifieke jeugdcultuur.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In de jaren '50 en '60 zorgden jongeren voor onrust in de Nederlandse maatschappij. Dit leidde tot het ontstaan van de jongerencultuur. Voorbeelden hiervan zijn de nozems, provo's en hippies.

Ontzuiling in de jaren '60

Vanaf de jaren '60 was er sprake van ontzuiling. Mensen hoorden in Nederland bij een bepaalde groep. Deze indeling was gebaseerd op je geloof (bijvoorbeeld katholiek) of wat je politieke voorkeur had (bijvoorbeeld socialist). De groepen leefden als het ware als zuilen naast elkaar. Ontzuiling betekent dat mensen niet meer bij één bepaalde groep willen horen. Ze willen beslissingen voor zichzelf nemen en niet als groep. De verzuilde samenleving verdween langzaam aan. Dit kwam gedeeltelijk door de radio en later ook de televisie. Op de radio en de televisie was het voor mensen makkelijk om programma's van andere zuilen te beluisteren en te bekijken. Toen ze dat deden, vonden ze de mensen van andere zuilen helemaal niet zo vreemd als dat zij gedacht hadden en te horen hadden gekregen van de leiders van hun eigen zuil. Daarnaast kwamen mensen uit verschillende zuilen vaker met elkaar in aanraking door de economische groei. Zo werden mensen uit verschillende zuilen collega's van elkaar.

De ontzuiling werd vooral door jongeren in werking gezet. Zo werd in 1966 de politieke partij D66 door jongeren opgericht. Dit was de eerste partij die niet een specifieke zuil vertegenwoordigde. Een ander voorbeeld van ontzuiling was de oprichting van Radio Veronica. Omdat commerciële zenders verboden waren in Nederland, zond Veronica uit vanaf een schip in de Noordzee. Ze draaiden pop muziek en waren niet verbonden aan een specifieke zuil. De radiozender werd al snel populair. Nadat ze werd verboden kwam ze een paar jaar later terug als niet-commerciële omroep.

Wat is jongerencultuur?

Jongeren zorgden in de jaren '50 en '60 voor onrust in de Nederlandse maatschappij. Er ontstond een jongerencultuur die zich afzette tegen de consumptiemaatschappij en weinig respect had voor het gezag en het strak georganiseerde leven van vorige generaties. Dit had verschillende oorzaken.

Jongeren hadden vaak veel vrije tijd, doordat hun ouders werkten. Ook ging het jeugdloon omhoog, waardoor jongeren meer geld te besteden hadden. Door de toegenomen welvaart hoefden jongeren niet direct na hun schooltijd fulltime te gaan werken. Een deel van de jongeren volgden steeds langer onderwijs. Vaak waren deze jongeren uiteindelijk hoger opgeleid dan hun ouders, waardoor er een onderlinge kloof tussen de twee groepen ontstond. Deze ontwikkelingen bij elkaar bleken een voedingsbodem voor verschillende jongerenculturen die zich elk op hun eigen manier zou gaan verzetten tegen de consumptiemaatschappij.

Nozems provo's en hippies

De nozemcultuur kwam vanaf halverwege jaren '50 op en was de eerste jeugdcultuur in Nederland. Nozems waren rebelse jongeren die geregeld gewelddadige opstootjes veroorzaakten. Vaak hadden ze een vetkuif en waren zij gekleed in spijkerbroek en leren jack. Ze werden beïnvloed door de rock-'n'-roll muziek uit Engeland en de Verenigde Staten. Nozems luisterden vaak naar rock-'n'-roll artiesten zoals Elvis Presley. Inde jaren '60 ging de relatief kleine groep nozems op in de menigte, omdat lichtelijk rebels gedrag de norm werd onder jongeren.

Vanaf halverwege de jaren '60 nam de jeugdcultuur andere vorm aan. In 1965 kwamen de provo's op. Ze hadden een hekel aan de consumptiemaatschappij. De provo's wilden meer inspraak en vonden dat de oude generaties waren vastgeroest in hun kijk op de maatschappij. Ze waren dan ook niet bang om oudere generaties belachelijk te maken. Verder stonden de provo's erom bekend dat zij de politie en politici vaak provoceerden (= uit de tent lokten) in het bijzijn van televisiecamera's. In 1967 werd de beweging alweer opgeheven.

Eind jaren '60 begon de opkomst van de hippies. Zij waren ook tegen de consumptiemaatschappij en het kapitalisme en vonden dat mensen niet zo materialistisch moesten denken. Zonder voor veel ophef te zorgen, probeerden zij de wereld te laten zien hoe men op een liefdevolle manier kon leven in harmonie met de natuur. Ze droegen felgekleurde kleding en hadden vaak lang haar. De hippies waren vreedzaam en legde de nadruk op liefde, seks en drugs.

Tot slot

Elke groep had zijn eigen muziekstijl, kledingstijl en idealen. Ook na de jaren '60 behielden jongeren een eigen cultuur. Die cultuur werd alleen begrepen door de jongeren zelf en niet door hun ouders. En dat is tegenwoordig nog steeds zo.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jongerencultuur van de jaren '50 en '60 | Canon van Nederland

# data[].attributes.attachment_link.description
In de jaren '50 en '60 zorgden jongeren voor onrust in de Nederlandse maatschappij. Dit leidde tot het ontstaan van de jongerencultuur.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zeeuwse nozems en vetkuiven - Zeeuwse Ankers

# data[].attributes.attachment_link.description
Het woord ‘nozem’ stamt uit 1955, maar Zeeuwse nozems en ‘brozems’ (bromnozems) duiken begin jaren zestig pas echt op in de Zeeuwse pers. Ze markeren het

# data[].attributes.attachment_link.title
Wie waren de nozems? | jeugdcultuur in Nederland

# data[].attributes.body
Nozems was één van de jongeren culturen die zich oprichtte na de tweede wereldoorlog, naast hippies en de provo´s. De nozems droegen vaak vetkuiven en reden rond op motors, ze zochten vaak confrontatie met de politie. Hun idee was om zich tegen de oudere generatie te verzetten omdat die de jeugd erg onderdrukte omdat hun de zware periodes hadden mee gemaakt van de tweede wereldoorlog. Ze zijn klaar met de magere periodes die ze hebben mee gemaakt en aangezien de jeugd ook steeds meer verdiende wilde ze ook hun eigen spullen kopen waaronder dus de motoren en brommers waarop ze reden. De oudere generatie zag dit echt aan als een schande, omdat het zonde was van het geld.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dossier Provo’s Nederland: de jaren zestig en nu – Inleiding | Historici.nl

# data[].attributes.attachment_link.description
Historici.nl is dé website voor iedereen met een serieuze interesse in de Nederlandse geschiedenis. Onderzoekers, studenten, docenten, archivarissen, museummedewerkers en historisch geïnteresseerden vinden hier het laatste nieuws, toegang tot een grote collectie online onderzoeksmateriaal en publicaties, en discussie over het vakgebied.

# data[].attributes.attachment_link.title
Provo: de ludieke opstand van de jaren 1960 | Historiek

# data[].attributes.attachment_link.description
Tussen mei 1965 en mei 1967 was Amsterdam, en ook de nationale en internationale pers, in de ban van de ludieke acties van de Provo’s. Bekende namen uit deze verzetsbeweging van jongeren waren Roel…

# data[].attributes.attachment_link.description
De anarchistische provo’s schudden Nederland halverwege de jaren zestig flink op.

# data[].attributes.body
De provos verschillen toch wel redelijk van de nozems naast het feit dat ze in dezelfde tijd opkwamen en dat ze beide zich verzetten tegen de oudere generatie. De provo´s verzetten zich namelijk tegen de verslechtering van het milieu, materialisme en kapitalisme (hier verzetten de hippies zich ook tegen), maar zijn vooral tegen het gebruik van atoomwapens, dit omdat wanneer deze jongerenculturen ontstonden was de koude oorlog tussen Verenigde Staten en de Sovjet Unie in volle gang. De mensen leefden in constante angst dat de wereld zou vergaan door atoomwapens waar constant mee werd gedreigd.

# data[].attributes.attachment_link.description
Gyaru (ギャル?) is a Japanese transliteration of the English word ‘gal’. The name originated from a 1970s brand of jeans called “gurls”, with the advertising slogan: “I can’t live without men”, and was applied to fashion- and peer-conscious girls in their teens and early twenties. Its usage peaked in the 2000s and has gradually declined. The term gradually drifted to apply to an older group, whose seeming lack of interest in work or marriage gained the word a “childish” image. It is now used almost

# data[].attributes.attachment_link.description
Gyaru (ギャル, Gal) is a Japanese subculture that was born as a rebellion against the traditional Asian beauty standards of being pale and showing little skin. While gyaru is generally associated with a particular style, the importance lies in the bold makeup and overall vibe of the outfits rather than wearing a specific fashion. The point is to challenge societal norms by embracing a bold and unapologetic identity that stands out in the crowd. The term “Gyaru” is derived from the Japanese spelling

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Around the world for centuries, fashion has been a form of expression; not only as a form of self expression, but cultural, societal, political and artistic expression as well. In this weekly column we're going to delve into the intricate history behind current trends. Trends on social media today stem from subgenres of cultural fashion originating around the world throughout time. Globally, there's thousands of subgroups influencing the very world we live in. From music to politics, we wear what we think represents us as a person. Our likes, interests and beliefs.

As a passionate history buff and fashion lover, I love to explore my favorite fashion trends, and would also like to hear from you! If you have any requests or ideas for fashion subcultures you'd like to see written about please send me an email at [email protected]! Today, we'll explore Gyaru.

In the late 1990s and early 2000s, a new trend in Japan began to emerge, called ギャル, or Gyaru directly translating to "Gal." In the context of Japanese culture and fashion, the "gal" style is a characterization of Western, mainly American, fashion trends. Gyaru is usually paired with overly tan skin, big blonde hair, and dramatic eye makeup. These groups of girls began forming in the 1970s and were considered rebellious by their Japanese peers. They dyed their normally uniform hair and adopted carefree attitudes. The Gyaru style began to evolve into subcultures like Gothic Gyaru, Hime-Gyaru, Yamanba, Rokku and more. The typical Gyaru is adorned with signature blonde hair, dramatic makeup, and an outfit inspired by the Mcbling and Y2K era of fashion. With bright colors and loud sounds, the Gyaru fashion movement also inspired music and dance. The "Para Para" is a synchronized hand dance involving intricate hand movements and gestures performed to electronic music. This is usually accompanied by J-pop Gyaru songs that have a high sound and fast beat.

Gyaru fashion is gaining traction in Western countries and is definitely a fun subculture to explore. You can find Gyaru clothing shops online. Some platforms include Tokyo Otaku Mode, WEGO and YesStyle. As for the music, I feel that "Cho-Very Good Lucky Day" by Black Diamond, "Para Para Wink" by Wink and "Yahman Hard Bass" by Yahman represent the Gyaru subculture best. Next week, we're going to cover the Punk movement of the 1980s and 90s!

# data[].attributes.attachment_link.description
Around the world for centuries, fashion has been a form of expression; not only as a form of self expression, but cultural, societal, political and artistic expression as well. In this weekly column we're going to delve into the intricate history behind current trends. Trends on social media today stem from subgenres of cultural fashion...

# data[].attributes.body
Japanse subcultuur die zich verzet tegen de overheid met hun extreme uiterlijk die tegen de standaard schoonheidspatronen in gaan van japan, zoals het gebruik van hele donkere foundation zodat je de erg witte huid eronder niet meer kan zien.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gyaru Makeup Tutorial! Japanese Subculture Makeup and Fashion Look