# data[].attributes.headline
อยากรู้อะไร...ให้บอกครู

# data[].attributes.subject
อยากรู้อะไร...ให้บอกครู

# data[].attributes.headline
พยัญชนะในภาษาไทย

# data[].attributes.subject
พยัญชนะในภาษาไทย

# data[].attributes.body
พยัญชนะไทย มี ๔๔ ตัว หนูๆลองฝึกอ่าน ฝึกเขียนดูนะคะ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Indysong Kids เพลงเด็กน้อย นิทานน้องเป็ดอินดี้

# data[].attributes.attachment_link.title
เขียน ก-ฮ พยัญชนะไทย 44 ตัว แปลงร่างตัวอักษรไทยเป็นการ์ตูน

# data[].attributes.headline
สระในภาษาไทย

# data[].attributes.subject
สระในภาษาไทย

# data[].attributes.body
เพลงสระน่ารู้ ครูว่าหนูร้องได้

สระ คือ เสียงพูดที่เปล่งออกมาเพื่อนำมาผสมกับพยัญชนะและวรรณยุกต์เพื่อให้อ่านออกเสียงเป็นพยางค์หรือคำ สระไทยมี 21 รูป 32 เสียง หรือ 21 เสียง

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
เพลงเด็ก ตัวโน้ตริมอ่าว

# data[].attributes.attachment_link.title
เพลง สระภาษาไทย

# data[].attributes.headline
วรรณยุกต์ในภาษาไทย

# data[].attributes.subject
วรรณยุกต์ในภาษาไทย

# data[].attributes.body
วรรณยุกต์ คือ เครื่องหมายที่ใช้กำกับเสียงสูงต่ำของคำในภาษาไทย ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนไป วรรณยุกต์มี 4 รูป 5 เสียง ได้แก่ เสียงสามัญ เอก โท ตรี และจัตวา

# data[].attributes.attachment_link.title
วรรณยุกต์ไทย

# data[].attributes.headline
มาตราตัวสะกด

# data[].attributes.subject
มาตราตัวสะกด

# data[].attributes.body
มาตราตัวสะกด คือ พยัญชนะที่อยู่ท้ายคำหรือพยางค์และทำหน้าที่ควบคุมเสียงของคำนั้นๆ ในภาษาไทยมี 8 มาตราตัวสะกด ได้แก่ แม่กก, แม่กง, แม่กด, แม่กน, แม่กบ, แม่กม, แม่เกย, และแม่เกอว ซึ่งสามารถแบ่งเป็นมาตราตัวสะกดตรงตามมาตรา และมาตราตัวสะกดไม่ตรงตามมาตรา

# data[].attributes.attachment_link.title
มาตราตัวสะกด 8 มาตรา  เรียนภาษาไทย ประถมศึกษา

# data[].attributes.headline
ไตรยางค์อักษร๓หมู่

# data[].attributes.subject
ไตรยางค์อักษร๓หมู่

# data[].attributes.body
ไตรยางศ์มีการจัดหมวดหมู่เพื่อแบ่งพยัญชนะไทยออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้

อักษรสูง มี 11 ตัว ได้แก่ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห

อักษรกลาง มี 9 ตัว ได้แก่ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ

อักษรต่ำ มี 24 ตัว ได้แก่ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ

# data[].attributes.attachment_link.title
เพลง ไตรยางศ์ อักษร 3 หมู่

# data[].attributes.headline
คำเป็นคำตาย 

# data[].attributes.subject
คำเป็นคำตาย 

# data[].attributes.body
คำเป็นและคำตาย เป็นการจำแนกคำในภาษาไทยตามลักษณะการออกเสียงและความสัมพันธ์กับตัวสะกด. คำเป็น คือ คำที่ประสมสระเสียงยาว หรือมีตัวสะกดในมาตรา แม่ กง, กน, กม, เกย, เกอว (นมยวง). คำตาย คือ คำที่ประสมสระเสียงสั้น หรือมีตัวสะกดในมาตรา แม่ กก, กด, กบ (กบฏ)

# data[].attributes.body
คำนาม คือ คำที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ สภาพ อาการ หรือลักษณะ ต่างๆ ทั้งที่เป็นสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต ทั้งที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม

คำนามมี 5 ชนิด

1. 1. สามานยนาม:

คำนามทั่วไปที่ไม่เจาะจง เช่น คน, แมว, บ้าน, โรงเรียน.

2. 2. วิสามานยนาม:

คำนามเฉพาะที่เจาะจง เช่น ชื่อคน (เช่น สมชาย), ชื่อสถานที่ (เช่น จังหวัดเชียงใหม่), ชื่อสิ่งของ (เช่น สุนัขชื่อด่าง).

3. 3. สมุหนาม:

คำนามที่แสดงหมวดหมู่หรือกลุ่มของคำนาม เช่น ฝูงผึ้ง, โขลงช้าง, คณะนักเรียน.

4. 4. ลักษณนาม:

คำนามที่ใช้บอกลักษณะหรือรูปลักษณะของคำนามอื่น ๆ เช่น หลัง (บ้าน), ตัว (สุนัข), เล่ม (หนังสือ).

5. 5. อาการนาม:

คำนามที่เป็นชื่อกริยาอาการ ซึ่งมักจะมีคำว่า "การ" หรือ "ความ" นำหน้า เช่น การเดิน, ความรัก.

หน้าที่ของคำนามในประโยค:

คำนามสามารถทำหน้าที่ต่างๆ ในประโยคได้ ดังนี้:

1. ประธาน: เช่น นักเรียน อ่านหนังสือ.

2. กรรม: เช่น เขาชอบ ขนม.

3. ส่วนเติมเต็ม: เช่น เขาเป็น ครู.

4. ขยายคำนาม: เช่น บ้าน หลังใหญ่ เป็นของเขา.

# data[].attributes.body
คำสรรพนาม คือ คำที่ใช้ แทนคำนาม เพื่อหลีกเลี่ยงการกล่าวคำนามซ้ำๆ และทำให้การสื่อสารราบรื่นและสละสลวยยิ่งขึ้น

# data[].attributes.body
คำกริยา คือ คำที่แสดงอาการ การกระทำ หรือสภาพของคำนามหรือคำสรรพนามในประโยค คำกริยาเป็นส่วนสำคัญของประโยคที่ช่วยให้ประโยคมีความหมายสมบูรณ์และสื่อสารได้อย่างชัดเจน

ชนิดของคำกริยา:

1. 1. อกรรมกริยา:

เป็นคำกริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับก็ได้ความหมายสมบูรณ์ เช่น "นอน", "ยืน", "เดิน"

2. 2. สกรรมกริยา:

เป็นคำกริยาที่ต้องมีกรรมมารับจึงจะได้ความหมายสมบูรณ์ เช่น "กิน" (ต้องมีกรรม เช่น กินข้าว), "ดู" (ต้องมีกรรม เช่น ดูทีวี)

3. 3. วิกตรรถกริยา:

เป็นคำกริยาที่ไม่มีความหมายในตัวเอง ต้องมีคำอื่นมาประกอบจึงจะได้ความ เช่น "เป็น", "เหมือน", "คล้าย"

4. 4. กริยานุเคราะห์:

เป็นคำกริยาที่ทำหน้าที่ช่วยคำกริยาสำคัญในประโยคให้มีความหมายชัดเจนขึ้น เช่น "จะ", "กำลัง", "ต้อง"

5. 5. กริยาสภาวมาลา:

เป็นคำกริยาที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม เช่น "การกิน", "การอ่าน"

หน้าที่ของคำกริยา:

เป็นตัวแสดงในภาคแสดงของประโยค (กริยาแท้) เช่น "สุนัขกินข้าว"

ขยายคำนาม เช่น "ดอกไม้ถวายพระใช้สีเหลืองทั้งหมด"

ขยายคำกริยา เช่น "เขาเดินเล่น"

ทำหน้าที่เหมือนคำนาม เช่น "อ่านทำให้ฉลาด"

# data[].attributes.body
คำวิเศษณ์ (หรือคำคุณศัพท์) ในภาษาไทย เป็นคำที่ใช้เพื่อเพิ่มรายละเอียดหรือความชัดเจนให้กับคำอื่นๆ ในประโยค โดยปกติแล้ว คำวิเศษณ์จะวางไว้หลังคำที่ต้องการขยาย

# data[].attributes.headline
คำไทย ๗ ชนิด

# data[].attributes.subject
คำไทย ๗ ชนิด

# data[].attributes.body
ความรู้ สาระดีๆ

# data[].attributes.body
คำบุพบท คือ คำที่ใช้เชื่อมคำอื่น ๆ ในประโยค เพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำเหล่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความสัมพันธ์ด้านสถานที่ เวลา ความเป็นเจ้าของ หรือความสัมพันธ์อื่นๆ คำบุพบทจะวางอยู่หน้าคำนาม คำสรรพนาม หรือคำกริยา (ที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม) เพื่อบอกว่าคำเหล่านั้นมีความสัมพันธ์กับส่วนอื่นๆ ของประโยคอย่างไร

# data[].attributes.body
คำสันธาน คือ คำที่ใช้เชื่อมคำ วลี หรือประโยค เพื่อให้การสื่อสารมีความต่อเนื่องและสละสลวย. คำสันธานทำหน้าที่เชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างส่วนต่างๆ ของประโยค หรือระหว่างประโยคหลายประโยค.

ประเภทของคำสันธาน:

คำสันธานในภาษาไทยสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ประเภทหลักๆ ตามลักษณะการเชื่อมความ:

1. 1. คำสันธานที่เชื่อมความคล้อยตามกัน:

เช่น "และ", "กับ", "ทั้ง...และ", "พอ...ก็", "ครั้น...จึง".

ตัวอย่าง: "ฉันชอบกินข้าว และ กินขนม".

2. 2. คำสันธานที่เชื่อมความขัดแย้งกัน:

เช่น "แต่", "แต่ว่า", "ถึง...ก็", "กว่า...ก็".

ตัวอย่าง: "เขาเรียนเก่ง แต่ ไม่ค่อยตั้งใจเรียน".

3. 3. คำสันธานที่เชื่อมความให้เลือก:

เช่น "หรือ", "หรือว่า", "หรือไม่ก็".

ตัวอย่าง: "เธอจะกินข้าว หรือ กินก๋วยเตี๋ยว".

4. 4. คำสันธานที่เชื่อมความที่เป็นเหตุเป็นผลกัน:

เช่น "จึง", "เพราะ", "ดังนั้น", "เพราะฉะนั้น...จึง".

ตัวอย่าง: "ฝนตกหนัก ดังนั้น ถนนจึงเปียก".

หน้าที่ของคำสันธาน:

เชื่อมคำกับคำ (เช่น "แม่และพ่อ").

เชื่อมวลีกับวลี (เช่น "เดินเล่นและกินขนม").

เชื่อมประโยคกับประโยค (เช่น "เขาไปทำงาน เพราะเขาต้องหาเงิน").

เชื่อมข้อความกับข้อความ (เช่น "เขาทำงานหนักมาก เขาจึงประสบความสำเร็จ").

ทำให้ประโยคมีความสละสลวยและเข้าใจง่ายขึ้น.

คำสันธานเป็นส่วนสำคัญของภาษาไทย ช่วยให้การสื่อสารมีความชัดเจนและเป็นระเบียบ.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
นักเรียนการ์ตูน