# data[].attributes.headline
กลุ่มที่5 หลงมา

# data[].attributes.subject
กลุ่มที่5 หลงมา

# data[].attributes.body
การจัดการน้ำก่อนเก็บเกี่ยวข้าว เพื่อให้ข้าวสุกสม่ำเสมอกันควาปล่อยน้ำออกจากแปลงก่อนกี่วัน
ก.5-7วัน
ข.7-10วัน
ค.10-12วัน
ง.12-14วัน
วันที่ 5 ตุลาคม 2561

# data[].attributes.headline
กลุ่มที่5 หลงมา

# data[].attributes.subject
กลุ่มที่5 หลงมา

# data[].attributes.body
ข้าวถ้าใส่ไนโตรเจนเยอะเกินไปจะมีอาการเรียกว่า
1 อาการน้ำนม
2 อาการน้ำข้าว
3 อาการน้ำเหลือง
4 อาการเมล็ดน้ำนม
วันที่14 กันยายน 2561

# data[].attributes.headline
กลุ่มที่5 หลงมา

# data[].attributes.subject
กลุ่มที่5 หลงมา

# data[].attributes.body
คำถาม ข้าวส่วนใหญ่ที่พบในเอเชียคือ
1 oryza sativa
2 oryza glaboirima
3 oryza catovora
4 oryza amylovora
วันที่ 7 กันยายน 2561

# data[].attributes.body
กลุ่ม7 ชื่อกลุ่ม2BKNP
จินตปาตี  ชาปะวัง 5910102168
ปิติภัทร   กัณฑาทู้ 5910100823
ณัฐธิดา อิทธิสิงห์ 5910102338
มยุรินทร์ มีคุณ 5910102761
ปิณฑิรา แจ่มแจ้ง 5910100815

ชื่อสินค้า : หมี่กล้วยสีสุก
หน่วยงานที่พัฒนาสินค้า : สถานีวิจัยปากช่อง คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
จุดเด่นของสินค้า : เส้นหมี่ทำจากแป้งกล้วยน้ำว้า ทำให้มีรสชาติที่แตกต่างจากเส้นหมี่ทั่วไป ซึ่งแป้งกล้วยน้ำว้ามีปนะโยชน์มากมาย เช่น ช่วยเคลือบกระเพาะอาหาร
จุดด้อยของสินค้า : แพ็คเกจไม่ค่อยสะดุดตาและดึงดูดผู้ซื้อ

เป็นอาหารแนวใหม่ที่มาจากธรรมชาติ มีประโยชน์ต่อร่างกาย ดีต่อสุขภาพผู้รับประทาน 💕

# data[].attributes.headline
กลุ่ม5 ข้าวข๊าวขาว

# data[].attributes.subject
กลุ่ม5 ข้าวข๊าวขาว

# data[].attributes.body
นางสาวเรณุกา ธรรมชาติ 5910102834
นางสาวพิไลยวรรณ สุระทด 5910102681
นางสาว คชาภรณ์  เขียวแก้ว 5910102125
นางสาวมณฑิตา มูลสัน 5910102745
หมี่กล้วยสีสุกพัฒนาสินค้า กลุ่มแปรรูปกล้วย สนับสนุนโดย บจก.เกษตรพัฒนาไทยเจริญ สถานีวิจัยปากช่อง คณะเกษตรข้อเด่น เส้นทำมาจากแป้งกล้วยน้ำว้า เพื่อสุขภาพข้อด้อย เส้นแข็งนิดหน่อยถูกใจพวกเรา -เส้นมีประโยชน์ กินคู่กับอะไรก็อร่อย โดยเฉพาะส้มตำ

# data[].attributes.body
กลุ่มที่ 10

นางสาววัศยา จับใจนาย 5810102921

นางสาววิลาสินี รัตนพันธุ์ 5810102956

นางสาวสุชัญญา เด่นเกรียงไกร 5810103111

นางสาวสุพิชสินี ศรีกุล 5810103171

ชื่อสินค้า หมี่กล้วยสีสุก

หน่วยงานที่พัฒนาสินค้า : กลุ่มเกษตรกรพัฒนาบ้านสีสุก จ.นครราชสีมา ร่วมกับ สถานีวิจัยปากช่อง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

จุดเด่นของผลิตภัณฑ์ คือ ผู้ที่มีปัญหาด้านการย่อยแป้งชนิดอื่น สามารถทานได้ ก่อให้เกิดผลดีต่อกระบวนการย่อยและกระตุ้นการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย

จุดด้อยของผลิตภัณฑ์ คือ การทำแพคเก็จ สามารถทำให้ดูเป็นที่น่าสนใจได้มากกว่านี้

จากการลองชิม : เส้นมีความหนึบ อร่อยกว่าทำจากแป้งข้าวเจ้าและแป้งสาลีธรรมดา อร่อยโดนใจมีประโยชน์

# data[].attributes.headline
กลุ่ม2 นาย พรมงค

# data[].attributes.body
กลุ่ม2
นาย พรมงคล จิระกิตติดุลย์ 5810100724
นางสาว แพรวนภา บุญมาก 5710102687
นางสาวธนธร โกศลโชติชโลธร 5810100619
นางสาวโชติมา พิมพ์สมาน 5810102191
นางสาวมณีนุช แสงน้ำ 5810102794

ชื่อสินค้า tubburg coffee
หน่วยงานที่พัฒนา สถานีวิจัยเพชรบูรณ์
จุดเด่นสินค้า สามารถเก็บรักษาสินค้าได้นาน
จุดด้อยสินค้า ไม่เห็นสินค้าภายในทำให้ยากต่อการตัดสินใจซื้อ และเมล็ดกาแฟต้องใช้เครื่องชงถึงจะสามารถทำดื่มได้ซึ่งยากสำหรับคนที่ไม่มีเครื่องชงกาแฟในการซื้อไปทำดื่มเองที่บ้าน
คอมเม้นต์สินค้า สินค้ามีคุณภาพ รสชาติเข้มข้นเหมาะสำหรับผู้ที่ชอบดื่มกาแฟเข้มข้น

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 11นายกนกพล

# data[].attributes.body
กลุ่ม 11
นายกนกพล บุญฤทธิ์ 5810101852
นางสาวชนาภา เดชนารักษ์ 5810102131
นางสาวณัฐณิชา สุริวงค์ 5810101593
นางสาวธรรมชาติ ธงประชา 5810101640
ชื่อร้าน สถานีทับกวาง ภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร
หน่วยงานที่ผลิตสินค้า สถานีทับกวาง ภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร
จุดเด่น หมูและแหนมมีความสด สะอาด รสชาติอร่อย
จุดด้อย แหนมบางไม้มีความเปรี้ยวบางไม้ก็ไม่เปรี้ยว
สินค้าโดนใจแค่ไหน โดนใจมาก เนื่องจากของมีคุณภาพและราคาย่อมเยาว์ ตัวผู้ขายสามารถจูงใจลูกค้าได้

# data[].attributes.body
กลุ่ม8 อุ๋งๆ
สมาชิก
1.นางสาวประภัสสรา สุโพธิ์ 5810101704
2.นางสาวพัชรา ทองทึก 5810101755
3.นางสาวประภาพรรณ มาลาเชย 5810101721
4.นายจิรพัฒน์ ตันตระชนิดา 5810100261
ชื่อร้าน ขนมเบื้องคุณดาว
จุดเด่น รสชาติอร่อย ได้ไส้เยอะ
จุดด้อย ราคาแพง แป้งพอเย็นแล้วไม่กรอบ
คอมเม้นเกี่ยวกับสินค้า อร่อย กินสะดวก

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 9 ก้าวหน้า

# data[].attributes.body
กลุ่ม 9 ก้าวหน้า

ชื่อสินค้า : ข้าวต้มมัด
หน่วยงาน : สถานีวิจัยและพัฒนาอาชีพและเกษตรกร
จุดเด่น : ขนาดพอดีคำ  ราคาเหมาะสมสามารถขายได้ง่าย
จุดด้อย : ใบตองที่ใช้ห่อแก่เกินไปทำให้มีสีที่ไม่ค่อยสวยงาม
ข้าวต้มมัดมีรสชาติกลมกล่อม ข้าวเหนียวมีความนุ่ม  เมล็ดถั่วสุกกำลังดี ซึ่งหารับประทานได้ยากจากตลาดทั่วไป

สมาชิกในกลุ่ม
นางสาวสุรีย์พร สาระกูล 5810100252
นางสาวณัฐวรรณ แก้ววิลัย 581010066
นางสาวธัญญลักษณ์ บรรเจิดกาญจน์ 5810103430
นางสาววรรณภา สิมมา  5810101038
นางสาวพิชญาภา ทุมสิทธิ์ 581010347

# data[].attributes.body
1. น.ส. วัศยา จับใจนาย 5810102921
2. น.ส. วิลาสินี รัตนพันธุ์ 5810102956
3. น.ส. สุชัญญา เด่นเกรียงไกร 5810103111
4.  น.ส. สุพิชสินี ศรีกุล 5810103171

# data[].attributes.body
เรื่อง ต้นข้าวหนีไป

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ตั้งแต่สมัยที่คนเรายังไม่รู้จักต้นข้าว กินแต่น้ำ พืชผักใบไม้ และล่าสัตว์เป็นอาหาร วันหนึ่งต้นหญ้าเล็ก แต่ใบแหลมยาวค่อย ๆ งอกโผล่พ้นผืนดินขึ้นมาหลายต้น และเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จนสูงแปลกกว่าต้นหญ้าอื่น ๆ เมฆลอยผ่านมา อยากรู้ว่าหญ้าต้นนี้ โตขึ้นจะเป็นอย่างไร จึงกลายเป็นฝนหยดลงมาให้วันละหลายหยด จนแผ่นดินชุ่มชื้นอุดมสมบูรณ์ สายลมก็แปลกใจเหมือนกัน จึงพาลมอ่อน ๆ มาเยี่ยมเยียนเป็นประจำ แสงแดดช่วยพาความสดใสมาให้ทุกวัน จนไม่นานก็มีดอกสีขาวเล็ก ๆ เต็มต้น และกลายเป็นเมล็ดเล็ก ๆ สีขาว มีกลิ่นหอมน่ากิน ใครอยากกินข้าวก็หยิบกระบุงตะกร้าไปเก็บเท่าที่อยากจะกิน แล้วนำกลับเข้าบ้าน วันไหนเมล็ดข้าวใกล้หมดจากต้นก็มีเมล็ดข้าวใหม่งอกขึ้นมาแทนทันที ผู้คนมีข้าวแบ่งปันกันกินไม่เดือดร้อน ต่อมามีคน ๆ หนึ่ง มีทั้งความขี้เกียจและความโลภ ไม่อยากออกไปเก็บข้าวนอกบ้านทุกวัน จึงเกี่ยวข้าวเกือบทั้งหมดมาไว้ในบ้าน ต้นข้าวทั้งหมดผิดหวังและเสียใจจึงบินหนีขึ้นไปบนท้องฟ้าและไม่กลับมาอีกเลย เมล็ดข้าวสีขาวหอมทุกเมล็ดที่คนเก็บไว้ก็กลายมีเปลือกหุ้มห่อ หากจะกินต้องตำหรือสีกะเทาะเปลือกออก และก่อไฟหุงข้าวกินเอง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คนจึงต้องทำนา นำข้าวเปลือกไปปลูก ดูแลจนต้นข้าวมีดอกออกรวง ต้องเกี่ยวข้าว ตำหรือสีเอาเปลือกออก จึงจะได้ข้าวเมล็ดสีขาวหอม และต้องก่อไฟหุงข้าวกินเอง ถ้าทำนาไม่เป็น ก็ต้องไปซื้อข้าวสารกินอย่างเช่นทุกวันนี้

# data[].attributes.headline
กลุ่ม10 เรื่องนิทานต

# data[].attributes.body
กลุ่ม10 เรื่องนิทานต้นข้าวและต้นหญ้า
นานแสนนานมาแล้ว สมัยที่ตันหญ้ากับต้นข้าวถือกำเนิดมาบนโลกนี้ใหม่ๆ ทั้งสองเป็นพี่น้องที่มองดูคล้ายกันมาก ใบของทั้งคู่ยาวเรียว แตกออกเป็นกอเป็นกอสีเขียวสดใส และไร้ดอก ยากที่จะบอกได้ว่าต้นใดคือข้าวและต้นใดคือหญ้า ถึงแม้ว่าจะมีรูปร่างคล้ายกัน แต่นิสัยของทั้งคู่กลับแตกต่าง ต้นข้าวนั้นอบอุ่น อ่อนหวาน รักถิ่นฐาน และสงบเสงี่ยมเรียบร้อย ส่วนต้นหญ้านั้นร่าเริงแจ่มใส ขี้เล่น ชอบผจญภัย และรักการเดินทาง ต้นข้าวและต้นหญ้างอกงามอยู่เคียงกัน จนกระทั่งถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องเติบโตและขยายพืชพันธุ์ ต้นข้าวผู้เป็นพี่ตกลงใจที่จะเป็นเจ้าสาวของแสงตะวันผู้อ่อนโยน "แสงตะวันอันอบอุ่นจะนำทางฉันไปสู่จุดมุ่งหมายที่แท้จริงของชีวิต" ต้นข้าวกล่าวอย่างหนักแน่น จากวันนั้น ต้นข้าวค่อยสะสมแสงตะวันไว้ในเรียวใบทีละเล็ก ทีละน้อย จนเติบใหญ่ ผลิดอกออกรวงข้าวเขียวสดใสอาบไล้แสงอุ่นจนสุกปลั่งแปรเปลี่ยนเป็นรวงข้าวสีทองอร่ามตา"ฉันเป็นเจ้าสาวแห่งแสงตะวัน เติบโตและงอกงามเพื่อมอบของขวัญอันมีค่าให้กับโลก" ต้นข้าวรำพึงเบาๆ อย่างเป็นสุขในบ้านสีทองอันอบอุ่นที่โอบล้อมด้วยแสงตะวัน แต่ต้นหญ้าไม่คิดเช่นนั้น "พี่สาวของฉันช่างอดทนและแสนดี แต่การต้องอยู่กับที่นานๆ แบบนี้คงทำให้ฉันเหี่ยวเฉาตายไปเสียก่อนเป็นแน่ บางทีฉันคงไม่เหมาะกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้น ฉันต้องการเพียงแค่ได้เดินทางท่องเที่ยวไปไกลๆ และทำให้ผู้พบเห็นสบายใจเท่านั้นก็พอ" ต้นหญ้ากล่าว ทันใดนั้นสายลมอ่อนโยนก็ส่งเสียงกระซิบตอบอย่างแผ่วเบา "ถ้าเช่นนั้นจงมาเป็นเจ้าสาวของสายลมเถิดแล้ว เราจะได้เดินทางไกลไปด้วยกันอย่างรื่นรมย์" ดังนั้นต้นหญ้าจึงตัดสินใจเป็นเจ้าสาวของสายลม ต้นหญ้าเติบโตอย่างร่าเริงแจ่มใส ก่อเกิดดอกหญ้ากับเมล็ดพันธุ์มากมาย และพร้อมเสมอที่จะเดินทางไกลไปกับสายลม ต้นหญ้าไม่เคยมีบ้าน แต่ก็สดชื่นเบิกบานอยู่ทุกหนแห่งที่มีสายลมพัดพา และแม้แต่ต้นข้าวไม่เคยออกเดินทางไกล ก็สุขใจอยู่ในอ้อมกอดของแสงตะวัน จากนั้นมา ต้นข้าว และต้นหญ้า จึงแตกต่างกัน ต่างก็เติบโตไปตามวิถีชีวิตของตน ต่างก็มีความสุขและทำให้ผู้อื่นเป็นสุขในวิธีที่แตกต่าง
แต่ถ้าวันใดมองเห็นต้นหญ้าในนาข้าวแล้วละก็อย่าแปลกใจ ....... ต้นหญ้าเพียงแค่แวะมาทักทายต้นข้าวผู้เป็นพี่สาว...
...ด้วยความคิดถึงเท่านั้นเอง...

# data[].attributes.body
นางสาวสมฤทัย เจ้าเล่ห์ดี 5910102940
นางสาวพิชญา  อนุ 5910102664
นางสาวประกายกานต์ รักน้ำเที่ยง 5910102575
น.ส ชนาภา แก้วธรรมานุกูล 5910100556
ในสมัยโบราณที่มนุษย์กับสัตว์เลี้ยงยังสามารถสื่อสารกันได้อยู่นั้น มีนกแขกเต้าอยู่ฝูงหนึ่งมันจะมาจิกกินข้าวที่ทุ่งข้าวสาลีอยู่เป็นประจำ ซึ่งเมื่อมันกินข้าวสาลีกันอย่างอิ่มหนำสำราญแล้วมันก็จะบินกลับไปที่รังของมันด้วยปากเปล่า

แต่อย่างไรก็ดีเมื่อชาวนานั้นสังเกตอย่างจริงจังแล้วเข้าก็เห็นว่ามีนกแขกเต้าตัวหนึ่งที่เป็นพญานกแขกเต้าหลังจากที่มันจิกินข้าวสาลีจนอิ่มหนำสำราญแล้ว มันจะคาบข้าวสาลีกลับไปอีกวันล่ะ 3 รวงเป็นประจำทุกวัน

เมื่อชาวนาเห็นพฤติกรรมเช่นนั้นของพญานกแขกเต้าก็อดที่จะนึกสงสัยไม่ได้จึงพยายามที่จะจับพญานกแขกเจ้ามาให้ได้ ซึ่งชาวนานั้นก็พยายามแล้วพยายามอีก จนกะทั้งใช้แหจับพญานกแขกเต้าได้ในที่สุด

“พญานกแขกเต้า เจ้ามีความแค้นเคืองอะไรกับข้า หรือเจ้ามียุ้งฉางเก็บข้าวที่รังของเจ้ากันแน่ ทุกๆวันวันเจ้าจึงคาบข้าวสาลีไปอีก 3 รวง แม้ว่าเจ้าจะกินข้าวสาลีจนอิ่มหนำแล้ว”

ชาวนาไต่ถาม

“หาเป็นเช่นนั้นทั้งสองอย่าง ข้าไม่ได้มีเรื่องใดที่คิดแค้นเคืองท่าน และข้าก็ไม่ได้มียุ้งฉางที่เอาไว้เก็บข้าว แต่ที่ข้าเก็บข้าวทั้งสามร่วงไปนั้นตัวข้าก็มีเหคุผล”

พญานกแขกเต้าร้องตอบชาวนา

“เหตุผลอะไรของเจ้า”

ชาวนาถามต่อ

“ข้าวสามรวง รวงหนึ่งเอาไปใช้หนี้เก่า รวงหนึ่งเอาไปให้เขายืม อีกรวงหนึ่งฝังเก็บเอาไว้เป็นทรัพย์”

พญานกแขกเต้ากล่าวต่อ

“เจ้าเอาไปใช้หนี้ใคร เอาไปให้ใครกู้ แล้วไปฝังเอาไว้อย่างไร”

ชาวนาไต่ถามด้วยความสงสัยทวีคูณ

“รวงแรกนั้นข้านำไปให้แก่บิดามารดาที่แก่เฒ่า ถือเป็นการใช่หนี้เก่า รวงที่สิงนั้นข้าเอาไปให้ลูกน้อยที่ยังหาอาหารกินเองไม่ได้ ถือว่าเป็นการนำเอาไปให้เขากู้ยืม รวงที่สามข้าเอาไปฝังเอาไว้เพื่อให้นกที่แก่เฒ่าไม่มีแรงหาอาหารได้กิน โดยการทำบุญนั้นถือเป็นการสะสมทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่”

เมื่อชาวนาได้ฟังที่พญานกแขกเต้ากล่าวก็นึกศรัทธาในความคิดจึงได้ปล่อยพญานกแขกเต้าไป พร้อมกลับข้าวสาลีกลับไป ซึ่งพญานกแขกเต้าก็นำข้าวสาลีไปให้พอดีกับบริวารแล้วจึงบินกลับไป

# data[].attributes.body
สมาชิกในกลุ่ม
1. น.ส. วัศยา จับใจนาย 5810102921
2. น.ส. วิลาสินี รัตนพันธุ์ 5810102956
3. น.ส. สุชัญญา เด่นเกรียงไกร 5810103111
4. น.ส.สุพิชสินี ศรีกุล 5810103171
นิทานเรื่อง นาข้าวไม่มีข้าว
ฤดูฝนใกล้เข้ามาแล้ว ชาวนาในหมู่บ้านต่างเริ่มตระเตรียมดินเพื่อเพาะปลูกข้าว มีเพียงชายหนุ่มคนเดียวในหมู่บ้านที่ยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย ทั้งๆที่เขามีที่นาอยู่ถึง 10 ไร่ที่พ่อทิ้งไว้ให้เป็นมรดกก่อนตาย พร้อมเงินอีกจำนวนหนึ่ง เมื่อมีเพื่อนบ้านถามว่า ทำไมเขาจึงยังไม่ลงมือเตรียมดินไว้ปลูกข้าว ชายหนุ่มก็ตอบว่า“พรุ่งนี้ก็ได้ ยังมีเวลาอีกถมเถไป ข้ายังแข็งแรง ทำเดี๋ยวเดียวก็เสร็จ เชิญพวกท่านทำไปก่อนเถิด” แล้วเขาก็ใช้เวลาไปกับการดื่มสุรา เที่ยวดูการละเล่น และเล่นการพนันตามหมู่บ้านต่างๆจนเงินทองที่มีอยู่เริ่มหมดไปทีละน้อย เวลาผ่านไปจนถึงฤดูฝน ชายชราที่เป็นเพื่อนบ้านและเป็นเพื่อนพ่อของชายหนุ่ม ได้เอ่ยเตือนเขาด้วยความเป็นห่วงว่า “ฝนมาแล้ว ทำไมเจ้าไม่ลงมือไถหว่านเสียที มัวแต่เที่ยวเล่น อีกหน่อยนาของเจ้าก็จะไม่มีข้าวเหมือนของคนอื่น”แต่ชายหนุ่มกลับตอบว่า “พรุ่งนี้ก็ได้ ยังมีเวลาอีกถมเถไป ข้ายังแข็งแรง ทำเดี๋ยวเดียวก็เสร็จ พ่อลุงอย่าห่วงไปเลย”ชายหนุ่มไม่สนใจคำเตือนของชายชรา และยังคงใช้ชีวิตเหมือนเช่นเดิม จนกระทั่งเงินที่เหลืออยู่น้อยนิดก็หมดไป และร่างกายก็ทรุดโทรมลง เจ็บไข้ได้ป่วย ต้องนอนซมอยู่กับบ้าน และยังมีโรคร้ายที่มาจากการดื่มสุรา ตอนนี้เขาไม่ใช่ชายหนุ่มที่แข็งแรงอีกต่อไปแล้ว เป็นเพียงชายขี้โรคคนหนึ่ง ไม่ช้าฤดูฝนก็ผ่านพ้นไป เริ่มเข้าฤดูกาลเก็บเกี่ยวข้าวที่ออกรวงเหลืองเต็มท้องทุ่ง ชายหนุ่มนั่งมองผู้คนในหมู่บ้านที่ออกไปเก็บเกี่ยวข้าวและแบกกระสอบข้าวกลับบ้านด้วยความสุข เขารำพึงกับตัวเองด้วยความเสียใจว่า “ถ้าข้าเริ่มเตรียมดินเพื่อไถหว่านพร้อมกับพวกเขา เหมือนที่พ่อลุงเตือน ป่านนี้ข้าก็คงมีข้าวเต็มนาแล้วเหมือนกัน นี่เป็นเพราะข้าประมาทว่าตัวเองยังแข็งแรง ทำเมื่อไหร่ก็ได้ จึงได้รับผลเช่นนี้”
คติ : ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย ไม่ระมัดระวังรักษาสุขภาพ ใช้ชีวิตอย่างไม่มีสาระ ซึ่งบางครั้งกว่าจะรู้สึกตัวก็สายไปเสียแล้ว

# data[].attributes.body
กาลครั้งหนึ่ง สมัยที่คนเรายังไม่รู้จักต้นข้าว กินแต่น้ำ พืชผักใบไม้ และล่าสัตว์เป็นอาหาร วันหนึ่งต้นหญ้าเล็กๆ มีใบแหลมและยาวมาก ค่อยๆ งอกโผล่พ้นผืนดินขึ้นมาหลายต้น และเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนสูงแปลกกว่าต้นหญ้าอื่นๆ เมฆลอยผ่านมา อยากรู้ว่าหญ้าต้นนี้ โตขึ้นจะเป็นอย่างไรจึงกลายเป็นฝนหยดลงมาให้วันละหลายหยดจนแผ่นดินชุ่มชื้นอุดมสมบูรณ์ สายลมก็แปลกใจเหมือนกัน จึงพาลมอ่อน ๆ มาเยี่ยมเยียนเป็นประจำ แสงแดดก็ช่วยพาความสดใสมาให้ทุกวันเช่นกัน ไม่นานต้นหญ้าก็มีดอกสีขาวเล็กๆ เต็มต้น แล้ว กลายเป็นเมล็ดเล็กๆ สีขาว มีกลิ่นหอมน่ากิน ใครอยากกินข้าวก็ไปเก็บเท่าที่อยากจะกินแล้วนำกลับเข้าบ้าน วันไหนเมล็ดข้าวใกล้หมดจากต้น ก็มีเมล็ดข้าวใหม่งอกขึ้นมาแทนทันที ผู้คนมีข้าวแบ่งปันกันกินไม่เดือดร้อน ต่อมามีคนขี้เกียจและโลภ ไม่อยากออกไปเก็บข้าวนอกบ้านทุกวัน จึงเกี่ยวข้าวเกือบทั้งหมดมาไว้ในบ้าน ต้นข้าวทั้งหมดผิดหวังและเสียใจจึงบินหนีขึ้นไปบนท้องฟ้าและไม่กลับมาอีกเลย เมล็ดข้าวสีขาวหอมทุกเมล็ดที่คนเก็บไว้ก็กลับมีเปลือกหุ้มห่อ หากจะกินต้องตำหรือสีกะเทาะเปลือกออก และก่อไฟหุงข้าวกินเอง

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คนจึงต้องทำนา นำข้าวที่เหลือไปปลูก ดูแลจนมีดอกออกรวง ต้องเกี่ยวข้าว ตำหรือสีเอาเปลือกออก จึงจะได้ข้าวเมล็ดสีขาว และต้องหุงข้าวกินเองเช่นทุกวันนี้

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 7นิทาน

# data[].attributes.body
กลุ่ม 7

นิทานพื้นบ้านประเทศบรูไน Brunei ‘s Folktale
เรื่อง ภูเขาทองคำกับเมล็ดข้าว

กาลครั้งหนึ่ง มีภูเขาใหญ่มหึมาลูกหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยทองคำและสิ่งมีค่ามากมาย ใครๆ ต่างก็เรียกภูเขาลูกนี้ว่าภูเขาทองคำ มันสามารถเคลื่อนที่ไปไหน ๆ ได้ ซึ่งหากภูเขาลูกนี้ไปหยุดนิ่งที่เมืองใด เมืองนั้นก็จะร่ำรวยมั่งคั่งขึ้นมาทันที แต่ภูเขาลูกนี้ยังเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ เพื่อจะหาสถานที่ที่ดีและผู้คนมีคุณธรรมมากเพียงพอ

ภูเขาทองคำล่องไปตามท้องทะเลจนเห็นหมู่บ้านเล็กๆ ริมน้ำแห่งหนึ่งตั้งอยู่บนฝั่งด้านตะวันออกเฉียงใต้ ภูเขาทองคำได้เห็นความมีชีวิตชีวาของผู้คนที่นี่ ผู้ชายทำงานอย่างหนัก และผู้หญิงที่เป็นแม่ก็ให้นมลูกน้อยกอย่างดี ทุกคนดูเป็นคนดี มีคุณธรรม มันคิดว่าคนที่นี่สมควรจะได้เป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติบนตัวมันยิ่งนัก จึงค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ ๆ

ขณะที่กำลังจะถึงฝั่ง ภูเขาทองคำก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังขึ้นมา มันมองลงไปก็เห็นเมล็ดข้าวเล็ก ๆ เมล็ดหนึ่งที่ลอยอยู่บนน้ำกำลังร้องไห้อย่างหนัก

เมล็ดข้าวแสนเศร้าบอกกับภูเขาทองคำว่า “ฉันเกิดมาเพื่อให้คนกินฉัน แต่คนที่นี่กลับทิ้งฉันลงน้ำ” เมื่อภูเขาทองคำได้ฟังเรื่องราวนั้นก็โกรธมากและพูดว่า “เราควรให้เกียรติกัน ใครก็ตามที่ไม่ให้เกียรติ ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งเล็ก ๆ อย่างที่ชาวบ้านทำกับเธอ ก็ไม่สมควรได้รับความมั่งคั่งที่ฉันตั้งใจให้เช่นกัน!”

ทันใดนั้น ลม ฝน และพายุแรงก็เกิดขึ้น พัดทุกสิ่งที่ขวางหน้ารวมถึงแผ่นดินริมน้ำจนหายวับไป! ภูเขาทองคำรับเมล็ดข้าวมาเป็นส่วนหนึ่งของตน แล้วเคลื่อนตัวจากหมู่บ้านนั้นไป

จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น ทำให้ชาวบ้านริมน้ำที่นั่นได้รับความเดือดร้อนอย่างหนัก ต้องสร้างหมู่บ้านกลางน้ำอาศัย นับตั้งแต่นั้นมาไม่มีใครได้พบเห็นภูเขาทองคำอีกเลย.

# data[].attributes.body
กลุ่ม1
ทำไมข้าวเม็ดเล็ก
ชาวอีสานมีนิทานอธิบายเหตุว่าทำไมข้าวจึงมีเมล็ดเล็ก ได้ผูกเป็นนิทานไว้ดังนี้

เมื่อครั้งสมัยดึกดำบรรพ์ ข้าวสาลีเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติไม่ต้องปลูก มีผลใหญ่เท่าฟักทอง เวลาข้าวแก่ดีแล้วข้าวจะกลิ้งเข้ามาสู่ยุ้งฉางทันที คนไม่ต้องไปเก็บเกี่ยว เพราะข้าวนั้นมีเจ้าแม่โพสพเป็นหัวหน้าดูแล

ครังนั้นมีแม่ม่ายคนหนึ่งมีสามีกี่คนก็ต้องมีอันเลิกรากันไป นางเป็นคนเจ้าอารมณ์อยู่บ้านเพียงผู้เดียว วันหนึ่งข้าวสาลีสุกแล้วก็กลิ้งมาที่บ้านนางเหมือนปกติ ข้าวกลิ้งลงมามากทั้งใต้ถุนบ้านและบนบ้าน ข้าวอยู่เต็มหมดทั้งในห้องนอน ในครัว นางเป็นคนอารมณ์ร้ายอยู่แล้ว เมื่อเห็นข้าวเกะกะเต็มบ้าน นางก็เอามีดฟันข้าวจนแตกละเอียดพร้อมทั้งด่าไล่ให้หนีไปจากบ้านของนาง แม่โพสพจึงหนีไปอยู่ป่ากับฤาษี เป็นเหตุให้ข้าวเหีอดหายไปจากหมู่บ้านคนทุกแห่ง จนผู้คนล้มตายหมดเมือง

มีพ่อเฒ่าแม่เฒ่าสองผัวเมียตั้งบ้านอยู่ในป่า ชื่อว่า ปู่เยอย่าเยอ ไม่ได้ติดต่อกับผู้คนในเมืองมีชีวิตหลายร้อยปี ต่อมาข้าวสาลีที่มีอยู่ค่อยหมดไป ไม่เกิดขึ้นใหม่ สองเฒ่าจึงพเนจรไปในป่าด้วยความหิว ไปจนถึงถ้ำพระฤาษีที่เจ้าแม่โพสพมาอยู่ด้วย ฤาษีเล็งตาทิพย์รู้ว่าสองเฒ่าจะเป็นผู้ที่สืบศาสนาต่อไป จึงเล่าสาเหตุที่ข้าวสาลีหายไปจากโลก เพราะแม่โพสพโกรธที่มนุณย์ไม่รู้จักบุญคุณของข้าว ด่าข้าว นางจึงมาจำศีลอยู่ที่ป่าแห่งนี้ พระฤาษีคิดจะให้พันธุ์ข้าวแก่พ่อเฒ่าแม่เฒ่า จึงอ้อนวอนขอพันธุ์ข้าวจากเจ้าแม่โพสพ แม่โพสพจึงให้พันธูืข้าวเมล็ดเล็กแก่สองเฒ่า แต่สองเฒ่านำไปปลูกก็ไม่ขึ้นเพราะแม่โพสพไม่ได้ไปด้วย จึงกลับมาบอกฤาษี พระฤาษีจึงจับแม่โพสพหักปีกให้มาอยู่กับเมล็ดข้าว สองเฒ่าจึงปลูกข้าวได้งอกงาม พระฤาษีบอกให้สองเฒ่าเคารพแม่โพสพให้เซ่นไหว้ในนาข้าวตอนข้าวจะออกรวง และเมื่อเก็บเกี่ยวใช้วัวควายเหยียบย่ำข้าวให้ขอโทษขอขมาข้าว ภายหลังต่อมาข้าวก็เจริญงอกงาม ผู้คนทั่วไปก็ได้พันธุ์ข้าวจากปู่เยอย่าเยอ แต่เป็นพันธุ์เม็ดเล็ก ต่อมาคนก็มีลูกหลานมากขึ้น พระพุทธเจ้าก็มาตรัสรู้สั่งสอนแก่มวลมนุษย์

ด้วยเหตุนี้ ชาวอีสาน จึงต้องเคารพ รู้บุญคุณเมล็ดข้าว และต้องทำพิธีขอขมาข้าวตอนเก็บเกี่ยวเรียกว่า "บูญคูณลาน" และพิธีสู่ขวนข้าว(สู่ขวัญข้าว) เจ้าพิธีกล่าวขอโทษข้าวที่ต้องเหยียบย่ำและต้องนำไปแลกพริกแลกเกลือ ชาวอีสานมักจะเรียกปู่เยอย่าเยอ มาร่วมกินอาหารในพิธีกรรมต่าง ๆ เพราะเป็นผู้ให้พันธุ์ข้าวแก่มนุษย์

# data[].attributes.body
นิทานเรื่อง ก้อนศิลา กับ พันธุ์ข้าว

มีกุมารคนหนึ่ง ชื่อ “กุรุวงศา” เป็นลูกกำพร้า อยู่ในป่าแต่ลำพังผู้เดียว รูปร่างของเขากำยำล่ำสันและมีกำลังวังชาเกินวัยเด็ก เมื่ออายุ 12 ปี กุรุวงศาได้ไปขนเอาก้อนศิลามาก่อเป็นรั้วล้อมรอบที่อยู่อาศัยในป่า

กลายเป็นปราสาทหินและปราการศิลาที่แข็งแกร่ง ทำให้ผู้คนอาศัยภายในเวียงปราการได้อย่างมั่นคงปลอดภัย

เรื่องราวความเก่งกล้าสามารถของกุรุวงศาแพร่สะพัดไปถึงชาวเมืองโพธิสารหลวง เจ้าเมืองโพธิสารหลวงสั่งให้เสนาอำมาตย์ยกรี้พลไปแวดล้อมที่อยู่ของกุรุวงศา แล้วยิงปืนไฟเข้าไป กุรุวงศากุมารกระโดข้ามปรากการศิลาสูง 12 ศอก ออกมาชิงเอากองหน้าไพร่พลและอาวุธหอกดาบไว้ได้ แล้วหักทำลายเสียสิ้น จากนั้นก็กระโดดข้ามกลับเข้าไปภายในรั้วปราการและปราสาทหินตามเดิม พระยาโพธิสารหลวงเกรงกลัวบุญญาภินิหารของกุรุวงศา จึงยกเมืองโพธิสารหลวงให้กุรุวงศาปกครองต่อไป

ตั้งแต่นั้นมา ผู้คนชาวป่าบริเวณปราสาทหินจึงกลายเป็นชาวเมือง และได้ชื่อว่า “ชาวกรอม” โดยเหตุที่กุรุวงศากุมารได้คิดค้นนำเอาศิลามาล้อมกรอมเป็นปราสาทหิน และใช้เป็นที่อยู่อาศัยจนเกิดเป็นบ้านเป็นเมือง

ต่อมา มีนางคนหนึ่งขวนขวายหาพันธุ์ข้าวได้เล็กน้อย แล้วเผอิญหลงเข้าไปในป่าดงใหญ่ใกล้กับปราสาทหิน ไปพบปลักหนองน้อยแห่งหนึ่ง นางทดลองเอาพันธุ์ข้าวที่หามาได้ปลูกไว้ตามขอบหนอง หลังจากนั้นไม่นานเมล็ดพันธุ์ข้าวก็เกิดเป็นต้นเป็นรวงขึ้นมากมาย ครั้นข้าวสุกคารวงแล้ว นางก็รูดเอาเมล็ดข้าวนั้นมาคั่วกิน กลิ่นหอมของข้าวต้องจมูกของผีเสื้อ ทั้งหลายในป่าใหญ่ ต่างพากันมาขอข้าวนางกิน นางได้ให้ข้าวแก่ผีเสื้อกินทุกตัว ผีเสื้อมีความปีติยินดีพากันไปขนเอาศิลา มาก่อล้อมเป็นที่อยู่ให้ อยู่มาวันหนึ่งกุรุวงศาเดินทางไปพบนางเข้า เขาชื่นชมยินดีในความปรีชาสามารถของนาง ที่เพาะปลูกข้าวในหนองน้ำได้สำเร็จ ก็เลยเกิดความรักใคร่นางและเชิญนางมาเป็นเทวีของพระองค์ นางมีชื่อว่า นางอินทปัฏฐาน โดยเหตุนั้น ต่อมาเมืองโพธิสารหลวง จึงได้ชื่อว่า อินทปัฏฐานนคร

ตำนานเรื่องนี้ บอกเล่าความเป็นมาของเด็กชายชาวป่าที่เก่งกล้าสามารถ เมื่อเติบโตขึ้นรู้จักคิดค้นนำเอาศิลามาก่อล้อมเป็นแนวกำแพงหินเพื่อป้องกันภัยจากศัตรูภายนอก และสร้างปราสาทหินเป็นที่อยู่ที่มั่นคงปลอดภัย ครั้นเมื่อสร้างเมืองสำเร็จแล้วก็มาพบรักกับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ขยันขันแข็งและชาญฉลาด นางกล้าต่อสู้กับชีวิตและยังรู้จักคิดค้นการเพาะปลูก “ข้าว” ด้วยวิธีทำนา จนมีผลผลิตข้าวใช้เลี้ยงผู้คนจำนวนมากบ้านเมืองของนางจึงวิวัฒนาการกลายเป็นชุมชนเกษตรกรรม มีวัฒนธรรมข้าวเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงวิถีชีวิตชุมชน

เมืองไทยของเรามีการทำนาเป็นเกษตรกรรมหลักของประเทศ จัดว่าอยู่ในขอบข่ายของวิถีวัฒนธรรมข้าวเช่นกัน

# data[].attributes.headline
กำเนิดต้นข้าวในสมัยโบราณนานมาเมล็ดข้าวเกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องปลูก และมีขนาดใหญ่มาก ใหญ่กว่ากำมือของมนุษย์ประมาณ 5 เท่า เมล็ดข้าวนั้นมีสีเงินและมีกลิ่นหอม มนุษย์ก็ได้ใช้หุงกินกันมานาน ต่อมามีหญิงหม้ายคนหนึ่ง สร้างยุ้งฉางให้ข้าวมาเกิดในยุ้งฉาง แม่หม้ายคนนั้นเป็นคนที่มีจิตใจหยาบช้า ตีข้าวเมล็ดใหญ่ด้วยไม้ เมล็ดข้าวแตกหักและปลิวไป ที่ปลิวไปตกในป่าก็กลายเป็นข้าวดอย ที่ปลิวไปตกในน้ำก็กลายเป็นข้าวนาดำมีชื่อว่านางพระโพสพ นางพระโพสพอาศัยอยู่กับปลาในหนองน้ำ นางพระโพสพโกรธมนุษย์จึงตัดสิ้นใจจะไม่กลับไปอีก มนุษย์จึงต้องอดอยากไม่มีข้าวกินไปถึงพันปี   ต่อมามีลูกชายของเศรษฐีไปเที่ยวป่าแล้วเกิดหลงทางจนมาถึงหนองน้ำก็นั่งร้องไห้ ปลากั้งเกิดความสงสารจึงขอให้นางพระโพสพบอกทางให้และกลับไปอยู่กับมนุษย์ นางพระโพสพจึงได้เล่าถึงความใจร้ายของแม่หม้าย ลูกชายเศรษฐีจึงได้อ้อนวอนให้นางพระโพสพกลับไป แต่นางก็ไม่ยอมกลับ เทวดาจึงแปลงตัวเป็นปลากับนกแก้วมาอ้อนวอนให้นางกลับไปดูแลมนุษย์และพระศาสนา เพราะพระพุทธเจ้าจะไปเกิดอีก นางพระโพสพจึงยอมกลับไปเมืองมนุษย์แต่ข้าวนั้นจะเล็กลง และต้องทำการเพาะปลูก ถ้าจะตำข้าวจะต้องทำพิธีขอเพื่อที่จะขออนุญาตต่อนางพระโพสพ และเมื่อเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วต้องทำพิธีสู่ขวัญข้าวด้วย

# data[].attributes.subject
กำเนิดต้นข้าวในสมัยโบราณนานมาเมล็ดข้าวเกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องปลูก และมีขนาดใหญ่มาก ใหญ่กว่ากำมือของมนุษย์ประมาณ 5 เท่า เมล็ดข้าวนั้นมีสีเงินและมีกลิ่นหอม มนุษย์ก็ได้ใช้หุงกินกันมานาน ต่อมามีหญิงหม้ายคนหนึ่ง สร้างยุ้งฉางให้ข้าวมาเกิดในยุ้งฉาง แม่หม้ายคนนั้นเป็นคนที่มีจิตใจหยาบช้า ตีข้าวเมล็ดใหญ่ด้วยไม้ เมล็ดข้าวแตกหักและปลิวไป ที่ปลิวไปตกในป่าก็กลายเป็นข้าวดอย ที่ปลิวไปตกในน้ำก็กลายเป็นข้าวนาดำมีชื่อว่านางพระโพสพ นางพระโพสพอาศัยอยู่กับปลาในหนองน้ำ นางพระโพสพโกรธมนุษย์จึงตัดสิ้นใจจะไม่กลับไปอีก มนุษย์จึงต้องอดอยากไม่มีข้าวกินไปถึงพันปี   ต่อมามีลูกชายของเศรษฐีไปเที่ยวป่าแล้วเกิดหลงทางจนมาถึงหนองน้ำก็นั่งร้องไห้ ปลากั้งเกิดความสงสารจึงขอให้นางพระโพสพบอกทางให้และกลับไปอยู่กับมนุษย์ นางพระโพสพจึงได้เล่าถึงความใจร้ายของแม่หม้าย ลูกชายเศรษฐีจึงได้อ้อนวอนให้นางพระโพสพกลับไป แต่นางก็ไม่ยอมกลับ เทวดาจึงแปลงตัวเป็นปลากับนกแก้วมาอ้อนวอนให้นางกลับไปดูแลมนุษย์และพระศาสนา เพราะพระพุทธเจ้าจะไปเกิดอีก นางพระโพสพจึงยอมกลับไปเมืองมนุษย์แต่ข้าวนั้นจะเล็กลง และต้องทำการเพาะปลูก ถ้าจะตำข้าวจะต้องทำพิธีขอเพื่อที่จะขออนุญาตต่อนางพระโพสพ และเมื่อเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วต้องทำพิธีสู่ขวัญข้าวด้วย

# data[].attributes.body
กลุ่ม4
เรื่อง ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่

ครั้งหนึ่งเมื่อหลายร้อยปีมาแล้วที่บ้านตาดทอง ในฤดูฝนมีการเตรียมปักดำกล้าข้าวทุกครอบครัวจะออกไปไถนาเตรียมการเพราะปลูก  ครอบครัวของชายหนุ่มคนหนึ่งกำพร้าพ่อ  ไม่ปรากฏชื่อหลักฐาน ก็ออกไปปฏิบัติภารกิจเช่นเดียวกัน

วันหนึ่งเขาไถนาอยู่นานจนสาย  ตะวันขึ้นสูงแล้วรู้สึกเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียมากกว่าปกติ และหิวข้าวมากกว่าทุกวัน  ปกติแล้วแม่ผู้ชราจะมาส่งก่องข้าวให้ทุกวัน แต่วันนี้กลับมาช้าผิดปกติ

เขาจึงหยุดไถนาเข้าพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้  ปล่อยเจ้าทุยไปกินหญ้าสายตาเหม่อมองไปทางบ้าน  รอคอยแม่ที่จะมาส่งข้าวตามเวลาที่ควรจะมา  ด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจยิ่งสายตะวันขึ้นสูงแดดยิ่งร้อนความหิวกระหายยิ่งทวีคูณขึ้น

ทันใดนั้นเขามองเห็นแม่เดินเลียบมาตามคันนาพร้อมก่องข้าวน้อยๆ  ห้อยต่องแต่งอยู่บนเสาแหรกคาน  เขารู้สึกไม่พอใจที่แม่เอาก่องข้าวน้อยนั้นมาช้ามาก  ด้วยความหิวกระหายจนตาลาย  อารมณ์พลุ่งพล่าน  เขาคิดว่าข้าวในก่องข้าวน้อยนั้นคงกินไม่อิ่มเป็นแน่  จึงเอ่ยต่อว่าแม่ของตนว่า

“อีแก่ มึงไปทำอะไรอยู่จึงมาส่งข้าวให้กูกินช้านัก

ก่องข้าวก็เอามาแต่ก่องน้อยๆ กูจะกินอิ่มหรือ?”

ผู้เป็นแม่เอ่ยปากตอบลูกว่า “ถึงก่องข้าวจะน้อยก็น้อยต้อนแต้นแน่นในดอกลูกเอ๋ย  ลองกินเบิ่งก่อน”

ความหิว ความเหน็ดเหนื่อย ความโมโห หูอื้อตาลาย ไม่ยอมฟังเสียงใดๆ เกิดบันดาลโทสะอย่างแรงกล้า คว้าได้ไม้แอกน้อยเข้าตีแม่ที่แก่ชราจนล้มลงแล้วก็เดินไปกินข้าว กินข้าวจนอิ่มแล้วแต่ข้าวยังไม่หมดกล่อง จึงรู้สึกผิดชอบชั่วดี  รีบวิ่งไปดูอาการของแม่และเข้าสวมกอดแม่

อนิจจา แม่สิ้นใจไปเสียแล้ว..

ชายหนุ่มร้อยไห้โฮ สำนึกผิดที่ฆ่าแม่ของตนเองด้วยอารมณ์เพียงชั้ววูบ  ไม่รู้จะทำประการใดดี  จึงเข้ากราบ นมัสการสมภารวัดเล่าเรื่องให้ท่านฟังโดยละเอียด

สมภารสอนว่า “การฆ่าบิดามารดาผู้บังเกิดเกล้าของตนเองนั้นเป็นบาปหนัก เป็นมาตุฆาต ต้องตกนรกอเวจีตายแล้วไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเป็นคนอีก มีทางเดียวจะให้บาปเบาลงได้ก็ด้วยการสร้างธาตุก่อกวมกระดูกแม่ไว้ ให้สูงเท่านกเขาเหิน จะได้เป็นการไถ่บาปหนักให้เป็นเบาลงได้บ้าง”

เมื่อชายหนุ่มปลงศพแม่แล้ว ขอร้องชักชวนญาติมิตรชาวบ้านช่วยกันปั้นอิฐก่อเป็นธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่ไว้ จึงให้ชื่อว่า “ธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่” จนตราบทุกวันนี้

ทุกวันนี้มีผู้มากราบธาตุก่องข้าวน้อยฯทุกวันเพื่อขอขมาลาโทษเหมือนเป็นการไถ่บาปที่ทำให้พ่อแม่เสียใจ บางคนเมื่อมีลูกแล้วถึงรู้ว่าบุญคุณแม่มากสุดเหลือคณานับ เพิ่งรู้ว่าเลี้ยงดูลูกนั้นยากหนักหนาขนาดไหน จึงมาสำนึกที่ทำให้แม่ต้องเสียใจ บ้างก็มากราบไหว้เพื่อรำลึกถึงบุญคุณแม่

คติ : ทำดีกับพ่อแม่ยามเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ดีกว่า สำนึกได้เมื่อท่านจากไป

# data[].attributes.body
นิทานเรื่องผจญภัยในนาข้าว🌾

สวัสดีจ๊ะ ฉันคือ”ข้าวเปลือก” เกือบปีเลยนะที่ฉันไม่ได้ออกมาเจอโลกภายนอกดูสิ แสงสีทองยามเช้าช่างสวยงามเหลือเกิน

ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ สนุกจังเลยข้างเปลือกหัวเราะมีความสุข เมื่อถูกหว่านลอยละลิ่วขึ้นฟ้า แล้วร่วงลงสู่ผืนนาอันเป็นที่รัก

หลายวันผ่านไป อากาศร้อนอบอ้าว เมื่อไหร่ฝนจะตกนะ ข้าวเปลือกบ่น

เมฆฝนมาแล้ว แมลงปอตะโกนโหวกเหวก แต่เมื่อใกล้เข้ามา กลับกลายเป็นนกกระติ๊ดฝูงใหญ่ แย่แล้ว หลบเร็วพวกเรา ข้าวเปลือกตะโกน ข้าวทุกเมล็ดพยายามซุกตัวลงในดิน แต่ไม่รอดพ้นสายตาของนกกระติ๊ด โธ่พวกเราถูกกินหมดแน่

ขณะที่ข้าวเปลือกกำลังเศร้าใจทันใด อัศวินน้อยก็ปรากฎตัวขึ้น ชิ้ว ชิ้ว ชิ้ว ไป ไป เจ้านกหัวขโมย อัศวินน้อยของข้าวเปลือกสะบัดธงพรึ่บพรั่บไล่นก ฝูงนกแตกกระจายบินหนีไป ขอบคุณ ขอบคุณ อิศวินน้อย ข้าวเปลือกส่งเสียงอยู่ในใจ

ฝนแรกโปรยลงมาแล้ว สร้างความชุ่มฉ่ำให้ผืนดิน เมล็ดข้าวเปลือกพากันงอกราก แตกหน่ออย่างขยันขันแข็งกลายเป็น”ต้นข้าว”สีเขียวขจีเต็มท้องทุ่ง

สมาชิก
1.นางสาวประภัสสรา สุโพธิ์ 5810101704

2.นางสาวพัชรา ทองทึก 5810101755

3.นางสาวประภาพรรณ มาลาเชย 5810101721

4.นายจิรพัฒน์ ตันตระชนิดา 5810100261

# data[].attributes.body
พระบิดาแห่งการวิจัยและพัฒนาข้าวไทยคือรัชกาลใด
ก. รัชกาลที่ 6
ข. รัชกาลที่ 7
ค.รัชกาลที่ 8
ง.รัชกาลที่ 9
ตอบ ง.

# data[].attributes.body
กลุ่ม7
1.จุ ดเด่นของข้าวสายพันธุ์ ปฐพี 12 คือ
ก. ทนต่อสภาพอากาศแปรปรวน
ข. ปลูกในดินที่เป็นกรดได้
ค. ปลูกในที่หนาวเย็นได้
ง. ปลูกในที่อากาศร้อนจัดได้
คำตอบ ก.

# data[].attributes.headline
กลุ่ม3 หลงมา

# data[].attributes.subject
กลุ่ม3 หลงมา

# data[].attributes.body
วันข้าวเเห่งชาติคือวันที่เท่าไหร่
ก 5 ธันวาคม
ข 5 พฤษภาคม
ค 5 มิถุนายน
ง 5 มกราคม
ตอบ ค 5 มิถุนายน

# data[].attributes.body
เหตุผลหลักที่เลือก ข้าวพันธุ์ ปฐพี 12
1.ทนแมลง
2.ทนโรค
3.ทนสภาวะแห้งแล้ง
4.ทนอากาศแปรปรวน

ตอบ 4.ทนอากาศแปรปรวน

# data[].attributes.body
สุภาษิต หุงข้าวประชดหมา ปิ้งปลาประชดแมว
ความหมาย การทำประชดประชัน หรือแดกดัน รังแต่จะเสียประโยชน์ตน

# data[].attributes.headline
กลุ่ม11การตั้งกร

# data[].attributes.body
กลุ่ม11
การตั้งกระทรวงเกษตราธิการเกิดขึ้นในสมัยใด
ก.รัชกาลที่3
ข.รัชกาลที่5
ค.รัชกาลที่7
ง.รัชกาลที่9
ตอบ รัชกาลที่ 5

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 1 คำถามจากคลิป

# data[].attributes.subject
กลุ่ม 1 คำถามจากคลิป

# data[].attributes.body
คำถาม จากคลิปคือ คลิปนี้ของบริษัทอะไร?
1.คูโบต้า
2.ฟอร์ด
3.จอนเดียร์
4.อิซุซุ
ตอบ คูโบต้า

# data[].attributes.body
ข้าวนอกนา

บุคคลที่ไม่ได้เกิดในถิ่นนั้นๆ หรือเป็นบุคคลที่ถูกผู้อื่นจัดว่าไม่ได้เป็นพวกพ้อง

# data[].attributes.headline
กลุ่ม4พระบิดาแห่

# data[].attributes.body
กลุ่ม4
พระบิดาแห่งการปฏิรูปข้าวไทยคือใคร?
ก.รัชกาลที่5
ข.รัชกาลที่3
ค.รัชกาลที่7
ง.รัชกาลที่9
ตอบ รัชกาลที่5

# data[].attributes.body
ข้าวพันธุ์ปฐพี 12 สามารถออกรวงข้าวได้กี่รวง
ก. 5
ข. 10
ค. 12
ง. 15
คำตอบคือ ข. 10

# data[].attributes.headline
กลุ่ม1สุภาษิตเกี่ยวกับข้าว ชายข้าวเปลือก หญิงข้าวสาร หมายถึง ผู้ชายไม่ว่าจะอยู่ที่มดก็ย่อยสามารถแพร่พันธุ์ สร้างเชื้อสายสืบต่อไปได้ ในขณะที่ผู้หญิงทำไม่ได้ เพราะประเพณีถือว่าผู้หญิงต้องยึดมั่นผูกพันกับสามีของตนเพียงผู้เดียว ผู้ชายอาจเปรียบเหมือนข้าวเปลือก ตกอยู่ที่ไหนก็งอกที่นั้น ส่วนผู้หญิงเป็นสาร ไม่สามารถงอกได้อีก

# data[].attributes.subject
กลุ่ม1สุภาษิตเกี่ยวกับข้าว ชายข้าวเปลือก หญิงข้าวสาร หมายถึง ผู้ชายไม่ว่าจะอยู่ที่มดก็ย่อยสามารถแพร่พันธุ์ สร้างเชื้อสายสืบต่อไปได้ ในขณะที่ผู้หญิงทำไม่ได้ เพราะประเพณีถือว่าผู้หญิงต้องยึดมั่นผูกพันกับสามีของตนเพียงผู้เดียว ผู้ชายอาจเปรียบเหมือนข้าวเปลือก ตกอยู่ที่ไหนก็งอกที่นั้น ส่วนผู้หญิงเป็นสาร ไม่สามารถงอกได้อีก

# data[].attributes.headline
กลุ่มที่ 7ตำข้าว

# data[].attributes.body
กลุ่มที่ 7
ตำข้าวสารกรอกหม้อ หมายถึง การทำงานแบบพอกินพอใช้ ทำให้เสร็จไปครั้งหนึ่งๆ ทำให้พ้นๆไปแต่ละวัน โดยไม่คิดถึงวันข้างหน้า

# data[].attributes.body
ข้าวที่สามารถปลูกได้บนดาวอังคารคือข้าวพันธุ์อะไร
1.ข้าวหอมประทุม
2.ข้าวปฐพี12
3.ข้าว กข12
4.ข้าวพันธุ์ชัยนาท
คำตอบคือ ข้าวปฐพี12

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 11ข้าวยากห

# data[].attributes.body
กลุ่ม 11
ข้าวยากหมากแพง หมายถึง ภาวะขาดแคลนอาหาร

# data[].attributes.body
กรอบเป็นข้าวเกรียบ หมายถึง ไม่มีเงินจะใช้สอย

# data[].attributes.body
สุภาษิต กินข้าวร้อนนอนตื่นสาย แปลว่า มีชีวิตอยู่อย่างสบาย

# data[].attributes.body
หุงข้าวประชดหมา ปิ้งปลาประชดแมว หมายถึง ทำการประชด หรือแดกดัน รังแต่จะเสียประโยชน์ตน

# data[].attributes.body
กินข้าวร้อนนอนตื่นสาย ความหมาย มีชีวิตอยู่อย่างสบาย

# data[].attributes.body
กลุ่มที่ 4
“ข้าวใหม่ปลามัน” หมายถึง ช่วงเวลาที่มีความสุขสมบูรณ์ โดยธรรมชาติ เวลาที่ข้าวสุก และปลาตะเพียนในนาอร่อยสุด คือช่วงเดือน 12 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่คนไทยนิยมแต่งงาน จึงได้นำธรรมชาติ มาเปรียบเทียบกับช่วงเวลาแรกแต่งงาน ซึ่งถือว่า เป็นเวลาที่มีความสุขที่สุดของคู่บ่าวสาว

# data[].attributes.body
คำถาม ข้าวพันธุ์ปฐพี 12 ปลุกที่อำเภอ และจังหวัดอะไร
1. อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
2. อำเภอเมือง จังเชียงใหม่
3. อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงราย
4. อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
คำตอบ ข้อที่ 1

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 11 ครองขวัญ

# data[].attributes.body
กลุ่ม 11 ครองขวัญ
1. ณัฐณิชา สุริวงค์ 58101015593
2. ธรรมชาติ ธงประชา 5810101640
3. กนกพล บุญฤทธิ์ 5810101852

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 10 พืชสวนตาแตก

# data[].attributes.subject
กลุ่ม 10 พืชสวนตาแตก

# data[].attributes.body
1.นางสาวธนธร โกศลโชติชโลธร 5810100619
2.นางสาวโชติมา พิมพ์สมาน 5810102191
3.นางสาวมณีนุช แสงน้ำ 5810102794

# data[].attributes.body
1.นางสาวประภัสสรา สุโพธิ์ 5810101704
2.นางสาวพัชรา ทองทึก 5810101755
3.นางสาวประภาพรรณ มาลาเชย 5810101721
4.นายจิรพัฒน์ ตันตระชนิดา 5810100261

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 41.นายกรกฎ

# data[].attributes.body
กลุ่ม 4
1.นายกรกฎ โพธินาแค 5610102057
2.นายภูมิ สวนไผ่ 5610102987
3.นางสาวณัฐชาพักตร์ ชูสินรรสกุล 5810101585
4.นายอานันท์ วัชราพฤกษ์

# data[].attributes.body
นายอานันท์ วัชราพฤกษ์ 5810100384
นายพรมงคล จิระกิตติดุลย์ 5810100724

# data[].attributes.body
กลุ่ม7 ชื่อกลุ่ม2BKNP
จินตปาตี  ชาปะวัง 5910102168
ปิติภัทร   กัณฑาทู้ 5910100823
ณัฐธิดา อิทธิสิงห์ 5910102338
มยุรินทร์ มีคุณ 5910102761
ปิณฑิรา แจ่มแจ้ง 5910100815

# data[].attributes.headline
กลุ่มที่ 3 หลงมา

# data[].attributes.subject
กลุ่มที่ 3 หลงมา

# data[].attributes.body
ข้าวเหลือเกลืออิ่ม บ้านเมืองบริบูรณ์ด้วยข้าวปลาอาหาร
นางสาวสมฤทัย เจ้าเล่ห์ดี 5910102940
นางสาวพิชญา  อนุ 5910102664
นางสาวประกายกานต์ รักน้ำเที่ยง 5910102575