# data[].attributes.body
Ik heb deze afbeelding gekozen omdat het perfect bij het boek hartschade past. Hartschade gaat namelijk over dat artsen vrouwen met hartklachten te snel laten gaan. De hartklachten van vrouwen zijn anders dan die van mannen. Hierdoor zijn artsen vaak te laat bij vrouwen die een hartinfarct krijgen omdat ze hun te snel hebben laten gaan. Sommige artsen zeggen zelfs dat de klachten tussen je oren zitten of dat het de overgang wel zou zijn. Hella de Jonge heeft dit boek geschreven als aanklacht tegen het blunderen van artsen. In de afbeelding zeggen ze dat de mentaliteit van artsen moet veranderen en daarom past het precies bij dit boek omdat het doel is dat artsen hun mentaliteit, rondom hartklachten van vrouwen, veranderen.

# data[].attributes.body
Het boek loopt niet in een chronologische volgorde. Het begint ergens in het midden van het verhaal waarin Hella beschrijft hoe ze wakker wordt in het ziekenhuis en vast zit aan allemaal apparatuur. De bouw van het is daarentegen niet ingewikkeld omdat alles wordt uitgelegd hoe verder je in het boek komt. Er zijn dan ook geen lastige stukken.
Het verhaal komt meteen op gang omdat ze meteen uitleg geeft over wat er is gebeurd en hoe lang het als speelt en er zijn ook geen saaie stukken in het boek omdat ze altijd wel iets kan vertellen over haar leven. Er is maar één verhaallijn met af en toe wat flashback naar eerdere keren dat ze in het ziekenhuis lag en de gebeurtenissen tussen haar ouders en haar toen ze nog jonger was.

# data[].attributes.body
De hoofdpersoon is Hella de Jonge zelf het gaat dan ook over haar leven. De bijpersonen zijn haar dochter Roos en haar vader met wie verschillende gesprekken worden gehouden in het boek. Roos is een helper omdat ze dezelfde klachten heeft als haar moeder en dichterbij haar komt omdat ze elkaar begrijpen. Haar vader is een tegenstander omdat Hella zich steeds maar weer probeert te bewijzen tegenover hem en dat haar heel erg uitput. Je kunt je dan ook erg goed verplaatsen in de gedachten en acties van de personages en vooral in Hella.

# data[].attributes.body
Ontroerend
Toen ik dit boek zag vond ik het er erg ontroerend uitzien. Toen ik de titel zag had ik er totaal iets anders achter gezocht. De titel hartschade deed mij meer denken aan een gebroken relatie, maar na het lezen van de korte samenvatting op de achterkant, ging het over totaal iets anders dan dat. Het klonk als een ontroerend verhaal tussen moeder en dochter en dochter en vader. Hierom wilde ik het graag lezen om te zien of het inderdaad een ontroerend verhaal zou zijn wat het ook zeker was. Er is veel gebeurd in het leven van Hella en dat is nooit gestopt.

Zet je aan het denken
Het verhaal zet je aan het denken omdat er zoveel verhalen door elkaar heen worden verteld. De schrijfster gaat diep in op de gebeurtenissen in haar leven. Zo vertelt ze over haar vader en hoe ze zich steeds weer probeert te bewijzen tegenover hem. Dit laat je denken aan dat niet iedereen het geluk heeft om een goede band op te kunnen bouwen met je ouders. Ook vertelt over dat ze haar kind heeft verloren en dat artsen daar niet serieus over zijn zet je aan het denken. Artsen denken er allemaal maar makkelijk over, maar voor de persoon zelf is het iets dat je hele leven bij je blijft.

Geloofwaardig
Als laatste is het boek geloofwaardig omdat Hella over haar eigen leven schrijft. Het is een persoonlijk verhaal geworden doordat autobiografische gebeurtenissen, uit haar verleden, worden afgewisseld met gesprekken tussen Hella en haar vader en Hella en haar dochter Roos.

# data[].attributes.body
Hella de Jonge wordt wakker in een ziekenhuisbed. Ze heeft een hartinfarct gehad. Ze is dan ook al haar hele leven een hartpatiënt en krijgt veel medicijnen, maar helpen doen ze niet. Hartschade gaat dieper dan alleen de letterlijke schade aan haar hart. Het gaat over het emotionele gebied van Hella. Tijdens haar jeugd heeft ze geen steun van haar ouders gekregen omdat zij in de oorlog hebben geleden. Nu in het heden probeert Hella zich nog steeds te bewijzen tegenover haar vader. Ook heeft ze gesprekken met haar dochter Roos die beiden hun kind zijn verloren door een hartziekte. Ze voelen zich niet serieus genomen door de arrogante houding van artsen. In dit boek zoekt Hella evenwicht tussen de relatie met haar vader, dochter en met haar hartschade.