# data[].attributes.headline
Tytułem wstępu. Serdecznie zapraszamy całą społeczność szkolną -Uczniów, Nauczycieli, Pracowników szkoły i Rodziców do dodawania wpisów na szkolny padlet utworzony z okazji Święta poezji. Będziemy się cieszyć, jeśli zechcecie podzielić się swoim ulubionym wierszem, czy choćby pięknym cytatem z wiersza. To Światowy Dzień Poezji, zatem możecie tutaj umieśćić wiersz w języku angielskim, czy niemieckim. Zachęcamy do dodawania zdjęć z lekcji poświęconych poezji; wybranemu poecie.  Na naszym szkolnym padlecie umieszczać będziemy fragmenty wierszy, które będą czekać na komentarz, ilustrację albo zdjęcie Waszego autorstwa, które najlepiej oddają sens wiersza. Tutaj możecie  także zaprezentować wiersz swojego autorstwa, opatrzony godłem. Najbardziej zaangażowani w wydarzenie uczniowie zostają dodatkowo uhonorowani -pochwałą z zachowania, cząstkowa oceną celującą z języka polskiego. Najpiękniejsze wiersze będziemy publikować w szkolnej gazetce, a może wydamy nawet tomik wierszy,, Okruchy poezji'' Zapraszamy do wspólnego świętowania.

# data[].attributes.subject
Tytułem wstępu. Serdecznie zapraszamy całą społeczność szkolną -Uczniów, Nauczycieli, Pracowników szkoły i Rodziców do dodawania wpisów na szkolny padlet utworzony z okazji Święta poezji. Będziemy się cieszyć, jeśli zechcecie podzielić się swoim ulubionym wierszem, czy choćby pięknym cytatem z wiersza. To Światowy Dzień Poezji, zatem możecie tutaj umieśćić wiersz w języku angielskim, czy niemieckim. Zachęcamy do dodawania zdjęć z lekcji poświęconych poezji; wybranemu poecie.  Na naszym szkolnym padlecie umieszczać będziemy fragmenty wierszy, które będą czekać na komentarz, ilustrację albo zdjęcie Waszego autorstwa, które najlepiej oddają sens wiersza. Tutaj możecie  także zaprezentować wiersz swojego autorstwa, opatrzony godłem. Najbardziej zaangażowani w wydarzenie uczniowie zostają dodatkowo uhonorowani -pochwałą z zachowania, cząstkowa oceną celującą z języka polskiego. Najpiękniejsze wiersze będziemy publikować w szkolnej gazetce, a może wydamy nawet tomik wierszy,, Okruchy poezji'' Zapraszamy do wspólnego świętowania.

# data[].attributes.headline
Tego dnia w szkolnej bibliotece czekać będą na Was różne niespodzianki; w wielu miejscach w szkole znajdziecie wiersze; portrety słynnych poetów/ poetek. Na lekcjach języka polskiego czytać będziemy ulubione wiersze. Rozegramy Turniej między wierszami. Zwyciękieskie wiersze zaprezentujemy na naszym padlecie. Niech żyje poezja, vivat Poeci. 

# data[].attributes.subject
Tego dnia w szkolnej bibliotece czekać będą na Was różne niespodzianki; w wielu miejscach w szkole znajdziecie wiersze; portrety słynnych poetów/ poetek. Na lekcjach języka polskiego czytać będziemy ulubione wiersze. Rozegramy Turniej między wierszami. Zwyciękieskie wiersze zaprezentujemy na naszym padlecie. Niech żyje poezja, vivat Poeci. 

# data[].attributes.attachment_caption
Dopóki ziemia kręci się,dopóki jest tak, czy siak,Panie, ofiaruj

# data[].attributes.headline
Niech wiosna przyniesie nadzieję .. na lepsze jutro dla Ukrainy 

# data[].attributes.subject
Niech wiosna przyniesie nadzieję .. na lepsze jutro dla Ukrainy 

# data[].attributes.headline
Ten fragment wiersza-Modlitwy-autorstwa Bułata Okudżawy- dedykujemy walczącej Ukrainie. Wyrażamy swój przeciw wobec krzywdy i cierpienia niewinnych Dzieci ,którym wojna odbiera Dom ,szkołę ,Poczucie bezpieczeństwa.

# data[].attributes.subject
Ten fragment wiersza-Modlitwy-autorstwa Bułata Okudżawy- dedykujemy walczącej Ukrainie. Wyrażamy swój przeciw wobec krzywdy i cierpienia niewinnych Dzieci ,którym wojna odbiera Dom ,szkołę ,Poczucie bezpieczeństwa.

# data[].attributes.body
21 marca uczciliśmy wyjatkowo radośnie. Poetycka wiosna rozkwitła kolorami kwiatow i wierszy...

# data[].attributes.headline
Drzwi sali polonistycznej ozdobiły wiersze i portrety poetów. 

# data[].attributes.subject
Drzwi sali polonistycznej ozdobiły wiersze i portrety poetów. 

# data[].attributes.headline
Sztandarowym wierszem Swiatowego Dnia Poezji stał się u nas utwór Kazimierza Wierzyńskiego,, Zielono mam w głowie '' 

# data[].attributes.subject
Sztandarowym wierszem Swiatowego Dnia Poezji stał się u nas utwór Kazimierza Wierzyńskiego,, Zielono mam w głowie '' 

# data[].attributes.headline
,,Wysoko sobie cenię dwa małe słowa ,,nie wiem''. Mowa noblowska Wisławy Szymborskiej- Sztokholm 1996. 

# data[].attributes.subject
,,Wysoko sobie cenię dwa małe słowa ,,nie wiem''. Mowa noblowska Wisławy Szymborskiej- Sztokholm 1996. 

# data[].attributes.headline
Niemal cała prawda o Wisławie Szymborskiej. Biografia, na którą składają się wiersze poetki, jej  wspomnienia; pamiątki ,kolaże...Z tej książki dowiecie się kogo podziwiała noblistka; co pasjami kolekcjonowała, wreszcie że  w jej mieszkaniu były setki szuflad...Do jednej z nich włożyła statuetkę noblowską i długo jej nie mogła znaleźć...Polecam. M.Janusz

# data[].attributes.subject
Niemal cała prawda o Wisławie Szymborskiej. Biografia, na którą składają się wiersze poetki, jej  wspomnienia; pamiątki ,kolaże...Z tej książki dowiecie się kogo podziwiała noblistka; co pasjami kolekcjonowała, wreszcie że  w jej mieszkaniu były setki szuflad...Do jednej z nich włożyła statuetkę noblowską i długo jej nie mogła znaleźć...Polecam. M.Janusz

# data[].attributes.headline
Klub Literacki nadał szkolną pocztą wiosenny list -wiersz -do klasy Ia. Zadaniem uczniów było przygotowanie pieknych ilustracji do wiersza Jana Brzechwy,,Nadejście wiosny''. Pierwszoklasiści wywiązali się z zadania znakomicie. Brawo.

# data[].attributes.subject
Klub Literacki nadał szkolną pocztą wiosenny list -wiersz -do klasy Ia. Zadaniem uczniów było przygotowanie pieknych ilustracji do wiersza Jana Brzechwy,,Nadejście wiosny''. Pierwszoklasiści wywiązali się z zadania znakomicie. Brawo.

# data[].attributes.headline
Wiersz Jana Brzechwy ,,Nadejście wiosny'',do którego Uczniowie I a wykonali konkursowe ilustracje.

# data[].attributes.subject
Wiersz Jana Brzechwy ,,Nadejście wiosny'',do którego Uczniowie I a wykonali konkursowe ilustracje.

# data[].attributes.headline
 ,,Ż𝑎𝑑𝑒𝑛 𝑑𝑧𝑖𝑒ń 

# data[].attributes.body
,,Ż𝑎𝑑𝑒𝑛 𝑑𝑧𝑖𝑒ń 𝑠𝑖ę 𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑤𝑡𝑜́𝑟𝑧𝑦,
𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎 𝑑𝑤𝑜́𝑐ℎ 𝑝𝑜𝑑𝑜𝑏𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑛𝑜𝑐𝑦,
𝑑𝑤𝑜́𝑐ℎ 𝑡𝑦𝑐ℎ 𝑠𝑎𝑚𝑦𝑐ℎ 𝑝𝑜𝑐𝑎ł𝑢𝑛𝑘𝑜́𝑤,
𝑑𝑤𝑜́𝑐ℎ 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘𝑖𝑐ℎ 𝑠𝑝𝑜𝑗𝑟𝑧𝑒ń 𝑤 𝑜𝑐𝑧𝑦."
- 𝖿𝗋𝖺𝗀𝗆𝖾𝗇𝗍 𝗐𝗂𝖾𝗋𝗌𝗓𝖺 𝖶𝗂𝗌ł𝖺𝗐𝗒 𝖲𝗓𝗒𝗆𝖻𝗈𝗋𝗌𝗄𝗂𝖾𝗃  ,,𝑁𝑖𝑐 𝑑𝑤𝑎 𝑟𝑎𝑧𝑦"

Milena P. 7c

# data[].attributes.headline
Czy ktoś z Was wie, w jaki sposób  przybędzie wiosna ....

# data[].attributes.subject
Czy ktoś z Was wie, w jaki sposób  przybędzie wiosna ....

# data[].attributes.body
Może łódką ...

# data[].attributes.body
Leci pliszka
spod kamyczka:
- Ja się macie dzieci!
Już przybyła
wiosna miła,
już słoneczko świeci!
-fragment wiersza Marii Konopnickiej ,,Powitanie wiosny"

Karol 5a

# data[].attributes.body
Wiosna w Milanówku

Zakwita czarna sosna nie znam jej imienia
Duch sosny jest widoczny bo w kwiaty się zmienia
Zakwita czarna sosna i krzyczą wiewiórki
Bóg jest tuż obok - w sadzie chodzą Jego córki
Jedna to tamta jabłoń - druga jest morelą
Ta ma kwiatki różowe a tamte się bielą
Światło bije od sosen dębów i wisienek
Za płotem na rowerze przejeżdża pan Zenek
I nawet w suchych liściach w ich tu obecności
Jest teraz trochę światła i trochę ciemności
I złamane gałązki moje przyjaciółki
Wezwane są wieczornym wołaniem kukułki
Nie pytaj mnie czy Bóg się jeszcze kiedyś wcieli
Stań przy mnie - tutaj w świetle sosen grusz moreli

Jarosław Marek Rymkiewicz

# data[].attributes.headline
Poezję można również śpiewać, posłuchajmy....

# data[].attributes.subject
Poezję można również śpiewać, posłuchajmy....

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=3NQnnhlRWmc

# data[].attributes.attachment_link.title
Marek Grechuta / Anawa - Wiosna - ach to ty [Official Audio]

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Sk5QFDx4pbM

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
 World Music - dawniej kanał Muzyka Europejska

# data[].attributes.attachment_link.title
Łucja Prus - Nic dwa razy (się nie zdarza) (Poland) - Sopot Festival 1965 (tekst Wisława Szymborska)

# data[].attributes.headline
Jak uczyć się od przyrody wytrwałości? Opowie nam o tym Wojciech Młynarski:)

# data[].attributes.subject
Jak uczyć się od przyrody wytrwałości? Opowie nam o tym Wojciech Młynarski:)

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=8eqkxUtzOLE

# data[].attributes.attachment_link.title
Wojciech Młynarski  - Moje ulubione drzewo (Leszczyna)

# data[].attributes.body
Wiosna

Naplotkowała sosna, że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro: - Przyjedzie pewno furą
Jeż się najeżył srodze: - Raczej na hulajnodze.
Wąż syknął: - Ja nie wierzę, przyjedzie na rowerze.
Kos gwizdnął: - Wiem coś o tym, przyleci samolotem.
- Skąd znowu - rzekła sroka - ja z niej nie spuszczam oka
i w zeszłym roku w maju widziałam ją w tramwaju.
- Nieprawda wiosna zwykle przyjeżdża motocyklem!
- A ja wam tu dowiodę, że właśnie samochodem.
- Nieprawda, bo w karecie!
- W karecie? - Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko, że płynie własną łódką!
A wiosna przyszła pieszo.
Już kwiaty za nią śpieszą, już trawy przed nią rosną
i szumią - Witaj wiosno!

Przemek 6a

# data[].attributes.body
Poeta urodził się 101 lat temu. Żył tylko 23 lata.  Czy znacie jego "Pieśń o szczęściu"?
Dziś rano cały świat kupiłem
Gwiazdy i słońce, morze, las
I serca, lądy i rzek żyły
Ciebie i siebie, przestrzeń, czas

Dziś rano cały świat kupiłeś
Za jedno serce, cały świat
Nad gwiazdy szczęściem się wybiłeś,
Nad czas i morskie głębie lat...

Gorące morza sercem płyną -
Pozłocie nieprzebytych sław,
Gdzieś rzeki nocy mnie wyminą
W głębokich morzach złotych traw

Chcę czerwień zerwać z kwiatów polnych,
Czerwienią nocy spalić krew,
Jak piersi nieba chcę być wolny,
W chmury się wbić w koronach drzew

Pokaż mniej

# data[].attributes.attachment_link.title
Czeslaw Spiewa & Mela Koteluk - Piesn O Szczesciu

# data[].attributes.headline
Spotkał katar Katarzynę -A - psik!Katarzyna pod pierzynę -A - psik!Sprowadzono wnet doktora -A - psik!„Pani jest na katar chora”. -A - psik!↓Terpentyną grzbiet jej natarł -A - psik!A po chwili sam miał katar -A - psik!Poszedł doktor do rejenta -A - psik!A to właśnie były święta -A - psik!Stoi flaków pełna micha -A - psik!A już rejent w michę kicha -A - psik!Od rejenta poszło dalej -A - psik!Bo się goście pokichali -A - psik!↓Od tych gości ich znów goście -A - psik!Że dudniło jak na moście -A - psik!Przed godziną jedenastą -A - psik!Już kichało całe miasto -A - psik!Aż zabrakło terpentyny -A - psik!Z winy jednej Katarzyny -A - psik!

# data[].attributes.subject
Spotkał katar Katarzynę -A - psik!Katarzyna pod pierzynę -A - psik!Sprowadzono wnet doktora -A - psik!„Pani jest na katar chora”. -A - psik!↓Terpentyną grzbiet jej natarł -A - psik!A po chwili sam miał katar -A - psik!Poszedł doktor do rejenta -A - psik!A to właśnie były święta -A - psik!Stoi flaków pełna micha -A - psik!A już rejent w michę kicha -A - psik!Od rejenta poszło dalej -A - psik!Bo się goście pokichali -A - psik!↓Od tych gości ich znów goście -A - psik!Że dudniło jak na moście -A - psik!Przed godziną jedenastą -A - psik!Już kichało całe miasto -A - psik!Aż zabrakło terpentyny -A - psik!Z winy jednej Katarzyny -A - psik!

# data[].attributes.body
To był mój ulubiony wiersz w 1 klasie. Iza Trzpis 5a

# data[].attributes.body
"Po co mi mówisz"

Co mi mówisz górski strumieniu?
W którym miejscu ze mną się spotkasz?
Ze mną, który także przemijam?...

Zatrzymaj się
- to przemijanie ma sens!

Potok się nie zdumiewa,
lecz zdumiewa się człowiek!

Kiedyś temu zdumieniu
nadano imię "Adam".
Zatrzymaj się...
...we mnie jest miejsce spotkania
" z Przedwiecznym Słowem"

Jeśli chcesz znaleźć źródło
musisz iść do góry, pod prąd.
Gdzie jesteś źródło?
Cisza.
Dlaczego milczysz?
Jakże starannie ukryłeś
tajemnicę twego początku.

Pozwól mi wargi umoczyć
w źródlanej wodzie,
odczuć świeżość.

M.G kl. 7c

# data[].attributes.body
Stoi na stacji lokomotywa,
Ciężka, ogromna i pot z niej spływa:
Tłusta oliwa.
Stoi i sapie, dyszy i dmucha,
Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:
Buch - jak gorąco!
Uch - jak gorąco!
Puff - jak gorąco!
Uff - jak gorąco!
Już ledwo sapie, już ledwo zipie,
A jeszcze palacz węgiel w nią sypie.

Wagony do niej podoczepiali
Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali,
I pełno ludzi w każdym wagonie,
A w jednym krowy, a w drugim konie,
A w trzecim siedzą same grubasy,
Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy,
A czwarty wagon pełen bananów,
A w piątym stoi sześć fortepianów,
W szóstym armata - o! jaka wielka!
Pod każdym kołem żelazna belka!
W siódmym dębowe stoły i szafy,
W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy,
W dziewiątym - same tuczone świnie,
W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie.
A tych wagonów jest ze czterdzieści,
Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści.
Lecz choćby przyszło tysiąc atletów
I każdy zjadłby tysiąc kotletów,
I każdy nie wiem jak się wytężał,
To nie udźwigną, taki to ciężar.

Nagle - gwizd!
Nagle - świst!
Para - buch!
Koła - w ruch!

Najpierw - powoli - jak żółw – ociężale,
Ruszyła - maszyna - po szynach - ospale,
Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem,
I kręci się, kręci się koło za kołem,
I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej,
I dudni, i stuka, łomoce i pędzi,
A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost!
Po torze, po torze, po torze, przez most,
Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las,
I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas,
Do taktu turkoce i puka, i stuka to:
Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to.
Gładko tak, lekko tak toczy się w dal,
Jak gdyby to była piłeczka, nie stal,
Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana,
Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana.

A skądże to, jakże to, czemu tak gna?
A co to to, co to to, kto to tak pcha,
Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch?
To para gorąca wprawiła to w ruch,
To para, co z kotła rurami do tłoków,
A tłoki kołami ruszają z dwóch boków
I gnają, i pchają, i pociąg się toczy,
Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy,
I koła turkocą, i puka, i stuka to:
Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!…

Matilda Cz. Va

# data[].attributes.body
Dwa wiatry

Jeden wiatr -- w polu wiał,
Drugi wiatr -- w sadzie grał:
Cichuteńko, leciuteńko,
Liście pieścił i szeleścił,
Mdlał...

Jeden wiatr -- pędziwiatr!
Fiknął kozła, plackiem spadł,
Skoczył, zawiał, zaszybował,
Świdrem w górę zakołował
I przewrócił się, i wpadł
Na szumiący senny sad,
Gdzie cichutko i leciutko
Liście pieścił i szeleścił
Drugi wiatr...
Sfrunął śniegiem z wiśni kwiat,
Parsknął śmiechem cały sad,
Wziął wiatr brata za kamrata,
Teraz z nim po polu lata,
Gonią obaj chmury, ptaki,
Mkną, wplątują się w wiatraki,
Głupkowate mylą śmigi,
W prawo, w lewo, świst, podrygi,
Dmą płucami ile sił,
Łobuzują, pal je licho!...

A w sadzie cicho, cicho...

Victor Cz. VII c

# data[].attributes.body
Julian Tuwim podobno mówił paniom z towarzystwa "żałuję, że nie poznałem pani dwadzieścia kilo wcześniej".

„Plan, coś co potem wygląda absolutnie inaczej”, warto zapamiętać ten cytat, by pokrzepić się nim w odpowiedniej chwili.

„Rodzynka, stroskane winogrono”, tylko Tuwim mógł wymyślić coś takiego.

„Miłość ci wszystko wybaczy”, tytuł największego przeboju Hanki Ordonówny cytujemy wielokrotnie, gdy chcemy zażartować z wielkiej i nie mającej granic miłości, która wszystko wybacza, a której tak naprawdę nie znamy.

Matilda Cz. Va

# data[].attributes.body
Naplotkowała sosna,
że już się zbliża wiosna.

Kret skrzywił się ponuro:
„Przyjedzie pewnie furą”.

Jeż się najeżył srodze:
„Raczej na hulajnodze”.

Wąż syknął: „Ja nie wierzę.
Przyjedzie na rowerze”.

Kos gwizdnął: „Wiem coś o tym.
Przyleci samolotem”.

„Skąd znowu - rzekła sroka -
Ja jej nie spuszczam z oka
I w zeszłym roku, w maju,
Widziałam ją w tramwaju”.

„Nieprawda! Wiosna zwykle
Przyjeżdża motocyklem!”

„A ja wam to dowiodę,
Że właśnie samochodem”.
Nieprawda, bo w karecie!”
„W karecie? Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko,
Przypłynie własną łódką”.

A wiosna przyszło pieszo -
Już kwiaty z nią się śpieszą,
Już trawy przed nią rosną
I szumią: „Witaj wiosno!”.

Wiersz Jana Brzechwy  ,,Przyjście Wiosny''
Filip 5a

# data[].attributes.headline
Jan Brzechwa                                                     Kaczka-dziwaczka   

# data[].attributes.subject
Jan Brzechwa                                                     Kaczka-dziwaczka   

# data[].attributes.body
Nad rzeczką opodal krzaczka
Mieszkała kaczka-dziwaczka,
Lecz zamiast trzymać się rzeczki
Robiła piesze wycieczki.

Raz poszła więc do fryzjera:
"Poproszę o kilo sera!"

Tuż obok była apteka:
"Poproszę mleka pięć deka."

Z apteki poszła do praczki
Kupować pocztowe znaczki.

Gryzły się kaczki okropnie:
"A niech tę kaczkę gęś kopnie!"

Znosiła jaja na twardo
I miała czubek z kokardą,
A przy tym, na przekór kaczkom,
Czesała się wykałaczką.

Kupiła raz maczku paczkę,
By pisać list drobnym maczkiem.
Zjadając tasiemkę starą
Mówiła, że to makaron,
A gdy połknęła dwa złote,
Mówiła, że odda potem.

Martwiły się inne kaczki:
"Co będzie z takiej dziwaczki?"

Aż wreszcie znalazł się kupiec:
"Na obiad można ją upiec!"

Pan kucharz kaczkę starannie
Piekł, jak należy, w brytfannie,

Lecz zdębiał obiad podając,
Bo z kaczki zrobił się zając,
W dodatku cały w buraczkach.

Taka to była dziwaczka!

Karol 5a

Martwiły się inne kaczki:
"Co będzie z takiej dziwaczki?"

Aż wreszcie znalazł się kupiec:
"Na obiad można ją upiec!"

Pan kucharz kaczkę starannie
Piekł, jak należy, w brytfannie,

Lecz zdębiał obiad podając,
Bo z kaczki zrobił się zając,
W dodatku cały w buraczkach.

Taka to była dziwaczka!

# data[].attributes.headline
JULIAN TUWIM - "Dyzio marzyciel"                                          Po­ło­żył się Dyz­io na łące,          Przy­glą­da się nie­bu błę­kit­ne­mu       I ma­rzy:                                           "Jaka szko­da, że te ob­łocz­ki pły­ną­ce nie są z wa­ni­lio­we­go kre­mu...         A te ró­żo­we -że to nie lody ma­li­no­we...                                                         A te zło­ci­ste, pie­rza­ste -że to nie sto­sy cia­stek...                                      I szko­da, że całe nie­bo nie jest        z tor­tu cze­ko­la­do­we­go...                 Jaki pięk­ny był­by wte­dy świat!    Le­żał­bym so­bie, jak leżę, na tej mu­ra­wie świe­żej, wy­cią­gnął­bym tyl­ko rękę                                                           I jadł... i jadł... i jadł...                

# data[].attributes.subject
JULIAN TUWIM - "Dyzio marzyciel"                                          Po­ło­żył się Dyz­io na łące,          Przy­glą­da się nie­bu błę­kit­ne­mu       I ma­rzy:                                           "Jaka szko­da, że te ob­łocz­ki pły­ną­ce nie są z wa­ni­lio­we­go kre­mu...         A te ró­żo­we -że to nie lody ma­li­no­we...                                                         A te zło­ci­ste, pie­rza­ste -że to nie sto­sy cia­stek...                                      I szko­da, że całe nie­bo nie jest        z tor­tu cze­ko­la­do­we­go...                 Jaki pięk­ny był­by wte­dy świat!    Le­żał­bym so­bie, jak leżę, na tej mu­ra­wie świe­żej, wy­cią­gnął­bym tyl­ko rękę                                                           I jadł... i jadł... i jadł...                

# data[].attributes.body
Sebastian, kl. Va

# data[].attributes.body
"Zdolna jestem niesłychanie,
Najpiękniejsze mam ubranie,
Moja buzia tryska zdrowiem,
Jak coś powiem, to już powiem,
Jak odpowiem, to roztropnie,
W szkole mam najlepsze stopnie,
Śpiewam lepiej niż w operze,
Świetnie jeżdżę na rowerze,
Znakomicie muchy łapię,
Wiem, gdzie Wisła jest na mapie,
Jestem mądra, jestem zgrabna,
Wiotka, słodka i powabna,
A w dodatku, daję słowo,
Mam rodzinę wyjątkową:
Tato mój do pieca sięga,
Moja mama - taka tęga
Moja siostra - taka mała,
A ja jestem - samochwała!

# data[].attributes.body
Gdy wiosna zaśwta,
jest w ogrodzie raz cieniek, raz jaśniej.
Wciąż coś zakwita, przekwita.
Wczoraj kwitło moje serce. Dziś jaśmin.

Natalia Pamuła, VIIc

# data[].attributes.headline
Babcia na wiosnę, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

# data[].attributes.subject
Babcia na wiosnę, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

# data[].attributes.body
Niebo włożyło turban obłoczny z jaskółką,
Jabłonie stoją w wielkich kapeluszach z kwiatów
Szeptania-pogłaskania lecą z pyłem kwiatów
Omijając twarz moją jako liść pożółkłą.

Lipy stroją się w jedwab zielony i nowy,
Jak biżuteria szczęścia płoną sznury kwiatów
Pocałunki żeglują na muzyce kwiatów
Mijając moją szyję w szaliku włóczkowym.

Zamknę najszczelniej serce przed śpiewem słowika
I pójdę przez gąszcz kwitnień, rozkwitów, kwiatów,
Przez chmury całowanych, kołysanych kwiatów,
Nie śmiąc przypiąć do piersi fijołka czy storczyka.

Pod modną parasolką świat w śmiechu się trzęsie.
Patrzy zabójczym okiem zza bukietu kwiatów,
Ma we krwi wszystkie wonie, wszystkie gwiazdy światów,
I ma mnie, jak bezwiedną, zimną łzę na rzęsie.

Natalia Pamuła, VIIc

# data[].attributes.body
Dokąd biegnie ta napisana sarna przez napisany las?
Czy z napisanej wody pić,
która jej pyszczek odbije jak kalka?
Dlaczego łeb podnosi, czy coś słyszy?
Na pożyczonych z prawdy czterech nóżkach wsparta
spod moich palców uchem strzyże.
Cisza – ten wyraz też szeleści po papierze
I rozgarnia
spowodowane słowem „las” gałęzie.

Nad białą kartką czają się do skoku
litery, które mogą ułożyć się źle,
zdania osaczające,
przed którymi nie będzie ratunku.

Jest w kropli atramentu spory zapas
myśliwych z przymrużonym okiem,
gotowych zbiec po stromym piórze w dół,
otoczyć sarnę, złożyć się do strzału.

Zapominają, że nie tu jest życie.
Inne, czarno na białym, panują tu prawa.
Okamgnienie trwać będzie tak długo, jak zechcę,
pozwoli się podzielić na małe wieczności
pełne wstrzymanych w locie kul.
Na zawsze, jeśli każę, nic się tu nie stanie.
Bez mojej woli nawet liść nie spadnie
ani źdźbło się nie ugnie pod kropką kopytka.

Jest więc taki świat,
nad którym los sprawuję niezależny?
Czas, który wiążę łańcuchami znaków?
Istnienie na mój rozkaz nieustanne?

Radość pisania.
Możność utrwalania.
Zemsta ręki śmiertelnej.

Kuba G. kl. 5a

# data[].attributes.body
Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć
Zamiast dmuchać na zimne
Na gorącym się sparzyć
Z deszczu pobiec pod rynnę
Trzeba marzyć

Gdy spadają jak liście
Kartki dat z kalendarzy
Kiedy szaro i mgliście
Trzeba marzyć
W chłodnej, pustej godzinie
Na swój los się odważyć
Nim twe szczęście cię minie
Trzeba marzyć

W rytmie wietrznej tęsknoty
Wraca fala do plaży
Ty pamiętaj wciąż o tym
Trzeba marzyć
Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć

Ewa 7c

# data[].attributes.body
Pochyla się sosna ku sośnie i szumi...
A o czym? O wiośnie.
Że wiosna wędruje po dróżkach
i czary wyczynia jak wróżka.

Gdy wiosna uśmiechem zabłyśnie,
to z ziemi wyrasta przebiśnieg.
Gdzie stanie, w tym miejscu za chwilę
pojawia się śliczny zawilec.

Gdy wita się z wiosną leszczyna,
to wiosna jej kotki przypina.
Stanęła dziś wiosna nad klonem
i klon ma już pączki zielone.
A dąb się ogromnie złości
i też zielenieje... z zazdrości.

Jakub B. kl. 5a

# data[].attributes.body
Święto obchodzone corocznie 21 marca, ustanowione przez UNESCO jesienią 1999 roku. Celem tego dnia jest promocja czytania, pisania, publikowania i nauczania poezji na całym świecie.

# data[].attributes.body
Naplotkowała sosna,
że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro:
„Przyjedzie pewnie furą”.
Jeż się najeżył srodze:
„Raczej na hulajnodze”.
Wąż syknął: „Ja nie wierzę.
Przyjedzie na rowerze”.
Kos gwizdnął: „Wiem coś o tym.
Przyleci samolotem”.
„Skąd znowu - rzekła sroka -
Ja jej nie spuszczam z oka
I w zeszłym roku, w maju,
Widziałam ją w tramwaju”.
„Nieprawda! Wiosna zwykle
Przyjeżdża motocyklem!”
„A ja wam to dowiodę,
Że właśnie samochodem”.
„Nieprawda, bo w karecie!”
„W karecie? Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko,
Przypłynie własną łódką”.
A wiosna przyszło pieszo -
Już kwiaty z nią się śpieszą,
Już trawy przed nią rosną
I szumią: „Witaj wiosno!”.
Marcel P 6a

# data[].attributes.body
Kocham żyć,
Biegać, śmiać się i być.
Kocham cały świat,
Pełen zalet i wad.

Nawet w śnie biegam po łące.
Zrywam śłodkie jaskry błyszczące.
Wszystko w wokoło śmieje się do mnie..
Piękno, przyjaźń są tuż koło mnie.

Ziemię ogarniam miłością.
Cieszę się dzieci wolnością.
Nie chcę żadnych zmian.
Być szczęśliwą- to mój plan.

Amelia S. Kl 5a

# data[].attributes.body
Biega, krzyczy pan Hilary:
"Gdzie są moje okulary"

Szuka w spodniach i w surducie,
W prawym bucie, w lewym bucie.

Wszystko w szafach poprzewracał,
Maca szlafrok, palto maca.

"Skandal" krzyczy - nie do wiary!
Ktoś mi ukradł okulary!?

Pod kanapą, na kanapie,
Wszędzie szuka, parska, sapie!

Szpera w piecu i w kominie,
W mysiej dziurze i w pianinie.

Już podłogę chce odrywać,
Już policję zaczął wzywać.

Nagle - zerknął do lusterka?
Nie chce wierzyć? Znowu zerka.

Znalazł! Są! Okazało się,
Że je ma na własnym nosie.

Ksawery Kotwica kl. Va

# data[].attributes.body
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego.

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą.

# data[].attributes.body
lubię tęsknić
wspinać się po poręczy dźwięku i koloru
w usta otwarte chwytać
zapach zmarznięty

lubię moją samotność
zawieszoną wyżej
niż most
rękoma obejmujący niebo

miłość moją
idącą boso
po śniegu

OM

# data[].attributes.body
Gromadę dziś się pochwali,
Pochwali się zbiegowi🤬>I miasto.
Na rynkach się stosy zapali
I buchnie wielkie ognisko,
I tłum na ulicę wylegnie
Z kątów wypełznie, z nor wybiegnie
Świętować wiosnę w mieście,
Świętować jurne święto.
I Ciebie się pochwali,
Brzuchu w biodrach szerokich,
Niewiasto!
Oliwia Si. 7c

# data[].attributes.body
Naplotkowała sosna,
że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro:

„Przyjedzie pewnie furą”.
Jeż się najeżył srodze:
„Raczej na hulajnodze”.

Wąż syknął: „Ja nie wierzę.
Przyjedzie na rowerze”.

Kos gwizdnął: „Wiem coś o tym.
Przyleci samolotem”.

„Skąd znowu - rzekła sroka -
Ja jej nie spuszczam z oka
I w zeszłym roku, w maju,
Widziałam ją w tramwaju”.

„Nieprawda! Wiosna zwykle
Przyjeżdża motocyklem!”

„A ja wam to dowiodę,
Że właśnie samochodem”.

„Nieprawda, bo w karecie!”
„W karecie? Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko,
Przypłynie własną łódką”.

A wiosna przyszło pieszo -
Już kwiaty z nią się śpieszą,
Już trawy przed nią rosną
I szumią: „Witaj wiosno!”.
Mikołaj. Z 7c

# data[].attributes.body
Na brzegu błękitnej rzeczki
Mieszkają małe smuteczki
Ten pierwszy jest z tego powodu
Że nie wolno wchodzić do ogrodu
Drugi że woda nie chce być sucha,
Trzeci że mucha wleciała do ucha

Na brzegu błękitnej rzeczki
Mieszkają małe smuteczki
Ten pierwszy jest z tego powodu,
Że nie wolno wchodzić do ogrodu,
Że nie można gryźć w nogę sąsiada
I że z nieba kiełbasa nie spada
A ostatni smuteczek jest i to,
Że człowiek jedzie, a piesek musi biec piechotą
Lecz wystarczy pieskowi dać mleczko
I już nie ma smuteczków nad rzeczką.
Maja Niekurzak

# data[].attributes.headline
 Fragment wiersza ,,Sen we śnie" -Edgar Allan Poe

# data[].attributes.subject
 Fragment wiersza ,,Sen we śnie" -Edgar Allan Poe

# data[].attributes.body
Z pocałunkiem pożegnania,
Kiedy nadszedł czas rozstania,
Dziś już wyznać się nie wzbraniam:
Miałaś rację - teraz wiem -
Życie moje było snem,
Cóż, nadzieja uszła w cień!
A czy nocą, czyli w dzień,
Czy na jawie, czy w marzeniu -
Jednak utonęła w cieniu.

Milena Piech kl. 5a

# data[].attributes.body
Usiadł szpak na skraju budki,
wygwizduje ptasie nutki.
A świerszcz woła głosem cienkim:
- szpaczku, naucz nas piosenki!
Szpak nie słucha i w zapale,
wesolutko gwiżdże dalej...
Piosnka jedna, druga, trzecia...
Skończył koncert i odleciał...
Oliwia Si.