# data[].attributes.body
We wtorek 25 kwietnia w szkolnej bibliotece odbył się konkurs pięknego czytania dla klas młodszych szkoły podstawowej. Rozgrywki toczyły się w dwóch etapach. Najpierw uczniowie mogli popisać się swoimi umiejętnościami czytelniczymi prezentując przygotowany przez siebie tekst. Do kolejnych eliminacji dostało się 2 z 5 uczniów z każdej klasy. Następne zadanie polegało na przeczytaniu wylosowanego tekstu  wybranej książki. Najmłodsi adepci naszej szkoły świetnie bawili się czytając fragmenty różnych utworów: „Dzieci z Bullerbyn”, „Kubuś Puchatek”, „Jacek, Wacek i Pankracek”, „Mikołajek”, „Sposób na Elfa”, „Przygody Filonka Bezogonka”. Wspólnie słuchali opowieści o kotkach, pieskach, przygodach dzieci w swoim wieku. W międzyczasie uczniowie mogli odpocząć uczestnicząc w zabawie z chustą przygotowanej przez panią Annę Sosnowską oraz zjeść słodką przekąskę. Czekając na wyniki konkursu bawili się w „głuchy telefon”. Jury w składzie: Mariola Seredyn, Kinga Próchniak i Anna Sosnowska wybrało z każdej klasy Mistrza Pięknego Czytania. Zostali nimi: z kl.1a – Krzysztof Zając, z kl. 1b – Ada Kuś, z kl. 2a – Alicja Kazanowska, z kl. 3a – Franciszek Świtalski. Tytuł laureata i 2 miejsce otrzymali: z kl.1a – Tymon Wójtowicz, z kl. 1b – Zofia Cieślik, z kl. 2a – Maria Binienda, z kl. 3a – Hanna Niedzielska. Wszystkim uczestnikom serdecznie gratulujemy i życzymy dalszego kształcenia umiejętności czytelniczych.

# data[].attributes.headline
KONKURS O ŻYCIU I TWÓRCZOŚCI ALEKSANDRA FREDRY

# data[].attributes.subject
KONKURS O ŻYCIU I TWÓRCZOŚCI ALEKSANDRA FREDRY

# data[].attributes.body
W roku 2023 obchodzimy 230 rocznicę urodzin Aleksandra Fredry, wybitnego polskiego komediopisarza, pamiętnikarza oraz uczestnika wojen napoleońskich. Ponad trzydzieści osób z klas 1ap, 1bp, 1gp oraz 2ep wzięło udział w teście wiedzy dotyczącym niezwykle barwnej biografii pisarza oraz treści najsłynniejszej jego komedii pod tytułem „Zemsta”. Stanęli przed niełatwym zadaniem, ponieważ niektóre pytania zawierały kilka poprawnych odpowiedzi. Najlepsi okazali się: Paulina Próchniak, kl. 1bp (23 punkty na 32); Wiktoria Chaber, kl. 2ep (20 punktów) oraz Karina Michońska, kl. 1bp (18 punktów). Gratulujemy!

# data[].attributes.body
W tym roku święty Walenty nie ominął również szkolnej biblioteki. Przez cały tydzień każdy uczeń i nauczyciel, który wypożyczył książkę, otrzymał papierowe serce, na którym mógł napisać walentynkę do biblioteki, za co w podziękowaniu otrzymał słodki poczęstunek. Ozdobiły one tablicę znajdującą się przed czytelnią. Wszyscy mogli przeczytać, za co kochana jest nasza biblioteka.

# data[].attributes.headline
Szkolny konkurs recytatorski "Spotkanie z poezją Marii Konopnickiej"

# data[].attributes.subject
Szkolny konkurs recytatorski "Spotkanie z poezją Marii Konopnickiej"

# data[].attributes.body
15 listopada 2022 roku odbył się w naszej szkole konkurs recytatorski „Spotkanie z poezją Marii Konopnickiej”. Wydarzenie zostało zorganizowane w związku z 180. rocznicą urodzin pisarki i ustanowieniem jej patronem mijającego 2022 roku. Wzięło w nim udział 30 uczniów szkoły podstawowej oraz 12 uczniów liceum.

Uczniowie szkoły podstawowej zachwycili świetnym pamięciowym opanowaniem tekstu, ciekawą interpretacją i kulturą słowa. Pod względem ogólnego wyrazu artystycznego szczególnie wyróżniła się Hanna Milanowska, uczennica kl. II A, której przyznano miano Osobowości Scenicznej. Laureatami konkursu zostali: Nikodem Kucio kl. I A, Julia Więsztal kl. II A, Jakub Sosnowski kl. III A, Lena Mazurek kl. IV A. Wyróżnienia otrzymali: Pola Sulima kl. I A, Gabriel Tyrkowski kl. I B, Hanna Niedzielska kl. III A, Kinga Kupisz kl. IV A.

Uczniowie liceum popisali się ciekawym doborem wierszy, ukazując Marię Konopnicką w zupełnie nowym świetle. Pierwsze miejsce przyznano Patrycji Łubek z kl. IV Bp, drugie miejsce otrzymała Ilona Bisek z kl. I Bp, zaś trzecie – Amelia Szeląg z kl. I Ap. Wyróżnienie otrzymały Wiktoria Kucięba z kl. I Ap oraz Olga Zdun z kl. II Cp. Ponadto dwoje uczniów z Ukrainy Sofiia Kushper z kl. I Gp oraz Viacheslav Karbivnychyi kl. I Cp zostało docenionych przez komisję specjalnym wyróżnieniem.

# data[].attributes.body
29 listopada 2022 roku uczniowie klas I szkoły podstawowej zostali pasowani na czytelników szkolnej biblioteki. Wykazali się znajomością reguł, których należy w bibliotece przestrzegać, powtórzyli prośby książek dotyczące zasad obchodzenia się z nimi oraz obiecali regularnie odwiedzać szkolną bibliotekę. Członkowie koła bibliotecznego zadbali o część artystyczną. Nie zabrakło drobnych upominków i pamiątkowych gadżetów. Wszyscy bardzo się cieszymy i mamy nadzieję, że od dziś książka stanie się wiernym przyjacielem naszych najmłodszych uczniów!

# data[].attributes.body
11 października w naszej szkole kolejny raz miała miejsce Ogólnopolska akcja bicia rekordu w liczbie osób czytających na przerwie.  Wydarzenie odbyło się w ramach kampanii społecznej „Cała Polska czyta dzieciom”. Udział wzięli wszyscy uczniowie oraz pracownicy szkoły. Akcja została zorganizowana przez bibliotekę szkolną, w której został wydzielona specjalna strefa czytania. Dodatkowo koło biblioteczne przygotowało kilka atrakcji: łamańce językowe, piękne sentencje autorstwa znanych artystów, bookcrossing.

Na tle szkoły wyróżniały się klasy najmłodsze. Dzieci z klasy 3 przygotowały własną strefę czytania, transparenty zachęcające do czytania oraz przebrały się za ulubione postacie bajkowe. W klasie 1 uczniom przeczytał bajkę gość specjalny – pani policjantka z KPP, która  opowiadała też o prawach dziecka. W klasie 5 dużym zainteresowaniem cieszyły się albumy o Janie Pawle II oraz historie z życia świętych.

W liceum niekwestionowanym liderem w czytaniu była klasa 3Bp. Uczniowie wraz z wychowawczynią czytali ulubione książki przyniesione tego dnia z domowych biblioteczek.

# data[].attributes.body
15 września uczniowie klas 3 „a”, „b”, „c” oraz „f” wzięli udział w ogólnopolskiej akcji Narodowe Czytanie. W tym roku zmierzyli się z wybranymi utworami z tomu "Ballady i romanse" Adama Mickiewicza. Dziękujemy organizatorom na czele z p. Małgorzatą Berlińską oraz wytrwałym słuchaczom!

# data[].attributes.body
W czwartek 31 marca, pod hasłem: "Wojciech Cejrowski wśród dzikich plemion", w naszej szkole odbył się VI konkurs czytelniczy poświęcony reportażowi. Wzięli w nim udział uczniowie liceum.

A oto jego wyniki:                                                                                                                                                                                                      I miejsce - Gabriela Wrótniak - 3cp LO                                                                                                                                                        II miejsce - Wiktoria Peterwas - 3bp LO                                                                                                                                                      III miejsce - Zuzanna Muzyka - 3bp LO

Pytania konkursowe dotyczyły informacji o podróżniku, wiedzy o reportażu jako gatunku publicystycznym, znajomości książki „Gringo wśród dzikich plemion” oraz wybranych odcinków „Boso przez świat”. Najlepsi otrzymali nagrody książkowe oraz plecaki turystyczne, ufundowane przez organizatorów.

# data[].attributes.body
Konkurs czytelniczy dla uczniów klas młodszych na najwięcej przeczytanych książek rozstrzygnięty!

W okresie od 18 stycznia do 30 kwietnia 2022 roku uczniowie klas młodszych brali udział w zawodach zorganizowanych przez bibliotekę szkolną. Ich zadaniem było przeczytanie jak najwięcej ilości stron. Po przeczytaniu opowiadali o treści utworów nauczycielom bibliotekarzom. Wielu uczniów z ochotą uczestniczyło w tej książkowej rywalizacji. Na podium mogli znaleźć się uczniowie z klas 2 i 3, którzy przeczytali ponad 1000 stron oraz uczniowie klasy 1, którzy przeczytali ponad 500 stron. Każdy, kto przeczytał chociaż jedną książkę  otrzymał nagrodę – otrzymał książeczkę z naklejkami i breloczek z odblaskiem. W klasie 1 – było to 11 osób, w klasie 2 – 16 a w klasie 3 – 14.

Wśród laureatów znalazło  się  6 osób: Hania Niedzielska z kl. 2A – I miejsce  (ponad 2 tysiące przeczytanych stron), Julcia Kuba  z kl. 3A  - II miejsce (ponad 2 tysiące stron),  Kinga Kupisz z kl. 3 A – III miejsce (ponad tysiąc stron), Marysia Binienda  z kl. 1A – IV miejsce (ponad tysiąc stron), Julia Więsztal z kl. 1A  - V miejsce (ponad 500 stron), Jakub Klimkowicz z kl. 1 A – VI miejsce (ponad 500 stron). Wygrali książkę z serii „Zaopiekuj się mną”, długopis, notes, torbę i otrzymali dyplom. Nagrody zostały ufundowane przez Radę Rodziców szkoły oraz Wydział Promocji Urzędu Miasta w Puławach.

Wszystkim czytelnikom serdecznie gratulujemy!

# data[].attributes.body
W marcowe piątkowe popołudnie po zachodzie słońca uczniowie klasy 8 SP bawili się w pokoju zagadek w bibliotece szkolnej. Tematem przewodnim escape room-u był Hogwart – Szkoła Magii i Czarodziejstwa. Uczestnicy zostali powitani przez tajemniczy tubalny głos wydobywający się z głośnika radiowęzła szkolnego, który podyktował im pierwszą wskazówkę. Aby wydostać się z pokoju młodzież  musiała rozwiązać szereg zadań: tłumaczenie listu z języka angielskiego, rozwiązywanie krzyżówki z hasłami dotyczącymi różnych przedmiotów szkolnych np. biologii, fizyki, historii, rozpoznawanie melodii piosenki, rozwiązywanie zadań matematycznych, odszyfrowywanie wiadomości posługując się szyfrem Cezara, a nawet wykonywanie przysiadów. Potrzebna była współpraca i wiadomości zapamiętane z lekcji. Nie było łatwo, tym bardziej, że uczniów rozpraszał poltergeist Irytek ukryty w Dziale  Ksiąg  Zakazanych. Obu grupom udało się rozwiązać wszystkie zadania i wydostać  z pokoju.

# data[].attributes.body
W dniu 11.10  2021 w szkole  miała miejsce wystawa o Stanisławie Lemie pt. „Lem nie z tej ziemi”. Uczniowie pięciu klas liceum mogli nie tylko ją     obejrzeć, ale również wysłuchać ciekawej prelekcji prowadzonej przez      bibliotekarzy z Biblioteki Miejskiej w Puławach, w czasie której przybliżona została sylwetka pisarza. Wykład opierał się na wspomnieniach napisanych przez syna autora Tomasza Lema „Awantury na tle powszechnego             ciążenia”. Słuchacze dowiedzieli się o  zainteresowaniach   pisarza, jego zwyczajach, warsztacie literackim i twórczości. Warsztaty połączone zostały z promocją księgozbioru szkolnej biblioteki poprzez zaprezentowanie dostępnych w niej książek tego autora.

# data[].attributes.headline
„Inni nie znaczy gorsi” - jak oswoić autyzm?

# data[].attributes.subject
„Inni nie znaczy gorsi” - jak oswoić autyzm?

# data[].attributes.body
26 października 2021 r miał miejsce spotkanie dotyczące autyzmu, które ze względu na zagrożenie       epidemiologiczne odbyło się w formie on-line. Prelekcja dla uczniów z klasy 3bp prowadzona była przez pana Edwarda Bolaka, współpracownika fundacji Wspólnota Nadziei wspierającej osoby dorosłe z głębokim        autyzmem,  zamieszkujące w ośrodku  Farma Życia w Więckowicach.

Uczniowie obejrzeli ciekawy film o mieszkańcach farmy i dowiedzieli się jak wygląda praca na farmie. Duża część spotkania poświęcona była diagnostyce i objawom spectrum autyzmu. Na koniec uczniowie zadawali pytania. Spotkanie było poprzedzone akcją informacyjną na temat autyzmu, podczas której uczniowie tej    klasy przygotowali i  rozwiesili plakaty przybliżające wiedzę o autyzmie i Farmie Życia. Uczniowie zapoznali się również z księgozbiorem biblioteki dotyczącym tej tematyki.

# data[].attributes.headline
"Przerwa na czytanie" - bicie rekordu w czytaniu na przerwie

# data[].attributes.subject
"Przerwa na czytanie" - bicie rekordu w czytaniu na przerwie

# data[].attributes.body
W dosyć trudnych warunkach, ze względu na dużą ilość klas uczących się zdalnie, 28 października została      przeprowadzona w szkole akcja czytelnicza „Przerwa na czytanie – bicie rekordu w czytaniu na przerwie”.         Akcja ta realizowana jest w ramach Międzynarodowego Miesiąca Bibliotek Szkolnych oraz kampanii społecznej „Cała Polska czyta dzieciom”.

Cieszy fakt, że mimo niesprzyjających okoliczności, ale zgodnie z aktualnymi wytycznymi sanitarnymi, udało nam się być częścią tak wielkiego i pomysłowego wydarzenia czytelniczego.

# data[].attributes.headline
Konkurs recytatorski "Jan Brzechwa uczy i bawi"

# data[].attributes.subject
Konkurs recytatorski "Jan Brzechwa uczy i bawi"

# data[].attributes.body
Jan Brzechwa zajmuje szczególne miejsce w sercach wielu     pokoleń młodszych  i starszych Polaków.  Jeszcze przed II wojną światową zachwycaliśmy się jego "Kaczką Dziwaczką" czy „Skarżypytą”. Mimo upływu 55 lat od śmierci poety,      Brzechwa nadal uczy i bawi. Udowodnili to uczniowie klas czwartej i piątej szkoły podstawowej, którzy 16 grudnia wzięli udział w konkursie recytatorskim zorganizowanym przez      bibliotekę szkolną i nauczycieli polonistów. W ich wykonaniu usłyszeliśmy piękne prezentacje takich wierszy jak:                "Samochwała”, „Kwoka”, „Kłamczucha”, „Leń” czy „Kaczka    dziwaczka”. Najlepszymi w konkursie okazali się: Iga Muranyi z klasy czwartej oraz Krzysztof Sosnowski, Gabriela Skwarek, Julia Wankiewicz z klasy piątej. Wyróżnienie otrzymała     Anastasiia Soltys. Osoby te zostały nagrodzone świetnymi   ocenami z języka polskiego oraz nagrodami książkowymi.

# data[].attributes.headline
Wyniki konkursu recytatorskiego - "Spotkanie z poezją Czesława Miłosza"

# data[].attributes.subject
Wyniki konkursu recytatorskiego - "Spotkanie z poezją Czesława Miłosza"

# data[].attributes.body
I miejsce - Klaudia Eciak, kl. IId
II miejsce - Anna Dymek, kl. IIep
III miejsce - Wiktoria Kolibska , kl. Ibp

# data[].attributes.body
Zapraszamy! Obejrzyj naszą prezentację!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Biblioteka szkolnaZaprasza!

Padlety

Ciekawe wydarzenia z książką w tle

Nowości wydawnicze!

Dla maturzystów

Dla ósmoklasistów

Aktualności i propozycje

Lista nowych książek

Biblioteka na YouTube

Powtórka przed egzaminem

NOWOŚCI - PREZENTACJE

To jest osadzony dokument pakietu Microsoft Office obsługiwany przez aplikację Office.

Konkurs "Fotografia - kawałki życia" -miejsce 1

Biblioteczny escape - room

Konkurs "Tysiąc powodów, by czytać"

Konkurs fotograficzny "Fotografia - kawałki życia" - miejsce 3

Konkurs fotograficzny "Fotografia - kawałki życia" - miejsce 2

Inscenizacja wiersza

Biblioteczny escape - room

Lekcja biblioteczna

Zajęcia w bibliotece

Dzień głośnego czytania

Konkurs na okładkę ulubionej książki

Spotkania z ciekawymi ludźmi

Konkurs recytatorski

Spotkania z ciekawymi ludźmi

Konkurs o reportażu

Akcja "Narodowe czytanie"

Witamy pierwszaków w bibliotece

Dzień Języka Ojczystego

Warsztaty tworzenia papieru czerpanego

"List" - Weronika SzydłowskaCzłowiek, kiedy jest mały, ciągle chce być w centrum uwagi. Dzieci od najmłodszych lat powtarzają, że w przyszłości zostaną aktorem, piosenkarzem, malarzem czy sportowcem. Potrzebują być zauważone, a ta dziecięca, niewinna pewność siebie dodaje im uroku i przede wszystkim pewności siebie.Od kiedy pamiętam, zawsze chciałam pracować w bibliotece. Wielu uważa, że to nudna praca, ale dla mnie jest fascynująca. Piękne miejsce, do którego przychodzą rozmaici ludzie z potrzebą znalezienia książki idealnej dla siebie i do tego ten seraficzny zapach drewna połączonego z papierem dzieł literackich. Moja fascynacja zaczęła się, od kiedy byłam małą dziewczynką. Odwiedziłam wtedy najpiękniejsze miejsce na ziemi. Tak mi się przynajmniej wydawało. Razem z moją rodzicielką odwiedziłyśmy bibliotekę w Admont. Mama pracowała wtedy w Austrii już kilka miesięcy, żeby zarobić pieniądze na moje wychowanie. Ja mieszkałam przez ten czas w niewielkim domku na wsi razem z dziadkami, a mój wyjazd spowodowany był przerwą wakacyjną. Cieszyłam się już samą wycieczką i tym, że miałam możliwość zobaczenia mojej mamy, ale sytuacja zmieniła się, gdy dotarłyśmy do tej przepięknej górskiej miejscowości.Sama podróż nie trwała długo. Zieleń traw i rozwijający się w przedniej szybie pejzaż gór, absorbował każdego, powodując dziką fascynację i narastający spokój. Obserwowałam to miasteczko, jak żyje. Ludzie chodzący po uliczkach wydawali się tak szczęśliwi, że chciałam poznać sekret ich uśmiechów. Włóczyłyśmy się z mamą po wielu różnych firmach zajmujących się zaopatrywaniem sklepów, restauracji czy magazynów handlowych znajdujących się w całej Austrii. Było to dla mnie tak nowe doznanie, ponieważ pierwszy raz opuściłam granice swojego kraju, a dodatkowo przyjechałam do miejsca, gdzie każdy mówi w języku niemieckim.- Mamo, patrz! Tam jest zamek - krzyknęłam, gdy razem z moją rodzicielką przemierzałyśmy ulice położone niedaleko rzeki, przez którą wjeżdżałyśmy do miasta.- Nie, słonko, to klasztor - odpowiedziała mi siedząca obok mnie kobieta. Ciekawiło mnie, kiedy ona zwróciła uwagę na to, co pokazuję, będąc tak skupioną na drodze. A może ten widok tak wielkiego budynku nie był dla niej obcy?- Klasztor?- Tak. Klasztory są to budynki, w których mieszkają zakonnicy, którzy są związani z jakąś religią - odpowiedziała mi, ale dodała po chwili, widząc mój pytający wzrok. - Pamiętasz, jak rok temu wróciłam do domu z zakupów i miałam w siatce stosik książek? Dałam ci kilka z nich, na przykład "Zaczarowany ogród", "W pustyni i puszczy". Mówiłam, że przydadzą ci się do szkoły, ale nie chciałaś słuchać i wieczorem zaczęłaś szukać tej odpowiedniej. Ty czytałaś wtedy "Charlie i fabryka czekolady", a ja czytałam "Imię róży". To ta książka, w czarnej oprawce, co chciałaś, bym ci ją poczytała. Główny bohater był zakonnikiem i mieszkał w klasztorze.- Czy on też mieszkał w takim miejscu?- Tak, skarbie. Może nie w tym dokładnie, ale podobnym. Tutaj klasztor jest bardzo wyjątkowy. W środku znajduje się kilka muzeów i piękna biblioteka.- Pójdziemy zobaczyć? - spytałam zaciekawiona opowieścią mojej mamy.- Powinnyśmy jechać dalej, bo niedługo będzie południe, a wtedy wielu mieszkańców przerywa swój dzień pracy, by pójść na obiad, ale może akurat zdążymy wrócić przed tą przerwą.Puściła mi oczko i przejechała dalej, aby po chwili zjechać na parking przy wielkim jasnym ogrodzeniu. Tak właśnie znalazłam się w bibliotece. Pamiętam, że uwielbiałam słuchać jej opowieści. Moja mama była dla mnie najmądrzejszą kobietą na świecie. Bardzo często nie rozumiałam, co do mnie mówi, ale sam sposób intonacji, z jakim się wyrażała, przyciągał uwagę. Gdy weszłyśmy na teren klasztoru, omal nie upadłam z wrażenia. Oprócz wspaniałego kościoła, który był piękny, ale trochę straszny, na obszarze posiadłości rozpościerał się długi pas zieleni z wieloma barwnymi drzewami i rabatami kwiatowymi. Wiosną wszystko kwitło w oszałamiający sposób, powodując dodatkowo narastające zainteresowanie. Pragnęłam wyrwać się z uścisku trzymającej mnie kobiety i biec przed siebie, skakać, tańczyć, bawić się. Zamiast tego kurczowo przytrzymywałam się większej dłoni i obserwowałam otoczenie z otwartymi szeroko oczami. Nie spodziewałam się, że za chwilę zobaczę coś, co wyglądało jak bajka.Weszłyśmy do pomieszczenia, które przypominało naprawdę prawdziwy pałac. Czułam się magicznie, krocząc przez salę wypełnioną bielą ścian i regałów, na których było pełno różnych książek. Dodatkowo królewskie było zdobienie niektórych elementów złotem. Nad nami górował sufit wypełniony malowidłami niemal mitologicznymi. Czułam na sobie wzrok bóstw, które przypominały mi motyw jak z "Spętanych przez bogów" lub z "Mitologii", którą czytała mi niedawno babcia. Nie zwracałam nawet uwagi na słowa mamy:- Ten sufit namalował Bartolomeo Altomonte. Ten człowiek urodził się w Warszawie, wiesz? On... Hej! Laura, gdzie ty uciekasz?Nie mogłam się powstrzymać i biegałam po całej sali. Liczba tych komnat była ogromna, ale nie przytłaczająca. Długie korytarze, drewniane lub marmurowe regały i na koniec te freski. Cieszyłam się, że brakowało w tych godzinach ludzi. Tak jak wcześniej się dowiedziałam, prawdopodobnie odwiedzający znajdowali się wtedy na obiedzie. Czułam się bardzo swobodnie, a przy każdym kroku dostawałam skrzydeł jak Ikar. Znajdowałam sobie jedną, majestatyczną szafkę, losowałam trzy książki i biegłam znów do mamy, by mi je przetłumaczyła z niemieckiego.- "Trzej muszkieterowie"... a to " Retoryka" Arystotelesa, bardzo trudny utwór. Pokaż jeszcze raz, słońce. Tutaj masz "Eneidę" - odpowiadała mi, co i raz rzucając nowymi dla mnie tytułami. Słyszałam co chwilę - a to "Lekcja" jakiegoś Eugene Ionesco, a to "Pochwała głupoty", którą stworzył Erazm. Uwielbiałam każdy kolejny tytuł coraz bardziej i bardziej. Była to melodia dla moich uszu i wiedziałam, że muszę zapamiętać tych książek jak najwięcej.W tym dniu czułam się jak aniołek, któremu pozwolono opuścić niebo, i który wszedł do raju. Od tamtego czasu naprawdę pokochałam miejsce zwane biblioteką oraz samą literaturę. Książki, które czytałam przez te dwanaście lat, były zmaterializowanymi wspomnieniami, które powracały raz na jakiś czas. Czasem słabe, a czasem z podwójną siłą. Oprócz klasycznych szkolnych lektur, skupiałam się na poznawaniu tych z zakresu rozszerzonego i nie tylko. Odwiedzałam regularnie również bibliotekę szkolną, ale także gminną. Co prawda nie były tak efektowne, jak ta z Admont, ale dziękowałam każdemu, kto tam pracował, za to, że mam możliwość odwiedzania tego miejsca w każdym dniu.Gdy dorosłam, wiedziałam już, czym zajmę się w swoim życiu. Chciałam stworzyć miejsce, które będą odwiedzać ludzie, nie tylko z przymusu spowodowanego szkołą, czy obowiązkiem samokształcenia się w różnych dziedzinach. Pragnęłam stworzyć miejsce, gdzie czytanie "Stu lat samotności" zamiast przynosić trudność, razem z akompaniamentem wystroju tematycznego przyniesie spokój i dodatkowe chęci do zagłębiania się w tę lekturę. I udało mi się! Nie było to łatwe i zajęło ogrom czasu. Sam plan miałam stworzony już od dzieciństwa, od kiedy wróciłam z Austrii. Po szkole średniej poszłam na bibliotekoznawstwo połączone z archiwistyką. Spełniałam marzenia w swój własny, harmonijny sposób. Kupiłam budynek za zaoszczędzone przez całe życie pieniądze i wykreowałam w nim oblicze historii literatury.Wielu ludzi, gdy przychodzi do mnie, doznaje szoku. Wcale się nie dziwię, a wręcz przeciwnie - ja czekam na taką reakcję. Wiem, że jest to przekroczenie pewnych granic moralnych i etycznych. Atrakcyjność tego miejsca powoduje ekspresja w każdym centymetrze sali. Połączyłam nowoczesność ze starożytnością, antykiem. Mój budynek przedstawia podział na dziesięć wielkich epok w historii. Począwszy od średniowiecza, a kończąc na współczesności. Ale nie to jest najpiękniejsze. W swoim życiu miałam wiele wzlotów i upadków. Na początku nikt nie chciał przychodzić do miejsca, które dla mnie było rajem na ziemi. Ale nie poddawałam się dzięki jednej rzeczy, a dokładnie dzięki jednej osobie.Była ponura jesień, wieczór, gdy poznałam pana Franciszka. To on stał się dla mnie motorem do realizacji marzeń i poniekąd to dla niego zapragnęłam dalej prowadzić swoją działalność. Po kilku miesiącach od otwarcia biblioteki ludzie coraz mniej zaglądali do niej. Często proponowałam przeróżne warsztaty szkołom czy domom opieki. Potrzebowałam człowieka, który przyjdzie do mojej drewnianej lady, stojącej na przeciwko ogromnego portalu, i powie:- Dzień dobry, gdzie znajdę "Harrego Pottera i Zakon Feniksa"A ja z fascynacją odpowiedziałabym:- Proszę iść na piętro, drugie wejście po lewej; siódma kolumna i czwarta od góry półka. Tam znajdzie pan/pani cały zbiór o tym młodym czarodziejuNiekiedy następowały dni, w których nie miałam ani jednej duszyczki. Nie rozmawiałam z żadną osobą, która chciałaby siąść na kanapie w mojej bibliotece i zaczytać się w lekturze. Do momentu, gdy przyszedł do mnie starszy mężczyzna, pochylony przez chorobę i opierający cały swój ciężar na drewnianej lasce. Przyszedł do mnie pewnego razu i wręczył mi listę. Kawałek pergaminu, z wypisanymi tytułami pięciu książek. Do dziś mogę je wyrecytować, bo zapadły mi w pamięć i zostały tam do dziś:"Utopia" Tomasz Morus"Kandyd" Wolter"Wieża" Gustaw Herling-Grudziński"Gargantua i Pantagruel" Francois Villon"Zew krwi" Jack LondonTa ostatnia najbardziej zapadła mi w pamięć. Była taka inna niż pozostałe, taka niepasująca. Zdziwiłam się bardzo, gdy dostałam tę listę, lecz nie protestowałam i wzięłam się za swoją pracę. Po wielu latach kolekcjonowania zbiorów byłam w stanie przekazać ludziom znaczną część literatury światowej. Byłam dumna z tak pokaźnej kolekcji, którą udało mi się zebrać. Z wyniosłością poszłam na piętro i po chwili wróciłam z kartonem książek z kartki. Mężczyzna podziękował mi z uśmiechem, zdejmując przy tym swój czarny beret osłaniający siwą głowę przed mroźnym, listopadowym wiatrem. Był to ostatni "klient" w tym dniu, po którym moje myśli były pełne pytań: Dlaczego przyszedł tak późno? Skąd miał tą listę? Dlaczego był taki tajemniczy? Nigdy wcześniej nie zdarzyło mi się, że ktoś kto przyszedł do mnie, by znaleźć książkę, tak zapadł mi w pamięć. To było coś nowego i fascynującego. To niespodziewane spotkanie dodało mi więcej siły, by dążyć do celu i spełniać to dzięcięce marzenie z przeszłości. Od nowa poczułam nadzieję, że to, co robię, ma jakiś sens. I gdy tylko nastał poranek, tak jak codziennie, wstałam, wyszykowałam się i ruszyłam w kierunku centrum. Byłam bardzo optymistycznie nastawiona i każdego gościa witałam z wielkim uśmiechem, wyciągając przy tym pomocną dłoń życzliwości ludzkiej. Jednakże ten dzień był taki jak poprzedni, garstka ludzi, która się przewinęła, mogłaby być zliczona na palcach jednej ręki. Ale nie przejmowałam się tym tak bardzo.Dokładnie po miesiącu od tego wieczornego spotkania przyszedł ponownie znany mi już starszy mężczyzna. Z trzęsącymi się rękami oddał mi zbiór, który wypożyczył i podał mi kolejną kartkę pergaminu, tym razem w kolorze brudnej bieli. Następne pięć tytułów dostarczałam mu równo co miesiąc. Wiedziałam, że czytał je wszystkie bardzo dokładnie, bo po jakimś czasie zaczęliśmy swobodnie rozmawiać na temat fabuły każdej z tych książek. Może nie znałam ich wszystkich tak idealnie, jakbym chciała, ale moja wiedza wystarczała mi, by przez chwilę stworzyć pełną sielanki konwersację z panem Franciszkiem. Niekiedy nie przychodził sam. Gdy zima się skończyła i zaczynały się cieplejsze dni, przy jego boku przychodziły małe istotki. Dzieciaki, jak przypuszczałam wnuczęta, były równie zafascynowane moją biblioteką jak ja, gdy pojechałam odwiedzić mamę w Austrii. Biegały, brykały i nie przeszkadzał mi nawet hałas, który przy okazji czyniły. Uwielbiałam patrze na uśmiech, jaki powoduje coś, co stworzyłam i co przyprawiało mnie o dumę. Dziewczynka i chłopczyk razem ze swoim dziadkiem przychodzili raz na jakiś czas i wtedy też oprócz szablonowej kartki papieru otrzymywałam polecenie od tych małych istot, by znaleźć im "coś ciekawego". Chciałam, żeby poznały magię schowaną między stronami dzieł, więc dawałam im zawsze po dwie książki zagraniczne oraz polskie. Miałam nadzieję, że utwory takie jak "Mikołajek", "Dzieci z Bullerbyn", "Akademia pana Kleksa", "Opowieść wigilijna" czy "Mały Książę" spowodują, iż pokochają to, co kryje się w tych książkach. Wierzyłam, że wartości, jakie kryją się w czytaniu, pomogą im w rozpoznaniu najpiękniejszych historii w ich własnym życiu. Nie myliłam się. Przy naszych spotkaniach, choć chwilowych, opowiadały mi o swoich przygodach w taki sposób, że można z tego stworzyć pełną rewelacyjnych scen powieść. Nawet pan Franciszek dziękował mi za to, że dzieciaki odnalazły pasję, dzięki której uczą się więcej.Ten rytuał, jaki następował w każdym miesiącu, spowodował, że odnalazłam ponowne szczęście w wykonywanym przeze mnie zawodzie. Sama na nowo zaczęłam sięgać po utwory, które swego czasu zawsze omijałam i zostawiałam na daleką przyszłość. Któregoś dnia, gdy o godzinie 16:00 przyszedł ten przemiły staruszek, zapytałam:- Tutaj ma pan kolejne książki. Niestety, "Najdłuższa podróż" jest tylko jedna, więc widać po niej już zużycie. - powiedziałam z uśmiechem, by po chwili dodać - Panie Franciszku, miałam pytać już dawno, ale trochę się bałam. Skąd pan bierze pomysły na te wszystkie książki. Przeczytał ich pan już tyle i to z każdej epoki minimum trzy. Jakim cudem nie ma pan jeszcze dosyć?- Wie pani, nigdy nie skupiałem się na literaturze. Jeszcze w szkole przeczytałem może "Pana Tadeusza" i "Iliadę" a potem zapomniałem, że istnieje taki dział w sztuce. Za to moja żona uwielbiała książki. Tak jak pani. Widzę w was ten sam zachwyt w oczach, gdy czujecie zapach papieru, najlepiej starego i widok pięknej oprawy.- Ma pan szczęście - zaśmiałam się życzliwie, poprawiając opadający kosmyk włosów- Miałem. Moja żona odeszła dwa lata temu, wtedy kiedy ja trafiłem do tej biblioteki. Wszystkie pięć tytułów książek, które daje pani co miesiąc, są to zbiory polecone mi przez moją najdroższą. Chciała, żebym poznał magię, której nigdy nie doceniałem w literaturze. Tak naprawdę, gdybym jej nie stracił, nigdy bym też jej nie poznał. Pozostawiła mi list, w którym było napisane: "Czytelnik może żyć życiem tysiąca ludzi, zanim umrze. [...] Człowiek, który nie czyta, ma tylko jedno życie." Te słowa Georga Martina trafiły do mojego obolałego po stracie serca tak bardzo, że kartki z tytułami książek, zostawione w szkatułce mojej żony, zacząłem od razu, prawie z miejsca, wypożyczać. Chciałem poczuć cząstkę straconego siebie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Biblioteka szkolna zaprasza by A B. on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Biblioteka szkolnaZaprasza! Padlety Ciekawe wydarzenia z książką w tle Nowości wydawnicze! Dla maturzystów Dla ósmoklasistów Aktualności i propozycje Lista nowych książek Biblioteka na YouTube Powtórka przed egzaminem NOWOŚCI - PREZENTACJE To jest osadzony dokument pakietu Microsoft Office obsługiwany przez aplikację Office.

# data[].attributes.headline
CO ZROBIĆ, BY DZIECKO CHĘTNIE SIĘGAŁO PO KSIĄŻKI? 7 PRAKTYCZNYCH WSKAZÓWEK!

# data[].attributes.subject
CO ZROBIĆ, BY DZIECKO CHĘTNIE SIĘGAŁO PO KSIĄŻKI? 7 PRAKTYCZNYCH WSKAZÓWEK!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miłość do książek rodzi się w domowym zaciszu, przy mądrym wsparciu ze strony rodziców.

Na czym owo wsparcie powinno polegać? Co zrobić, by dziecko nie tylko sięgało po książki i je czytało, ale także czerpało z tego przyjemność? Rodzicu, pomóż dziecku rozkochać się w czytaniu!

1. Czytaj w obecności dziecka.

Na nic mówienie o tym, że czytanie książek jest czymś ważnym i atrakcyjnym, na nic zachęcanie, jeśli dziecko nigdy nie miało okazji zobaczyć rodziców z książką w ręce, dlatego... nie żałuj czasu na czytanie - pokaż, że jest to dla Ciebie przyjemność.

Dzieci, których rodzice czytają, chętniej sięgają po książki.

Nawet mając napięty grafik, warto wygospodarować choć kilkanaście minut w ciągu dnia, by zrelaksować się przy kubku smacznej herbaty i dobrej lekturze. W ten sposób załatwisz dwie sprawy jednocześnie: zatroszczysz się o swoje dziecko, dając mu dobry przykład do naśladowania (pokażesz, że książki są obecne w Twoim życiu, a więc warte uwagi), ale także o siebie - własny komfort oraz rozwój. Czy to nie brzmi jak plan idealny?

Pozwól się przyłapać - czytaj, kiedy Twoje dziecko znajduje się w pobliżu.

2. Zapewnij dziecku dostęp do książek.

Niech znajdują się w jego zasięgu, by mogło swobodnie z nich korzystać. Zadbaj o to, żeby były dostosowane do jego wieku, wrażliwości, umiejętności oraz zainteresowań - zarówno pod względem treści, szaty graficznej, jak i materiałów wykorzystanych do ich wykonania.

Ważne jest to, aby oswajać z książką (także jako przedmiotem) już najmłodsze dzieci, udostępniając im odpowiednio dobrane pozycje, które będą mogły samodzielnie odkrywać - wzbudzające ciekawość i angażujące wiele zmysłów.

3. Czytaj wraz z dzieckiem - na głos.

Uczyńcie tych kilka chwil - każdego dnia - oczekiwanym, wyjątkowym, ulubionym czasem. Niech będzie dla Was okazją do dobrej zabawy, wspólnego doświadczania, okazywania czułości, poznawania siebie coraz lepiej - po prostu bycia razem. Jeśli Twoje dziecko skojarzy książki z tym, co sprawia mu radość, jest dla niego miłe i przyjemne, istnieje duże prawdopodobieństwo, że chętnie będzie po nie sięgać (nie tylko teraz, ale także w przyszłości).

Kiedy czytasz dziecku, koniecznie staraj się modulować głos, dostosowując go do charakteru postaci oraz odczuwanych przez nie emocji.

Graj mimiką, gestami - spróbuj "wejść w skórę bohaterów".

Zadawaj dziecku pytania na temat czytanego tekstu i pozwól mu udzielać rozbudowanych odpowiedzi.

Rozmawiajcie o tym, co przeczytaliście, co się wydarzyło, wyrażajcie swoje myśli, uczucia.

Wspólnie zastanawiajcie się nad tym: co może wydarzyć się za chwilę; dlaczego bohaterowie postąpili w określony sposób; co mogli czuć w sytuacji, w jakiej się znaleźli; jak zachowaliby się, gdyby mogli postąpić inaczej; jakiej rady moglibyście im udzielić; jak jeszcze mogłoby wyglądać zakończenie...

Wykorzystujcie ilustracje - rozmawiajcie o tym, co znajduje się na obrazkach, wymyślajcie zagadki, dotyczące szczegółów.

Pojawienie się trudnych tematów potraktuj jako okazję do rozmowy o istotnych sprawach oraz problemach, z którymi można się zetknąć w codziennym życiu.

Kiedy zacząć czytać dziecku na głos? Od pierwszych chwil po jego narodzinach, a najlepiej jeszcze wcześniej - gdy znajduje się w łonie mamy.

Nie myśl jednak, że głośne czytanie jest dobre tylko dla maluchów - warto czytać także ze starszymi dziećmi i pielęgnować ten zwyczaj, by trwał jak najdłużej.

4. Ogranicz czas, jaki spędzacie przed ekranem.

Tak, tak, mowa nie tylko o dziecku, ale całej rodzinie! Zmniejszenie intensywności korzystania z sieci, smartfonów, tabletów i komputerów na rzecz podejmowania wspólnych aktywności offline, wyjdzie Wam na dobre. Dziś, w dobie edukacji i pracy zdalnej, jest to szczególnie trudne, ale też niezwykle potrzebne. Być może wystarczy wprowadzenie niewielkich zmian, takich jak ustalenie dziennego limitu korzystania z internetu i multimediów czy umówienie się, w jakich sytuacjach nie będziecie używać telefonów. Czeka Was niemałe wyzwanie, jednak szybko zauważycie pozytywne efekty.

Dla dzieci, które mają niekontrolowany dostęp do internetu, bajek czy gier komputerowych, książki - najzwyczajniej w świecie - będą mało interesujące. Potrzeba podjęcia odpowiednich działań, a także czasu i wytrwałości, by mogło się to zmienić.

5. Wypożyczajcie książki z miejscowej biblioteki.

Częste wizyty w bibliotece spowodują, że stanie się ona dla Twojego dziecka znajomym miejscem, w którym będzie czuło się swobodnie - a więc dobrze i naturalnie. Z tego też powodu chętniej oraz bez skrępowania odwiedzi ją, gdy dorośnie.

Pamiętaj, by pozwolić dziecku wybierać książki razem z Tobą! Potraktujcie to jako świetną przygodę (mieszczącą się w granicach zasad, panujących w bibliotece). Szukajcie pozycji, które z jednej strony zainteresują je, przyciągną uwagę, z drugiej zaś będą przekazywały wzniosłe wartości i promowały właściwe postawy.

Znajdźcie swoją ulubioną serię książek i za każdym razem wypożyczajcie jedną z jej części - Twoje dziecko z pewnością będzie wypatrywać na półkach kolejnych egzemplarzy, by móc poznać dalsze losy bohaterów, których zna i lubi.

Ogromną zaletą bibliotek jest to, że nie trzeba wydawać fortuny, by mieć dostęp do atrakcyjnych, pięknie wydanych książek.

6. Pokaż dziecku, że książki są źródłem wiedzy.

Książki mogą być źródłem relaksu, rozrywki, ale i wiedzy! Szukajcie w nich informacji na temat interesujących Was zagadnień, odpowiedzi na trudne pytania lub praktycznych wskazówek. Doskonałą okazją do tego, by pokazać dziecku, gdzie szukać potwierdzonych, a więc wiarygodnych informacji, będzie moment, w którym zapyta Cię o coś, czego nie wiesz. Wykorzystaj go. Razem zajrzyjcie do książki, by nauczyć się czegoś nowego.

7. Twórzcie razem własne książki.

Dokładnie tak! Nie muszą być obszerne, wystarczy kilka stron.

Razem zastanówcie się, o czym będzie Wasza książka. Wymyślcie tytuł, przygotujcie ilustracje oraz okładkę.

Wykonanie zależy od Waszych pomysłów, możliwości i materiałów, jakimi dysponujecie. Możecie rysować, malować, wyklejać, szyć, a w przypadku dłuższego tekstu (starsze dzieci) nawet wydrukować i oprawić. Jeżeli planujecie wykorzystać kartki, połączcie je ze sobą w sposób, jaki najbardziej Wam odpowiada - przy pomocy zszywacza, igły i nitki, ozdobnej tasiemki, taśmy klejącej, kleju czy wycinanek.

Towarzysz dziecku, ale pozwól mu jak najwięcej zrobić samodzielnie - to ma być przede wszystkim jego dzieło.

Pamiętaj o tym, by docenić starania swojej pociechy - pochwal, np. za pracę, jaką włożyło w wykonanie książeczki, dokładność, cierpliwość, ciekawe pomysły, pozostawienie miejsca pracy w czystości.

Wasze zaangażowanie, dobra zabawa oraz radość z tworzenia są ważniejsze niż efekt końcowy.

Kiedy książka będzie gotowa, przeczytajcie (obejrzyjcie) ją wspólnie "od deski do deski" i sięgajcie po nią zawsze wtedy, gdy zechcecie miło spędzić razem czas.

................................................

Jakie są Wasze sposoby na to, by obudzić w dzieciach zapał do czytania? Zachęcam do podzielenia się nimi w komentarzach.

# data[].attributes.attachment_link.title
CO ZROBIĆ, BY DZIECKO CHĘTNIE SIĘGAŁO PO KSIĄŻKI? 7 PRAKTYCZNYCH WSKAZÓWEK! - Psycholog dla rodziny

# data[].attributes.attachment_link.description
Na czym owo wsparcie powinno polegać? Co zrobić, by dziecko nie tylko sięgało po książki i je czytało, ale także czerpało z tego przyjemność? Rodzicu, pomóż dziecku rozkochać się w czytaniu! Na nic mówienie o tym, że czytanie książek jest czymś ważnym i atrakcyjnym, na nic zachęcanie, jeśli dziecko nigdy nie miało okazji zobaczyć rodziców z książką w ręce, dlatego...

# data[].attributes.body
1-15 stycznia

# data[].attributes.body
16-31 stycznia

# data[].attributes.body
1-14 lutego

# data[].attributes.body
15 - 28 lutego

# data[].attributes.body
1-15 marca

# data[].attributes.body
16 - 31 marca

# data[].attributes.body
1-15 kwietnia

# data[].attributes.body
16 - 30 kwietnia

# data[].attributes.body
1 - 15 maja

# data[].attributes.body
16 - 31 maja

# data[].attributes.body
1 - 15 czerwca

# data[].attributes.body
16-30 czerwca

# data[].attributes.body
1-15 lipca

# data[].attributes.body
16-31 lipca

# data[].attributes.body
1-15 sierpnia

# data[].attributes.body
1-15 września

# data[].attributes.body
16-30 września

# data[].attributes.body
1-15 października

# data[].attributes.body
16 - 31 grudnia