# data[].attributes.body
Η πρεσβυωπία αποτελεί ένα πρόβλημα που εμφανίζεται σε όλους τους ανθρώπους μετά την ηλικία των 40-45 ετών. Στην ουσία δεν πρόκειται για πάθηση αλλά για τη φυσιολογική διαδικασία γήρανσης του κρυσταλλοειδούς φακού του οφθαλμού. Βασικό σύμπτωμα είναι η μειωμένη όραση για κοντά. Το άτομο δυσκολεύεται να διαβάσει και κουράζεται μετά από σύντομο διάστημα κοντινής εργασίας. Στην αρχή της εμφάνισης των συμπτωμάτων, το άτομο με πρεσβυωπία ανακουφίζεται από τα ενοχλήματα απομακρύνοντας από τα μάτια του το αντικείμενο που θέλει να δει καθαρά ή το έντυπο που θέλει να διαβάσει. Mε την πάροδο όμως των χρόνων η προοδευτική μείωση της ικανότητας για προσαρμογή κάνει την ανάγνωση όλο και πιο δύσκολη και τελικά πρακτικά αδύνατη.

# data[].attributes.headline
ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑ

# data[].attributes.subject
ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑ

# data[].attributes.body
Η υπερμετρωπία είναι η διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία μία παράλληλη δέσμη ακτινών εισερχόμενη στο μάτι δεν εστιάζεται στον αμφιβληστροειδή αλλά τον συναντά πριν ακόμη σχηματίσει εστία. Έτσι κάθε σημείο ενός αντικειμένου απεικονίζεται στον αμφιβληστροειδή σαν κύκλος σύγχυσης και το αντικείμενο φαίνεται θολό. Το υπερμετρωπικό μάτι δε μπορεί να δει καθαρά ούτε τα μακρινά ούτε τα κοντινά αντικείμενα.

# data[].attributes.headline
ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
Στον αστιγματισμό, η διαθλαστική δύναμη του ματιού δεν είναι η ίδια σε όλους τους μεσημβρινούς, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η συγκέντρωση των εισερχομένων στο μάτι ακτινών σε ένα σημείο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο αστιγματισμός οφείλεται σε διαταραχές του σχήματος του κερατοειδούς.

# data[].attributes.body
Η μυωπία είναι η διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία οι ακτίνες του φωτός δε συγκεντρώνονται στον αμφιβληστροειδή, όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Το βασικό σύμπτωμά της είναι η θολή αντίληψη των μακρινών αντικειμένων. Ο μύωπας για να δει καθαρά τα μακρινά αντικείμενα συχνά εκμεταλλεύεται το μηχανισμό του στενοπικού δίσκου μισοκλείνοντας τα μάτια και στενεύοντας τη βλεφαρική του σχισμή.

# data[].attributes.headline
ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

# data[].attributes.subject
ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

# data[].attributes.body
Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι η οφθαλμική κατάσταση, στην οποία ο αμφιβληστροειδής αποκολλάται από τα υποκείμενα στρώματα του οφθαλμού. Ο αμφιβληστροειδής δε λειτουργεί όταν είναι αποκολλημένος και η όραση είναι θολή. Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι ένα σοβαρό πρόβλημα και σχεδόν πάντοτε προκαλεί τύφλωση εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως.

# data[].attributes.body
Το γλαύκωμα (glaucoma) είναι συχνή πάθηση του οφθαλμού που προσβάλλει εκατομμύρια ανθρώπους. Χαρακτηρίζεται ως μια ύπουλη και μη αναστρέψιμη οφθαλμική κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην απόλυτη τύφλωση, στην περίπτωση που δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Το γλαύκωμα οφείλεται συνήθως στην υψηλή πίεση των υγρών, στο εσωτερικό του οφθαλμού. Η πίεση αυτή που καλείται ενδοφθάλμια πίεση, αυξάνει τον κίνδυνο προοδευτικής καταστροφής του οπτικού νεύρου, με αποτέλεσμα την απώλεια της όρασης.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Οφθαλμολογικό Κέντρο Ophthalmica

# data[].attributes.attachment_link.title
Γλαύκωμα | Οφθαλμολογικό Κέντρο Ophthalmica

# data[].attributes.attachment_link.description
Το γλαύκωμα προκαλείται από την αδυναμία απαγωγής του υγρού που φυσιολογικά παράγεται στο εσωτερικό του οφθαλμού. Αυτό οδηγεί στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Με τον χρόνο, η πίεση που ασκείται στο οπτικό νεύρο, μπορεί να οδηγήσει σε προοδευτική και μη αναστρέψιμη βλάβη αυτού και μόνιμη απώλεια όρασης.

# data[].attributes.headline
ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ

# data[].attributes.subject
ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ

# data[].attributes.body
Η ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας είναι μια πάθηση της ωχράς κηλίδας που προκαλεί προοδευτική απώλεια της κεντρικής όρασης και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες σοβαρής μείωσης της όρασης. Η εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε προχωρημένη μορφή μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση με τη νομική σημασία του όρου,όμως δεν καταλήγει σε ολοκληρωτική τύφλωση αφού η περιφερική όραση συνήθως παραμένει ανέπαφη. Η ζημιά που προκαλείται από τον εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας συνήθως δεν αναστρέφεται, αλλά η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του μεγέθους της απώλειας της όρασης και στην σταθεροποίηση της κατάστασης.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας είναι μια πάθηση της ωχράς κηλίδας που προκαλεί προοδευτική απώλεια της κεντρικής όρασης και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες σοβαρής μείωσης της όρασης. Η εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε προχωρημένη μορφή μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση με τη νομική σημασία του όρου, όμως δεν καταλήγει σε ολοκληρωτική τύφλωση αφού η περιφερική όραση συνήθως παραμένει ανέπαφη. Η ζημιά που προκαλείται από τον εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας συνήθως δεν αναστρέφεται, αλλά η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του μεγέθους της απώλειας της όρασης και στην σταθεροποίηση της κατάστασης.

Η πάθηση μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες ωστόσο η ηλικία, η διατροφή, το κάπνισμα και η έκθεση στον ήλιο είναι παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση της. Άτομα με θετικό οικογενειακό ιστορικό συνίσταται να κάνουν συχνότερα έλεγχο γιατί ο κίνδυνος να εμφανίσουν την ασθένεια είναι μεγαλύτερος.

Τα συμπτώματα που παρουσιάζουν οι ασθενείς που νοσούν είναι θόλωση της όρασης, παραμόρφωση των ευθείων γραμμών (φαίνονται κυματιστές), δυσκολία ανάγνωσης (λείπουν γράμματα ή συλλαβές από τις λέξεις), μείωση της αντίληψης των χρωματικών αντιθέσεων και παρουσία σκοτεινών σημείων στην κεντρική όραση.

Η έγκυρη διάγνωση γίνεται μόνο από τον οφθαλμίατρο με έλεγχο του αμφιβληστροειδούς με βυθοσκόπηση και με έλεγχο των αγγείων του βυθού με φλουοροαγγειογραφία και αγγειογραφία με ινδοκυανίνη. Η πλέον συνήθης διαδικασία διάγνωσης είναι ένα είδος αξονικής τομογραφίας, η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) που επιτρέπει την ανάλυση όλων των δομών και των στιβάδων στην περιοχή της ωχράς.

Υπάρχουν δύο τύποι εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Η ξηρόυ τύπου (μη- εξιδρωματική ή ατροφική) που είναι πιο διαδεδομένη και εξελίσσεται συνήθως αργά και η υγρού τύπου (εξιδρωματική ή νεοαγγειακή) που είναι λιγότερο συχνή αλλά αποτελεί την πιο σοβαρή μορφή της νόσου. Η υγρού τύπου είναι υπεύθυνη για το 90% των περιπτώσεων σοβαρής απώλειας στην όραση και μπορεί να προκαλέσει σημαντική μείωση της οπτικής οξύτητας μέσα σε διάστημα ενός έτους.

Ξηρού τύπου

Η απώλεια της όρασης στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας ξηρού τύπου οφείλεται στην μακροχρόνια εναπόθεση πρωτεϊνών και λιπιδίων στην περιοχή που βρίσκεται κάτω από ένα προστατευτικό στρώμα κυττάρων που ονομάζεται μελάγχρουν επιθήλιο αμφιβληστροειδούς (RPE) και διαχωρίζει τον αμφιβληστροειδή από το χοριοειδή χιτώνα. Από τις εναποθέσεις των ουσιών δημιουργούνται όζοι που μοιάζουν με κίτρινες κουκκίδες και ονομάζονται ντρούζεν (drusen). Οι μικρές ποσότητες ντρούζεν δεν προκαλούν συνήθως απώλεια της όρασης όσο όμως αυξάνουν σε αριθμό και επεκτείνονται, οδηγούν σε καταστροφή των φωτοευαίσθητων κυττάρων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο αμφιβληστροειδής να εμφανίζει ατροφία στην περιοχή της ωχράς, που συχνά αναφέρεται και ως γεωγραφική ατροφία. Οι βλάβες αυτές προκαλούν ένα σκοτεινό σημείο στο κέντρο της όρασης που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να γίνει πιο εκτεταμένο.

Υγρού τύπου

Η υγρή εκφύλιση ωχράς κηλίδας εμφανίζεται όταν το μελάγχρουν επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς δεν μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη νέων, εύθραυστων, παθολογικών, αιμοφόρων αγγείων κάτω από την ωχρά κηλίδα (χοριοειδική νεοαγγείωση). Μια πρωτεΐνη που ονομάζεται αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF) είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη των αγγείων και την διαρροή υγρών και αίματος. Η διαρροή αυτή δημιουργεί οίδημα και αλλοιώσεις που καταστρέφουν τα φωτοευαίσθητα κύτταρα της ωχράς, επιφέροντας σταδιακή απώλεια της κεντρικής όρασης.

Στην εκφύλιση της ωχράς ξηρού τύπου, δεν υπάρχει θεραπευτική αγωγή, γι' αυτό συνιστάται η λήψη προληπτικών μέτρων και ο συχνός έλεγχος για ανίχνευση τυχόν αλλαγών στην όραση. Υπάρχει κίνδυνος μετατροπή της σε υγρού τύπου σε ένα ποσοστό περίπου 30%. Για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου συνίσταται η λήψη ειδικών συμπληρωμάτων διατροφής και πολυβιταμινούχων σκευασμάτων σε συνεννόηση με τον οφθαλμίατρο, η αποφυγή του καπνίσματος, η χρήση γυαλιών ηλίου με ειδικά φίλτρα για προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία, η υιοθέτηση μιας ισορροπημένης διατροφής, η ρύθμιση της πίεσης και της χοληστερίνης και ο συχνός αυτοέλεγχος με χρήση του λεγόμενου πίνακα του Amsler για τον εντοπισμό των αλλαγών στην όραση.

Για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της ωχράς υγρού τύπου, χρησιμοποιείται η δραστική ουσία ρανιμπιζουμάμπη. Η ρανιβιζουμάμπη περιορίζει την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων και ελέγχει τη διαρροή και τη διόγκωση. Η ουσία χορηγείται με ενδουαλοειδική ένεση από εξειδικευμένο οφθαλμίατρο σε συνθήκες αποστείρωσης και σε περιβάλλον χειρουργείου. Η διαδικασία δεν διαρκεί πολύ, συνήθως είναι ανώδυνη και δεν χρειάζεται παραμονή στο νοσοκομείο. Το θεραπευτικό σχήμα ξεκινάει με τρεις μηνιαίες εκχύσεις, μία κάθε μήνα για του τρεις πρώτους μήνες και επαναλαμβάνονται ανάλογα με την πορεία της νόσου. Το απαραίτητο χρονικό διάστημα για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων είναι ο ένας μήνας.

Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε ουσιαστική θεραπεία για την αντιμετώπιση της υγρής μορφής της νόσου. Το 2000 εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία αλλά είχε αποτελέσματα σε επιλεγμένες περιπτώσεις γι΄αυτό και σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια. Η χρήσης της ρανιμπιζουμάμπης ξεκίνησε το 2007 και θεωρείται η τυπική θεραπεία για την υγρή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας εμφανίζεται συνήθως σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών όμως ορισμένες μορφές της νόσου μπορεί να προσβάλουν και νεαρότερα άτομα. Η λήψη προληπτικών μέτρων είναι σημαντική για την καλύτερη πορεία της νόσου. Στην περίπτωση προχωρημένης εκφυλίσεως μπορούν να χρησιμοποιηθούν βοηθήματα χαμηλής όρασης που μεγεθύνουν την εικόνα των αντικειμένων ή μεγαλώνουν το οπτικό πεδίο.

# data[].attributes.attachment_link.title
Εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας είναι μια πάθηση της ωχράς κηλίδας που προκαλεί προοδευτική απώλεια της κεντρικής όρασης και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες σοβαρής μείωσης της όρασης. Η εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε προχωρημένη μορφή μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση με τη νομική σημασία του όρου, όμως δεν καταλήγει σε ολοκληρωτική τύφλωση αφού η περιφερική όραση συνήθως παραμένει ανέπαφη.

# data[].attributes.headline
ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ

# data[].attributes.subject
ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ

# data[].attributes.body
Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη, που προσβάλλει το εσωτερικό των ματιών.

Οφείλεται στη βλαβερή επίδραση που έχει η παρατεταμένη υπεργλυκαιμία στα μικρά αγγεία του αμφιβληστροειδή, του νευρικού χιτώνα του ματιού που προσλαμβάνει τα οπτικά ερεθίσματα.

Είναι μια προοδευτική νόσος και, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για την όραση.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τι είναι ο σακχαρώδης διαβήτης;

Ο σακχαρώδης διαβήτης, ή πιο απλά διαβήτης, είναι μια ομάδα μεταβολικών νοσημάτων, όπου παρατηρούνται υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα.

Οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης ινσουλίνης ή σε αντίσταση των κυττάρων του οργανισμού στη δράση της ή και στα δύο. Η ινσουλίνη εκκρίνεται από το πάγκρεας και είναι απαραίτητη στα κύτταρα, ώστε να μπορούν να προσλαμβάνουν και να χρησιμοποιούν τη γλυκόζη ως πηγή ενέργειας.

Αναγνωρίζονται σήμερα 3 κύριοι τύποι διαβήτη:

1. Ο διαβήτης τύπου 1 (παλαιότερα γνωστός ως ινσουλινοεξαρτώμενος ή νεανικός διαβήτης), που αποτελεί το 5-10% των περιπτώσεων και εμφανίζεται κυρίως στην παιδική ηλικία.

2. Ο διαβήτης τύπου 2 (παλαιότερα γνωστός ως μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης ή διαβήτης των ενηλίκων), που αποτελεί το 90% τωνπεριπτώσεων και εμφανίζεται κυρίως σε υπέρβαρους ενήλικες.

3. Ο διαβήτης της κύησης.

Τα συμπτώματα του διαβήτη χαρακτηρίζονται από την κλασική τριάδα, πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία. Οι νεφροί δεν μπορούν να επαναρροφήσουν τη γλυκόζη, όταν αυτή αυξηθεί πάνω από κάποια επίπεδα, με αποτέλεσμα να διαφεύγει στα ούρα συμπαρασύροντας μαζί της πολύ νερό (πολυουρία). Η απώλεια νερού με τα ούρα προκαλεί αυξημένη ανάγκη για πρόσληψή του (πολυδιψία), ενώ η αυξημένη όρεξη (πολυφαγία) οφείλεται στην αδυναμία του οργανισμού να χρησιμοποιήσει την ενέργεια που προσλαμβάνει με την τροφή με συνέπεια να εξακολουθεί να πεινάει.

Πρόκειται για σοβαρότατη νόσο, που προσβάλλει τα περισσότερα συστήματα του οργανισμού. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει πολλές οξείες και χρόνιες επιπλοκές, ακόμα και το θάνατο.

Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει πια λάβει διαστάσεις "επιδημίας" σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα εκτιμάται ότι πάνω από 400 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από διαβήτη και το κόστος από τις συνέπειες της νόσου ξεπέρασε το μισό τρισεκατομμύριο ευρώ το 2014. Στη χώρα μας οι γνωστοί διαβητικοί ανέρχονται σε 400.000, αλλά ο πραγματικός αριθμός μαζί με τις αδιάγνωστες περιπτώσεις μπορεί και να ξεπερνά τις 600.000.

Η ετυμολογία της λέξης "Διαβήτης" προέρχεται από το ρήμα "διαβαίνω".
Το χρησιμοποίησε πρώτος ο Έλληνας γιατρός της αρχαιότητας Απολλώνιος ο Μεμφίτης γύρω στο 230 π.Χ., για να περιγράψει το φαινόμενο πολυδιψίας και πολυουρίας των διαβητικών ασθενών.
Είναι σαν το νερό, που πίνει συνεχώς ο διαβητικός, να "διαβαίνει" από μέσα του και να αποβάλλεται αναλλοίωτο κατά την ούρηση.

Τι είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια;

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη, που προσβάλλει το εσωτερικό των ματιών.

Οφείλεται στη βλαβερή επίδραση που έχει η παρατεταμένη υπεργλυκαιμία στα μικρά αγγεία του αμφιβληστροειδή, του νευρικού χιτώνα του ματιού που προσλαμβάνει τα οπτικά ερεθίσματα.

Είναι μια προοδευτική νόσος και, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για την όραση.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αμφιβληστροειδοπάθεια

# data[].attributes.attachment_link.title
Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια - Athens Eye Hospital

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο σακχαρώδης διαβήτης, ή πιο απλά διαβήτης, είναι μια ομάδα μεταβολικών νοσημάτων, όπου παρατηρούνται υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης ινσουλίνης ή σε αντίσταση των κυττάρων του οργανισμού στη δράση της ή και στα δύο.

# data[].attributes.body
Ο κερατόκωνος (keratoconus) είναι μια οφθαλμική κατάσταση στην οποία η φυσιολογική δομή – σχήμα του κερατοειδούς χιτώνα σταδιακά λεπταίνει, δημιουργώντας έναν κωνικού τύπου κερατοειδή .

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Οφθαλμολογικό Κέντρο Ophthalmica

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Επιπρόσθετες ερωτήσεις
Επιπρόσθετες ερωτήσεις: Είναι σύνηθες να χρησιμοποιούνται διαφορετικοί φακοί επαφής σε κάθε οφθαλμό;
Οι φακοί επαφής στοχεύουν στο να διατηρούν τη συμμετρία και στους δύο οφθαλμούς. Αυτό συνήθως απλοποιεί τη φροντίδα τους, οπότε αποφεύγονται και άλλες πιθανές καταστάσεις. Ωστόσο δεν είναι διόλου απίθανο να απαιτείται η εφαρμογή διαφορετικών φακών επαφής, ώστε να διατηρηθεί ένα ιδανικό αποτέλεσμα.
Έχει γίνει κάποια έρευνα σχετικά με την εφαρμογή των βλαστοκυττάρων του ασθενούς για τη δημιουργία κερατοειδούς;
Τέτοια έρευνα πράγματι είναι γνωστό πως λαμβάνει χώρα πολλά χρόνια τώρα και για τον κερατοειδή και έχει γίνει σημαντική πρόοδος στον χώρο του βιοσυνθετικού κερατοειδούς. Ωστόσο απέχουμε ακόμα από οποιασδήποτε πρακτική εφαρμογή.

Από τότε που φοράω RPG φακούς κοκκινίζουν οι οφθαλμοί μου, χρησιμοποιώ σταγόνες για την ερυθρότητα, αλλά επανέρχεται. Είναι φυσιολογικό;
Καταρχάς θα πρέπει να σταματήσετε τις σταγόνες που χρησιμοποιείτε γιατί περιέχουν αγγειοδιασταλτικές ουσίες (δηλαδή ουσίες που αυξάνουν το εύρος των αγγείων σας). Η λύση λοιπόν είναι η χρήση τεχνητών δακρύων, δίχως συντηρητικά. Οι οφθαλμοί θα νιώσουν μεγαλύτερη άνεση και επιπλέον θα αποφευχθεί η χρήση αγγειοδιασταλτικών ουσιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ερυθρότητα σε χρήστες φακών GP είναι συχνά σημάδι της μη καλής ανοχής του φακού ή του 'στεγνώματος' του κερατοειδούς, γεγονός που επηρεάζει ασφαλώς την άνεση των φακών. Καλό θα ήταν να το συζητήσετε με το οφθαλμίατρό σας γιατί μια μικρή αλλαγή, όπως ένα καθάρισμα της επιφάνειάς τους, ένα άλλο υλικό φακού ή ένα νέο υγρό προστασίας των φακών μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Τέλος να αναφερθεί ότι θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και την έλλειψη δακρύων, αλλά και την περίπτωση της αλλεργίας στις πιθανές αιτίες της ερυθρότητας.

https://www.youtube.com/watch?v=gXIrwA6lOc&w=600&h=420
Υποτίθεται θα έκανα LASIK, αλλά ο ιατρός μου είπε πως επειδή η μητέρα μου είχε κερατόκωνο υπάρχει πιθανότητα να εμφανίσω και εγώ μετά την επέμβαση, παρότι οι οφθαλμοί μου είναι απολύτως υγιείς. Είναι αληθές;
Ο κερατόκωνος έχει γενετική βάση. Το να έχεις ένα γονέα που φέρει κερατόκωνο ασφαλώς αυξάνει τον κίνδυνο να αναπτύξεις κερατόκωνο ή να εμφανίσεις λέπτυνση του κερατοειδούς μετά από επέμβαση LASIK. Θα πρέπει βέβαια να έχεις υποκλινικά στοιχεία, τα οποία αναφέρονται από τον ιατρό.

Μπορεί η υψηλή πίεση να προκαλέσει 'πάχυνση' του ήδη λεπτού κερατοειδούς;
Ο κερατόκωνος είναι μια ποικιλόμορφη και ταυτόχρονα απρόβλεπτη νόσος. Πολλοί ασθενείς φέρουν ένα μέσο τύπο της διαταραχής και δεν εξελίσσεται δραματικά, ωστόσο δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη της εξέλιξής του για κάθε άτομο μεμονωμένα. Αξίζει να τονιστεί, πως εξαιτίας της ποικιλότητας της διαταραχής, μπορεί κανείς να έχει κερατόκωνο και στους δύο οφθαλμούς αλλά να είναι ηπιότερος στον ένα αλλά και να εξελιχθεί ταχύτερα στον 'υγιέστερο'. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε τι θα συμβεί.
Παρατηρώ καθημερινά άλγος στον οφθαλμό μου. Πονά όταν το ανοιγοκλείνω ή το κινώ ενώ το βλέφαρό μου είναι κλειστό. Είναι ένδειξη για κερατόκωνο;
Παρότι δεν αποτελεί κοινό σύμπτωμα του κερατόκωνου, το "οφθαλμικό stress" μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση του οφθαλμού με επακόλουθο το άλγος. Θα ήταν καλό να βεβαιωθείτε πως είναι σωστή η διόρθωσή σας.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κερατόκωνος | Οφθαλμολογικό Κέντρο Ophthalmica

# data[].attributes.attachment_link.description
Επιπρόσθετες ερωτήσεις: Είναι σύνηθες να χρησιμοποιούνται διαφορετικοί φακοί επαφής σε κάθε οφθαλμό; Οι φακοί επαφής στοχεύουν στο να διατηρούν τη συμμετρία και στους δύο οφθαλμούς. Αυτό συνήθως απλοποιεί τη φροντίδα τους, οπότε αποφεύγονται και άλλες πιθανές καταστάσεις. Ωστόσο δεν είναι διόλου απίθανο να απαιτείται η εφαρμογή διαφορετικών φακών επαφής, ώστε να διατηρηθεί ένα ιδανικό αποτέλεσμα.

# data[].attributes.body
Ο καταρράκτης (cataract) είναι μια οφθαλμική πάθηση που αναπτύσσεται με την γήρανση. Είναι η σταδιακή με την πάροδο των ετών θόλωση του κρυσταλλοειδούς φυσικού φακού του ματιού, πίσω από την ίριδα. Ο φυσικός φακός του ματιού είναι κανονικά διαυγής για να περνάει μέσα από αυτόν το φως για να φτάσει στη συνέχεια στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, στην οπίσθια επιφάνεια του ματιού, για την αποτύπωση των οπτικών ερεθισμάτων.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Οφθαλμολογικό Κέντρο Ophthalmica

# data[].attributes.attachment_link.title
Καταρράκτης | Οφθαλμολογικό Κέντρο Ophthalmica

# data[].attributes.attachment_link.description
Με την πάροδο λοιπόν των ετών, ο φακός αυτός χάνει την αρχική του σύσταση και θολώνει (γεροντικός καταρράκτης). Η συγκεκριμένη πάθηση κάνει την εμφάνισή της συνήθως μετά τα 60, χωρίς όμως να αποκλείονται οι περιπτώσεις εμφάνισης και σε νεότερες ηλικίες. Η έκθεση στον ήλιο (υπεριώδης ακτινοβολία) αλλά και η κακή διατροφή επιταχύνουν την εμφάνιση της νόσου.