# data[].attributes.body
Ekialdeko zatia, 395ean sortua eta 1453an turkiarren menpe erori zen arte iraun zuena. Erromatarrek Ekialdeko jabegoa gordetzeko eta erasoetatik babesteko sortu zuten. Horregatik, 330eanKonstantino I.ak, aurretik Bizantzio kolonia grekoa zena, gune politiko gisa eta Erroma bi semeen artean banatu zuen: Ekialdeko inperioa Arkadiorentzat zen.

Teodosiok kristautasuna ezarri zuenerlijio bakartzat erroma erori zenean (476),

Bizantzio aukeratu zuen hiriburu eta Konstantinopla izena eman zion. Teodosio I.a enperadorea hil

Konstantinopla geratu zen inperio osoko hiriburu.

# data[].attributes.body
Mendebaldeko Erromatar Inperioa V. mendearen bigarren erdian desagertu eta zenbait erresuma barbarotan zatitu zen.

Enperadoreek, ordea, Mendebaldeko erresuma bereganatu eta inperioa ostera bateratzeko gogoa zuten. Justiniano I.a izan zen ahalegin horretan handiena eta lur asko konkistatu zituena (527-565). Geroago, Heraklestarrekin, Erromatar inperioaren asmoa baztertu eta Ekialdeko inperio greko bilakatu zen (610-717). Inperioa lurrak galtzen joan zen eta barne-istilu erlijiosoak ere izan zituen: borroka ikonoklastikoak. Angelo dinastiarekin (1185 - 1204) inperioa erabat hondoratu zen. laugarren gurutzean, latindarrek Konstantinopla hartu eta inperio latindarra ezarri zuten (1204). 1261ean Paleologo dinastiak Konstantinopla berreskuratu eta Bizantziar inperioa berrezarri zuen. Garai honetan inperioaren muga geografikoak ia etengabe murrizten joan ziren, harik eta Konstantinopla otomandarren menpe geratu zen arte (1453). Bizantziar inperioa desagertu zen eta Konstantinoplak Istanbul izena hartu zuen.

# data[].attributes.body
Flabius Iustinus edo Justino I.a (k.o.450-527. urteko Abuztuak 1) Bizantziar Inperioko agintaria 518 eta 527 urteen artean.Bederiana hiritik gertu zegoen herriska batean jaioa Dardaniako  probintzian,Daziakodizezian Garai hartan Dazia eta mazedoniako  diozesiekilirikropetarioaren prefektura  osatzen zuten barbaroen etengabeko erasoen helburu. Eraso hauengandik ihesi gaztea zen artean Konstantinopolisera iritsi zen. Ejertzitoan izena eman eta bere argitasunari esker azkar gora egin zuen urteen poderioz agintariaren goardiako komandante bihurtu zen arte. Garai hartakoagintaria Anastasio I.a zen. Agintariaren goardia Konstantinopolisen egoitza zuen ejertzitoko atal bakarra zenez eta Justinok zuen izen onari esker 518. urtean Anastasio I.a hil zenean honen oinordeko izendatu zuten Justino I.a agintari izena jaso zuelarik, ordurako hirurogeitamar urte inguru bazuen iada.

# data[].attributes.body
GIZARTEA:

Garai hartako testuek agerian uzten dutenez, Bizantziar Inperioko gizarte taldeen arteko bereizketa erabatekoa zen: boterea gutxiengoaren esku zegoen, eta gehienak pobreak edo esklaboak ziren.

Boteretsuen taldea honako hauek osatzen zuten: familia inperialak, jabe handiek, goi-funtzionarioek eta Elizako goi-karguek. Enperadoreak (basileus), erlijio-gaietan ez ezik, ekonomian, armadan, administrazioan eta justizian ere agintzen zuen.

Pobreak honako hauek ziren: hirietako artisauak, merkatari txikiak, eta nekazari askeak eta jopuak. Azken biak biztanleriaren gehiengoa ziren.

Azkenik, esklaboak pribilegiatu gutxi batzuen zerbitzura zeuden.

# data[].attributes.body
Bizantzioko arkitektura besteetatik bereizten duten elementu nagusiak kupulaketa gangak dira. Espazio luzaranak estaltzeko kanoi ganga erabiltzen zen eta lau angeluko espazioak estaltzeko, berriz, kanoi ganga eta kupula.

Erabilienak hauek ziren:

Petxina:Petxina, arkitekturan, kupula baten oinarri zirkularra eta azpiko gune karratu baten arteko lotura konpontzen duten eraikuntza-elementu triangeluar bakoitza da.

Gurutze grekoko panta: Gurutze grekoko planta, erditik gurutzatzen diren luzera berdineko nabe eta transeptu dituzten elizetan dago. Nabea eta transeptua luzera desberdinekoak badira gurutze latinoa dela esaten da.

Mosaiko beiratuak: Istanbuleko Santa Sofia basilikaren barrualdea. Kupula mosaiko beiratuz egindakoa da.

http://www.youtube.com/watch?v=M679TDbL_CA

# data[].attributes.body
Inperioko biztanleriaren % 90 nekazaritzan eta abeltzaintzan aritzen zen. Produktu nagusiak zerealak, oliba-olioa eta ardoa ziren. Lur gehienak estatuaren, monasterioen eta pribilegiatu gutxi batzuen esku zeuden. Askotan, nekazari aske txikiek zorrak egin eta lurrak galtzen zituzten, eta, ondorioz, jopu bihurtzen ziren.

Bizantzio eta Mendebaldea bereizten zituen ezaugarri bat hiriko bizimodu hiritarra zen. Hiri asko zeuden, guztietan garrantzitsuenak Konstantinopla eta Alexandria ziren arren. Konstantinopla Inperioko politika-, erlijio- eta kultura-hiriburua zen. Antiokia, Jerusalem, Edesa eta Efeso ere hiri garrantzitsuak izan ziren.

Hiri horietako gehienak Europa, Asia eta Afrika lotzen zituzten ibilbideetan zeuden kokatuta. Horregatik, merkataritza-jarduerak oso hedatuta zeuden. Produktu nagusiak zeta, espezieak, luxuzko oihalak, produktu gazituak, larruak eta anbara ziren. Gainera, esklaboak ere salerosten zituzten.