# data[].attributes.headline
ΚΟΛΑΖ ΜΕ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ 1

# data[].attributes.subject
ΚΟΛΑΖ ΜΕ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ 1

# data[].attributes.headline
ΚΟΛΑΖ ΜΕΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ2

# data[].attributes.subject
ΚΟΛΑΖ ΜΕΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ2

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα από Editor

# data[].attributes.attachment_link.title
Ασημίνα Ξηρογιάννη | Σημειολογία της αγάπης και ένα κολάζ (σύνθεση)

# data[].attributes.attachment_link.description
Δημιουργία κολάζ: Ασημίνα Ξηρογιάννη I Νυχτώνει εδώ Ιερά μου ματιαΣας αισθάνομαι.I IΟι παπαρούνες Αδιάκριτα με ρωτούνΜάς ζηλεύουν.Η αγάπη μαςΔυνατή καθώς είναιΑπ’ το χρώμα τους κλέβει.III Σε …

# data[].attributes.attachment_link.title
AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ /// ΤΡΙΑ ΚΟΛΑΖ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΣΤΙΧΟΥΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Fractal * Η γεωμετρία των ιδεών

# data[].attributes.attachment_link.description
Της Ασημίνας Ξηρογιάννη // Από τα χρόνια ακόμα των φιλολογικών και κατόπιν των θεατρικών μου σπουδών, παράλληλα με την ποίηση, έβρισκα πάντα τον χρόνο και είχα πάντα τη διάθεση να ασχοληθώ και με το κολάζ. Προχωρούσαν λοιπόν παράλληλα αυτές οι τέχνες στη δική μου ζωή.

# data[].attributes.attachment_link.title
20 εικαστικά ποιήματα Ξηρογιάννηpdf2

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Fractal • Η γεωμετρία των ιδεών

# data[].attributes.attachment_link.title
Ποίημα: “Δεν ξέρω πως να σου το πω “ • Fractal

# data[].attributes.attachment_link.description
Tης Ασημίνας Ξηρογιάννη // * Δεν ξέρω πως να σου το πω Φαντάσου-απλά προσπάθησε- φαντάσου πως η σκέψη μου είναι η θάλασσα και πως εσύ κολυμπάς μέσα της συνεχώς. Και δεν μ’ αφήνεις να κοιμηθώ τα βράδια, γιατί ούτε τότε σταματάς να κολυμπάς. Και τα πρωινά πάλι με αναστατώνεις,

# data[].attributes.headline
BΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ   ΦΩΝΕΣ!

# data[].attributes.subject
BΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ   ΦΩΝΕΣ!

# data[].attributes.headline
Κολάζ από την Ασημίνα Ξηρογιάννη

# data[].attributes.subject
Κολάζ από την Ασημίνα Ξηρογιάννη

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Kλασική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο Θέατρο-Εργαστήριο "Εμπρός". Πρόσφατα ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στο Θέατρο (Τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο ΕΚΠΑ). Στη διπλωματική της εργασία ασχολήθηκε με τη συμβολή της δημιουργικής γραφής στη διδασκαλία του θεάτρου στην εκπαίδευση. Για πολλά χρόνια δίδασκε το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Τα τελευταία χρόνια εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως φιλόλογος και παράλληλα παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας, καθώς και Θεωρίας και Ιστορίας Θεάτρου. Το 2009 δημιούργησε το ιστολόγιο Varelaki - Σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού. Ποιήματα, διηγήματα, κριτικές, μεταφράσεις και άρθρα της δημοσιεύονται σε διάφορα έντυπα, ηλεκτρονικά περιοδικά, ιστολόγια, ενώ συμπεριλήφθηκαν και σε συλλογικές εκδόσεις. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ρουμάνικα και τα ισπανικά, ενώ το βιβλίο της Εποχή μου είναι η ποίηση κυκλοφορεί στη Γαλλία σε μετάφραση Μισέλ Βόλκοβιτς.

Ανάμεσα στα τελευταία βιβλία της περιλαμβάνεται η μετάφραση Προσωρινή αιωνιότητα, Μαρκ Στραντ (εκδόσεις Βακχικόν 2019) και η συλλογή Ποιήματα 2009-2017 (εκδόσεις Βακχικόν 2021). Το βιβλίο Μια απέραντη ματιά είναι η όγδοη ποιητική συλλογή της.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κολάζ από την Ασημίνα Ξηρογιάννη - Vakxikon.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Kλασική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο Θέατρο-Εργαστήριο "Εμπρός". Πρόσφατα ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στο Θέατρο (Τμήμα Θεατρικών [...]

# data[].attributes.headline
Κολάζ εμπνευσμένο από το ποίημα Όσο μπορείς του Κ.Π. Καβάφη. Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζειςμες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς τηνστων σχέσεων και των συναναστροφώντην καθημερινήν ανοησία,ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, τόμ.1, Ίκαρος

# data[].attributes.subject
Κολάζ εμπνευσμένο από το ποίημα Όσο μπορείς του Κ.Π. Καβάφη. Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζειςμες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς τηνστων σχέσεων και των συναναστροφώντην καθημερινήν ανοησία,ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, τόμ.1, Ίκαρος

# data[].attributes.headline
ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ .ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΥΟ ΚΟΛΑΖ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ.

# data[].attributes.subject
ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ .ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΥΟ ΚΟΛΑΖ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ //// ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ /// ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Αρχικά ηχογράφησα τα δύο αγαπημένα ποιήματα! ΣΠΟΥΔΗ πάνω στους στίχους του Διακειμενική αύρα Η ΛΈΞΕΙΣ Τ…

# data[].attributes.headline
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ WORDART

# data[].attributes.subject
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ WORDART

# data[].attributes.headline
Αναφορά στο Ποίημα κολάζ στο τέλος του κειμένου.

# data[].attributes.subject
Αναφορά στο Ποίημα κολάζ στο τέλος του κειμένου.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα λογοτεχνικά γένη και είδη, αν ένα έργο δηλαδή είναι πεζό ή ποιητικό, αν είναι διήγημα ή μυθιστόρημα, είναι κατηγορίες ταξινόμησης που μας επιτρέπουν να διακρίνουμε και να ομαδοποιούμε τα λογοτεχνικά έργα ανάλογα με τα κοινά τους χαρακτηριστικά και τις κοινές τους ιδιότητες. Ο αναγνώστης, σαν να λέμε, αλλά και ο ίδιος ο συγγραφέας πριν απ' αυτόν, αντιμετωπίζει διαφορετικά ένα πεζό κείμενο από ένα ποιητικό - άλλες προσδοκίες και άλλες υποχρεώσεις αισθάνεται· διαφορετικά ένα δοκίμιο από ένα μυθιστόρημα· διαφορετικά έναν θεατρικό μονόλογο από ένα σύντομο λυρικό ποίημα. Πρόκειται φυσικά για συμβατικές ταξινομήσεις που μοναδικό σκοπό έχουν να διευκολύνουν τη μελέτη της λογοτεχνίας, και όχι βέβαια να περιορίσουν τη δημιουργική ελευθερία ή την αναγνωστική απόλαυση. Επειδή όμως πάνε τόσο πίσω στον χρόνο, θεωρούνται απ' όλους μας αυτονόητες και υποχρεωτικές. Πόσο εύκολο μάς είναι, ας πούμε, σήμερα να σκεφτούμε την ποίηση εκτός του πλαισίου της αρχαιοελληνικής διάκρισης σε επική, δραματική και λυρική; Μπορούμε να φανταστούμε κάποιο άλλο είδος ποίησης; Όταν μάλιστα αυτή ακριβώς η ταξινόμηση έχει, στη σύγχρονη εποχή, την ισχυρή νομιμοποίηση ενός Γκαίτε και εκατοντάδων συγγραφέων μετά απ' αυτόν.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως πολλά από τα λογοτεχνικά έργα που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα (τα σημαντικότερα συνήθως) αποκλίνουν από αυτά τα πρότυπα, υπερβαίνουν αυτές τις κατηγορίες, τροποποιούν τα γνωστά μας είδη και, έτσι, επιτρέπουν στον αναγνώστη να τα διαβάσει, με τη σειρά του κι αυτός, αδέσμευτος από τέτοιους ειδολογικούς περιορισμούς και πλουτίζοντας με αυτό τον τρόπο την αναγνωστική εμπειρία. Έτσι μπορούμε, ας πούμε, να διαβάσουμε την Ιλιάδα σαν να είναι μυθιστόρημα και τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη όπως διαβάζουμε την ποίηση· τα δοκίμια του Μπόρχες σαν διηγήματα, όπως και τα ποιήματα του Μπουκόφσκι. Έτσι, επίσης, ο Ρέιμοντ Κάρβερ έβαλε σε στίχους αποσπάσματα από τα διηγήματα του Τσέχοφ και τα περιέλαβε στην τελευταία του ποιητική συλλογή.

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη, που έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν και στην ποίηση (με τρεις ώς τώρα ποιητικές συλλογές στο ενεργητικό της) και στον πεζό λόγο (με μία δημοσιευμένη νουβέλα), έρχεται τώρα με τις "23 μέρες" να αναμείξει τα είδη γράφοντας μια ποιητική νουβέλα αυτή τη φορά, όπως σε κάποιο σημείο του βιβλίου της αναφέρει. Αν και αλλού φαίνεται και η ίδια να μην είναι βέβαιη για τον ειδολογικό χαρακτηρισμό που ταιριάζει στο βιβλίο της: "...μπορεί να γεννηθεί", διαβάζουμε, "ένα ποίημα / ή πολλά ποιήματα / ή ένα πεζό... / ή...". Πρόκειται δηλαδή για ένα βιβλίο που περιλαμβάνει και ποιητικά μέρη και πεζά, και αφήγηση και λυρισμό, καθώς και μερικά ενδιάμεσα. Γιατί ακόμα κι αν ξεφυλλίζοντας τις "23 μέρες" μπορούμε, σε γενικές γραμμές, να διακρίνουμε τα ποιητικά μέρη της αφήγησης από τα πεζά, πού θα κατατάξουμε άραγε τη φράση "Της λείπει ο λαιμός του"; Το ερώτημα δεν είναι, νομίζω, εκ του περισσού, καθώς αλλιώς προσλαμβάνεται από τον αναγνώστη μια τέτοια φράση αν τη θεωρήσει στίχο και αλλιώς αν την εκλάβει ως μέρος πεζού κειμένου - διαφορετικοί είναι οι συνειρμοί και διαφορετικές οι προεκτάσεις που κάθε λογοτεχνικό είδος μάς επιτρέπει να δοκιμάσουμε και μας καλεί να τολμήσουμε.

Τέτοιου είδους ερωτήματα, που κανονικά εμπίπτουν στη θεωρία της λογοτεχνίας, εγείρει στο σύνολό του το βιβλίο της Ξηρογιάννη, μια σύνθεση πεζών και ποιητικών μερών που με αφορμή μια ερωτική ιστορία, ένα ερωτικό τρίγωνο, διερευνά, μεταξύ άλλων, το μυστήριο της δημιουργίας, πώς δηλαδή γεννιούνται τα ποιήματα, ποιες είναι -κι αν υπάρχουν- οι ιδανικές συνθήκες για να συμβεί αυτό, πώς λειτουργεί η διακειμενικότητα στη ζωή του δημιουργού και στην τέχνη του και πόσες ζωές ζει τελικά ο ποιητής.

Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ένα σύντομο παλαιότερο ποίημα της Ξηρογιάννη, από τις "Πληγές", ποιητική συλλογή του 2011, γιατί, κατά κάποιον τρόπο, μας εισάγει στο θέμα και του τωρινού βιβλίου. Ο τίτλος του είναι "Επιστροφή":

Ξαναγυρίζω στα παλιά λημέρια μου,
στο χώρο της ποίησης.
Οικεία και αγαπημένη περιοχή.
Εσύ με έφερες εδώ χωρίς να ξέρεις.
Είπα μήπως και αναπληρώσω γράφοντας
το κενό της απουσίας σου.

Παρόμοια μοιάζει να είναι η διάθεση και της πρωταγωνίστριας των "23 ημερών". Η Σοφί, όπως είναι το όνομά της, είναι μια νεαρή γυναίκα, ποιήτρια κι η ίδια, η οποία κλεισμένη σε ένα δωμάτιο για είκοσι τρεις μέρες περιμένει να γυρίσει κοντά της ο εραστής της, χωρίς, εννοείται, να είναι βέβαιη για την απόφαση που εκείνος θα πάρει, καθώς υπάρχει και άλλη μία γυναίκα στη ζωή του. Αμέσως μετά την αναχώρησή του η Σοφί ανοίγει το σημειωματάριό της και αρχίζει να γράφει με λύσσα, μια ποιητική νουβέλα in progress, καθώς σημειώνει, την ιστορία της καθώς τη βιώνει δηλαδή, όσο ακόμα είναι θερμή. Γιατί "είναι εσωτερική επιτακτική ανάγκη", σημειώνει η ποιήτρια, "να είναι κανείς θερμός -αν όχι καυτός- απέναντι στο αντικείμενο της γραφής του. Σε βαθμό που να ερωτοτροπεί άγρια μαζί του, σε κάθε εκδοχή, σε κάθε σχεδίασμα. Χρειάζεται να καίγεται κανείς μέσα του". Έτσι γράφει η Σοφί, άλλοτε ποιήματα, άλλοτε πεζά, κάποτε πρόχειρες μόνο σημειώσεις.

Όλα είναι στο μυαλό μου
εδώ
μέσα σ' αυτόν τον μικρό χώρο
με ακούω
με αφουγκράζομαι
στη σιωπή.
Με ανιχνεύω.
Με καλλιεργώ.
Με αποσυναρμολογώ
για να με συναρμολογήσω πάλι,
αλλά με άλλον τρόπο
έτσι ώστε
όταν θα βρεθώ
μπροστά στη λευκή κόλα
να 'μαι απολύτως έτοιμη να γράψω
να 'χω τη σωστή θερμοκρασία
να 'χω τις σωστές προϋποθέσεις
να αποτυπωθώ.

Σύντροφοι της ποιήτριας, αυτές τις είκοσι τρεις μέρες της μοναχικής και δημιουργικής αναμονής της, είναι ένα μπουκαλάκι χάπια σθεντόν, που δια παν ενδεχόμενο έσπευσε να τα τοποθετήσει πάνω στο κομοδίνο της, ο πίνακας του Έντβαρντ Μουνκ "Το φιλί", που δεσπόζει πάνω από το κρεβάτι της, και οι "διακειμενικοί άλλοι", όπως τους ονομάζει, συγγραφείς και ήρωες βιβλίων με τους οποίους η ερωτευμένη ποιήτρια διαρκώς συναντιέται και συνομιλεί: κυρίως η Σύλβια Πλαθ (και ο Τεντ Χιουζ), η Αναΐς Νιν (και ο Χένρι Μίλερ). Αυτοί οι συνομιλητές τη βοηθάνε να σκεφτεί τη ζωή της και την τέχνη της, καθώς ζει ταυτόχρονα και τη δική της και τη δική τους ζωή, και συχνά από τα λόγια τους γεννιούνται νέοι στίχοι: "Συχνά με ερεθίζουν οι άλλες λέξεις. Κείμενα άλλων που διαβάζω και μου μιλάνε δημιουργούν μια διάθεση μέσα μου που μπορεί να αποτελέσει τον οδηγό για τη δική μου γραφή... γίνεται μια μυστική γοητευτική ζύμωση", όπως διαβάζουμε στην εισαγωγική εγγραφή του βιβλίου της Ασημίνας Ξηρογιάννη.

Και η Σοφί γράφει. Αφετηρία του ποιήματός της ο έρωτας και η απουσία του, ο φόβος του τέλους και η μοναξιά: "Μέσα στο σώμα της είχαν φωλιάσει όλοι οι λυγμοί του κόσμου". Οδηγός της "αυτή η ατέρμονη εσωτερική ένταση / που προκαλεί το αίσθημα του ανικανοποίητου και η επίγνωσή του". Το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο, όπως πάντα συμβαίνει στην ποίηση και στη ζωή, δεν είναι βέβαιο: "Η βεβαιότητα και η ποίηση είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα". Αυτή είναι εξάλλου η καταδίκη κάθε δημιουργού· δημιουργεί εκ του μηδενός ένα έργο, φέρνει, στην πραγματικότητα, στον κόσμο μια νέα ζωή, βιώνοντας όλες τις ωδίνες της γέννησης, χωρίς όμως να γνωρίζει αν το δημιούργημά του θα ζήσει (αν θα αξίζει ευθύς εξαρχής να ζήσει) και αν θα συναντήσει τους αναγνώστες. Χωρίς να γνωρίζει καν αν αυτή η δύσκολη γέννηση θα λυτρώσει τον ίδιο από τη θλίψη και τους εφιάλτες του.

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη έγραψε ένα βιβλίο που μας μπάζει στην κουζίνα, καθώς λέμε, του ποιητή, στην κουζίνα της ερωτευμένης ποιήτριας, ίσως έπρεπε να πω, εκεί που αναμειγνύει τα υλικά της και δημιουργεί το έργο της. Κι ο αναγνώστης βλέπει μπροστά του, ταυτόχρονα, να βιώνεται η ερωτική ματαίωση και να χτίζεται, σελίδα τη σελίδα, το ποίημα. Κάποτε αντικρίζει γυμνά τα υλικά του ποιήματος, όπως στο "Ποίημα κολάζ", με το οποίο θα κλείσω:

Αν η ποίηση είχε χρώμα...
Οι φιγούρες του Σαγκάλ (που πετάνε)
"Ο καθρέφτης" του Φοίβου Δεληβοριά
Βότανο λουίζα (για το αδυνάτισμα)
23 μέρες μόνο (;)
Ιδανικοί αυτόχειρες
Λευτέρης Βογιατζής: Θέατρο σαν ποίηση
Το κολάζ μου "Η ιστορία της γυναίκας μέσα στους αιώνες"
Οι ώρες (κινηματογραφική ταινία)
Σύλβια Πλαθ και Μάτση for ever
Αμοργός, του Γκάτσου
Διακοπές στην πραγματικότητα του Χάρη Βλαβιανού
Παραμύθια για παιδιά και μεγάλους
Το ποδήλατό μου
Χοσέ (όνομα που μου αρέσει)
Μέριλυν (η γνωστή)
Όλα τα "αν" και τα "γιατί"
Τα ηδονικά του Καβάφη
"Περιέχουμε τα πρόσωπα που αγαπήσαμε" (Μάνος Χατζιδάκις)
Το φιλί του Μουνκ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ασημίνας Ξηρογιάννη: 23 μέρες - του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα λογοτεχνικά γένη και είδη, αν ένα έργο δηλαδή είναι πεζό ή ποιητικό, αν είναι διήγημα ή μυθιστόρημα, είναι κατηγορίες ταξινόμησης που μας επιτρέπουν να διακρίνουμε και να ομαδοποιούμε τα λογοτεχνικά έργα ανάλογα με τα κοινά τους χαρακτηριστικά και τις κοινές τους ιδιότητες.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΟΛΑΖ ΠΟΙΗΜΑ Ε

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΟΛΑΖ ΠΟΙΗΜΑ Γ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΚΟΛΑΖ (3)

# data[].attributes.attachment_link.description
'' ΤΗΕ 25th hour PROJECT " (1)"Εποχή μου είναι η ποίηση" - Ασημίνα Ξηρογιάννη (1)"ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕ ΝΙΓΗΡΙΑΝΟΣ (1)"Φίλων Σοφίες": ένα πρωτοποριακό eBook με 203 αποφθέγματα που κυκλοφορεί ελεύθερα (1)"23 μέρες" - Νουβέλα της Ασημίνας Ξηρογιάννη /// Διαβάστε ελεύθερα (1)"Η ποίηση στην εποχή του διαδικτύου" ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ (1)"Θέατρο - Λόγος": το νέο περιοδικό του Π.Ε.ΣΥ.Θ.

# data[].attributes.headline
ΠΟΙΗΜΑ ΚΟΛΑΖ II στο ΦΡΑΚΤΑΛ

# data[].attributes.subject
ΠΟΙΗΜΑ ΚΟΛΑΖ II στο ΦΡΑΚΤΑΛ

# data[].attributes.body
https://www.fractalart.gr/poiima-kolaz-ii/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Fractal * Η γεωμετρία των ιδεών

# data[].attributes.attachment_link.title
Ποίηση fractal: "Ποίημα Κολάζ ΙΙ" * Fractal

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη // Ποίημα Κολάζ ΙΙ Το "αν" που δύσκολα γίνεται "να" Οι Σάτιρες του Καρυωτάκη Οι στίχοι του Μάρκ Στραντ Η μαστίχα Χίου Το ημερολόγιο της ευγνωμοσύνης μου Τα σκίτσα του Κυριάκου Η Αίγινα την Άνοιξη Το κόκκινο σπίτι της Ρουκ Τα ρεμπέτικα τραγούδια Ο επαναπροσδιορισμός

# data[].attributes.headline
ΠΟΙΗΜΑ ΚΟΛΑΖ II

# data[].attributes.subject
ΠΟΙΗΜΑ ΚΟΛΑΖ II

# data[].attributes.headline
Η ιστορία της γυναίκας μέσα στους αιώνες

# data[].attributes.subject
Η ιστορία της γυναίκας μέσα στους αιώνες

# data[].attributes.headline
Κολάζ εμπνευσμένο από το ποίημα Φωνές του Κ.Π. Καβάφη/// 	Ιδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναιγια μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουνήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας –σα μουσική, την νύχτα, μακρινή, που σβήνει.Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, τόμ. 1, Ίκαρος

# data[].attributes.subject
Κολάζ εμπνευσμένο από το ποίημα Φωνές του Κ.Π. Καβάφη/// 	Ιδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναιγια μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουνήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας –σα μουσική, την νύχτα, μακρινή, που σβήνει.Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, τόμ. 1, Ίκαρος

# data[].attributes.headline
‘Ονειρο ονειρεμένο

# data[].attributes.subject
‘Ονειρο ονειρεμένο

# data[].attributes.headline
«…όχι σκιές ερώτων..»

# data[].attributes.subject
«…όχι σκιές ερώτων..»

# data[].attributes.headline
Η αρχή της μυθοπλασίας

# data[].attributes.subject
Η αρχή της μυθοπλασίας

# data[].attributes.headline
…είναι μια επικινδυνη αίσθηση αυτή:να συνθετεις ένα ποίημα και μετά να νιώθεις κάθε φορά ότι ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ αν θα καταφερεις να συνθέσεις άλλο ξανά.

# data[].attributes.subject
…είναι μια επικινδυνη αίσθηση αυτή:να συνθετεις ένα ποίημα και μετά να νιώθεις κάθε φορά ότι ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ αν θα καταφερεις να συνθέσεις άλλο ξανά.

# data[].attributes.headline
Ιπτάμενα ταξίδια

# data[].attributes.subject
Ιπτάμενα ταξίδια

# data[].attributes.headline
«Χορεύεις και παλεύεις…»

# data[].attributes.subject
«Χορεύεις και παλεύεις…»

# data[].attributes.headline
Μόνο όταν «παίζεις» υπερβαίνεις το ψέμα

# data[].attributes.subject
Μόνο όταν «παίζεις» υπερβαίνεις το ψέμα

# data[].attributes.headline
Τα ποιήματα είναι βλέμματα

# data[].attributes.subject
Τα ποιήματα είναι βλέμματα

# data[].attributes.headline
Προσπαθώντας να βρω γαλήνη απέφευγα τη ζωή.

# data[].attributes.subject
Προσπαθώντας να βρω γαλήνη απέφευγα τη ζωή.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ασημίνα Ξηρογιάννη, Ποίημα κολάζ

# data[].attributes.attachment_link.description
Τhe Soul selects her own Society- Then -shuts the Door- To her divine Majority Present no more- ΕMILY DICKINSON Aν η Ποίηση είχε χρώμα Οι φιγούρες του Σαγκάλ(που πετάνε) “Ο καθρέφτης” τ…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Kλασσική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο Θέατρο-Εργαστήριο. Διδάσκει Θεατρική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και εργάζεται ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Παράλληλα παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας καθώς και Θεωρίας και Ιστορίας Θεάτρου. Έχει παρακολουθήσει διάφορα θεατρικά σεμινάρια, υποκριτικής, σκηνοθεσίας και θεατρικού παιχνιδιού. Έχει σκηνοθετήσει και ανεβάσει με τους μαθητές της αρκετά έργα, δικά της και ξένα. Το 2009 δημιούργησε το ιστολόγιο Varelaki - Σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές: Η προφητεία του ανέμου (εκδόσεις Δωδώνη 2009), Πληγές (εκδόσεις Γαβριηλίδης 2011), Εποχή μου είναι η ποίηση (εκδόσεις Γαβριηλίδης 2013), ενώ κυκλοφορεί δωρεάν στο διαδίκτυο το e-book Ποιήματα από τις εκδόσεις Ενδυμίων (2014). Το 2010 κυκλοφόρησε η νουβέλα της Το σώμα του έγινε σκιά από τις εκδόσεις Ανατολικός (έπαινος από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών και Α' Βραβείο Βιβλίου στα Σικελιανά 2011). Το 2015 κυκλοφόρησαν το βιβλίο της 23 μέρες από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης και το θεατρικό μονόπρακτο Οντισιόν από τις εκδόσεις Vakxikon.gr (έπαινος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών - 2013). Με ποιήματά της έχει συμμετάσχει σε πέντε συλλογικές εκδόσεις. Ποιήματά, διηγήματά, κριτικές και άρθρα της δημοσιεύονται σε διάφορα έντυπα, ηλεκτρονικά περιοδικά και ιστολόγια. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά και τα Ισπανικά.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ασημίνα Ξηρογιάννη: Κολάζ ΙΙ - Vakxikon.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Kλασσική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο Θέατρο-Εργαστήριο. Διδάσκει Θεατρική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και εργάζεται ως εμψυχώτρια [...]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μην του το κρύβεις του παιδιού το δέος του θανάτου.
Στα μάτια του τ' αθώα μέσα να υπάρχει.
Εντός της σκέψης του να βρίσκεται
και θα τον ξεπεράσει.

2.

Δύο διαθέσεις
δύο βάσανα.
Το ένα παλεύει να ξεσκίσει το άλλο.
Κάπου εκεί υπάρχω και 'γω.
Στο ενδιάμεσο
Στο κενό.

3.

Έτσι είναι τα πράγματα

Χθες το πρωί
σού κλέψαν το ποδήλατο.
"Κλέβεις ποδήλατο, κλέβεις
όνειρο",
σχολίασε κάποιος φίλος
ποιητής.
Ποδηλατώντας
μοιραία σημαίνει "είσαι ελεύθερη".
Ποδηλατώντας πετάς
μέσα στην πεζή σου πόλη
ξορκίζοντας έτσι
όλους τους αρνητικούς
κραδασμούς
της διαβρωμένης ζωής της
(ζωής που οι ίδιοι οι πολίτες της
αφέθηκαν να χάσουν
έχοντας καταντήσει τώρα
αξιοθρήνητα γελοίοι).

4.

ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΜΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΑΝ ΣΤΟ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Κολάζ - Ασημίνα Ξηρογιάννη - Vakxikon.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
1. Μην του το κρύβεις του παιδιού το δέος του θανάτου. Στα μάτια του τ' αθώα μέσα να υπάρχει. Εντός της σκέψης του να βρίσκεται και θα τον ξεπεράσει. 2. [...]