# data[].attributes.body
Motyw docere, movere, delectare, - uczyć, wzruszać, zachwycać. Znajduje się on w satyrze Krasickiego - prezentuje scenę z życia codziennego szlachty, w dialogu jeden ze szlachciców skarży się na to że ma problem z alkoholem. Drugi radzi mu zaprzestać picia wódki. Reakcją na dobre rady ze strony szlachcica było odejście od niego i powiedzenie "Napiję się wódki".

Błędne koło jakie zatacza szlachcic polega na ciągłym piciu alkoholu. Niezależnie czy z powodem czy bez, zawsze znajdzie wymówkę aby się napić. Nawet gdy mu to przeszkadza i na drugi dzień ma problemy to leczy się innym alkoholem - "hanyżkiem".

Przyczyną popadania w nałogi szlachty polskiej są ciągłe wymówki na napicie się alkoholu. Krasicki piętnuje również takie zachowania jak brak umiaru, kłótliwość, częste politykowanie, niewyciąganie wniosków z własnych błędów, ale również nudne i natrętne pouczanie, przynoszące odwrotny skutek. Wymienione wyżej cechy, uwydaczniają i potęgują problem polskiej szlachty.

"Jakoś koło apteczki przeszedłem niechcący, Hanyżek mnie zaleciał, trochę nie zawadzi. Napiłem się więc trochę, "

"Upiłem się onegdaj dla imienin żony;

Nie żal mi tego było. Dzień ten obchodzony

Musiał być uroczyście."

# data[].attributes.body
Kosmopolityzm w satyrze Krasińskiego przejawia się w odchodzeniu od polskih zwyczajów, mody i mowy na rzecz zagranicznej (głównie Francuskiej). Dąży do tego tytułowa żona modna, która żyje ponad stan, wychwala i akceptuje tylko styl francuski.

Typy ludzi:

Piotr, główny bohater, dzieli się ze swoim przyjacielem swoimi doświadczeniami związanymi z małżeństwem. Mimo cierpień z powodu kaprysów żony, godzi się na jej warunki w celu uzyskania czterech wsi dziedzicznych, które wniosła jako posag. Chociaż jest nieszczęśliwy, brak mu odwagi, by się sprzeciwić, i razem z żoną prowadzi przepasny tryb życia, charakterystyczny dla Sarmatów i polskiej szlachty, żyjącej ponad swoje możliwości.

Przyjaciel - pełni funkcję słuchacza i rzadko wyraża swoje komentarze. Jego rada dla rozmówcy to zachowanie spokoju i rozwagi.

Żona Piotra, zwana tytułową "żoną modną", pełni rolę bohaterki jedynie w opowieści Piotra, który przedstawia ją jako majętną i kapryśną kobietę z miasta. Jej zachcianki spełniane są dla zachowania świętego spokoju. Posiadając znaczny posag, żona ma nad swoim małżonkiem pełną władzę. Jest gorącą zwolenniczką modnych francuskich wnętrz i płaskich rozrywek. Mimo że Piotr określa ją jako "rozumną", trudno dostrzec mądrość w działaniach bohaterki, która lekceważy drugiego człowieka, nie okazuje szacunku innym i roztrwania majątek na zbędne luksusy.

# data[].attributes.body
jest bajką o tematyce obyczajowej. Bajka te demaskuje fałszywą pobożność i hipokryzje. Krasicki piętnuje ludzi ostentacyjnie religijnych, zakłamanych, którzy obnoszą się ze swoją wiarą, a jednocześnie łamią boskie przykazania. Poeta ukazał kontrast między zachowaniem Dewotki a odmawianym przez nią na głos pacierzem, słowa przeczą całkowicie jej czynom. W trakcie modlitwy bije służącą bez litości. Bajka ma wymowę satyryczną, zgodną z duchem oświecenia walczącego z fanatyzmem religijnym.

# data[].attributes.body
jest to domiana gatunkowa bajki, utwór niewielkich rozmiarów, w którym bohaterami są przede wszystkim zwierzęta, będące nosicielami pewnych stałych cech, takich jak np. mrówki-pracowite

# data[].attributes.body
Utwór ten przedstawia negatywne cechy społeczeństwa. Osoba mówiąca w wierszu zadaje pytania retoryczne, którymi zachęca odbiorców do podjęcia dyskusji nad upadkiem moralnym społeczeństwa. Wady te dotykają nie tylko sfery etycznej, ale także zagadnień związanych z patriotyzmem i tradycją. Podmiot liryczny wymienia negatywne zmiany, które udało mu się zaobserwować. Osiemnastowieczna Polska była czasem bezprawia, nienawiści i braku szacunku dla dawnych postaw. Wszyscy zajmują się tylko własnymi korzyściami, nie interesują ich stare tradycje i zasady. Są to przede wszystkim cechy szlachty sarmackiej. Autor przewiduje upadek polskiego społeczeństwa.

# data[].attributes.headline
Kosmopoityzm towarzystwa stoikowego w "Dziadach cz. trzecia" Adama Mickiewicza

# data[].attributes.subject
Kosmopoityzm towarzystwa stoikowego w "Dziadach cz. trzecia" Adama Mickiewicza