# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα - Βικιφθέγματα

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα - Βικιφθέγματα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από Βικιφθέγματα

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Δείτε επίσης: Κατηγορία:Άνθρωποι ανά ιδιότητα

Σελίδες στην κατηγορία «Επαγγέλματα»

Αυτή η κατηγορία περιέχει τις ακόλουθες 11 σελίδες, από 11 συνολικά.

Γ

Γιατρός

Δ

Δάσκαλος

Δημοσιογραφία

Δικαστής

Δικηγόρος

Η

Ηθοποιός

Κ

Καλλιτέχνης

Κλόουν

Π

Ποιητής

Σ

Συγγραφέας

Ψ

Ψυχιατρική

Ανακτήθηκε από «https://el.wikiquote.org/w/index.php?title=Κατηγορία:Επαγγέλματα&oldid=27723»

Κατηγορία:

Άνθρωποι

# data[].attributes.headline
Ετικέτες με επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Ετικέτες με επαγγέλματα

# data[].attributes.body
δημιουργός: Κίτσιου Σωτηρία

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ.pdf

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα -Τρόπος ζωής και στερεότυπα

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα -Τρόπος ζωής και στερεότυπα

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Γιατί ακόμη και σήμερα ορισμένοι υποστηρίζουν τον διαχωρισμό των επαγγελμάτων σε "ανδρικά" και "γυναικεία";
Υπάρχουν αλήθεια βιολογικοί παράγοντες που μας ωθούν σε συγκεκριμένες επαγγελματικές επιλογές ήπρόκειται για μια κοινωνική κατασκευή;

Μεγαλώνουμε με πλήθος ερεθισμάτων που καθορίζουν τις μελλοντικές μας επιλογές και συμπεριφορές, μεταξύ άλλων και την επαγγελματική πορεία που θα ακολουθήσουμε. Από τα παιδικά μας παιχνίδια, τα οποία συχνά μας εγκλωβίζουν σε στερεότυπα, μέχρι τις έμφυλες αντιλήψεις για τα σχολικά μαθήματα ή τη σεξιστική αντίδραση ενός συνεπιβάτη μας στο αεροπλάνο, η προσωπικότητά μας διαμορφώνεται και η επαγγελματική κατεύθυνση που θα ακολουθήσουμε καθορίζεται. Ποιος όμως αποφάσισε ότι το να οδηγείς ταξί είναι πιο "ανδρική" δουλειά και το να προσέχεις παιδιά πιο "γυναικεία";

Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πριν από λίγο καιρό στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE. Σύμφωνα με αυτήν, τα αγόρια προτιμούν επαγγέλματα που περιλαμβάνουν εκτεταμένη εργασία με μηχανές, όπως για παράδειγμα ο προγραμματισμός υπολογιστών ή η επισκευή μηχανών, ενώ τα κορίτσια προτιμούν επαγγέλματα που περιλαμβάνουν την εργασία και συναναστροφή με ανθρώπους, όπως είναι η ιατρική ή η διδασκαλία. Μεταξύ άλλων, η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτή η προτίμηση για τις "στερεοτυπικές" για το φύλο δουλειές φαίνεται να αυξάνεται στα κράτη που είναι οικονομικά πιο ανεπτυγμένα και έχουν μεγαλύτερη ισότητα των φύλων, όπως η Ισλανδία. Το φαινόμενο αυτό, το οποίο έχει αναλυθεί και σε προγενέστερες έρευνες, ονομάστηκε " το παράδοξο της ισότητας των φύλων".

1.Τα επαγγέλματα δεν έχουν φύλο... Ας βάλουμε τέλος στα στερεότυπα...
"Γυναικεία" και "αντρικά" επαγγέλματα, όπως τα καταλαβαίνει μια τάξη Νηπιαγωγείου και μικρές τάξεις δημοτικού
Το παρακάτω βίντεο είναι ένα "κοινωνικό πείραμα" του "i nspiringthefuture.org ", που έγινε σε μια τάξη δημοτικού σχολείου. Τα παιδιά αναλαμβάνουν να ζωγραφίσουν πυροσβέστες, χειρούργους και πιλότους μαχητικών αεροσκαφών. Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών ζωγραφίζουν άντρες. Η έκπληξη στα πρόσωπά τους, όταν γνωρίζουν εκπροσώπους αυτών των επαγγελμάτων, που τελικά είναι... γυναίκες, λέει πολλά για τα στερεότυπα περί "αντρικών" και "γυναικείων" επαγγελμάτων με τα οποία μεγαλώνουν τα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός του βίντεο έγινε από το xekinima.org.

(Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να δείτε μια παρουσίαση με το Prezi)

Υπάρχουν στερεότυπα στα επαγγέλματα;
Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να βρείτε μια playlist από συγκεντρωμένα βίντεο με τις γυναίκες που έχουν καταφέρει να τα καταρρίψουν (από την Κίτσιου Σωτηρία)

Φύλλο εργασίας από την εκπαιδευτικό Κίτσιου Σωτηρία

Στερεότυπα για άντρες και γυναίκες

Οι γυναίκες συχνά υποεκπροσωπούνται σε πολλές επιστημονικές περιοχές, τεχνολογίας, μηχανικής και μαθηματικών (STEM-Science,Technology,Engineering and Mathematics) αλλά και σε ορισμένες ειδικότητες που δεν είναι STEM, όπως η φιλοσοφία και η ποινική δικαιοσύνη.

Ευτυχώς η κατάργηση των κοινωνικών προκαταλήψεων φέρνει τα πάνω-κάτω εδώ και δεκαετίες, και είναι ευτύχημα ότι επαγγέλματα που θεωρούνταν "γυναικεία" έχουν πλέον κατακτηθεί και από άνδρες που αφοσιώθηκαν και διαπρέπουν σ' αυτά!

Όπως οι γυναίκες έχουν αρχίσει να εισχωρούν με μεγάλη επιτυχία σε όλους τους ανδροκρατούμενους επαγγελματικούς τομείς έτσι και πολλοί άντρες έχουν επιλέξει και επιτύχει απόλυτα σε επαγγέλματα που παλιότερα κυριαρχούνταν από γυναίκες. Τα δύο φύλα, απαλλαγμένα από στερεότυπα αιώνων, προσφέρουν το καθένα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σε κάθε τομέα ενασχόλησης.

6 Ελληνίδες που έσπασαν τα στερεότυπα και διαπρέπουν σε παραδοσιακά "αντρικά" επαγγέλματα και ρόλους

Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να δείτε το άρθρο

Γκρεμίζοντας τα στερεότυπα: Δυναμική είσοδος ανδρών σε επαγγέλματα που θεωρούνταν "γυναικεία"
-Κομμωτές
Όταν λέμε κομμωτές δεν εννοούμε τον αντρικό κουρέα ή κοινώς μπαρμπέρη, τον οποίο παλαιότερα επισκέπτονταν όλοι οι άντρες, αλλά τον κομμωτή που κάνει ανταύγειες, βαφές και χτενίσματα και συνήθως έχει ευφάνταστες ιδέες για το τριχωτό της κεφαλής είτε αυτό είναι αντρικό είτε γυναικείο. Υπάρχουν πολλοί άντρες που έχουν προσφέρει πολλά στο επάγγελμα αυτό και το έχουν αναγάγει- μαζί με τις γυναίκες συναδέλφους τους- σε τέχνη! Ίσως ή καλλιτεχνική φύση που ήδη είχαν, ίσως η πεποίθηση του ότι εφόσον μπήκαν στο επάγγελμα αυτό πρέπει να κερδίσουν τη δύσκολη εμπιστοσύνη των γυναικών, κάτι από αυτά τούς καταξίωσε στο χώρο ως άψογους επαγγελματίες.
-Νοσηλευτές
Η "αδερφή νοσοκόμα" όπως συνηθίζαμε να φωνάζουμε κάποτε στα νοσοκομεία, πλέον μπορεί να είναι άντρας, δηλαδή νοσηλευτής και μάλιστα υπάρχει πλέον μεγάλος αριθμός αντρών που επιλέγει τόσο το επάγγελμα του νοσηλευτή όσο και του μαιευτήρα ως επάγγελμα καριέρας και μάλιστα με τεράστια επιτυχία!

- Μάγειρες

Ναι, το γνωρίζουμε ότι οι μεγαλύτεροι σεφ είναι άντρες, όμως, για αναλογιστείτε, από την αρχαιότητα έως και σήμερα ποιος είναι ο βασικότερος μάγειρας του σπιτιού; Όσο και να μη θέλουμε να το παραδεχτούμε οι γυναίκες είναι εκείνες που στην πλειονότητά τους αναλαμβάνουν συνήθως αυτή την ενασχόληση στο σπίτι. Ευτυχώς σιγά σιγά τα στερεότυπα καταργούνται και το δίπτυχο σπίτι-οικογένεια ως στόχος ζωής για τη γυναίκα ανήκει στο σκοτεινό παρελθόν. Παρόλα αυτά οι άντρες έχουν κάνει μια πολύ επιτυχημένη είσοδο στο χώρο αυτό και πλέον θεωρούνται κορυφαίοι στον τομέα.
-Ράφτες

Μπορεί οι προγιαγιάδες μας να είχαν μετρήσει χιλιόμετρα στον αργαλειό και να είχαν πλέξει μόνες τους τα ρούχα όλης της οικογένειας όμως να σου ο Gaultier, να σου ο Armani, να σου ο Ralph Loren και άλλοι πολλοί που από το κοφτό βελονάκι έφτασαν σε άλλο επίπεδο το ράψιμο και μάλιστα το ανήγαγαν σε ολόκληρη βιομηχανία. Κάποιοι, όπως το Yves Saint Laurent άφησαν εποχή, η ζωή τους έγινε ταινία και συνεχίζουν να εμπνέουν στον τομέα της μόδας και του ντυσίματος.

Τελικά, τα στερεότυπα έχουν καταρριφθεί, έχουν αλλάξει ή απλά εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους; Μήπως, έχουν απλά προσαρμοστεί τα παλαιά στερεότυπα στα νέα σύγχρονα δεδομένα; Μήπως, παραδείγματος χάρη, στερεότυπα που παλαιότερα ήθελαν την γυναίκα να μην εργάζεται καθόλου, τώρα απλά την καθιστούν να αμείβεται με λιγότερα χρήματα διατηρώντας έτσι το καθεστώς ανισότητας;

Και τελικά οι γυναίκες αμείβονται πράγματι με μικρότερους μισθούς από ότι οι άνδρες; Κάποιοι υποστηρίζουν πως αυτό αποτελεί απλά ένας μύθος, καθώς δε λαμβάνονται υπόψη άλλοι παράγοντες όπως οι ώρες εργασίας ή φιλοδοξία που θεωρείται συχνά εγγενές χαρακτηριστικό των ανδρών.
Και εν τέλει τα στερεότυπα είναι πραγματικότητες που απλά διατυπώνονται ή "ανακριβείς" γενικές αλήθειες;

Που όμως οφείλονται οι διαφορές μεταξύ των 2 φύλων και οι στερεοτυπικές αντιλήψεις ανάμεσα στα 2 φύλα στην χώρα μας;

Συνεντεύξεις γυναικών που ασκούν τα "ανδρικά" ή "νέα" επαγγέλματα.

Είναι πραγματικά ευτύχημα να ζούμε την άρση των στεγανών που μας στέρησαν από ταλαντούχους ανθρώπους που θέλανε να προσφέρουν. Τότε, οι κοινωνικές προκαταλήψεις δεν θα αφήναν ούτε γυναίκες να ασκήσουν "ανδρικά" επαγγέλματα, ούτε άνδρες να διαπρέψουν σε "γυναικεία". Ευτυχώς η κοινωνία, παρά τα πισωγυρίσματά της, βαδίζει με φόρα μπροστά και πασχίζει να καταπολεμήσει όσα την κρατάνε πίσω, δέσμια παρωχημένων αντιλήψεων.

Στερεοτυπικές αντιλήψεις και διακρίσεις
στο χώρο των επαγγελμάτων

"Ανώτερα και κατώτερα επαγγέλματα"

Στερεότυπα: μια χιουμοριστική προσέγγιση
Η αναμόρφωση λανθασμένων κοινωνικών στερεοτύπων απαιτεί ουσιαστικές παρεμβάσεις.Το επάγγελμα δε δίνει αξία στον άνθρωπο , αλλά ο άνθρωπος σε αυτό!
Υπήρχε και υπάρχει αυτή η λανθασμένη αντίληψη όπου διακρίνουμε τα επαγγέλματα σε ανώτερα και κατώτερα. Πρόκειται για μια κοινωνική προκατάληψη.
Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αξιολογούνται τόσο από το επάγγελμά τους, όσο από τον τρόπο που το ασκούν. Η υπερτίμηση ορισμένων επαγγελμάτων και η περιφρόνηση άλλων οδηγεί σε κοινωνική διάκριση.

Η εργασία διακρίνεται σε πνευματική και χειρωνακτική. Όταν υπερέχει η σωματική δύναμη, η εργασία θεωρείται χειρωνακτική, ενώ όταν υπερέχει η πνευματική δύναμη, η εργασία θεωρείται πνευματική. Η πνευματική θεωρείται "ανώτερη" και προσδίδει κύρος και κοινωνική καταξίωση. Η αξία της τονίζεται από τους γονείς και το σχολείο. Συνδέεται με καλύτερες εργασιακές συνθήκες, λιγότερη κούραση και καλύτερες οικονομικές απολαβές. Από την άλλη πλευρά, η χειρωνακτική θεωρείται "κατώτερη". Δεν προτιμάται από τους γονείς και το σχολείο. Είναι περισσότερο κουραστική, με δύσκολες εργασιακές συνθήκες.
Πολύ συχνά, η μορφή εργασίας αποτελεί κριτήριο για την απόκτηση κύρους. Η χειρωνακτική εργασία συνδέεται με το χαμηλό πνευματικό επίπεδο και τη φτώχεια. Αντίθετα, η πνευματική προσφέρει κύρος. Αυτός ο διαχωρισμός δημιουργεί ρατσιστικές πρακτικές, στερεότυπα και κοινωνική ανισότητα, που εμποδίζουν την κοινωνική αναγνώριση.
Η συνεισφορά και των δύο είναι ισότιμη. Η ισοτιμία αποδεικνύει ότι η κοινωνία δε διαχωρίζει τα μέλη της, αλλά προωθεί την ισότητα και την αποδοχή.

Φύλλο εργασίας Μύθοι και στερεότυπα για την γυναίκα στην εργασία.

Η επιλογή επαγγέλματος είναι δύσκολη και πολύ συχνά όχι επιτυχημένη. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζουν οι γονείς και οι κοινωνικές αντιλήψεις. Υπάρχει μια απαξίωση προς τις χειρωνακτικές εργασίες και ο νέος είναι πολλές φορές αναγκασμένος να επιλέξει ένα επάγγελμα με "κοινωνική καταξίωση".

Ο ρόλος της εκπαίδευσης είναι ιδιαίτερα σημαντικός στην κατάργηση των στερεοτυπικών αντιλήψεων, μέσω της προώθησης γνώσεων και δεξιοτήτων, ώστε οι νέοι να καταφέρουν να εκφράσουν ελεύθερα την επιλογή τους σε όποιο χώρο επιθυμούν.

Η αναμόρφωση λανθασμένων κοινωνικών στερεοτύπων απαιτεί ουσιαστικές παρεμβάσεις και η εκπαίδευση καλείται να παίξει ουσιαστικό ρόλο σ' αυτό.

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα -Τρόπος ζωής και στερεότυπα - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Μεγαλώνουμε με πλήθος ερεθισμάτων που καθορίζουν τις μελλοντικές μας επιλογές και συμπεριφορές, μεταξύ άλλων και την επαγγελματική πορεία που θα ακολουθήσουμε. Από τα παιδικά μας παιχνίδια, τα οποία συχνά μας εγκλωβίζουν σε στερεότυπα, μέχρι τις έμφυλες αντιλήψεις για τα σχολικά μαθήματα ή τη σεξιστική αντίδραση ενός συνεπιβάτη μας στο αεροπλάνο, η προσωπικότητά μας διαμορφώνεται και η επαγγελματική κατεύθυνση που θα ακολουθήσουμε καθορίζεται.

# data[].attributes.headline
Τα παλιά επαγγέλματα μέσα από τον Ελληνικό Κινηματογράφο

# data[].attributes.subject
Τα παλιά επαγγέλματα μέσα από τον Ελληνικό Κινηματογράφο

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η βίαιη αστικοποίηση και η άνθιση του τεχνολογικού πολιτισμού, άφησε πίσω έναν σωρό χαμένα επαγγέλματα να χαθούν. Επαγγέλματα που τα θυμόμαστε μόνο από τις διηγήσεις των παππούδων μας, αλλά κι από τα καρέ πολλών Ελληνικών ταινιών κυρίως της δεκαετίας του 50.

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο κινηματογράφος είναι η έβδομη Τέχνη. Σε πολλούς όμως
διαφεύγει το γεγονός ότι ο κινηματογράφος αποτελεί και μέσο μαζικής
ενημέρωσης. Από τότε που υπάρχει ενημερώνει το κοινό, για τις αντιλήψεις, τις
στάσεις, τον τρόπο σκέψης και ζωής στην κοινωνία , στην οποία αναφέρεται. Ο
ελληνικός κινηματογράφος δεν αποτελεί εξαίρεση. Ιδιαίτερα από τις ελληνικές
ταινίες της περιόδου 1950 μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ΄60, που θεωρείται η
"χρυσή εποχή" του ελληνικού κινηματογράφου, αντλούμε πληροφορίες για τα
ήθη και τα έθιμα της μεταπολεμικής ελληνικής κοινωνίας και του τρόπου ζωής και
μάλιστα του "αστικού" τρόπου ζωής.
Οι παλιές ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες μας ταξιδεύουν πίσω στο παρελθόν σε
μία Ελλάδα πολύ διαφορετική από τη σημερινή, σε μία Ελλάδα της οποίας οι
πληγές που άφησε η γερμανική κατοχή και ο εμφύλιος πόλεμος είναι ακόμη
ανοιχτές. Σε μία Ελλάδα που αλλάζει με γοργό ρυθμό, ιδιαίτερα η Αθήνα που
αναπτύσσεται άναρχα, χωρίς κανόνες. Την περίοδο αυτή, κάποιοι επιτήδειοι
κερδοσκοπούν και πλουτίζουν σε βάρος των πολλών και της ελληνικής κοινωνίας.
Από την άλλη, υπάρχει το πλήθος των μεροκαματιάρηδων και των επαγγελματιών
που προσπαθούν να επιβιώσουν , να ανέλθουν κοινωνικά, το πλήθος των
ανθρώπων της ελληνικής περιφέρειας που μεταναστεύει στην πρωτεύουσα και στις
μεγάλες επαρχιακές πόλεις, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, μερικές φορές τον
εύκολο πλουτισμό και την κοινωνική άνοδο.

Επαγγέλματα μέσα από Ελληνικές ταινίες

Χρησιμοποιώντας τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο ως πηγή πληροφόρησης για τα επαγγέλματα που εξέλιπαν μπορούμε να κατανοήσουμε τη σημασία του ως πηγή πληροφόρησης για τον τρόπο ζωής, τα ήθη και έθιμα του παρελθόντος και να κάνουμε
συγκρίσεις με τις συνθήκες ζωής που επικρατούν σήμερα.

Μια ανθολόγηση αυτών των επαγγελμάτων από τις Ελληνικές ταινίες, σε δύο μέρη.

Τα χαμενα επαγγέλματα, μέρος 1ο - στις Ελληνικές ταινίες

Τα χαμενα επαγγέλματα, μέρος 2ο - στις Ελληνικές ταινίες

Φύλλο εργασίας ;
Ταξίδι στο παρελθόν μέσα από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο

Ο Ελληνικός κινηματογράφος ως πηγή γνώσης για τα επαγγέλματα που εκλίπουν

Δείτε παρακάτω μια ερευνητική εργασία του 3ου ΓΕΛ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΜΕΡΟΣ Β΄
Τα Γυναικεία επαγγέλματα μέσα από τον Ελληνικό Κινηματογράφο

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

Σχετικά με ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ

Γεια σας,Ονομάζομαι Τσαουσίδου Μαίρη. Υπηρετώ εδώ και 29 έτη ως εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής (ΠΕ11) στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Ευελπιστώ να δημιουργήσω αλλαγές στον εαυτό μου και στη συνέχεια και στο περιβάλλον μου για το κοινό καλό, μέσα από το θετικό μετασχηματισμό στις σύγχρονες κοινωνίες, ειδικά σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε όλοι μας πλανητικά.
Είμαι παντρεμένη και έχω δυο παιδιά και ένα σκύλο και 2 γάτους!!!!! Μου αρέσει το θέατρο, τα ταξίδια, η κωπηλασία και το διάβασμα.
Αγαπώ πολύ τα παιδιά και εύχομαι να έχουμε ένα συναρπαστικό ταξίδι γνώσεων! Καλή αρχή σε όλους!
Αγαπημένο ρητό: "Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.
Για όσα δεν μπορείς να μιλήσεις πρέπει να σωπαίνεις."
Ludwig Wittgenstein

Περισσότερες πληροφορίες

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα παλιά επαγγέλματα μέσα από τον Ελληνικό Κινηματογράφο - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Η βίαιη αστικοποίηση και η άνθιση του τεχνολογικού πολιτισμού, άφησε πίσω έναν σωρό χαμένα επαγγέλματα να χαθούν. Επαγγέλματα που τα θυμόμαστε μόνο από τις διηγήσεις των παππούδων μας, αλλά κι από τα καρέ πολλών Ελληνικών ταινιών κυρίως της δεκαετίας του 50. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο κινηματογράφος είναι η έβδομη Τέχνη.

# data[].attributes.headline
Τα Επαγγέλματα σήμερα…… Η Εξέλιξη των επαγγελμάτων

# data[].attributes.subject
Τα Επαγγέλματα σήμερα…… Η Εξέλιξη των επαγγελμάτων

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;" ρωτούν συχνά οι μεγάλοι τα παιδιά. Σε κάθε εποχή οι απαντήσεις των παιδιών διαφοροποιούνται, καθώς τα επαγγέλματα εξελίσσονται ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε κοινωνίας.

Φύλλο εργασίας: "Σχεδιάζω τον εαυτό μου στο επάγγελμα που αγαπώ"

Δημιουργός: Σωτηρία Κίτσιου

Κάποια επαγγέλματα παραμένουν ίδια μέσα στο πέρασμα του χρόνου, όμως άλλα καταργούνται ή εμφανίζονται στη θέση τους νέα. Άραγε, μπορούμε να φανταστούμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον για τα επαγγέλματα των ανθρώπων;

Σε συνδυασμό με το παραπάνω βίντεο δείτε πέντε φύλλα εργασίας από την εξαίρετη και δημιουργική συνάδελφο Σωτηρία Κίτσιου.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ / ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ

ΟΤΑΝ-ΜΕΓΑΛΩΣΩ/ ΠΡΟΪΟΝΤΑ-ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Τα επαγγέλματα των γονέων και των παππούδων μου

ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ-ΤΡΕΝΟ

Δείτε και το παρακάτω Sway (κλικ στην εικόνα)

ΜΑΝΤΕΥΩ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ
Παρακολουθούμε το βίντεο και αποκαλύπτουμε το επάγγελμα που κάνει ο άνθρωπος που είναι μπροστά μας ... Προσέχουμε καλά την εικόνα

Οι κοινωνίες εξελίσσονται, οι ανάγκες διαφοροποιούνται και μαζί και τα επαγγέλματα των ανθρώπων. Ωστόσο, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη εποχή η διαρκής εκπαίδευση, η ευελιξία, η προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες και η απόκτηση δεξιοτήτων που να ανταποκρίνονται στη ζήτηση της αγοράς εργασίας αποτελεί επιτακτική ανάγκη, προκειμένου η ελληνική κοινωνία να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες της παγκόσμιας οικονομίας.

Ας ασχοληθούμε με 3 σταυρόλεξα για τα επαγγέλματα
Από την δημιουργική συνάδελφο Κίτσιου Σωτηρία και πάλι...
1ο Σταυρόλεξο για τα επαγγέλματα υγείας:

2ο Σταυρόλεξο για τα επαγγέλματα που παρέχουν υπηρεσίες:

3ο Το σταυρόλεξο των επαγγελματικών χώρων.

Αυτοκόλλητα με επαγγέλματα
Δημιουργός : Κίτσιου Σωτηρία

2. Χωρίς κείμενο
ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΨΑΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ Β΄ΤΑΞΗΣ ΣΤΟ 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥ Εκπαιδευτικός: Σωτηρία Κίτσιου
Τα παιδιά της Β΄τάξης στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Βόλου (2021-2022) ασχολήθηκαν με το θέμα των επαγγελμάτων και δούλεψαν όλα τα παραπάνω φύλλα εργασίας καθώς και κάποιες ατομικές παρουσιάσεις επαγγελμάτων. Ο καθένας σκέφτηκε ένα επάγγελμα και είχε αρκετό χρόνο να το προετοιμάσει στο σπίτι και να δημιουργήσει ένα κολάζ με κείμενα και εικόνες(εκτυπωμένες ή σε ζωγραφιά).

Κάθε παιδί έφερε τη δική του α φίσα και παρουσίασε στην ομάδα της τάξης το επάγγελμα που διάλεξε . Όλες τους οι δραστηριότητες και οι εργασίες για την 4 η θεματική βρίσκονται στο παρακάτω βιβλίο. Μπορείτε να το ξεφυλλίσετε και να δείτε όλα όσα έκαναν τα παιδιά στην τάξη.
https://online.fliphtml5.com/zcszy/iirt/#p=1 συνέχεια σε ηλεκτροκίνητες. μηχανές σε μεγάλα εργοστάσια.
κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων.

Τα επαγγέλματα καθορίζονται από την εποχή και τις ανάγκες της. Καθώς οι ανάγκες

της κοινωνίας άλλαξαν, τα περισσότερα από τα επαγγέλματα εξελίχθηκαν, χάθηκαν ή αντικαταστάθηκαν με άλλα και ο εμπορικός κόσμος της περιοχής μετατράπηκε.

Κάποια, όπως για παράδειγμα ο ντελάλης ήταν χαρακτηριστικά της εποχής τους.

Με την πρόοδο και την εξέλιξη της τεχνολογίας (με την εμφάνιση του ραδιοφώνου

και της τηλεόρασης) η εργασία αυτή καταργήθηκε. Το ίδιο συνέβη και με τον

γανωματή, όταν τα παλιά χάλκινα σκεύη αντικαταστάθηκαν από σύγχρονα.
Βέβαια, κάποια επαγγέλματα επιβίωσαν μέχρι σήμερα, άλλα για τουριστικούς λόγους (π.χ

αμαξάς), άλλα για πρακτικούς (όπως το επάγγελμα του ράφτη και του παπουτσή).

Στην περίπτωση αυτή όμως άλλαξε το είδος της προσφερόμενης υπηρεσίας (ο

παπουτσής και ο ράφτης ή η μοδίστρα σπάνια φτιάχνουν ενδύματα ή παπούτσια,

αλλά συνήθως επιδιωρθώνουν τα έτοιμα κ.λπ).

Η συγκέντρωση των εργαζομένων στα βιομηχανικά κέντρα και η μείωση του κόστους παραγωγής οδήγησαν πολλά παραδοσιακά επαγγέλματα στην εξαφάνιση. Πλέον, κάποιες

φωτογραφίες, ιστορίες παππούδων, πληροφορίες από το διαδίκτυο, καθώς και παλιές

ελληνικές ταινίες απέμειναν για να μας θυμίζουν τις παλιές εκείνες εποχές και τα

Εντούτοις, αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός πως την εξαφάνιση των

παραδοσιακών επαγγελμάτων ακολούθησε μια σειρά αλλαγών στις τοπικές

κοινωνίες, όπου αυτά ασκούνταν. Πιο συγκεκριμένα, οι ενασχολήσεις αυτές

αποτελούσαν αφενός βασική πηγή εσόδων για πολλές οικογένειες, αλλά και μέρος

της κουλτούρας και της ιστορίας πολλών περιοχών της Ελλάδας. Συνεπώς, η

εγκατάλειψή τους οδήγησε στον οικονομικό μαρασμό κάποιων επαγγελματιών,

καθώς και στην εξάλειψη μέρους της παράδοσης του τόπου. Ταυτόχρονα, ολόκληρα

χωριά και οικισμοί ερήμωσαν, με τους λιγοστούς κατοίκους που διαθέτουν να μην

έχουν την ευκαιρία να μεταδώσουν την γνώση και την τέχνη που κάποτε υπηρετούσαν
στις επόμενες γενιές. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα ελπίδα για ορισμένα από αυτά, μιας και στις
μέρες μας η οικονομική κρίση με όλες τις συνέπειες που μπορεί να επιφέρει, έχει κάνει πολλούς κατοίκους των πόλεων να σκέφτονται την επιστροφή στην πατρίδα τους και την ενασχόλησή τους με παραδοσιακά επαγγέλματα.

Φύλλα εργασίας για τα επαγέλματα

ΤΑΠΕΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Σχετικά με ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ

Γεια σας,Ονομάζομαι Τσαουσίδου Μαίρη. Υπηρετώ εδώ και 29 έτη ως εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής (ΠΕ11) στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Ευελπιστώ να δημιουργήσω αλλαγές στον εαυτό μου και στη συνέχεια και στο περιβάλλον μου για το κοινό καλό, μέσα από το θετικό μετασχηματισμό στις σύγχρονες κοινωνίες, ειδικά σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε όλοι μας πλανητικά.
Είμαι παντρεμένη και έχω δυο παιδιά και ένα σκύλο και 2 γάτους!!!!! Μου αρέσει το θέατρο, τα ταξίδια, η κωπηλασία και το διάβασμα.
Αγαπώ πολύ τα παιδιά και εύχομαι να έχουμε ένα συναρπαστικό ταξίδι γνώσεων! Καλή αρχή σε όλους!
Αγαπημένο ρητό: "Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.
Για όσα δεν μπορείς να μιλήσεις πρέπει να σωπαίνεις."
Ludwig Wittgenstein

Περισσότερες πληροφορίες

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα Επαγγέλματα σήμερα...... Η Εξέλιξη των επαγγελμάτων - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
"Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;" ρωτούν συχνά οι μεγάλοι τα παιδιά. Σε κάθε εποχή οι απαντήσεις των παιδιών διαφοροποιούνται, καθώς τα επαγγέλματα εξελίσσονται ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε κοινωνίας. Φύλλο εργασίας: "Σχεδιάζω τον εαυτό μου στο επάγγελμα που αγαπώ" Δημιουργός: Σωτηρία Κίτσιου Κάποια επαγγέλματα παραμένουν ίδια μέσα στο πέρασμα του χρόνου, όμως άλλα καταργούνται ή εμφανίζονται στη θέση τους νέα.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
5 Ελπιδοφόροι Τομείς στην Αγορά Εργασίας

Ποια επαγγέλματα αναμένεται να έχουν μεγάλη ζήτηση μέσα στην επόμενη δεκαετία;

0:00

4:21

0:00 / 4:21•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
5 Ελπιδοφόροι Τομείς στην Αγορά Εργασίας

# data[].attributes.attachment_caption
Κτηνίατρος από τη Φαίδρα. 

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου 

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου 

# data[].attributes.headline
ΠΑΛΙΑ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ που χάθηκαν στον χρόνο

# data[].attributes.subject
ΠΑΛΙΑ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ που χάθηκαν στον χρόνο

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στην προβιομηχανική εποχή (πριν το 18ο αιώνα) η μεγάλη πλειοψηφία των
ανθρώπων απασχολούνταν στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και ζούσαν σε
χωριά ή μικρές πόλεις.
Η βιομηχανική επανάσταση ( τέλος του 18ου αιώνα μέχρι το πρώτο μισό του 20ου ) είχε ως συνέπεια η αγροτική οικονομία να παραχωρήσει τη θέση της στη βιομηχανική παραγωγή και έτσι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού συγκεντρώθηκε στις πόλεις και εργαζόταν ως μισθωτοί με σχέση εξαρτημένης εργασίας.
Μέσα σε αυτές τις ιστορικές αλλαγές, τ α επαγγέλματα και οι διάφορες
επαγγελματικές κατηγορίες άλλαξαν βαθμιαία , εξελίχθηκαν και διαμορφώθηκαν ανάλογα με την πρόοδο της τεχνολογίας και τις οικονομικές συνθήκες .
Οι αλλαγές που έφερε η βιομηχανική επανάσταση στην κοινωνία και τον εμπορικό

κόσμο των πόλεων, επηρέασαν αρκετά επαγγέλματα, τα οποία και έπαψαν να είναι πια απαραίτητα, με αποτέλεσμα να αντικατασταθούν με πιο σύγχρονα.

Όμως τότε που η ατμόσφαιρα ήταν θολή, όχι από την αιθαλομίχλη ή το νέφος, αλλά από την σκόνη του χωματόδρομου, αφού η άσφαλτος δεν είχε περάσει από κάθε γειτονιά, τότε που διάβαινες τα σοκάκια και σε κάθε γωνιά, έλεγες κι από μια καλημέρα, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζεις τον συνομιλητή σου, οι υπηρεσίες με μεγάλη ζήτηση δεν είχαν στέγη.Παραδοσιακά επαγγέλματα που ανήκουν στην κατηγορία των λεγόμενων
Προσφέρονταν στην ύπαιθρο, στην αυλή ή ακόμα και στις πλατείες των γειτονιών. "Μπακίρια γανώνω! Εφημερίδες! Εδώ το καλό σαλέπι", ήταν μερικές από τις συνήθεις φράσεις που ακούγονταν από τους μεταπράτες και τους πλανόδιους, οι οποίοι κατανάλωναν το 8ωρο τους περιφερόμενοι , όσο κρατούσαν τα πόδια τους, προς αναζήτηση πελατείας.
Διαβαίνοντας το κατώφλι του εκσυγχρονισμού βέβαια, δεν ήταν μόνο το αστικό τοπίο και η κοινωνική συμπεριφορά, τα στοιχεία εκείνα που διαφοροποιήθηκαν. Η μάχη της αυτάρκειας άλλαξε ριζικά και τις καθημερινές ανάγκες, με αποτέλεσμα, να τοποθετηθούν, εκτός των άλλων, και πολλά επαγγέλματα του χθες, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

"ελευθέρων επαγγελμάτων", σταδιακά αλλάζουν ή χάνονται για πάντα.
Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά που χάθηκαν για πάντα και μόνον μέσα από
ιστορικές και λαογραφικές μελέτες, μπορεί πλέον κάποιος να αντλήσει
πληροφορίες γι΄αυτά όπως το επάγγελμα του ντελάλη, του αντιγραφέα, του
αγωγιάτη, του πεταλωτή, του φαρμακοτρίφτη, του παγοπώλη κ.ά που είναι μερικά
από τα επαγγέλματα που εξέλιπαν για πάντα.

Άλλα εξελίχτηκαν όπως αυτό του εφημεριδοπώλη, που ασκείται πλέον από τον
πράκτορα εφημερίδων και τον περιπτερά, της οικόσιτης υπηρέτριας που έγινε
οικιακή βοηθός, του παλιατζή που έγινε παλαιοπώλης, του κουρέα που
μετεξελίχθηκε σε κομμωτή.
Παρά τις κοσμογονικές αλλαγές στον κόσμο των επαγγελμάτων και της εργασίας,
μερικά επαγγέλματα του παρελθόντος εξακολουθούν να υπάρχουν, αν και ο
αριθμός των ανθρώπων που τα ασκούν είναι ελάχιστος, όπως του καστανά, του
αμαξά, του σαλεπιτζή , του οργανοπαίχτη ,που μας θυμίζουν εποχές που χάθηκαν
για πάντα.
Άλλα πάλι, όχι μόνον δεν χάθηκαν αλλά έχουν και μεγάλη ζήτηση επειδή επικράτησε σε ένα μέρος του πληθυσμού η αντίληψη , ότι πρέπει να επιστρέψουμε στην παράδοση όπως το επάγγελμα του μαραγκού, του παραδοσιακού χτίστη, του τζακά.

Ποιες είναι όμως; οι εργασίες εκείνες που ακόμα κι αν κατακλύζουν τις αναμνήσεις των παλαιότερων, σήμερα, απουσιάζουν εντελώς ή έστω διατηρούνται ελάχιστα;
Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή στο χθες και στους τότε πρωταγωνιστές της "εργασιακής αρένας".

Ξετυλίγοντας το νήμα των παραδοσιακών επαγγελμάτων βρισκόμαστε μπροστά σε έναν κόσμο μακρινό, ξεχασμένο στο παρελθόν, όπου διαπιστώνουμε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν τότε οι άνθρωποι αλλά και θαυμάζουμε την επινοητικότητά τους.

Δείτε παρακάτω μια όμορφη παρουσίαση
από το 2ο Γυμνάσιο Πρέβεζας

Όλα τα παλιά επαγγέλματα είναι 105
και Αλφαβητικά είναι τα παρακάτω :
Αγγειοπλάστης ή Κεραμοποιός, Αγωγιάτης Κυρατζής ή Κερατζής, Ακονιστής, Αμαξάς, Ανθοπώλισσα, Αβδελλάς, Αρκουδιάρης, Ασβεστοποιός, Αχθοφόρος ή Χαμάλης, Βαρελάς, Βογιατζής, Βοσκός, Βυρσοδέψης ή Ταμπάκος, Γαλατάς, Γανωτής ή Γανωματής ή Καλαιτζής , Γκλίτσας, Γουναράς, Γυρολόγος ή Πραματευτής, Δραγάτης ή Αγροφύλακας, Δαδάς, Δασοφύλακας, Εισπράκτορας εισητηριών Συγκοινωνιών, Εφημεριδοπώλης, Ζευγάς ή Ζευγολάτης, Καζαντζής ή Χαλκουργός, Καλαθάς ή Καλαθοποιός, Κανατάς, Κανταράς, Καπελού, Καραγκιοζοπαίκτης, Καρβουνιάρης, Καροτσέρης ή Αραμπατζής, Καρεκλοποιός ή Καρεκλάς, Κασερομάστορας, Καστανάς, Καλαθοποιός, Καρβουνιάρης, Κεραμοποιός, Κερατζής, Κηροπλάστης, Κουλουράς, Κρεοπώλης ή Μακελάρης, Λατερνατζής, Λουστραδόρος, Λαγουμτζής, Λαχειοπώλης, Λούστρος, Μαμή, Μανάβης Πλανόδιος,Μανταρίστρα, Μπακάλης, Μπαρμπέρης, Μαχαιράς, Μελισσοκόμος, Μεταπράτης, Μοδίστρα, Μουζικάντης, Μπασματζής ή Υφασματοπώλης, Μυλωνάς, Ναυπηγός, Νερουλάς ή Νεροκόπος ή Υδροδιανομέας, Ντενεκετζής ή Τενεκετζής, Ξυλογλύπτης ή Ταλιαδόρος, Ξυλοκόποι ή Πριονιτζήδες, Ομπρελάς, Οργανοπαίχτης, Παγοπώλης, Πασουμτζής, Παγωτατζής, Πεταλωτής ή Αλμπάντης ή Καλιγωτής,
Παλιατζής, Παπλωματάς, Περίπτερο κινητό, Πηγαδάς, Πλανόδιος Μανάβης, Πλύστρα, Πωλητής πάγου, Πωλητής Πουλερικών, Ρακιτζής, Ρετσινοσυλέκτης ή Ρητινοσυλέκτης, Ράφτης, Σαγματοποιός ή Σαμαροποιός, Σαλεπιτζής, Σαματατζής, Σαπουνοποιός, Σκουπάς, Σιδεράς ή Σιδηρουργός,Τουλουμτζής, Τσαγκάρης, Τσιράκι, Τσαρουχοποιός, Τσαμπάζος ή Τζαμπάζης, Τυπογράφος,Τυροκόμος, Υφάντρα, Υαλοποιός, Υλοτόμος,
Στρωματάς ή Ντιβανάς, Σφουγγαράς, Τελάλης ή Ντελάλης, Χανιτζής, Χαλβατζήδες, Χτίστης, Ψαράς των λιμνών, Ψωμάς κ.ά.
Φανοκόρος ή Πασβαντής, Φαροφύλακας, Υπαίθριος ή πλανόδιος Φωτογράφος, Υφάντρα, Χαλκωματάς,
Πατήστε στην εικόνα για να δείτε το Flipbook

Επαγγέλματα του χθες μέσα από πίνακες Ζωγραφικής

Σε μας έμειναν κάποια επώνυμα που βγήκαν από τα επαγγέλματα για να θυμούμαστε κι εμείς αυτούς που με όλες τις δυσκολίες της εποχής έβγαζαν το ψωμί τους. Πολλά απο αυτά έχουν τη ρίζα τους σε τούρκικες ονομασίες αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό αφού μετά από 400 χρόνια σκλαβιά στους τούρκους είχαμε πάρει πολλές τουρκικές λέξεις.

Ο γαλατάς ήταν ένα επάγγελμα πλανόδιου μικροπωλητή παλαιότερων εποχών ,μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, που σήμερα έχει εκλείψει σχεδόν τελείως από αρκετές χώρες της Ευρώπης.
Στην Ελλάδα, το επάγγελμα αυτό το ασκούσαν μικροπωλητές που περιφέρονταν γύρω από τις πόλεις με τα αιγοπρόβατά τους, τα οποία και άρμεγαν οι ίδιοι.

Ο γαλατάς εργαζόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα και όχι στα χώρια καθώς εκεί υπήρχε η δυνατότητα εξ ανάγκης για άμεση πώληση φρέσκου γάλακτος.O γαλατάς αναλάμβανε τη διάθεση του γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προιόντων στα σπίτια.
Το μεταφορικό του μέσο ήταν υποζύγιο και αργότερα το ποδήλατο ή μηχανοκίνητο δίτροχο.Αρχικά, το επάγγελμα το ασκούσαν αλλοδαποί, με το πέρασμα του χρόνου όμως αντικαταστάθηκαν από τους εγχώριους γαλατάδες.
Στη δεκαετία του 1950 οι τελευταίοι πλανόδιοι γαλατάδες που διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους με τη λέξη "γαλατάς!" ή μόνο την κατάληξη "τας!", μετέφεραν το γάλα σε μεταλλικά κυλινδρικά δοχεία και το μοίραζαν στις γειτονιές χύμα σε οκάδες ή δράμια. Στην αρχή της δεκαετίας του 1960 η διάθεση του γάλακτος άρχισε να γίνεται σε γυάλινες φιάλες που διανέμονταν παστεριωμένο γάλα, κάθε πρωί στις διάφορες γειτονιές με διάφορα μέσα, ποδήλατα ή τρίκυκλες μοτοσικλέτες, όπως συνεχίζεται σήμερα η διάθεση των φιαλών γκαζιού.
Όμως μετά από μια σειρά αγορανομικών διατάξεων στη δεκαετία του 1970 απαγορεύθηκε και ο τρόπος αυτός, της πλανόδιας διάθεσης, προκειμένου να διασφαλισθεί περισσότερο η ποιότητα και η υγειονομική ασφάλεια των προς διάθεση γαλακτοκομικών προϊόντων με περιορισμό τόσο στο χρόνο της διάθεσης, (ημερομηνία λήξης), όσο και από συγκεκριμένα μόνο καταστήματα που είναι εφοδιασμένα με κατάλληλα ψυκτικά μέσα.

Το επάγγελμα του γαλατά στην ελληνική κινηματογραφική σκηνή έχουν μεταφέρει

και αποδώσει με μεγάλη επιτυχία τόσο ο Κώστας Χατζηχρήστος, όσο και ο Γιάννης Γκιωνάκης με πολλές κωμικοτραγικές καταστάσεις, όχι και ασυνήθιστες την εποχή

Γανωτής ή γανωτζής ή γανώματος ονομάζεται ο τεχνίτης που επικαλύπτει χάλκινα σκεύη με κασσίτερο (καλάι), ο κασσιτερωτής= καλαϊτζής. Οι γανωτζήδες ήταν συνήθως πλανόδιοι τεχνίτες που αναλάμβαναν το γαλβανισμό και το στίλβωμα των χάλκινων οικιακών σκευών, όπως τα ταχριά, τα καζάνια, τα κουτάλια,τα πηρούνια κλπ.
Το επάγγελμα του γανωτή ή γανωτζή ή γανωματή ή κασσιτερωτή ή
καλαϊτζή είναι από τα πιο παλιά επαγγέλματα. Πολλοί τοποθετούν την
ύπαρξη του ακόμη και στα βυζαντινά χρόνια. Ήταν μια δουλειά δύσκολη
και υπεύθυνη, αφού πολλές φορές έσωζε τους ανθρώπους από βέβαιο
θάνατο, που προκαλούσαν τα αγάνωτα σκεύη.
Τα περισσότερα σκεύη που χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές για τις
καθημερινές ανάγκες, κυρίως στη μαγειρική, ήταν χάλκινα (μπακιρένια).
Με τον καιρό και την πολλή χρήση οξειδώνονταν (σκούριαζαν) και
γίνονταν επικίνδυνα. Γι' αυτό έπρεπε να γανωθούν, δηλαδή να καλυφθεί η
επιφάνεια τους μ' ένα στρώμα κασσίτερου (χαλάι) για να τα κάνει
ακίνδυνα από την οξείδωση.

Η φωνή του πλανόδιου γανωτή, τραχιά και δυνατή θα αντηχεί ακόμη στα αυτιά όσων τους πρόλαβαν "Γανωωωτής! Μπακίρια γανώνωωωω! Γανωωωτής", μα δεν ακούγεται πια στις γειτονιές της Αθήνας. Στις αρχές του 2οού αι. ο γανωτζής κουβαλούσε στην πλάτη του τα απαραίτητα εργαλεία και περπατώντας φώναζε και καλούσε τις νοικοκυρές να του φέρουν τα είδη που χρειάζονταν γάνωμα.
Έστηνε την γκαζιέρα του στην αυλή του σπιτιού, έλιωνε τον κασσίτερο. Αφού καθάριζε καλά το σκεύος, άλειψε το εσωτερικό του με σπίρτο και το τρίβε με κουρασάνι (=τριμμένο κεραμίδι). Μετά κράταγε το σκεύος με την τσιμπίδα πάνω από τη φωτιά και έριχνε μέσα το νησιαντήρι (=χλωριούχο αμμώνιο), για να στρώσει καλύτερα το καλάι πάνω στο χάλκωμα. Αφού το σκούπιζε καλά, άπλωνε το λιωμένο καλάι σ' όλη την επιφάνεια του σκεύους μ' ένα χοντρό βαμβακερό ύφασμα. Ζητούσε και από νοικοκυρά του σπιτιού μια λεκάνη με κρύο νερό, στην οποία βουτούσε το σκεύος, που γάνωσε και λαμπύριζε στον ήλιο.
Το επάγγελμα αυτό συνδέεται κυρίως με τους Τσιγγάνους και αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά τους επαγγέλματα. Οι γανωτές αναζητούσαν πελάτες στις γειτονιές της πόλης ή του χωριούι.
Το "γάνωμα" έπρεπε να γίνεται συχνά για λόγους υγείας, κυρίως στα σκεύη που χρησιμοποιούσαν στο μαγείρεμα, οπότε οι γανωτζήδες είχαν δουλειά όλο το χρόνο.
Τα τελευταία χρόνια το επάγγελμα του γανωτή τείνει να εξαφανιστεί αφού τα μαγειρικά σκεύη είναι πλέον ανοξείδωτα και δεν χρειάζονται επικασσιτέρωση. Σήμερα υπάρχουν ελάχιστοι τεχνίτες στην επαρχία, που υποαπασχολούνται αφού τα εναπομείναντα χρηστικά χάλκινα σκεύη είναι ελάχιστα και τα περισσότερα σκεύη που χρησιμοποιούμε πια είναι ανοξείδωτα βιομηχανικά προϊόντα.
Η λέξη γανωτής προέρχεται από το ρήμα ΓΑΝΩΝΩ και μάλιστα από το αρχαίο ρήμα ΓΑΝΩ = δίνω λάμψη... Στο τέλος το σκούπιζαν με καθαρό βαμβάκι για να γυαλίσει..
Δείτε περισσότερα πατώντας στην επόμενη εικόνα

Παλιότερα που ο κόσμος περπατούσε σε χωμάτινους δρόμους, τα παπούτσια σκονίζονταν ή λασπώνονταν εύκολα. Τότε γνώρισε άνθηση και το επάγγελμα του λουστραδόρου. Αυτός με ένα κασελάκι μπροστά του, αληθινό κομψοτέχνημα, και γύρω του να κρέμονται οι βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα, καθόταν σε ένα χαμηλό σκαμνάκι, στην αρχή της πλατείας, περιμένοντας υπομονετικά.

Για να προσελκύσει τους πελάτες γινόταν ταχυδακτυλουργός ή χτύπαγε ρυθμικά το κασελάκι, Ο πελάτης πλησίαζε κι άπλωνε, όπως ήταν όρθιος, πρώτα το δεξί πόδι Πάνω στην ειδική μεταλλική θέση της κασέλας κι έπειτα το άλλο. Έτσι άρχισε η "ιεροτελεστία" του βαψίματος...

Δείτε περισσότερα πατώντας στην επόμενη εικόνα

Ο πλανόδιος μανάβης ήταν από τους πιο αγαπητούς μικροπωλητές στα χωριά. Σ' αυτό δεν συντελούσε μόνο η εξυπηρέτηση και η προμήθεια των απαραίτητων τροφίμων στην οικογένεια του χωρικού αλλά η καθημερινή επαφή με τις νοικοκυρές δημιουργούσε μια φιλική σχέση που τη διέκρινε η αμοιβαία εμπιστοσύνη. Ο μανάβης ιδιαίτερα όταν αυτός ήταν ευχάριστος και κοινωνικός άνθρωπος ενημέρωνε τις νοικοκυρές για όσα γίνονταν στον κόσμο. Βλέπετε τότε δεν υπήρχαν τα ΜΜΕ και ο μανάβης αποτελούσε ένα μέσο ενημέρωσης. Αυτός θα μετάφερε και τα διάφορα νέα από χωριό σε χωριό.

Το επάγγελμα του μανάβη πέρασε και αυτό διάφορα στάδια εξέλιξης. Τα πρώτα χρόνια ο πλανόδιος μανάβης χρησιμοποιούσε ένα από τα πιο συμπαθητικά ζώα, το γαϊδουράκι που από εδώ και πέρα θα το βλέπουμε όλο και πιο σπάνια. Το φόρτωνε με κοφίνια και από τις δύο πλευρές του. Μέσα είχε διάφορα ζαρζαβατικά ανάλογα με την εποχή γιατί τότε δεν υπήρχαν θερμοκήπια και στην αγορά διακινούνταν μόνο τα εποχιακά. Μετά από λίγα χρόνια και σε συνδυασμό με την οικονομική επιφάνεια του μανάβη το γαϊδουράκι αντικαταστάθηκε από το άλογο ή από το δίτροχο κάρο. Έπρεπε να φροντίζει ο μανάβης για την καλή κατάσταση του ζώου και τη διατροφή του, να το ξεκουράζει συχνά και να του δίνει νερό. Απαραίτητα εργαλεία: η ζυγαριά (κρεμαστή) οι οκάδες και τα δράμια που αργότερα έγιναν κιλά και γραμμάρια. Την εποχή πριν το 1940 οι άνθρωποι στα χωριά δεν πλήρωναν με χρήματα. Οι συναλλαγές γίνονταν με είδος.
Ο κάμπος ήταν φυτεμένος με διάφορα οπωροφόρα δέντρα και καλλιεργούσαν κηπευτικά. Ήταν τα λεγόμενα περιβόλια του κάμπου. Εκεί κάθε κηπουρός ή περιβολάρης καλλιεργούσε τα προϊόντα: πατάτες, τομάτες, μελιτζάνες, φασολάκια κ.ά. καλλιέργειες φρούτων και ζαρζαβατικών. Επίσης χειμερινά κηπευτικά όπως κουνουπίδια λάχανα, σέλινα, μαρούλια, κρεμμύδια κ.ά.
Πώς τα πουλούσαν
Κάθε περιβολάρης μάζευε τα προϊόντα και τα τοποθετούσε σε διάφορα κοφίνια. Τα μεγάλα κοφίνια τα έλεγαν "ανδρικά" και τα πιο μικρά "καφάσια". Τα κηπευτικά αυτά κάθε πρωί τα φόρτωναν στα άλογα ή τα γαϊδούρια και πήγαιναν καιτα πουλούσαν στα περίχωρα. Είχαν μαζί τους και την "πελάντζα" δηλαδή τη ζυγαριά για τις μικρές ποσότητες. Για τις μεγάλες ποσότητες π.χ ένα τσουβάλι πατάτες, είχαν τα "καντάρια". Γύριζαν λοιπόν σε όλη την πόλη και διαλαλούσαν τα προϊόντα φωναχτά ώστε να βγουν οι νοικοκυρές να ψωνίσουν τα προϊόντα τους. Πουλούσαν την πραμάτεια τους στις καλύτερες τιμές διότι τα καλλιεργούσαν μόνοι τους και δεν μεσολαβούσαν οι έμποροι. Είχαν μεγάλη πελατεία σε κάθε γειτονιά επειδή όλοι ήξεραν ότι ήταν φρέσκα και φτηνά. Όταν ξεπουλούσαν πήγαιναν στις ταβέρνες δυο-δυο μανάβηδες φίλοι, έπαιρναν ένα μεζέ και τέλος έκαναν διάφορα ψώνια για τις ανάγκες της οικογένειας. Κατά το μεσημεράκι γύριζαν πάλι στη δουλειά τους. Αυτό γινόταν καθημερινά και έτσι ήταν το επάγγελμα τους.

Μέχρι και πριν μια δεκαετία περίπου το φορτηγό με τα οπωρικά που διαλαλούσαν κυρίως αθίγκανοι ήταν μια πολύ συχνή εικόνα στις γειτονιές.

Πριν μερικές δεκαετίες τότε που δεν υπήρχε στις πόλεις δίκτυο ύδρευσης αλλά ούτε και πολλές βρύσες, οι άνθρωποι αγόραζαν το νερό που, φυσικά, δεν ήταν εμφιαλωμενο όπως σήμερα!!!
Ο νερουλάς ή νεροκόπος ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια.

Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια,τα νοικοκυριά δεν είχανε βρύσες στα σπίτια τους όπως σήμερα με τρεχούμενο νερό, μόνο κανένα πηγάδι εδώ και εκεί, έτσι ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότηση τους με νερό,που προμηθευόταν από τον Υμηττό και κουβαλούσε με γαϊδούρι, μουλάρι ή κάρο.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης το ότι η δουλειά αυτή γινόταν από την άνοιξη μέχρι και το φθινόπωρο, καθώς το χειμώνα οι άνθρωποι έπαιρναν νερό από τα ρυάκια που σχηματίζονταν από τις βροχές και τα χιονιά.
Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία.
Κάθε πρωί περνούσε μετά τον γαλατά, ο νερουλάς! Βέβαια στα χώρια δεν υπήρχαν αυτά τα δυο επαγγέλματα, διότι γάλα είχαν σχεδόν όλοι και νερό είχαν από τις κεντρικές βρύσες του χωριού, που το κουβαλούσαν οι γυναίκες με τις βαρέλες ή με πιο μεγάλα βαρέλια που τα φόρτωναν στο γαϊδουράκι ! Ο νερουλάς συνήθως είχε επάνω στον γάιδαρο του δυο βαρελάκια δεμένα ή σε ένα καρό ένα-δυο μεγάλα βαρέλια με νερό και φώναζε στις γειτονίες ή χτυπούσε την κουδούνα του. Έτρεχαν έξω οι νοικοκυρές και οι υπηρέτριες από τα αρχοντικά με τα δοχεία τους και έπαιρναν το νερό, ενώ ταυτόχρονα γινότανε και το σχετικό "πηγαδάκι" για το κουτσομπολιό της ημέρας ! Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία .

Τον πρώτο καρό η μεταφορά του νερού γινόταν με τενεκέδες. Γέμιζε ο νερουλάς από μία
κεντρική βρύση τους τενεκέδες, τους έδενε έπειτα σ' ένα γυρτό ξύλο και τους κουβαλούσε στον ώμο.Για να εξυπηρετήσει όλη του την πελατεία, έκανε πολλά δρομολόγια. Στους δρόμους απ' το πρωί μέχρι το βράδυ.Αλλες φορές αντί για τενεκέδες, κουβαλούσε μεγάλα μπακιρένια γκιούμια.Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβότανε περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.

Με τον καιρό, όμως, κι επειδή οι ανάγκες των ανθρώπων πολλαπλασιάστηκαν, κουβαλούσε μαζί του κάποιο ζώο (γαϊδούρι ή μουλάρι), το οποίο φόρτωνε με μεγάλα ξύλινα βαρέλια των 30 οκάδων περίπου το καθένα. Έτσι, κουραζόταν λιγότερο. Αυτά τα βαρέλια είχαν μια κάνουλα και από 'κεί γέμιζε ο νερουλάς τις κανάτες της νοικοκυράς. Άλλοι νερουλάδες πάλι χρησιμοποιούσαν βοϊδάμαξες, με τις οποίες μετέφεραν βαρέλια των 100 οκάδων. Αυτοί πωλούσαν το νερό με τον κουβά για οικιακή χρήση (πλύσιμο καθαριότητα).
Η χειρότερη ώρα του Νερουλά ήταν όταν τουμπάριζε το κάρο. Όχι και λίγες φορές σε κάποια επικίνδυνη καμπή του δρόμου, Νερουλάς, κάρο και ζωντανό έπεφταν στο χώμα με κίνδυνο μέχρι να χάσουν τη ζωή τους. Την επόμενη στιγμή αν δεν χτυπούσε σοβαρά ο νερουλάς, πεταγόταν κι άδειαζε το βυτίο με σπαραγμό ψυχής. Για να ξεθυμάνει πολλές φορές δάγκωνε υστερικά μέχρι τ' αυτί του ζώου. Ύστερα πιο ήρεμος σήκωνε το κάρο, έδενε το μουλάρι και κινούσε να ξαναφορτώσει υπομονετικά νερό

Αυτή η δουλειά γινόταν από την άνοιξη και μέχρι το φθινόπωρο. Το χειμώνα ο κόσμος έπαιρνε νερό από τα ρυάκια που σχηματίζονταν από τις βροχές και τα χιόνια.

Όλα αυτά γίνονταν στις πόλεις. Γιατί στην ύπαιθρο δεν υπήρχε πρόβλημα. Σε κάθε χωριό υπήρχαν 2-3 βρύσες και από εκεί εξυπηρετούνταν οι άνθρωποι.

Νερουλάδες στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '30. Τότε αντικαταστάθηκαν από υδροφόρες του Δήμου. Μεγάλα βυτία, δηλαδή, που μετέφεραν το νερό στις συνοικίες του υδραγωγείου. Σταδιακά, βέβαια, ο Οργανισμός Ύδρευσης άρχισε να εφοδιάζει όλα τα σπίτια με νερό.

Στις Συκιές(περιοχή της Θεσσαλονίκης), σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιών κατοίκων, τη δεκαετία του '20 η υδροδότηση γινόταν από τις πηγές του Χορτιάτη. Υπήρχαν, όμως, σε ορισμένα σημεία βρύσες, απ' όπου προμηθεύονταν οι κάτοικοι το νερό.

*Πηγή: Β. Σαρησάββας - Παραδοσιακά επαγγέλματα
Ο πιο διάσημος νερουλάς της χώρας μας ήταν ο Σπύρος Λούης, από το Μαρούσι.
Αυτός ήταν συνηθισμένος να κάνει πολλά χιλιόμετρα καθημερινά, προκειμένου να μοιράζει το νερό, είχε και μεγάλη αντοχή στο τρέξιμο, έτσι όταν του πρότειναν να λάβει μέρος στον μαραθώνιο δρόμο (στους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες - 1896) δέχτηκε αμέσως.

Το αποτέλεσμα ήταν να βγει πρώτος, προσπερνώντας μεγάλα αθλητικά ονόματα της εποχής, και να κερδίσει τον τίτλο του πρώτου Έλληνα ολυμπιονίκη της σύγχρονης εποχής.

Μια ιστορία λέει πως όταν κέρδισε την πρώτη θέση στον μαραθώνιο, ο τότε βασιλιάς Γεώργιος προσφέρθηκε να του χαρίσει ό,τι δώρο ήθελε. Ο Λούης, σεμνός και προσγειωμένος, του απάντησε: "Ένα γαϊδουράκι θέλω μόνο, για να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό"!

Το επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε μέχρι το 1930, οπότε ιδρύθηκε η ΟΥΛΕΝ.

Σήμερα όταν λέμε τσαγκάρης εννοούμε τον τεχνίτη που επιδιορθώνει τα χαλασμένα μας παπούτσια.

Ένα πολύ συνηθισμένο επάγγελμα των περασμένων χρόνων ήταν αυτό του

τσαγκάρη.Δουλειά του ήταν να φτιάχνει και να επισκευάζει παπούτσια. Φορούσε μια

ποδιά που κρεμόταν από το λαιμό μέχρι τα πόδια του για να μην λερώνονται και

δούλευε για ώρες, σκυμμένος πάνω από τον πάγκο του, που ήταν γεμάτος εργαλεία.

Επίσης, στα χωριά και ιδιαίτερα στα κεφαλοχώρια υπήρχαν αρκετοί τσαγκάρηδες, οι

οποίοι πιο πολύ ασχολούνταν με επιδιορθώσεις.

Υπήρχαν βιοτεχνίες γυναικείων παπουτσιών πολυτελείας και παιδικών παπουτσιών

και αρβύλων. Υπήρχαν οι σανδαλοποιοί που ετοίμαζαν σανδάλια από δέρμα ή πανί.

Άλλη μια υποκατηγορία ήταν οι τσακίρηδες ή τσαρουχάδες. Τα άτομα που

συνέβαλαν στην πραγματοποίηση του τελικού αποτελέσματος του προϊόντος, ήταν οι

κόφτες οι οποίοι έκοβαν τα δέρματα με βάση το πατρόν. Υπήρχαν οι κορδελιάστρες,

οι οποίοι έπαιρναν τα κομμένα δέρματα και τα γάζωναν και μετά έφτιαχναν τα

φόντια. Το φόντι είναι το επάνω μέρος του παπουτσιού. Στη συνέχεια οι τσαγκάρηδες

χρησιμοποιούσαν ξύλινα καλαπόδια, για να τελειώσουν το παπούτσι. Τέλος τα υλικά

που χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή παπουτσιών ήταν τα εξής: καλαπόδια

Πολλοί τσαγκάρηδες γύριζαν τις γειτονιές και μάζευαν παπούτσια για επιδιόρθωση. Δηλαδή ήταν μπαλωματήδες.

Ο τσαγκάρης της δεκαετίας του 70 ήταν χωμένος σε ένα σωρό από παπούτσια και η δουλειά του ήταν πραγματική τέχνη! Δεν υπάρχει σήμερα γιατί τα παπούτσια μας δεν χρειάζονται ... παρα μόνο καινούργια τακούνια. Τότε όμως έκανε τα πάντα! Ανοιγε τα στενά με τα καλαπόδια του, άλλαζε χρώματα, έραβε τα ανοιγμένα και γενικά επιδιόρθωνε τα πάντα μια και πριν πετάξουν τα παπούτσια ... πάντα τα πηγαίναν στον τσαγκάρη !!!

Το τσαγκαράδικο, ο χώρος όπου ήταν στημένος ο πάγκος του με όλα τα σύνεργα, ήταν ανοιχτό απ' το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.
Στον πάγκο βρίσκονταν, βελόνες, σακοράφες, σουβλιά, σφυράκια, λίμες, τανάλιες καλαπόδια, που έβαζε μέσα στο παπούτσι. Δεν υπήρχαν τότε κόλες και μηχανές. Εκεί, σκυμμένος πάνω από τον πάγκο του, δούλευε ώρες ατελείωτες φορώντας πάντα τη χαρακτηριστική δερμάτινη ποδιά του. Εκεί δεχόταν και τις παραγγελίες των πελατών του.
Στις μεγάλες πόλεις υπήρχαν μεγάλα τσαγκαράδικα, όπου δούλευαν πολλοί τσαγκάρηδες, μαζί με καλφάδεςκαι τσιράκια. Τα τσαγκαράδικα αυτά δέχονταν μεγάλες παραγγελίες και για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πελατών, δούλευαν ασταμάτητα. Ένα ζευγάρι παπούτσια, τότε κόστιζαν σχεδόν μια χρυσή λίρα, για να φτιαχτούν χρειάζονταν 2-3 ημέρες δουλειά. Είχαν φυσικά στη διάθεση τους και μερικά μέσα, όπως ποδοκίνητες μηχανές, για να ράβουν γρηγορότερα τα παπούτσια.
Τα τσιράκια, που έκαναν βοηθητικές δουλειές, δούλευαν χωρίς αμοιβή. Μερικές φορές μόνο τους έδινε ένα συμβολικό ποσό το αφεντικό ή κάποιο χαρτζιλίκι το Σαββατοκύριακο. Κι όλα αυτά, αν ήταν υπάκουα και είχε πάει καλά ο τζίρος του μαγαζιού. Έπαιρναν όμως από τους πελάτες φιλοδωρήματα, ενώ οι καλφάδες έπαιρναν ένα μικρό μεροκάματο.
Η κατασκευή τους ήταν εξ ολοκλήρου χειροποίητη. Δεν υπήρχαν τότε κόλλες και μηχανές. Ήταν ραφτά και καρφωτά. Για να κατασκευάσει ο τσαγκάρης αγόραζε το δέρμα. Τα δέρματα ήταν δύο ειδών, τα ψιλά που τα χρησιμοποιούσε για το πάνω μέρος του παπουτσιού και τα χοντρά, με τα οποία εφτιανε το κάτω μέρος, τις σόλες δηλαδή.
Όταν ερχόταν ο πελάτης για να παραγγείλει ένα ζευγάρι παπούτσια, τον έβαζε ο τσαγκάρης να πατήσει πάνω σ' ένα χοντρό πετσί κι μ' ένα μολύβι, που το σάλιωνε προηγουμένως ζωγράφιζε το πέλμα του.

Για να φτιαχτούν τα τσαρούχια, οι τσαρουχοποιοί έπαιρναν το αποτύπωμα του
δεξιού ποδιού του πελάτη, βάζοντας ένα χαρτί στο πάτωμα και ακουμπούσαν το
πόδι πάνω σε αυτό. Με το μολύβι έκαναν το περίγραμμα του πέλματος και στη συνέχεια με τη μεζούρα μετρούσαν το μήκος και το φάρδος του ποδιού στα δάχτυλα και στο κουτουπιέ.
Στη συνέχεια ετοιμάζανε το καλοπόδι, όπου για τα τσαρούχια ήταν ειδικά, μπροστά στα δάχτυλα είχαν ένα μικρό βαθούλωμα και η μύτη ήταν γυριστή προς τα επάνω.
Κόβανε πάνω στο καλοπόδι τον πάτο, όπου ήταν από χοντρό δέρμα. Μουσκεύανε τον πάτο μέσα σε ένα κουβά με νερό για δέκα λεπτά περίπου, το βγάζανε και το στραγγίζανε καλά. Στη συνέχεια το καρφώνανε κάτω από το πέλμα του καλοποδιού. Αν περίσσευε
χρησιμοποιούσαν τη φαλτσέτα και το φέρνανε ίσα με το καλοπόδι. Μετά βγάζανε
σε χαρτί το στάμπο, δηλαδή το πατρόν. Σύμφωνα με το στάμπο κόβανε στη
συνέχεια σκληρή βακέτα και με τη μανταριστική τανάλια, τη μοντάρανε επάνω στο
καλοπόδι, πιάνοντάς την από κάτω με καρφιά.
Για να στερεωθεί καλά ο πάτος, κόβανε μια λεπτή λουρίδα από δέρμα δυο πόντους
φάρδος και τη στερεώνανε γύρω γύρω από τον πάτο με ξυλόπροκες. Στη συνέχεια
παίρνανε διάφορα κομμάτια από δέρμα και γέμιζαν τη γούβα που είχε δημιουργηθεί στον πάτο. Τα καρφώνανε και αυτά με ξυλόπροκα και τα φέρνανε σε μια ευθεία.

Για περισσότερες πληροφορίες Πατήστε στην επόμενη εικόνα

Μπαρμπέρης ή Κουρέας
Τα παλιά χρόνια ο μπαρμπέρης ήταν υπαίθριο επάγγελμα. Εντόπιζαν ένα καλό
μέρος όπου δε φυσούσε, έστηναν την πολυθρόνα και δούλευαν εκεί. Αργότερα
στεγάστηκαν στα καφενεία, μιας και τα κουρεία ήταν ταυτόχρονα και στέκια.
Μαζευόντουσαν εκεί οι άντρες, κουβέντιαζαν και διάβαζαν εφημερίδα. Καμιά φορά
έλεγαν και παραμύθια, γιατί οι περισσότεροι κουρείς ήταν και καλοί παραμυθάδες.
Ο παραδοσιακός κουρέας είχε την χειροκίνητη μηχανή, ψιλή ή χοντρή για
μαθητές, το καλοτροχισμένο ψαλίδι, το λουρί για το τρόχισμά του. Σε μια πρόκα
ήταν καρφωμένα τα χαρτάκια για να σκουπίζει τις σαπουνάδες. Δίπλα είχε το
δοχείο με το κόκκινο λάστιχο που μέσα έβαζε το χαρτάκι για να σκουπίζει το
ξυράφι. Τα χρόνια εκείνα δεν υπήρχε ο αφρός ξυρίσματος, αλλά το παραδοσιακό
σαπούνι όπου δημιουργούσε τη σαπουνάδα και είχαν την αρωματική πούδρα για
πασπάλισμα του σβέρκου. Επίσης δεν υπήρχε λακ, αλλά το μπριλ γκρημ για το
συγκράτημα των μαλλιών. Στον τοίχο ήταν κρεμασμένη η νιφτήρα και από κάτω η
λεκάνη για να κρατάει τα μοσχομυρισμένα από τις πούδρες βρωμόνερα.
Όταν άδειαζε η λεκάνη στο πεζοδρόμιο, μοσχοβολούσε ο τόπος.

Ο μπαρμπέρης εκτός από την τέχνη του κουρέματος και του ξυρίσματος, έκανε και τον πρακτικό γιατρό ή τον οδοντογιατρό, ανάλογα με το πώς τον καλούσε η
ανάγκη.
Όταν ο κουρέας έπρεπε να βγάλει ένα σάπιο δόντι, κάθιζε τον πελάτη στην
πολυθρόνα, έδενε μια μεγάλη πετσέτα ολόγυρα στο λαιμό του πελάτη, και έβαζε
τα καλφαδάκια (βοηθούς) να τον κρατάνε σφικτά. Ύστερα έπαιρνε μια τανάλια και
με ένα τράβηγμα ξερίζωνε το δόντι. Αν ο πελάτης λιποθυμούσε από τον πόνο, ο
κουρέας του έριχνε μια κανάτα νερό για τον συνεφέρει. Ύστερα έφτιαχνε
αλατόνερο και με αυτό απολύμανε την πληγή και σταματούσε την αιμορραγία.
Σε κάποια ορεινά χωριά, ο οδοντογιατρός - μπαρμπέρης χρησιμοποιούσε για την
εξαγωγή του χαλασμένου δοντιού ένα φυτό που το λένε σκάρφη. Ξέραινε τη ρίζα
της σκάρφης και έβαζε απάνω στο δόντι ένα κομματάκι. Το φυτό αυτό είχε την
ιδιότητα να λιώνει κυριολεκτικά το δόντι. Φυσικά μαζί με το χαλασμένο δόντι,
συχνά καταστρέφονταν και τα γερά. Όταν ο κουρέας ήθελε να σφραγίσει ένα
δόντι, το σκάλιζε στο σημείο που ήταν σάπιο με ένα λεπτό σύρμα. Το καθάριζε
καλά και ύστερα έλιωνε ασήμι, το έκανε μπαλάκι και το τοποθετούσε στην
κουφάλα του δοντιού.
Παράλληλα με το επάγγελμα του οδοντογιατρού, ο κουρέας έκανε και τον
πρακτικό γιατρό. Όταν κάποιος είχε ζαλάδα λόγω υπέρτασης, πήγαινε στον κουρέα
να του πάρει αίμα. Ο κουρέας ξάπλωνε τον ασθενή στην πολυθρόνα και του ξύριζε
ίσαμε μια δεκάρα την κορυφή του κεφαλιού. Στη συνέχεια του χάραζε με ένα
ξυραφάκι το σημείο του δέρματος. Μόλις άρχιζε να αναβλύζει το αίμα, έπαιρνε ένα
κέρατο από βόδι, ακουμπούσε το ένα άκρο στην πληγή και από το άλλο άκρο
ρουφούσε το αίμα και το έφτυνε σε μια λεκάνη. Με τον τρόπο αυτό τραβούσε ως
και δύο ποτήρια αίμα και ο άρρωστος ξαλάφρωνε.
Μέσα στα καθήκοντα του πρακτικού γιατρού ήταν και το κόψιμο των βεντουζών.
Όταν κάποιος κρυολογούσε φώναζε τον κουρέα να του κόψει βεντούζες. Στην
αρχή ο κουρέας κρατώντας μια μια τις βεντούζες τις ζέσταινε λίγο στο δαυλό που
κρατούσε στο ένα χέρι και με το άλλο τοποθετούσε τη βεντούζα στην πλάτη του
αρρώστου. Αφού προκαλούσε υπεραιμία, έβγαζε το τσάρκι (ένα μηχάνημα με
ξυραφάκι) και με αυτό χάραζε την πλάτη του αρρώστου στα σημεία που είχε
προηγουμένως σημειώσει με σταυρό. Μόλις άρχιζε να αναβλύζει το αίμα, ο
κουρέας έβαζε πάνω στην πληγή τη ζεστή βεντούζα για να τραβήξει το
"χαλασμένο αίμα" όπως έλεγαν. Ύστερα για να μη μολυνθούν οι πληγές, ο
πρακτικός γιατρός έβαζε πάνω στις πληγές λίγο ελαιόλαδο και τις σκέπαζε με ένα
καθαρό πανί.
Διαβάστε περισσότερα πατώντας στην παρακάτω εικόνα
Ο φανοκόρος ήταν άνθρωπος που ανέβαινε στα φανάρια του δημοτικού φωτισμού. Το 1858 αποφάσισαν να φωταγωγήσουν τις πλατείες και τους δρόμους της πόλης.Έτσι κάθε βράδυ πήγαινε ο φανοκόρος πήγαινε και άναβε τους δημοτικούς φανοστάτες των δρόμων.

Ο υπαίθριος μπαλωματής έκανε αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του. Έστηνε το μπαλωματάδικό του στο δρόμο και επιδιόρθωνε κυρίως παπούτσια αλλά και ρούχα αν χρειαζόταν. Είχε απλωμένα τα εργαλεία του πάνω στον "πάγκο εργασίας" του και σπάνια σήκωνε κεφάλι. Ο κόσμος περίμενε για την επιδιόρθωση ή τα άφηνε και επέστρεφε λίγο αργότερα.

O παγοπώλης

Aν θέλουμε να δούμε στους δρόμους παγοπώλη μπορούμε να πάρουμε μια μηχανή του χρόνου! Θα δούμε ότι δεν έχουν ηλεκτρικά ψυγεία και αν τους ρωτήσουμε δεν θα ξέρουν τι σημαίνει ψυγείο. Αλλά πώς διατηρούσαν παγωμένα τα φαγητά τους; Όλο αυτό το φρόντιζε ο παγοπώλης. Ο παγοπώλης υπήρχε περίπου πριν ένα αιώνα.Πουλούσε τον πάγο στις νοικοκυρές που τον έβαζαν σε ένα ντουλάπι. Την επόμενη μέρα όμως o πάγος έλιωνε και έτσι αναγκάζονταν να παίρνουν άλλο. Έτσι ο παγοπώλης περνούσε κάθε μέρα. Ο παγοπώλης είχε πάντα μαζί του γάντια για να παίρνει τον πάγο, γάντζο και κόπτη για να κόβει τους πάγους και τους μετέφερε με ένα τρίκυκλο.

Σήμερα έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα και ψυγεία. Δεν έχουμε παγοπώληδες επειδή η τεχνολογία προχωρά όλο και πιο πολύ. Παίρνουμε πάγο μόνο για εκδρομές στη θάλασσα με την παγωνιέρα.
Επίσης πάγο χρειάζονται οι ψαράδες για να διατηρούν φρέσκα τα ψάρια τους. Όλα αυτά τα εργαλεία του παγοπώλη μπορούμε να τα βρούμε σε Λαογραφικά μουσεία για να θυμόμαστε πως χρησίμευαν.

Τα τρίκυκλα των παγωτατζήδων χθες και σήμερα και παλιά ζαχαροπλαστεία. Οι πλανόδιοι παγωτατζήδες με τη λευκή μπλούζα και τα χαρακτηριστικά καπελάκια, διαλαλούσαν τη δροσερή πραμάτεια τους στις κεντρικές πλατείες, στις γωνίες των μεγάλων δρόμων, στα υπαίθρια γήπεδα και στις παραλίες όπου ο κόσμος έκανε τα μπάνια του. Σήμερα αυτό το όμορφο παραδοσιακό επάγγελμα κοντεύει δυστυχώς να εξαφανιστεί. Η παρασκευή του παγωτού: Οι παγωτατζήδες το παγωτό το φτιάχνανε μόνοι τους, βράζανε το γάλα και προσθέτανε ζάχαρη, αυγά, βανίλια ή κακάο, ανάλογα με τη γεύση που θέλανε να φτιάξουν. Όταν έβραζε το μείγμα, το κατέβαζαν από τη φωτιά και το τοποθετούσαν σε ένα μεταλλικό κάδο, ο οποίος βρισκόταν μέσα σε ένα ξύλινο βαρέλι. Στο κενό που υπήρχε ανάμεσα στο ξύλινο βαρέλι και στον κάδο, έβαζαν πάγο και συνέχιζαν να ανακατεύουν το μείγμα μέχρι να πήξει. Φορτώνανε το βαρέλι στο καρότσι και ξεκινούσαν τη δουλειά τους. Κατά διαστήματα έριχναν κομμάτια πάγου εξωτερικά για να μη λιώσει το παγωτό. Τα παγωτά σερβιριζότανε σε χωνάκι από βάφλα.

Ποιος είναι και με τι ασχολείται; κατασκευάζει φυσικό παγωτά χρησιμοποιώντας γάλα, ζάχαρη, και φρούτα ως βασικά συστατικά.
Ποια είναι τα καθήκοντα του; κατασκευάζει παγωτά από γάλα, ζάχαρη, φρούτα και άλλα συστατικά. Αυτός/αυτή τα αναμειγνύει σωστά και παστεριώνει το μείγμα. Για να μοιράσει τα σταγονίδια λίπους αυτός/αυτή κατασκευάζει τα συστατικά μέσω της ομογενοποιητικής μηχανής - αυτός/αυτή χύνει το μείγμα σε ένα μηχάνημα ψύξης και το ξεκινάει για να το κτυπήσει και να δροσίζει το μείγμα μέχρι το προϊόν να αποκτήσει την κατάλληλη σύσταση. Αυτός/αυτή διακοσμεί τα παγωτά με παγωμένα φρούτα, σοκολάτα, ή άλλα συστατικά. Αυτός/αυτή μπορεί επίσης να εμπλουτίσει την πάστα του παγωτού με διάφορα συστατικά από παραδοσιακό καλλιτεχνικό κατάστημα. Μιας και η επεξεργασία παγωτού έχει γίνει μηχανοποιημένη και προσαρμοσμένη στη μαζική παραγωγή, αυτό το επάγγελμα συναντάται πολύ σπάνια κατά τον παραδοσιακό τρόπο.
Που εργάζεται και υπό ποιες συνθήκες; Εργάζεται σε εργαστήρια παγωτού, όπου είναι απαραίτητο να κρατήσει κανείς αυστηρά υγιεινές συνθήκες και ένα συνεχές καθάρισμα ωφέλιμων ειδών για να αποφύγει πιθανή μόλυνση φαγητού. Ο χώρος εργασίας συνήθως πρέπει να κρατηθεί πολύ κρύος ή υγρός.
Τι εργαλεία/ εξοπλισμό χρησιμοποιεί; Αναμεικτήρες, σπάτουλες, εξοπλισμό μέτρησης, κουτάλια.
Ποια προσόντα απαιτούνται για να πετύχει κανείς σε αυτόν τον τομέα; Δεν υπάρχει καμιά συγκεκριμένη ειδίκευση σχετικά με το επίπεδο των σπουδών - συνήθως κάποια βασική κύρια εκπαίδευση είναι αρκετή. Η εμπειρία και οι δεξιότητες γενικά είναι επίκτητα μέσων εξάσκησης και μπορεί επίσης να υποστηριχτεί με τη βοήθεια κάποιου ειδικού επαγγελματικού μαθήματος.
Η πιο μεγάλη χαρά για ένα παγωτατζή ήταν να βλέπει την ευτυχία στα μάτια των παιδιών όταν έπαιρναν στα χέρια τους το λαχταριστό χωνάκι.
Το αμαξάκι για τον παγωτατζή ήταν ένας πιστός φίλος. Το έβαφε, το ζωγράφιζε με όμορφα σχέδια και του μιλούσε με αγάπη στις ατέλειωτες ώρες της δουλειάς.
Σήμερα, που όλοι μπορούμε να εξασφαλίζουμε ένα παγωτό από το διπλανό περίπτερο, το επάγγελμα του παγωτατζή έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν αρκετά χρήματα για να έχουν ψυγείο στο σπίτι τους. Ούτε και οι μαγαζάτορες μπορούσαν εύκολα να αγοράσουν ένα" ψυγείο για το μαγαζί τους. Έτσι τα παιδιά μπορούσαν να πάρουν παγωτό μόνο από τον παγωτατζή.
Κάθε πρωί ο παγωτατζής αγόραζε μεγάλες κολόνες πάγου. Τις έβαζε μέσα στο καρότσι με το παγωτό που είχε φτιάξει και γύριζε τις συνοικίες καλώντας τα παιδιά να αγοράσουν παγωτό.Οι παγωτατζήδες φόρτωναν το βαρέλι στο καρότσι, και με μια ειδική μεταλλική κουτάλα και τα χωνάκια ξεκινούσαν τη δουλειά τους. Κατά διαστήματα έριχναν κομμάτια πάγου εξωτερικά για να μη λιώσει το παγωτό.

Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά. Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα. Το παλιό καροτσάκι του παγωτατζή ήταν σωστό κομψοτέχνημα , με το ωραίο σκέπαστρο, τις παραστατικές ζωγραφιές και τα διάφορα σχέδια που κοσμούσαν τις πλευρές του. Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του και διαλαλούσε το παγωτό του όπου σύχναζε πολύς κόσμος.

Το επάγγελμα του κασερομάστορα, όπως και τα περισσότερα παραδοσιακά
επαγγέλματα, περνούσε από γενιά σε γενιά. Το κασέρι το παρασκεύαζαν οι
κασερομάστορες σε μικρά ξύλινα ή πέτρινα οικήματα γνωστά ως κασαρίες. Εκεί
ανακάτευαν το γάλα με ένα ένζυμο από το στομάχι των ζώων, την πιτιά, και το
τοποθετούσαν σε καζάνια για να το ζεστάνουν.

Όταν έπηζε το γάλα, κομμάτιαζαν το μείγμα και το ξαναζέσταιναν σε μεγαλύτερη
θερμοκρασία. Στη συνέχεια το τοποθετούσαν σε τσαντίλες για να στραγγίξει το
τυρόγαλο και να σφίξει. Το στραγγισμένο αυτό μείγμα ονομαζόταν "μπασκί'.
Ζέσταιναν ένα χώρο με σόμπες και άφηναν το μπασκί να ωριμάσει 3 με 5 μέρες και
μετά το τεμάχιζαν και το έβαζαν σε μεγάλες ξύλινες κόφες. Τις κόφες τις
βουτούσαν σε καζάνια με ζεστό νερό, ανακατεύοντας συνεχώς το μπασκί για να
γίνει μια ομοιογενής μάζα.
Φτάνοντας στο τελευταίο στάδιο παρασκευής του κασεριού, έβαζαν το μπασκί σε
τραπέζια και το αλάτιζαν με χοντρό αλάτι. Στη συνέχεια το ζύμωναν με τα χέρια
και το τοποθετούσαν για ένα εικοσιτετράωρο σε καλούπια για να πάρει το
επιθυμητό σχήμα. Ακολουθούσε η μεταφορά του κασεριού από τις κασερίες στα
υπόγεια των σπιτιών, όπου υπήρχε σταθερή θερμοκρασία και τα τοποθετούσαν σε
τεζάκια για να ωριμάσουν. Παρέμεναν στα υπόγεια για 3 μήνες και στη συνέχεια τα
πουλούσαν στους εμπόρους.

Άλλο ένα επάγγελμα που υπήρχε παλιά και τείνει σήμερα να εξαφανιστεί είναι ο κουλουράς.
Ο Κουλουράς ήταν ο υπαίθριος μικροπωλητής ο οποίος πουλούσε κουλούρια.

Κάθε πρωί ο κουλουρτζής, σύχναζε σε μέρη όπου περνούσε πολύς κόσμος, - συνήθως σε κεντρικά σημεία των πόλεων - έστηνε το τραπεζάκι του με τα τακτοποιημένα σουσαμένια κουλούρια του και τα πουλούσε.

Χαρακτηριστική ήταν η προτροπή των κουλουρτζήδων ("Φρέσκα κουλούρια"), για να αγοράσουν όλοι το προϊόν τους ....

Ο στραγαλοποιός αγόραζε από τον παραγωγό τα ρεβίθια Ιούλιο με Αύγουστο. Στη
συνέχεια τα ξεχώριζε ανάλογα με το μέγεθος και τα έψηνε ανακατώνοντάς τα σιγά
σιγά με το χέρι περίπου μια ώρα. Την επόμενη μέρα αφού είχαν κρυώσει, τα
ξανάψηνε και τα άπλωνε στο υπόγειο για δυο με τρεις εβδομάδες. Όσο
περισσότερες μέρες τα άφηνε, τόσο πιο αφράτα γίνονταν τα στραγάλια.

Ο στραγαλοποιός έπαιρνε τα ρεβίθια και τα μούσκευε σε σκαφίδες, μετά από είκοσι
μέρες. Σε 30 οκάδες ρεβίθια έβαζε 2 οκάδες νερό. Άφηνε τα ρεβίθια να ρουφήξουν
το νερό και στη συνέχεια τα έβγαζε, τα άπλωνε πάλι για να στεγνώσουν και την
επόμενη τα έβαζε στο ψηστήρι και τα έψηνε λίγα λίγα, ανακατώνοντάς τα με ένα
ξυλάκι, το 'γκέλμπερι'.
Στη συνέχεια ο στραγαλοποιός έτριβε τα ρεβίθια με τον 'μαρφά' (ένα επίπεδο ξύλο
από λεύκη με χερούλι από πάνω). Στην αρχή τα έτριβε δυνατά για να
ξεφλουδίσουν και στη συνέχεια πιο μαλακά για να φουσκώσουν. Αφού τελείωνε με
το τρίψιμο, τα κοσκίνιζε για να φύγει η φλούδα και τα στραγάλια ήταν πια έτοιμα
για κατανάλωση.
Υπάρχουν δύο είδη στραγάλια, το αφράτο και το αλμυρό. Για να γίνει το αλμυρό,
μετά τη διαδικασία που περιγράψαμε παραπάνω και αφού ο μάστορας κοσκίνιζε τα
στραγάλια, τα άφηνε δυο μέρες να κρυώσουν και ύστερα τα μούσκευε σε σκαφίδι
με αλμύρα.
Το άσπρο στραγάλι δουλευόταν ως εξής, ο μάστορας έβαζε τα ρεβίθια από το
βράδυ να μουσκέψουν μέσα στην αλμύρα, όπου είχε προσθέσει και λίγη στύψη.
Την επομένη, έτσι βρεγμένα όπως είναι τα ρεβίθια, τα έβγαζε και τα έψηνε
προσθέτοντας και λίγη άμμο. Αφού ψηνόταν, τα έβγαζε και τα κοσκίνιζε για να
φύγει η άμμος

Ο υπαίθριος φωτογράφος χρησιμοποιούσε ένα ξύλινο ορθογώνιο πλαίσιο που στηριζόταν
σε ένα τρίποδα, τη φωτογραφική μηχανή. Ο φακός βρισκόταν στο κέντρο του ορθογωνίου
και από κάτω υπήρχε ένα κασελάκι με συρταράκια που περιείχαν όλα τα απαραίτητα
υλικά εκτύπωσης μέσα σε μπουκαλάκια.
Πολλοί φωτογράφοι στόλιζαν γύρω γύρω το πλαίσιο με παλιές φωτογραφίες.

Το επάγγελμα του καρβουνιάρη ήταν εποχιακό. Έστηνε καμίνια από την άνοιξη
μέχρι το φθινόπωρο. Για να στήσει το καμίνι διάλεγε ένα μέρος όπου
προστατευόταν από τον άνεμο.

Αν και οι καμινάδες και τα συνεργεία που αναλαμβάνουν τον καθαρισμό τους, δεν έχουν εκλείψει, ο σημερινός καπνοδοκαθαριστής σίγουρα δεν διατηρεί την παραδοσιακή έννοια του όρου. Το τότε συνεργείο αποτελούμενο από δύο ή και περισσότερα άτομα, επισκέπτονταν σπίτια, γραφεία, δημόσια κτίρια ταβέρνες και φούρνους, για να καθαρίσει τις καμινάδες με παραδοσιακά εργαλεία και τρόπο.

Αφού επιθεωρούσε τον χώρο, ένας ανέβαινε στην κορυφή της καμινάδας, κρεμώντας το σκοινί που έπιανε ο άλλος από την άλλη είσοδο της καμινάδας. Σε αυτό έδεναν τα φρόκαλα, τσαλιά, τις αφάνες, και ότι άλλο εργαλείο υπήρχε διαθέσιμο ικανό να ξύσει το εσωτερικό της καμινάδας. Όταν έριχναν όλη την μουτζούρα στο τζάκι, ή στο φούρνο, και πάνω σε εκείνον που τύγχανε να κρατάει το σκοινί έμελλε μόνο το σκούπισμα κι είχαν τελειώσει. Στις περιπτώσεις που η κάπνα ήταν λαδωμένη, το σαπούνι ήταν απαραίτητο βοηθητικό για να αφαιρεθεί. Έτσι συνηθέστερα , τον πρωί διατηρούσαν ένα σκούρο ηλιοκαμένο ή ακόμα και μαύρο χρώμα, το οποίο έφευγε μόνο όταν επέστρεφαν σπίτι. Αυτός ήταν ο λόγος που οι συστάσεις της επαγγελματικής σταδιοδρομίας ήταν περιττές.
Ο Ντιβανάς
Πλανόδιος και περιπλανώμενος από γειτονιά σε γειτονιά ήταν και ο ντιβανάς άλλων εποχών. Η φθαρτή φύση των κρεβατιών που ήταν φτιαγμένα από συρματένιο δίχτυ, επέβαλε εκτός από την ύπαρξη του κατασκευαστή κι εκείνη του συντηρητής ή επισκευαστής τους.

Αυτός ήταν και ο λόγος που με ένα ζεμπίλι, μια κουλούρα σύρμα, τανάλιες, πένσες, καρφιά και σφυριά, ο ντιβανάς τριγύριζε στις γειτονιές διαλαλώντας την ιδιότητά του μέχρι να εμφανιστεί κάποια νοικοκυρά που χρειαζόταν τις υπηρεσίες του.

Τότε το ντιβάνι έβγαινε στην αυλή κι ο ειδικός, μετά την εκτίμηση, όριζε το κόμιστρο της επισκευής. Βέβαια πάντα υπήρχαν επιλογές για αυξομειώσεις της τιμής, όπως το τι σύρμα, ανοξείδωτο ή γαλβανιζέ, θα επιλεγόταν χωρίς να λείπουν βέβαια και τα γνωστά παζάρια... Η συμφωνία έκλεινε κι ο μάστορας έπιανε δουλειά. Έσφιγγε με τη μέγγενη τις άκρες ώστε να τεντώσουν καλά και να μην πάρουν κάνουν γούβα. Μετά έπαιρνε τα κάθετα σύρματα, γνωστά και ως υφάδια, τα τέντωνε και αυτά και τα κάρφωνε στις σανίδες. Στη συνέχεια τοποθετούσε το στρώμα και το κρεβάτι ήταν έτοιμο να χρησιμοποιηθεί καλά.

Ακόμη και μέχρι το 2015 2015, στην Ομόνοια ή στους γύρω δρόμους, δεν ήταν απίθανο να συναντήσει κανείς, τους τελευταίους εκπροσώπους του εν λόγω επαγγέλματος, αν και κατά γενική ομολογία κι αυτός ο επαγγελματικός προσανατολισμός τείνει προς εξαφάνιση...
Το σαλέπι, η σκόνη δηλαδή που βγαίνει από τους αποξηραμένους κονδύλους διαφόρων ειδών της οικογένειας των ορχεΐδων, καθώς και το ζεστό αφέψημα που παρασκευάζεται από αυτό, όταν η σκόνη βράζεται με ζάχαρη ή μέλι και αρωματίζεται με πιπερόριζα ή κανέλα, αποτέλεσε για χρόνια το δυναμωτικό της χώρας τόσο για τους ξενύχτηδες όσο και για τους πρωινούς ανθρώπους του μεροκάματου.
Ο σαλεπιτζής, με τον άσπρο σκούφο και την λευκή ποδιά του, τα πολύπλοκα και καλογυαλισμένα μπρούτζινα σκεύη, που συνήθιζε να κουβαλά στον ώμο κρεμασμένα από μια ξύλινη σανίδα, αποτελεί μια γραφική και συνηθισμένη εικόνα άλλων εποχών. Περιτριγυρισμένος σχεδόν πάντα από παρέες, ψήνοντας το ρόφημα σε εύθυμο κλίμα, κρατούσε το ενδιαφέρον των πελατών ανοίγοντας πάντα κάποιο πολιτικό ή άλλο θέμα για συζήτηση , γι αυτό κι από πολλούς θεωρείται πως έβαλε τις βάσεις για τα εξελιγμένα υπαίθρια καφενεία που ακολούθησαν στην Ελλάδα, αφού οι θαμώνες πίνοντας το ποτό τους ενημερώνονταν για την καθημερινότητα και αντάλλασσαν τις απόψεις τους.

Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο, ήταν ο τίτλος της κλασσικής ελληνικής ταινίες, που σκιαγραφούσε ένα ακόμα επάγγελμα που χάνεται στο χρόνο καθώς και τα λοιπά χαρακτηριστικά της εποχής της ακμής του. Ο Λατερνατζής είναι ένα από τα πιο παλιά
επαγγέλματα στην Ελλάδα! Η ιδιότητα του είναι δίπλη και γιατί άραγε; Επειδή σε
πρώτο στάδιο είναι ο κατασκευαστής της Λατέρνας και σε δεύτερο στάδιο είναι ο
τραγουθέτης!
Η λατέρνα είναι ένα πολύ δύσκολο μουσικό όργανο, επειδή οι νότες βγαίνουν από μεταλλικά ελάσματα .Έχει έναν περιστρεφόμενο κύλινδρο που όταν γυρίζει, παράγει
μουσική. Οι λατερνατζήδες γύριζαν πότε μόνοι τους ,πότε με την συνοδεία κάποιου ντεφιού σε μαγαζιά ,σε πάρκα ή στους δρόμους και πολλές φορές μαζευόταν γύρω τους ο κόσμος και άκουγε τα τραγούδια που παίζανε.Τα τραγούδια ήταν συνήθως λαικά και αυτά που ήταν διάσημα εκείνο τον καιρό.
Όταν τελείωνε το τραγούδι , περνούσε ένα άτομο που ήταν και ο βοηθός τους, κρατώντας ανάποδα το καπέλο του ή το ντέφι και του έριχναν μέσα οι
άνθρωποι φιλοδωρήματα.Ο λατερνατζής του χθες, μετέφερε στην πλάτη το ογκώδες όργανό του και σε κάθε στάση γυρνούσε την μανιβέλα της "ρομβίας", διασκέδαζε τους κατοίκους της κάθε γειτονιάς με κλασσικές ή και νέες μελωδίες.
Η λατέρνα, το αυτόματο μουσικό όργανο που αν και ογκώδες, συνήθως χρησιμοποιείται σε ανοιχτούς χώρους, υπήρξε απαραίτητο συστατικό της διασκέδασης άλλων εποχών, συμβάλλοντας μάλιστα στη διάδοση νέων, για την εποχή, μουσικών ήχων. Βέβαια τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι λατερνατζήδες μέσα στα χρόνια, κατάφεραν να περιθωριοποιήσουν την στολισμένη λατέρνα, με αποτέλεσμα σήμερα να διαχέει τους ξεκούρδιστους πια ήχους της, σε ελάχιστες και πολυσύχναστες, αποκλειστικά, γειτονιές.

Κι αν οι σύγχρονες διαφημίσεις αυτοκινήτων, διατυμπανίζουν με καμάρι τα επιπλέον άλογα, ικανά να μας μεταφέρουν γρηγορότερα στον προορισμό μας, οι προκάτοχοι των αυτοκινήτων , που συνήθιζαν να χρησιμοποιούν ζωντανά άλογα για να κινήσουν τους τροχούς τους, ήταν αδύνατο να εκμηδενίσουν τις αποστάσεις..

Τα κάρα, ως τα πρώτα του είδους, ακολούθησαν την ανακάλυψη του τροχού και στην αρχή ήταν ανθρωποκίνητα. Αργότερα βέβαια, τους ανθρώπους αντικατέστησαν τα ζώα, στην αρχή μουλάρια ή γαϊδούρια, και ο οδηγός του κάρου ονομάστηκε αραμπάς.

Ο αμαξάς ήταν κάτι σαν το σημερινό ταξιτζή. Ένα επάγγελμα που τραγουδήθηκε

πάρα πολύ από τον κόσμο εκείνης της εποχής.Η εξέλιξη βέβαια έφερε την άμαξα με άλογα. Από εκεί και πέρα η ταχύτητα μπορούσε να αυξηθεί με την προσθήκη επιπλέον αλόγων, ενώ η πολυτέλεια αφορούσε κυρίως τον πλούσιο στολισμό της "καμπίνας", με τα δερμάτινα καθίσματα, τις κορδέλες και τα κρόσια να ανήκουν στα πιο χαρακτηριστικά διακοσμητικά εφέ.

Για τη δουλειά του ο αμαξάς χρησιμοποιούσε ένα τετράτροχο αμάξι, με αραμπά, που το έσερναν ένα ή δύο άλογα και μ' αυτό εκτελούσε μεταφορές ανθρώπων ή ένα δίτροχο αμάξι, τη σούστα, που μ'αυτήν έκαναν τις βόλτες τους οι ρομαντικοί της εποχής, αλλά τη χρησιμοποιούσαν

για τις μετακινήσεις τους και οι επίσημοι. Ντυμένος όμορφα και καθισμένος

περήφανα στο "μπαλκόνι" της άμαξάς του, περίμενε υπομονετικά κουβεντιάζοντας

με τους άλλους αμαξάδες. Στο χέρι κρατούσε το καμουτσίκι, που το χτυπούσε με

μαεστρία, και στο κεφάλι φορούσε μια τραγιάσκα, για να προστατεύεται από τον

ήλιο. Δίπλα του είχε πάντα ένα κουδουνάκι, που το χτυπούσε κατά τη διαδρομή, για

να κάνει αισθητή την παρουσία του. Τα βράδια ανάβανε φωτάκια κι η άμαξα γινότανε πιο
ρομαντική. Τώρα συναντάμε άμαξες μόνο σε πόλεις με τουριστική κίνηση.
Γνωστοί αμαξάδες που άφησαν εποχή ήταν ο Χρήστος Ντάνος, ο Βαγγέλης

Χελιώτης κ.α.
Τα αμάξια της νύχτας: Αυτοί δεν έβγαιναν την ημέρα εκτός αν ήταν να πάνε σε καμιά κηδεία! Καλός αμαξάς με καλό αμάξι σπάνια έπαιρνε αγώι κηδείας.

Σήμερα έχουν απομείνει ελάχιστοι αμαξάδες, αφού ο μόνος λόγος για να χρησιμοποιήσει κανείς το συγκεκριμένο μέσο μεταφοράς είναι για ναξεφύγει την ταχύτητα της καθημερινότητας, πηγαίνοντας μια γραφική και νοσταλγική βόλτα.

Πνιγμένος στα ράφια με τις κονσέρβες, τις ζάχαρες τα ζυμαρικά και όλα τα
απαραίτητα για το μαγείρεμα της νοικοκυράς. Τα περισσότερα χύμα και
αγορασμένα βερεσέ. Χωρίς ψυγείο, πουλούσε όλα τα βασικά είδη και τρόφιμα
χύμα. Συνήθως, το μπακάλικο ήταν εμπορικό και καπηλειό. Σήμερα με τους όρους
που διαμορφώθηκαν από την σύγχρονη οικονομία και την επικράτηση των σούπερ μάρκετ τα μπακάλικα χάθηκαν, εκτός από εκείνα τα λίγα που λειτουργούν ακόμα
στα χωριά.
Για περίπου 30 χρόνια, από την λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του `70, την ραχοκοκαλιά του λιανικού εμπορίου, αποτελούσαν αποκλειστικά τα οικογενειακά παντοπωλεία και τα μπακάλικα της γειτονιάς. Περίπου 32.000 μικρά καταστήματα καταγράφονται διάσπαρτα στην επικράτεια της χώρας το 1977, τα οποία εμπορεύονταν τρόφιμα (εκτός από κρέατα & ψάρια), μη αλκοολούχα ποτά και είδη οικιακής χρήσεως ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συνοδεύονταν και από κάποιο καφενείο ή μια ταβέρνα.
Καφεπαντοπώλης
Στα περισσότερα χωριά της Ελλάδας, τις περισσότερες φορές ο καφετζής συνδύαζε
τη λειτουργία του καφενείου του με την πώληση ειδών που δεν έβγαζε ο τόπος του, όπως καφέ, τσιγάρα, ζάχαρη, τσάι, ρύζι, μπακαλιάρο, σπίρτα, παστές σαρδέλες, φρίσες
(ρέγγες), πιπερικύμινο, ταραμά, χαλβά και άλλα. Ακόμη μπορούσε να έχει πανιά,
κλωστές, βελόνες, δέρματα και ίσως είδη τσαγκάρικου.

Κεραμοποιός
Η δουλειά του κεραμοποιού ήταν εποχιακή και εργαζόταν την περίοδο του
καλοκαιριού για 4 με 5 μήνες. Η δουλειά ήταν βαριά και πολύωρη. Εργαζόταν από
τις 3 τα ξημερώματα έως τις 10 το βράδυ, με ένα διάλλειμα το μεσημέρι, λόγω της
υπερβολικής ζέστης. Αγόραζε ή νοίκιαζε το χώρο που εργαζόταν 3 περίπου
στρεμμάτων με καλό και μπόλικο χώμα που να επαρκεί για 3 με 4 χρόνια. Εκεί
έστηνε το εργαστήριό του.

Άνοιγε ένα πηγάδι βάθους 3 μέτρων περίπου και κατασκεύαζε μια ξύλινη καλύβα.
Τη χρησιμοποιούσε για αποθήκη των προϊόντων του και για ύπνο. Στη συνέχεια,
πίσω από την καλύβα κατασκεύαζε το καμίνι με τούβλα και λάσπη, οι τοίχοι του
οποίου είχαν πάχος 60 - 80 εκατοστά. Το κάτω μέρος του καμινιού ήταν
ημιυπόγειο και είχε ύψος 70 εκατοστά, και εκεί άναβε τη φωτιά. Το επάνω μέρος
του καμινιού είχε διαστάσεις 3×4 μέτρων και ύψος 3 μέτρων και έμοιαζε με ένα
ευρύχωρο δωμάτιο.
Όταν τέλειωνε η κατασκευή του καμινιού, καθάριζε ο κεραμοποιός καλά το έδαφος
ολόγυρα από την καλύβα έτσι ώστε να είναι λείο. Αυτό ήταν το "αλώνι', στο οποίο
θα τοποθετούσε αργότερα τα τούβλα και τα κεραμίδια για να στεγνώσουν.
Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούσε για την κατασκευή χειροποίητων τούβλων και
κεραμιδιών ήταν χώμα, νερό και λίγη ποταμίσια άμμο. Η δουλειά ξεκινούσε από το
σημείο εκσκαφής, γνωστό ως "λάκα'. Εκεί δυο εργάτες όπου ονομαζόντουσαν
λασπάδες, έσκαβαν με τσάπες το έδαφος και έβγαζαν όσο χώμα χρειάζονταν. Στη
συνέχεια, αντλώντας νερό από το πηγάδι με την τραπμάλα, το έστελναν με ένα
αυλάκι στη "λάκα', στο σημείο όπου είχαν εναποθέσει το σκαμμένο χώμα.
Ανακατεύοντας το χώμα με το νερό, αρχικά με τσάπες και στη συνέχεια με τα
πόδια, έφτιαχναν τη λάσπη (πηλό). Με μια "καζάκα" κατασκευασμένη από
ενωμένες σανίδες, μήκους και πλάτους 60 εκατοστών περίπου, που στις δυο άκρες
είχε δυο μακριά ξύλα για χερούλια, οι λασπάδες μετέφεραν λίγη λίγη τη λάσπη
από τη "λάκα" στο "αλώνι'. Στο "αλώνι" άρχιζαν να τη ζυμώνουν με τα χέρια, μια
φορά αν ήθελαν να κατασκευάσουν τούβλα και δυο με τρεις φορές αν ήθελαν να
κατασκευάσουν κεραμίδια.
Μετά το ζύμωμα, τοποθετούσαν δίπλα στο σωρό της λάσπης το "ντισγιάφι', δηλαδή
τον ξύλινο πάγκο που ήταν κατασκευασμένος έτσι ώστε να έχει χώρο για την ψιλή
ποταμίσια άμμο και χώρο για ένα δοχείο με νερό. Ο τεχνίτης που ονομαζόταν
"κόφτης', είχε πάνω στον πάγκο και μπροστά του το σιδερένιο, σε ελλειπτικό
σχήμα καλούπι για την κατασκευή κεραμιδιών. Το αλάτιζε με λίγη άμμο και στη
συνέχεια έπαιρνε με τα χέρια του μια μικρή ποσότητα λάσπης, την τοποθετούσε με
δύναμη μέσα στο καλούπι και με το βρεγμένο "λιγρί" (ένα ειδικό παχύ ξύλο το
οποίο ύστερα από κάθε χρήση το τοποθετούσε πάλι στο δοχείο με το νερό) ίσιαζε
τη λάσπη ώστε να πάρει σχήμα καλουπιού.
Αμέσως μετά δυο νέοι εργάτες, τα λεγόμενα "ριχτάρια', έπαιρναν εναλλάξ με τη
καμπυλωτή "λαγούτα" το μαλακό κεραμίδι, το αλείφανε στο επάνω μέρος με λίγο
νερό για να κλείσουν οι πόροι και να αποκτήσει γυαλάδα, και το τοποθετούσαν στο
"αλώνι', τραβώντας τη "λαγούτα" με προσοχή ώστε να μη χαλάσει το σχήμα του
κεραμιδιού. Τα άφηναν στον ήλιο 24 ώρες για να στεγνώσουν και μετά τα
συγκέντρωναν ανά δεκάδες και τα αποθήκευαν μέσα στην καλύβα.
Ακολουθούσε η κατασκευή των τούβλων. Ο "κόφτης" χρησιμοποιούσε ένα καλούπι
με δυο φωλιές, το οποίο σε ανάγλυφη μορφή είχε γραμμένο στον πάτο το όνομα
του κεραμά. Πριν τοποθετήσει τη λάσπη στο καλούπι με τις δυο φωλιές, το αλάτιζε
καλά με λίγη άμμο. Πρόσεχε να μην αφήσει κενά μέσα στο καλούπι και με ένα
χοντρό ξύλο, τον "κόφτη', αφαιρούσε όση λάσπη περίσσευε από το καλούπι. Τα
δυο "ριχτάρια" μετέφεραν το καλούπι στο "αλώνι" και αναποδογύριζαν το
περιεχόμενο στο έδαφος με προσοχή. Επειδή τα τούβλα είχαν μεγαλύτερο πάχος
από τα κεραμίδια, 5 με 6 εκατοστά, χρειαζόντουσαν περισσότερο χρόνο για να
στεγνώσουν. Αφού περνούσαν 3 με 4 μέρες, οι κεραμάδες μετέφεραν τα τούβλα
στην καλύβα και συνέχιζαν την εργασία τους.
Η παρασκευή των τούβλων και των κεραμιδιών δεν τελείωνε εδώ. Όταν
συγκεντρωνόταν ένας μεγάλος αριθμός κεραμιδιών και τούβλων, άρχιζε το
"καμινάρισμα" όπου διαρκούσε μια μέρα. Μετέφεραν από την καλύβα τα κεραμίδια
και τα τούβλα στο καμίνι και τα τοποθετούσαν με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Στο
κάτω μέρος τοποθετούσαν σταυρωτά και αραιά μερικές σειρές τούβλων, ώστε η
φλόγα της φωτιάς να μπορεί να περνάει εύκολα. Μετά τοποθετούσαν μερικές
σειρές κεραμίδια, τούβλα και πάλι κεραμίδια, χωρίς κενά αυτή τη φορά. Όταν
γέμιζε το καμίνι, έκλειναν με παλιά τούβλα την πόρτα του καμινιού και γέμιζαν τα
κενά με λάσπη ανακατεμένη με άχυρο. Άναβαν τα καυσόξυλα που είχαν
τοποθετήσει στη βάση του καμινιού με πετρέλαιο, και κρατούσαν τη φωτιά
αναμμένη για 24 ώρες. Η θερμοκρασία έφτανε μέχρι 900 - 950 βαθμούς κελσίου.
Όταν τέλειωνε ο απαιτούμενος χρόνος, ο κεραμάς τα άφηνε στο καμίνι 2 με 3
μέρες για να κρυώσουν. Στη συνέχεια τα στοίβαζε σε ντάνες.

Κτίστης
Ο κτίστης ήταν στις πόλεις και στα χωριά πολύ διαδεδομένο επάγγελμα, επειδή
τότε όλα τα σπίτια χτίζονταν με πέτρες απελέκητες και πελεκημένες. Οι κτίστες
ακόμη έκαναν μερεμέτια, επισκεύαζαν παλιά σπίτια κ.ά.

Σ' αυτούς υπάγονται και οι πελεκάνοι που έβγαζαν και πελεκούσαν κατάλληλες για
πελέκημα πέτρες κι έκαναν τις καμαρόπετρες, τις μυλόπετρες και τα πελέκια για τις
πόρτες και τα παράθυρα. Οι ίδιοι έκαναν καμπαναριά που απαιτούσαν μεγάλη
αντίληψη και προχωρημένη τεχνική.

Ο Θυρωρός

Ο Θυρωρός ήταν , το πρόσωπο που είχε το καθήκον να βρίσκεται στην είσοδο της πολυκατοικίας ή ενός μεγάλου κτιρίου για να επιτηρεί ποιος μπαίνει σε αυτό ή και να δίνει πληροφορίες στους επισκέπτες καθώς και να έχει τη γενική επίβλεψη του κτηρίου.
Ο Θυρωρός σταμάτησε να υπάρχει στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και το μόνο που απέμεινε για να τον θυμόμαστε είναι τα άδεια θυρωρεία στις εισόδους των παλιών πολυκατοικιών και φυσικά η ταινία του Θανάση Βέγγου "Ο Παπατρέχας" όπου κάνει τα πάντα ως θυρωρός προκειμένου να εξοικονομήσει τα προς το ζην αλλά και να παντρέψει τις αδελφές του!

Τελάλης ήταν εκείνος που είχε ως επάγγελμα να κάνει ανακοινώσεις προς το κοινό

με τη δυνατή φωνή του. Ήταν ένας διπλωμάτης που πληρωνόταν για τις

ανακοινώσεις που έκανε. Οι τελάληδες του περασμένου αιώνα έκαναν χωνί τα χέρια τους ή έβαζαν στο στόμα τους ένα μεγάλο χωνί και φώναζαν με όλη τους τη δύναμη.

Ήταν ίσως το μοναδικό προσόν που διέθεταν κατ' αποκλειστικότητα. Ο τελάλης

συνέχιζε μια παράδοση αιώνων από την αρχαία και προϊστορική εποχή, καθώς και

στην αρχαία εποχή μπορούμε να τον παρομοιάσουμε με κήρυκα με κάποιες

διαφοροποιήσεις στην πορεία του χρόνου βέβαια.
Ο τελάλης έβγαινε σχεδόν κάθε μέρα στους κεντρικούς δρόμους μιας πόλης για να ανακοινώσει κάποιον πλειστηριασμό ή κάποια απόφαση του Δήμου ή για να διαφημίσει μια καλή ψαριά

του ιχθυοπωλείου ή το καλό κρασί γιοματάρι μιας ταβέρνας.

" Ο εφημεριδοπώλης "
Ο πλανόδιος εφημεριδοπώλης ήταν ο επαγγελματίας που ασκούσε το επάγγελμά του χωρίς να έχει συγκεκριμένο μαγαζί. Παραλάμβανε τις εφημερίδες από τα Πρακτορεία Διανομής Τύπου και προωθούσε την καθημερινή κυκλοφορία του ελληνικού τύπου περπατώντας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης το. Τις πουλούσε στους περαστικούς ή τις άφηνε στην είσοδο των σπιτιών των μόνιμων πελατών του.

(Κτυπά το κουδούνι. "Καλημέρα κυρ-Φάνη. Έφερα τις εφημερίδες." Αφήνει
ένα πακέτο εφημερίδες στην πόρτα και φεύγει.)
Ο εφημεριδοπώλης των αρχών του 20ού αιώνα διαλαλούσε τη πραμάτεια του: το "Σκριπ", το "Άστυ", την "Ακρόπολη" και πολλές φορές ενημέρωνε για τα μεγάλα γεγονότα: "Εφημερίδες! Έκτακτο παράρτημα! Πόλεμος! Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο! Από το πρωί εισέβαλε στη χώρα μας! Πόλεμος!"
Αποτελούσε μία από τις χαρακτηριστικές φιγούρες της γειτονιάς.

Οι εφημεριδοπώλες, όπως & οι λούστροι, παλαιότερα τουλάχιστον, ήταν ως επί το
πλείστον παιδιά ή έφηβοι.

Το 1824 ο Ιωάννης Καποδίστριας υπέγραψε ένα ψήφισμα για την ίδρυση του Γενικού Ταχυδρομείου .Ο ταχυδρόμος στα παλιά χρόνια μετέφερε τα γράμματα με τα πόδια , με το γαϊδουράκι , ενώ τώρα τα μεταφέρει με μηχανάκι .
Σήμερα οι άνθρωποι δεν αλληλογραφούν με την ίδια συχνότητα όπως σε παλαιότερες εποχές , καθώς η γραπτή επικοινωνία των ανθρώπων γίνεται με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Η μαμή είναι ένα από τα παλαιότερα γυναικεία επαγγέλματα και αποτελεί
μια ιατρική βοηθό γνωστή σε όλες τις κοινωνίες και τους πολιτισμούς.

Μπορούσε να είναι και αλμπάνης= πεταλωτής. Παλιότερα η μεταφορά ανθρώπων και προϊόντων γινόταν αποκλειστικά με ζώα, εφόσον το οδικό δίκτυο ήταν υποτυπώδες και η ορεινή μορφολογία του εδάφους δυσχέραινε τις μετακινήσεις. Το γαϊδούρι και το μουλάρι ήταν τα πιο διαδεδομένα μέσα μεταφοράς. Ο σαμαράς κατασκεύαζε τον απαραίτητο εξοπλισμό που απαιτούνταν για να προσφέρει το ζώο τις υπηρεσίες του στο αφεντικό του. Αυτό ήταν το σαμάρι που κατασκεύαζε με επεξεργασμένα σανίδια πλατάνου τα οποία σκάλιζε και έδινε σχήμα ανάλογο με το σώμα του ζώου.

Χρειαζόταν μεγάλη προετοιμασία για την κατασκευή ενός σαμαριού. Τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε ο σαγματοποιός, έπρεπε να τα ετοιμάσει ο ίδιος, γιατί στο εμπόριο μπορούσε να προμηθευτεί μόνο το σαμαροσκούτι και το βούτημα.
Στις αγροτικές εργασίες και γενικότερα στις καθημερινές δραστηριότητες το σαμάρι των ζώων ήτα απλά με ξύλινο σκελετό και εσωτερική επένδυση από δέρμα ή αρνόμαλλο.

Ένα ακόμα επάγγελμα που έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Οι πεταλωτές ήταν απαραίτητοι αφού κάθε σπίτι στο χωριό είχε και ένα
ζώο για τις δουλειές του, γαϊδούρι ή μουλάρι.Λόγω του φορτίου που μετέφεραν αλλά και των σκληρών χωμάτινων δρόμων, συνήθως από χαλίκια, για να μην φθείρονται οι οπλές των ζώων τα εξόπλιζαν με πέταλα.
Μην ξεχνάμε ότι το κύριο μεταφορικό μέσο,εκείνα τα χρόνια, ήταν αυτά τα ζώα.

Τους πεταλωτές τους συναντούσες σε κάθε χάνι (πανδοχείο όπου υπήρχε χώρος και
για τα ζώα).
Τα πέταλα ήταν κάτι σαν σιδερένια παπούτσια που τοποθετούσαν στις οπλές των αλόγων, για να μη φθαρούν και για να διατηρούν τα ζώα την ευστάθειά τους κατά τις μεταφορές, ώστε να μην γλιστράνε. (Εξάλλου, μέχρι τη δεκαετία του '60 όλες σχεδόν οι μετακινήσεις, εργασίες κλπ. γίνονταν με ζώα).

Το πετάλωμα ή καλίγωμα, από τον αυτοδίδακτο πεταλωτή, γίνονταν κάθε τρεις ή έξι μήνες. Έδενε το ζώο και με την τανάλια έβγαζε τα παλιά πέταλα, έκοβε με το μαχαίρι το νύχι που περίσσευε και το καθάριζε.
Τοποθετούσε το νέο πέταλο, καυτό όπως το έβγαζε από το καμίνι, πάνω στο νύχι
του ζώου για να μην αφήσει κενά και για να ταιριάξει καλά πάνω σε αυτό.
Μετά κάρφωνε προσεχτικά τα πέταλα πάνω στο νύχι του ζώου με καρφιά, ώστε
το καρφί να μπει στο ξερό μέρος του ποδιού για να μην πληγωθεί το ζώο. Τα καρφιά αυτά είχαν μεγάλο κεφάλι έτσι ώστε να προεξέχουν από την πατούσα του ζώου και να μη γλιστράει. Τα πέταλα ήταν σε διάφορα μεγέθη και τα κατασκεύαζαν από σίδερο. Το πετάλωμα γινόταν και στα τέσσερα πόδια του ζώου. Τα πέταλα ήταν σιδερένια και κατασκευάζονταν χειροποίητα στο αμόνι, ενώ οι τεχνίτες που τα έφτιαχναν αναλάμβαναν ταυτόχρονα και το πετάλωμα των ζώων, που απαιτούσε μεγάλη εμπειρία και δεξιοτεχνία. Οι πεταλωτές συχνά ασκούσαν παράλληλα και το επάγγελμα του σιδερά, ενώ κάποιοι από αυτούς ήταν και πρακτικοί "κτηνίατροι" ή αναλάμβαναν και τον ευνουχισμό (μουνούχισμα) των ζώων.

Ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελόσχημων και σκαφοειδών σκευών, που τα κατασκεύαζαν από ξύλο βελανιδιάς, καρυδιάς, καστανιάς ή δρυός. Το ξύλο περνούσε από ειδική επεξεργασία και μετά το έκοβαν σε λεπτές σανίδες, που βρέχανε για να παίρνουν εύκολα την κατάλληλη κλίση.

Κατόπιν περνούσαν τα σιδερένια στεφάνια, τα χτυπούσαν με το ματσακόνι για να σφίξουν καλά και μετά τοποθετούσαν τους δυο επίπεδους πυθμένες.Οι αποθήκες παλιά ήταν γεμάτες με βαρέλια .

Από τη σελίδα . e-thrapsano.gr αντλούμε τις πληροφορίες σχετικά με την τέχνη της αγγειοπλαστικής σήμερα. Στην Ελλάδα υπάρχουν πλέον πολύ λίγοι αγγειοπλάστες και η όμορφη τέχνη τους τείνει σιγά σιγά να εκλείψει: Ας αφήσουμε λοιπόν τους τεχνίτες να μας πουν πώς δημιουργείται ένα αγγείο:

"Την κατασκευή, το πλάσιμο δηλαδή των αγγείων μπορούμε "τεχνικά" να την χωρίσουμε σε δύο κατηγορίες: στην κατηγορία των αγγείων που γίνοναι "μονόσυρτα" και αυτά που χτίζονται με "στομωσές".Τα μονόσυρτα είναι τα μικρά αγγεία που φτιάχνονται μιά και έξω στον ποδοτροχό. Ο Αγγειοπλάστης παίρνει τον ανάλογο πηλό και αφού τον μαλάξει, δημιουγεί μιά μπάλα. Την τοποθετεί στο κέντρο του τροχού και αρχίζει το πλάσιμο. Αφού "κεντράρει" τον πηλό μετά τον "ανοιγει" στη μέση. Με το ένα χέρι ή και μόνο με τα δάκτυλα απο την μέσα μεριά και με το άλλο απ' έξω, και ενώ ταυτόχρονα περιστρέφει τον τροχό με το πόδι του, πλάθει τον πηλό τραβώντας τον προς τα πάνω. Όταν φτάνει στο κατάλληλο ύψος άρχιζει την διαμόρφωση του σχήματος που θέλει να του δώσει και στο τέλος του φτιάχνει τα χείλη του. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται είναι ελάχιστα. Συνήθως κάποια ξύλινη γλυφίδα η "πελεκούδα", το σφουγγάρι και στο τέλος της κατασκευής με το χτένι και ίσως κάποιο ξυλάκι κάνει διακοσμητικά σχέδια.

Μετά την ολοκλήρωση της δημιουργίας, χωρίζει το αγγείο από τον τροχό κόβοντας το με το τέλι, και το μεταφέρει πάνω σε σανίδι για στέγνωμα. Αργότερα αφού στεγνώσει λίγο βάζει και τα "αυτιά" ή οποιαδήποτε άλλα διακοσμητικά πρόσθετα απο πηλό.

Τα μεγαλύτερα αγγεία είναι πρακτικά αδύνατο να γίνουν με τον παραπάνω τρόπο και γι' αυτό χτίζονται θα λέγαμε κομμάτι-κομμάτι με "στομωσες". Οι στομωσές είναι τα ζωνάρια που χτίζοντάς τα διαδοχικά το ένα πάνω στο άλλο δημιουργούμε τελικά τα αγγεία. Τα μεσαίου μεγέθους θα λέγαμε αγγεία όπως λαϊνες, σταμνιά, μεγάλες γλάστρες κουρούπια κλπ φτιάχνονται στον ποδοτροχό ενώ τα πιθάρια, μπογιατζοπίθαρα, ρούμπες, κορωνιοί και τα άλλα μεγάλα αγγεία φτιάχνονται στο τροχί. Τα πιθάρια φτιάχνονται στα τροχιά άρα απαιτούνται τουλάχιστον δύο άτομα - ο μάστορας και αυτός που θα γυρίζει το τροχί - ο τροχάρης- για την κατασκευή τους. Αρχικά τοποθετούνται στα τροχιά οι πλάκες. Πάνω στην πλάκα στο πρώτο τροχί φτιάχνεται ο πάτος που μαζί με την με την πρώτη "στομωσά" λέγονται "φύτεμα". Ακολουθούν τα φυτέματα στα επόμενα τροχιά.
Αυτό γίνεται προκειμένου να προλάβει εντω μεταξύ να στεγνώσει κάπως το πρώτο φύτεμα και να αποκτήσει ο πηλός τέτοια σκληρότητα που να μπορέσει να σηκώσει το βάρος της επόμενης στομωσάς. Αλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που τοποθετούνται 10 - 14 τροχιά μαζί στη σειρά. Για την δημιουργία της στομωσάς ο μάστορας αφού "κουρταλίσει" δηλαδή δώσει ένα μακρόστενο κυλινδρικό σχήμα στον πηλό εν συνεχεία τον τοποθετεί γύρω γύρω και πάνω απο την προηγούμενη στομωσά.Ακολουθεί το πλάσιμο δηλαδή το "σήκωμα" του κυλινδρικού αυτου σχήματος και μετατροπής του σε ομοιόμορφο ζωνάρι -στομωσά- που προκειμένου να το συγκρατήσει όσο είναι ακόμα νωπό το τυλίγει συνήθως 2-3 φορές με σπάγγο. Αμέσως πηγαίνει στο επόμενο στη σειρά πιθάρι για να βάλει και εκεί την επόμενη στομωσά. Συνήθως το σύνολο απο στομωσές που απαιτείται για την δημιουργία ενός πιθαριού είναι έξι μαζί με το φύτεμα. Ετσι διαδοχικά χτίζονται και τα 10-14 πιθάρια χωρίς να χάνεται πολύτιμος χρόνος περιμένοντας το στέγνωμα της κάθε στομωσάς.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιεί συνήθως είναι ξύλινες γλυφίδες και το σφουγγάρι. Σε όλη αυτή την διαδικασία ο τροχάρης που κάθεται κάτω γυρίζει τα τροχιά χρησιμοποιώντας με τον μάστορα ένα δικό τους κώδικα επικοινωνίας.
Η μαστόρισσα τοποθετούσε τον τροχό, το γυριστήρι, ανάμεσα στα πόδια της και, αφού κτυπούσε καλά τον πηλό, τον τοποθετούσε στον τροχό πάνω σε ένα κομμάτι από φελλό πεύκου. Στη συνέχεια, με το πόδι της άρχιζε να κινεί τον τροχό και να σχηματίζει το αγγείο με τα χέρια της πηγή
Μετά την ολοκλήρωση των πιθαριών σειρά έχει η διακόσμηση. Στα περισσότερα σημεία που ενώνονται οι στομωσές τοποθετούνται διακοσμητικές λωρίδες απο πηλό στις οποίες μετέπειτα σχηματίζουν αυλακώσεις. Αυτές είναι οι χαραχτηριστικές ζώνες που παρατηρούμε αμέσως σε ένα πιθάρι. Επιπρόσθετα σχέδια, ίσιες και κυματιστές γραμμές γίνονται με κομμάτι χτένας, καρόλι, ή μικρές ξύλινες γλυφίδες. Η τελευταία πινελιά θα λέγαμε είναι η τοποθέτηση των αυτιών του πιθαριού.Τα πιθάρια αφού στεγνώσουν (στο ανοιχτό εργαστήριο χρειάζεται όλη νύχτα) αφαιρούνται πάνω απο τα τροχιά με τις πλάκες και περιμένουν να στεγνώσουν τελείως για το καμίνιασμα.

Το καμίνιασμα απο μόνο του θα λέγαμε ότι αποτελεί μια ξεχωριστή τέχνη. Η σημασία άλλωστε που έδιναν στο καμινιασμα στις βεντέμες φαίνεται απο το γεγονός ότι κατα το μοίρασμα των αποδοχών, ο καμινάρης έπαιρνε το ίδιο μερίδιο (πάρτη) με τον μάστορα, που ήταν μεγαλύτερο απο το υπόλοιπο "τακιμι". Το σωστό καμίνιασμα ξεκινούσε απο το καλό χτίσιμο, στοίβαγμα δηλαδή, των αγγείων μέσα στο καμίνι που γινόταν με μεγάλη δεξιοτεχνία και προσοχή. Ακολουθούσε το κλείσιμο της στέγης και της πόρτας του καμινιού. Το άναμα της φωτιάς ήταν πλέον έτοιμο να αρχίσει. Το ζέσταμα του καμινιού αποτελούσε θα λέγαμε το πρώτο στάδιο του καμινιάσματος. Ο καμινάρης τροφοδοτούσε την φωτιά με ξύλα, στην αρχή σιγά-σιγά και μεγάλωνε την έντασή της σταδιακά.Η κορύφωσή της φωτιάς γινόταν σε περίπου 4-5 ώρες. Στο δεύτερο στάδιο η ένταση διατηρούνταν πλέον σταθερή μέχρι το τέλος. Η όλη διαδικασία διαρκούσε περίπου 10 ώρες.
Ακολουθεί το ξεκαμίνιασμα όπου τα αγγεία βγαίνουν απο το καμίνι.Τέλος τους βάζουν μέσα νερό για "να σβήσουν" (σβήνει το ασβεστοποιημένο μέρος του χώματος που ήταν πέτρα) και έτσι ολοκληρώνεται και ο κύκλος κατασκευής ενός πήλινου αγγείου.Τα σημερινά καμίνια είναι πλέον εντελώς διαφορετικά.Εχουν τετράγωνη μορφή και είναι φτιαγμένα με σύγχρονα υλικά, ενώ για καύσιμη ύλη χρησιμοποιούν πυρήνα.Τα καμίνια τελευταίας τεχνολογίας είναι πλέον εξ' ολοκλήρου μεταλικής κατασκευής και χρησιμοποιούν φυσικό αέριο. Τέλος τα μικρά αγγεία ψήνονται σε ηλεκτρικά καμίνια όπου υπάρχει ακριβής έλεγχος της θερμοκρασίας ψησίματος, πράγμα που βοηθά ιδιαίτερα για την κατασκευή των αγγείων στα οποία γίνεται επισμάλτωση."

Δείτε περισσότερα για την παραδοσιακή αγγειοπλαστική από την Εφημερίδα Καθημερινή πατώντας ακριβώς εδώ
Πηγή: https://greekcultureellinikospolitismos.wordpress.com/

Ο αγωγιάτης είναι ένα επάγγελμα που συναντούσαμε τα παλιά χρόνια, προπολεμικά. Είναι οι "πρόδρομοι" των αυτοκινητιστών.
Πραγματοποιούσαν επί πληρωμή ιδιωτικές μεταφορές εμπορευμάτων, κρασιών (σε ασκιά), διακινούσαν ταξιδιώτες, ιδιώτες, γιατρούς για επίσκεψη σε ασθενείς, κρατικούς λειτουργούς για την εκτέλεση υπηρεσίας.

Κυρίως μετέφεραν δημητριακά (σιτάρι, καλαμπόκι) ή όσπρια ή πατάτε ή κρέας για τον ανεφοδιασμό των κατοίκων. Επίσης, μετέφεραν και επισκέπτες στις απομακρυσμένες γειτονιές.Λόγω των μεγάλων αποστάσεων μεταξύ των οικισμών, η μετακίνηση των ανθρώπων και η διακίνηση των προϊόντων με τα ζώα ήταν ο κυρίαρχος τρόπος μεταφοράς. Κι αυτό μέχρι τη δεκαετία του '20, που δεν υπήρχαν πολλά μεταφορικά μέσα, ενώ η έλλειψη δρόμων εμπόδιζε τις μεγάλες μετακινήσεις.

Οι αγωγιάτες, που επονομάζονταν και "κιρατζήδες", μετέφεραν τα εμπορεύματα ή διακινούσαν τους ταξιδιώτες με άλογα και συχνότερα με μουλάρια. Λόγω των μεγάλων αποστάσεων μεταξύ των οικισμών, η μετακίνηση των ανθρώπων και η διακίνηση των προϊόντων με τα ζώα ήταν ο κυρίαρχος τρόπος μεταφοράς μέχρι τη δεκαετία του 1930 και σε μερικές περιοχές μέχρι τη δεκαετία του 1950.

Οι αγωγιάτες προέρχονταν συνήθως από το στρώμα των ακτημόνων αγροτών και ήταν οργανωμένοι σε πολυμελή σωματεία στα χωριά και στις κωμοπόλεις . Μεγάλος αριθμός αγωγιατών εργαζόταν στα εργοστάσια, στα ελαιοτριβεία, στα ταλκορυχεία και γενικότερα σε όλες τις βιομηχανικές ζώνες . Πολλοί μουσικοί, αγρότες και άλλοι επαγγελματίες κατέφυγαν στο επάγγελμα του αγωγιάτη κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ανέχεια και την πείνα, μετά την κατάσχεση όλου του ελαιόλαδου και την παράλυση του εμπορίου και των συγκοινωνιών.
Η αμοιβή του "αγωγιάτη" ήταν σχετικά καλή για κείνα τα χρόνια, όμως η δουλειά ήταν δύσκολη και εξαντλητική.

Μυλωνάδες στους παλαιότερους χρόνους λέγονται αυτοί που εκμεταλλεύονταν τους
μύλους και άλεθαν τα σιτηρά για να παράγουν αλεύρι. Όσους από τους μύλους κινούνται με αέρα τους έλεγαν ανεμόμυλους!!! ήταν δύσκολό και κοπιαστικό σαν επάγγελμα

Ξυλοκόπος
Ο ξυλοκόπος είναι αυτός που κόβει ξύλα από το δάσος για βιοποριστικούς λόγους.
Έκοβε τα ξύλα και τα μετέφερε στον τόπο κατανάλωσής τους. Τα ξύλα που έκοβε
ήταν από μικρούς θάμνους μέχρι τεράστιους κορμούς δέντρων, ανάλογα με τις
ανάγκες που ήθελαν να καλύψουν. Στη συνέχεια τα φόρτωναν στα γαϊδουράκια
και στα άλογα και κατευθύνονταν στο χωριό για να τα πουλήσουν.
Υπήρχαν σταθεροί πελάτες, όπως οι φούρναροι, όπου έδιναν παραγγελία για το
πώς επιθυμούσαν τα ξύλα. Υπήρχαν πελάτες όπου ήθελαν ολόκληρα τα ξύλα ή
τεμαχισμένα. Στη δεύτερη περίπτωση πλήρωναν στην "κορδέλα" για να τους τα
κόψει. Η "κορδέλα" ήταν ένα κάθετο πριόνι μήκους 60 εκατοστών περίπου,
στερεωμένο σε ένα ξύλινο πλαίσιο και προσαρμοσμένο στην καρότσα ενός κάρου,
που κινούνταν με "μοτόρι'. Ο θόρυβος που έκανε, ήταν πολύ δυνατός και η κοπή
των ξύλων διαρκούσε σχεδόν όλη τη μέρα.

Εάν ο πελάτης ήθελε να του φέρουν κομμένα τα ξύλα, τότε ο ξυλοκόπος τα έκοβε
σε τέτοιο μέγεθος για να χωράνε στη σόμπα. Αυτή η εργασία κόστιζε παραπάνω
για τον πελάτη. Πολλές φορές όμως τα ξύλα ήταν χοντρά και δεν χωρούσαν στη
σόμπα. Τότε οι νοικοκυραίοι έπαιρναν το τσεκούρι και τα έσκιζαν σε μικρότερα
κομμάτια.

Στις μεγάλες πόλεις οι ξυλοκόποι συγκέντρωναν μεγάλες ποσότητες ξύλων σε ένα
περιφραγμένο μέρος ή σε αποθήκες, όπου μπορούσαν οι πελάτες να αγοράσουν
την ποσότητα που επιθυμούσαν.

Η λέξη είναι μάλλον τούρκικη και σημαίνει "αυτός που ανακοινώνει τα μαντάτα", ο δημόσιος κήρυκας.
Ο (ν)τελάλης διαλαλούσε τα νέα, τις παραγγελίες που έπαιρνε από τις αρχές ή για τα εμπορεύματα που έφερναν οι πραματευτάδες.
Τα παλιά τα χρόνια που δεν είχαν ανακαλυφτεί το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και το μεγάφωνο οι αρχές είχαν πρόβλημα να επικοινωνήσουν με τους κατοίκους και να τους πουν για κάποια πράγματα ή αποφάσεις που τους αφορούσαν. Η δυνατή φωνή και κυρίως ο τρόπος που παρουσίαζαν συνοπτικά τα νέα ή διαφήμιζαν τα προϊόντα, τους καθιστούσε γνωστούς στην τοπική κοινωνία. Έβαζε την παλάμη στο στόμα, σαν χωνί, κι έπαιρνε τις γειτονιές φωνάζοντας. Η αμοιβή του ήταν ένα ποτηράκι τσίπουρο ή λίγο κολατσιό.
Τα νεώτερα χρόνια τους πλήρωνε ηΚοινότητα ή μια ομάδα κατοίκων. Ο ντελάλης ήταν ο ενημερωτής της πόλης για το τι γινόταν και το τι θα γίνει. Τους έλεγε για τις μεγάλες εκδηλώσεις. Με λίγα λόγια ήταν μια κινητή εφημερίδα.
Σήμερα που υπάρχουν τα μεγάφωνα δε χρειάζεται ο ντελάλης. Τους συναντάμε στις λαϊκές εγορές, που βροντοφωνάζουν την πραμάτεια ή τα προϊόντα τους.
Αλλιώς τους λέγανε και "κράχτες". Ντελάλης (= κήρυκας = διαλαλητής = μορφές προφορικής διαφήμισης και προβολής).

Καλαθάδες υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Επειδή χρειάζονταν καλάθια για το μάζεμα της ελιάς, του καπνού αλλά και για τη μεταφορά των προϊόντων τους υπήρχαν οι καλαθάδες που έφτιαχναν καλάθια από καλάμια. Βέβαια πολλοί τα έφτιαχναν και μόνοι τους στα σπίτια τους και δεν αγόραζαν από τους καλαθάδες. Οι καλαθάδες έπαιρναν καλάμια που τα μάζευαν από τις όχθες των ποταμών και των βάλτων και τα έκοβαν κατά μήκος με ειδικά μαχαίρια. Τις λουρίδες αυτές από τα καλάμια τις έπλεκαν κι έφτιαχναν καλάθια και πανέρια σε διάφορα μεγέθη.

Ομπρελάς
Ο ομπρελάς που κάπου - κάπου κάνει την εμφάνισή του ακόμα και στις μέρες μας επισκεύαζε κατεστραμμένες ομπρέλες. Σήμερα βέβαια σπάνια επισκευάζουμε την ομπρέλα μας. Αν χαλάσει αγοράζουμε καινούργια.

Πριν ακόμα εμφανιστούν οι πλαστικές καρέκλες και πολυθρόνες από ξύλο οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τις ψάθινες καρέκλες οι οποίες χαλούσαν εύκολα από την πολύ χρήση και το εύθραυστο υλικό τους.Ο καρεκλάς ήταν αυτός που έφτιαχνε καρέκλες, Έφτιαχνε πρώτα τον ξύλινο σκελετό της καρέκλας και στη συνέχεια έπλεκε με ψάθα τη βάση της καρέκλας όπου θα κάθονταν οι άνθρωποι. Αυτό γινόταν για να είναι πιο αναπαυτικές οι καρέκλες.

ΣΥΝΕΡΓΑ:Απαραίτητα εργαλεία για την κατασκευή μιας καρέκλας είναι το: σφυρί, σύρμα-ξύστρα, τανάλια, μαχαίρι-ράσπα (χοντρή λίμα με μεγάλα και χοντρά δόντια για την μορφοποίηση του ξύλου), ψαρόκολλα, και σκαρπέλα για να σκαλίζουν τις λεπτομέρειες.

Η επιδιόρθωση μιας καρέκλας γινόταν με τον εξής τρόπο: πρώτα απ' όλα αφαιρούσε το κατεστραμμένο κομμάτι της καρεκλάς και στη συνέχεια έβρεχε το χόρτο για να μαλακώσει και να σχηματίσει τη βάση της καρέκλας. Το πλέξιμο ξεκινούσε από τις άκρες της καρέκλας και κατέληγε στο κέντρο. Η διαδικασία ήταν λεπτομερής ενώ τα χρώματα που χρησιμοποιούσαν ήταν ανάλογα με την περίπτωση για παράδειγμα τα χρώματα που έβαφαν τις καρέκλες των καφενείων ήταν μερακλίδικα.

ΑΠΗΧΗΣΗ
Το επάγγελμα αυτό παλαιοτέρα είχε αρκετά κέρδη για να θρέψει ο καρεκλάς την οικογένεια του. Όμως με τον καιρό έχει μειωθεί πολύ η ζήτηση του και πλέον όπως πολλά επαγγέλματα έχει σχεδόν εξαφανιστεί

Ακονιστής ήταν ο πλανόδιος τεχνίτης, ο γυρολόγος, που έχει ως επάγγελμα να ακονίζει (να κάνει πιο κοφτερά) διάφορα όργανα (ψαλίδια, μαχαίρια). Αλλιώς λεγόταν τροχιστής.

Οι άνθρωποι συνήθιζαν να του δίνουν για "φρεσκάρισμα" εκείνα τα όργανα που δεν έκοβαν πια καλά.

Το επάγγελμα της μοδίστρας που ερχόταν στο σπίτι για να μας "ράψει" μπορεί να χάθηκε στο χρόνο αλλά έχει αφήσει αναμνήσεις που συμπληρώνουν τα παιδικά μας χρόνια... Ερχόταν για να ράψει τα βαριά ή τα καλά μας ρούχα για τις γιορτές και απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να ...πιάνουν τα χέρια της...

Οι υφάντρες που δούλευαν επαγγελματικά, είχαν μόνιμα στημένο τον αργαλειό και
δούλευαν ασταμάτητα καθώς δέχονταν συνέχεια παραγγελίες. Ήταν κουραστική
και πολύπλοκη εργασία και αμείβονταν σε είδος, και σπάνια σε χρήματα. Υπήρχαν
και νοικοκυριά που έστηναν τον αργαλειό το χρονικό διάστημα που δεν υπήρχαν
γεωργικές δουλειές και υφαίνανε τα απαραίτητα για την οικογένειά τους.

Πολλά επαγγέλματα χάθηκαν, όμως πολλά από αυτά σώθηκαν. Ένα από αυτά ήταν

το επάγγελμα του ράφτη. Πολλοί ράπτες και πολλές μοδίστρες άνοιξαν εμπορικά

ετοίμων ενδυμάτων ή άλλα συναφή μαγαζιά ή περιορίστηκαν σε επιδιορθώσεις.

Πολλοί συνταξιούχοι εργάστηκαν στο μεταίχμιο της προβιομηχανικής και

βιομηχανικής εποχής και έζησαν την ακμή και την παρακμή του επαγγέλματος.

Τα πρώτα ρούχα ήταν απλά, αλλά σήμερα είναι διαφορετικά. Ο ράφτης ράβει και

διορθώνει διάφορα ρούχα, όταν χαλάσουν. Επίσης τα στενεύει, τα φαρδαίνει, τα

κονταίνει ή τα μικραίνει. Ασχολείται με το κόψιμο και το ράψιμο το υφάσματος.

Ράβει ρούχα για άντρες, για γυναίκες και για παιδιά. Ράβει κουστούμια, σακάκια,

παντελόνια, πουκάμισα, μπλούζες, φούστες και φορέματα. Παλιά χρησιμοποιούσε

ραπτομηχανή του χεριού, που γάζωνε με το χέρι. Αργότερα γάζωνε με μηχανή του

ποδιού, που δούλευε κουνώντας το πόδι του. Σήμερα όμως χρησιμοποιεί ηλεκτρική

μηχανή, που γαζώνει γρήγορα και έτσι δεν κουράζεται πολύ. Επάνω στη

ραπτομηχανή υπάρχουν τα μασούρια με τις κλωστές διαφόρων χρωμάτων. Στον

πάγκο του έχει διάφορα εργαλεία για τη δουλειά του. Το ταφ για να τραβάει γραμμές

με μια κιμωλία πάνω στο ύφασμα, για να παίρνει τα σημάδια. Η μεζούρα για να

μετράει. Έχει ένα κουτάκι με καρφίτσες, βελόνες και δακτυλήθρα, για να μη τσιμπάει

το δάκτυλό του. Είναι το ψαλίδι για να κόβει το ύφασμα. Έχει κι ένα σίδερο, για να

κόβει το ύφασμα. Έχει κι ένα σίδερο για να σιδερώνει το ρούχο που έχει ετοιμάσει

για τον πελάτη του. Ο καλός ράφτης έχει πολλούς πελάτες και παίρνει πολλές

παραγγελίες, γι' αυτό θα έχει πάντα δουλειά.
Η δουλειά του είναι όμως πολύ δύσκολη, κουραστική και επικίνδυνη. Θέλει προσοχή , όταν δουλεύει στη ραπτομηχανή. Το κυριότερο ήταν η ομορφιά. Οι ράφτες έπρεπε να δημιουργούν

ρούχα που να ταιριάζουν στο πελάτη, ανάλογα με το βάρος, το ύψος ή και το στυλ.

Σαν στόχο ο ράφτης είχε να προβάλλει κάτι εντυπωσιακό.

Ένα παλιό επάγγελμα που σήμερα τείνει να εξαφανιστεί είναι της κεντήτριας.
Και αυτό συμβαίνει γιατί αντικαταστάθηκαν τα εργατικά χέρια με τις μηχανές....

Τα επιδέξια χέρια της κεντήτριας εκείνης της εποχής κατάφερναν να δημιουργούν πάνω στο ύφασμα, τέλεια σχέδια και καλλιτεχνικά δοσμένα, που ούτε και η τελειότερη μηχανή σήμερα δε θα μπορούσε να αποδώσει με τόση λεπτομέρεια, χάρη, ρυθμό και αρμονία.

Όλα τα σχέδια των κεντημάτων, ήταν εμπνευσμένα από τη φύση και το περιβάλλον και έπαιρναν ιδιαίτερη μορφή με το συνδυασμό των βελονιών πάνω σε διάφορα υφάσματα.

Αυτά τα έργα τέχνης, τα πουλούσαν και μ΄αυτό το τρόπο συντηρούνταν οικονομικά κάποιες οικογένειες.

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι υπήρχαν και υπάρχουν ακόμη και σήμερα τα εκκλησιαστικά κεντήματα.

Δυστυχώς πολλά από τα παλιά σχέδια δε συνεχίζουν να γίνονται, λόγω της δυσκολίας στην εκτέλεση και του χρόνου που απαιτεί η κατασκευή τους, με κίνδυνο να εξαφανιστεί εξ ολοκλήρου η τεχνική του παραδοσιακού κεντήματος.
Ο Καπελάς
Συναφές με το επάγγελμα της μοδίστρας ήταν και το επάγγελμα του καπελά. Αυτός έφτιαχνε τα καπέλα με τα οποία συμπλήρωναν το ντύσιμό τους οι κυρίες της
εποχής, μια και ήταν της μόδας. Τα υλικά κατασκευής των καπέλων ήταν σε κάποιο βαθμό εισαγόμενα, αλλά αρκετάν υφάσματα προέρχονταν από εμπορικά κέντρα της
Αθήνας. Τα είδη των καπέλων που κατασκεύαζε σχετίζονταν με την εποχή του χρόνου. Τα καλοκαιρινά καπέλα ήταν συνήθως από ψάθα (ψάθινα) και τα διακοσμούσε με υφασμάτινα ή ψεύτικα λουλούδια.

Αντίθετα τα χειμωνιάτικα ήταν πιο επίσημα και κατασκευάζονταν από ακριβά υφάσματα Τα διακοσμούσαν με κορδέλες και αρκετές φορές με τούλια που τα χρησιμοποιούσαν στα καπέλα με βέλο. Στις μέρες μας υπάρχουν οι μεγάλες εταιρείες που παράγουν μαζικά
καπέλα και διάφορα άλλα αξεσουάρ.Από τα τέλη του περασμένου αιώνα και μέχρι τις αρχές του 20ου θεωρούσαν το καπέλο στοιχείο κοινωνικής ταυτότητας για άνδρες και γυναίκες. Γι΄αυτό και το επάγγελμα του καπελά ή καπελού γνώρισε λαμπρές μέρες.

Ανδρικά καπέλα ήταν η τραγιάσκα και η ρεμπούμπλικα. Η τραγιάσκα ήταν φτιαγμένη από ψάθα που εισάγονταν από την Ιταλία και φοριόταν από απλούς εργάτες ενώ η ρεμπούμπλικα ήταν φτιαγμένη από ύφασμα καστόρ με ωραία κορδέλα γύρω γύρω και φοριόταν κυρίως από τραπεζικούς υπαλλήλους, χρηματιστές κτλπ. Όταν συναντιόταν στο δρόμο δύο άνδρες γνωστοί, έβγαζαν το καπέλο και έκαναν μια μικρή υπόκλιση σε ένδειξη χαιρετισμού. Οι γυναίκες φορούσαν το καπέλο ως αξεσουάρ του όλου ντυσίματος.

Τα γυναικεία καπέλα ήταν πλατύγυρα με μικρά "μπορ" και φτιαγμένα με ιδιαίτερη τέχνη και φαντασία. Ήταν στολισμένα με πολύχρωμες κορδέλες, λουλούδια, ακόμη και φρούτα. Ακόμη και τα μικρά παιδιά φορούσαν καπέλο, αγόρια και κορίτσια, ενώ μέχρι τις αρχές του 1960 φορούσαν υποχρεωτικά και οι μαθητές το λεγόμενο πηλίκιο, που ήταν φτιαγμένο από μπλε τσόχα και μπροστά είχε ραμμένη μια κουκουβάγια (το πουλί της σοφίας)

Ο λιανοπωλητής που δεν είχε πρωτογενή παραγωγή άλλοτε ονομαζόταν μεταπράτης. Αγόραζε την πραμάτεια του από παραγωγούς ή χονδρέμπορους και στη συνέχεια την μεταπωλούσε σε γειτονιές και πανηγύρια.Κάλτσες πουκάμισα κι άλλα ήδη ρουχισμού, είδη σπιτιού ακόμα και τρόφιμα αποτελούσαν το εμπόρευμά του. Οι πελάτες του, μόνιμοι ή ευκαιριακοί, ήταν κυρίως νοικοκυρές οι οποίες αγόραζαν ακόμα και είδη προικός για τα κορίτσια του σπιτιού , τα οποία αποπλήρωναν με δόσεις ή και με την γνωστή μέθοδο του τεφτεριού. Για μια καλή σταδιοδρομία στο επάγγελμα του μεταπράτη, χρειαζόταν ισχυρή διαπραγματευτική ικανότητα, αφού το παζάρι αποτελούσε χαρακτηριστικό της αγοραπωλησίας, και πολυλογία ώστε υπογραμμίζοντας ή και εφευρίσκοντας ανάγκες να προωθεί καλύτερα τα προϊόντα

Οι πλανόδιοι έμποροι ήταν επαγγελματίες που είτε δεν είχαν στέγη και το "μαγαζί" τους ήταν ο δρόμος, είτε είχαν, αλλά κάποιες ημέρες μέσα στην εβδομάδα έπαιρναν τα φορτηγάκια τους και πήγαιναν σε χωριά της επαρχίας και πωλούσαν την πραμάτεια τους.
Μιά φορά το 15νθημερο ερχόταν ο έμπορας που πωλούσε είδη προικός (σεμεδάκια, κεντήματα, κουβέρτες, τραπεζομάντηλα κ.α) και όλες οι γυναίκες της γειτονιάς μαζεύονταν για να δούνε τι ωραίο καινούργιο έφερε. Μάλιστα, η συναλλαγή δεν γινόταν με χρήματα, αλλά με λάδι.
Γενικά, το λάδι το προτιμούσαν οι περισσότεροι πλανόδιοι έμποροι. Εκτός από την προίκα, υπήρχε και έμποροι που ερχόταν από τις μεγαλύτερες πόλεις και πουλούσαν παπούτσια, ρούχα αλλά και τρόφιμα όπως φρέσκο ψάρι, φρούτα και λαχανικά, ο κοτόπουλα, αλεύρι και πάει λέγοντας.

Καστανάς ονομάζεται ο υπαίθριος μικροπωλητής ο οποίος πουλάει ψημένα κάστανα. Συχνάζει σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων ή πάρκα, για να πουλήσει τα καστανά του. Μεταφέρει τα κάστανα σε καλάθι ή τσάντα, τα ψήνει λίγα-λίγα σε φουφο ή ξεχωριστή ή ενσωματωμένη στην τροχήλατη
προθήκη του, αν έχει, αφού τα σκίσει πρώτα στο πλάι τους & τα πουλά κατευθείαν από εκεί ζεστά & φρεσκοψημένα.

Επίσης, πολλοί καστανάδες εκτός από ψημένα κάστανα πουλάνε και ψημένο
καλαμπόκι, το οποίο ετοιμάζουν με τον ίδιο τρόπο.
Ο καστανάς, είναι ένας από τους λίγους πλανόδιους που δεν έχουν εκλείψει σήμερα.

Ο ποιμενικός βίος ήταν ο συνηθέστερος στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, όπου τα πιο κοινά επαγγέλματα ήταν ο βοσκός και ο αγρότης. Δείτε παρακάτω μια μικρή συλλογή φωτογραφιών βοσκών της Ελλάδας του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, που μας μεταφέρουν σε εκείνη την εποχή, παρουσιάζοντάς μας επίσης και την χαρακτηριστική φορεσιά τους.Πατήστε στην επόμενη εικόνα

Ο σιδεράς

Οι σιδεράδες έφτιαχναν με τα χέρια τους ότι υπήρχε από μέταλλο, κυρίως σίδερο. Είχαν ένα μεγάλο φούρνο όπου φυσούσαν με μια φυσούνα ώστε να κρατάνε τη φωτιά αναμμένη και σε ψηλή θερμοκρασία. Σε αυτή τη φωτιά ζέσταιναν τα σίδερα για να τα κάνουν πιο εύπλαστα και στη συνέχεια τα έπιαναν με μια μεγάλη τανάλια και τα έβαζαν πάνω στο αμόνι. Το αμόνι ήταν μια μεγάλη σιδερένια βάση πάνω στην οποία έβαζαν τα σίδερα που θα επεξεργάζονταν. Εκεί χτυπούσαν το κοκκινισμένο από τη φωτιά σίδερο με ένα μεγάλο σφυρί και του έδιναν τη μορφή που ήθελαν. Η δουλειά αυτή ήταν πάρα πολύ σκληρή. Απαιτούσε δύναμη από το σιδερά γιατί δούλευε με τα σίδερα που ήταν βαριά κι ακόμα ήταν συνέχεια δίπλα στη φωτιά και ζεσταινόταν και γέμιζε και με μουντζούρες.

Χαμάλης λεγόταν ο ανειδίκευτος εργάτης που μεταφέρει φορτία, τον συναντούσαμε κυρίως στα λιμάνια , στους σταθμούς λεωφορείων ή τρένων και για να μεταφέρουν διάφορα πράγματα από την αγορά μέχρι τα σπίτια. Έβαζε τα πράγματα στην πλάτη του ή σε κάποιο καρότσι που τυχόν είχε και το έσερνε ο ίδιος. Έπαιρνε το χαρτζιλίκι του και ξαναγύριζε στο πόστο του, για να κάνει κάποιο άλλο δρομολόγιο.

Διαβάστε περισσότερα πατώντας στην παρακάτω εικόνα

Μας φαίνεται παράξενο σήμερα που όλα μας τα πράγματα μπορούμε να τα αγοράζουμε στο supermarket να δούμε τη μορφή του πωλητή πουλερικών ο οποίος περιδιαβαίνει τις γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων και πουλάει ζωντανές κότες προορισμένες να γίνουν το γεύμα των πλουσίων των αστικών τάξεων.

Οι άνθρωποι αυτοί συνήθως έρχονταν από τα χωριά και πουλούσαν τα προϊόντα τα οποία παρήγαν στο σπίτι τους. Αγκαλιά με τις κότες του ο πωλητής πουλερικών είναι μια γραφική μορφή βιοπαλαιστή των αρχών του 20ου αιώνα που εκμεταλλεύεται την αστικοποίηση προκειμένου να βγάλει το πενιχρό του μεροκάματο.

Οι ξυλοκόποι ή μπαλτατζήδες πήγαιναν στο δάσος με τα τσεκούρια τους (μπαλτάδες) και έκοβαν ξύλα και τα πελεκούσαν. Οι ξυλοκόποι όπως διαβάσαμε στο βιβλίο του Στρατή Μολινού 'Επώνυμα και Συντεχνίες' ήταν πολύ σημαντικοί σε περίοδο πολέμων αφού αυτοί πήγαιναν μπροστά και άνοιγαν δρόμους στο δάσος. Ήταν κάτι σαν το σημερινό Μηχανικό του στρατού. Τα ξύλα αυτά έπαιρναν μετά οι πριονιτζήδες και τα έκοβαν με τα πριόνια και τα έκαναν σανίδια. Αυτοί είχαν ένα πριόνι με δυο λαβές και το χειρίζονταν δυο άτομα που κάθονταν αντικριστά και έδιναν τη μορφή που ήθελαν στους κορμούς των δέντρων που έκοψαν οι ξυλοκόποι.

Υαλοποιός
Το γυαλί ήταν γνωστό στους ανθρώπους από πολύ παλιά. Τότε το γυαλί ήταν υλικό που το χρησιμοποιούσαν μόνο οι πλούσιοι. Οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι που έκαναν το γυαλί διαφανές.
Ο τεχνίτης μάζευε τον πολτό στην άκρη ενός σιδερένιου σωλήνα, το καλάμι. Τον τοποθετούσε σ' ένα ειδικό τραπέζι, το μάρμαρο, και τον γύριζε έτσι ώστε να του δώσει σχήμα σφαίρας. Όταν το πετύχαινε αυτό, φυσούσε μέσα στο καλάμι με δύναμη. Η σφαίρα του γυαλιού φούσκωνε σαν μπάλα και έτσι μπορούσε να την πλάσει σε καράβα ή βάζο.
Ο τεχνίτης την ώρα της δουλειάς φορούσε πέτσινη ποδιά για να μην καεί από το ζεστό υλικό. Τα εργαλεία του ήταν: φόρμες, ψαλίδια και πένσες.

Τυπογράφος- Λινοτύπης
Επάγγελμα που κυριάρχησε στις εκτυπώσεις και τα Μ.Μ.Ε μέχρι το τέλος της
δεκαετίας του 1970. Σήμερα ασκείται από τεχνικούς γραφικών τεχνών, οι οποίοι
υποκατέστησαν την παραδοσιακή τυπογραφία.
Οι τυπογράφοι έπιαναν δουλειά στις 5 το απόγευμα και τέλειωναν το ξημέρωμα.
Παλιά οι επαρχιακές εφημερίδες ήταν τετρασέλιδες και η κάθε σελίδα είχε 8
στήλες. Αρχίζανε πάντα την στοιχειοθεσία από τις 2 μεσαίες σελίδες, όπου εκεί
έμπαιναν οι επιστολές, οι αγγελίες, οι διαφημίσεις και γενικότερα οι λιγότερο
σημαντικές ειδήσεις.

Καλύμνιοι σφουγγαράδες. Οι ήρωες των βυθών ! Η Κάλυμνος έχει αποκτήσει παγκόσμια φήμη ως τόπος δυτών και σφουγγαράδων. Για τους ντόπιους το κυνήγι των σφουγγαριών ήταν πηγή βιοπορισμού∙ μια "επικίνδυνη αποστολή", που μόνο οι ικανοί και τολμηροί μπορούσαν να βγάλουν εις πέρας. Η μακραίωνη παράδοση της σπογγαλιείας καθόρισε την ταυτότητα του νησιού και συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική ευημερία των κατοίκων της. Οι δραστήριοι Καλύμνιοι έμποροι πουλούσαν την πολύτιμη σοδειά αρχίζοντας από τη Σύρο, το Ναύπλιο, την Κωνσταντινούπολη για να φτάσουν μέχρι την Οδησσό, την Πετρούπολη, τη Μόσχα, την Τεργέστη, τη Μέση Ανατολή.

Χανιτζής (Πανδοχέας)
Τα παλιά χρόνια υπήρχαν πολλά χάνια γιατί δεν υπήρχαν μεταφορικά μέσα για να
κάνουν ένα ταξίδι σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το μεταφορικό τους μέσο ήταν
τα ζώα και τα μακρινά ταξίδια μπορεί να κρατούσαν μέρες.

Τα χάνια αυτά ήταν μικρά κτίσματα
και είχαν ένα μεγάλο υπόστεγο με πάγκους γύρω γύρω και τραπέζια. Το πάτωμα
ήταν ξύλινο έτσι ώστε αφού έτρωγε ο ταξιδιώτης, το ψητό αρνί, τη σαλάτα και το
κρασί, μπορούσε να στρώσει τα στρωσίδια του στο πάτωμα και να κοιμηθεί
στρωματσάδα.
Κάτω από το υπόστεγο ήταν ο στάβλος, όπου εκεί έβαζαν τα ζώα. Ο χανιτζής ήταν
υποχρεωμένος να δίνει στα ζώα σανό και νερό.
Η δουλειά του χανιτζή ήταν ευχάριστη. Έβλεπε κόσμο, μάθαινε νέα, δεν ήταν
ξεκομμένος. Τα βράδια περνούσαν στο χάνι ευχάριστα, τραγουδούσαν, λέγανε
ιστορίες. Άμα τύχαινε και είχαν και πλούσιους πελάτες, είχαν και μουσική. Οι
πλούσιοι κουβαλούσαν μαζί τους και κομπανίες για να διασκεδάσουν. Οι
χανιτζήδες πληρωνόντουσαν καλά.
Διαβάστε περισσότερα πατώντας στην παρακάτω εικόνα
Με το όνομα ακρουδιάρης ή και αρκουδόγυφτος, φερόταν συνήθως εκείνος που γυρνούσε τις περιοχές με την αρκούδα του, δίνοντας υπαίθριες παραστάσεις στην πλατεία της γειτονιάς τείνοντας στο τέλος το κασκέτο του για την καταβολή της πληρωμής

Κατάλοιπο του βάρβαρου αυτού επαγγέλματος είναι η αναπαράσταση του σε κάποιες περιοχές, όπως αυτή της Σάμου, κατά την περίοδο της αποκριάς

Δύο άντρες, ο ένας υποδυόμενος τον αρκουδιάρη κι ό άλλος την αρκούδα φορώντας περιλαίμιο με αλυσίδα χορεύουν προς αστεϊσμό τον "αρκουδιάρικο" χορό, σε μίμηση κατά μελωδία και χορό εκείνου της αρκούδας του αρκουδόγυφτου.

Έχοντας τις ρίζες του στον 19ο αιώνα, το επάγγελμα του αβδελλά, συντηρήθηκε μέχρι και τα μισά του προηγούμενου, όσο οι βδέλλες χρησιμοποιούνταν ακόμα για θεραπευτικούς σκοπούς.
Σε περιπτώσεις πίεσης ή πονοκεφάλων, οι βδέλλες ήταν το "εργαλείο" για τις τοπικές αφαιμάξεις. Οι πρώτοι που εξάσκησαν το εν λόγω επάγγελμα, ήταν οι αθίγγανοι, οι οποίοι έμπαιναν ξυπόλητοι στα νερά και συνέλεγαν τις βδέλλες με τα χέρια. Στη συνέχεια τις τοποθετούσαν, συνήθως ανά δυάδες, σε μικρά βαζάκια, τα οποία διέθεταν προς πώληση.

Ο δραγάτης και οι δραγασιές

Οι Δραγασιές

Πηγή: http://tovaltino.blogspot.gr/2011_03_11_archive.html,

Ρετσινοσυλλέκτες
Οι ρετσινοσυλλέκτες μάζευαν το ρετσίνι από τα πεύκα του δάσους και το πουλούσαν. Με αυτό γινόταν και γίνεται ακόμα και σήμερα η γνωστή ελληνική ρετσίνα.

Ο ΤΖΑΜΠΑΖΗΣ
Τζαμπάζης ή τζαμπάζος λεγόταν ο έμπορος ζωντανών μεγάλων ζώων κυρίως μουλαριών, αλόγων, βοδινών. Τα ζώα αυτά ή τα αγόραζαν ή τα μεταπουλούσαν ή τα αντάλλασσαν με άλλα που ήταν καλύτερα. Το μεγαλύτερο μέρος των εμπορικών πράξεων πραγματοποιούνταν στις ζωοπανηγύρεις και στα παζάρια όπου ο τζαμπαζής οδηγούσε τα αγορασμένα ή τραμπαρισμένα ζώα για τελική πώληση ή νέα τράμπα (αλλαγή).

Ασβεστοποιός ( Υπάλληλος στο Καμίνι)
Το καμίνι το είχε κάποιος για να φτιάχνει ασβέστη. Αυτό ήταν σαν φούρνος ανοιχτός από πάνω όπου έβαζαν κομμάτια από πλούσια ασβεστολιθικά πετρώματα και άναβαν από κάτω δυνατή φωτιά που έκαιγε δυο τρεις μέρες συνέχεια κι έτσι έκαναν τον ασβέστη.

Πολλά απο αυτά τα επαγγέλματα χάθηκαν. Έτσι είναι κι έτσι πρέπει να γίνεται γιατί ο κόσμος εξελίσσεται και προοδεύει. Οι παππούδες και οι πατεράδες μας όμως κάθε φορά που θα θυμούνται τον τσαγκάρη, το σιδερά, το γανωτή και όλους τους άλλους, θα θυμούνται με νοσταλγία τις καλές εποχές που εκείνοι έζησαν και που ήταν καλές εποχές παρόλο που είχαν τις δυσκολίες τους γιατί απλά ήταν οι εποχές που κι εκείνοι ήταν παιδιά.

Πανομοιότυπος με τον αυτοφοράκια, με τη διαφορά ότι το δεύτερο συναντάται μέχρι και σήμερα, ο σαματατζής ήταν σε ελεύθερη μετάφραση ο "πληρωμένος ταραξίας δημοσίων συγκεντρώσεων".
Ο Σαματατζής συνήθως χρηματοδοτούνταν από κάποια πολιτική ή συντεχνιακή παράταξη ή ακόμα κι από κάποιον μεμονωμένο υποψήφιο, ούτως ώστε να είναι έτοιμος να "παρέμβει" την κατάλληλη στιγμή.

Κατά την άσκηση του "επαγγέλματος" , η συνήθης πρακτική λειτουργούσε κάπως έτσι: όταν ο "εργοδότης" τα έβρισκε σκούρα σε κάποια διαφωνία, ο σαματατζής επενέβαινε άμεσα με φωνές και ακατονόμαστες φράσεις, με αποτέλεσμα να διεγείρει το θυμό των παρευρισκομένων και να "διακοπεί η συνεδρίαση".

Απαραίτητα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος ήταν να στερείται ιδεολογίας, και ως πολυπράγμων να μπορεί είτε να παριστάνει τον ευκαιριακό χειροκροτητή, είτε τον τοιχοκολλητή, ενώ δεν έλειπαν κι οι φορές που έπρεπε να προσαρμοστεί στο ρόλο του αβανταδόρου και του παρατρεχάμενου.
Χαρακτηριστικό ήταν πως η πληρωμή έπρεπε να προκαταβάλλεται καλύπτοντας έτσι την πιθανότητα σπρωξίματος ή και ξυλοδαρμού. Υποκατηγορία θα μπορούσε να θεωρηθεί ο καρπαζοεισπράκτορας, αυτός που συνηθέστερα τις "μάζευε" από υποτιθέμενους παλικαράδες, με την διαφορά πως η πληρωμή ακολουθούσε πάντοτε του ξύλου.
Οι καριερίστες του επαγγέλματος άλλων εποχών, στην ερώτηση "τι επαγγέλλεσαι" απαντούσαν γενικά κι αόριστα "επιχειρήσεις". Και δεν είχαν άδικο άλλωστε, εκείνοι επιχειρούσαν κι ότι βγει...

Α ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
παττήστε στην εικόνα
http://www.ecomuseum.gr/index.php/
Παλιά επίθετα που σημαίνουν επαγγέλματα

Το 1920 η εφημερίδα "Πειρασμός" έψαξε εν χρήσει τότε ελληνικά επίθετα που προέρχονταν κυρίως από τουρκικές ρίζες και σήμαιναν επάγγελμα.
Ας δούμε κάποια από αυτά:

Καζαντζής, Καζαντζάκης, Καζαντζόπουλος:
Από το καζάνι. Δηλαδή ο κατασκευαστής καζανιών και γενικώτερον ο χαλκουργός

Σαγιαξής: Ο κατασκευαστής επίσης ωρισμένου είδους μαλλίνου υφάσματος
Κιατίπης: Ο γραμματικός
Φεσάς, Φεσόπουλος: Ο κατασκευαστής φεσιών
Σαράφης, Σαραφίδης, Σαραφόπουλος: Από το σαράφης, αργυραμοιβός.
Ταμπάκης, Ταμπακόπουλος, Ταμπακάς: Από το ταμπάκης, ο βυρσοδέψης.
Χασάπης, Κασάπης, Χασαπίδης και Κασαπίδης:
Από το χασάπης ή κασάπης, σφαγεύς, κρεοπώλης.
Αραμπατζής: Καραγωγεύς(Ο οδηγός άμαξας ή κάρου)
Τσορμπατζής, Τσορμπατζόγλου: Ο προϊστάμενος εργασίας.
Μπαξεβάνης: Ο περιβολάρης
Καλαιτζής, Καλαντζόπουλος, Καλαντζάκης: Ο κασσιτερωτής
Καπιτσάλας, Καπιτσάλης και Καψάλης: Ο κεντητής ή κατασκευαστής ζωνών.
Κατιρτζής και Κατιρτζόγλου: Ο μουλαράς.
Τσαούσης, Τσαουσίδης, Τσαουσόπουλος: Ο λοχίας.
Βογιατζής, Βογιατζάκης, Βογιατζίδης: Ο βαφεύς
Κουγιουμτζής: Ο χρυσοχόος.
Χεκίμης, Χεκίμογλου: Ο ιατρός.
Καλεμκερής: Ο κατασκευαστής σταμπαρισμένων υφασμάτων.
Βερβέρης: Ο κουρεύς.
Γιουρούκος: Ο πλανόδιος.
Αλμπάνης και Ναλμπάντης: Ο πεταλωτής.
Σαμαρτζής και Σαμαρτζίδης: Ο σαγματοποιός
Κυρίτσης: Από το κυρετζής δηλ. ασβεστάς"

Περισσότερα στην παρακάτω διαδραστική εικόνα

Δείτε ακόμη περισσότερα στις συλλογές του Λαογραφικού Μουσείου Καλλιμασιάς

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΛΙΑ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ που χάθηκαν στον χρόνο - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Στην προβιομηχανική εποχή (πριν το 18ο αιώνα) η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων απασχολούνταν στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και ζούσαν σε χωριά ή μικρές πόλεις. Η βιομηχανική επανάσταση ( τέλος του 18ου αιώνα μέχρι το πρώτο μισό του 20ου ) είχε ως συνέπεια η αγροτική οικονομία να παραχωρήσει τη θέση της στη βιομηχανική παραγωγή και έτσι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού συγκεντρώθηκε στις πόλεις και εργαζόταν ως μισθωτοί με σχέση εξαρτημένης εργασίας.

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί

# data[].attributes.attachment_link.title
επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Είναι γνωστό ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή, αρκεί να σου εξασφαλίζει τα προς το ζην.Ορισμένες θέσεις εργασίας λοιπόν μπορεί να απαιτούν ιδιαίτερο κόπο αλλά υπάρχουν άνθρωποι που τις επιλέγουν.
Σίγουρα έχετε ακούσει παράξενα επαγγέλματα, και όσον αφορά τη φύση τους και όσον αφορά την αποτελεσματικότητά τους.ωστόσο υπάρχουν και κάποια, που ξεπερνούν κάθε φαντασία...

Τα περίεργα επαγγέλματα του χθες

Σήμερα οι ανέσεις που προσφέρει η τεχνολογία και η εξέλιξη των επιστημών δεν επιτρέπει σε ανθρώπους που κάποτε όλοι εξαρτώνταν από αυτούς, να συνεχίσουν τις ίδιες δουλειές.Κι αυτό είναι φυσικά πολύ καλό, αλλά όχι και τόσο βολικό για όσους έπεσαν πάνω στις περιόδους των μεγάλων αλλαγών κι αναγκάστηκαν να χάσουν τις εργασίες τους.

Ωστόσο, θα ήταν ωραία να μπορούσαμε να δούμε μερικά επαγγέλματα που παλαιότερα οι άνθρωποι έπρεπε να κάνουν χειρωνακτικά αλλά δεν υπάρχουν πια.Κάποια επαγγέλματα από αυτά ήταν έως πρόσφατα εξαιρετικά διαδεδομένα, όμως μέσα σε λίγες δεκαετίες εξαφανίστηκαν από τα περισσότερα μέρη της Γης.
Διαβάστε σχετικά με τα επαγγέλματα από το παρελθόν που έχουν σταματήσει να υπάρχουν λόγω της τεχνολογίας.

#1 Χειριστές τηλεφωνικών κέντρων

Σήμερα είναι πολύ απλό να πιάσουμε γραμμή για να μιλήσουμε με όποιον θέλουμε. Κάποτε όμως αυτό ήταν δουλειά των γυναικών που κυρίως δούλευαν στις τηλεφωνικές εταιρείες και όλη μέρα συνέδεαν τον κόσμο με τον αριθμό που ήθελαν να καλέσουν. Όχι και η πιο εύκολη δουλειά του κόσμου.

Αυτή ήταν μια δουλειά που έκαναν πολλές γυναίκες. Οι χειρίστριες τηλεφωνικών κέντρων ήταν υπεύθυνες για τη σύνδεση των υπεραστικών κλήσεων. Πλέον, αυτό γίνεται ψηφιακά σε λιγότερο από 1 χιλιοστό του δευτερολέπτου.

Δεν έχει καμία σχέση με τον αποκρυφισμό. Οι επαγγελματίες αυτού του τομέα έπρεπε να ξεθάψουν τα πτώματα από τα νεκροταφεία ώστε να μελετηθούν στα πανεπιστήμια.

Όμως πριν την μαζική παραγωγή των ποντικοφάρμακων και των εντομοαπωθητικών, οι κυνηγοί αρουραίων ήταν υπεύθυνοι για τον έλεγχο του πληθυσμού των τρωκτικών στις πόλεις. Συχνά υπέφεραν από δαγκώματα και μολύνσεις αλλά ήταν όλα μέρος της δουλειάς τους.Το κυνήγι αρουραίων όμως ήταν πραγματικά μια κερδοφόρα και κοινή δουλειά για πολλούς αιώνες. Παγιδευτές αρουραίων, λοιπόν. Κάποιοι τους θανάτωναν, ενώ άλλοι τους έπιαναν και τους πουλούσαν σε επιχρυσωμένα κλουβιά στις πλούσιες κυρίες ως κατοικίδια...

#4 Ακροατές εχθρικών αεροσκαφών

Μπορεί να γελάτε αλλά αυτή η δουλειά ήταν πολύ σημαντική κατά τη διάρκεια του πολέμου. Χρησιμοποιούσαν ακουστικά κατόπτρων και συσκευές ακρόασης για να ανιχνεύσουν τον ήχο των αεροσκαφών που προσέγγιζαν το μέρος.

#5 Οδηγοί για κορμούς δέντρων

Πριν τη ρυμούλκηση των κορμών σε οχήματα, υπήρχαν άνθρωποι που έπρεπε να τα οδηγήσουν μέσα από ποτάμια ως τα σημεία καταγραφών και στις περιοχές επεξεργασίας.

#6 Διασκεδαστές για εργαζόμενους εργοστασίων ή
αγνώστης εφημερίδας σε εργοστάσιο

Αρκετά αμερικανικά εργοστάσια των αρχών του 20ου αιώνα προσλάμβαναν έναν εργαζόμενο για να διαβάζει στους εργάτες τις ειδήσεις της ημέρας αλλά και γνωστά βιβλία. Ο συγκεκριμένος αναγνώστης καθόταν σε ένα υπερυψωμένο βάθρο και διάβαζε την ώρα που οι υπόλοιποι συνέχιζαν κανονικά τη δουλειά.

Τους αποκαλούσαν επίσης λέκτορες. Οι διασκεδαστές διάβαζαν στους εργαζόμενους για να τους κρατούν σε εγρήγορση και να τους διασκεδάζουν.

#7 Φανοκόροι

Πώς άναβαν κάποτε τα φανάρια στους δρόμους;

Έως και τη δεκαετία του '50 πολλά μέρη του κόσμου δεν είχαν δει ακόμη τη δημόσια ηλεκτροδότηση. Έτσι λοιπόν άνθρωποι σαν τον συγκεκριμένο της φωτογραφίας στο Λονδίνο του 1950 έβγαιναν κάθε βράδυ και άναβαν τις λάμπες του δρόμου.

Οι φανοκόροι άναβαν τις λάμπες στους δρόμους με μεγάλα κοντάρια που στην άκρη τους υπήρχε αναμμένο δαδί. Ήταν επίσης υπεύθυνοι για την τροφοδοσία και την κατάσβεσή τους.

#9 Θραύστες πάγου

Πριν την εφεύρεση του ψυγείου, οι παγοθραύστες πήγαιναν σε παγωμένες λίμνες, έκοβαν πάγο και τον έδιναν στους ανθρώπους για να τον χρησιμοποιήσουν στα κελάρια τους.

Ακόμη μια πολύ συνηθισμένη εικόνα για τους παλαιότερους. Πριν μπουν τα ψυγεία στη ζωή μας, ο πάγος για τη διατήρηση των τροφίμων ήταν απαραίτητος ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε κάθε σπίτι αλλά και επιχείρηση.

#9 Ανθρώπινα ξυπνητήρια

Σήμερα έχουμε τα εξελιγμένα κινητά και τα ρολόγια. Κάποτε όμως ο κόσμος που ήθελε να είναι στην ώρα του στη δουλειά του, ζητούσε τη βοήθεια από έναν άλλο. Οι άνθρωποι-ξυπνητήρια πήγαιναν στα σπίτια που τους είχαν ήδη ειδοποιήσει και βάραγαν τις πόρτες ή τα παράθυρα. Πιο τακτικοί πελάτες ήταν οι γιατροί, ο έμποροι και οι οδηγοί.

Αυτοί οι άνθρωποι χτυπούσαν τις πόρτες ή πετούσαν βότσαλα στα παράθυρα για να βεβαιωθούν πως οι πελάτες τους θα ξυπνήσουν στην ώρα τους.

#10 Κορινοθέτες του μπόουλινγκ

Πριν την δημιουργία μηχανημάτων που συλλέγουν και ρυθμίζουν τις κορύνες του μπόουλινγκ, αυτό το έργο, το είχαν αναλάβει τα νεαρά αγόρια.

Κάποιος έπρεπε να βάζει τις κορίνες στις θέσεις τους

#11 Οι θεραπευτές της πανούκλας

#13 Μπαρμπέρηδες - χειρουργοί

#14 Δ ιασκεδαστής κηδειών
#15 Βοηθός W/C

# 15 Ο αρκουδιάρης

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

Τα περίεργα επαγγέλματα του σήμερα

Διαβάζοντας την παρακάτω λίστα με τις 10 πιο περίεργες δουλειές στον κόσμο θα διαπιστώσετε πως περίεργα επαγγέλματα υπάρχουν ακόμη και σήμερα .....

# 2 Επιθεωρητής ποιότητας ζαριών

Ένα ζάρι με μια μικρή ανισορροπία στο κέντρο μπορεί να επηρεάσει την έκβαση παιχνιδιών που εμπλέκονται με ζάρια. Ως εκ τούτου, κάθε ζάρι πρέπει να περάσει από μια σειρά δοκιμών ελέγχου ποιότητας που διεξάγονται από έναν επαγγελματία δοκιμαστή.
# 3 Δοκιμαστής τροφών για τα κατοικίδια ζώα
Οι δοκιμαστές τροφών για τα κατοικίδια ζώα εξασφαλίζουν τη μυρωδιά και τη γεύση των φαγητών που είναι για τα αγαπημένα μας κατοικίδια ζώα. Δοκιμάζει τα τρόφιμα για να αξιολογήσει τις γεύσεις και να ελέγξει εάν ανταποκρίνονται στα πρότυπα ποιότητας.
# 4 Συλλέκτης σκουληκιών
Έχετε αναρωτηθεί από πού προέρχονται τα σκουλήκια που χρησιμοποιούν οι ψαράδες; Οι συλλέκτες σκουληκιών εργάζονται τη νύχτα και τις βροχερές ημέρες για να βρουν σκουλήκια και να τα πουλήσουν σε ψαράδες.Οι άνθρωποι αυτοί συλλέγουν σκουλήκια από κήπους, πάρκα και άλλα σημεία με βλάστηση, τα οποία δίνουν σε καταστήματα αλιείας για να πωληθούν στους ψαράδες. Συνήθως τα συλλέγουν το βράδυ.

# 5 Άρμεγμα δηλητηρίου φιδιών

Το δηλητήριο του φιδιού χρησιμοποιείται για κάθε είδους πράγματα, αλλά το σημαντικότερο είναι αναμφίβολα η χρήση του στην ιατρική έρευνα. Μεγάλη ποσότητα τέτοιου δηλητηρίου φιδιών, χρειάζονται κάθε χρόνο γι' αυτές τις έρευνες και κάποιος δυστυχώς έχει να περάσει όλη την ημέρα πιέζοντας τα δόντια των φιδιών σε ένα πλαστικό δοχείο για να τους βγάλει το δηλητήριο. Τουλάχιστον αυτός μπορεί να έχει την ικανοποίηση της γνώσης ότι η δύσκολη αποστολή του, μπορεί μια ημέρα να σώσει τη ζωή ενός ατόμου.

Αυτή είναι μια επικίνδυνη δουλειά, επειδή απαιτεί να βγάλεις το δηλητήριο από τα ζωντανά φίδια. Το δηλητήριο του φιδιού σήμερα χρησιμοποιείται στην ιατρική και την επιστημονική έρευνα για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων.

#6 Υπάλληλοι του μετρό στο Τόκιο

Η ιαπωνική κυβέρνηση απασχολεί προσωπικό που καθήκον τους είναι, σε ώρες αιχμής, να σπρώχνουν τους επιβάτες, για να χωρέσουν στα βαγόνια του μετρό και να βεβαιωθούν ο χώρος μέσα στο τρένο χρησιμοποιείται πλήρως.

# 7 Επαγγελματίας περιμένω στην ουρά

Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι πληρώνονται για να κάνουν αυτό που οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν υπομονή: να περιμένουν στις ουρές. Το συγκεκριμένο επάγγελμα είναι εξαιρετικά δημοφιλείς ειδικά σε περιόδους μεγάλων εκπτώσεων.

Η μασκότ ενός αθλήματος δεν είναι μόνο ένας οπαδός που τρέχει γύρω γύρω φορώντας ένα γούνινο κουστούμι. Είναι μια απλή εργασία. Για να είναι κάποιος μασκότ σε μια ομάδα, θα πρέπει να είναι αθλητικός και να διατηρείται σε φόρμα και σίγουρα δεν πρέπει να είναι ντροπαλός. Μερικοί μασκότ είναι πιο δημοφιλείς και πιο διάσημοι από τους παίκτες της ομάδας!

# 9 Επαγγελματίας "αγκαλίτσας"

Όταν πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ για να αγοράσουμε ένα αποσμητικό, είμαστε περιτριγυρισμένοι από όλες τις πολύχρωμες συσκευασίες και τις ωραίες μυρωδιές που υπάρχουν γύρω μας. Αλλά, πριν αυτά τα αποσμητικά βγουν στα ράφια, κάποιος πρέπει να βεβαιωθεί ότι πράγματι κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν - να αρωματίζουν το σώμα. Αυτή την δουλειά την κάνουν οι οσμιστές μασχαλών, που όλη μέρα μυρίζουν μασχάλες για να εξασφαλίσουν ότι το αποσμητικό τους είναι αποτελεσματικό.
Φαντάζεστε τι τραβάνε όλη μέρα;

Ο επαγγελματίας "αγκαλίστας" είναι αυτός που θα σας αγκαλιάσει όταν νιώθετε μοναξιά ή και θα κοιμάται μαζί σας, προσφέροντας σας στοργή. Το επάγγελμα ξεκίνησε από την Ιαπωνία και έχει γίνει πολύ δημοφιλές και στις ΗΠΑ και τον Καναδά.

# 10 Αξιολογητής μυρωδιάς

Αυτή η δουλειά απαιτεί από το προσωπικό να μυρίζει τις μασχάλες των ανθρώπων! Ναι, αυτό είναι μόνο για να βεβαιωθεί ότι το αποσμητικό θα λειτουργήσει όταν βγει στην αγορά. Οι οσμιστές εργάζονται για εταιρείες παρασκευής αποσμητικών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ποιότητα του προϊόντος. Πως γίνεται ο έλεγχος ποιότητας; Οι οσμιστές εργάζονται σε ένα δωμάτιο με υψηλή θερμοκρασία ή σε εξωτερικούς χώρους, μυρίζοντας μέχρι και 60 μασχάλες την ώρα. Στόχος τους είναι να καθορίσουν πόσο αποτελεσματικό είναι ένα αποσμητικό. Γράφουν αναφορές και βοηθούν τον κόσμο να μυρίζει καλύτερα.

Η δουλειά του σεξολόγου για κοτόπουλα είναι να καθορίσει το φύλο των μωρών κοτόπουλων όταν εκκολαφθούν, έτσι ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν στην κατάλληλη θέση για τη μελλοντική τους ζωή, ως μια κότα μπαταρία ή το δείπνο για τέσσερις. Αυτή η εργασία απαιτεί ένα απαλό χέρι, ένα καλό μάτι (για να διαπιστώσουν εάν έχουν πέος ή μη) και την ικανότητα να παρασύρονται μακριά για να ξεχνάνε ότι σε όλη την εργασιακή ζωή τους θα πρέπει να αφιερώνονται στα σεξουαλικά όργανα του κοτόπουλου.

Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, υπάρχουν άνθρωποι που δοκιμάζουν κρεβάτια (στρώματα και μαξιλάρια) για επιχειρήσεις και ξενοδοχεία. Με απλά λόγια πληρώνεσαι για να ξαπλώνεις στην δουλειά! Οι δοκιμαστές αυτοί, ξαπλώνουν σε ένα κρεβάτι και ελέγχουν εάν το στρώμα έχει βαθουλώματα και έαν οι άκρες του είναι αρκετά σκληρές για να καθίσει κάποιος Δυστυχώς, ο σχεδιασμός επίπλων δεν είναι απλώς ένα ζήτημα της επιστήμης ή της εργονομίας - κάποιος πρέπει πραγματικά να βεβαιωθεί ότι λειτουργούν και ότι είναι άνετα.

Κάποιος που διαθέτει μέρη του σώματός του για κοντινή φωτογράφιση φορώντας διάφορα προϊόντα, όπως π.χ. βραχιόλια, σκουλαρίκια, μπλούζες κτλ που χρησιμεύουν σε διάφορους καταλόγους ρούχων, κοσμημάτων, υποδημάτων.

Πιθανόν θα έχετε δει τα τηλεοπτικά σόου X-Factor ή Fear Factor, όπου μια από τις προκλήσεις των παικτών είναι να φάνε ζωντανά έντομα. Για να βεβαιωθούν οι παραγωγοί ότι τα αηδιαστικά τρόφιμα είναι κατάλληλα για βρώση, προσλαμβάνουν ανθρώπους για να τα δοκιμάζουν. Δεδομένου ότι υπάρχει υψηλός κίνδυνος, οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονται αδρά.
Δείτε περισσότερα περίεργα επαγγέλματα στο παρακάτω βίντεο Δείτε επίσης Τα 10 πιο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ στον κόσμο
Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Περίεργα επαγγέλματα του τότε και του σήμερα... - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Είναι γνωστό ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή, αρκεί να σου εξασφαλίζει τα προς το ζην.Ορισμένες θέσεις εργασίας λοιπόν μπορεί να απαιτούν ιδιαίτερο κόπο αλλά υπάρχουν άνθρωποι που τις επιλέγουν. Σίγουρα έχετε ακούσει παράξενα επαγγέλματα, και όσον αφορά τη φύση τους και όσον αφορά την αποτελεσματικότητά τους.ωστόσο υπάρχουν και κάποια, που ξεπερνούν κάθε φαντασία...

# data[].attributes.headline
Εσύ τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; 

# data[].attributes.subject
Εσύ τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:40•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Λάχανα και Χάχανα - Όταν Μεγαλώσω (Official Lyric Video)

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα Κουϊζ

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα Κουϊζ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.description
Quiz - A series of multiple choice questions. Tap the correct answer to proceed.

# data[].attributes.headline
Συζητώντας για την εργασία και το επάγγελμα

# data[].attributes.subject
Συζητώντας για την εργασία και το επάγγελμα

# data[].attributes.headline
Μετανάστευση και εργασία-Η Εξωτερική Μετανάστευση των Ελλήνων στους Νεότερους χρόνους

# data[].attributes.subject
Μετανάστευση και εργασία-Η Εξωτερική Μετανάστευση των Ελλήνων στους Νεότερους χρόνους

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
https://blogs.sch.gr/mtsaousid/files/2022/01/ss-57248349.pdf

Ηάφιξη των προσφύγων του 1922 στη Θεσσαλονίκη και οι αλλάγές που επέφερε σε όλη την πόλη

"Η θέση της Γυναίκας στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου"

Μια συνοπτική θεώρηση

Εργαζόμενες Ελληνίδες στην εποχή του Μεσοπολέμου- φύλλο εργασίας

Οι μεταναστεύσεις Ελλήνων προς τις υπερπόντιες ή τις βορειοευρωπαικές χώρες

Οι μεταναστεύσεις Ελλήνων προς τις υπερπόντιες ή τις βορειοευρωπαικές χώρες προκλήθηκαν από τη δράση και την αλληλεπίδραση πολλών παραγόντων, οι κυριότεροι από τους οποίους ήταν:

πρώτον, η αποδιοργάνωση της παραδοσιακής αγροτικής οικονομίας της χώρας με την αυξανόμενη ένταξη της γεωργικής παραγωγής των μικρού μεγέθους αγροτικών κλήρων στην οικονομία της αγοράς σε συνάρτηση με την αδυναμία απορρόφησης αγροτικών χεριών από τη βιομηχανία,

δεύτερον, οι ανάγκες σε εργατικό δυναμικό που δημιουργήθηκαν με τη βιομηχανική ανάπτυξη των κρατών υποδοχής που παρείχαν δυνατότητες εύρεσης εργασίας και ευκαιρίες για αύξηση των εισοδημάτων,

τρίτον, η πληροφόρηση, οι προσδοκίες και οι στρατηγικές των ίδιων των μεταναστών και των οικογένειών τους.

Σημαντικό ρόλο έπαιξαν βέβαια και η σταφιδική κρίση στα τέλη του 19ου αιώνα, η Κατοχή και ο Εμφύλιος στον 20° αιώνα αλλά και η β ελτίωση των συνθηκών της μετακίνησης και οι μύθοι που διαδόθηκαν για τις κοινωνίες υποδοχή ς.

Παρότι οι Έλληνες μετανάστες ήταν ολιγάριθμοι, αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των κρατών με τα σημαντικότερα μεταναστευτικά ρεύματα.
Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο κύριος προορισμός των μεταναστών ήταν οι ΗΠΑ. Η μεγαλύτερη ροή μεταναστών σημειώθηκε από το 1900 ως το 1917, περίοδο κατά την οποία 450.000 Έλληνες εισήλθαν στη χώρα αυτή. Η μετακίνηση συνεχίστηκε, με μειωμένους πάντως ρυθμούς, ως το 1924 οπότε θεσμοθετήθηκαν στις ΗΠΑ μέτρα για τον περιορισμό των μεταναστών από τις χώρες της Νότιας και της Ανατολικής Ευρώπης. Το μεταπολεμικό μεταναστευτικό ρεύμα ήταν πολύ πιο μαζικό, κάλυψε το 72% της συνολικής εξωτερικής μετανάστευσης μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις, οι μετανάστες από το 1946 ως το 1977 ήταν περίπου 1.000.000. Πρόκειται για μια πρωτοφανή κινητικότητα που αφορούσε σχεδόν ένα άτομο στα οκτώ. Το 61% των μεταπολεμικών μεταναστών κινήθηκε προς τις χώρες της Βορειοδυτικής Ευρώπης και κυρίως προς τη Δυτική Γερμανία, 160.000 περίπου εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία, 135.000 στις ΗΠΑ, 100.000 στον Καναδά και οι υπόλοιποι σε άλλες υπερπόντιες χώρες. Από το σύνολο των Ελλήνων μεταναστών του 20 ου αιώνα υπολογίζεται ότι το 40% περίπου επέστρεψε στην Ελλάδα.

Προπολεμικά οι περισσότεροι μετανάστες κατάγονταν από την Πελοπόννησο, τα νησιά και τη Στερεά Ελλάδα. Μεταπολεμικά οι περιοχές που γνώρισαν τα μεγαλύτερα ποσοστά εξωτερικής μετανάστευσης ήταν στη Βόρεια Ελλάδα (Μακεδονία, Ήπειρος και Θράκη).

Οι αρχικοί μετανάστες ήταν και προπολεμικά και μεταπολεμικά νέοι άνδρες από αγροτικές οικογένειες, οι οποίοι έφευγαν πιστεύοντας ότι θα επιστρέφουν μετά από μερικά χρόνια έχοντας βοηθήσει την οικογένειά τους να επιβιώσει και έχοντας αποκτήσει ένα κεφάλαιο.
Σταδιακά όμως λόγω της παράτασης του χρόνου διαμονής τους, αλλά και της ανάγκης να εργάζονται περισσότερα μέλη μιας οικογένειας για την επίτευξη του στόχου της αποταμίευσης, άρχισαν να μετακινούνται και έγγαμες γυναίκες συνοδευόμενες συχνά από τα παιδιά τους. Σε αρκετές περιπτώσεις πάντως ιδιαίτερα όταν το ευνοούσε η αγορά εργασίας μετακινήθηκαν γυναίκες με δικό τους μεταναστευτικό σχέδιο.

Η μετανάστευση στα δυτικοευρωπαϊκά κράτη - Ηλικίες μεταναστών - Επαγγέλματα μεταναστών

Παρακολουθήστε το αφιέρωμα της ΕΡΤ για την Διεθνής Ημέρα Μεταναστών - 18 Δεκεμβρίου (Πατήστε στην παρακάτω εικόνα)

Οι ανάγκες της αγοράς εργασίας και η πολιτική των δυτικοευρωπαϊκών κρατών καθόρισε τη ροή της μεταναστευτικής κίνησης μετά το 1960. Οι χώρες υποδοχής με την υιοθέτηση της πολιτικής προώθησης της οικονομικής ανάπτυξης και με την αύξηση του εργατικού δυναμικού μέσω της μετανάστευσης, συνετέλεσαν στην υψηλή κινητικότητα των μεταναστών. Η μέση ηλικία των μεταναστών προς τις χώρες της Βορειοδυτικής Ευρώπης υπήρξε μεταξύ 25-32 χρόνων. Στην πλειονότητά τους άνδρες, γεγονός που στην συνέχεια διαφοροποιείται με την μετανάστευση μεγάλου αριθμού έγγαμων και μη γυναικών.

Τα επαγγέλματα των, μεταναστών στις χώρες υποδοχής περιορίζονταν στον πρωτογενή τομέα παραγωγής. Οι εργάτες γης και οι ιδιοκτήτες μικρών και διάσπαρτων αγροτικών κλήρων, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στην ενσωμάτωση της αγροτικής παραγωγής στην οικονομία της αγοράς, αντιπροσώπευαν το μεγαλύτερο ποσοστό των μεταναστών.
Μια σειρά προβλημάτων της αγροτικής οικονομίας εξηγούν την ενέργεια και την υποαπασχόληση στην ύπαιθρο, ενώ αποτελούν, σε τελική ανάλυση, τόσο το αίτιο της αγροτικής εξόδου όσο και με την αιτία του μεταναστευτικού φαινομένου εν γένει. Η έλλειψη ευκαιριών απασχόλησης, η περιορισμένη έκταση γης για σταθερή απασχόληση, υψηλότερο μισθό και καλύτερες συνθήκες εργασίας, αποτέλεσαν τους καθοριστικούς παράγοντες για τη λήψη της ατομικής απόφασης του μετανάστη να αναζητήσει μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα οι αμοιβές των χωρών της Δυτικής Ευρώπης, τριπλάσιες από αυτές τις Ελλάδας, η σχετική εξασφάλιση του συμβολαίου εργασίας, η ασφαλιστική κάλυψη και τα επιδόματα, κατεύθυναν τους νέους της Ελλάδας προς τις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.

Τα πρώτα χρόνια όλοι σχεδόν οι μετανάστες πίστευαν ότι η παραμονή τους στο εξωτερικό θα ήταν προσωρινή, κατέβαλλαν λοιπόν προσπάθειες να διατηρήσουν την ταυτότητά τους οι ίδιοι και κυρίως τα παιδιά τους. Με τον χρόνο όμως επήλθαν τεράστιες μεταβολές στην ταυτότητα των ίδιων και των απογόνων τους. Το περιεχόμενο και το νόημα της ελληνικότητας άλλαξε στις κοινότητες του εξωτερικού όπως και στην Ελλάδα.

Οι ταυτότητες και οι πολιτισμοί δεν είναι αμετάβλητες "ουσίες" με σταθερή αξία που οφείλουν οι άνθρωποι να διαιωνίζουν, αλλά δυναμικές που μεταβάλλονται μέσα από τη διαπλοκή των διεθνών σχέσεων, των κοινωνικών συγκρούσεων, των διαντιδράσεων μεταξύ των πολιτισμικών συστημάτων και των στρατηγικών των κοινωνικών υποκειμένων. Η διαπίστωση αυτή αποκτά καίρια σημασία σήμερα που η Ελλάδα έχει μετατραπεί από χώρα αποστολής σε χώρα υποδοχής μεταναστών.

Για τη μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών σημειώνεται παράλληλα η εγκατάσταση σε αστικά κέντρα της χώρας και η είσοδος στη μισθωτή εργασία, και η μετανάστευση τους προς μια ξένη χώρα. Στους περισσότερο τόπους εγκατάστασης οι μετανάστες εργάστηκαν ως ανειδίκευτοι εργάτες σε βιομηχανίες, ορυχεία ή σιδηρόδρομους εντάχθηκαν δηλαδή, αρχικά τουλάχιστον, στην εργατική τάξη. Άλλοι έγιναν πλανόδιοι λιανέμποροι ή υπάλληλοι σε επιχειρήσεις. Λίγοι ήταν αυτοί που κατόρθωσαν σε σύντομα χρονικό διάστημα να ανοίξουν τη δική τους μικροεπιχείρηση εστιατόρια, καφενεία, μπακάλικα, μικρά ξενοδοχεία κτλ, όπου συχνά εργάζονται όλη η οικογένεια με σκληρά ωάρια. Συνήθως η είσοδος στον κόσμο των μικροεπιχειρηματιών, ήταν μια είσοδος σκληρής εργασίας και μιας ζωής γεμάτη στερήσεις. Σε ορισμένες χώρες εμφανίστηκε πάντως σύντομα χάρη σε συγκεκριμένες ευνοϊκές οικονομικές συγκυρίες μια μεσαία τάξη στο εσωτερικό των μεταναστευτικών κοινοτήτων. Κάποια από τα παιδιά των μεταναστών ξέφυγαν από την κοινωνική μοίρα των γονέων τους ακολουθώντας τον δρόμο της επαγγελματικής κατάρτισης και της μόρφωσης. Οι διαφορές όμως ανάμεσα στις κοινότητες του εξωτερικού είναι τόσο μεγάλες στο ζήτημα της κοινωνικής ανόδου όπως και σε πολλά αλλά, ώστε κάθε προσπάθεια γενίκευσης να είναι αυθαίρετη.

Οι Έλληνες μετανάστες όπως και άλλοι ξένοι αντιμετώπισαν την εχθρικότητα και τις προκαταλήψεις των γηγενών ή των παλαιότερων μεταναστών και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και εκτεταμένες βίαιες ενέργειες εναντίον τους. Για να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που δημιουργούσαν το εχθρικό περιβάλλον και ο γλωσσικός αποκλεισμός, για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της καθημερινότητας (βαφτίσεις, γάμους, κηδείες) ίδρυσαν σωματεία και φρόντισαν για τη λειτουργία εκκλησιών.

Τα επαγγέλματα των πρώτων Ελλήνων μεταναστών στις Η.Π.Α.

Τα πρώτα χρόνια της μετανάστευσης από τις χώρες της νότιας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης, νεοφερμένοι μετανάστες που δεν ήξεραν ούτε τη γλώσσα ούτε τις συνθήκες εργασίας των Η.Π.Α., συμβάλλονταν με συμπατριώτες τους μικροεπιχειρηματίες ή μεσίτες, που με αντάλλαγμα κατοικία, διατροφή και μια πενιχρή χρηματική αμοιβή εκμεταλλεύονταν την εργασία τους.
Αρχικά, το σύστημα αυτό παροχής εργασίας, το εφάρμοσαν οι Ιταλοί σε οικοδόμους και εργάτες σιδηροδρομικών γραμμών. Έτσι, καθιερώθηκε ο Ιταλικός όρος "padrone" ("πάτρωνας"), για τους εργοδότες αυτούς που ουσιαστικά εξουσίαζαν τους νεοφερμένους συμπατριώτες τους.
Οι μεταναστευτικές αρχές των Η.Π.Α. έδειξαν από νωρίς ενδιαφέρον για τους μετανάστες που είχαν έρθει στη χώρα χωρίς εξασφαλισμένη εργασία. Έτσι, για τους Έλληνες ειδικά, ανατέθηκε στον Αλκιβιάδη Σαράφη, επιθεωρητή της μεταναστευτικής υπηρεσίας, να μελετήσει τις συνθήκες εργασίας των νεοφερμένων Ελλήνων. Τα πορίσματα των ερευνών του Σαράφη, δημοσιεύθηκαν το 1911 σε ειδική έκθεση των μεταναστευτικών αρχών με τίτλο "The Greek Padrone System in the United States".

Στην αποκαλυπτική αυτή έκθεσή του, ο Σαράφης αναφέρει ότι μεταξύ 1900 και 1910, το σύστημα της προκαταβολικής εκμίσθωσης της εργασίας των μεταναστών, επικρατούσε κυρίως, μεταξύ Ελλήνων, Ιταλών, Τούρκων, Βούλγαρων, Αυστριακών και Μεξικανών.
Μεταξύ των Ελλήνων, το σύστημα "λειτουργούσε" σε όλες τις πόλεις των Η.Π.Α. με πληθυσμό πάνω από 10.000 κατοίκους. Στη μεγάλη τους αυτή πλειοψηφία, οι Έλληνες εργάτες που εκμισθώνονταν, ήταν υπάλληλοι στιλβωτηρίων ("λούστροι") και κατά δεύτερο λόγο εργάτες σιδηροδρομικών γραμμών, λαντζέρηδες("πιατάδες") και πλανόδιοι πωλητές φρούτων και λαχανικών. Συνήθως οι πλανόδιοι πωλητές και οι υπάλληλοι στιλβωτηρίων, ήταν μεταξύ 12 και 17 ετών, ενώ οι εργάτες των σιδηροδρομικών γραμμών και μεταλλείων, μεγαλύτεροι των 20 ετών. Στα παιδιά που εργάζονταν σε ανθοπωλεία, σύμφωνα με την έκθεση του Σαράφη, οι εργοδότες παρείχαν τροφή, υγιεινή κατοικία, καθαρή και επαρκή τροφή και μισθό 50 με 100 δολάρια τον χρόνο, δηλαδή αξιοπρεπή αμοιβή και συνθήκες ζωής, για εκείνη την εποχή. Αντίθετα, τα υπόλοιπα παιδιά, έμεναν σε βρόμικα και ανθυγιεινά δωμάτια, συχνά στα ίδια κτίρια με στάβλους αλόγων!

Χειρότερες όλων, ήταν οι συνθήκες διαμονής των παιδιών που εργάζονταν τα στιλβωτήρια. Γενικότερα, σε ένα οίκημα με τρία ή τέσσερα δωμάτια, έμεναν περισσότερα από δέκα παιδιά. Τρία και τέσσερα σε κάθε δωμάτιο, πολύ συχνά. Σε μερικά δωμάτια, δεν υπήρχαν κρεβάτια και τα παιδιά κοιμούνταν στο πάτωμα. Ο Σαράφης στην έκθεσή του αναφέρει τους εξής λόγους, οι οποίοι έφθειραν την υγεία των παιδιών: Πολύωρη εργασία και περιορισμός τους στον ίδιο χώρο. Ανθυγιεινές συνθήκες διαβίωσης, ύπνου και παντελής έλλειψη αερισμού στους χώρους διαμονής τους.Περιορισμός των παιδιών σε καταστήματα (στιλβωτήρια), με κακό αερισμό. Ακατάλληλη διατροφή. Η σκόνη από τα παπούτσια των πελατών και το δηλητήριο από τις βαφές που ανέπνεαν τα παιδιά, ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικά για την υγεία τους.

Σχετική είναι και η αναφορά του γιατρού, Γενικού Προξένου της Ελλάδας, Ν. Σαλόπουλου προς τον Σαράφη: "... Είμαι πεπεισμένος ότι όλα τα κάτω των 18 ετών παιδιά που εργάζονται επί μερικά χρόνια στα στιλβωτήρια, υποφέρουν από χρόνιες παθήσεις του στομαχιού και του ήπατος που τα προδιαθέτουν για ασθένειες των πνευμόνων". Τα σώματα των παιδιών ήταν ρυπαρά, καθώς πολύ σπάνια έκαναν μπάνιο, ενώ ο ρουχισμός τους ήταν παντελώς ακατάλληλος για τους χειμώνες των Η.Π.Α. ,που ήταν πολύ πιο δριμείς από εκείνους της Ελλάδας. Γι' αυτούς τους λόγους, ο Ν. Σαλόπουλος κλείνει την αναφορά του ως εξής:

"Κατά την γνώμη μου, θα ήταν πολύ προτιμότερο και προς όφελος των νεαρών Ελλήνων, ν' απαγορευθεί η είσοδος τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντί να επιτρέπεται στα παιδιά αυτά ν' αποβιβάζονται εδώ για να εργαστούν σε τέτοιες εργασίες".

Τα επαγγέλματα των πρώτων Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία

Η οργανωμένη υποδοχή μεταναστών στην Αυστραλία ξεκινά το 1952, ενώ στην Αμερική είχε ξεκινήσει κιόλας από το 1905.
Η μαζική φυγή προς την Αυστραλία με έμφαση στο εργατικό προσωπικό έλαβε χώρα τη δεκαετία του 1950. Η Ελλάδα προσπαθούσε να συνέλθει από την Κατοχή και τον Εμφύλιο, ενώ η φτώχεια που επικρατούσε και οι ελάχιστες δουλειές έκαναν όλο και πιο επιτακτική την ανάγκη των νέων Ελλήνων για φυγή προς το εξωτερικό.

Με δάκρυα στα μάτια, αλλά και ελπίδα, τουλάχιστον 150.000 Έλληνες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 έως το 1974, αποχαιρέτησαν τις πόλεις και τα χωριά τους με πρώτο σταθμό τον Πειραιά. Από εκεί, άλλοι με το πλοίο "Όριον" ή το "Πατρίς", το "Ελληνίς" το "Βρετανίς" και άλλοι με το "Flaminia" θα διέσχιζαν τη Μεσόγειο, το κανάλι του Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα, τον Ινδικό και μετά τον Νότιο Ωκεανό για να φτάσουν στη "Γη της Επαγγελίας", την Αυστραλία. Το ταξίδι διαρκούσε από έναν έως δύο μήνες, ανάλογα από τις καιρικές συνθήκες.

Μέσα στο πλοίο τα μαθήματα της αγγλικής γλώσσας, τα οποία είχαν ξεκινήσει δύο μήνες νωρίτερα, συνεχίζονταν. Καθηγητές συνέχιζαν την προετοιμασία των μεταναστών. Γυναίκες και άνδρες, φτάνοντας στη χώρα των καγκουρό, έπρεπε να γνωρίζουν επαρκή αγγλικά προκειμένου η προσαρμογή τους να γίνει ομαλότερα και να εξελιχθούν γρηγορότερα. Είχε προηγηθεί άλλωστε και η φοίτησή τους σε ταχύρρυθμες σχολές Τεχνικής Εκπαίδευσης.

Υδραυλικοί, συγκολλητές και ηλεκτρολόγοι ήταν μερικά από τα επαγγέλματα που μπορούσαν να επιλέξουν οι άνδρες, ενώ οι γυναίκες με τα μαθήματα οικοκυρικής θα μπορούσαν να εργαστούν αργότερα ως μαγείρισσες, μοδίστρες, καμαριέρες ή καθαρίστριες.
Τα συγκεκριμένα επαγγέλματα ωστόσο ορίστηκαν κυρίως από τις ελλείψεις σε αντίστοιχες θέσεις εργασίας που είχε η Αυστραλία. Επιπλέον, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν καν φοιτήσει σε σχολεία, μπορούσαν να μάθουν ευκολότερα χειρωνακτικά επαγγέλματα και παράλληλα να είναι πιο αποτελεσματικοί.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφή του 1933 που παραθέτει ο Μιχάλης Τσούνης 6.232 έλληνες μετανάστες σε ολόκληρη την Αυστραλία ανήκαν στο εργατικό δυναμικό, από τους οποίους το 18% ήταν εργοδότες, 25% αυτοαπασχολούμενοι, 18% υπάλληλοι και μεροκαματιάρηδες, 6% εργάζονταν με μειωμένο ωράριο και 33% ήταν άνεργοι, ένα ποσοστό αρκετά υψηλότερο από 25.5% που ήταν το αντίστοιχο για το σύνολο του αυστραλιανού πληθυσμού. Σύμφωνα με τον ελληνοαυστραλό συγγραφέα Αλέκο Δούκα στο μυθιστόρημά του Κάτω από ξένους Ουρανούς, όλοι ζούσαν μια "σκυλίσια ζωή" στην προσπάθεια να επιβιώσουν.

Σε αντίθεση όμως, με τους Έλληνες που έφυγαν προς την Αμερική ή την Αυστραλία μεμονωμένα, ακόμη και ως λαθρεπιβάτες σε πλοία, πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα κύματα της μετανάστευσης των επόμενων δεκαετιών ήταν περισσότερο οργανωμένα. Όσοι έφυγαν πριν από το 1952 αντιμετώπισαν μία εντελώς διαφορετική κατάσταση. Για την Αυστραλία έφυγαν κυρίως ναυτικοί ή άνθρωποι που προσπάθησαν να εργαστούν στη δημιουργία σιδηροδρόμων. Εμπαιναν λοιπόν παράνομα στη χώρα και σιγά-σιγά προσπαθούσαν να πάρουν τα απαραίτητα χαρτιά.

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Μετανάστευση και εργασία-Η Εξωτερική Μετανάστευση των Ελλήνων στους Νεότερους χρόνους - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
https://blogs.sch.gr/mtsaousid/files/2022/01/ss-57248349.pdf Ηάφιξη των προσφύγων του 1922 στη Θεσσαλονίκη και οι αλλάγές που επέφερε σε όλη την πόλη "Η θέση της Γυναίκας στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου" Μια συνοπτική θεώρηση Εργαζόμενες Ελληνίδες στην εποχή του Μεσοπολέμου- φύλλο εργασίας Οι μεταναστεύσεις Ελλήνων προς τις υπερπόντιες ή τις βορειοευρωπαικές χώρες Οι μεταναστεύσεις Ελλήνων προς

# data[].attributes.headline
ένα πρόγραμα για τα επαγγέλματα -πως υλοποίήθηκε

# data[].attributes.subject
ένα πρόγραμα για τα επαγγέλματα -πως υλοποίήθηκε

# data[].attributes.body
Αυτοκόλλητα με επαγγέλματα  για τα τετράδια κ τις εργασίες των παιδιών μας.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (1).pdf

ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (1).pdf

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (1).pdf

# data[].attributes.attachment_caption
Η διάσταση του φύλου στην επιλογή επαγγέλματος

# data[].attributes.headline
Η διάσταση του φύλου στην επιλογή επαγγέλματος

# data[].attributes.subject
Η διάσταση του φύλου στην επιλογή επαγγέλματος

# data[].attributes.headline
Τα χαμένα επαγγέλματα - μέρος Α, στις Ελληνικές ταινίες.

# data[].attributes.subject
Τα χαμένα επαγγέλματα - μέρος Α, στις Ελληνικές ταινίες.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 15:32•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα χαμένα επαγγέλματα - μέρος Α, στις Ελληνικές ταινίες.  -Kastalia

# data[].attributes.headline
Βιβλίο & Επαγγέλματα …… Ποια σχετίζονται με την έκδοση του βιβλίου;

# data[].attributes.subject
Βιβλίο & Επαγγέλματα …… Ποια σχετίζονται με την έκδοση του βιβλίου;

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Οι αναγνώστες βιβλίων έχουν την χαρά "να γεύονται τους καρπούς" της προσπάθειας μερικών ανθρώπων που συντέλεσαν με κόπο και μεράκι για να δημιουργήσουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η έκδοση ενός βιβλίου προσφέρει χαρά στο αναγνωστικό κοινό αλλά προσφέρει και δουλειά σε πολλούς ανθρώπους. Πιθανότατα να μην γνωρίζουμε όλα τα πιθανά επαγγέλματα που σχετίζονται με το βιβλίο. Εμείς είμαστε πάντα στην πιο ευχάριστη θέση καθώς διαβάζουμε έτοιμο το σύγγραμμα και απολαμβάνουμε τα φανταστικά ταξίδια μας. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που κόπιασαν σε όλα τα στάδια
προετοιμασίας και εκτύπωσης και διανομής ενός βιβλίου,έως ότου αυτό φτάσει στα χέρια μας και να απολαύσουμε το βιβλίο που κρατάμε.
Ποια επαγγέλματα σχετίζονται με το βιβλίο;
ΠΙΝΑΚΑΣ με αναφορά στα Επαγγέλματα, που εμπλέκονται στην έκδοση ενός βιβλίου.

Άραγε πόσα επαγγέλματα μπορείς να σκεφτείς εσύ; Ο συγγραφέας, ο μεταφραστής, ο εικονογράφος, ο επιμελητής;

Με μια γρήγορη ματιά, στις πρώτες σελίδες κάθε βιβλίου μπορούμε να βρούμε τα ονόματα του μεταφραστή, επιμελητή, διορθωτή και του ανθρώπου που σχεδίασε το εξώφυλλο.

Ποια είναι λοιπόν τα επαγγέλματα που σχετίζονται με την έκδοση ενός βιβλίου;

Οι άνθρωποι πίσω από την έκδοση βιβλίου

Ο Συγγραφέας

Ο συγγραφέας είναι ο εμπνευστής και δημιουργός, το πρόσωπο που συλλαμβάνει και γράφει έργα (κυρίως, επιστημονικά ή λογοτεχνικά). Είναι ο άνθρωπος που καλείται να καταθέσει τις σκέψεις στο χαρτί και να τις ενώσει δημιουργώντας μια ιστορία με ροή. Για να το κάνει αυτό, πρέπει να έχει φαντασία και ωραία έκφραση λόγου.

Μια σημαντική φράση: "Συγγραφέας δε γίνεσαι. Γεννιέσαι".

Ο όρος συγγραφέας αναφέρεται κυρίως στον πεζό λόγο ( διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα). Υπάρχει δε και ο ποιητής. Για να γίνει κάποιος συγγραφέας δεν προϋποθέτει να έχει αποφοιτήσει από κάποια σχολή συγγραφέων, αρκεί η συγγραφική πένα και η καλή γνώση της γλώσσας. Φυσικά υπάρχουν σεμινάρια δημιουργικής γραφής που μπορούν να προετοιμάσουν καλύτερα κάποιον ή κάποια στο συγγραφικό του εγχείρημα. Ο συγγραφέας δέχεται όλες τις τιμές, το όνομά του στέκει πάντα αγέρωχο στο εξώφυλλο του βιβλίου και μνημονεύεται εις αεί.

O εκδότης μπορεί να είναι κάποιο φυσικό πρόσωπο ή κάποιος εκδοτικός οίκος. Ο εκδότης ή ο εκδοτικό οίκος είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία της παραγωγής, της διάθεσης και της διανομής του έντυπου υλικού στο εμπόριο.
Το αντίστοιχο λήμμα του Edu Mentoring του Ε.Κ.Π.Α αναφέρει για την σχετική θέση του εκδότη το εξής: Ο Εκδότης βιβλίων έχει ως αντικείμενο της εργασίας του την οργάνωση, την χρηματοδότηση, έκδοση, προβολή διάθεση βιβλίων και περιοδικών ποικίλου περιεχομένου. Πιο συγκεκριμένα, ο εκδότης βιβλίων, σε συνεργασία με άλλους ειδικούς (τυπογράφους, φωτοστοιχειοθέτες, φωτολιθογράφους, εκτυπωτές, γραφίστες κ.ά.) επιμελείται και συναποφασίζει για το σχήμα των υπό έκδοση βιβλίων, το μέγεθος των τυπογραφικών στοιχείων, τους τίτλους των κεφαλαίων και υποκεφαλαίων, την αισθητική επιμέλεια, τη διόρθωση των κειμένων, το σχεδιασμό του εξώφυλλου κ.ά. Επίσης, είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό της πολιτικής προώθησης και προβολής του υπό έκδοση βιβλίου.

Έχει οριστεί παράλληλα και νομοθεσία που ορίζει στον εκδότη τα αποκλειστικά δικαιώματα ως αποζημίωση για τον οικονομικό κίνδυνο που αναλαμβάνει. Παρόλα αυτά, ο εκδότης οφείλει να αποζημιώσει το συγγραφέα με ένα ποσοστό των κερδών. Παλαιότερα, ο εκδότης και ο υπεύθυνος για την εκτύπωση ήταν ο ίδιος φορέας. Από τα μέσα, όμως, του 19ου αιώνα αυτές οι δυο λειτουργίες έχουν διαχωριστεί. Ο εκδότης και ο υπεύθυνος για την εκτύπωση μπορεί να είναι ο ίδιος, αλλά δεν είναι τόσο συχνό το φαινόμενο για τα νέα βιβλία.
Σχετίζεται, επίσης, με εκδόσεις μουσικής, αναπαραγωγές έργων τέχνη, χάρτες και φωτογραφίες.

Είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουν το όραμα του κάθε εκδοτικού οίκου καλύτερα από όλους τους υπόλοιπους, ζουν και αναπνέουν για τα βιβλία που εκδίδουν, κοιμούνται και ξυπνούν με το δημιουργικό άγχος της εξέλιξης και της δημιουργίας πολιτιστικής παρακαταθήκης για το μέλλον.

Οι εκδότες έχουν την ευθύνη την ορθής στελέχωσης των υπόλοιπων θέσεων με ανθρώπους εξίσου δημιουργικούς. Με λίγα λόγια, αποτελεί δική τους υποχρέωση να αναζητούν και να ανακαλύπτουν τα κατάλληλα ανήσυχα πνεύματα που θα δώσουν μέλλον και προοπτική στο κοινό εκδοτικό τους ταξίδι.
Τέλος, ο εκδότης βιβλίων οργανώνει και συμμετέχει σε διάφορες εκθέσεις βιβλίων και παίρνει μέρος σε ημερίδες, διαλέξεις κ.λπ., προκειμένου να προβάλλει τις εκδόσεις του
Ο Σύμβουλος Έκδοσης

Ήδη θα έχετε αρχίσει να κατανοείτε ότι για την έκδοση κάθε βιβλίου, εμπλέκονται δεκάδες επαγγελματίες του χώρου. Κάπως έτσι, είναι αδύνατο ένας συγγραφέας να μιλάει ξεχωριστά με κάθε έναν από αυτούς πόσο μάλλον να είναι σίγουρος ότι οι αποφάσεις που θα πάρει από κοινού π.χ. με τον φιλόλογο θα φτάσουν εγκαίρως στο ατελιέ ή στο τμήμα marketing.

Κάθε συγγραφέας λοιπόν έχει ως σημείο αναφοράς τον δικό του σύμβολο έκδοσης, με τον οποίο μιλάει συχνά (τόσο συχνά που πολλές φορές αποκτούν φιλική σχέση) και τον εμπιστεύεται για κάθε μικρό ή μεγάλο ζήτημα που προκύπτει.

Ο "σύμβουλος έκδοσης" έχει πάντα κατά νου τη "μεγάλη εικόνα" κάθε έκδοσης, γνωρίζει δηλαδή σε ποιο στάδιο βρίσκεται το βιβλίο, τι προβλήματα προέκυψαν και πώς λύθηκαν, τι διαφορετικές απόψεις υπάρχουν και πρέπει να γεφυρωθούν, τι προβλήματα αντιμετωπίζει ο συγγραφέας (και τον αποτρέπουν ίσως να είναι διαθέσιμος ανά πάσα στιγμή κατά τη διαδικασία έκδοσης του βιβλίου του) κ.λπ.
Ο "σύμβουλος έκδοσης" κάθε έργου αποτελεί σημαντικό και απαραίτητο μέλος της ομάδας, μιας και είναι ο πρώτος που θα κατανοήσει το όραμα του συγγραφέα και αυτός που θα εξασφαλίσει ότι το όραμα αυτό θα υλοποιηθεί...

Ο Επαγγελματίας Αναγνώστης

Μία λανθασμένη αντίληψη που επικρατεί είναι ότι ο εκδότης διαβάζει κάθε πρόταση βιβλίου που του αποστέλλεται (χειρόγραφο ή ψηφιακό αρχείο κειμένου) και στο τέλος αποφασίζει ποια βιβλία θα εκδοθούν και ποια όχι. Αυτό όμως μπορεί να αποτελεί πραγματικότητα μόνο για λιγοστούς και πολύ μικρούς εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι δέχονται κάθε χρόνο 20-30 προτάσεις από συγγραφείς και εκδίδουν 5-10 βιβλία ανά έτος.

Με λίγα λόγια, η πραγματικότητα στον κλάδο διαφέρει πολύ. Ποιος, λοιπόν, είναι αυτός που διαβάζει τις αρχικές προτάσεις των συγγραφέων και ξεχωρίζει ποιες από αυτές αξίζει να προσέξει ένας εκδοτικός οίκος;
Υπάρχουν λοιπόν οι λεγόμενοι "επαγγελματίες αναγνώστες", αυτοί δηλαδή που για λογαριασμό κάθε μεγάλου εκδοτικού οίκου διαβάζουν κάθε πρόταση βιβλίου που γίνεται και στέλνουν τα σχόλιά τους στην εκδοτική ομάδα. Βάσει αυτών των σχολίων, λοιπόν, αποφασίζεται ποιο βιβλίο και ποιος συγγραφέας αξίζει της εμπιστοσύνης του εκδότη ώστε να εργαστεί για το επόμενο best-seller.

Οι μεταφραστές αποτελούν κατά κάποιον τρόπο τους "μυστικούς υπερήρωες" του εκδοτικού κλάδου, μιας και δεν τους αναγνωρίζεται ούτε στο ελάχιστο η πραγματική δουλειά που κάνουν στη μετάφραση ενός έργου σε μία νέα γλώσσα.
Ο μεταφραστής ασχολείται με την απόδοση κειμένων από μια γλώσσα σε άλλη. Πρέπει να είναι εξοικειωμένος με την γλώσσα που καλείται να μεταφράσει και να μπορεί να αποδώσει εκτός από τις λέξεις και το ύφος του κειμένου.Η δουλειά του μεταφραστή δεν είναι εύκολη καθώς χρειάζεται να "μπει στα παπούτσια του συγγραφέα" και να αποδώσει το κείμενο με τις κατάλληλες λέξεις που ταιριάζουν στο ύφος και το νόημα της λέξης. Ας μην ξεχνάμε πως μερικές γλώσσες έχουν πληθώρα λέξεις για να εκφράσουν ένα μόνο νόημα.

Βασική προϋπόθεση είναι η άριστη γνώση της ελληνικής γλώσσας. Ακόμα, πρέπει να γνωρίζει άριστα τη γραμματική, συντακτικό, ορολογία και ειδικές εκφράσεις της γλώσσας που μεταφράζει, αλλά και να διαθέτει πλούσιο λεξιλόγιο σε αυτήν.
Ο μεταφραστής πρέπει να διακρίνεται από επιμονή και υπομονή. Επίσης, να έχει πνευματική οξύτητα, επινοητικότητα, να είναι ετοιμόλογος και να διαθέτει ικανότητα στην έρευνα πηγών, καθώς και τη δυνατότητα να ανατρέξει σε λεξικά και άλλα εργαλεία αναφοράς, για να βελτιώσει την τελική εικόνα της μετάφρασης. Οφείλει να έχει ιδιαίτερες γλωσσικές ικανότητες, καθώς και ευρύ πεδίο γνώσεων σε διάφορους θεματικούς τομείς. Ακόμα, χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός όσον αφορά στην απόδοση της λεπτομέρειας και να επιτυγχάνει απόλυτη συγκέντρωση και διαύγεια πνεύματος κατά την ώρα της εργασίας.
Με λίγα λόγια, ο μεταφραστής πρέπει να είναι ικανός να πάρει τον τρόπο γραφής και το συναίσθημα ενός συγγραφέα και να το μεταφέρει σε μία νέα γλώσσα, κάνοντας το τελικό κείμενο το ίδιο ευανάγνωστο και θελκτικό με το βιβλίο του συγγραφέα στην αρχική του γλώσσα.
Η αντικειμενικότητα σε συνδυασμό με τη συνέπεια και την ευσυνειδησία είναι γνωρίσματα που ένας μεταφραστής πρέπει να διαθέτει, για να μην επηρεάζεται η εργασία από τις πεποιθήσεις του. Πρέπει ακόμα να έχει ικανότητα αντοχής στην πίεση που προκαλούν οι προθεσμίες και ο φόρτος εργασίας, χωρίς να επηρεάζεται το αποτέλεσμα της εργασίας του.
Για να μπορέσει κάποιος να γίνει διερμηνέας ή μεταφραστής, θα πρέπει να αποφοιτήσει από το αντίστοιχο τμήμα πανεπιστημίου.. Μελετώντας την ειδική ορολογία κάποιου τομέα, μπορεί να εξειδικευτεί σε αυτόν.
Ο μεταφραστής μπορεί να απασχοληθεί σε διεθνείς ή εθνικούς οργανισμούς (όπως την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και του Υπουργείου Εξωτερικών), σε διεθνείς επιχειρήσεις, ως υπάλληλος σε κάποιο μεταφραστικό γραφείο, σε εκδοτικές επιχειρήσεις, σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών. Ακόμα, ως ελεύθερος επαγγελματίας, μπορεί να ανοίξει δικό του μεταφραστικό γραφείο ή να παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα και να αναλαμβάνει μεταφράσεις κατά παραγγελία.

Ο Φιλόλογος (Διορθωτής ή Επιμελητής)

Μία άλλη λανθασμένη αντίληψη που επικρατεί στην κοινή γνώμη, είναι ότι το κείμενο ενός βιβλίου αποτελεί πάντα το αρχικό κείμενο που παρέδωσε ένας συγγραφέας. Αυτό δεν είναι αλήθεια, τα βιβλία δεν εκδίδονται όπως τα παραδίδει ο συγγραφέας ή όπως τα μεταφράζει ο μεταφραστής. Ρόλος του συγγραφέα είναι να σας ταξιδέψει, να σας διασκεδάσει και να σας εκπαιδεύσει. Δεν είναι υποχρεωμένος να ξέρει όλους τους συντακτικούς και γραμματικούς κανόνες της ελληνικής γλώσσας, μήτε λεπτομέρειες όπως τον ορθό τρόπο χρήσης των σημείων στίξης, το πού τοποθετείται και πού όχι τελικό -ν κ.ά.
Πριν την έκδοσή τους τα κείμενα ελέγχονται από τον επιμελητή κειμένων ή αλλιώς διορθωτή. Για την επιμέλεια του κειμένου ο διορθωτής μπορεί να χρειαστεί να παρέμβει και στο κείμενο κάνοντας αλλαγές στο νόημα ή την έκφραση του συγγραφέα. Το σημαντικότερο έργο του είναι να εξασφαλίσει την συνοχή του κειμένου και τα γραμματικά λάθη. Για παράδειγμα ελέγχει για τυχόν διπλά κενά ανάμεσα στις λέξεις ή για ξεχασμένα τελικά "ν" στις λέξεις. Συνήθως ως διορθωτές επιλέγονται φιλόλογοι. Η δουλειά τους είναι λεπτομερής και απαιτεί συγκέντρωση και εξάσκηση στον εντοπισμό των λαθών.

Στην πραγματικότητα, ο φιλόλογος πέρα από τη διόρθωση ή την επιμέλεια που θα κάνει (δύο διαφορετικές διαδικασίες που η επιλογή ανάμεσά τους γίνεται βάσει του αρχικού κειμένου) είναι και ένας πρώτος... σελιδοποιητής. Εξασφαλίζει δηλαδή ότι το κείμενο που θα σταλεί στο ατελιέ για σχεδίαση θα είναι έτσι δομημένο που να είναι δυνατή η σχεδόν τέλεια σελιδοποίησή του: για παράδειγμα, εξασφαλίζει ότι στο κείμενο τα σημεία στίξης θα έχουν τα σωστά κενά με τις διπλανές τους λέξεις και άλλα πολλά.

Ο Σχεδιαστής Εσωτερικού (Σελιδοποιητής)

Μετά την εργασία του φιλολόγου και του μεταφραστή (όταν ο τελευταίος είναι απαραίτητος), στη διαδικασία μπλέκονται επιτέλους οι επαγγελματίες σχεδιαστές. Είναι οι άνθρωποι που εστιάζουν περισσότερο σε τεχνικά ζητήματα ενός βιβλίου, όπως είναι ο σωστός διαχωρισμός χρωμάτων (ακόμα και άσπρου με μαύρο στα ασπρόμαυρα βιβλία), οι σωστές αποστάσεις (σε επίπεδο χιλιοστού) μεταξύ κειμένου και άκρης σελίδας, μεταξύ κυρίως κειμένου και επικεφαλίδων κ.λπ.

Επίσης, από καλλιτεχνικής άποψης, ο σχεδιαστής εσωτερικού έχει την ευθύνη να επιλέξει τις σωστές γραμματοσειρές από αισθητικής άποψης, οι οποίες ταυτόχρονα θα είναι ευανάγνωστες και δεν θα αποτελούν λόγο να σταματήσει κάποιος την ανάγνωση ενός βιβλίου (ή ακόμα και λόγο να παρατήσει ένας αναγνώστης το βιβλίο).

Συχνό φαινόμενο είναι συγγραφείς, ενθουσιασμένοι με το έργο τους και με τη χρήση του Word, να επιλέγουν γραμματοσειρές ακατάλληλες και να προχωράνε σε μία δική τους σελιδοποίηση που "καταδικάζει" το βιβλίο τους στην αφάνεια.

Η σελιδοποίηση του εσωτερικού ενός έργου αποτελεί το Α και το Ω για την ευχάριστη ανάγνωση ενός βιβλίου και αποτελεί ένα στάδιο που ο επαγγελματίας σχεδιαστής είναι απαραίτητος και όχι απλά μία "πολυτέλεια".

Ο Σχεδιαστής Εξωφύλλου και Μακέτας

Εδώ έρχονται οι "τρελοί καλλιτέχνες" του εκδοτικού κλάδου, οι άνθρωποι που αφιερώνουν ώρες κάθε μέρα να παρακολουθούν τι εξώφυλλα βιβλίων εκδίδονται, πώς εξελίσσονται τα διαφορετικά ρεύματα αισθητικής σε παγκόσμιο επίπεδο, τι αποτελεί πρωτοποριακό στα εξώφυλλα των βιβλίων της κατηγορίας κάθε έργου αντίστοιχα και άλλα πολλά.

Είναι ο άνθρωπος που θα πάρει την ιδέα του συγγραφέα και θα την κάνει εικόνα, δίνοντάς της μορφή, δύναμη και αποτελεσματικότητα. Είναι ο άνθρωπος που θα εξασφαλίσει ότι το εξώφυλλο ενός βιβλίου θα οδηγήσει τον υποψήφιο αναγνώστη να το ξεχωρίσει και να το πάρει στα χέρια του σε ένα βιβλιοπωλείο ή σε μία έκθεση βιβλίου.

Τέλος, είναι ο επαγγελματίας που θα προετοιμάσει με αψεγάδιαστο τρόπο τη μακέτα εξωφύλλου - οπισθοφύλλου, από τεχνικής άποψης, ώστε να εκτυπωθεί ένα τέλειο ποιοτικά βιβλίο: ελέγχει αποστάσεις, διαχωρισμό χρωμάτων, σημεία κοπής, καθώς και μία σειρά από δεκάδες άλλα ζητήματα. Μάλιστα, όσο έμπνευση και αν υπάρχει, αν ο σχεδιαστής δεν είναι ικανός να χειριστεί με ευκολία όλα αυτά τα τεχνικά θέματα μίας μακέτας, το τελικό αποτέλεσμα θα αποδειχθεί το λιγότερο ερασιτεχνικό!

Ο Εικονογράφος/ Γραφίστας

Ο εικονογράφος σχεδιάζει τις κατάλληλες εικόνες που θα γίνουν μέρος του βιβλίου. Συνήθως ταυτίζουμε τους εικονογράφους με το παιδικό βιβλίο. Δεν είναι σπάνιο όμως να βρούμε εικόνες ή σκίτσα σε διάφορων ειδών λογοτεχνικά βιβλία. Ο εικονογράφος καλείται να αποτυπώσει το κείμενο σε εικόνα/σκίτσο. Ζωγραφίζει με τα συναισθήματά του. Νιώθει πως όλος ο κόσμος στρέφεται γύρω του και περιμένει από αυτόν να τον εκφράσει. Νιώθει χαρά που κάνει αυτή τη δημιουργική δουλειά.
Η δουλειά του εικονογράφου είναι πολλή δημιουργική και απαιτεί γνώσεις σχεδίου και ζωγραφικής (καλών τεχνών).Τουλάχιστον, να φοιτήσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών.

Τα τελευταία χρόνια η δουλειά του εικονογράφου γίνεται με χρήση τεχνολογικών εργαλείων. Οι γραφίστες λοιπόν αναλαμβάνουν και την μακετοποιήση του βιβλίου αλλά και το εξώφυλλο. Αποτυπώνουν με εικόνα το συνολικό νόημα του βιβλίου. Το εξώφυλλο πρέπει να είναι θελκτικό και σχετικό με το βιβλίο, ικανό να ξεχωρίσει ανάμεσα στα άλλα βιβλία του βιβλιοπωλείου.

Αφότου ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες επιμέλειας του βιβλίου (σε επίπεδου φιλολόγου, σχεδίασης κ.λπ.), το σύγγραμμα εισέρχεται στη διαδικασία παραγωγής - έκδοσης. Σε αυτό το σημείο, ο σύμβουλος έκδοσης κάθε έργου είναι υπεύθυνος να επιλέξει την κατάλληλη τυπογραφική μονάδα και τον κατάλληλο επαγγελματία.
Τα συγγράμματα, ανάλογα με το περιεχόμενο και τη σχεδίασή τους, έχουν διαφορετικές απαιτήσεις εκτύπωσης. Για τον λόγο αυτό, την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί μία "επανάσταση" στην εξέλιξη των τυπογραφικών μηχανημάτων, η οποία πλέον κινείται σε δύο επίπεδα: την offset εκτύπωση και τη ψηφιακή εκτύπωση.

Εδώ "μπαίνουν στο παιχνίδι" εταιρείες - κολοσσοί σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως η Xerox, η Konica Minolta κ.ά., οι οποίες κάθε χρόνο εξελίσσονται στην προσπάθειά τους να παραμείνουν πρωτοπόροι στον χώρο της εκτύπωσης.

Ο τυπογράφος λοιπόν είναι ο άνθρωπος, ο οποίος αποδίδει και αποτυπώνει σχέδια, εικόνες, πληροφορίες σε χαρτί, ύφασμα, μέταλλο ή σε άλλα μέσα με τη βοήθεια τεχνικών μέσων.Ασχολείται με τη στοιχειοθέτηση και την εκτύπωση.Παραλαμβάνει κείμενα και φροντίζει να γίνουν οι στοιχειοθεσίες, δηλαδή η σύνθεση των λέξεων και των στίχων του κειμένου που θα εκτυπωθεί με την τοποθέτηση των κατάλληλων τυπογραφικών στοιχείων, και στη συνέχεια προχωρεί στην εκτύπωσή τους.

Ο κατάλληλος τυπογράφος λοιπόν, οφείλει να ενημερώνεται και να παραμένει σε εγρήγορση εξελίσσοντας κάθε χρόνο τα εκτυπωτικά μηχανημάτά του.

Αρχικά, οι τυπογράφοι δούλευαν πάνω σε ξύλο. Έπειτα, ακολούθησε η εργασία με μελάνι πάνω σε χαρτί ή ύφασμα.
Ο πρώτος τυπογράφος στην Ευρώπη ήταν ο Γερμανός Ιωάννης Γουτεμβέργιος, ο οποίος κατασκεύασε ξύλινα κινητά τυπογραφικά στοιχεία. Το πρώτο βιβλίο που τύπωσε ήταν η Αγία Γραφή.
Η εισαγωγή της τυπογραφίας στην Ελλάδα έγινε το 19ο αιώνα. Το πρώτο τυπογραφείο ιδρύθηκε στη Χίο.

Ο Βιβλιοδέτης

Αμέσως μετά την εκτύπωση και την κοπή των σελίδων ενός βιβλίου, σειρά έχει ο βιβλιοδέτης. Όπως και ο τυπογράφος, έτσι και αυτός έχει την ευθύνη να διατηρεί έναν εξελιγμένο στόλο εξειδικευμένων μηχανημάτων βιβλιοδεσίας και ταυτόχρονα να εκπαιδεύεται κάθε χρόνο στην ορθή χρήση τους.
Ο Βιβλιοδέτης εργάζεται σε βιβλιοδετικά τμήματα λιθογραφείων ή σε αυτόνομα βιβλιοδετεία. Αντικείμενο της δουλειάς του είναι η συναρμολόγηση, συρραφή ή συγκόλληση των φύλλων διαφόρων βιβλίων και εντύπων.Προετοιμάζει τις εργασίες για τη μετεκτυπωτική μονάδα. Χειρίζεται κοπτικές, διπλωτικές, συρματοραφικές και κολλητικές μηχανές ανάλογα με τα έντυπα και επιμελείται τη συντήρησή τους. Επιμελείται το "δέσιμο" βιβλίων, φυλλαδίων, ημερολογίων, σημειωματάριων, περιοδικών και κάθε άλλου έντυπου υλικού.

Ο παραδοσιακός βιβλιοδέτης διπλώνει τα τυπωμένα φύλλα που πρόκειται να δεθούν σε βιβλίο και τα τακτοποιεί με τέτοιο τρόπο, ώστε οι σελίδες να ακολουθούν την προβλεπόμενη σειρά. Μετά ράβει τα διπλωμένα φύλλα και τα σφίγγει σε μία πρέσα. Κολλάει στη ράχη του βιβλίου λωρίδες από ύφασμα ή χαρτόνι, κόβει και στρογγυλεύει τα άκρα. Ύστερα κολλάει το εξώφυλλο του βιβλίου, το πιέζει στην πρέσα και φροντίζει για την τελική αισθητική εμφάνισή του.
Ο παραδοσιακός αυτός τρόπος δουλειάς ακολουθείται στον τομέα της καλλιτεχνικής βιβλιοδεσίας, όπου χρησιμοποιούνται απλά μηχανήματα και εργαλεία, με σκοπό την καλλιτεχνική εμφάνιση του εξώφυλλου των βιβλίων.
Σήμερα, όμως, με την τεχνολογική εξέλιξη στο χώρο των εκτυπωτικών τεχνών και της βιβλιοδεσίας, ο βιβλιοδέτης δεν ασχολείται τόσο με την καλλιτεχνική εμφάνιση του βιβλίου, αλλά χειρίζεται μηχανές που διπλώνουν αυτόματα, τοποθετούν στη σειρά τα φύλλα ενός βιβλίου ή εντύπου, τα ράβουν και στη συνέχεια προσαρμόζουν το εξώφυλλο. Ακόμη, χρησιμοποιεί μηχανές που πακετάρουν τα έτοιμα βιβλία ή έντυπα.
Ο βιβλιοδέτης, εκτός από το χειρισμό των αυτόματων μηχανών βιβλιοδεσίας, είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση, τη συντήρηση και τον έλεγχό τους.

Η δουλειά του βιβλιοδέτη είναι σημαντική για το σωστό δέσιμο των σελίδων που δεν θα ξεκολλήσουν με το πρώτο άνοιγμα του βιβλίου από τον αναγνώστη.

Σπουδαιότητα: Ο βιβλιοδέτης χρειάζεται να έχει επιδεξιότητα στα χέρια, να είναι προσεκτικός και υπομονετικός στη δουλειά του και να ανέχεται το θόρυβο, στην περίπτωση που απασχολείται σε σύγχρονο βιβλιοδετείο. Ακόμη, πρέπει να διαθέτει μηχανική ικανότητα και καλλιτεχνική διάθεση, που θα τον βοηθήσει στην καλαίσθητη εμφάνιση του βιβλίου που επιμελείται.

Γενικά σχόλια: Ένα από τα επικερδή και πάντα σε ζήτηση επαγγέλματα μέσα στο χώρο των επαγγελμάτων γραφικών τεχνών, είναι αυτό του βιβλιοδέτη.
Ο βιβλιοδέτης με την επιδεξιότητά του και τα σύγχρονα μηχανήματα βιβλιοδεσίας που υπάρχουν, μπορεί να γίνει πολύ παραγωγικός και ποιοτικός και να αναλαμβάνει μεγάλες εργασίες, που θα του αποφέρουν κέρδη, αλλά και φήμη στο χώρο του.

Αφότου λοιπόν ολοκληρωθεί η διαδικασία παραγωγής ενός βιβλίου και παραδοθούν τα αντίτυπα στις εγκαταστάσεις ενός εκδοτικού οίκου, ενεργοποιείται ο ρόλος του υπεύθυνου διανομής.Ο υπεύθυνος διανομής αναλαμβάνει την προώθηση του βιβλίου.
Είναι ο άνθρωπος που θα επικοινωνήσει με φυσικά και διαδικτυακά βιβλιοπωλεία, εξασφαλίζοντας ότι το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο είτε στις βιτρίνες αυτών είτε κατόπιν παραγγελίας μέσα σε λιγότερο από 1-2 ημέρες.Αναλαμβάνει δηλαδή την ανεύρεση και την επικοινωνία με τους κατάλληλους ανθρώπους και την τοποθέτηση του βιβλίου σε χώρους και βιβλιοπωλεία. Ο υπεύθυνος διανομής πρέπει να είναι υπεύθυνος και οργανωτικός. Οφείλει να γνωρίζει όλη την διαδικασία εκτύπωσης του βιβλίου για να μπορεί να εξυπηρετήσει έγκαιρα τους αγοραστές στα προβλεπόμενα και συμφωνημένα χρονικά όρια.

Από όλη αυτή την γραμμή παραγωγής ενός βιβλίου, ο αγοραστής - αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τον βιβλιοπώλη ή υπάλληλο βιβλιοπωλείου. Οι άνθρωποι που δουλεύουν μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο αγαπούν το βιβλίο, έχουν κριτική σκέψη και γνώσεις. Είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν και να σε ενημερώσουν για όλα τα βιβλία που έχουν στο κατάστημα.

Σε μικρά τοπικά βιβλιοπωλεία, βλέπουμε συχνά ανθρώπους με απίστευτες γνώσεις που είναι σε θέση να προτείνουν τα κατάλληλα βιβλία στους κατάλληλους αναγνώστες. Σε μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία (ή αλυσίδες αυτών) η εξειδίκευση είναι ακόμα μεγαλύτερη, μιας και ένας υπάλληλος βιβλιοπωλείου είναι συχνά υπεύθυνος για μία συγκεκριμένη κατηγορία βιβλίων (λογοτεχνία, ποίηση, επιστημονικά βιβλία κ.λπ.).

Αυτοί, οι αφανείς "ήρωες" στον κλάδο των εκδόσεων, έχουν συχνά μεγάλη ευθύνη και "δύναμη" στα χέρια τους, μιας και ανεξαρτήτως της προσπάθειας προώθησης ενός εκδοτικού οίκου είναι αυτοί που στο τέλος της ημέρας θα αποφασίσουν αν ένα έργο τοποθετηθεί (και σε ποια θέση) στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου!
Έτσι, με το πέρας αρκετού χρόνου, ελέγχου και δουλειάς ένα βιβλίο καταφέρνει να φτάσει στα χέρια μας άρτιο και έτοιμο να το διαβάσουμε.
Ο Web designer

Σε έναν κόσμο που το διαδίκτυο αποκτάει ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στη διαδικασία αναζήτησης και αγοράς ενός βιβλίου, οι παραδοσιακοί μέθοδοι προώθησης δεν είναι αρκετοί από μόνοι τους.

Για τον λόγο αυτό, οργανωμένοι και σοβαροί εκδοτικοί οίκοι διαθέτουν έναν web designer - SEO (Search Engine Optimization) strategist στην ομάδα τους. Ο τελευταίος είναι αυτός που θα προετοιμάσει την υποσελίδα ενός βιβλίου στην ιστοσελίδα του εκδοτικού (ή ορισμένες φορές ακόμα και μία ξεχωριστή ιστοσελίδα για ένα βιβλίο), θα φροντίσει τα πάντα να είναι συμβατά με την προβολή μέσω Social Media (Facebook, Twitter κ.λπ.), να υπάρχουν τα σωστά keywords για τις μηχανές αναζήτησης, να έχει γίνει σωστό search engine optimization σε όλα τα επίπεδα κ.λπ.

Γι' αυτό η συνεργασία με έναν άπειρο ή αυτοαποκαλούμενο προγραμματιστή (γνωστό πολλές φορές του συγγραφέα ή του εκδότη) είναι η πλέον λανθασμένη επιλογή που είναι ικανή (από μόνη της!) να καταδικάσει ένα βιβλίο στη διαδικτυακή αφάνεια. Και η λανθασμένη προβολή ενός νέου βιβλίου στο διαδίκτυο, αρκετές φορές σημαίνει "ανυπαρξία" για τα μάτια των αναγνωστών!

Ο Υπεύθυνος Marketing

Και τι γίνεται με τα συμβατικά και σύγχρονα μέσα ενημέρωσης και προώθησης; Τι γίνεται με τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, με τις εφημερίδες και τα περιοδικά, με τα εξειδικευμένα blogs και ιστοσελίδες, με τα οργανωμένα Facebook pages για αναγνώστες κ.λπ.;

Σαφώς και ένας συγγραφέας μπορεί να προσπαθήσει να προβάλει κάπου (κάποια στιγμή) το βιβλίο του, όμως αν αυτό δεν γίνει οργανωμένα τότε η απήχηση του θα έχει θα είναι περιορισμένη και με ημερομηνία λήξης.
Ο σωστός και επαγγελματίας υπεύθυνος marketing λοιπόν θα καταστρώσει πλάνο προώθησης, φροντίζοντας να προβληθεί ένα νέο βιβλίο σε διαφορετικά μέσα και στο σωστό timing. Επίσης, θα φροντίσει ώστε οι κινήσεις προώθησης να μην γίνουν όλες μέσα σε λίγες ημέρες, αλλά να "απλώνονται" σε βάθος χρόνου χτίζοντας έτσι και διατηρώντας το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού.

Ο Υπεύθυνος Βιβλιοπαρουσιάσεων

Γίνεται, λοιπόν, να εκδοθεί ένα βιβλίο δίχως να δοθεί η δυνατότητα στον συγγραφέα να μιλήσει στο αναγνωστικό κοινό για το νέο του έργο; Για τον λόγο αυτό, οι βιβλιοπαρουσιάσεις αποτελούν ένα μεγάλο κεφάλαιο .

Ο υπεύθυνος βιβλιοπαρουσιάσεων λοιπόν αναλαμβάνει τη σωστή οργάνωση ενός event από την αρχή έως το τέλος: σωστή επιλογή ημερομηνίας, επιλογή κατάλληλου χώρου, σύνθεση ομιλητών, προετοιμασία προωθητικού υλικού και παραγωγή αυτού (αφίσες, προσκλήσεις, Facebook και social media εικόνων κ.λπ.), αποστολή βιβλίων στον χώρο και επικοινωνία με τους υπεύθυνους αυτού και άλλα πολλά.

Είναι ο άνθρωπος δηλαδή που θα φροντίσει την ημέρα της βιβλιοπαρουσίασης όλα να είναι σωστά οργανωμένα, ώστε να επιτρέψει στον συγγραφέα, τον αναγνώστη και τον εκδότη να απολαύσουν μία καθ' όλα συγγραφική βραδιά...

Ο Συντονιστής Έκδοσης

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχάσουμε να αναφέρουμε τον συντονιστής έκδοσης. Είναι ο άνθρωπος που συχνά συναντάμε το όνομά του στη σελίδα της ταυτότητας κάθε βιβλίου και για τον οποίο δεν γνωρίζουμε τίποτα.

Όπως είδατε παραπάνω, δεκάδες επαγγελματίες συμμετέχουν στη διαδικασία έκδοσης ενός έργου. Τα στάδια αυτής της διαδικασίας μάλιστα, είναι πολλές φορές τόσα πολλά που στα μάτια ενός εξωτερικού παρατηρητή όλα μοιάζουν "χαοτικά". Τάξη σε αυτό το "χάος" λοιπόν φροντίσει να βάλει ο συντονιστής έκδοσης, επικοινωνώντας με όλους τους εμπλεκόμενους επαγγελματίες την κατάλληλη στιγμή, επιβλέποντας όλα τα στάδια έκδοσης, συντονίζοντας όλες τις επιμέρους εργασίες και λύνοντας όλα τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.

Με λίγα λόγια, αποτελεί τον άνθρωπο με τη μεγαλύτερη ίσως ευθύνη σε έναν εκδοτικό οίκο, μιας και είναι επιφορτισμένος να είναι πανταχού παρών όταν και αν χρειαστεί!

Εκτός από τους ανθρώπους που βοηθούν στην έκδοση και κυκλοφορία του βιβλίου υπάρχουν μερικά ακόμα επαγγέλματα που γυρίζουν γύρω από το βιβλίο.

Ποια είναι τα επαγγέλματα που ασχολούνται με το βιβλίο;

Βιβλιοθηκονόμος /Αρχειοθέτης
Περιγραφή Επαγγέλματος:
Η οργάνωση και η συντήρηση του έντυπου και μη έντυπου υλικού μιας βιβλιοθήκης με συστηματικό τρόπο είναι το αντικείμενο της εργασίας του. Επιλέγει και αγοράζει το υλικό μιας βιβλιοθήκης, το καταγράφει με σαφήνεια και ταξινομεί τα εισερχόμενα έντυπα σύμφωνα με τους κανόνες καταλογογράφησης και με σύστημα ταξινόμησης παγκοσμίως αποδεκτό. Ετοιμάζει καταλόγους και καρτέλες βιβλίων και εξυπηρετεί τους αναγνώστες δίνοντάς τους τις πληροφορίες που ζητούν. Εκδίδει τις κάρτες για το δανεισμό των βιβλίων, ενημερώνει το κοινό για τα νέα βιβλία και ενθαρρύνει τον αναγνώστη στη χρήση της βιβλιοθήκης με διαλέξεις, διαφημίσεις κ.ά. Στα καθήκοντά του συμπεριλαμβάνεται η συνεργασία με άλλες βιβλιοθήκες η απάντηση σε ερωτήσεις μέσω τηλεφώνου, fax, e-mail ή διά αλληλογραφίας και η συμμετοχή σε προγράμματα ανταλλαγής εκδόσεων. Όταν πρόκειται για μεγάλη βιβλιοθήκη με πολλή κίνηση, τότε γίνεται κατανομή των εργασιών και για κάθε τομέα υπάρχει και ο αντίστοιχος υπεύθυνος, όπως υπεύθυνος καταλογογράφησης, ταξινόμησης, δανειστικού τμήματος, πληροφοριακού τμήματος κ.λπ. Ο αρχειονόμος-βιβλιοθηκονόμος ειδικεύεται σε ορισμένο είδος βιβλιοθήκης, όπως παιδική, ιατρική, υπουργείων, οργανισμών, σχολείων κ.λπ.

Συνθήκες Εργασίας:
Εργάζεται στο χώρο της βιβλιοθήκης, όπου οι συνθήκες είναι καλές και επικρατεί ησυχία και τάξη, υπάρχει καλός φωτισμός, αερισμός και θέρμανση. Εξυπηρετεί τους αναγνώστες στα διάφορα τμήματα της βιβλιοθήκης (δανειστικό, πληροφοριακό, αναγνωστήριο). Πολλές φορές χρειάζεται να μετακινείται, να μεταφέρει και να ταξινομεί αρχειακό υλικό και βιβλία, ανεβαίνοντας συχνά και σε σκάλες. Τα τελευταία χρόνια με την ανάπτυξη της πληροφορικής γίνεται ευρεία χρήση του Η/Υ στις βιβλιοθήκες για γρηγορότερη εκτέλεση των απαιτούμενων εργασιών και καλύτερη εξυπηρέτηση του αναγνώστη. Η πολύωρη όμως χρήση του Η/Υ έχει αρνητικές συνέπειες στην όραση. Το ωράριο εργασίας του είναι συγκεκριμένο, το ίδιο και οι μέρες αργίας του.

Ιδιαίτερα Προσωπικά Χαρακτηριστικά και Ικανότητες:
Ο βιβλιοθηκονόμος πρέπει να αγαπά τη μελέτη και τα βιβλία καθώς και το να εργάζεται σε συνθήκες τάξης και ησυχίας. Πρέπει να έχει γενική μόρφωση, οργανωτικές και διοικητικές ικανότητες, να είναι μεθοδικός και ευγενικός εξυπηρετώντας τους αναγνώστες της βιβλιοθήκης. Οφείλει να ενημερώνεται για τις δυνατότητες βελτίωσης της οργάνωσης της βιβλιοθήκης του και να είναι συνεπής, υπομονετικός και εργατικός.

Σπουδές:
Σπουδές Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας παρέχονται στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, όπου η διάρκεια φοίτησης είναι οκτώ εξάμηνα και υποχρεωτική, πρακτική άσκηση των φοιτητών τριών μηνών, μετά το τέταρτο εξάμηνο σπουδών τους. Επίσης, σπουδές Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας παρέχονται στα τμήματα Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης των ΑΤΕΙ Αθήνας και Θεσσαλονίκης, όπου η φοίτηση διαρκεί οκτώ εξάμηνα (επτά εξάμηνα σπουδές και ένα εξάμηνο πρακτική άσκηση).

Τομείς Απασχόλησης και Προοπτικές Αγοράς Εργασίας:
Μπορεί να εργαστεί σε δημόσια και ιδιωτικά αρχεία της χώρας, καθώς και σε κάθε είδος βιβλιοθήκης (δημόσια, ιδιωτική, ακαδημαϊκή, ειδική, σχολική, κινητή). Επίσης υπάρχει η δυνατότητα απασχόλησης σε υπηρεσίες και κέντρα τεκμηρίωσης και πληροφόρησης, καθώς και ως ελεύθερος επαγγελματίας-σύμβουλος σε θέματα οργάνωσης βιβλιοθηκών και υπηρεσιών πληροφόρηση. Τέλος, μπορεί να εργαστεί σε μουσεία, στην οργάνωση και παρουσίαση των συλλογών τους, αλλά και ως καθηγητής στην εκπαίδευση και κατάρτιση. Οι προοπτικές απασχόλησης είναι αρνητικές και η αγορά εργασίας εμφανίζεται περιορισμένη. Η μελλοντική διαμόρφωσή της θα εξαρτηθεί από παράγοντες που ανάγονται σε γενικότερες πολιτικές επιλογές στο χώρο του πολιτισμού, όπως η ίδρυση νέων βιβλιοθηκών σε κάθε σχολική μονάδα (ήδη πρόγραμμα του ΥΠΕΠΘ στο πλαίσιο του 3ου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης), καθώς και από την αύξηση του ενδιαφέροντος του κοινού για την περαιτέρω χρήση αυτών που υπάρχουν.

Πηγές:

1. http://edujob.gr

2. https://vivliothiki7gymioa.wordpress.com/2013/12/11/επαγγέλματα-σχετικά-με-το-βιβλίο/

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Βιβλίο & Επαγγέλματα ...... Ποια σχετίζονται με την έκδοση του βιβλίου; - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι αναγνώστες βιβλίων έχουν την χαρά "να γεύονται τους καρπούς" της προσπάθειας μερικών ανθρώπων που συντέλεσαν με κόπο και μεράκι για να δημιουργήσουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Η έκδοση ενός βιβλίου προσφέρει χαρά στο αναγνωστικό κοινό αλλά προσφέρει και δουλειά σε πολλούς ανθρώπους. Πιθανότατα να μην γνωρίζουμε όλα τα πιθανά επαγγέλματα που σχετίζονται με το βιβλίο.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η άνοδος και η πρόοδος της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει τελείως τα δεδομένα του καθημερινού ανθρώπου. Ο τρόπος ζωής και επικοινωνίας έχει περάσει σε τελείως διαφορετικά επίπεδα, σε σχέση με το παρελθόν.

Πέραν του γεγονότος πως έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής μας, η τεχνολογία και η πρόοδος που έχει γνωρίσει, άλλαξε πλήρως τα δεδομένα σε πολλούς κλάδους, με έναν εξ αυτών να είναι ο επαγγελματικός προσδιορισμός.

Πολλά από τα επαγγέλματα που ''γέννησε'' η τεχνολογική πρόοδος, συνεχίζουν ακόμα από άτομα της παλαιότερης γενιάς, να μην αποτελούν ''κανονική δουλειά'', μόνο που για κάποιος, όχι απλώς είναι ένας τρόπος να εξοικονομούν χρήματα, αλλά αποτελεί τη βασική, και καθόλου αμελητέα, πηγή εσόδων τους.

Πάμε λοιπόν να δούμε τρία διαφορετικά επαγγέλματα που έρχονται από το μέλλον, και εφαρμόζονται ήδη από πολλούς.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγιναν αρκετά δημοφιλή στην Ελλάδα, περίπου στα τέλη της δεκαετίας του 2000, και αρχές της δεκαετίας του 2010. Στο ξεκίνημα τους, αλλά και στη πορεία τους στο χρόνο, θεωρήθηκαν ''παιχνίδι'' από τους περισσότερους, ως δηλαδή μία ''χαλαρή'' ενασχόληση που εξέφραζε κυρίως την νεολαία.

Πλέον, όσο ''περίεργο'' κι αν ακούγεται, αποτελούν τη βάση και το προϊόν επαγγελματικής απασχόλησης για αρκετό κόσμο. Πέραν τούτου, βρισκόμαστε πολύ κοντά στο σημείο εκείνο κατά το οποίο θα δημιουργηθεί και πανεπιστημιακού χαρακτήρα σχολή, για όσους επιθυμούν να εξειδικεύονται στο τρόπο ανάπτυξης και διοίκησης τους.

Με λίγα λόγια δε περιγράφουμε τίποτα λιγότερο, και τίποτα περισσότερο, από το ''Social Media Marketing''. Η μαζική συμμετοχή του κόσμου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γέννησε μία κοινότητα άπειρων συμμετεχόντων. Έτσι, όπως είναι φυσιολογικό, οι εταιρίες διέκριναν πως μπορούν να διαφημίζονται και να προωθούνται μέσω των σόσιαλ μίντια.

Για να το κάνουν αυτό με επιτυχία, χρειάζονται κάποιον που να γνωρίζει τις ανάγκες του μέσου χρήστη, τον τρόπο πειθούς του, όπως επίσης και τα απαραίτητα trends της εποχής. Αυτός είναι ο ρόλος του Social Media Manager.

Κατά το ξεκίνημα του, το YouTube δεν θεωρήθηκε τίποτα άλλο πέρα από μία απλή πλατφόρμα που υπήρχαν βίντεο. Τίποτα άλλο. Κυρίως, κατά το ξεκίνημα του, εμπεριείχε βίντεο και αποσπάσματα του παρελθόντος, δίχως πρωτογενές υλικό. Κατά κύριο λόγο αντιμετωπιζόταν ως ένα ''αρχείο'' παλαιοτέρων βίντεο. Ελάχιστοι, στην αρχή τουλάχιστον, δημιουργούσαν το δικό τους υλικό. Όταν γεννήθηκε η ιδέα, τότε επί της ουσίας, δημιουργήθηκε και ένα νέο επάγγελμα.

Άτομα με διαφορετικά χαρακτηριστικά, και με διαφορετικές γνώσεις, βρήκαν στο YouTube την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δουλειά τους, το ενδιαφέρον τους και το ταλέντο τους. Δημιουργώντας το δικό τους ''κανάλι'', φτιάχνουν το δικό τους υλικό, πραγματοποιώντας με λίγα λόγια της δική τους ''εκπομπή''.

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι πως στο YouTube χωράνε όλοι. Κωμικοί δημιουργούν ''online stand-up comedy'', ή διάφορα άλλα σκετς, ενώ ακόμα και επιστήμονες θετικών σπουδών δημιουργούν ένα κανάλι στο οποίο επί παραδείγματι πραγματοποιούν πειράματα για το κοινό τους.

Με λίγα λόγια, το YouTube έδωσε στον καθένα τη δυνατότητα να φτιάξει το δικό του κανάλι, να το χειριστεί όπως θέλει, να του δώσει ότι όνομα θέλει, και συγχρόνως να αλληλεπιδρά με το κοινό μέσω των likes, των dislikes και των σχολίων.

Με αυτό τον τρόπο, γεννήθηκε το επάγγελμα του ''YouTuber'', το οποίο ειδικά τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μεγάλη δημοφιλία στην Ελλάδα, κυρίως για τα άτομα νέας γενιάς, τα οποία σαγηνεύονται από την ελευθερία κινήσεων που τους δίνει και τους προσφέρει.

Εφαρμόζεται πλήρως στο εξωτερικό, αλλά στην Ελλάδα ακόμα δεν έχει δημιουργηθεί. Τι απαιτεί; Κάποιον που να έχει άψογες γνώσεις πληροφορικής, και συγχρόνως να ασκεί το επάγγελμα του καθηγητή με ειδικότητα ένα κλάδο.

Κατά τη περίπτωση αυτή, δεν μετακινείται από σπίτι σε σπίτι ώστε να πραγματοποιήσει τα απαραίτητα μαθήματα στα παιδιά που το ζητούν, αλλά για κάθε παιδί ξεχωριστά, ανάλογα με τις ανάγκες του, τις απαιτήσεις, τις μαθησιακές του δυσκολίες και τα κενά του, δημιουργεί ένα αυτόματο ψηφιακό άβαταρ καθηγητή, προσαρμοσμένο όπως είπαμε στις απαιτήσεις κάθε παιδιού ξεχωριστά.

Αποτελεί λοιπόν μία εξέλιξη του όρου ''διδασκαλία εξ αποστάσεως'', μόνο που στη περίπτωση αυτή, η τεχνολογία μετατρέπει τον όρο αυτό, ακόμα πιο εξειδικευμένο, καθώς το άβαταρ που θα δημιουργηθεί, θα είναι κατασκευασμένο με τρόπο τέτοιο ώστε να σχετίζεται πλήρως με τον μαθητή.

Στο εξωτερικό εφαρμόζεται ήδη, με θετικότατα αποτελέσματα, καθώς τα παιδιά απλά και μόνο χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή τους, ξεκινούν να μαθαίνουν και να αλληλεπιδρούν. Παράλληλα, έχουν και ένα άγχος λιγότερο, καθώς επικοινωνώντας με ένα άβαταρ, φοβούνται λιγότερο τη πιθανότητα του λάθους, ή το ενδεχόμενο μίας ''ασόβαρης'' απορίας.

Όπως έχει ήδη προκύψει από ειδικούς στο εξωτερικό, πέρα από τις τεχνικές γνώσεις, αλλά και ένα αντικείμενο μάθησης/διδασκαλίας, απαιτούνται και γνώσεις ψυχολογίας, καθώς το άβαταρ που θα δημιουργηθεί θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένο στη ψυχοσύνθεση του μαθητευόμενου.
Τεχνικός Ανεμογεννητριών/Ηλιακών Πάνελ
Το μέλλον είναι στις ΑΠΕ κι αυτό δεν χρειάζεται να είσαι μάντης ή να έχεις κάνει καμία έρευνα για να το δεις. Ο κόσμος αλλάζει, ο πλανήτης δημιουργεί νέες ανάγκες, ανάγκες ζωτικές. Σε λίγα χρόνια κάθε κατασκευαστική θα έχει στο payroll της έναν τεχνικό ανεμογεννητριών και ηλιακών πάνελ γιατί θα την υποχρεώνει ο νόμος να κατασκευάζει με αυτές τις προδιαγραφές.

Όλο το περιεχόμενο ιστοσελίδων, επιχειρήσεων, brands έχει αφήσει πίσω του μια για πάντα το γραπτό κείμενο, σιγά σιγά θα φέρει και την τηλεόραση σε δεύτερη μοίρα και θα είναι κατά 80% στο διαδίκτυο. Οι ανάγκες για μοντέρ θα αυξηθούν αφού θα αυξηθεί και το video content.

Τα πάντα περνούν από το διαδίκτυο, αλλά κι αυτά που δεν περνούν, πάλι χρειάζονται έναν γραφίστα. Αυτό το επάγγελμα δεν είναι του μέλλοντος σαφώς. Είναι του παρόντος και θα συνεχίσει να είναι. Όλα τα flyers παραστάσεων, ταινιών, τα εξώφυλλα βιβλίων, φυλλάδια και ταμπέλες καταστημάτων, όλα θα περνάνε από γραφίστα.

Ξαδερφάκι του από πάνω, ο web developer είναι επίσης ήδη ένας ρόλος εκ των ων ουκ άνευ. Από διαδικτυακό ιστότοπο για κάθε επιχείρηση μέχρι τα εξελιγμένα κανάλια στο Youtube των vloggers/influencers, ο web developer δεν θα είναι ο freelancer των 5 επιχειρήσεων ή μέρος μιας μικρής ομάδας. Θα μπορεί να είναι ιδιοκτήτης ενός μεγάλου αριθμού ατόμων ακόμα και σε διάφορες πόλεις, σε διάφορες χώρες.

Η μετεξέλιξη σε αυτό το επάγγελμα είναι η ανάπτυξη vr ή ar περιβάλλοντος. Εμπειρία εμβύθισης ή εικονική πραγματικότητα.

Επίσης ένα επάγγελμα που έχει εδραιωθεί για τα καλά. Τι θα φέρει αύξηση της ζήτησης στην αγορά στο μέλλον; Είναι ο ίδιος ο χρόνος. Σε 4-5 χρόνια δεν θα υπάρχει καμία επιχείρηση που να την κατέχει άνθρωπος παλαιάς κοπής. Μέχρι πριν 2-3 χρόνια αν έβγαινες στην αγορά, θα έβρισκες καταστηματάρχες που θα θεωρούσαν τα social media μπούρδες και τα γνωστά γραφικά. Σε μια δεκαετία ο γραφικός θα είναι αυτός που θα έχει μείνει στα social media και δεν θα αποδέχεται το επόμενο στάδιο αυτών.
Μαθηματικός-Στατιστικολόγος-Data Analyst
Και τα τρία συνδέονται και προσφέρουν από κοινού γνώσεις ώστε να μπορέσει ο καθένας να αναλύσει με μετρήσεις και με ειδικά εργαλεία το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Ακόμα και η μικρότερη επιχείρηση θα θέλει να γνωρίζει πως αναλύονται τα στοιχεία που διαθέτει για τους πελάτες της. Δεδομένου ότι όλοι θα έχουν ιστότοπο, άρα cookies, άρα θα παίρνουν στοιχεία εξατομικευμένα, ο data analyst ίσως να μην είναι ο τύπος που "ενοικιάζεται" όπως σήμερα. Θα είναι εσωτερικά σε κάθε επιχείρηση.

Αυτό είναι από τα πιο must. Έρευνες έχουν δείξει ότι θα έχει αύξηση μέχρι το τέλος του 2022 ως και 30%. Φανταστείτε που θα φτάσει ως το 2030. Η αλλαγή του κλίματος, η μεγαλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες για την τροφή, θα δημιουργήσουν από τη μία προβλήματα στον οργανισμό που θα χρειάζονται φυσιοθεραπευτή κι από την άλλη μια νέα διατροφή.

Σύμβουλος απεξάρτησης από τον ψηφιακό κόσμο

Ηθική της τεχνολογίας

Χειριστές drone στην υπηρεσία του κράτους

Blockchain Developer για κρυπτονομίσματα

Μηχανικός-χειριστής ιατρικών μηχανημάτων για τηλε-εξέταση/τηλε-εγχείρηση

Σύμβουλος εκπαίδευσης στο σπίτι

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα του μέλλοντος : Πως η τεχνολογία αλλάζει τα δεδομένα στον εργασιακό κλάδο; - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Η άνοδος και η πρόοδος της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει τελείως τα δεδομένα του καθημερινού ανθρώπου. Ο τρόπος ζωής και επικοινωνίας έχει περάσει σε τελείως διαφορετικά επίπεδα, σε σχέση με το παρελθόν.

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Κτηνίατρος από την Ολυμπία μας. Επισκέφτηκε κτηνίατρο και του πήρε συνέντευξη, έβγαλε φωτογραφίες στο χώρο εργασίας και τις πρόσθεσε στην αφίσα της.

# data[].attributes.headline
Παλιά επαγγέλματα – Περπατώντας στους δρόμους της παλιάς Θεσσαλονίκης

# data[].attributes.subject
Παλιά επαγγέλματα – Περπατώντας στους δρόμους της παλιάς Θεσσαλονίκης

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα εκατοντάδες άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις και τις διάφορες εθνικοθρησκευτικές κοινότητες της Θεσσαλονίκης κυκλοφορούσαν καθημερινά στους πολυσύχναστους δρόμους του ιστορικού κέντρου της πολυπολιτισμικής πόλης. Δίπλα στα εμπορικά καταστήματα που πουλούσαν ποικίλα είδη για τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης και της γειτονικής υπαίθρου, μέσα στις αγορές και τα παζάρια, έξω από τα πολυάριθμα καφενεία και τα κέντρα ψυχαγωγίας, κοντά στα λαϊκά αλλά και στα πολυτελείας εστιατόρια και ξενοδοχεία, μπροστά από τα θέατρα και τους κινηματογράφους, συχνά έστηναν την πραμάτειά τους υπαίθριοι μικροπωλητές που πουλούσαν στους περαστικούς κάθε λογής αντικείμενα ή εδέσματα. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να είχαν ένα μόνιμο στέκι κάπου, σε κάποιο σημείο ενός κεντρικού δρόμου. Άλλοι όμως ήταν πραγματικά πλανόδιοι, αφού κάθε μέρα περπατούσαν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους, προσπαθώντας να το ξεπουλήσουν.

Σας παρουσιάζουμε παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης που απεικονίζουν σκηνές καθημερινότητας με αυτούς τους βιοπαλαιστές. Εικόνες με ανθρώπους του μόχθου που είχαν ως "επαγγελματική στέγη" το δρόμο. Ιδιαίτερα την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1915-1918), κατά τη διάρκεια της οποίας η Θεσσαλονίκη είχε γίνει η έδρα των συμμαχικών στρατευμάτων της Αντάντ (Άγγλοι, Γάλλοι, Σέρβοι), ο αριθμός των υπαίθριων και πλανόδιων μικροπωλητών αυξήθηκε σημαντικά για να καλύψει τις ανάγκες των ξένων στρατιωτών που είχαν κατακλύσει την πόλη. Κάποιοι από αυτούς τους "επαγγελματίες του δρόμου" υπήρχαν στη Θεσσαλονίκη και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ακόμα και ως τη δεκαετία του 1960-1970.

Από τα πιο δημοφιλή μέρη της πόλης όπου κυκλοφορούσε πλήθος ανθρώπων ήταν η παραλιακή λεωφόρος, η λεωφόρος της Νίκης, που κατέληγε στο Λευκό Πύργο, καθώς και η περιοχή γύρω από την Καμάρα. Στα σημεία αυτά σύχναζαν πολλοί υπαίθριοι μικροπωλητές και "επαγγελματίες του δρόμου".

Υπαίθριος πωλητής σταμνών στην παραλιακή λεωφόρο.

Έχει στήσει το εμπόρευμά του από στάμνες στην παραλιακή λεωφόρο, δίπλα στα ιστιοφόρα καΐκια.

Γαϊδουράκι πλανόδιου πωλητή, φορτωμένο με στάμνες.

Περικυκλωμένος από γυναίκες, πουλάει στάμνες σε δρόμο της Άνω Πόλης.

Μεταφορέας με το κάρο του μπροστά από την Καμάρα. Ήταν και αυτός ένας πλανόδιος επαγγελματίας του δρόμου.

Γυναίκες πουλούν κάλτσες που έχουν πλέξει οι ίδιες.

Υπαίθριοι επαγγελματίες του δρόμου ήταν και οι οργανοπαίκτες της λατέρνας.

Υπαίθριος κουρέας. Εκτός από τους υπαίθριους κουρείς, υπήρχαν και κουρείς που είχαν το δικό τους μαγαζί. Οι υπαίθριοι κουρείς συνήθως σύχναζαν έξω από την πόλη, δίπλα στα χάνια.

Υπαίθριος ακονιστής μαχαιριών και ψαλιδιών. Ακονίζει το μαχαίρι του πελάτη με τον ποδοκίνητο τροχό. Πίσω διακρίνεται ο Λευκός Πύργος.

Υπαίθριοι πωλητές βδέλας. Στους δρόμους της Θεσσαλονίκης πουλούσαν βδέλες έως και τη δεκαετία του 1950.

Πλανόδιος γαλατάς με το γαϊδουράκι του.

Γαλατάς μπροστά στην πόρτα σπιτιού. Οι γαλατάδες μοίραζαν το γάλα τους στα σπίτια.

Ακόμα μία φωτογραφία με πλανόδιο γαλατά σε δρόμο της Θεσσαλονίκης. Οι γαλατάδες έρχονταν στη Θεσσαλονίκη από τα γύρω χωριά. Μετέφεραν το γάλα σε αλουμινένια σκεύη, τα γκιούμια, τα οποία διακρίνονται στη φωτογραφία.

Λούστροι με τα κασελάκια τους.

Λούστροι μπροστά στην Καμάρα.

Λούστροι στο πεζοδρόμιο μπροστά από καφενείο της οδού Εθνικής Άμυνας. Πολλοί από τους λούστρους ήταν παιδιά.

Πλανόδιος πωλητής λεμονάδας. Η λεμονάδα ήταν το δροσερό αναψυκτικό του καλοκαιριού.

Ακόμα μία φωτογραφία με πωλητή λεμονάδας. Οι λεμονατζήδες ήταν συνήθως Αρβανίτες.

Οδοκαθαριστές. Ο χώρος και το αντικείμενο του επάγγελμάτος τους ήταν φυσικά ο δρόμος.

Ακόμα μία κατηγορία επαγγελματιών του δρόμου. Οι αχθοφόροι και φανοκόροι.

Πλανόδιοι εφημεριδοπώλες. Ήταν παιδιά. 13-17 ετών.

Ξυπόλητο παιδάκι που πουλάει ζαχαρωτά.

Υπαίθριος φωτογράφος στο Λευκό Πύργο. Οι παλιοί Θεσσαλονικείς θυμούνται τους υπαίθριους φωτογράφους στο χώρο γύρω από το Λευκό Πύργο και έχουν φωτογραφίες τραβηγμένες από αυτούς.

Σχετικά με ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ

Γεια σας,Ονομάζομαι Τσαουσίδου Μαίρη. Υπηρετώ εδώ και 29 έτη ως εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής (ΠΕ11) στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Ευελπιστώ να δημιουργήσω αλλαγές στον εαυτό μου και στη συνέχεια και στο περιβάλλον μου για το κοινό καλό, μέσα από το θετικό μετασχηματισμό στις σύγχρονες κοινωνίες, ειδικά σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε όλοι μας πλανητικά.
Είμαι παντρεμένη και έχω δυο παιδιά και ένα σκύλο και 2 γάτους!!!!! Μου αρέσει το θέατρο, τα ταξίδια, η κωπηλασία και το διάβασμα.
Αγαπώ πολύ τα παιδιά και εύχομαι να έχουμε ένα συναρπαστικό ταξίδι γνώσεων! Καλή αρχή σε όλους!
Αγαπημένο ρητό: "Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.
Για όσα δεν μπορείς να μιλήσεις πρέπει να σωπαίνεις."
Ludwig Wittgenstein

Περισσότερες πληροφορίες

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Παλιά επαγγέλματα - Περπατώντας στους δρόμους της παλιάς Θεσσαλονίκης - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα εκατοντάδες άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις και τις διάφορες εθνικοθρησκευτικές κοινότητες της Θεσσαλονίκης κυκλοφορούσαν καθημερινά στους πολυσύχναστους δρόμους του ιστορικού κέντρου της πολυπολιτισμικής πόλης.

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα που χάθηκαν η χάνονται!!

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα που χάθηκαν η χάνονται!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 5:16•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα που χάθηκαν η χάνονται!!

# data[].attributes.headline
Ίσως να γίνω (Δημοτικό Σχολείο Βάρνακα)

# data[].attributes.subject
Ίσως να γίνω (Δημοτικό Σχολείο Βάρνακα)

# data[].attributes.body
Οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Βάρνακα τραγουδούν για τα όνειρα και το μέλλον.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 3:19•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Παντελής Δευτεραίος

# data[].attributes.attachment_link.title
Ίσως να γίνω (Δημοτικό Σχολείο Βάρνακα)

# data[].attributes.headline
Τι επάγγελμα κάνει;

# data[].attributes.subject
Τι επάγγελμα κάνει;

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Loading...

Επαγγέλματα

That's not me

Enter your name:

Remember me?

Επαγγέλματα

That's not me

Please grant all requested permissions to Google Classroom to access the assignment.

This course work has not been assigned to you.

You already completed this assignment!

Your teacher disabled multiple tries for this activity.

Congratulations!

Your assignment is now submitted.

Congratulations!

You may return to Google Classroom now.

# data[].attributes.attachment_link.description
Quiz - A series of multiple choice questions. Tap the correct answer to proceed.

# data[].attributes.headline
Επαγγελματική προσαρμοστικότητα και αυτογνωσία

# data[].attributes.subject
Επαγγελματική προσαρμοστικότητα και αυτογνωσία

# data[].attributes.headline
Eπαγγέλματα σε σχέση με το νερό.

# data[].attributes.subject
Eπαγγέλματα σε σχέση με το νερό.

# data[].attributes.headline
Λαογραφικό μουσείο και επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Λαογραφικό μουσείο και επαγγέλματα

# data[].attributes.headline
Παλιά κ νέα επαγγέλμ

# data[].attributes.body
Παλιά κ νέα επαγγέλματα σε αυτοκόλλητο για τα τετράδια των παιδιών.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ -ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (2).pdf

ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ -ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (2).pdf

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ -ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (2).pdf

# data[].attributes.headline
Στερεότυπα και επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Στερεότυπα και επαγγέλματα

# data[].attributes.headline
Τα χαμενα επαγγέλματα, μέρος 2ο - στις Ελληνικές ταινίες

# data[].attributes.subject
Τα χαμενα επαγγέλματα, μέρος 2ο - στις Ελληνικές ταινίες

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα χαμενα επαγγέλματα, μέρος 2ο - στις Ελληνικές ταινίες - Kastalia

# data[].attributes.headline
Επιπτώσεις  στα επαγγέλματα από την εφαρμογή της τεχνολογίας

# data[].attributes.subject
Επιπτώσεις  στα επαγγέλματα από την εφαρμογή της τεχνολογίας

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα με προοπτικές

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα με προοπτικές

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Μάγειρας από την Εμμέλεια

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

# data[].attributes.headline
Παραδοσιακά επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Παραδοσιακά επαγγέλματα

# data[].attributes.body
τσαρουχοποιός
κατασκευαστής παραδοσιακών στολών πεταλωτής (καλλιγάς)
σαμαράς
βαρελοποιός (βουτσάς)

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραδοσιακά επαγγέλματα

# data[].attributes.headline
Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ-

# data[].attributes.subject
Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ-

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:22•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ-ΕΛΕΝΑ ΚΩΣΤΗ

# data[].attributes.headline
Κρυπτόλεξο Επαγγελμάτων

# data[].attributes.subject
Κρυπτόλεξο Επαγγελμάτων

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Loading...

Επαγγέλματα

That's not me

Enter your name:

Remember me?

Επαγγέλματα

That's not me

Please grant all requested permissions to Google Classroom to access the assignment.

This course work has not been assigned to you.

You already completed this assignment!

Your teacher disabled multiple tries for this activity.

Congratulations!

Your assignment is now submitted.

Congratulations!

You may return to Google Classroom now.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wordsearch - Words are hidden in a letter grid. Find them as fast as you can.

# data[].attributes.headline
Συγχρονος  Επαγγελματικός Οδηγός με Χιουμορ

# data[].attributes.subject
Συγχρονος  Επαγγελματικός Οδηγός με Χιουμορ

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ

# data[].attributes.body
Από την συνάδελφο Σωτηρία Κίτσιου

# data[].attributes.headline
Στερεότυπα στα Επαγγέλματα σε σχέση με την πληροφορική

# data[].attributes.subject
Στερεότυπα στα Επαγγέλματα σε σχέση με την πληροφορική

# data[].attributes.headline
Τα θετικά και αρνητικά του τουρισμού

# data[].attributes.subject
Τα θετικά και αρνητικά του τουρισμού

# data[].attributes.attachment_caption
Επαγγέλματα του Μέλλοντος

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Βοσκός από τον Γιώργο

# data[].attributes.headline
Γνωριμία με τα επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Γνωριμία με τα επαγγέλματα

# data[].attributes.body
Ένα sway με ενσωματωμένα φύλλα εργασίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Γνωριμία με τα επαγγέλματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Ας δούμε σελίδες από τα παλιά αναγνωστικά. Τις έχει ξαναδεί; Προσπάθησε να διαβάσεις αυτά που γράφει σε κάθε εικόνα!

# data[].attributes.headline
Παλια Επαγγελματα, τα περισσοτερα ξεχασμενα απο τον χρονο

# data[].attributes.subject
Παλια Επαγγελματα, τα περισσοτερα ξεχασμενα απο τον χρονο

# data[].attributes.attachment_link.title
Παλια Επαγγελματα, τα περισσοτερα ξεχασμενα απο τον χρονο

# data[].attributes.headline
Τελάλης -Σιδηρόπουλος Παύλος

# data[].attributes.subject
Τελάλης -Σιδηρόπουλος Παύλος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:13•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Τελάλης -Σιδηρόπουλος Παύλος

# data[].attributes.headline
βάλτε στο σωστό κουτί τους Επαγγελματίες

# data[].attributes.subject
βάλτε στο σωστό κουτί τους Επαγγελματίες

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.description
Match up - Drag and drop each keyword next to its definition.

# data[].attributes.headline
Σχεδιάζοντας το μέλλον μου

# data[].attributes.subject
Σχεδιάζοντας το μέλλον μου

# data[].attributes.headline
Φύλλο εργασίας 7

# data[].attributes.subject
Φύλλο εργασίας 7

# data[].attributes.headline
Τα ιατρικά επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Τα ιατρικά επαγγέλματα

# data[].attributes.headline
Ανεργία και επαγγέλματα Μέλλοντος.

# data[].attributes.subject
Ανεργία και επαγγέλματα Μέλλοντος.

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Η Αριάδνη διάλεξε να ασχοληθεί με το επάγγελμα του δασκάλου.

# data[].attributes.headline
Μαθαίνω για τα παλιά επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Μαθαίνω για τα παλιά επαγγέλματα

# data[].attributes.body
Λαογραφικό υλικό - Επαγγέλματα - Π. Βαχτσαβάνης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
λαογραφια μηνεσ εθιμα ηθη κατοικια αγροτικεσ εργασιεσ γαμοσ δημοτικη μουσικη δημοτικοι χοροι θεατρο σκιων χαρταετοι μουσικα παραδοσιακα οργανα ομαδικα παραδοσιακα παιχνιδια προληψεισ δεισιδαιμονιεσ μελισσοκομια στανη στρουγκα κτηνοτροφια γεωργια παλια επαγγελματα γαστρα αη-λιασ φουρνοσ γυναικοκρατια καλιγωμα ελαιοκομια σταμνα αινιγματα χαρταετοι γιατροσοφια φουρνοσ αγορα φορεσιεσ γυναικοκρατια καλιγωμα ελαιοκομια σταμνα ποιηση χερομυλοσ υλοτομια μετριτικια λαχνισματα τρυγοσ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΒΑΧΤΣΑΒΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ - «ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ»

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 10:21•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Τα Καλύτερα Top10

# data[].attributes.attachment_link.title
10 παράξενα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ επαγγέλματα που δεν υπάρχουν πια - Τα Καλύτερα Top10

# data[].attributes.headline
ΜΑΓΕΙΡΑΣ - ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ , ΗΛΙΑΣ ΜΑΜΑΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΜΑΓΕΙΡΑΣ - ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ , ΗΛΙΑΣ ΜΑΜΑΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΓΕΙΡΑΣ - ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ , ΗΛΙΑΣ ΜΑΜΑΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.headline
Ποιός κάνει το επάγγελμα που αναγράφεται;

# data[].attributes.subject
Ποιός κάνει το επάγγελμα που αναγράφεται;

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Loading...

Επαγγέλματα

That's not me

Enter your name:

Remember me?

Επαγγέλματα

That's not me

Please grant all requested permissions to Google Classroom to access the assignment.

This course work has not been assigned to you.

You already completed this assignment!

Your teacher disabled multiple tries for this activity.

Congratulations!

Your assignment is now submitted.

Congratulations!

You may return to Google Classroom now.

# data[].attributes.attachment_link.description
Match up - Drag and drop each keyword next to its definition.

# data[].attributes.headline
Σεμινάρια για την νέα επιχειρηματικότητα με λόγια απλά

# data[].attributes.subject
Σεμινάρια για την νέα επιχειρηματικότητα με λόγια απλά

# data[].attributes.headline
Φύλλο εργασίας 6

# data[].attributes.subject
Φύλλο εργασίας 6

# data[].attributes.headline
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΠΑΓΓΈΛΜΑΤΑ.

# data[].attributes.subject
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΠΑΓΓΈΛΜΑΤΑ.

# data[].attributes.attachment_caption
Επαγγέλματα με ζήτηση-Νέοι επαγγελατικοί ορίζοντες

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα με ζήτηση-Νέοι επαγγελατικοί ορίζοντες

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα με ζήτηση-Νέοι επαγγελατικοί ορίζοντες

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Και η Τζούλια αγαπά το επάγγελμα της δασκάλας. Μας σημείωσε τα εύκολα και τα δύσκολα αυτού του επαγγέλματος.

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα Αρχαίων Αθηναίων 1

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα Αρχαίων Αθηναίων 1

# data[].attributes.headline
Επάγγελμα... πεταλωτής

# data[].attributes.subject
Επάγγελμα... πεταλωτής

# data[].attributes.attachment_link.title
Επάγγελμα... πεταλωτής

# data[].attributes.headline
Ο Παγωτατζής |

# data[].attributes.subject
Ο Παγωτατζής |

# data[].attributes.attachment_link.title
Σοφία Παπάζογλου - Ο Παγωτατζής | Sofia Papazoglou - O Pagotatzis - Official Animation Video

# data[].attributes.headline
Παλιά επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Παλιά επαγγέλματα

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.title
Παλιά επαγγέλματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Quiz - A series of multiple choice questions. Tap the correct answer to proceed.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Skip to content

ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΑΡΘΡΟΥ

Πλοήγηση άρθρων

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα του 2ο Επιστημονικού Πεδίου Ειδίκευσης: Θετικές & Τεχνολογικές Επιστήμες

# data[].attributes.attachment_link.description
Επαγγέλματα του 2ο Επιστημονικού Πεδίου Ειδίκευσης: α) Θετικές & Τεχνολογικές Επιστήμες α) Θετικές Επιστήμες β) Τεχνολογικές Επιστήμες (σε ξεχωριστή σελίδα) Ακολουθούν οι μονογραφίες επαγγελμά…

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα με ζήτηση-Νέοι επαγγελατικοί ορίζοντες

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα με ζήτηση-Νέοι επαγγελατικοί ορίζοντες

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα με τα οποία μπορεί να αχοληθεί ένας πτυχιούχος βιολογικών επιστημών..και σύντομη περιγραφή του κάθε επαγγέλματος

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα με τα οποία μπορεί να αχοληθεί ένας πτυχιούχος βιολογικών επιστημών..και σύντομη περιγραφή του κάθε επαγγέλματος

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Επαγγέλματα με τα οποία μπορεί να αχοληθεί ένα πτυχιούχος βιολογικών επιστημών..και σύντομη περιγραφή του κάθε επαγγέλματος

Αγροτικός Βιολόγος – Αγρονόμος (Agricultural Biologist – Agronomist)

Οι Αγροτικοί βιολόγοι αασχολούντα κυρίως με την βιολογική γεωργία και την ολοκληρωμένη διαχείρηση παρασίτων. Ενδιαφέρονται για τις αρχές και τις πρακτικές της αγροτικής παραγωγής και για την διατήρηση των συστατικών του εδάφους και των εδαφικών πηγών. Δίνουν έμφαση στην παραγωγή και προστασία της σοδιάς, στην καλλιέργεια φυτών, στην διατήρηση των συστατικών του εδάφους (χώματος) και στην γονιμότητα.

Οι αγρονόμοι βοηθούν στην τροφοδοσία του κόσμου, αφού οι αγρονομικές σοδειές καλλιεργούνται σε μεγάλες εκτάσεις για ζωική και ανθρώπινη κατανάλωση. Βοηθούν στην ανάπτυξη ποικιλιών για διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες ώστε να είναι ανθεκκτικές στα έντομα και στις ασθένειες που είναι κοινές στην περιοχή της παραγωγής. Προσφέρουν εκπαίδευση και συμβουλή στους παραγωγούς για τις νεότερες ποικιλίες και για την παραγωγή.

Αναλυτής Εγκληματολογικών Εργαστηρίων (Crime Lab Analyst)

Η λύση ενός εγκλήματος συχνά προέρχεται από αποδείξεις που προέρχονται από ένα εργαστήριο. Εκεί, καταρτισμένοι επιστήμονες, γνωστοί ως αναλυτές εγκληματολογικών εργαστηρίων, εξετάζουν τα αποδεικτικά στοιχεία. Τα ευρήματά τους μπορεί να βοηθήσουν στην καταδίκη ή στην απόδειξη της αθωότητας ενός κατηγορούμενου για ένα έγκλημα. Οι αναλυτές αυτοί δεν παίρνουν το μέρος κάποιου, αλλά χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους για να διαπιστώσουν τα γεγονότα, που θα χρησιμοποιηθούν σε δικαστήριο. Οι  εργαστηριακές εξετάσεις περιλαμβάνουν ανάλυση φαρμάκων, τεστ αίματος και ορών, τοξικολογικές εξετάσεις, δακτυλικά αποτυπώματα, εκρηκτικά και ανίχνευσης αποδείξεων. Οι αναλυτές σε ένα εγκληματολογικό εργαστήριο μπορεί να επικεντρωθούν σε έναν από αυτούς τους τομείς.

Ανθρωπολόγος (Anthropologist)

Ανθρωπολογία είναι η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η αναζήτηση του τι είναι άνθρωπος εκτείνεται από τη μελέτη της κουλτούρας και των κοινωνικών σχέσεων, μέχρι την ανθρώπινη βιολογία και εξέλιξη, τη γλώσσα, τη μουσική, την τέχνη και την αρχιτεκτονική και τις ανθρώπινες συνήθειες. Η Ανθρωπολογία περιλαμβάνει τέσσερα ευρύτατα πεδία: την ανθρωπολογία κουλτούρας (cultural), την γλωσσική ανθρωπολογία, την φυσιο-ανθρωπολογία και την αρχαιολογία.

Οι culturar ανθρωπολόγοι ειδικεύονται σε μία ή περισσότερες γεωγραφικές περιοχές του κόσμου και οι μελέτες τους επικεντρώνονται σε συγκεκριμένους πληθυσμούς ενός τόπου. Μελετούν το οικονομικό τους σύστημα, τον τρόπο που παντρεύονται, τους χορούς, την αισθητική τους.

Οι γλωσσο-ανρθωπολόγοι μελετούν την γλώσσα (και τους ιδωματισμούς της) ενός τοπικού πληθυσμού.

Οι φυσιο-ανρθωπολόγοι παρατηρούν την βιολογική συμπεριφορά, προσπαθώντας να κατανοήσουν την συνεχιζόμενη ανθρώπινη εξέλιξη και τις ανθρώπινες προσαρμογές σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα, όπως η μητρική φυσιολογική αντίδραση στην εγκυμοσύνη.

Τέλος, οι ιστορικοί αρχαιολόγοι βοηθούν στη διατήρηση του πρόσφατου παρελθόντος. Οι αρχαιολογικές μελέτες γενικά γίνονται από ομάδες ειδικών που εργάζονται με υπολείμματα φυτών, με δείκτες ανθρώπινης ζωής και με ανθρώπινα αντικείμενα φτιαγμένα που παράχθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε μια περιοχή.

Αστροβιολόγος (Astrobiologist) | Αστροβιολογία ή Εξωβιολογία είναι η μελέτη της προέλευσης, της εξέλιξης και της κίνησης της ζωής στο σύμπαν.
Βιολόγος (Biologist) | Οι Βιολόγοι μελετούν όλες τις πλευρές των ζωντανών οργανισμών και τη σχέση των ζώων, των φυτών, των εντόμων και των μικροβίων με το περιβάλλον τους. Πολλοί ειδικεύονται στην ορνιθολογία (μελέτη των πουλιών), στη μικροβιολογία (μελέτη των μικροσκοπικών οργανισμών) ή σε άλλους τομείς. Όλοι όμως έχουν κοινή την μελέτη της ζωής. Επίσης, ασχολούνται με την έρευνα και την ανάπτυξη, διενεργούν βασική έρευνα για να αυξήσουν την γνώση για τους ζωντανούς οργανισμούς, ενώ άλλοι ασχολούνται με την εφαρμοσμένη έρευνα και χρησιμοποιούν τη γνώση αυτή για να αναπτύξουν νέα φάρμακα, να αυξήσουν τις γεωργικές παραγωγές, να βελτιώσουν το περιβάλλον κ.λπ.
Βιοτεχνολόγος (Biotechnologist) | Η Βιοτεχνολόγοι χρησιμοποιούν ζωντανά κύτταρα και υλικά που παράγονται από τα κύτταρα για να δημιουργήσουν φαρμακευτικά, διαγνωστικά, αγροτικά, περιβαλλοντικά και άλλα προϊόντα που θα ωφελήσουν την κοινωνία.Η επιστήμη της Βιοτεχνολογίας χρησιμοποιείται επίσης για την μετάλλαξη γενετικών πληροφοριών στα ζώα και στα φυτά, έτσι ώστε να βελτιωθούν με τέτοιο τρόπο ώστε να ωφεληθεί ο άνθρωπος.Επειδή η Βιοτεχνολογία χρησιμοποιεί ουσιαστικά τα βασικά συστατικά της ζωής για να φτιάξει νέα προϊόντα, είναι ταυτόχρονα εφαρμοσμένη επιστήμη αλλά και τεχνολογία αιχμής. Οι αναλυτές προβλέπουν ότι η βιοτεχνολογία θα είναι μια από τις σημαντικότερες εφαρμοσμένες επιστήμες του 21ου αιώνα.
Βιοφυσικός (Biophysicist) | Οι Βιοφυσικοί χρησιμοποιούν πειραματικές και θεωρητικές προσεγγίσεις και αναπτύσσουν νέες μεθόδους που απευθύνονται σε μηχανισμούς βιολογικών διαδικασιών σε κάθε επίπεδο. Ορισμένοι τομείς με τους οποίους ασχολούνται οι βιοφυσικοί είναι: Βιοενεργητική, Βιοφυσική Θεωρία και Μοντέλα, Κυτταρική Βιοφυσική, Ηλεκτροφυσιολογία, Μεμβράνες, Νουκλεϊκά Οξέα, Φωτοβιοφυσική, Πρωτεΐνες, Φασματοσκοπία και άλλες τεχνικές, κ.λπ.
Βιοχημικός (Biochemist) | Ο Βιοχημικός μελετά την χημική σύνθεση και συμπεριφορά όλων των έμβιων όντων, και επίσης τις επιπτώσεις της τροφής, των ορμονών ή των φαρμάκων σε διάφορους οργανισμούς. Εργάζονται σε πεδία όπως η ιατρική, η διατροφή ή η γεωργία, όμως οι περισσότεροι ασχολούνται με την έρευνα σε αντικείμενα όπως το βάρος, το φιλτράρισμα, η απόσταξη, το στέγνωμα και η καλλιέργεια (ανάπτυξη) οργανισμών. Μερικές φορές σχεδιάζουν ειδικές συσκευές ή απαραίτητο εξοπλισμό για τη δουλειά τους. Μερικοί Βιοχημικοί εργάζονται στην εφαρμοσμένη έρευνα η οποία χρησιμοποιεί τις ανακαλύψεις της βασικής έρευνας για να λύσει πρακτικά προβλήματα.

Βοτανολόγος (Botanist)

Η Βοτανική είναι η επιστημονική μελέτη των φυτών. Τα αποτελέσματα της βοτανολογικής έρευνας αυξάνουν και βελτιώνουν τα φάρμακα, τις τροφές, τις ίνες, τα οικοδομικά υλικά και άλλα φυτικά προϊόντα. Ακόμη, η γνώση των βοτανολόγων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διοίκηση πάρκων, δασών και μεγάλων εκτάσεων. Οι υπεύθυνοι της δημόσιας υγείας και της προστασίας του περιβάλλοντος στηρίζονται στην γνώση και την κατανόηση των βοτανολόγων για την επιστήμη των φυτών, ώστε να επιλυθούν προβλήματα ρύπανσης.                           Τα πεδία που μπορεί να ασχοληθεί ένα βοτανολόγος είναι αρκετά, όπως:

μελετούν τις σχέσεις των φυτών με άλλους οργανισμούς και με το περιβάλλον.

ψάχνουν να βρουν νέα είδη ή διεξάγουν πειράματα για να ανακαλύψουν τον τρόπο με τον οποίο τα φυτά αναπτύσσονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες.

μελετούν τη δομή των φυτών.

χρησιμοποιούν μικροσκόπια για να μελετήσουν την πιο λεπτομερειακή δομή ενός συγκεκριμένου κυττάρου.

κάνουν πειράματα για να προσδιορίσουν το πώς τα φυτά μετατρέπουν τα απλά χημικά συστατικά σε συνθετότερες χημικές ουσίες.

μελετούν διαδικασίες που πραγματοποιούνται σε μια χρονική κλίμακα, από μερικά δέκατα του δευτερολέπτου σε συγκεκριμένα κύτταρα μέχρι και σε αιώνες εξελικτικής διαδικασίας.

Γενετιστής (Geneticist) | Οι γενετιστές προσπαθούν να λύσουν ένα συναρπαστικό γρίφο: τι είναι τα γονίδια, πώς αντιγράφονται και μεταφέρονται, πώς αλλάζουν μέσω της μετάλλαξης και της επιλογής κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, πώς εκφράζονται για να παράγουν κύτταρα και οργανισμούς και πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βελτιωθούν αγροτικές και εκ γενετής ασθένειες.                           Η Γενετική είναι συστατικό ουσιαστικά κάθε τομέα της Βιολογίας, συμπεριλαμβανομένων και της εξέλιξης, της γενετικής της συμπεριφοράς, της αναπτυξιακής βιολογίας, της γενετικής πληθυσμών και της μοριακής γενετικής. Στην ιατρική, η γενετική είναι η βάση για την κατανόηση της κληρονομικότητας γενετικών ασθενειών, για την παροχή συμβουλής σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να κάνουν παιδιά με γενετικά ελαττώματα και για την επιστημονική έρευνα που αναζητά την κατανόηση της μοριακής βάσης μιας γενετικής ασθένειας ώστε να οδηγηθεί στη θεραπεία της. Στη γεωργία, η γενετική είναι η βάση για την καλλιέργεια φυτών νέας εσοδείας και για την εκτροφή ζώων. Η έντονα αναπτυσσόμενη βιοτεχνολογική βιομηχανία χρησιμοποιεί τη γενετική για να παράγει μεγάλο εύρος προϊόντων, από φαρμακευτικά μέχρι μικρο-chip. Ακόμη τα ευαίσθητα τεστ γενετικής χρησιμοποιούνται ευρέως σε ποινικές υποθέσεις για να αναγνωρίσουν άτομα από μια σταγόνα αίματος και σε ελέγχους τροφών για να επισημάνουν μολύνσεις από disease-causing οργανισμούς. Οι βιολόγοι χρησιμοποιούν την γενετική για αναγνωρίσουν τα γονίδια που λειτουργούν στη ζωή ενός κυττάρου και αυτά που ελέγχουν την ανάπτυξη ενός σύνθετου οργανισμού από ένα γονιμοποιημένο ωάριο.
Ερευνητής Περιβάλλοντος (Environmental Researcher) | Οι ερευνητές περιβάλλοντος μελετούν τους δεσμούς μεταξύ των ζωντανών οργανισμών και του περιβάλλοντος. Διεξάγουν εργαστηριακές μελέτες, εργάζονται στη φύση και βοηθούν στην ανάπτυξη μέτρων διατήρησης της ζωής, που θα διατηρήσουν και θα προστατέψουν το περιβάλλον που όλοι μοιραζόμαστε. Τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους συχνά εμφανίζονται δημοσιευμένα σε επιστημονικά περιοδικά και σε βιβλία. Μεταξύ αυτών των επιστημόνων υπάρχουν αναλυτές και τοξικολόγοι που μελετούν την μόλυνση της ατμόσφαιρας, την ποιότητα του νερού ή των εδαφών, οικολόγοι δασών, υδάτων, φυτών και ζώων.
Ερπετολόγος (Herpetologist) | Η Ερπετολογία είναι η μελέτη των αμφίβιων και των ερπετών. Όλοι οι ερπετολόγοι είναι καταρχήν βιολόγοι, με καλή γνώση της γενικής βιολογίας, που έχουν αποκτήσει εξειδικευμένες γνώσεις για τα αμφίβια και τα ερπετά. Οι περισσότεροι από τους ερπετολόγους κάνουν έρευνες για τα ερπετά και τα αμφίβια, οι οποίες μπορεί να είναι οικολογικές (πώς ζουν τα ζώα), συστηματικές (πώς σχετίζονται μεταξύ τους), μορφολογικές (ζωϊκή δομή), συμπεριφοράς (τι κάνουν τα ζώα), φυσιολογικές (πώς λειτουργεί το σώμα τους) ή βιοχημικές. Εργάζονται σε ζωολογικούς κήπους ή σε πάρκα άγριας φύσης, διδάσκουν ή ενδιαφέρονται για μουσειακές συλλογές.
Ζωολόγος (Zoologist) | Οι ζωολόγοι μελετούν τα ζώα. Ερευνούν την προέλευση των ζώων, τις συνήθειές τους και τους κύκλους ζωής τους, τις ασθένειές τους και τα παράσιτα που ζουν πάνω ή μέσα τους.Η Ζωολογία προσφέρει πολλές ειδικεύσεις. Μία από αυτές είναι η ανατομία (η δομή και μορφή των ζώων), η κυτταρική και μοριακή βιολογία, η εξέλιξη και η ζωική οικολογία (πώς τα ζώα προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους). Οι ζωολόγοι μπορούν επίσης να ασχοληθούν με τα έντομα, τα ψάρια, τα φίδια και τις σαύρες ή τα απολιθώματα. Μαζεύουν στοιχεία χρήσιμα σε ανθρώπους που εργάζονται στη γεωργία, στην ιατρική, στην φαρμακολογία, στην διατήρηση της άγριας ζωής και στον έλεγχο των pests. Εργάζονται σε εργαστήρια όπου εξετάζουν δείγματα ζωικών ιστών, κάτω από ένα μικροσκόπιο που μεγαλώνει τα αντικείμενα 50.000 φορές ή και περισσότερο. Επίσης, μελετούν ζωντανά ζώα σε ελεγχόμενες και φυσικές συνθήκες διαβίωσης.
Θεωρητικός Βιολόγος (Theoretical Biologist) | Η Θεωρητική Βιολογία μπορεί να οριστεί ως η εφαρμογή της λογικής στη Βιολογία. Με την έννοια αυτή, κάθε βιολόγος είναι, τουλάχιστον κατά ένα μέρος, θεωρητικός βιολόγος. Ωστόσο, ο καθημερινός σκοπός των θεωρητικών είναι να εξηγήσουν τον βιολογικό κόσμο.Το προϊόν ενός θεωρητικού βιολόγου είναι μια θεωρία, μια ιδέα, όχι μια παρατήρηση ή ένα πειραματικό αποτέλεσμα, αν και στηρίζεται σ΄ αυτά. Το γεγονός αυτό διαχωρίζει τον θεωρητικό βιολόγο από τους άλλους βιολόγους.Ο θεωρητικός βιολόγος εμβαθύνει σε όλα τα διαθέσιμα δεδομένα, ανακαλύπτει αναπάντεχες σχέσεις, προσπαθεί να τις ποσοτικοποιήσει (quantify) χρησιμοποιώντας όλα τα εργαλεία της λογικής (μαθηματικά, λογική, Η/Υ κ.λπ.) και κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις για το αποτέλεσμα των μελλοντικών πειραμάτων και παρατηρήσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποιο κρίσιμο πείραμα δεν θα πραγματοποιούνταν χωρίς την έμπνευση της θεωρίας τους. Οι θεωρητικοί βιολόγοι υπεισέρχονται σε τομείς όπως η φιλοσοφία, η κοινωνιολογία και η κοινωνική πολιτική.
Ιχθυολόγος (Ichthyologist) | Ιχθυολογία είναι η επιστημονική μελέτη των ψαριών. Ο ιχθυολόγος είναι ο επιστήμονας που μελετά μερικά από τα 25.000 με 30.000 περίπου είδη σπονδυλωτών ψαριών, καρχαριοειδών, rays and lobe-finned ψαριών. Ορισμένες ειδικότητες των ιχθυολόγων είναι η μελέτη της ταξινόμησης, της ιστορίας, της ανατομίας, της συμπεριφοράς, της οικολογίας ή φυσιολογίας και ζωής σε ενυδρεία και η εκτροφή ψαριών.Η μελέτη των ψαριών είναι πολύ σημαντική, διότι εκτός από το γεγονός ότι αποτελούν την πιο πλούσια ομάδα ειδών των σπονδυλωτών ζώων, τα ψάρια συχνά χρησιμοποιούνται σαν πειραματικά μοντέλα για την επίδειξη βασικών βιολογικών αρχών.

Μηχανολόγος Βιολογικών Συστημάτων (Biological Systems Engineer)

Οι μηχανολόγοι Βιολογικών Συστημάτων ασχολούνται με την επίλυση προβλημάτων που έχουν σχέση με την ζωή των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών και των οικοσυστημάτων. Δουλεύοντας με ζωντανά συστήματα και βιολογικά παραγώμενα υλικά, δημιουργούν νέα ή βελτιωμένα προϊόντα, διαδικασίες ή συσκευές. Μερικές δραστηριότητες αυτού του επαγγέλματος είναι:

η δημιουργία τεχνικών και εξοπλισμού που βελτιώνουν τις σοδειές και μειώνουν την απώλεια των συστατικών του χώματος, την χρήση νερού και την μόλυνση των υδάτων από χημικά.

η ανάπτυξη διαδικασιών ικανών να μετατρέπουν βιολογικά υλικά σε ποιοτικές τροφές.,η επινόηση και ο έλεγχος τεχνολογιών ζύμωσης που μετατρέπουν τα βιολογικά λήμματα σε χρήσιμη ενέργεια ή ευεργετικά προϊόντα.

η ανάπτυξη αισθητήρων που εξασφαλίζουν την ασφάλεια, την επιθυμητή υφή και το θρεπτικό αποτέλεσμα επεξεργασμένων τροφών.

ο σχεδιασμός και ο έλεγχος εργαστηριακών εγκαταστάσεων που παράγουν φυτά αναπτυγμένα με γονιδιακή επεξεργασία.

Μικροβιολόγος (Microbiologist) | Οι μικροβιολόγοι μελετούν τα βακτήρια και άλλους συγγενείς οργανισμούς όπως οι ιοί, οι μύκητες, η άλγη και τα πρωτόζωα. Απομονώνουν, καλλιεργούν, ταξινομούν και ελέγχουν αυτές τις μικροσκοπικές μορφές ζωής, έτσι ώστε να μπορούν να μελετούν τις δομές τους και τις διαδικασίες της ζωής τους.Μελετούν οργανισμούς που είναι ωφέλιμοι ή ακόμη και ζωτικής σημασίας για τη ζωή, καθώς επίσης και  αυτούς που προκαλούν ασθένειες. Οι μικροβιολόγοι ενδιαφέρονται για την επίδραση των μικροοργανισμών σε ζωντανά ή νεκρά ζωικά και φυτικά κύτταρα, βακτηριακά κύτταρα, ιστούς και όργανα. Χρησιμοποιούν τη γνώση τους και τις ικανότητές τους σε πολλούς τομείς του κλάδου τους.Η μελέτη των μικροοργανισμών είναι χρήσιμη στην ιατρική και οδοντιατρική έρευνα, στις βιομηχανίες τροφών και φαρμάκων, στα προγράμματα δημόσιας υγείας, στη γεωργία, στις κτηνιατρικές μελέτες, στις βιομηχανίες χημικών και πετρελαιοειδών και στην θαλάσσια έρευνα.
Παλαιοντολόγος (Paleontologist) | Παλαιοντολογία είναι η επιστήμη των απολιθωμάτων. Ένα απολίθωμα είναι κάθε ίχνος προηγούμενης μορφής ζωής. Έτσι, αν και το ξύλο, τα οστά και τα όστρακα είναι τα πιο κοινά απολιθώματα, κάτω από ορισμένες συνθήκες μαλακοί ιστοί, ίχνη, ακόμη και κοπρόλιθοι (fossil feces) μπορούν να διατηρηθούν ως απολιθώματα. Αν και τα περισσότερα απολιθώματα που μελετούν οι παλαιοντολόγοι είναι ηλικίας χιλιάδων και εκατομμυρίων ετών, δεν υπάρχει ελάχιστη ηλικία για να γίνει απολίθωμα μια βιολογική δομή. Οι Παλαιοντολόγοι μελετούν αυτά τα απολιθώματα και επιχειρούν να τα χρησιμοποιήσουν για να ανακατασκευάσουν την ιστορία της Γης και την ζωή πάνω σ΄ αυτή.Μερικοί Παλαιοντολόγοι μελετούν την οικολογία του παρελθόντος, άλλοι εργάζονται πάνω στην εξέλιξη των απολιθωμάτων για να μάθουν περισσότερα για την παλαιοντολογία.Γενικά, η παλαιοντολογία σαν σύνολο ασχολείται με όλες τις μορφές ζωής, από ένα βακτήριο μέχρι τις φάλαινες. Οι παλαιοντολόγοι που μελετούν σχετικά πρόσφατα απολιθώματα έχουν αναπτύξει μεθόδους αναπαράστασης προηγούμενων κλιματολογικών και περιβαλλοντικών συνθηκών. Μπορούν έτσι να παρουσιάσουν ιστορικά δεδομένα για παλιότερα κλίματα και να τα εφαρμόσουν για να κατανοήσουν μελλοντικές συνθήκες και να προβλέψουν τις πιθανές επιπτώσεις τους. Αν γίνει κατανοητό το αποτέλεσμα των κλιματολογικών αλλαγών που σημειώθηκαν πολλά χρόνια πριν στον πλανήτη, θα μπορέσουμε να προβλέψουμε και τις μελλοντικές επιπτώσεις τους.Τέλος, η παλαιοντολογία είναι ένα αυξανόμενης σημασίας κομμάτι της ιστορικής βιολογίας. Δίνει σημαντικές πληροφορίες για παρελθόντα γεγονότα, που μπορεί να αφορούν στην εξελικτική σχέση των οργανισμών, γεγονός που με τη σειρά του προσφέρει βαθύτερη γνώση της βιοποικιλότητας.
Παρασιτολόγος (Parasitologist) | Η παρασιτολογία ασχολείται με τη φύση των παράσιτων. Παράσιτα είναι οι οργανισμοί που χρησιμοποιούν άλλα είδη φυτών και ζώων σαν ξενιστές. Οι ξενιστές αυτοί προσφέρουν το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσουν τα παράσιτα. Στην ιστορία της ζωής πάνω στη Γη αυτός ο “παρασιτικός” τρόπος ζωής ήταν πολύ επιτυχής και έτσι τα είδη των παρασίτων ξεπερνούν τον αριθμό όλων των ζωντανών ειδών. Για τους λόγους αυτούς η παρασιτολογία είναι ένα ποικίλο επιστημονικό πεδίο. Οι παρασιτολόγοι μελετούν τα παράσιτα όπου αυτά παρουσιάζονται, είτε είναι ιοί, βακτήρια, πρώτιστα, σκουλήκια, έντομα είτε ανήκουν σε πολλές άλλες συνομοταξίες.  Οι παρασιτολόγοι μπορούν να ασχοληθούν με τον τομέα της ιατρικής παρασιτολογίας, όπου χρησιμοποιούν πολλούς τρόπους αντιμετώπισης παρασίτων που προσβάλλουν τον άνθρωπο. Μεγάλες ελπίδες για τη μείωση παρασιτικών ασθενειών υπόσχεται η έρευνα παρασιτολόγων στα πεδία της μοριακής και κυτταρικής βιολογίας, της γενετικής και της φυσιολογίας. Ακόμη μεγάλες ανακαλύψεις στην ανάπτυξη εμβολίων για την αντιμετώπιση σημαντικών παρασίτων έχουν πραγματοποιηθεί.Επίσης υπάρχουν οι τομείς της γεωργικής, υδατοκαλλιεργητικής και κτηνιατρικής παρασιτολογίας. Η ανθρώπινη υγεία δεν επηρρεάζεται μόνο άμεσα από τα παράσιτα, αλλά και έμμεσα μέσω των ασθενειών που αυτά προκαλούν στα φυτά και στα ζώα και οι οποίες μεταφέρονται στον άνθρωπο από τις τροφές. Έτσι οι παρασιτολόγοι αυτών των ειδικεύσεων μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της απώλειας τροφών από παρασιτικές ασθένειες των σοδειών, των κατοικίδιων ζώων και των ζώων που προέρχονται από τη συνεχώς ανερχόμενη βιομηχανία υδατοκαλλιεργιών. Η χρήση των παρασίτων σαν παράγοντας βιολογικού ελέγχου ενάντια σε έντομα επιβλαβή στη σοδειά υπόσχεται πολλά για την αύξηση της γεωργικής παραγωγής.                          Η οικολογική και συστηματική παρασιτολογία είναι πεδία που μελετούν την εξέλιξη των παρασίτων και τις αλληλεπιδράσεις τους με το περιβάλλον και ποσοτικοποιούν και αναλύουν τη δυναμική των παρασιτικών πληθυσμών.                            Τέλος, η Βιοχημεία και η Μοριακή Βιολογία των παρασίτων χρησιμοποιούνται για να αποκτήσουμε περισσότερες γνώσεις για τη γενετική των παρασίτων, ώστε να αναπτυχθούν εργαλεία ανίχνευσης και διάγνωσής τους.
Φυτοπαθολόγος (Plant Pathologist) | Ο φυτοπαθολόγος είναι ο επιστήμονας που ειδικεύεται στην υγεία των φυτών, όπως ένας γιατρός ειδικεύεται στην ανθρώπινη υγεία ή ένας κτηνίατρος στην υγεία των ζώων. Η διατήρηση της υγείας των φυτών απαιτεί την κατανόηση των οργανισμών και των παραγόντων που προκαλούν ασθένειες, καθώς και την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα φυτά αναπτύσσονται και επηρεάζονται από ασθένειες. Οι Φυτοπαθολόγοι συνεργάζονται με καλλιεργητές, με ειδικούς στα έντομα και στους σπόρους για να αναπτύξουν περιβαλλοντικά αποδεκτές λύσεις για τη διαχείριση της σοδειάς και των παθογόνων οργανισμών που μπορεί να τις προσβάλλουν.Ακόμη συνεργάζονται με άλλους ειδικούς και συμβάλλουν στην παραγωγή μιας δυνατότερης οικονομίας και ασφαλέστερων τροφών, σε ένα καθαρότερο περιβάλλον, στη διατήρηση του εδάφους και των υδατικών πόρων και στην υγεία των εργατών στις φάρμες και στους κήπους.Οι Φυτοπαθολόγοι και οι βιομηχανικοί συνεργάζονται στενά στην ανάπτυξη ποικιλιών φυτών που είναι ανθεκτικά σε ασθένειες και στην ανάπτυξη νέων κλώνων οργανισμών για βιολογικό έλεγχο.Τέλος οι Φυτοπαθολόγοι χρησιμοποιούν μοντέρνο επιστημονικό εξοπλισμό και τεχνικές για να αποκαλύψουν τα μυστήρια του τρόπου με τον οποίο τα παθογόνα επιτίθενται στα φυτά και για να καταλάβουν τις επιπτώσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών στην ανάπτυξη ασθενειών.
Ωκεανογράφος, Βιολόγος Ωκεανογράφος (Oceanographer) | Ωκεανογραφία είναι η μελέτη των βιολογικών, χημικών, γεωλογικών, οπτικών και φυσικών χαρακτηριστικών των ωκεανών και των εκβολών.Οι ωκεανογράφοι-βιολόγοι μελετούν τα έμβια όντα και την αλληλεπίδρασή μεταξύ τους και με το περιβάλλον. Ορισμένοι μελετούν συγκεκριμένα είδη, άλλοι εξετάζουν πώς δύο ή περισσότερα είδη αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και άλλοι αναζητούν να κατανοήσουν τις λειτουργίες ενός ολόκληρου οικοσυστήματος.Προσπαθούν να περιγράψουν τα πολλά και ποικίλα είδη ζωής της θάλασσας, τα μοντέλα της πυκνότητας του πληθυσμού τους και του φυσικού τους περιβάλλοντος. Θέλουν να κατανοήσουν πώς αυτά τα ζώα και τα φυτά συνυπάρχουν σε σύνθετες σχέσεις με άλλα είδη θαλάσσιας ζωής, οργανικές και ανόργανες ουσίες και με ενέργεια και πηγές ενέργειας που υφίστανται στη θάλασσα και τον βυθό της. Επίσης, ενδιαφέρονται για τις συνέπειες που έχει η ανθρώπινη δραστηριότητα σ΄ αυτές τις ωκεανικές κοινωνίες.
|
|

# data[].attributes.attachment_link.description
Επαγγέλματα με τα οποία μπορεί να αχοληθεί ένα πτυχιούχος βιολογικών επιστημών..και σύντομη περιγραφή του κάθε επαγγέλματος Αγροτικός Βιολόγος – Αγρονόμος (Agricultural Biologist – Agronomist) Οι Αγροτικοί βιολόγοι αασχολούντα κυρίως με την βιολογική γεωργία και την ολοκληρωμένη διαχείρηση παρασί…

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Παιδίατρος από τη Μαρία. Μας σημείωσε πως σε αυτό το επάγγελμα χρειάζεται υπομονή και ηρεμία, γιατί κάποια παιδάκια είναι λίγο ανυπάκουα ή φοβισμένα. Και έχει απόλυτο δίκαιο.

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα Αρχαίων Αθηναίων 2

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα Αρχαίων Αθηναίων 2

# data[].attributes.headline
Ξυλουργείο - Παραδοσιακά επαγγέλματα που χάνονται

# data[].attributes.subject
Ξυλουργείο - Παραδοσιακά επαγγέλματα που χάνονται

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 4:44•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Ξυλουργείο - Παραδοσιακά επαγγέλματα που χάνονται

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 2:35•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
14401 Ο μάγειρας

# data[].attributes.headline
Jobs - Επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Jobs - Επαγγέλματα

# data[].attributes.body
Κι ένα κουϊζ στα Αγγλικά

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Loading...

That's not me

Enter your name:

Remember me?

Jobs - Επαγγέλματα

That's not me

Please grant all requested permissions to Google Classroom to access the assignment.

This course work has not been assigned to you.

You already completed this assignment!

Your teacher disabled multiple tries for this activity.

Congratulations!

Your assignment is now submitted.

Congratulations!

You may return to Google Classroom now.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jobs - Επαγγέλματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Group sort - Drag and drop each item into its correct group.

# data[].attributes.headline
Δεξιότητες για επιλογή σταδιοδρομίας

# data[].attributes.subject
Δεξιότητες για επιλογή σταδιοδρομίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο εργασίας 5

# data[].attributes.subject
Φύλλο εργασίας 5

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα σχετικά με τη θάλασσα

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα σχετικά με τη θάλασσα

# data[].attributes.body
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Ο Μάνος μας είπε ότι ηθοποιός σημαίνει φως. Του αρέσει αυτό το επάγγελμα, γιατί μπαίνεις συνεχώς σε άλλους ρόλους.

# data[].attributes.headline
Παραδοσιακά επαγγέλματα. Ένας κόσμος που χάνεται

# data[].attributes.subject
Παραδοσιακά επαγγέλματα. Ένας κόσμος που χάνεται

# data[].attributes.attachment_link.title
Παραδοσιακά επαγγέλματα. Ένας κόσμος που χάνεται

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι ανάγκες της καθημερινότητας και της επιβίωσης οδήγησαν ανέκαθεν τον άνθρωπο στην προσπάθεια εξεύρεσης των αναγκαίων λύσεων για την αντιμετώπιση και επίλυση αυτών των αναγκών. Στα πλαίσια αυτά αναπτύχτηκαν πολλά επαγγέλματα, τα οποία πέρα από την οικονομική τους σημασία για την ανάπτυξη του τ…

# data[].attributes.headline
Υπάρχουν επαγγέλματα

# data[].attributes.body
Υπάρχουν επαγγέλματα  μόνο για άντρες ή μόνο για γυναίκες; Αλήθεια, τα επαγγέλματα έχουν φύλο;

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Back

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ-ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ; - YouTube

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ-ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ;

# data[].attributes.attachment_link.description
Γνωριμία με επαγγέλματα- Υπάρχουν στερεότυπα στα επαγγέλματα; Δείτε εδώ τις γυναίκες που έχουν καταφέρει να τα καταρρίψουν .

# data[].attributes.headline
Ο αρκουδιάρης

# data[].attributes.subject
Ο αρκουδιάρης

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 3:36•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο αρκουδιάρης (Γιάννης Μαρκόπουλος & Κώστας Βίρβος)

# data[].attributes.headline
Ποιός κάνει τι;

# data[].attributes.subject
Ποιός κάνει τι;

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.description
Gameshow quiz - A multiple choice quiz with time pressure, lifelines and a bonus round.

# data[].attributes.headline
Ενδεικτικά Πράσινα επαγγέλματα

# data[].attributes.subject
Ενδεικτικά Πράσινα επαγγέλματα

# data[].attributes.headline
Φύλλο εργασίας 4

# data[].attributes.subject
Φύλλο εργασίας 4

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Να και ένας πυροσβέστης από τον Σωτήρη. Ήξερε ότι ο πυροσβέστης δεν σβήνει μόνο φωτιές. Βοηθάει κ σε άλλες περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.

# data[].attributes.attachment_caption
Το λαμπερό padlet μου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΞΕΚΙΝΗΜΑ - Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα και έμφυλα στερεότυπα

# data[].attributes.attachment_caption
Το λαμπερό padlet μου

# data[].attributes.headline
Βρείτε το επάγγελμα

# data[].attributes.subject
Βρείτε το επάγγελμα

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Loading...

Τα επαγγέλματα

That's not me

Enter your name:

Remember me?

Τα επαγγέλματα

That's not me

Please grant all requested permissions to Google Classroom to access the assignment.

This course work has not been assigned to you.

You already completed this assignment!

Your teacher disabled multiple tries for this activity.

Congratulations!

Your assignment is now submitted.

Congratulations!

You may return to Google Classroom now.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα επαγγέλματα

# data[].attributes.attachment_link.description
Find the match - Tap the matching answer to eliminate it. Repeat until all answers are gone.

# data[].attributes.headline
Φύλλο εργασίας 3

# data[].attributes.subject
Φύλλο εργασίας 3

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Ο Βασίλης που ασχολήθηκε με τον αστροναύτη, ήταν πολύ χαρούμενος, που έψαξε και βρήκε το υλικό του.

# data[].attributes.headline
Επίσκεψη στην Πυροσβεστική υπηρεσία

# data[].attributes.subject
Επίσκεψη στην Πυροσβεστική υπηρεσία

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 7:21•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Οικογένεια Οικονόμου

# data[].attributes.attachment_link.title
Playmobil ταινία Το νηπιαγωγείο επισκέπτεται την Πυροσβεστική - οικογένειας Οικονόμου

# data[].attributes.headline
Σχέση δασκάλου μαθητή, σχέση μαγική... 

# data[].attributes.subject
Σχέση δασκάλου μαθητή, σχέση μαγική... 

# data[].attributes.body
Από το Β1 του 9ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Δημητρίου(2015-2016)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 1:39•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχέση δασκάλου μαθητή, σχέση μαγική...

# data[].attributes.headline
Επαγγέλματα και εργαλεία

# data[].attributes.subject
Επαγγέλματα και εργαλεία

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.title
Επαγγέλματα και εργαλεία

# data[].attributes.attachment_link.description
Quiz - A series of multiple choice questions. Tap the correct answer to proceed.

# data[].attributes.headline
Φύλλο εργασίας 2

# data[].attributes.subject
Φύλλο εργασίας 2

# data[].attributes.headline
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.subject
Αφίσες παρουσίασης επαγγελμάτων από τη Β τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

# data[].attributes.body
Η Έλενα θέλει να γίνει παιδίατρος, γι'αυτό διάλεξε αυτό το επάγγελμα. Η εργασία της έχει 2 όψεις. Στο πίσω μέρος έχει συγκεντρώσει φωτογραφίες από διάφορα επαγγέλματα.

# data[].attributes.headline
Ποια επαγγέλματα χρε

# data[].attributes.body
Ποια επαγγέλματα χρειάζονται για να χτιστεί ένα σπίτι;

# data[].attributes.attachment_link.title
Βλέπω και Μαθαίνω #25 | Τα Επαγγέλματα 🔨🏠 Το Χτίσιμο του Σπιτιού μας! | Εκπαιδευτικό

# data[].attributes.headline
Στον  δάσκαλο

# data[].attributes.subject
Στον  δάσκαλο

# data[].attributes.body
Στίχοι: Κωστής Παλαμάς
Σύνθεση- Ενορχήστρωση: Οδυσσέας Σαγρέδος
Ερμηνεία: Βασίλης Λέκκας
Συμμετέχει η χορωδία του 3ου Δ.Σ. Διονύσου

# data[].attributes.attachment_link.title
Στον δάσκαλο