# data[].attributes.headline
Δεν αξίζει να τα βλέπεις όλα με τα μάτια

# data[].attributes.subject
Δεν αξίζει να τα βλέπεις όλα με τα μάτια

# data[].attributes.body
Πριν από περίπου 5-6 χρόνια ήρθε ένα καινούργιο μέλος στο κολυμβητήριο. Ήταν ένα παιδί το οποίο συμπεριφερόταν περίεργα, για την ηλικία μας, και δεν του εδωσα πολυ σημασία. Ωστόσο αισθανόμουν πως η όλη στάση του έκρυβε κάποια πράγματα που δεν μπορούσα εκείνη τη στιγμή να καταλάβω.

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχη κοιτουσα το άτομο αυτό με μεγάλη περιέργεια. Ο λογος ήταν πως στη συνεχεια φωναζε και εκανε φασαρια μεσα στα αποδυτήρια. Αλλα οπως προανεφερα δεν με ένοιαζε ιδιαίτερα επειδη πολυ σπανιως του μιλουσα και η οποιαδήποτε επικοινωνία μας οφείλονταν στο γεγονός οι γονεις μας εκαναν πολυ παρεα μεταξυ τους. Τους εβλεπα συνεχεια να κανονίζουν συναντήσεις και ταυτοχρονα να με προτρέπουν να δρομολογήσουμε μία συνάντηση εγώ και ο γιος τους.  Εγω ομως απο την αλλη δεν ειχα καμία διάθεση να βρεθώ με ενα παιδι που προκαλουσε προβληματα στο χώρος του κολυμβητηρίου.

Μετα απο λιγο καιρο ομως ενω ολοι τον κοροιδευαν εγω δεν ενιωθα πως επρεπε να αντιγραψω αυτο που εκαναν τα υπολοιπα παιδια. Ένιωθα πως κάτι άλλο συνέβαινε και ο συγκεκριμένος είχε αυτή την συμπεριφορά. Ξαφνικα διαπιστώνω ότι ο φίλος μου αρχιζε να τον υπερασπιζεται και να του κανει παρεα. Οταν κάποια στιγμή τον ρωτησα για ποιο λογο συνέβη αυτη η αλλαγη μου ειπε ότι  “Ειναι μεγαλη ιστορια. Απλα συνεχισε να κρατάς την ίδια στάση απέναντι του, να μην τον κοροιδευεις και αν μπορείς να του κανεις παρεα. Να ξέρεις οτι είναι ευγνώμων και σ΄ ευχαριστεί  για την σταση σου”. Εγω τοτε πάγωσα και για το υπολοιπο χρονικό διάστημα αναρωτιόμουν τι να του ειχε συμβει παλαιότερα. Την τελευταια χρονιά που ερχόνταν στο γυμναστήριο ρωτησα τους γονεις μου γιατι επέμεναν να κανω τοσο πολυ παρεα με το συγκεκριμενο ατομο. Τοτε μου μίλησαν για το τραγικο του παρελθον, συγκεκριμένα ειχε περασει καρκινο. Απο εκεινη την στιγμη απλα τον κοιτουσα με εντελως διαφορετικη ματια και τώρα ηθελα να μαθω για το παρελθον του ακομη περισσοτερο. Δυστυχως ο χρονος δεν μου εφτασε για να μαθω περισσότερα πράγματα για εκείνον αλλα ήταν αρκετός  ωστε να γινει ενας πολύ καλός μου φιλος.

Τελος, απο την ημερα που ακουσα τα νεα για την κατάσταση της υγείας του  ξεκινησα να μην βγαζω γρήγορα και επιπόλαια συμπερασματα για τους ανθρωπους που είναι γύρω μου ειδικά εάν δε γνωρίζω τι είναι δυνατόν να έχουν βιωσει και που υπάρχει περίπτωση να τους στοιχειώνει για χρονια.

# data[].attributes.headline
Τα ματια δεν λενε παντα την αληθεια.

# data[].attributes.subject
Τα ματια δεν λενε παντα την αληθεια.

# data[].attributes.body
Οι ανθρωποι δεν ειναι οπως φαινοντα.Καποιοι ειναι καλοι,καποιοι κακοι,αλλα κανεις δεν ειναι ιδιος με τον αλλον.Ολοι κρυβουμε εναν ανθρωπο που κανεις δεν εχει δει.

# data[].attributes.headline
Η ΚΑΡΔΙΑ ΞΕΡΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

# data[].attributes.subject
Η ΚΑΡΔΙΑ ΞΕΡΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

# data[].attributes.body
Πριν από έναν περίπου χρόνο, γνώρισα τον καινούριο γείτονά μας στο εξοχικό. Ήταν ένας άνθρωπος μοναχικός και απόμακρος. Το παγωμένο βλέμμα του και τα λιγοστά ψυχρά λόγια του ύψωναν ένα αόρατο τείχος που εμπόδιζε κάθε επικοινωνία.

Στην αρχή της γνωριμίας τον κοίταζα με μάτια γεμάτα περιέργεια, προσπαθώντας να δω τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά του. Μετά, όμως, από μια σκληρή παρατήρηση που μου έκανε, επειδή με τις φίλες μου γελούσαμε και τραγουδούσαμε στον κήπο, άρχισα να τον βλέπω με μάτια αδιαφορίας, που κάποιες στιγμές άγγιζαν τα όρια της αντιπάθειας.

Αυτό κράτησε μέχρι τη στιγμή που βρεθήκαμε τυχαία στο κοιμητήριο δίπλα στην εκκλησία του χωριού. Εκεί τον είδα συντετριμμένο να ακουμπά λουλούδια σε έναν τάφο. Τότε κατάλαβα το λάθος μου. Μεμιάς η καρδιά μου έδιωξε την αδιαφορία από μέσα της. Τη θέση της πήραν η ενσυναίσθηση, η κατανόηση, το  ειλικρινές ενδιαφέρον.                                                                                                          Αυτό που ένιωσα, εκείνη τη στιγμή, άλλαξε αυτό που έβλεπα. Έτσι, άρχισα να βλέπω έναν τελείως διαφορετικό άνθρωπο μπροστά μου. Έναν άνθρωπο που κάτω από το βάρος της απώλειας ξεχείλιζε πίκρα και θλίψη. Η καρδιά μου υπερίσχυσε των ματιών. Τότε κατάλαβα πως αυτό που έχουμε στη καρδιά μας, καθορίζει αυτό που βλέπουν τα μάτια μας

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τι μας διδάσκει ο "Μικρός Πρίγκιπας" για τις δυσκολίες που περνάμε;

Ο Μικρός Πρίγκιπας, αυτό το διαχρονικό διαμάντι της παιδικής λογοτεχνίας που αγαπούν ιδιαίτερα και οι μεγάλοι, μας δίδαξε πολλά για τη ζωή και τον άνθρωπο. Ανάμεσα τους, όμως, μας δίδαξε και πώς πρέπει να "παλέψουμε" με όσα βιώνουμε σήμερα, εν μέσω πανδημίας, εσωτερικά και εξωτερικά. Ας δούμε λοιπόν, πώς το αγαπημένο παραμύθι του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, μας προετοίμασε για τις δύσκολες μέρες που περνάμε...

Οι πιο όμορφες εμπειρίες ίσως κρύβονται κάτω απ' τη μύτη μας
Μπορεί η καραντίνα και οι περιορισμοί να μας κάνουν να νιώθουμε πως χάνουμε σημαντικό χρόνο απ' τη ζωή μας, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι χρόνος που μπορούμε να αφιερώσουμε κάπου αλλού που ίσως και να αξίζει περισσότερο. Ο Μικρός Πρίγκιπας ζει απομονωμένος σε έναν μικροσκοπικό πλανήτη, αλλά δεν παραλείπει να τον φροντίζει καθημερινά, βρίσκοντας χαρά στο καθήκον, αλλά και στη φροντίδα όσων του εμπιστεύθηκε η τύχη, όπως το τριαντάφυλό του.

Η απομόνωση είναι ένα σύνηθες βίωμα για πολλούς από εμάς
Με λίγα λόγια, μένοντας στο σπίτι χωρίς πολλές επιλογές, απολαύσαμε λίγο περισσότερο χρόνο με τους δικούς μας και ίσως, κάνοντας καθημερινά πράγματα, να νιώσαμε πιο πλήρεις από ποτέ.
Όταν σου δίνεται ο χρόνος, να ξαναζυγίσεις τις σκέψεις και τις πράξεις σου
Ταξιδεύοντας, ο Μικρός Πρίγκιπας - ερχόμενος από έναν μοναχικό πλανήτη - συναντά πολλούς ακόμη μοναχικά πλάσματα: τον πιλότο που κανείς δεν καταλάβαινε τη ζωγραφιά του, τον βασιλιά χωρίς υπηκόους, τον ναρκισσιστή, τον μέθυσο που πίνει για να ξεχάσει τον εθισμό του κλπ. Βλέπουμε σταδιακά, ότι η απομόνωση δεν είναι θέμα περιορισμών (όπως π.χ. ένας μικρός πλανήτης), αλλά είναι κυρίως ένα προσωπικό βίωμα, πολύ πιο βαρύ και αξεπέραστο από μια προσωρινή καραντίνα, για παράδειγμα.

Αντί, λοιπόν, να χαλιόμαστε, μπορούμε να εστιάσουμε σ' αυτά που έχουμε για να αντιμετωπίσουμε ενεργητικά την όποια δυσφορία ή ανησυχία μας προκαλεί η κατάσταση και ν' αποκομίσουμε κάτι θετικό από μια συνολικά δύσκολη εμπειρία.
Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή τα βλέπεις με τα μάτια της καρδιάς
Σε περιόδους σαν κι αυτή που ζούμε, που η καθημερινή ροή των πραγμάτων διακόπτεται αναπόφευκτα, μας δίνεται η δυνατότητα να κοιτάξουμε στο πριν, το τώρα και το μετά και να ξαναζυγίσουμε τη ζωή και την κοσμοθεωρία μας. Να την ξαναδούμε με άλλα μάτια, εκείνα του Μικρού Πρίγκιπα ας πούμε: "Οι άνθρωποι επιβιβάζονται σε γρήγορα τρένα και κινούνται αδιάκοπα γύρω απ' τα ίδια και τα ίδια... κι ενθουσιάζονται μ' αυτό γιατί δεν ξέρουν στ' αλήθεια τι είναι αυτό που ψάχνουν."

Μήπως, μέχρι τώρα, αυτό ακριβώς κάναμε κι εμείς; Και μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε την πορεία μας, να θέσουμε νέους, καθαρούς στόχους και να πάρουμε τον αργό δρόμο, απολαμβάνοντας και τη διαδρομή;

Όταν η πραγματικότητά μας αλλάζει ραγδαία από ένα δυσάρεστο ή συντριπτικό γεγονός, όπως αυτό που βιώνουμε συλλογικά αυτήν την περίοδο, τείνουμε να ψάχνουμε για καθαρές απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα που γεννιούνται στο κεφάλι μας. Θέλουμε να ξέρουμε γιατί συνέβη και πότε θα επιστρέψουμε στην πρότερη κατάσταση - αυτά που θα μας καθησυχάσουν, δηλαδή. Κι όταν οι απαντήσεις δεν έρχονται, αναζητούμε τη λογική μέσα στον παραλογισμό χάνοντας εντελώς την ουσία, που βρίσκεται μέσα μας.

Ο Μικρός Πρίγκιπας, όμως, μας δείχνει μέσα από τις εμπειρίες του έναν άλλο, πιο ομαλό δρόμο: "Μόνο με την καρδιά, μπορεί κάποιος να δει ξεκάθαρα γιατί όσα έχουν αληθινά αξία είναι αόρατα στο γυμνό μάτι."

Πηγή: mama365.gr

Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook για να ενημερώνεστε για τα προϊόντα και τις προτάσεις μας.
Ακολουθήστε μας στο Instagram για ακόμα περισσότερα!

# data[].attributes.attachment_link.title
Τι μας διδάσκει ο "Μικρός Πρίγκιπας" για τις δυσκολίες που περνάμε | Goofyjunior

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει η Λίνα Σερέτη Τι μας διδάσκει ο "Μικρός Πρίγκιπας" για τις δυσκολίες που περνάμε; Ο Μικρός Πρίγκιπας, αυτό το διαχρονικό διαμάντι της παιδικής λογοτεχνίας που αγαπούν ιδιαίτερα και οι μεγάλοι, μας δίδαξε πολλά για τη ζωή και τον άνθρωπο. Ανάμεσα τους, όμως, μας δίδαξε και πώς πρέπει να "παλέψουμε" με όσα βιώνουμε σήμερα, εν μέσω πανδημίας, εσωτερικά και εξωτερικά.

# data[].attributes.headline
Τα πιο σημαν

# data[].attributes.body
Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή τα βλέπεις με τα μάτια της καρδιάς

Όταν η πραγματικότητά μας αλλάζει ραγδαία από ένα δυσάρεστο ή συντριπτικό γεγονός, όπως αυτό που βιώνουμε συλλογικά αυτήν την περίοδο, τείνουμε να ψάχνουμε για καθαρές απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα που γεννιούνται στο κεφάλι μας. Θέλουμε να ξέρουμε γιατί συνέβη και πότε θα επιστρέψουμε στην πρότερη κατάσταση – αυτά που θα μας καθησυχάσουν, δηλαδή. Κι όταν οι απαντήσεις δεν έρχονται, αναζητούμε τη λογική μέσα στον παραλογισμό χάνοντας εντελώς την ουσία, που βρίσκεται μέσα μας.

Ο Μικρός Πρίγκιπας, όμως, μας δείχνει μέσα από τις εμπειρίες του έναν άλλο, πιο ομαλό  δρόμο: «Μόνο με την καρδιά, μπορεί κάποιος να δει ξεκάθαρα γιατί όσα έχουν αληθινά αξία είναι αόρατα στο γυμνό μάτι.»

# data[].attributes.headline
Με τα μάτια της καρδιάς 

# data[].attributes.subject
Με τα μάτια της καρδιάς 

# data[].attributes.body
«… διότι ο άνθρωπος βλέπει το φαινόμενον, ο δε Κύριος την καρδίαν.» 1 Σαμουήλ ις΄, 7

… να είναι η πόρτα μας πάντα ανοιχτή, … να είμαστε δεκτικοί στις συναντήσεις, … να μην εξαρτάται η κρίση μας για τον άλλο απ’ αυτό που φαίνεται, … να αναζητούμε πάντα αυτό που πράγματι είναι!