# data[].attributes.body
Ik vind de bouw van het boek heel erg ingewikkeld. Zoals eerder beschreven vond ik het begin van het boek heel moeilijk, omdat de personages gelijk naar voren werden gehaald zonder ze eerst echt voor te stellen. Daarom werd het verhaal moeilijk te lezen. De bouw van het einde van het boek was wel wat makkelijker te lezen, omdat de hoofdstukken heel kort waren en omdat er niet zoveel terugblikken meer waren.

Het verhaal komt snel en langzaam op gang. Snel omdat de personages gelijk een rol speelden in het verhaal, zonder dat ze eerst rustig voorgesteld werden.
Langzaam omdat er voor mijn gevoel helemaal niks gebeurde in het begin van het verhaal. Daardoor had ik geen motivatie om het boek verder te lezen.
Coco zat heel lang te twijfelen om te vertellen dat haar moeder ziek was, maar toen ze dat pas vertelde aan haar vader en haar stiefmoeder zat ik al dichtbij het midden van het boek. Daarom had ik het gevoel dat het verhaal langzaam opgang kwam en er niks gebeurde.

Er zitten veel terugblikken in het verhaal. Coco denkt steeds terug van wat ze beter had kunnen doen. Elisabeth keek ook veel terug op het verleden. Door de vele terugblikken was het boek wel moeilijk te lezen, omdat je niet wist of het nou een terugblik of het vervolg van het verhaal was.

# data[].attributes.body
De hoofdpersonen zijn Elisabeth en Coco. Die komen het meest in het boek voor. Het grootste gedeelte gaat daarom ook over Coco en Elisabeth.

De bijpersonen zijn Wilbert en Miriam. De rol van hun is voor het grootste gedeelte Elisabeth helpen. Zij heeft namelijk kanker en is heel erg ziek. Toen het veel erger werd had Coco een waakschema voor Elisabeth gemaakt en zo hielpen Wilbert en Miriam Elisabeth.
Hans is ook een belangrijke bijpersoon. Bij hem zocht Coco liefde en geborgenheid.
Martin was voor Elisabeth een grote steun, dus die is ook belangrijk in het boek.

Sommige personages maakten wel gewoon logische beslissingen, maar Coco soms totaal niet. In het einde van het boek wilde Coco weer uit het raam springen wat ze vroeger als kind ook gedaan heeft. Dat zou ik zelf nooit doen. Ook rende ze soms het huis uit omdat ze dacht dat ze niet meer nodig was. Vervolgens pakt ze het eerste en het beste café en wordt vervolgens heel dronken, dus de keuzes van Coco snap ik totaal niet.

# data[].attributes.body
Somber: het einde van het boek vond ik somber. Elisabeth was er heel slecht aan toe en kreeg steeds meer klachten. Kanker kan heel veel met je doen en voorbeelden daarvan werden in het einde goed beschreven. Dat maakte me wel een beetje verdrietig ook al vond ik het boek niet interessant.

Uiteindelijk ging Elisabeth ook dood. Dat vond ik zielig voor Coco en haar vader, omdat dat natuurlijk eerst een gezin was. Ze waren wel later gescheiden, maar alsnog is het wel teleurstellend als een familielid doodgaat als je daar een band meehad.

# data[].attributes.body
Diepzinnig: zoals ik al eerder beschreef vond ik het boek lastig te lezen en ik had moeite om het verhaal te snappen, doordat het verhaal door twee personen verteld werd. Gaandeweg werd het mij duidelijk dat deze twee verhalen (moeder en dochter) eigenlijk een heel stuk hetzelfde verhaal was.

De ziekte van moeder werd door dochter gebruikt om een soort van herbeleving van afgelopen jaren te gebruiken. Dochter zocht aan de ene kant naar liefde van haar moeder en aan de andere kant wilde ze haar moeder straffen en antwoorden krijgen.

Uiteindelijk heb ik het idee dat ze beide een leven alleen wilden en alleen wilden sterven.

# data[].attributes.body
Lastig: in het begin vond ik het boek heel erg lastig te lezen. In het begin kwamen er al gelijk veel namen voorbij, terwijl ze niet eerst even rustig voorgesteld werden. Daardoor kreeg ik de indruk dat er meerdere verhalen door elkaar liepen. Met als gevolg dat ik minder gemotiveerd raakte en moeite had om verder te lezen.

Om dat op te lossen had ik in het boek veel informatie van de personages opgezocht en daar een overzichtje van gemaakt. Zo ging het lezen van het boek een stuk beter en begreep ik de verschillende verhaallijnen van de diverse personages een heel stuk beter.

# data[].attributes.body
Deze heb ik gekozen, omdat zowel Elisabeth als Coco een eigen mening hebben. Coco maakt steeds haar eigen beslissingen en gaat steeds weg. Om een voorbeeld te noemen: ze wilde haar moeder helpen en bij haar moeder gaan wonen. dat mocht van haar vader niet, maar ze deed het toch. Daarom vond ik dit liedje heel erg goed bij het boek passen.

Het liedje gaat over dat iemand steeds meer op de moeder aan het lijken is. Gedurende het lezen van het boek merkte ik dat moeder en dochter dezelfde karaktereigenschappen hadden en dat ze eigenlijk op zich zelf wilden zijn, maar ook toenadering zochten naar elkaar.

# data[].attributes.attachment_link.title
Antje Monteiro - Mama 'Officiële Videoclip'

# data[].attributes.body
Elisabeth heeft kanker. Ze wil het haar dochter Coco vertellen, maar dat is moeilijk, want ze ziet Coco niet vaak. Coco krijgt het te horen en vertelt het later aan Wilbert en Miriam.

Coco wil haar moeder graag helpen en stelt een plan voor, maar haar vader wil dat niet, maar Coco gaat toch bij haar moeder wonen. Wanneer Elisabeth veel zieker wordt maakt Coco een waakrooster, zodat iedereen wat kan doen.

Toen het echt slechter met haar moeder ging vroeg ze waarom ze haar als kind heeft opgesloten, maar ze krijgt geen goed antwoord terug. Coco wenst dat ze tegen iemand alle verhalen kon vertellen die ze heeft.

Elisabeth wil graag in alle rust sterven, maar Coco zit in haar kamer. Zal Elisabeth haar weer opsluiten om in alle rust te kunnen sterven?