# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.body
ลักษณะของดนตรีในสมัยนี้ยังคงมีรูปแบบคล้ายในสมัยศิลป์ใหม่ แต่ได้มีการปรับปรุงพัฒนารูปแบบมากขึ้น ลักษณะการสอดประสานทำนอง ยังคงเป็นลักษณะเด่น เพลงร้องยังคงนิยมกัน แต่เพลงบรรเลงเริ่มมีบทบาทมากขึ้น
รูปแบบบทเพลงมี 2 ลักษณะ
- อิมมิเททีฟโพลีโฟนี (Imitative Polyphony) คือ เพลงหลายแนวเสียง บรรเลงไล่ล้อกัน
- โฮโมโฟนี (Homophony) คือ เพลงหลายแนวเสียง มีเพียงแนวเสียงเดียวที่เด่นเป็นทำนองเพลง

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรีสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรีสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.body
มักบทเพลงทางศาสนาซึ่งเกิดขึ้นจากการประสมประสานระหว่างดนตรีโรมันโบราณกับดนตรียิวโบราณ เพลงแต่งเพื่อพิธีทางศาสนาคริสต์เป็นส่วนใหญ่ โดยนำคำสอนจากพระคัมภีร์มาร้องเป็นทำนอง เพื่อให้ประชาชนได้เกิดอารมณ์ซาบซึ้ง และมีศรัทธาในศาสนา เมื่อคริสต์ศาสนาเข้มแข็งขึ้น ได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ที่แน่นอนในการขับร้องเพลงสวด ที่เรียกว่า ชานท์ (Chant) ชานท์เป็นบทเพลงร้องที่มีแต่ทำนอง ไม่มีการประสานเสียงและไม่มีการบังคับจังหวะ

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.body
กีโด แห่งเมืองอาเรซโซ (Guido of Arezzo) (นักบวชชาวอิตาลี ผู้คิดค้นระบบการออกเสียงดนตรีเป็นตัวโน้ต)

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.body
เนื่องจากดนตรีในยุคนี้ยากที่จะศึกษาเพราะได้สูญหายไปหมดแล้ว จึงเหลือเพียงรูปแบบดนตรีที่มีในภายหลัง
เพลงชานท์ (Chant)
https://youtu.be/c38tWxPeCNM

# data[].attributes.headline
ลักษณะวงดนตรีสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.subject
ลักษณะวงดนตรีสมัยยุคกลาง

# data[].attributes.body
ในยุคนี้ยังไม่สามารถระบุลักษณะวงดนตรีได้แน่ชัด มักเป็นการร้องสอดประสานกันบ้าง ยังไม่พบการบรรเลงที่เป็นรูปแบบมาตรฐานอย่างเด่นชัด

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.body
ลีโอนาร์โด ดา วินชี (Leonardo da Vinci) (ประพันธ์เพลงทำนองสั้นๆ และประดิษฐ์เครื่องดนตรีต่างๆ)

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.body
ยังคงไม่พบบทเพลงที่เป็นสัญลักษณ์ชัดเจน มีเพียงแนวเพลงในยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.headline
ลักษณะวงดนตรีสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.subject
ลักษณะวงดนตรีสมัยยุคเรเนสซองส์

# data[].attributes.body
มีการใช้เครื่องดนตรี ที่นิยมมาใช้ผสมวงคือ เครื่องสายที่บรรเลงด้วยการใช้คันชัก
ได้แก่ ซอวิโอล (Viols) ขนาดต่าง ๆ ซอรีเบค (Rebec) ซึ่งตัวซอมีทรวดทรงคล้ายลูกแพร์เป็นเครื่องสายที่ใช้คันชัก ลูท เวอร์จินัล คลาวิคอร์ด ขลุ่ยรีคอร์เดอร์ ปี่ชอม ปี่คอร์เน็ต แตรทรัมเปต และแตรทรอมโบนโบราณ เป็นต้น

# data[].attributes.headline
ลักษณะดนตรีสมัยยุคบาโรก

# data[].attributes.subject
ลักษณะดนตรีสมัยยุคบาโรก

# data[].attributes.body
คตกวีหันมาสนใจสไตล์โมโนดี (Monody) ซึ่งในบทเพลงจะมีแนวขับร้องเพียงแนวเดียวดำเนินทำนอง และมีแนวสำคัญที่เรียกในภาษาอิตาเลี่ยนว่า “เบสโซคอนตินิวโอ (Basso Continuo)” ทำหน้าที่เสียงคลอเคลื่อนที่ตลอดเวลาประกอบ ทำให้เกิดคอร์ดขึ้นมา
ลักษณะสำคัญอีกอย่างหนึ่งของดนตรีสมัยบาโรกคือ การทำให้เกิด “ความตัดกัน”  (Contrasting) เช่น ในด้าน ความเร็ว – ความช้า ความดัง – ความค่อย การบรรเลงเดี่ยว – การบรรเลงร่วมกัน อีกทั้งนิยมการประพันธ์ที่มีการสอดประสานของทำนอง เรียกเคาน์เตอร์พอยท์ (Counterpoint)

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญสมัยยุคบาโรก

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญสมัยยุคบาโรก

# data[].attributes.body
วิวัลดี (Antonio Vivaldi)
บาค (Johann Sebastian Bach)
ฮันเดล (George Frideric Handel)

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญยุคบาโรก

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญยุคบาโรก

# data[].attributes.body
Air on G String - Bach
ในยุคบาโรกมีบทเพลงเกิดขึ้นมากมาย ที่สำคัญยกตัวอย่างเช่น

# data[].attributes.attachment_link.title
JS BACH - AIR ON THE G STRING - WHITWORTH HALL ORGAN - THE UNIVERSITY OF MANCHESTER - JONATHAN SCOTT

# data[].attributes.headline
ลักษณะวงดนตรียุคบาโรก

# data[].attributes.subject
ลักษณะวงดนตรียุคบาโรก

# data[].attributes.body
เริ่มนิยมใช้สื่อที่ต่างกันตอบโต้กัน เช่น เสียงนักร้องกับเครื่องดนตรี การบรรเลงเดี่ยวตอบโต้กับการบรรเลงเป็นกลุ่ม และการแสดงอุปรากรหรือโอเปรา (Opera) ได้ถือกำเนิดขึ้นในยุคนี้

# data[].attributes.headline
ลักษณะดนตรียุคคลาสสิก

# data[].attributes.subject
ลักษณะดนตรียุคคลาสสิก

# data[].attributes.body
คีตกวียุคนี้ยกเลิกการสอดประสานของทำนอง แต่เปลี่ยนมาเป็นแบบใส่เสียงประสานแบบ Homophony แทน คือ เน้นไปที่ทำนองหลักเท่านั้น โดยมีแนวเสียงอื่นๆ ช่วยประสานให้เกิดทำนองมีมิติมากขึ้น บทเพลงส่วนใหญ่เป็นดนตรีบริสุทธิ์ แสดงออกถึงลักษณะของดนตรีแท้ๆ มีรูปแบบทำนองที่รัดกุมมากขึ้น

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญยุคคลาสสิก

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญยุคคลาสสิก

# data[].attributes.body
มีบทเพลงสำคัญหลายเพลง เช่น
Orfeo and Eurydice – Christoph Willibald Gluck
Symphony No.104 – Franz Joseph Haydn
Piano Concerto in C Major, K.467 -Wolfgang Amadeus Mozart
Piano Sonata in C Major, Op.2 No.3 – Ludwig van Beethoven เป็นต้น

# data[].attributes.attachment_link.title
Haydn - Symphony No. 104 - London (Proms 2012)

# data[].attributes.attachment_link.title
Beethoven: Sonata No.3 in C Major, Op.2 No.3 (Jumppanen, Biret)

# data[].attributes.headline
ลักษณะวงดนตรียุคคลาสสิค

# data[].attributes.subject
ลักษณะวงดนตรียุคคลาสสิค

# data[].attributes.body
การผสมวงมีการกำหนดเป็นแบบแผนแน่นอนว่าจะเป็นวงเล็กหรือวงใหญ่  เป็นวง Chamber Music หรือวง Orchestra
มีการใช้เครื่องดนตรีอันแบ่งออกเป็นทั้งหมด 4 ชนิด ดังนี้
- เครื่องสายได้แก่ไวโอลิน , วิโอล่า , เชลโล , ดับเบิลเบส
- เครื่องเป่าลมไม้ เช่น ฟลุต , คลาริเน็ต , โอโบ , บาสซูน , ปิคโคโล เป็นต้น
- เครื่องเป่าลมทองเหลืองเช่น ทรัมเป็ต ,ทรอมโบน ,ทูบา , เฟรนช์ฮอร์น เป็นต้น
- เครื่องกระทบ เช่น กลองทิมปานี , ฉาบ , กลองใหญ่ ,ไทรแองเกิล

เมื่อนำทั้งหมดนี้มาเล่นรวมกันจะเรียกว่า วง Orchestra โดยมี Conductor เป็นผู้ควบคุมวง

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรียุคโรแมนติก

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรียุคโรแมนติก

# data[].attributes.body
คีตกวีใช้ดนตรีเป็นเครื่องแสดงออกของอารมณ์อย่างเต็มที่ ทุกๆ อารมณ์สามารถถ่ายทอดออกมาได้ด้วยเสียงดนตรีอย่างเห็นได้ชัด ดนตรีในยุคนี้จึงไม่คำนึงถึงรูปแบบ และความสมดุล แต่จะเน้นเนื้อหา คีตกวียังชอบเขียนเพลงบรรยายธรรมชาติเรื่องนิยายหรือความคิดฝัน ของตนเอง โดยพยายามทำเสียงดนตรีออกมาให้ฟังได้ใกล้เคียงกับสิ่งที่กำลังบ รรยายมากที่สุด เพลงที่มีแนวเรื่องหรือทิวทัศน์ธรรมชาติเป็นแนวการเขียนนี้เรียกว่า ดนตรีพรรณนา (Descriptive Music)
- ทำนอง เน้นบรรยายความรู้สึก
- การประสานเสียง มีเสรีภาพมากขึ้นการใช้คอร์ด 7 คอร์ด 9 อย่างมีอิสระ และการย้ายบันไดเสียงแบบโครมาติค
- ความสำคัญของเสียงหลัก (Tonality) หรือในคีย์ยังคงมีอยู่ แต่เริ่มคลุมเครือหรือเลือนลางไปบ้าง
- พื้นผิว ในสมัยนี้โฮโมโฟนียังคงมีความสำคัญมากกว่าเคาน์เตอร์พอยท์
- ความดัง-เบาของเสียง เป็นจุดเด่นอย่างหนึ่ง

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญยุคโรแมนติก

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญยุคโรแมนติก

# data[].attributes.body
Robert Alexander Schumann
Frédéric François Chopin
Jakob Ludwig Felix Mendelssohn-Bartholdy
Franz Schubert

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญยุคโรแมนติก

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญยุคโรแมนติก

# data[].attributes.body
มีบทเพลงมากมายและหลากหลายแนว เช่น
Symphony No.5 in B flat - Franz Schubert
Carnaval - Schumann

# data[].attributes.attachment_link.title
Schumann. Carnaval Op. 9. 5. Eusebius. Partitura. Audición.

# data[].attributes.headline
ลักษณะวงดนตรียุคโรแมนติก

# data[].attributes.subject
ลักษณะวงดนตรียุคโรแมนติก

# data[].attributes.body
วงซิมโฟนีออเคสตรา ดนตรีคลาสสิก (Classical music) เป็นรูปแบบหนึ่งของดนตรี ซึ่งมักจะหมายถึงดนตรีที่เป็นศิลปะของตะวันตก การแสดงดนตรีคลาสสิกจะใช้เครื่องดนตรี 4 กลุ่ม เมื่อเล่นรวมกันเป็นวงเรียกว่าวงดุริยางค์หรือ ออร์เคสตรา (Orchestra) ซึ่งมีผู้อำนวยเพลง (conductor) เป็นผู้ควบคุมวง โดยสมัยนี้มีการพัฒนาวงออร์เคสตราที่ใหญ่ขึ้น และยังคงมีวงแชมเบอร์อยู่

# data[].attributes.headline
ลักษณะของดนตรียุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.subject
ลักษณะของดนตรียุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.body
ดนตรีในศตวรรษที่ 20 นี้ กล่าวได้ว่าเป็นลักษณะของดนตรีที่มีหลายรูปแบบนอกจากนี้ยังมีการใช้บันไดเสียงมากกว่า 1 บันไดเสียงในขณะเดียวกันที่เรียกว่า "โพลีโทนาลิตี้" (Polytonality) ในขณะที่การใช้บันไดเสียงแบบ 12 เสียง ที่เรียกว่า "อโทนาลิตี้" (Atonality) เพลงจำพวกนี้ยังคงใช้เครื่องดนตรีที่มีมาแต่เดิมเป็นหลักในการบรรเลง ในส่วนขององค์ประกอบทางดนตรีในศตวรรษนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นมาตรฐาน การจัดโครงสร้างของดนตรียังคงเน้นที่องค์ประกอบหลัก 4 ประการเหมือนเดิม กล่าวคือระดับเสียงความดังค่อยของเสียง ความสั้นยาวของโน้ต และสีสันของเสียง

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญยุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญยุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.body
Arnold Schoenberg
Bela Bartok
Igor Stravinky
Sergei Prokofiev

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญยุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญยุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.body
มีหลายบทเพลงเช่น
Peter and the wolf - Prokofiev
Duke Bluebeard’s Castle - Bartok

# data[].attributes.attachment_link.title
Pierino e il Lupo - Prokofiev (Abbado-Benigni)

# data[].attributes.headline
ลักษณวงดนตรียุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.subject
ลักษณวงดนตรียุคศตวรรษที่ 20

# data[].attributes.body
มีทั้งวงแชมเบอร์ และออร์เคสตรา โดยมีการพัฒนาเครื่องดนตรีและมีระบบแบบแผนกำหนดชัดขึ้น
วงแชมเบอร์มิวสิคจะมีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามจำนวนของผู้บรรเลงต้องมีนักดนตรีตั้งแต่สองคนขึ้นไปถึงเก้าคนดังนี้
- ผู้บรรเลง 2 คน เรียก ดูโอ (Duo)
- ผู้บรรเลง 3 คน เรียก ทริโอ (Trio)
- ผู้บรรเลง 4 คน เรียก ควอเต็ต (Quartet)
- ผู้บรรเลง 5 คน เรียก ควินเต็ต (Quintet)
- ผู้บรรเลง 6 คน เรียก เซกซ์เต็ต (Sextet)
- ผู้บรรเลง 7 คน เรียก เซพเต็ต (Septet)
- ผู้บรรเลง 8 คน เรียก ออคเต็ต (Octet)
- ผู้บรรเลง 9 คน เรียก โนเน็ต (Nonet)
วงออร์เคสตรามีการใช้เครื่องดนตรีที่ใช้ไฟฟ้าที่เราเรียกว่า "ซินธิไซเซอร์" (Synthesizer) ซึ่งสามารถปรับแต่งเสียงเครื่องดนตรีได้เกือบทุกชนิด ทำให้วงออร์เคสตราใน สมัยนี้มีหลายขนาด โดยปกติมักแบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ วงออร์เคสตราขนาดเล็กมักประกอบด้วย ผู้เล่นไม่เกิน 60 คน และวงออร์เคสตราขนาดใหญ่มักประกอบด้วยผู้เล่นประมาณ 80 -100 คน
วงออร์เคสตรามีการใช้เครื่องดนตรีสี่กลุ่มดังเดิม คือ เครื่องสาย เครื่องลงไม้ เครื่องทองเหลือง และเครื่องประกอบจังหวะ