# data[].attributes.headline
De Welzijnswijzer: het verbeteren van welzijnsbeleid op verenigingen

# data[].attributes.subject
De Welzijnswijzer: het verbeteren van welzijnsbeleid op verenigingen

# data[].attributes.body
Hi allemaal! Wij zijn Heleen (geneeskunde), Carlijn (religiewetenschappen) en Charlotte (geneeskunde), drie studenten uit Leiden! Allemaal onderdeel van de onderzoeksgroep van de Welzijnswijzer: wij doen onderzoek naar studentenwelzijn op sport- en gezelligheidsverenigingen en maken een Studenten WelzijnsWijzer die verenigingen kunnen gebruiken om beleid te maken en preventieve en curatieve maatregelen te organiseren voor studentenwelzijn. De doelgroep zijn sport- en gezelligheidsverenigingen en daarmee alle mbo-, hbo- en wo studentleden van 16-27 jaar. Studentenwelzijn staat onder druk en dat merken we allemaal. Eén op de drie jongeren ervaart mentale klachten. We hebben zelf ervaring met verenigingsleven, sport, studentenraden of besturen. Verenigingen bieden sociale netwerken waarin studenten elkaar kunnen ontmoeten, vriendschappen vormen en ondersteuning kunnen vinden. Gevoel van verbondenheid en sociale steun kan de mentale gezondheid versterken en studenten helpen omgaan met stress en uitdagingen.

Meerdere partijen zijn een samenwerking aangegaan bij het doen van dit onderzoek. Marca van Wolfensberger, werkzaam bij Avans Hogeschool in samenwerking met drie studenten van verschillende onderwijsniveaus. De drie student medeonderzoekers studeren aan een wo, hbo en mbo instelling. Zij zijn een interdisciplinaire en gelijkwaardig samenwerking aangegaan door het onderzoeksprobleem te definiëren en taken en verantwoordelijkheden te verdelen op basis van hun expertisegebieden. Ze moeten regelmatig overleggen, open communiceren en elkaars bijdragen erkennen en waarderen om een succesvol onderzoeksrapport en adviezen te schrijven.

Door middel van expertinterviews, focusgroepen en belrondes gaan wij onderzoek doen!

Verenigingen willen meer doen voor studentenwelzijn, willen meer inclusiviteit, gelijke kansen en diversiteit en mbo-,  hbo- en wo studenten betrekken, maar weten niet hoe. De Studenten Welzijnswijzer helpt hierbij.

# data[].attributes.body
Welkom bij deze online check-in!

We nodigen jullie uit om je hier als team voor te stellen. Zo krijgt iedereen alvast een indruk van de bijzondere projecten die van start gaan!

Groetjes,

Margreet en Karijn

To do:
1. Klik op de plus die je rechts in de hoek ziet.
2. Geef als titel de naam van jullie onderzoek op.
3. Vertel in de tekstbox daaronder in het kort:
a. Wie zijn jullie?

b. Wat is aanleiding van jullie onderzoek? Om wie gaat het? Wat is hun achtergrond?

c. Hoe willen jullie onderzoek gaan doen?

d. Wat willen jullie bereiken met het onderzoek?

e. Wat moet iedereen ook écht nog weten over jullie?

# data[].attributes.headline
Gesprekken die Levens Redden: Workshops over Suïcidepreventie voor Studenten 

# data[].attributes.subject
Gesprekken die Levens Redden: Workshops over Suïcidepreventie voor Studenten 

# data[].attributes.body
Een kwart van alle studenten heeft wel eens gedachten over de dood en suïcide is al jarenlang de nummer één doodsoorzaak onder studenten. Ondanks dat zo veel studenten met dit thema worstelen, heerst er nog een enorm taboe op dit onderwerp en zijn studenten vaak terughoudend om hierover in gesprek te gaan met elkaar. Dit terwijl praten over suïcidale gedachten enorm op kan luchten en zelfs levens kan redden.

Wij zijn Selina (student en ervaringsdeskundige op het gebied van suïcide) en Ruth (onderzoeker en psycholoog met expertise in suïcidepreventie) en wij gaan ons inzetten voor suïcidepreventie onder studenten. Wij gaan uitzoeken hoe het taboe rondom suïcidale gedachten doorbroken kan worden, zodat studenten hierover gaan praten met elkaar omdat praten over suïcidale gedachten levens kan redden.

Door middel van literatuuronderzoek, vragenlijstonderzoeken en focusgroepen onderzoeken wij waarom studenten niet met elkaar praten en wat zij nodig hebben om dit wel te gaan doen. Op basis hiervan zullen wij workshops ontwikkelen die gericht zijn op het verbeteren van de communicatievaardigheden van studenten met betrekking tot suïcide. Samen kunnen we suïcide bespreekbaar maken en levens redden.

Praten over zelfdoding kan via 0800-0113 of 113.nl.

# data[].attributes.body
Wij zijn Julie, Sila, Szabinka en Leonie en ons project heet Youngins.

In Youngins gaan wij, jongeren van 2DO/Formaat en Zorgvrijstaat en onderzoekers van Hogeschool Rotterdam, luisteren naar jongeren in Rotterdam West.

Wij merken dat er veel over jongeren geschreven wordt, maar dat onze stem vaak ongehoord blijft. Met creatieve methodes zoals participatief theater maken we mentale issues bespreekbaar.
Wij ontwikkelen een Safe Space, waar jongeren zich veilig voelen om in hun eigen taal hun verhaal te delen. Wij vormen een community die een luisterend oor biedt en van zich laat horen. Wij maken voorstellingen en creatieve producten zoals spoken word en film, waarmee we laten zien wat er bij jongeren speelt en wat er veranderd moet worden.

Met deze producties gaan we in gesprek met professionals, politici en beleidsmakers. Zo gaan we van een Safe Space naar een Brave Space voor maatschappelijke verandering.

In dit participatieve onderzoek werken we gelijkwaardig samen, iedereen brengt zijn talenten en kennis in. Samen leren we ‘young & brave’ te zijn.

# data[].attributes.headline
De mentale gezondheid van hoogbegaafde jongeren. Wat kunnen zij zelf doen?

# data[].attributes.subject
De mentale gezondheid van hoogbegaafde jongeren. Wat kunnen zij zelf doen?

# data[].attributes.body
Wij zijn Jolien, Marije, Esmee en Isabeau. Jolien is ervaren onderzoekster, Marije is expert op het gebied van hoogbegaafdheid en Esmee en Isabeau zijn ervaringsdeskundigen. En allemaal zijn we enthousiastelingen als het gaat om onderzoek doen, meer te weten komen over hoogbegaafdheid en al helemaal over het verbeteren van hun mentale gezondheid. Daar gaan wij ons keihard voor inzetten!

Hoogbegaafde jongeren staan voor uitdagingen als het gaat om hun mentale welbevinden. Zoals verveling op school, onderpresteren, weinig aansluiting met leeftijdsgenoten, perfectionisme, het omgaan met overgevoeligheden en het gebrek aan erkenning. Dit lijdt te vaak tot burn-outs, depressies of soms zelfs schooluitval. Het begrijpen van hun ervaringen en het ontwikkelen van interventies om hun mentaal welbevinden te vergroten is dan ook van groot belang.

Het doel van dit onderzoek is de mentale gezondheid van deze specifieke groep beter in kaart te brengen en praktische strategieën aan te kunnen bieden aan deze doelgroep om hun mentale gezondheid te vergroten. We hopen ook dat dit onderzoek zal bijdragen aan een beter begrip van de behoefte van hoogbegaafde jongeren.

We gaan dit onderzoeken aan de hand van participatief actieonderzoek in twee cycli: een oriëntatiefase en een verbeterfase. In de oriëntatie fase gaan we onderzoeken wat er al bekend is over de mentale gezondheid van hoogbegaafden. Dit doen we door ons te verdiepen in de bestaande literatuur, en door interviews te houden met experts en ervaringsdeskundigen.

Vervolgens gaan wij aan de slag met verbetervoorstellen. We gaan aan de hand van wat we geleerd hebben in de oriëntatiefase, een verbetervoorstel schrijven. Vervolgens gaan we checken of deze voorstellen bruikbaar en nuttig zijn doormiddel van deskresearch en door ze voor te leggen aan de eerder genoemde ervaringsdeskundigen.

We hopen dat ons onderzoek gaat bijdragen de mentale gezondheid van hoogbegaafde jongeren. Het zou mooi zijn als zij het niet alleen vol zouden kunnen houden op school, maar er zelfs weer helemaal van zouden kunnen genieten.

Wat iedereen over ons moet weten is dat we allemaal gevaarlijk perfectionistisch zijn. (We hebben inmiddels al tien keer moeten benoemen dat we maar een bepaald aantal uren hebben voor onze taken, en dat we niet uren langer dan nodig bezig gaan totdat alles helemaal perfect is).
Ook hebben we allemaal een persoonlijk verhaal rondom hoogbegaafdheid, en daarom raakt dit onderwerp ons zo. Hierdoor is er een vuurtje in ons aangewakkerd waardoor wij gaan vlammen om dit onderzoek zo krachtig mogelijk te gaan doen. We hebben er enorm veel zin in!

Heb je nog vragen? Marije en Isabeau zijn 29 september bij de bijeenkomst en we gaan graag met jullie in gesprek.

Groetjes Jolien, Marije, Esmee en Isabeau

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.poll_choices[].choice_text
Zijn dat niet van die rijke mensen die spencers dragen en heel goed piano kunnen spelen?

# data[].attributes.headline
Een workshop voor en door studenten: relationele vaardigheden en studentenwelzijn

# data[].attributes.subject
Een workshop voor en door studenten: relationele vaardigheden en studentenwelzijn

# data[].attributes.body
Trefwoorden: Mentale gezonhdeid, Evidence-informed workshop, voor en door studenten, relatievaardigheden, PDCA-cyclus

Wie zijn jullie: Frisse Gedachtes en ECIO (Lotte, Faye, Jessie, Benjamin)

Wat gaan we doen en waarom:
51% van de studenten heeft last van psychische klachten. Desondanks vinden studenten het vaak lastig om het gesprek aan te gaan over mentale gezondheid. Om de drempel hiervoor te verlagen willen ECIO en studentenorganisatie Frisse Gedachtes samen met de doelgroep een evidence-informed workshop ontwikkelen voor het versterken van relatievaardigheden van studenten binnen het mbo, hbo en wo. om relatievaardigheden te versterken zal de workshop praktische handvatten meegeven om het gesprek met medestudenten over mentaal welzijn te starten, en hoe je hierbij met je eigen emoties en die van anderen om kan gaan. Dit verhoogt de bespreekbaarheid van mentale gezondheid en sociale cohesie onder studenten en kan zo een positieve impact hebben op het mentaal welzijn van studenten. Doordat studenten de geleerde relatievaardigheden direct kunnen toepassen in hun eigen netwerk, reikt de impact van de workshop verder dan alleen de aanwezige deelnemers.

# data[].attributes.headline
Lotgenotencontact bij jongeren met een trauma

# data[].attributes.subject
Lotgenotencontact bij jongeren met een trauma

# data[].attributes.body
Wij zijn Annemiek, Crystal, Shira en Noah.
Wij hebben allen 4 een verschillende achtergronden, zo is crystal een docent, Annemiek een hoogleraar, shira een student assistent en Noah is ervaringsdeskundige.

We willen samen met een jongeren onderzoeksteam onderzoek gaan doen naar lotgenotencontact voor jongeren met een trauma.

We hopen dat we na dit onderzoek een beter beeld hebben waar jongeren behoefte aan hebben en ideaal zou zijn dat andere (ervaringsdeskundige of professionals) onze resultaten gebruiken om lotgenoten contact op te zetten.

Wist je dat:

- Shira en Noah elkaar al kende voor ze aan dit onderzoek meededen
- Annemiek veel peer support vanuit het werk in het buitenland heeft
- Noah in zijn herstel het meest heeft gehad aan lotgenotencontact
- Een aanzienlijk deel van Crystal's vrienden op Aruba woont, dit betekende dat toen ze naar Nederland verhuisde ze een geheel nieuwe vriendenkring moest opbouwen om zo peer support te krijgen

# data[].attributes.headline
Existentiële eenzaamheid en zingeving bij studenten

# data[].attributes.subject
Existentiële eenzaamheid en zingeving bij studenten

# data[].attributes.body
a. Wie zijn jullie?
Wij zijn Tessa en Chloe.
b. Wat is aanleiding van jullie onderzoek? Om wie gaat het? Wat is hun achtergrond?
Voor veel jongvolwassenen is het een herkenbaar feit dat het maken van keuzes lastig kan zijn. Zo hebben jongvolwassenen te maken met verwachtingen van de omgeving die ze (al dan niet bewust) een impact laten hebben op welke richting ze geven aan hun leven. Jongvolwassenen hechten in deze fase van hun leven veel waarde aan externe beoordeling. Kiezen voor jezelf, los van wat anderen vinden en tegen alle verwachtingen in, kan een eenzame weg zijn. Die eenzaamheid of leegte die je voelt, heet volgens de theorie existentiële eenzaamheid. Het kan confronterend voelen om uit je comfortzone te gaan, maar het betekent wel dat je echt gaat ontdekken wat je wil, waar je passie voor hebt. Het maakt je leven tegelijkertijd betekenisvol. Doen in plaats van twijfelen en daarmee uitdagingen aangaan, geeft uiteindelijk ook meer zelfvertrouwen. Dit onderzoek vindt plaats op twee hogescholen.
c. Hoe willen jullie onderzoek gaan doen?
Dit onderzoek is participatief actieonderzoek. Er worden 8 sessies georganiseerd waarin projectleider en deelnemers in een interactieve setting gaan onderzoeken wat hun beweegt in het leven en hoe ze hun Ikigai kunnen vinden. Ikigai is een methode die je helpt bij het vinden van je passie, je flow. Oftewel; wat je zelf wil en hoe je een zinvol leven kunt leiden. De sessies zijn voorbereid aan de hand van thema's volgens de Ikigai-methode (passie, missie, roeping, beroep). De projectleider faciliteert en biedt tools aan die de deelnemers kunnen helpen in de staat van flow te komen (denk aan theorie en beeldmateriaal, maar ook activiteiten die inzichten geven voor in de praktijk, zoals bijvoorbeeld meditatieoefeningen). De bedoeling is wel dat de focus niet alleen ligt op praten, maar ook op het activeren van ons creatieve brein. De deelnemers zijn een belangrijke schakel in het geven van richting in het proces van het project.
d. Wat willen wij bereiken met het onderzoek? Studenten die geïnspireerd zijn geraakt om stappen te zetten in de richting van hun ambities, meer zelfvertrouwen hebben gekregen en gemotiveerd zijn om te leven waarvoor ze willen.
e. Jullie gaan ons vast beter leren kennen op de dag zelf ;)

# data[].attributes.body
Hoi allemaal!

Wij zijn Leonie en Catharina. Samen werken wij aan het project KOPP/KOV in beeld, wat als doel heeft om kinderen van ouders met psychische problemen of verslavingsproblemen zich meer gezien en/of gehoord te laten voelen op school.

Maar liefst 1 op de 5 kinderen in een klas valt onder de groep KOPP/KOV. Toch zijn scholen er maar weinig van op de hoogte welke leerlingen dat zijn, en weten leerlingen zelf vaak ook niet van de term af. Daarom gaan wij op school en met de leerlingen zelf een participatief onderzoek voeren naar hoe deze leerlingen zich wel gezien en gehoord kunnen voelen. We zullen dit doen door lessen uit te voeren op de tweedeklas van de middelbare school.

De uitkomst van het onderzoek zal de tijd moeten leren! De leerlingen zelf zijn namelijk vooral aan zet, en wij als onderzoeksteam zullen plannen verder uitwerken en voortzetten met professionals op de scholen zelf.

Leuk weetje - Leonie en Catharina werken op een afstand van 2,5 uur van elkaar. De tweede ZonMw bijeenkomst was tot nu toe de enige keer dat we elkaar live hebben gezien! (Vandaar ook nog geen foto.. ;))

# data[].attributes.body
Wij zijn Gunou Mahmoud, ervaringsdeskundige in de jeugdhulp met een posttraumatische stressstoornis (PTSS) en Anne Steenbakkers, onderzoeker jeugdhulp bij De Haagse Hogeschool.

Wij doen onderzoek naar MDMA-therapie bij PTSS. Dit is een veelbelovende nieuwe therapievorm voor mensen met hardnekkige PTSS-klachten. De therapie wordt nu nog klinisch onderzocht, maar wordt waarschijnlijk breder beschikbaar. Er is dan goede voorlichting nodig over wat de therapie inhoudt en wat voordelen en risico's zijn.

Ons onderzoek bestaat uit drie delen. 1. Enquête onder jongeren (16-26) met PTSS en ouders van jongeren met PTSS. 2. Interviews met enkele jongeren en ouders die de enquête hebben ingevuld en een aantal traumatherapeuten. 3. Met enkele geïnterviewden ontwikkelen we een hulpmiddel om voorlichting te geven aan jongeren en ouders over MDMA-therapie. De eerste twee delen leren ons hoe jongeren en ouders denken over MDMA-therapie en wat ze nodig hebben aan voorlichting. In het derde deel gaan we een hulpmiddel voor die voorlichting daadwerkelijk ontwikkelen.

Ons doel is dat jongere, zijn ouder(s) en behandelaar met ons hulpmiddel een constructief gesprek kunnen voeren, zodat zij samen kunnen beslissen om wel of niet MDMA-therapie te starten.

Wist je dat..
..Gunou doodsbang was voor honden voordat ze haar PTSS assistentiehond Solo kreeg
..Anne ook geen fan was van honden totdat ze schoonouders kreeg met een leuke hond
..We geen idee hebben waarom we het nu alleen over honden hebben
..Misschien omdat PTSS een minder vrolijk onderwerp is

# data[].attributes.headline
GSM: Gelukkig zijn met én zonder je smartphone

# data[].attributes.subject
GSM: Gelukkig zijn met én zonder je smartphone

# data[].attributes.body
Hallo! Wij zijn student Madelief, onderzoekers Emma en Svenja, en lector Peter!

Jongeren die veel met hun smartphone bezig zijn hebben meer kans op mentale klachten zoals depressie en stress. Er zijn veel tips voor het verminderen van schermtijd maar die zijn bijna allemaal bedacht door volwassenen en het is niet duidelijk of ze echt werken. Met dit onderzoek willen we erachter komen hoe je smartphonegebruik kan verminderen zodat je gelukkig bent met én zonder je smartphone. We richten ons op 1stejaars studenten van de RijksUniversiteit Groningen (RUG). Voor hen verandert er veel als ze beginnen met studeren.

Met de methode Design Thinking en via participatief werken gaan we meerdere keren met de doelgroep in gesprek zodat hun inbreng centraal staat. Deze ‘focusgroepsessies’ organiseren we gedurende alle verschillende fasen van het onderzoek.

We willen graag de volgende resultaten opleveren:

1ejaarsstudenten zijn gelukkiger met en zonder smartphone.

Kennis over positieve gezondheid in verband met schermgebruik van 1ejaarsstudenten.

Overzicht van bestaande tools om omgang met schermgebruik te verbeteren en van  wat studenten daarvan vinden.

Prototypes van nieuwe of aangepaste tools om de omgang met schermgebruik onder jongeren te verbeteren en een gelukkiger leven te bevorderen.

Handvatten voor professionals waar huidige en toekomstige tools aan moeten voldoen.

Bewustwording van het belang van het betrekken van de doelgroep bij het ontwerpen van tools.

We hebben er zin in!

# data[].attributes.headline
Het beoordelen van de impact van een peer-mentoringsprogramma op het mentale welzijn van jongeren (16 - 27 jaar)

# data[].attributes.subject
Het beoordelen van de impact van een peer-mentoringsprogramma op het mentale welzijn van jongeren (16 - 27 jaar)

# data[].attributes.body
Wij zijn Lisa en Ian. We zijn beiden erg sportief en betrokken binnen onze gemeenschap. Vanuit deze betrekking ervaarde we veel mentale hulpvragen onder de jongeren. Veel van deze vragen kunnen vroegtijdig beantwoord worden. Helaas ervaarden we dat dit niet altijd het geval is. Wij willen daarom jongeren de handvaten geven om elkaars hulpvragen te beantwoorden.

Hiervoor zijn we het peer-to-peer mentorprogramma Virgilius Mentoring gestart. Hiermee trainen we jongeren op gebied van mentale gezondheid en communicatieve vaardigheden om andere jongeren te helpen. Via vragenlijsten en interviews willen we vervolgens testen wat de invloed van de interventie is.

Hiermee hopen we natuurlijk te zien dat de jongeren mentaal steviger in hun schoenen staan en hopen we dat er een gemeenschap ontstaat waarin jongeren voor elkaar klaarstaan en de handvaten hebben om elkander te helpen.

Dit is een passieproject waar we al twee jaar mee bezig zijn en we zijn echt zo enthousiast om aan de gang te gaan!

# data[].attributes.headline
In(ter)Actie: Een participatief behoeftenonderzoek om jongeren in een asielzoekerscentrum te laten integreren in Nederlandse sportclubs.

# data[].attributes.subject
In(ter)Actie: Een participatief behoeftenonderzoek om jongeren in een asielzoekerscentrum te laten integreren in Nederlandse sportclubs.

# data[].attributes.body
a) Hoi! Wij zijn David, Florian en Leonie. Wij houden van sporten. Wij merken dat we door sporten niet alleen lichamelijk gezond blijven, maar ook mentaal. Daarom willen wij graag ook anderen in beweging krijgen.

b) Jongeren in een asielzoekerscentrum (AZC) hebben vaak één of meerdere traumatische ervaringen opgedaan voor, tijdens of na hun migratie. Daardoor hebben velen van hen mentale problemen. Om hen beter met hun mentale problemen om te leren gaan, hebben Save the Children, UNICEF en War Child TeamUp ontwikkeld. In TeamUp leren kinderen en jongeren door middel van spel- en bewegingsactiviteiten om te gaan met emoties als angst of stress en krijgen ze meer vertrouwen in zichzelf en anderen. Helaas blijft in vergelijking met jonge kinderen de deelname van jongeren in de leeftijd van 14-18 jaar aan TeamUp achter. Niet alleen nemen minder jongeren deel, ze komen ook minder vaak. Deze jongeren willen liever buiten het AZC activiteiten doen met andere jongeren in de buurt. Om dit te stimuleren, willen wij met dit project inzicht krijgen in de manier waarop jongeren in een AZC kunnen meesporten met Nederlandse jongeren in Nederlandse sportclubs.

c) Wij doen een kwalitatief en participatief onderzoek. In het kwalitatieve onderzoek brengen wij de bevorderende en belemmerende factoren in kaart om jongeren in een AZC te laten deelnemen aan sportactiviteiten van Nederlandse sportclubs. Dat doen wij door middel van interviews met verschillende belanghebbenden, zoals bijvoorbeeld jongeren in een AZC en Nederlandse jongeren, hun ouders, voorzitters van Nederlandse sportclubs, COA medewerkers, TeamUp vrijwilligers en buurtsportcoaches. Het participatieve gedeelte van ons onderzoek wordt uitgevoerd door een actieteam, bestaande uit twee jongeren in een AZC, twee jonge statushouders en twee Nederlandse jongeren. Zij gaan bijvoorbeeld een "customer journey" maken: waar lopen AZC jongeren tegenaan als ze daadwerkelijk willen gaan meesporten met Nederlandse jongeren in Nederlandse sportclubs? Ook zal het actieteam ons adviseren over de uitvoering van de interviews: wie moeten we interviewen, en welke vragen moeten we stellen? Daarnaast zal het actieteam, samen met een vormgeefster, een communicatiemiddel ontwerpen, zoals bijvoorbeeld een poster of een app. Dit communicatiemiddel moet stimuleren dat jongeren in een AZC kunnen meesporten met Nederlandse jongeren in Nederlandse sportclubs.

d) Het doel van ons onderzoek is dat jongeren in AZC's en Nederlandse jongeren meer samen gaan sporten in Nederlandse sportclubs. Dat is niet alleen goed voor hun lichamelijke en mentale gezondheid, maar draagt ook bij aan het opbouwen van sociale contacten en aan een betere integratie in de Nederlandse samenleving. Sport verbindt!

e) Wist je dat…

- David al maatje is van jongen in een AZC? Hij helpt hem met de Nederlandse taal.

- Florian voetbalt bij een voetbalclub die als motto heeft: samenwerken, samen winnen?
- Leonie één keer in de twee jaar met haar hardloopgroep van Den Helder naar Maastricht loopt om geld in te zamelen voor goede doelen ter bevordering van de gezondheid van kinderen?
- Er nog twee stagiaires meedoen aan dit onderzoek? Met trots presenteren we onze stagiaires aan jullie: Maher, voormalig jeugdarts in Syrië die zelf gevlucht is voor de oorlog en in een AZC heeft verbleven; en Ilse, onze top-masterstudent International Public Health!

# data[].attributes.headline
Met een hond kan ik het leven aan: Assistentiehonden in het leven van jongeren met een langdurige behandeling

# data[].attributes.subject
Met een hond kan ik het leven aan: Assistentiehonden in het leven van jongeren met een langdurige behandeling

# data[].attributes.body
a) Wij zijn Alynda, Robin, Mylèn, Gunou, Robin, Maaike, Annemiek en Steffie.

b) Als bij jongeren sprake is van mentale problemen en een langdurige behandeling weinig effect heeft op de kwaliteit van leven, kan een psychosociale assistentiehond verlichting bieden. Helaas worden assistentiehonden niet altijd vergoed door zorgverzekeraars of via Wmo. Omdat financieringsmogelijkheden niet altijd helder of beschikbaar zijn, is het voor veel jongeren onduidelijk óf en hoe zij een assistentiehond kunnen bekostigen. Met dit project willen wij in kaart brengen voor wie en wanneer een psychosociale assistentiehond passend is.

c) Met vragenlijsten en interviews onderzoeken wij aan welke voorwaarden moet worden voldaan en wat gemeenten en zorgverzekeraars nodig hebben om te beslissen over een vergoeding.

d) De opbrengst van dit project is een richtlijn waarmee jongeren een duidelijke en eerlijke weg kunnen bewandelen bij het aanschaffen van een assistentiehond.

e) Een aantal van ons heeft zelf ook een psychosociale hulphond, die bij de startbijeenkomst aanwezig zullen zijn.