# data[].attributes.headline
Ελένη Βενέρη Α1

# data[].attributes.subject
Ελένη Βενέρη Α1

# data[].attributes.body
Μικρό κορίτσι η Μύρτιδα
Έντεκα μόλις χρόνων
Με μάτια γεμάτα αθωότητα, κοιτούσε σα χαμένη
Σορούς ανθρώπων εβλεπε στους δρόμους σωριασμένουσ
Δεν ήταν παρά ένα μικρό, άτυχο κοριτσάκι,
Μία Αθηναία, ένα παιδί που έσβησε σα κεράκι.
Τι κι αν η Αθήνα ήτανε  υπερδύναμη μεγάλη
Δεν μπόρεσε να αμυνθεί σ αυτόν τον άγριο λοιμό
Που ασφυκτικά στραγγάλισε το εν τρίτο αυτής της πόλης

# data[].attributes.headline
Σωτηρης Γκορέζης

# data[].attributes.subject
Σωτηρης Γκορέζης

# data[].attributes.body
Μύρτις,
κορίτσι γενναίο,
μικρό παιδί μα θαρραλέο.
Τα μάτια σου δεν είδανε
ζωή και ομορφιές,
φρίκη και θάνατος
σε όλες τις μεριές.

Και ήρθε και ο λοιμός,
σαν άλλος κορωναϊός,
πολλούς να τους σκοτώσει.
Άκομα και ο άρχοντας,
ο Περικλής, δεν σώθει...

Μύρτις,
κόριτσι γενναίο,
στον ουρανό ψηλά είσαι τώρα,
αγγελούδι ωραίο...

# data[].attributes.headline
Ατσαβές Σωκράτης Α3

# data[].attributes.subject
Ατσαβές Σωκράτης Α3

# data[].attributes.body
Μα τι τον θέλουν πια τον πόλεμο
τον τόσο επιπόλαιο
που σπέρνει παντού τον θάνατο
και τον οδυρμό;

Τόσοι δεν τους έφτασαν
άνθρωποι που πέθαναν
όπως και η Μύρτιδα
από τον λοιμό;

# data[].attributes.headline
Πηνελόπη Γιώτα Α1 

# data[].attributes.subject
Πηνελόπη Γιώτα Α1 

# data[].attributes.body
Ζούσε κάποτε καλά
η Μύρτις που έπαιζε με τα παιδιά της γειτονιάς.
Η Αθήνα ήταν όμορφη πολύ.
Ένδοξη και πάγκαλη την είχαν περιγράψει.
Ήρθε όμως ο λοιμός, όλεθρος και  οδυρμός για να την καταστρέψει.
Και η Μύρτις που ταν  όμορφη, μικρή και παιχνιδιάρα,
τώρα βαριανασαίνει κλαίγοντας γιατί αργοπεθαίνει.
Το πέπλο του θανάτου, την σκέπασε την πόλη
που αναπολεί στενάχωρα
τις περασμένες δόξες.

# data[].attributes.body
Ιουλία Τσιαγκίδη Α6

Ήταν χρονών έντεκα,
ένα απλό παιδί.
Στους δρόμους της Αθήνας
έπαιζε χαρωπή.

Ποιας όμως Αθήνας;
Όχι αυτής εδώ,
αλλά του Περικλέους
τι τυχερή… θαρρώ!

Κάτω απ’ τον Παρθενώνα
εκεί έμαθε να ζει
ακούγοντας για μύθους
παίζοντας στην αυλή.

Πόλεμος όμως ξεσπάει
άγριος, φοβερός,
γνωστός σε όλους τώρα
ως Πελοποννησιακός.

Μαζί με αυτόν
πόνος και δυστυχίες πολλές,
φτώχια, θανατικό
μα και αρρώστιες φοβερές.

Τότε λοιμός τη βρίσκει,
της παίρνει τη ζωή.
Στα Ηλύσια τα Πεδία σίγουρα πια θα ζει
εκεί που επικρατεί αιώνια αυγή.

Σήμερα το όνομά της,
Μύρτις, σε όλους γνωστό.
Εις τους αιώνες πίνει
το αθάνατο νερό.

# data[].attributes.headline
Ιωσηφίνα Αργυροπούλου

# data[].attributes.subject
Ιωσηφίνα Αργυροπούλου

# data[].attributes.body
Η Μύρτις, μικρή και αθώα
ζούσε στην Αθήνα όταν εκεί ο πόλεμος και ο λοιμός  κυριαρχούσαν

Ο πόλεμος δεν την πείραξε πολύ αλλά ο λοιμός ,που δεν έκανε διακρίσεις, αποφάσισε να τη πάρει. Έτσι άδικα έπρεπε  η μικρή να φύγει.

# data[].attributes.headline
ΜΠΑΜΠΗΣ ΜΠΟΥΡΔΟΥΚΛΗΣ Α3

# data[].attributes.subject
ΜΠΑΜΠΗΣ ΜΠΟΥΡΔΟΥΚΛΗΣ Α3

# data[].attributes.body
Η Μύρτιδα μας έφυγε
στον ουρανό ψηλά
η μάνα της γονάτισε
στον τάφο της κοντά

"Πέταξε το πουλάκι μου
για άλλο τόπο
άδειασε το σπιτάκι μου
και έχασα το φως μου".

# data[].attributes.headline
Παπουτσέλης Σταύρος

# data[].attributes.subject
Παπουτσέλης Σταύρος

# data[].attributes.body
Η Μυρτίδα πριν τη ζωή χαρεί, έκανε επιλογή ο χάρος και δυστυχώς ήταν αυτή.

# data[].attributes.headline
Γιαννακάκης Νικηφόρος  

# data[].attributes.subject
Γιαννακάκης Νικηφόρος  

# data[].attributes.body
Μύρτιδα ήσουν έντεκα χρονών
και ο θάνατος σε αγκάλιασε.
Γέλια, παιχνίδια, όνειρα
απότομα σταμάτησε.

Μύρτιδα ήσουν έντεκα χρονών
σαν μπήκες μεσ' τη βάρκα
μα η αγνή μορφή σου είναι 'δω
για τώρα και για πάντα!

# data[].attributes.headline
Σοφία Φαν ντερ Σχρικ-Διαμαντή Α6

# data[].attributes.subject
Σοφία Φαν ντερ Σχρικ-Διαμαντή Α6

# data[].attributes.body
Μύρτιδα την ελέγανε
και οι γονείς της κλαίγανε,
επειδή την έχασαν από  λοιμό και πείνα,
όπως και τους φίλους της,
τα παιδιά εκείνα.

# data[].attributes.headline
Θωμακος Θεόφιλος Α4 

# data[].attributes.subject
Θωμακος Θεόφιλος Α4 

# data[].attributes.body
Ήμουν ένα μικρό κορίτσι
Μυρτιδα με λέγανε
Ήμουν έντεκα χρονών
Μεχρι που ήρθε ο λοιμος

Στην εποχή του Περικλή
ζούσα ευτυχισμένη
Ώσπου ήρθε ο λοιμος
Και είμαι πεθαμενη

# data[].attributes.headline
Αγγελική Διάκογλου Α1

# data[].attributes.subject
Αγγελική Διάκογλου Α1

# data[].attributes.body
Στην Αθήνα μέσα στον λοιμό
ένα κορίτσι τόσο δα μικρό
πεθαίνει από την πείνα
όταν ο πόλεμος ξεκίνα.
Η Μύρτιδα η μικρούλα πεθαίνει
αλλά δεν καταλαβαίνει πόλεμος τι σημαίνει.

# data[].attributes.headline
Κώστας Αναστασόπουλος 

# data[].attributes.subject
Κώστας Αναστασόπουλος 

# data[].attributes.body
Χωράφι ψυχών η Αθήνα και προσώπων
λιωμένων οικτρά

απ' το καύμα του λοιμού

τις οιμωγές του φόβου.

Στις φλέβες ιός-

ο γιος κ' η θυγατέρα θάμνοι στον γκρεμό.

Αν τόσο σε πονάει το φως, ξεδόντιασέ το.

Συνεγείρεται όχλος βεβαιοτήτων

και μας τρομάζει.

Όσο κι αν ξοδεύτηκες ο κόσμος δεν άλλαξε.

Άπλωνες πρωί

τις νύχτες προς τον ήλιο ν' αεριστούνε

ώσπου τα όνειρά σου αλληλοσκοτώθηκαν.

Λάλει εκ νέου

σιωπηλότατη Μύρτις

παραμυθάκια.

Μαζί σου πολεμάμε του λυγμού τους ελιγμούς.

# data[].attributes.headline
Αναστασία Διακογλου

# data[].attributes.subject
Αναστασία Διακογλου

# data[].attributes.body
Η Μύρτις μέσα στην Αθήνα
δεν μπορεί να περπατήσει από την πείνα
Στην πόλη αυτή που αγαπάει
δεν βρίσκει κάτι για να φάει

# data[].attributes.headline
Στράτος Θεοδόσης Α1

# data[].attributes.subject
Στράτος Θεοδόσης Α1

# data[].attributes.body
Μείνε — επάλευε το σώμα η ψυχή σου για να εβγεί, και εσυχνάνοιγες το στόμα και δεν ήξερες γιατί.

Λίγο εχάρηκες το φως σου, αφού επέρασες γλυκά απ’ τα σπλάχνα της μητρός σου στου πατρός την αγκαλιά.

# data[].attributes.headline
Αθηνά Μισογτ

# data[].attributes.body
Αθηνά Μισογτέ Α3
Μύρτις την ελέγανε
Και στην Αθήνα έμενε
Από την πείνα υπέφερε
Κι από λοιμό επέθανε

# data[].attributes.headline
Σαραντουλάκης Τίτος Α6

# data[].attributes.subject
Σαραντουλάκης Τίτος Α6

# data[].attributes.body
Μύρτις λεγόταν το κορίτσι αυτό,
που πέθανε από τον μεγάλο και δυνατό  λοιμό.
Ο οποίος ήρθε στην Αθήνα με τον πόλεμο τον Πελοποννησιακό
΄ετσι το ανήμπορο κορίτσι έφυγε από την ζωή με θάνατο πικρό.

# data[].attributes.headline
Άγγελος Σάμιος Α6

# data[].attributes.subject
Άγγελος Σάμιος Α6

# data[].attributes.body
Ξεκίνησε νωρίς για τη ζωή
χωρίς να τη γνωρίζει
γεμάτη νιότη και χαρά
και τίποτα να μην την εμποδίζει.

Στο δρόμο της εμπόδια πολλά
μαυρίλα, πόνοι και καπνοί
όμως η Μύρτις προχωρά,
τίποτα δεν την συγκινεί.

Ήταν ένα παιδί 11 χρονών
τι έζησε, τι είδε;
Γύρω της πόλεμος, λοιμός,
καημοί και κακουχίες.

Η Αθήνα μέρα-μέρα πεθαίνει,
μέρα-μέρα χάνει τα παιδιά της
έτσι έφυγε από τη ζωή η Μύρτις η μικρή.

# data[].attributes.body
Η Μύρτις ήταν πολύ μικρή
ο λοιμός την έπιασε και την άφησε νεκρή

# data[].attributes.headline
Καραδάκης Ιάσονας Α1

# data[].attributes.subject
Καραδάκης Ιάσονας Α1

# data[].attributes.body
Μύρτιδα την λέγανε και Στην Αθήνα ζούσε, μα ο λοιμός της στέρησε όλα
όσα αγαπούσε.
Από φίλους, αδέλφια και γονείς,
ο Άδης έμεινε μόνο
και ξεκίνησε μια νέα ζωή σ' έναν καινούριο Κόσμο.

# data[].attributes.headline
Γκότση Χριστινα Α3

# data[].attributes.subject
Γκότση Χριστινα Α3

# data[].attributes.body
Ένα πρωί που δεν διέφερε σε τίποτα από τα άλλα
σηκώθηκε η Μυρτιδα τους φίλους της να βρει.
Δεν αισθανόταν όμορφα όμως αυτή την μέρα.
Φώναξε την μητέρα της μια αγκαλιά να πάρει.
Και έτσι αγκαλιασμενες εμειναν όλη η μερα.
Αυτή 'ταν η τελευταία της Μυρτιδας ημέρα
πριν με τον θάνατο πάει να ανταμωθει.
Καλο ταξίδι Μύρτιδα .

# data[].attributes.body
Μύρτιδα

Μύρτι γλυκιά με τα καστανά σου τα μαλλιά έχω να σου πω πολλά!

Εύχομαι στα Ηλύσια Πεδία εκεί να περνάς καλά ,

να έχεις  αγάπη στην καρδιά και η μνήμη σου να ηχεί παντοτινά !

Κρίμα που δεν πρόλαβες να ζήσεις παραπάνω !

11 χρονών παιδί σε πείρε ο Άδης φοβισμένη από τον τρομερό λοιμό .

Δε χόρτασες παιχνίδι και ξέγνοιαστη ζωή!

Δεν πρόλαβες να παντρευτείς και μητέρα να γενείς !

Άτυχη Μύρτι , πριν πεθάνεις,

θλιμμένη κοιτούσες Αθηναίους στον πόλεμο να φεύγουν

και τις γυναίκες που θρηνούσαν με προσευχές στην Αθηνά πίσω να μένουν . Τουλάχιστον, όμως , καλή μου Μύρτι πρόλαβες να ζήσεις την πόλη σου λαμπρή

με τον ξακουστό τον Παρθενώνα να στέκει περήφανος στον λόφο εκεί .

Έπαιζες ανέμελα τότε με όλα τα παιδιά

και άκουγες μύθους και ιστορίες απ’ τη γιαγιά .

Στα όμορφα τα χρόνια του Περικλή πρόλαβες να ζήσεις

και τη ματιά σου με στολισμένες εικόνες της πόλης να γεμίσεις .

Τώρα Μύρτι γλυκιά θα σε θυμόμαστε αιώνια !

# data[].attributes.headline
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΥΛΩΝΑ Α3

# data[].attributes.subject
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΥΛΩΝΑ Α3

# data[].attributes.body
Μύρτις την έλεγαν θαρρώ,
και ήταν μόλις έντεκα ετών.
Συνεχίζει τη ζωή της για λίγο καιρό,
παίζει, ονειρεύεται και τραγουδά
για να γίνουν όλα πιο υποφερτά.
Το κορίτσι έχει πολλές απορίες,
όμως δεν μιλά.

Δυστυχία παντού και παγωνιά,
φωλιάζουν στην θλιμμένη της καρδιά.
Μεγάλη αρρώστια ξεσπά.
Δεν γίνονται διακρίσεις πια…..
Μάνες , πατέρες, παιδιά…..
Θ’ αντέξει η Μύρτιδα όλα αυτά;

Τα Ηλύσια Πεδία την καλούν τώρα πια.
Να παίξει εκεί και να χαρεί  μ’ αυτούς
που αποχαιρέτησαν άδικα τούτη τη γη.
Πικρή ζωή, πικρό σημάδι.
Το χαμόγελό της να πρέπει
να φωτίσει τη σκιά του Άδη.

# data[].attributes.headline
Αθανασία Μισογτέ Α3

# data[].attributes.subject
Αθανασία Μισογτέ Α3

# data[].attributes.body
Η Μύρτις ήτανε μικρή
Και ζούσε στην Αθήνα
Όμως την άφησαν νεκρή
Και ο λοιμός κι η πείνα

# data[].attributes.headline
Μύρτιδα ο κόσμος με 

# data[].attributes.body
Μύρτιδα ο κόσμος με λέει

Την εποχή του Περικλή έζησα

Μικρό κορίτσι  τη ζωή μου έχασα

Στα έντεκά μου χρόνια

Μύρτιδα ο κόσμος με λέει

Κι όταν ακούει την ιστορία μου κλαίει

Στην Αθήνα όταν ζούσα

Φοβερός λοιμός μας βρήκε

Μες στον φόβο του θανάτου

Και στον τρόμο του πολέμου

Μύρτιδα ο κόσμος με λέει

Κι όταν ακούει την ιστορία μου κλαίει

Έπαιζα  και αγαπούσα

Με τους φίλους μου γελούσα

Αλλά νωρίς στον ‘Αδη  πήγα

Και τις χαρές του κόσμου λαχταρούσα

Μύρτιδα ο κόσμος με λέει

Κι όταν ακούει την ιστορία μου κλαίει

Για σένα κόρη έντεκα χρονών

Που  τώρα στην Αθήνα μένεις

Μια ευχή σου δίνω από την ψυχή

Από αρρώστια να μην πεθαίνεις

Μύρτιδα ο κόσμος με λέει

Κι όταν ακούει την ιστορία μου κλαίει

Σπύρος Μουσουτζάνης, Α3

# data[].attributes.headline
Δάρα Λουκία  α3

# data[].attributes.subject
Δάρα Λουκία  α3

# data[].attributes.body
Η μικρή Μύρτιδα
πριν ακόμα προλάβει να ανθήσει
ο χάρος την τράβηξε από την αγκαλιά της μάνας της.
Σταμάτησε να ανασαίνει και παραδόθηκε  στην μοίρα της αιώνιας ζωής .

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνα Αναστασοπούλου Α3

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνα Αναστασοπούλου Α3

# data[].attributes.body
Η μικρούλα Μύρτις
ήταν  πολύ καλό παιδί
μα την έπιασε ο λοιμός και ξεψύχησε εμπρός της Ακρόπολης τα τοίχη
.Μα δεν ήταν μόνη πια αφού και τ'' άλλα τα παιδιά που ξεψύχησαν εμπρός της Ακρόπολης τα τοίχη.
Πήγαν όλοι πια μαζί στον παράδεισο εκεί με τον Θεό παρέα , την αυγή.

# data[].attributes.headline
Κατερίνα Παύλου

# data[].attributes.subject
Κατερίνα Παύλου

# data[].attributes.body
Ο λοιμός δεν επιλέγει ανάμεσα σε άντρες, γυναίκες ή παιδιά,
έτσι και η μικρή και αθώα Μύρτιδα προσβλήθηκε από αυτόν και πέθανε όπως και χιλιάδες άλλα παιδιά.