# data[].attributes.body
มิชิมาเคินออกจากห้องความโกรธ ถือดาบสั้นที่คมและเดินไปทางอาลัน

เขาตะโกนถามว่าใครเป็นคนใส่แก๊สหัวเราะลงในค็อกเทลที่ปรุงให้คณะรัฐบาลดื่มพร้อมกับใช้ดาบในมือฟันอากาศ ที่จะฟันให้โดนอาลันที่กำลังหลบหนีพ่อของเขา

สมาชิกในครอบครัวทุกคนงงและตกใจกับเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นว่าเขาก็ยังตามมิชิมากำลังวิ่งตามอาลันขึ้นไปบนหอคอย

บนหอคอยที่พัดแรงลูแครชได้ยกขวดพลาสติกใส่น้ำใบเบลล่าดอนน่าที่เขาหยิบมาก่อนที่ขึ้นมาบนหอคอยขึ้นจ่อปากพร้อมกับคู่ว่าถ้ามิชิมฆ่าอาลันเขาจะฆ่าตัวตาย

มาริลีนก็เสอมด้วยว่าเขาจะฆ่าตัวตายเหมือนกันพร้อมกับสวมมวกกันน็อกที่ติดอยู่กับระเบิด

วินเซนต์นำมีดมาจ่อที่คอ

มิชิมาพูดไปว่าเขาไม่ได้จะฆ่าอาลันแต่เขาจะตัวตาย

ทุกคนในครอบครัวตอบไปว่าถ้ามิชิมาฆ่าตัวตายพวกเขาจะฆ่าตัวตายตาม

เออร์เนสต์เตือนมาริลีนว่าเขามีลูกในท้องและเตือนมิชิมาว่าถ้าเขาฆ่าตัวตายจะไม่มีใครสานต่อกิจการนำร้านชำสำหรับคนอยากตาย

มิชิมาจึงตอบไปว่าคณะรัฐบาลจะมาทำลายร้านในวันพรุ่งนี้เพราะหลังจากทุกคนในคณะรัฐบาลดมแก๊สหัวเราะเขาหัวเราะไม่หยุด เล่าเรื่องขำตอนที่เขาเป็นเด็ก

พวกเขาหัวเราะยังกับคนบ้าคลั้ง ผู้กำกับรายการจึงต้องระงับการแพร่ภาพ

อาลันอ่างว่าเขาไม่ได้ตั่งใจทำแต่มิชิมากลับเดินเข้ามาหาอาลันไกล้ขึ่น

ทุกสมาชิกในครอบครัวพร้อมที่จะลงมือฆ่าตัวตายเพื่อขู่มิชิมา

ด้วยความตกใจเดินถอยหลังและตกลงไปในช่องโหว่ช่องหนึ่ง

ทุกคนพร้อมโยนอุปกรณ์ที่จะฆ่าตัวตายบนพื้นและมองไปในช่องโหว่

อาลันติดข้างอยู่กับหลังคาเล็กๆ เขายังไม่ได้ตาแต่บาดเจ็บนิดหน่อย

วินเซนต์ร่อนผ้าพันหัวของเขาลงไป อาลันใช้มันเพื่อปีนขึ้นไปบนหอคอย

หลังจากที่ตัวของอาลันค่อยๆเลื่อนขึ้นทุกคนก็สบายใจ ขนาดวินเซนต์เห็นมิชิมาร่าเริงเป็นครั้งแรก

ทุกคนดีใจและหยุดหายกังวลกับเรื่องที่คณะรัฐบาลจะมาทำรายร้านซชำเพราะเขารู้ว่าเขามีเงินที่จะเปิดร้านใหม่

ขณะนี้อารันได้ใช้ผ้าคันหัวของวินเซนต์ปีนขึ้นมาประมาณ 2 เมตรจากหอคอย

เขาได้เห็นว่าทุกคนในครอบครัวมีความสุขและเขารู้สึกว่าเขาได้บรรลุเป้าหมายแล้วเขาจึงปล่อยมือจากผ้าพันหัว

# data[].attributes.body
มีคนจากรัฐบาลมาคุยกับมิชิมา ในระหว่างการสนทนานั้นมิชิมาได้บ่นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของครอบครัวและร้านให้เขาฟัง

แต่ดูไปรอบฯแขกที่มิชิมาคุยอยู่เห็นแต่ความสำเร็จของร้านที่ดูจากลูกค้าที่จำนวนไม่น้อยเลย

จำนวนลูกค้านั้นเข้ามาในร้านไม่เหมือนลูกค้าเก่าที่ใช้บริการก่อนการเปลี่ยนแปลงของร้าน ตอนนี้มีพวกลูกค้าที่ปรึกษาวิธีการแก้ปัญหาอนาคตของโลก

หลังจากที่มิชิมาบนเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของลูกคนโตของเขาที่ทำให้เขาผิดหวังเป็นอย่างมาก คนจากรัฐบาลได้บอกมิชิมาว่าเขาต้องการอุปกรณ์ฆ่าตัวตาย

มิชิมาจึงสั่งให้ลูแครชกับอาลันไปหาอุปกรณ์

# data[].attributes.body
ลูแครชกําลังนอนข้างมิชิมาบนเตียง

ระหว่างที่เขานอนอยู่เขาได้ระลึกถึงตอนที่เขาเป็นเด็ก

สมัยตอนดูลูแครชเป็นเด็ก แม่เขาบอกเขาว่าถ้าเขาเป็นเด็กดีเขาจะพาลูแครชไปเล่นชิงช้าแต่แม่เขามาสายเป็นประจำหรือบางวันก็ไม่มาเลย

ในความทรงจำนั้นจึงมีแต่การรอคอยและความเศร้า

# data[].attributes.body
หลังจากที่ลูกค้าได้ออกไปจากร้าน อาลันก็ได้เข้านอน

ลูแครชนั่งอยู่บนเก้าอี้มองดูอาลันนอนหลับ

ผู้เขียนบรรยายอาลันดังกับพระเจ้าที่นำความสุขมาสู่ทุกคนและ อาลันมีหัวใจบริสุทธิ์ที่คิดบวกเสมออย่าว่าแต่เด็กเลยอาลันไม่เหมอืนคนทั้วไป

ลูแครชลุกขึ่นจากเก้าอี้และลูบหัวอาลัน

อาลันหันและยิ่มให้แม่เขา

# data[].attributes.body
หลังจาก 2-3 วันที่มิชิมาได้นอนพัก เขาตัดสินใจที่จะลุกจากเตียง

เขาเดินอย่างโซเซไปที่ประตูและได้เห็นว่ามีผู้คนมากมายอยู่ในร้านของเขา ล้วนใส่เสื้อลายสีสันพร้อมกับร้องเพลงและกินเครปของวินเซนต์ไปด้วย

มิชิมาไม่เชื่อกับความเปลี่ยนแปลงของร้านที่กลายเป็นงานเฉลิมฉลอง

ระหว่างที่มิชิมาดูร้านไปรอบๆมีชายคนหนึ่งเข้ามาถามขอซื้อบล็อกซีเมนต์เพื่อนำไปมันกับตัวเองมาทำให้ตัวเองจมน้ำตาย

มิชิมาจึงไปนำบล็อกซีเมนต์มาให้ลูกค้าแต่บล็อกซีเมนต์กับทำมาจากโฟม

หลังจากนั้นลูแครชได้บอกมิชิมาว่าสินค้าที่ร้านถูกซื้อมาจากบริษัทปืนที่ชื่อว่าบริษัทหัวเราะท้องคัดท้องแข็ง

# data[].attributes.body
มิชิมาที่นอนอยู่บนเตียงได้เปิดโทรทัศน์เพื่อดูข่าว

มิชิมาสามารถใช้รีโมตเพื่อควบคุมนักข่าวได้ อย่างเช่นเปลี่ยนสีกระโปงหรือแม้แต่สัมผัสร่างกายของนักข่าวก็ยังได้

นักข่าวได้แถลงข่าวว่ามีศูนย์แห่งหนึงที่มีปล่องควันหกร้อยเมตรในจังหวัดไซบีเรียที่จะปล่อยควันผิษเป็นแห่งฯ

แมริลินได้เดินเข้ามาในห้องของมิชิมากับเออร์เนสต์และนำดอกไม้ที่เขาเก็บมาได้บนหน้าศพและได้บอกมิชิมาว่าจะมีงานสังสรรค์

# data[].attributes.body
มิชิมาไม่มีแรง ลูแครชจึงบอกให้เขาอยู่บนเตียงและไม่ต้องลุก

มิชิมาได้ขึงมากับเตียงและได้เห็นว่าลูแครชกําลังทําเครปอยู่ นอกจากนั้นเขาก็ได้ยินคนสั่งอาหารเช่นเครปหรือขาแกะ

มิชิมารู้สึกโกรธและงงของการเปลี่นแปลงของร้านจากที่เป็นร้านชำสำหรับคนอยากตายกลับกลายเป็นร้านขายอาหาร

มิชิมารู้สึกว่าการเปลี่นแปลงนี้เป็นความผิดของอาลัน

# data[].attributes.body
มิชิมากําลังออกไปหน้าต่างด้วยความรู้สึกไปในทางที่ลบ

ในระหว่างการคํานึงกับสิ่งยแย่ฯของเขา ลูแครชก็เรียกให้ลงไปกินข้าวแต่มิชิมาปฏิเสธและเข้านอน

# data[].attributes.body
อาลันได้ยินลูแครชพูดว่า”แล้วพบกันใหม่ค่ะ”กับลูกค้า

อาลันแปลกใจจึงถามลูแครชว่าทำไมเขาถึงเปลียนการพูดกับลูกค้า

ลูแครชตอบไปว่าเพราะลูกค้าไม่ได้ซื่ออะไรเขาจึงรู้ว่าลูกค้าจะกลับมาอีก

# data[].attributes.body
อาลันพยายามขายหน้ากากให้กับหญิงคนหนึ่งแต่หญิงคนนั้นคิดว่าตัวเองดูหน้าเกลียดเกินไปที่จะสวมหน้ากากนั้น

อาลันช่วยให้หญิงคนนั้นมีความมั้นใจมากขึ้นโดยให้กําลังใจว่าจริงฯแล้วเขาไม่ได้หน้าเกลียดเลย

อาลันได้ใช้คำพูดของเขาทำให้หญิงคนนั้นรู้สึกหายอยากฆ่าตัวตายและได้ซื่อหน้ากากของอาลัน

# data[].attributes.body
มีชายตัวเล็กที่ไว้หนวดและใส่หมวกเข้ามาในร้าน

เขาดูเศร้าลูแครชจึงนําหน้ากากที่วินเซนต์และทําขึ้นมา

ชายคนนั้นหัวเหราะจนนํ้าตาไหลและฉี่หราดกางเกงเพราะหน้ากากมันดูโง้

ลูแครชเสนอหน้ากากตัวอื่นแต่ชายคนนั้นบอกว่าไม่มีหน้ากากที่ดูโง้เหมือนอันนี้

# data[].attributes.body
ลูแครชกําลังห่อยาให้หญิงชราที่เคยกลายเป็นปีศาจ

ลูแครชหันไปและได้เห็นว่าอาลันได้กลับมาแล้ว

ลูแครชและแมริลินดีใจอย่างมาก

อาลันได้เล่าถึงประสบการณ์ที่หน่วยคอมมานโด

เขาเล่าว่ามันสนุกและเขาทําให้เพื่อนที่นั้นหัวเหราะกันและได้ว่าเขาหลอกให้ครูฝึกฆ้าตัวตาย

# data[].attributes.headline
หลังจากนั้น 22

# data[].attributes.subject
หลังจากนั้น 22

# data[].attributes.body
มีคนจรจัดที่เข้าไปในร้านชําสําหรับคนอยากตายและขออุปกรณ์ฆ้าตัวตายที่ถูกที่สุด

มิชิมาให้ถุงพลาสติกกับคนจรจัดเพื่อนําไปคลุมหัวเพื่อให้ขาดอากาสหายใจตายโดยไม่คิดข้าจ่าย

คนจรจัดซึ้งใจที่มิชิมาไม่คิดข้าจ่ายจึงไปโฆษณาร้านโดยนําถุงคลุมหัวและนั้งบนม้านั้ง

สุดท้ายคนจรจัดก็ล้มลงไป

# data[].attributes.headline
หลังจากนั้น 21

# data[].attributes.subject
หลังจากนั้น 21

# data[].attributes.body
มิชิมาอ่านไปรษณีบัตรของอาลันที่อาลันเขียนถึงพ่อและแม่ของเขา

อาลันเขียนไปรษณีบัตรในนํ้าเสียงจริงใจและเคารพที่บอกให้พ่อแม่เขาไม่ต้องกังวล

ไปรษณีบัตรที่อาลันเขียนทําให้มิชิมาซึ้งใจถึงแม้ว่าเขาเป็นเจ้าของร้านชําสํารับคนอยากตาย

มิชิมาซึ้งใจจนต้องตะโกนเรียกชื่ออาลันและนําเสื้อที่อาลันถิ่งไว้มาเช็ดนํ้าตาด้วยความคิดถึง

# data[].attributes.headline
ชื่อเรื่ง ร้านชำสำหรับคนอ

# data[].attributes.body
ชื่อเรื่ง ร้านชำสำหรับคนอยากตาย
คนเเต่ง ณองเติลเล่
คนเเปล องอาจ กันใจศักดิ์

# data[].attributes.body
มีครอบครัวที่มีอาชีพขายของชำ แต่วันหนึ่งมีหญิงชราที่เดินเข้ามาพี่จะซื้อของและเห็นเด็กทารกที่กำลังยิ้มอยู่ในรถเข็นแต่พ่อแม่ของเด็กทารกที่ชื่อว่าอะไรกลับไม่พอใจเสียเลย

# data[].attributes.headline
หลังจากนั้น 2

# data[].attributes.subject
หลังจากนั้น 2

# data[].attributes.headline
หลังจากนั้น 3

# data[].attributes.subject
หลังจากนั้น 3

# data[].attributes.body
คนเป็นแม่เล่านิทานการฆ่าตัวตายของคลีโอพัตราลูกสาวฟังก่อนนอน เเต่ระหว่างนั้นก็ได้มีเสียงของลูกสุดท้องขัดขึ้น เขาเปลี่ยนให้เรื่องน่าเศร้านั้นกลายเป็นเรื่องตลกทันที เเต่สูดท้ายก็โดนเเม่ดุ เเต่จู่ๆก็มีเสียงกระคนเข้าร้านคัดจังหวะของทั้งคู่ไว้ก่อน ลูกชายคนเล็กเลยเดินลงไปด้านล่างพร้อมกับพ่อว่ามีใครเข้ามาใช้บริการ

# data[].attributes.headline
หลังจากนั้น 4

# data[].attributes.subject
หลังจากนั้น 4

# data[].attributes.body
มีลูกค้าที่เป็นครูสอนพละในโรงเรียนเเห่งหนึ่งต้องการฆ่าตัวตายด้วยวิธีการตายอย่างมีศักศรีของญี่ปุ่น

# data[].attributes.headline
หลังจากนั้น 5

# data[].attributes.subject
หลังจากนั้น 5

# data[].attributes.body
มีหญิงสาวที่รู้สึกเบื่อกับโลกเเละลูกตัวเองได้เข้ามาซื้อยาพิษเพื่อฆ่าตัวตาย เเละในท้ายที่สุดก็ได้เลือกยาวพิษที่ไม่ว่าจะกินดื่มสูดดมก็ออกพิษเหมือนกันทั้งหมดไป

# data[].attributes.body
เพลงเสียเพลงที่อลันได้เปิดทำให้สิ่งของบนบ้านขยับไปมาแล้วชนกันจึงทำให้ลูแคลชต้องไล่ลูกค้าที่กำลังรอจูบจากเมรินให้ออกจากร้าน ที่หลังจากลูกแคลชตะคอกให้อลันปิดเพลงขอไปกินข้าวด้วยกันซึ่งเป็นลูกกะที่โดดหน้าผาตาย วันต่อมามีเสียงร้องดังจากวิทยุว่าจะมีภูเขาไฟระเบิด ในระหว่างนั้นมิชิมาได้บอกลูกแคลชเขาได้ให้ปืนไปกับเออร์เนสต์ ทุกคนตกใจเพราะว่าอาจจะนำไปยิงตัวเอง

# data[].attributes.body
แมริลีนได้ให้ลูกค้าที่อยากได้ให้มาจูบเขาที่ปากแต่อยู่ดีฯเขาก็เขาไม่ยอมที่จะจูบต่อไปเพราะยิ่งขอจูบคนไปมากๆเขาก็ใกล้ที่จะตกหลุมรัก

# data[].attributes.body
มาริลินชอบผ้าพันคอที่น้องชายอัลลันได้ให้สำหรับของขวัญวันเกิดเพราะมันเหมาะกับตัวเขาเพราะเขาเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างสวย วันต่อมามีลูกค้าที่เป็นหญิงสาวที่กำลังหาซื้อหมากฝรั่งหรือลูกอมเพื่อไปฆ่าตัวตาย เขาขอซื้อหลายๆเม็ดแต่ว่ามิชิมาไม่สามารถหายเป็นแบบนั้นได้หากกลัวว่าเขาจะนำไปฆ่าคนอื่น หลังจากที่เขาได้ซื้อลูกกวาดไปครั้งแรกแต่กลับโดนอรัญย่างไปจึงต้องกินลูกกวาดครั้งที่ 2 แต่กลับไม่ตาย

# data[].attributes.body
ลูแคลชกับมิชิมาได้เห็นว่าอรัญกำลังทำลายอุปกรณ์ฆ่าตัวตายของครอบครัวตูวาช วันต่อมามิชิมาโกรธมากบอกอลันว่าปิดเทอมครั้งนี้เขาจะต้องไปปฏิบัติตัวหน่วยคอมมานโดที่โมนาโก อลันรู้สึกขนลุกกับหน้ากากที่ Vincent ในประดิษฐ์มา ลูกค้าที่เหมือนกับรอเพื่อให้เมริลินฆ่าเขาโดยใช้เหงื่อที่จะแพร่เชื้อไปในร่างกายของเขากับขอเมริลินจูบเขาแต่เมริลินมีแฟนแล้วจึงไม่สามารถให้บริการได้แบบนั้นอีกแล้วหลังจากที่ลูกค้าคนนั้นได้เดินออกไปก็มีเสียงวิทยุขึ้นมาบอกว่าจะมีก่อการร้ายของหน่วยคอมมานโดฆ่าตัวตาย

# data[].attributes.body
มีหญิงสาวที่มาถามนางลูแคลชว่าทำไมถึงตั้งลูกสุดท้องว่าอรัล นางลูแคลชจึงตอบไปว่าเพราะเขาตั้งชื่อตามอลันทูริงซึ่งเป็นผู้ค้นคิดคอมพิวเตอร์และฆ่าตัวตายเพราะนำแอปเปิ้ลไปจุ่มในไซยาไนด์ในร้านจึงมีรูปแอปเปิ้ลที่แขวนไว้บนเพดาน

# data[].attributes.body
วินเซนต์ได้ยินน้องชายของเขาอัลลันเปิดเพลงสนุกในห้องของเขาจึงทำให้เขาโกรธและทำลายโมเดลสวนสนุกของคนที่อยากฆ่าตัวตาย มิชิมาก็โกรธด้วยเหมือนกันจึงพูดไปว่า อัลลันไม่ได้เป็นตระกูลของตูวาช

# data[].attributes.body
ตัวแทนบริษัทฮั้วไม่กลัวตาได้มาบ้านของครอบครัวตูวาชมาเสนอขายสินค้าและได้สนทนากับพ่อกับแม่ เขาได้สังเกตว่าครอบครัวนั้นได้มีเด็กเพิ่มมาอีกคนหนึ่งมีชิมาบอกหรือว่าถุงยางรั่วก็เลยได้เกิดอัลลันออกมาหลังจากนั้นลูกสาวคนโตที่ได้ฉลองวันเกิด 18 ปีเค้กที่ตกแต่งเหมือนโลงศพ