# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 1 การไม่คบคนพาล

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 1 การไม่คบคนพาล

# data[].attributes.body
มงคลข้อที่1 การไม่คบคนพาล หมายถึง การไม่ไปมาหาสู่ การไม่คบหาสมาคม การไม่เข้าตีสนิท หรือการไม่เป็นเพื่อนร่วมคิดร่วมทำกับผู้ที่เป็นคนพาลรวมถึงการไม่มีพฤติกรรมอย่างคนพาล
นายวงศธร เจริญสัตย์สิริ เลขที่1

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 1 การไม่คบคนพาล

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 1 การไม่คบคนพาล

# data[].attributes.body
บาลี : อเสวนา จ พาลานํ (อะเสวะนา จะ พาลานัง)
ความหมาย : ไม่คบผู้ที่ชักจูงไปในทางที่ผิด และโง่เขลาเบาปัญญา เพราะมีแต่จะทำให้ชีวิตเสื่อม

น.ส. สุพิชญา ยอดมาลี เลขที่ 39 ม.4/9

# data[].attributes.headline
ข้อที่ 2 มงคลคบบัณฑิต

# data[].attributes.subject
ข้อที่ 2 มงคลคบบัณฑิต

# data[].attributes.body
ผ้าที่ห่อหุ้มของหอม ย่อมพลอยหอมตลบอบอวลตามไปด้วยฉันใด
ผู้ที่คบบัณฑิต ก็ย่อมพลอยได้รับความรู้ ความสามารถและความดีตาม
บัณฑิตไปด้วยฉันนั้น

นายวายุพงษ์ ทำสวน เลขที่ 2

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 4

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 4

# data[].attributes.body
ถิ่นอันสมควรควรประกอบด้วยสิ่งแวดล้อม 4 อย่าง ได้แก่
1.อาวาสเป็นที่สบาย หมายถึง อยู่แล้วสบาย เช่น สะอาด เดินทางไป-มาสะดวก อากาศดี เป็นแหล่งชุมชน ไม่มีแหล่งอบายมุข เป็นต้น
2.อาหารเป็นที่สบาย หมายถึง อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ เช่น มีแหล่งอาหารที่สามารถจัดซื้อหามาได้ง่าย เป็นต้น
3.บุคคลเป็นที่สบาย หมายถึง ที่ที่มีคนดี จิตใจโอบอ้อมอารี ถ้อยทีถ้อยอาศัย มีศีลธรรม ไม่มีโจร นักเลง หรือใกล้แหล่งอิทธิพล เป็นต้น
4.ธรรมะเป็นที่สบาย หมายถึง มีที่พึ่งด้านธรรมะ มีที่ฟังธรรม เช่น มีวัดอยู่ในละแวกนั้น มีโรงเรียน หรือแหล่งศึกษาหาความรู้ เป็นต้น

นายณัฏฐ์พัฒน์ คูณทวี ม.4/9 เลขที่ 4

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 5  การเคยทำบุญมาก่อน

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 5  การเคยทำบุญมาก่อน

# data[].attributes.body
5. เคยทำบุญมาก่อน

ขึ้นชื่อว่าบุญนั้น มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้คือ

1. ทำให้กาย วาจา และใจ สะอาดได้

2. นำมาซึ่งความสุข

3. ติดตามไปได้ หมายถึงบุญจะติดตัวเราไปได้ตลอดจนถึงชาติหน้า

4. เป็นของเฉพาะตน หมายถึงขอยืม หรือแบ่งกันไม่ได้ ทำเองได้เอง

5. เป็นที่มาของโภคทรัพย์ทั้งหลาย คือว่าผลของบุญจะบันดาลให้เกิดขึ้นได้เองโดยไม่ได้หวังผล

6. ให้มนุษย์สมบัติ ทิพย์สมบัติ และนิพพานสมบัติแก่เราได้ หมายถึงความสมบูรณ์ตั้งแต่ทางโลก จนถึงนิพพานได้เลย

7. เป็นปัจจัยให้ถึงซึ่งนิพพาน ก็คือเป็นปัจจัยในการส่งเสริมให้บรรลุถึงนิพพานได้เร็วขึ้นเมื่อปฏิบัติ

8. เป็นเกราะป้องกันภัยในวัฏสังสาร หมายถึงในวงจรการเกิด แก่ เจ็บ ตาย หรือที่เรียกว่าเวียนว่ายตายเกิดนั้น บุญจะคุ้มครองให้ผู้นั้นเกิดในที่ดี อยู่อย่างมีความสุข หรือตายอย่างไม่ทรมาน ขึ้นอยู่กับกำลังบุญที่สร้างสมมา

การทำบุญนั้นมีหลายวิธี แต่พอสรุปได้สั้นๆดังนี้คือ

1.การทำทาน

2.การรักษาศีล

3.การเจริญภาวนา

นายเตชะพิทย์ ช่างเรือน เลขที่ 5

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 6 การตั้งตนชอบ

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 6 การตั้งตนชอบ

# data[].attributes.body
การตั้งตนชอบ หมายถึง การตั้งเป้าหมายของชีวิต ทั้งทางโลกและทางธรรมไว้อย่างถูกต้อง แล้วมีการดำเนินชีวิตไปตามเป้าหมายนั้นด้วยความระมัดระวัง ซึ่งการตั้งต้นชอบนั้น ถือเป็นก้าวแรกของการสร้างความสุขความเจริญให้แก่ชีวิต

นายปพนพัชร์ พานิชประเสริฐ เลขที่ 6

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่7 ความเป็นพหูสูต

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่7 ความเป็นพหูสูต

# data[].attributes.body
เป็นผู้ที่ฟังมาก เล่าเรียนมาก เป็นผู้รอบรู้ โดยมีลักษณะดังนี้คือ
1. รู้ลึก คือการรู้ในสิ่งนั้นๆ เรื่องนั้นๆ อย่างหมดจดทุกแง่ทุกมุม อย่างมีเหตุมีผล รู้ถึงสาเหตุจนเรียกว่าความชำนาญ
2. รู้รอบ คือการรู้จักช่างสังเกตในสิ่งต่างๆ รอบตัว เช่นเหตุการณ์แวดล้อมเป็นต้น
3. รู้กว้าง คือการรู้ในสิ่งใกล้เคียงกับเรื่องนั้นๆ ที่เกี่ยวข้องกัน สัมพันธ์กันเป็นต้น
4. รู้ไกล คือการศึกษาถึงความเป็นไปได้ ผลในอนาคตเป็นต้น

ถ้าอยากจะเป็นพหูสูตก็ควรต้องมีคุณสมบัติดังว่านี้คือ
1. ความตั้งใจฟัง ก็คือชอบฟัง ชอบอ่านหาความรู้ และค้นคว้าเป็นต้น
2. ความตั้งใจจำ ก็คือรู้จักวิธีจำ โดยตั้งใจอ่านหรือฟังในสิ่งนั้นๆ และจับใจความให้ได้
3. ความตั้งใจท่อง ก็คือท่องให้รู้โดยอัตโนมัติ ไม่ลืม ในสิ่งที่เป็นสาระสำคัญ
4. ความตั้งใจพิจารณา ก็คือการรู้จักพิจารณา ตรึกตรองในสิ่งนั้นๆอย่างทะลุปรุโปร่ง
5. ความเข้าใจในปัญหา ก็คือการรู้อย่างแจ่มแจ้งในปัญหาอย่างถ่องแท้ด้วยปัญญา

นายพยัคฆ์ ทหราวานิช เลขที่7

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 8 การรอบรู้ในศิลปะ

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 8 การรอบรู้ในศิลปะ

# data[].attributes.body
ศิลปะ คือ สิ่งที่แสดงออกถึงความงดงาม และมีความสุนทรียะ โดยลักษณะของมัน มีดังนี้
1. มีความประณีต
2. ทำให้ของดูมีค่ามากขึ้น
3. ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์
4. ไม่ทำให้เกิดกามกำเริบ
5. ไม่ทำให้เกิดความพยาบาท
6. ไม่ทำให้เกิดความเบียดเบียน นายวริศ วงศ์สมิทธิพันธุ์ เลขที่ 8 ม.4/9

# data[].attributes.headline
ข้อที่ 10 กล่าววาจาอันเป็นสุภาษิต

# data[].attributes.subject
ข้อที่ 10 กล่าววาจาอันเป็นสุภาษิต

# data[].attributes.body
กล่าวว่าจาอันเป็นสุภาษิตคือ กล่าวในสิ่งที่ดีไม่กล่าวคำเท็จกล่าวในสิ่งที่มีประโยชน์และไม่ระคายเคืองแก่ผู้ฟังสามารถปฏิบัติได้โดย การที่เราควบคุมตัวเองให้กล่าวในสิ่งที่ดีสิ่งที่เป็นประโยชน์ที่ถูกที่ถูกเวลาและไม่ทำร้ายผู้ที่ฟัง
นายหฤษฎ์มงคล วรรณศิริ เลขที่ 10

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่15 การให้ทาน

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่15 การให้ทาน

# data[].attributes.body
การให้ที่ไม่หวังผลตอบแทนโดยหมายให้ผู้ได้รับได้พ้นจากทุกข์ แบ่งออกเป็น ๓ อย่างได้แก่
๑. อามิสทาน คือการให้วัตถุ สิ่งของ หรือเงินเป็นทาน ๒. ธรรมทาน คือการสอนให้ธรรมะเป็นความรู้เป็นทาน ๓. อภัยทาน คือการให้อภัยในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ดีกับเรา ไม่จองเวร หรือพยาบาทกัน

นายซีม่อน ดอมโบว์สกี้ เลขที่15

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 18 ทำงานไม่มีโทษ

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 18 ทำงานไม่มีโทษ

# data[].attributes.body
มงคลที่ 18 ทำงานไม่มีโทษ
งานไม่มีโทษ เป็น งานที่ไม่มีเวรไม่มีภัย ไม่เบียดเบียนใคร แต่เป็นประโยชน์ทั้งแก่ตนและผู้อื่น ถูกต้องตามกฎระเบียบ ศีลธรรม จารีตประเพณี
หรือ การทำงานเพื่อส่วนรวม โดยการทำงานสังคมสงเคราะห์ช่วยเหลือคน และช่วยเหลืองานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม เช่น สร้างสะพาน ทำถนน สร้างศาลา  ที่พักอาศัยข้างทาง ฯลฯ

งานที่ไม่มีโทษ ประกอบด้วยลักษณะดังต่อไปนี้
๑. ไม่ผิดกฏหมาย คือทำให้ถูกต้องตามกฏหมายของบ้านเมือง
๒. ไม่ผิดประเพณี คือแบบแผนที่ปฏิบัติกันมาแต่เดิม ควรดำเนินตาม

๓. ไม่ผิดศีล คือข้อห้ามที่บัญญัติไว้ในศีล ๕

๔. ไม่ผิดธรรม คือหลักธรรมทั้งหลายอาทิเช่น การพนัน การหลอกลวง

ตัวอย่างการทำงานไม่มีโทษ

1. ประกอบอาชีพสุจริต
2. ไม่ค้ายาเสพติด
3. ไม่ค้ามนุษย์ หรือ อาวุธสงคราม
4.ช่วยเหลือเพื่อนในยามที่เดือดร้อน

จัดทำโดย
นายธนอรรถ อาจยุทธ เลขที่ 18

# data[].attributes.headline
มงคลประการที่ 26

# data[].attributes.subject
มงคลประการที่ 26

# data[].attributes.body
นางสาวกันต์ฤทัย สุขเกษม เลขที่ 26 : การฟังธรรมตามกาล
การฟังธรรมตามกาล คือการขวนขวายหาเวลาไปฟังธรรม ฟังคำสั่งสอนจากผู้มีธรรมะ เพื่อยกระดับจิตใจและสติปัญญาให้สูงขึ้น โดยเมื่อฟังธรรมแล้วก็น้อมเอาคุณธรรมเหล่านั้น มาเป็นกระจกสะท้อนดูตนเองว่า มีคุณธรรมนั้นหรือไม่ จะปรับปรุงคุณธรรมที่มีอยู่ให้ดียิ่งๆ ขึ้นไปได้อย่างไร

เช่น เมื่อได้ฟังธรรมเรื่องความกตัญญูแล้ว ก็นำเรื่องนี้มาสำรวจดูใจของ ตนเองทันทีว่า เรามีความกตัญญูไหม ถ้ามี มีมากน้อยเพียงไร เมื่อฟังธรรมแล้วสำรวจดูจะรู้ทันทีว่า เราขาดอะไรไป จะปรับปรุงแก้ไขอย่างไรจึงจะดี

# data[].attributes.headline
ข้อที่28 เป็นคนว่าง่าย

# data[].attributes.subject
ข้อที่28 เป็นคนว่าง่าย

# data[].attributes.body
เป็นคนว่าง่ายคือ เมื่อคนอื่นที่มีความปรารถนาดีแนะนำสั่งสอนอะไรให้ ก็ยินดีรับฟัง และนำไปปฏิบัติตาม
เราจะนำมาปรับใช้ได้ เช่น เมื่อมีผู้ใหญ่หรือผู้ที่หวังดีมาแนะนำหรือบอกกล่าวอะไรเราก็รับฟังคำแนะนำเหล่านั้นและนำมาปฏิบัติ
นางสาวกานต์สินี พบสุขธนทรัพย์ เลขที่28

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 33 เห็นอริยสัจ

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 33 เห็นอริยสัจ

# data[].attributes.body
การเห็นอริยสัจ หรือเห็นความจริงอันประเสริฐทั้ง 4 ประการ

อริยสัจ 4 นี้ ผู้ปฏิบัติจะเห็นได้ด้วย ญาณ 3 ญาณ ได้แก่

1. สัจญาณ คือ ความหยั่งรู้สัจจะ ได้แก่ หยั่งรู้อริยสัจ 4 แต่ละอย่างตามที่เป็นจริงว่านี้เป็นทุกข์ นี้เป็นสมุทัย นี้เป็นนิโรธนี้เป็นมรรค

2. กิจจญาณ คือ ความหยั่งรู้กิจ ได้แก่ หยั่งรู้กิจที่จะต้องทำในอริยสัจ 4 แต่ละอย่างว่าทุกข์ควรกำหนดรู้ สมุทัยควรละ นิโรธควรทำให้แจ้ง และมรรคควรเจริญ

3. กตญาณ คือ ความหยั่งรู้การที่ทำแล้ว ได้แก่ หยั่งรู้ว่ากิจที่จะต้องทำในอริยสัจ 4 แต่ละอย่างได้ทำเสร็จแล้ว นั่นคือทุกข์ได้กำหนดรู้แล้ว สมุทัยได้ละแล้ว นิโรธได้ทำให้แจ้งแล้ว และมรรคได้เจริญแล้ว

ญาณ 3 นี้มีชื่อเต็มว่าญาณทัสสนะอันมีปริวัฏ 3

การเห็นอริยสัจ 4 ด้วยญาณ 3 พระพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นมงคลของชีวิต เพราะเป็นเหตุทำให้ข้ามพ้นความทุกข์ไปได้ด้วยสิ้นเชิง

นางสาวธีร์จุฑา จันทร์คำ เลขที่ 33

# data[].attributes.attachment_link.title
การเห็นอริยสัจ

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 12 การสงเคราะห์บุตร 

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 12 การสงเคราะห์บุตร 

# data[].attributes.body
มงคลข้อที่ 12 การสงเคราะห์บุตร
บุคคลใดมี การสงเคราะห์บุตร หญิงชายทั้งหลายด้วยอามิสปัจจัย ๔ สั่งสอนส่งเสริมให้เรียนรู้ศิลปศาสตร์วิทยาการในทางโลก และได้รู้จักอันใดคือบาปบุญคุณโทษมีปัญญาทางธรรม ได้เล่าเรียนศึกษาปฏิบัติธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าได้ตรัสสอนให้บิดามารดาสงเคราะห์บุตรด้วยคุณธรรม ๕ ประการคือ
๑. จงห้ามบุตรธิดาอย่าให้ทำบาปทำชั่วผิดศีลผิดธรรม มีการฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม พูดปด ดื่มสุราเมรัยเป็นต้น

๒. จงสั่งสอนบุตรธิดาให้กระทำการกุศล มีการให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ฟังธรรมเทศนาเป็นต้น

๓. จงให้บุตรธิดาได้เล่าเรียนศึกษาในศิลปศาสตร์วิทยาการทั้งทางโลกและทางธรรม

๔. หาสามีภรรยาที่สมควรแก่ตระกูลให้แก่บุตรธิดาตามประเพณีคดีแห่งชาวโลก

๕. มอบทรัพย์สมบัติให้แก่บุตรธิดาตามกาลเวลาที่จะพึงให้

นายกิตติภพ บำรุงชีพ เลขที่ 12

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 13 สงเคราะห์ภรรยา

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 13 สงเคราะห์ภรรยา

# data[].attributes.body
ทารสงฺคโห (ทาระสังคะโห) : การสงเคราะห์ภรรยา หมายถึงการที่สามีจะต้องมีหน้าที่เลี้ยงดูภรรยาให้ดี ตัวภรรยาเองก็ก็ต้องทำตัวให้ดีด้วยเช่นกัน

แนวทางปฏิบัติตน : เมื่อเราโตขึ้นและมีคู่ครอง เราก็ควรจะดูแลเขาให้ดี ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ไม่ดูหมิ่นกัน ไม่ทำร้ายร่างกายอีกฝ่าย และที่สำคัญต้องซื่อสัตย์และไม่นอกใจกัน

นายจีรพัฒน์ กลิ่นสอาด เลขที่13

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 14 ทำงานไม่คั่งค้าง

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 14 ทำงานไม่คั่งค้าง

# data[].attributes.body
วิธีทำงานให้เสร็จ
๑. ฉันทะ  คือ ความรักงาน หรือ ความเต็มใจ

๒. วิริยะ   คือ ความพากเพียร หรือ ความแข็งใจทำ

๓.  จิตตะ  คือ ความเอาใจใส่  หรือ ความตั้งใจ
๔. วิมังสา คือ การพินิจพิเคราะห์ หริอ ความเข้าใจทำ

นายชัยรัช สนองค์ ม.4/9 เลขที่14

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 17 สงเคราะห์ญาติ

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 17 สงเคราะห์ญาติ

# data[].attributes.body
คือ การชักชวนญาติให้รู้จักประกอบการบุญการกุศล ชักนำให้ได้ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ให้ตั้งอยู่ในศรัทธา สอนธรรมะให้ ชักนำให้บวช ชักนำให้ปฏิบัติธรรม การสงเคราะห์ญาติเป็นความดี เป็นมงคลแก่ผู้ทำ แต่ทั้งนี้ต้องทำตามวิถีทางที่ถูกต้อง คือต้องไม่เอาการช่วยเหลือญาติพี่น้องมาทำให้เสียความเป็นธรรมในหน้าที่
นายศรายุท อธิบาย เลขที่ 17

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่35 จิตไม่หวั่นไหว

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่35 จิตไม่หวั่นไหว

# data[].attributes.body
ความหมาย : ใช้ปัญญาพิจารณา โดยตั้งอยู่ในหลักธรรมของพระพุทธศาสนา พิจารณาถึงหลักธรรมต่างๆเมื่อพบกับความเสื่อมลาภ เสื่อมยศ ถูกนินทา ตกทุกข์ จิตก็ไม่หวั่น

สามารถปฏิบัติได้โดย :  เมื่อพบกับความได้ลาภ ได้ยศ ได้สรรเสริญ เป็นสุข จิตก็ไม่ไหว เพราะรู้เท่าทันว่า เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นมันไม่เที่ยง ไม่จีรังยั่งยืนอะไร ลาภมีได้ก็เสื่อมได้  สรรเสริญ นินทา สุข ทุกข์ ทุกคนต้องพบทั้งนั้น และในที่สุดก็ต้องเสื่อมหายไปเป็นธรรมดา

นางสาวพิจิตรา ชัยสุข เลขที35

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่36 มีจิตไม่เศร้าโศก

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่36 มีจิตไม่เศร้าโศก

# data[].attributes.body
มีเหตุอยู่ 2 ประการที่ทำให้จิตเราต้องโศกเศร้า คือ

1. ความโศกเศร้าที่เกิดเนื่องมาจากความรัก รวมถึงรักสิ่งของ ทรัพย์สินเงินทองด้วย
2. ความโศกเศร้าที่เกิดจากความใคร่

การทำให้จิตใจไม่โศกเศร้า คือ
1. ใช้ปัญญาพิจารณาอยู่เนือง ๆ ถึงความไม่เที่ยงในสิ่งของทั้งหลาย และร่างกายของเรา
2. ไม่ยึดมั่นในตัวตน หรือความจีรังยั่งยืน ในคนหรือสิ่งของว่าเป็นของเรา
3. ทุกอย่างในโลกล้วนเปลี่ยนแปลงอยู่ทุกขณะ แม้ร่างกายเราก็ใช้เป็นที่อาศัยชั่วคราวเท่านั้น
4. คิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนไม่เที่ยงด้วยกันทั้งนั้น

นางสาวเมธาวี ธนอุดมนาน เลขที่36 ม.4/9

# data[].attributes.headline
มงคลที่ 37 มีจิตปราศจากกิเลส 

# data[].attributes.subject
มงคลที่ 37 มีจิตปราศจากกิเลส 

# data[].attributes.body
-จิต หมายถึง ใจ สติ ความรู้สึกนึกคิด
-กิเลส หมายถึง สิ่งที่ทำให้เกิดความเศร้าหมอง
ได้แก่
ราคะ(ความโลภ) : ความอยากได้อยากมี จนทำในสิ่งที่ผิด เช่น การลักขโมย การติดสินบน
โทษะ(ความโกรธ)  : คือความมุ่งร้าย โกรธเกลียด
โมหะ(ความหลง) : ความหลงผิด เห็นผิดเป็นชอบ หลงไหล
-จิตที่ปราศจากกิเลศ ก็คือ ใจที่ปราศจาก ความโลภ ความโกรธ ความหลง
วิธีการนำไปปรับใช้
-พอใจในสิ่งที่ตนมี ไม่อยากได้อยากมีในทรัพย์สินผู้อื่น
-ทำตัวให้เป็นคนมีเหตุผล และไม่อารมณ์ร้อนรู้จักระงับอารมณ์ตนเองและให้อภัยผู้อื่น
-รับฟังความเห็นของคนอื่น แล้วไม่หมกมุ่นกับบางสิ่งบางอย่างจนเกินไป
สิธาริณี สุระนันท์ เลขที่ 37

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่38 มีจิตเกษม

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่38 มีจิตเกษม

# data[].attributes.body
เกษม หมายถึงมีความสุข สบาย หรือสภาพที่มีจิตใจที่เป็นสุข มีจิดเกษมก็คือว่ามีจิตที่เป็นสุขในที่นี้หมายถึงการละแล้วซึ่งกิเลส ที่ท่านว่าไว้ว่าเป็นเครื่องผูกอยู่ ๔ ประการคือ

๑.การละกามโยคะ คือการละความยินดีในวัตถุ สิ่งมีชีวิตทั้งหลายเรียกว่ากามคุณซึ่งประกอบด้วย รูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส

๒.การละภวโยคะ คือการละความยินดีในภพ โดยให้เห็นว่าสิ่งใดๆในโลกล้วนไม่เที่ยงแท้ หรือคงอยู่ตลอดไป

๓.การละทิฏฐิโยคะ คือการละความยินดีในความเห็นผิดเป็นชอบ โดยให้ดำเนินตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าที่กล่าวมาแล้ว

๔.การละอวิชชาโยคะ คือการละความยินดีในอวิชชาทั้งหลาย ความไม่รู้ทั้งหลาย โดยให้มุ่งปฏิบัติเพื่อปัญญาที่รู้แจ้งเห็นจริง

นางสาวสิราวรรณ มังกร เลขที่38

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่20 สำรวมจากการดื่มน้ำเมา

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่20 สำรวมจากการดื่มน้ำเมา

# data[].attributes.body
น้ำเมา  หมายถึง  เหล้า  แต่ในที่นี้หมายถึง  ของมึนเมาที่ให้โทษทุกชนิด  ไม่ว่าจะเป็นน้ำหรือแห้ง รวมทั้งสิ่งเสพติดทุกชนิด

ดื่ม  หมายถึง  การทำให้ซึมซาบเข้าไปในร่างกาย

การสำรวม  หมายถึง  การระมัดระวังในนัยหนึ่ง  และเว้นขาดในอีกนัยหนึ่ง

สำรวมจากการดื่มน้ำเมา  หมายถึง  การระมัดระวังเมื่อต้องใช้สิ่งเสพติดทั้งหลายในการรักษาโรคต่าง ๆ  และเว้นขาดจากการเสพสิ่งเสพติดให้โทษทุกชนิด  ไม่ว่าโดยวิธีใด ๆ  ก็ตาม

นายพีรพัทธ์ เจียมภิรมย์สุข เลขที่20 ม4/9

# data[].attributes.headline
มงคลที่ 22 ความเคารพ

# data[].attributes.subject
มงคลที่ 22 ความเคารพ

# data[].attributes.body
ความตระหนัก ซาบซึ้ง รู้ถึงคุณความดีที่มีอยู่จริงของบุคคลอื่น ยอมรับนับถือความดีของเขาด้วยใจจริง แล้วแสดงความนับถือต่อผู้นั้นด้วยการแสดงความอ่อนน้อม อ่อนโยน อย่างเหมาะสมทั้งต่อหน้าและลับหลัง สามารถปฏิบัติได้โดย การเคารพในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ การศึกษา สมาธิ ความไม่ประมาณ การต้องรับแขก ย่อมแสดงออกถึงความนับถือต่อผู้นั้น
ภาณิชา เจียมโฆสิต เลขที่22

# data[].attributes.body
บุคคลใดหญิงชายที่เกิดมาได้ปฏิบัติมารดาบิดาให้เป็นสุข จัดเป็นมงคลอันประเสริฐถามว่า บุคคลใดเรียกว่า “บิดามารดา” ก็คือหญิงใดเป็นที่อาศัยแห่งสัตว์โลกให้บังเกิดหรือยังให้สัตว์เหล่านั้นให้เจริญขึ้น หญิงนั้นเรียกว่ามารดา ชายใดยังสัตว์ให้บังเกิด หรือยังให้สัตว์ให้เจริญขึ้น ชายนั้นชื่อว่าบิดา
ต้นไม้ที่ได้รับการดูแลให้น้ำ ให้ปุ๋ย บำรุงลำต้นจนสมบูรณ์ เมื่อถึงเวลาแล้วไม่ออกดอกออกผลย่อมต้องโค่นทิ้ง เปรียบได้กับคนที่ได้รับการเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ แต่ไม่ยอมตอบแทนคุณพ่อแม่ถือเป็นคนหนักแผ่นดิน ทองคำแท้หรือไม่ เพียงโดนไฟก็ทราบแล้ว คนดีแท้หรือไม่ ให้ดูตรงที่เลี้ยงพ่อแม่ ถ้าดีจริงต้องเลี้ยงพ่อแม่ ถ้าไม่เลี้ยง แสดงว่าดีไม่จริง จัดเป็นพวกทองชุบทองเทียม
นายกษิดิส ไสตะภาพ เลขที่11

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 19 งดเว้นจากบาป

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 19 งดเว้นจากบาป

# data[].attributes.body
งด    หมายถึง  สิ่งใดที่เคยทำแล้วหยุดเสีย เลิกเสีย

เว้น   หมายถึง  สิ่งใดที่ไม่เคยทำ ก็ไม่ยอมทำเลย

งดเว้นจากบาป จึงหมายความว่า การกระทำใดก็ตามทั้ง กาย วาจา ใจ ที่เป็นความชั่ว ความร้ายกาจ ทำให้ใจเศร้าหมอง ถ้าเราเคยทำอยู่ก็จะงดเสีย ที่ยังไม่เคยทำก็จะเว้นไม่ยอมทำโดยเด็ดขาด

สิ่งที่ทำแล้วเป็นบาป

คือ อกุศลกรรมบถ ๑๐ ได้แก่

๑.        ฆ่าสัตว์            เช่น ฆ่าคน ยิงนกตกปลา รวมถึงทรมานสัตว์

๒.        ลักทรัพย์          เช่น ลักขโมย ปล้น ฉ้อโกง หลอกลวง คอร์รัปชั่น

๓.        ประพฤติผิดในกาม  เช่น เป็นชู้ ฉุดคร่า อนาจาร

๔.        พูดเท็จ             เช่น พูดโกหก พูดเสริมความ ทำหลักฐานเท็จ

๕.        พูดส่อเสียด     เช่น พุดยุยงให้เขาแตกกัน ใส่ร้ายป้ายสี

๖.        พูดคำหยาบ     เช่น ด่า ประชด แช่งชักหักกระดูก ว่ากระทบ

๗.        พูดเพ้อเจ้อ       เช่น พูดพล่าม พูดเหลวไหล พูดโอ้อวด

๘.        คิดโลภมาก     เช่น อยากได้ในทางทุจริต เพ่งเล็งทรัพย์คนอื่น

๙.        คิดพยาบาท     เช่น คิดอาฆาต คิดแก้แค้น คิดปองร้าย

๑๐.      มีความเห็นผิด   เช่น เห็นว่าบุญบาปไม่มี เห็นว่าพ่อแม่ไม่มีพระคุณ เห็นว่าตายแล้วสูญ  เห็นว่ากฎแห่งกรรมไม่มี

นายนภัทร พุดบุรี เลขที่ 19

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 23 มีความนอบน้อมถ่อมตน

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 23 มีความนอบน้อมถ่อมตน

# data[].attributes.body
ความนอบน้อมถ่อมตน คือ การไม่แสดงออกถึงความสามารถที่ตัวเองมีอยู่ให้ผู้อื่นทราบเพื่อข่มผู้อื่น หรือเพื่อโอ้อวด การไม่อวดดี เย่อหยิ่งจองหอง แต่แสดงตนอย่างสงบเสงี่ยม
ควรปฎิบัติตนดังนี้
1.มีกิริยาที่นอบน้อม
2. มีวาจาที่อ่อนหวาน
3.มีจิตใจที่อ่อนโยน

นางสาวณภัทร เสนาะศัพท์ เลขที่23 ม.4/9

# data[].attributes.body
ปฏิบัติธรรม  การประพฤติธรรมเป็นมงคล เพราะเป็นการยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น ผู้ประพฤติธรรมมีแต่ความสุข ผู้ประพฤติธรรมได้ชื่อว่าสอนคนอื่นด้วยการประพฤติตลอดเวลา สร้างความเจริญก้าวหน้าและตนเองและส่วนรวม
นายภัทรดนัย วิจิตรโสภาพันธ์ เลขที่ 16

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 30 การสนทนาธรรมตามกาล

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 30 การสนทนาธรรมตามกาล

# data[].attributes.body
กาเลน ธมฺมสากจฺฉา แปลว่าการสนทนาธรรมตามกาล หมายถึงคุยกันแต่เรื่องที่เป็นความถูกต้องดีงามในเวลาอันเหมาะสม

จุดประสงค์ของการสนทนาธรรมที่สำคัญคือ เพื่อให้เกิดความรู้ในสิ่งที่ยังไม่รู้ แล้วนำเอาไปปฏิบัติเพื่อให้เกิดความดีงามแก่ตนและสังคม คู่สนทนาพึงทำหน้าที่เอื้ออำนวยช่วยเหลือกันเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ดังกล่าว
นางสาวดิษญา แจ้งกระจ่าง เลขที่30

# data[].attributes.headline
ข้อที่ 31 บำเพ็ญตบะ

# data[].attributes.subject
ข้อที่ 31 บำเพ็ญตบะ

# data[].attributes.body
การบำเพ็ญตบะ หมายถึง การทำให้กิเลส ความรุ่มร้อน ให้หมดไป เบาบางลง
การปฏิบัติตน
1. การมีใจสำรวมในอินทรีย์ทั้ง 6
ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ไม่ให้หลงติดอยู่กับสัมผัสภายนอก
2. การประพฤติรักษาพรหมจรรย์
เว้นจากการร่วมประเวณี
3. การปฏิบัติธรรม
คือ การรู้และเข้าใจในหลักธรรม  ปฏิบัติตนให้อยู่ในศีล พร้อมสมาธิ ปัญญา
นางสาวธัญชนก ถีระเจริญ เลขที่31

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่3 บูชาบุคคลที่ควรบูชา

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่3 บูชาบุคคลที่ควรบูชา

# data[].attributes.body
การบูชา มี 2 ประเภท คือ
1. อามิสบูชา คือ การบูชาด้วยสิ่งของ เช่น การให้เงินหรือมอบวัตถุสิ่งของต่างๆ ที่สมควรให้แก่มารดาบิดา เป็นต้น หรือนำดอกไม้ ธูปเทียนของหอมไปบูชาพระรัตนตรัย
2. ปฏิบัติบูชา คือ การบูชาด้วยการปฏิบัติดูแลมารดาบิดาผู้มีพระคุณทั้งหลาย รักษาศีล ปฏิบัติพระกรรมฐาน เจริญสมาธิภาวนา ฝึกจิตไม่ให้ฟุ้งซ่าน มีปัญญาเห็นแจ้งในสัจธรรมตามสภาพความเป็นจริง ละความโลภ โกรธ หลงได้อย่างสิ้นเชิง

การบูชาบุคคลที่ควรบูชา เป็นการทำความเห็นถูกที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น และทำความเห็นถูกที่เกิดขึ้นแล้ว ให้เจริญงอกงามยิ่งขึ้น ทำให้มีกิริยามารยาทสุภาพอ่อนโยน น่ารักน่านับถือ ทำให้จิตใจผ่องใส เพราะระลึกถึงกุศลธรรมอยู่เสมอ ทำให้สติปัญญาบริบูรณ์ขึ้น เพราะมีความสำรวมระวัง เป็นการป้องกันความประมาท ช่วยป้องกันความลืมตัวความหลงผิดได้ เพราะระลึกอยู่เสมอว่า ผู้ที่มีคุณธรรมสูงกว่าตนยังมีอยู่ ทำให้เกิดมีกำลังใจมีศรัทธามากขึ้น สามารถคุ้มครองป้องกันตนให้พ้นจากอุปสรรคและภัยต่างๆ จากเหล่าคนพาลได้

นายกฤษฎา ผลพูล เลขที่3 ม.4/9

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 27 มีความอดทน

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 27 มีความอดทน

# data[].attributes.body
ความอดทน มาจากคำว่า ขันติหมายถึงการรักษาปกติภาวะของตนไว้ได้ไม่ว่าจะถูกกระทบกระทั่งด้วยสิ่งอันเป็นที่พึงปรารถนาหรือไม่พึงปรารถนาก็ตามมีความมั่นคงหนักแน่นเหมือนแผ่นดิน ซึ่งไม่หวั่นไหว
หญ้าแม้เป็นพืชต้นเล็กๆ แต่เพราะมีความทนทรหด จึงสามารถแพร่พันธุ์ไปได้ทั่วโลกฉันใด คนเราแม้กำลังทรัพย์ กำลังความรู้ความสามารถจะยังน้อยแต่ถ้ามีความอดทนแล้วย่อมสามารถฝึกฝนตนเอง

นางสาวกันทิมา วิโรจน์ เลขที่27

# data[].attributes.body
วินัย หมายถึง ระเบียบ กฎเกณฑ์ ข้อบังคับ สำหรับควบคุมความประพฤติทางกาย วาจา ของคนในสังคมให้เรียบร้อยดีงาม  เป็นแบบแผน อันหนึ่งอันเดียวกัน จะได้อยู่ร่วมกันด้วยความสุขสบาย ไม่กระทบกระทั่งซึ่งกันและกัน  วินัยช่วยให้คนในสังคมห่างไกลจากความชั่วทั้งหลาย

การอยู่ร่วมกันเป็นหมู่เหล่า ถ้าขาดระเบียบวินัย ต่างคนต่างทำตามอำเภอใจ ความขัดแย้งและลักลั่นก็จะเกิดขึ้น ยิ่งมากคนก็ยิ่งมากเรื่อง ไม่มีความสงบสุข  การงานที่ทำก็จะเสียผล

วัตถุประสงค์ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ทรงบัญญัติวินัย

๑.         เพื่อรองรับความตั้งอยู่ดีของหมู่สงฆ์

๒.        เพื่อข่มบุคคลผู้เก้อยาก

๓.        เพื่อความสุขสำราญแห่งหมู่สงฆ์

๔.        เพื่อความสุขสำราญแห่งภิกษุผู้มีศีลเป็นที่รัก

๕.        เพื่อป้องกันอาสวกิเลสอันจะบังเกิดในปัจจุบัน

๖.         เพื่อป้องกันอาสวกิเลสอันจะบังเกิดในอนาคต

๗.        เพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส

๘.        เพื่อความเลื่อมใสยิ่งขึ้นของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว

๙.         เพื่อความดำรงมั่นแห่งพระสัทธรรม

๑๐.       เพื่ออนุเคราะห์พระวินัย เป็นการสืบอายุพระพุทธศาสนาให้เจริญวัฒนาสถาพรสืบต่อไป

นายสรวิศ ศรีพระจันทร์ เลขที่ 9

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่29 การได้เห็นสมณะ

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่29 การได้เห็นสมณะ

# data[].attributes.body
การได้เห็นสมณะ แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ
เห็นด้วยตา เห็นจากการสัมผัสด้วยสายตาของตนเองแล้วมีความประทับใจ
เห็นด้วยใจ เนื่องจากความสำรวมกาย วาจา ใจของสมณะจะช่วยโน้มน้าวจิตใจของเราให้โอนอ่อนผ่อนตาม และรับฟังหลักคำสอนด้วยใจที่ยินดี
เห็นด้วยปัญญา ใช้ปัญญาใคร่ครวญพิจารณาในการรับรู้ถึงคำสอนของสมณะ และรู้ว่าท่านเป็นผู้ตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรมอย่างแท้จริง

เมื่อเห็นแล้วต้องปฏิบัติตนดังนี้
เข้าไปหา ไปขอคำแนะนำ ชี้แนะจากท่าน หรือให้ความเคารพท่าน
เข้าไปบำรุงช่วยเหลือ ในโอกาสอันควร เพื่อแบ่งเบาภาระของท่าน
เข้าไปฟัง รับฟังหลักคำสอนของท่านมาไว้เป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาชีวิต
หมั่นระลึกถึงท่าน ระลึกถึงความดีที่ท่านมีแล้วนำมาเป็นตัวอย่างกับตัวเราเอง
รับฟังแล้วปฏิบัติ รับคำแนะนำของท่านมาปฏิบัติทำตามเพื่อให้เกิดผล

นางสาวชนิกานต์ จาดแจ่ม เลขที่29 ม.4/9

# data[].attributes.headline
มงคลที่ 21 ไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย

# data[].attributes.subject
มงคลที่ 21 ไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย

# data[].attributes.body
๒๑.ไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย คำว่า “ธรรม” ในที่นี้หมายถึง คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เวลาแปลเอาความท่านแปลว่าเหตุ  หมายถึงต้นเหตุ  ข้อธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าทุกข้อ ถ้าดูให้ดีแล้วล้วนแต่เป็นคำบอกเหตุทั้งสิ้นคือ บอกว่าถ้าทำเหตุอย่างนี้แล้ว จะเกิดผลอย่างนั้น เช่น ความขยันหมั่นเพียรเป็นเหตุให้เกิดความเจริญ ความเกียจคร้านเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อม            ดังนั้น ไม่ประมาทในธรรม จึงหมายถึง ไม่ประมาทในเหตุ ให้มีสติรอบคอบ  ตั้งใจทำเหตุที่ดีอย่างเต็มที่  เพื่อให้บังเกิดผลดีตามมานั่นเอง ความไม่ประมาท คือการมีสติกำกับตัวอยู่เสมอ ไม่ว่าจะคิด จะพูด จะทำสิ่งใดๆ ไม่ยอมถลำลงไปในทางที่เสื่อม และไม่ยอมพลาดโอกาสในการทำความดี ตระหนักดีถึงสิ่งที่ต้องทำ ถึงกรรมที่ต้องเว้น ใส่ใจสำนึกอยู่เสมอในหน้าที่ ไม่ปล่อยปละละเลย กระทำอย่างจริงจังและดำเนินรุดหน้าตลอดเวลา            ความไม่ประมาทเป็นคุณธรรมที่สำคัญยิ่ง กล่าวได้ว่าคำสอนในพระ-พุทธศาสนาทั้งหมด เมื่อสรุปแล้วก็คือคำสอนให้เราไม่ประมาท ดังจะเห็นได้จากปัจฉิมโอวาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คือ            “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้เราจะเตือนเธอทั้งหลาย สังขารทั้งหลายเป็นของไม่เที่ยง มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา เธอทั้งหลายจงยังความไม่ประมาทให้ถึงพร้อมเถิด”
ธรรมในที่นี้ก็คือ หลักปฏิบัติที่ทำแล้วมีผลในทางดี และเป็นจริงที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงโปรดแนะทางไว้
คนที่ประมาทในธรรมนั้นมีลักษณะที่สรุปได้ดังนี้คือ
๑.ไม่ทำเหตุดี แต่จะเอาผลดี
๒.ทำตัวเลว แต่จะเอาผลดี
๓.ทำย่อหย่อน แต่จะเอาผลมาก
สิ่งที่ไม่ควรประมาทได้แก่
๑.การประมาทในเวลา คือการปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปโดยไม่ทำอะไรให้เกิดประโยชน์ หรือผลัดวันประกันพรุ่งเป็นต้น
๒.การประมาทในวัย คือคิดว่าอายุยังน้อย ไม่ต้องทำความเพียรก็ได้เพราะยังต้องมีชีวิตอยู่อีกนานเป็นต้น
๓.การประมาทในความไม่มีโรค คือคิดว่าตัวเองแข็งแรงไม่ตายง่ายๆ ก็ปล่อยปละละเลยเป็นต้น
๔.การประมาทในชีวิต คือการไม่กำหนดวางแผนถึงอนาคต คิดอยู่แต่ว่ายังมีชีวิตอยู่อีกนานเป็นต้น
๕.การประมาทในการงาน คือไม่ขยันตั้งใจทำให้สำเร็จ ปล่อยตามเรื่องตามราว หรือปล่อยให้ดินพอกหางหมูเป็นต้น
๖.การประมาทในการศึกษา คือการไม่คิดศึกษาเล่าเรียนในวัยที่ควรเรียน หรือขาดความเอาใจใส่ที่เพียงพอ
๗.การประมาทในการปฏิบัติธรรม คือการไม่ปฏิบัติสมาธิภาวนา หรือศึกษาหลักธรรมให้ถ่องแท้ เพราะคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัวเป็นต้น

นายวัทน์สิริ สารศิลป์ 4/9 21

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่2 การคบบัญฑิต

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่2 การคบบัญฑิต

# data[].attributes.body
บัณฑิต หมายถึงผู้ทรงความรู้ มีปัญญา มีจิตใจที่งาม และมีการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง รู้ดีรู้ชั่ว (ไม่ใช่คนที่จบปริญญาโดยนัย) มีลักษณะดังนี้คือ

๑. เป็นคนคิดดี คือการไม่คิดละโมบ ไม่พยาบาทปองร้ายใคร รู้จักให้อภัย เชื่อเรื่องบาปบุญคุณโทษ ความกตัญญูรู้คุณเป็นต้น

๒. เป็นคนพูดดี คือวจีสุจริต พูดจริง ทำจริงไม่โกหก ไม่พูดหยาบ ถากถาง นินทาว่าร้าย

๓. เป็นคนทำดี คือทำอาชีพสุจริต มีเมตตา ทำทานเป็นปกตินิสัย อยู่ในศีลธรรม ทำสมาธิภาวนา

รูปแบบของบัณฑิต มีข้อควรสังเกตุคือ

๑. ชอบชักนำในทางที่ถูกที่ควร อาทิเช่นการชักนำให้เลิกทำในสิ่งที่ผิด ตักเตือนให้ทำความดีอย่างเช่น ให้เลิกเล่นการพนันเป็นต้น

๒. ชอบทำในสิ่งที่เป็นธุระ อาทิเช่นการทำหน้าที่ของตนให้ลุล่วง และใช้เวลาที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์ ไม่ก้าวก่ายเรื่องของผู้อื่นเว้นแต่จะได้รับการร้องขอ

๓. ชอบทำและแนะนำสิ่งที่ถูกที่ควร อาทิเช่นการพูดและทำอย่างตรงไปตรงมา แนะนำการทำทานที่ถูกต้อง ทำตนให้เป็นประโยชน์ต่อคนอื่น

๔. รับฟังดี ไม่โกรธ อาทิเช่นเมื่อมีคนมาว่ากล่าวก็ไม่ถือโทษ หรือโกรธ หรือทำอวดดี แต่จะรับฟังแล้วนำไปพิจารณาโดยยุติธรรม แล้วนำมาแก้ไขปรับปรุง

๕. รู้ระเบียบ กฏกติกามรรยาทที่ดี อาทิเช่นการรักษาระเบียบวินัยขององค์กร เพื่อให้หมู่คณะมีความเป็นระเบียบ และการดำเนินงานไม่สับสน หรือการรักษาความสะอาด ปฏิบัติ และเคารพกฏของสถานที่ ไม่ทำตามอำเภอใจ

น.ส.อุทุมพร ฉวนฉิน เลขที่40 ม.4/9

# data[].attributes.headline
มงคลข้อที่ 25 มีความกตัญญู

# data[].attributes.subject
มงคลข้อที่ 25 มีความกตัญญู

# data[].attributes.body
“กตญฺญุตา อ่านว่า กะตัญญุตา” หมายถึง การกตัญญู รู้จักบุญคุณ คนที่เคยช่วยเหลือหรือทำดีกับเรานั้น ก็จะถือว่าเป็นมงคลให้แก่ชีวิตเป็นอย่างมาก

# data[].attributes.headline
มงตลที่ 32  ประพฤติพรหมจรรย์

# data[].attributes.subject
มงตลที่ 32  ประพฤติพรหมจรรย์

# data[].attributes.body
ารประพฤติพรหมจรรย์ แปลว่า การประพฤติตนอย่างพระพรหม หรือความประพฤติอันประเสริฐ หมายถึง การประพฤติตามคุณธรรมต่างๆ ทั้งหมดในพระพุทธศาสนาให้เคร่งครัดยิ่งขึ้น  เพื่อป้องกันไม่ให้กิเลสฟูกลับขึ้นมาอีกจนกระทั่งหมดกิเลส  ซึ่งต้องผ่านขั้นตอนต่างๆ ตามภูมิชั้นของจิต
นางสาวธัญสิริ รักษา เลขที่ 32 ม.4/9

# data[].attributes.headline
มงคลที่24 มีความสันโดษ

# data[].attributes.subject
มงคลที่24 มีความสันโดษ

# data[].attributes.body
สันโดษมี  ๓ อย่าง คือ

๑.        ยถาลาภสันโดษ          ยินดีตามที่ได้

๒.        ยถาพลสันโดษ            ยินดีสิ่งที่ควรแก่สมรรถภาพ

๓.        ยถาสารุปปสันโดษ      ยินดีสิ่งที่ควรแก่ฐานะ

ยินดีตามที่ได้    คือได้สิ่งใดมา ก็พอใจอย่างนั้น ไม่เสียใจถ้าได้ไม่เท่าที่ต้องการ แต่ขวนขวายสร้างเหตุให้ดีที่สุด และให้ดียิ่งๆ  ขึ้นไป เช่น เป็นข้าราชการขยันทำงาน ตั้งใจว่าน่าจะได้เลื่อนขั้นสัก ๒ ขั้น แต่ถ้าเกิดได้เลื่อนแค่ขั้นเดียวก็ไม่เสียใจ  พอใจว่าได้เลื่อนขึ้นมา ๑ ขั้น ก็ทำงานสร้างประโยชน์ได้มากกว่าเดิมแล้ว  จากนั้นก็ตั้งใจทำงานในหน้าที่ให้ดียิ่งๆ  ขึ้นไป

ยินดีสิ่งที่ควรแก่สมรรถภาพ  คือคนเรามีความสามารถไม่เท่ากัน ทั้งกำลังกาย  กำลังความคิด กำลังใจ กำลังความดี ก็ต้องรู้ว่ากำลังของตนเองมีแค่ไหน และแสวงหาหรือยอมรับเฉพาะของที่ควรแก่สมรรถภาพของตนเองเท่านั้น  ไม่เป็นคนตีราคาตัวเองผิด คิดเอาง่ายๆ ตื้นๆ ว่าเขาเป็นอะไร ตัวก็จะเป็นได้อย่างเขาทุกอย่าง เข้าทำนอง “เห็นเขานั่งคานหาม  เอามือประสานก้น”  ความสามารถเป็นได้แค่รัฐมนตรีก็ไม่ดิ้นรนไปเป็นนายก ฯ

ยินดีสิ่งที่ควรแก่ฐานะ   คือให้พิจารณาว่าเรามีฐานะเป็นอะไร นักบวช ชาวบ้าน ผู้ใหญ่ ผู้น้อย ครู นักเรียน นายพัน นายร้อย นายสิบ  อธิบดี เสมียนฯลฯ แล้วก็แสวงหาหรือยอมรับแต่ของที่ควรกับฐานะของตน ไม่เป็นคนใฝ่สูง เกินศักดิ์  เช่น  เราเป็นผู้น้อยก็ไม่ควรใช้ข้าวของเครื่องใช้ที่หรูหราราคาแพง   เกินหน้าเกินตาเพื่อนร่วมงานหรือผู้บังคับบังชา  เพาระอาจทำให้เกิดความหมั่นไส้อิจฉาริษยา และไม่เป็นผลดีกับตัวเรา   ไม่เป็นคนประเภทจมไม่ลง

สันโดษทุกประเภทจะต้องประกอบด้วยศีลธรรม  คือของใดก็ตามแม้เราจะได้มา  แต่ถ้าไปยินดีกับของนั้นแล้วจะทำให้เราผิดศีลธรรม  เสียชื่อเสียง เสียเกียรติยศ เสียศักดิ์ศรี  ก็ไม่ควรยินดีกับของสิ่งนั้น  เช่น  ของที่ลักปล้นฉ้อโกงเขามา  ของที่เป็นสินจ้างในทางที่ผิด  ไม่เป็นคนลุแก่อำนาจความมักได้