# data[].attributes.body
Japonia to kraj wyspiarski położony na południowy wschód od linii brzegowej kontynentu azjatyckiego. Składa się z ponad 6 800 wysp, których całkowita powierzchnia wynosi 362 222 km²  (Dla porównania powierzchnia Polski to 322 575 km²). Cztery główne wyspy stanowiące większość powierzchni kraju to Honshū, Kyūshū, Shikoku oraz Hokkaidō. Populacja Japonii szacowana jest na 127,515 mln mieszkańców. Ze względu na geograficzne ukształtowanie terenu (2/3 kraju stanowią góry) Japonia charakteryzuje się największą na świecie gęstością zaludnienia na 1 km². Dla całego kraju liczba ta wynosi 342, a dla stolicy kraju Tōkyō aż 6 038 osób na 1 km kwadratowy. Tōkyō jest największym miastem Japonii, liczba mieszkańców całej aglomeracji wynosi 13 216 mln osób.

# data[].attributes.headline
Mapa krajów posiadających narodowy kodeks etyki dla bibliotekarzy

# data[].attributes.subject
Mapa krajów posiadających narodowy kodeks etyki dla bibliotekarzy

# data[].attributes.body
System polityczny Japonii to monarchia konstytucyjna. Cesarz pełni głównie funkcje reprezentatywne i ceremonialne. Jest on, jak głosi ustanowiona w 1946 roku konstytucja "symbolem państwa i jedności jego obywateli", lecz nie ma władzy wykonawczej. Władza wykonawcza należy do rządu (odpowiedzialnego przed parlamentem) kierowanego przez premiera, a najwyższym organem władzy ustawodawczej jest dwuizbowy parlament. Składa się on z Izby Reprezentantów (izba niższa) oraz Izby Radców (izba wyższa). W izbie niższej zasiada 480 osób, kadencja trwa 4 lata, natomiast w wyższej 242 osoby wybierane na 6 lat. Wybory są powszechne i tajne.

# data[].attributes.body
Pierwszy zapis powstał w 1953 roku;

Treść "Deklaracji" została zaktualizowana w 1979 roku, na Dorocznej Ogólnej Konferencji Japońskiego Stowarzyszenia Bibliotek.

# data[].attributes.attachment_link.description
The Japan Library Association (JLA), founded in 1892, was continuously promoted the development of libraries and librarianship, and its activities has been supported by countless dedicated librarians for over 100 years. JLA represents all type of libraries and related organizations in Japan and consists of 6,700 individual members and 2,800 institutional members.

# data[].attributes.headline
Rys historyczny kodeksu dla bibliotekarzy, obowiązującego w Japonii

# data[].attributes.subject
Rys historyczny kodeksu dla bibliotekarzy, obowiązującego w Japonii

# data[].attributes.body
Współcześnie wykorzystywany kodeks został zatwierdzony w 1980 roku i jego zapis obowiązuje do dnia dzisiejszego.

Został on wprowadzony w celu uregulowania pracy bibliotekarzy zgodnie z "Deklaracją wolności intelektualnej w bibliotekach", która została zaktualizowania rok wcześniej, w 1979.

Zasięg tego kodeksu obejmuje jedynie bibliotekarzy, a pomija pracowników informacji naukowej.

Kodeks ten ma raczej charakter postulytatywną niż rzeczywistą moc obowiązywania ze względu na adresowanie go do wszystkich grup środowiskowych bibliotekarzy.

Kodeks ten jest adresowany przede wszystkim do członków Stowarzyszenia Bibliotekarzy.

# data[].attributes.body
Kodeks poprzez wyraźne określenie naszych obowiązków wobec społeczeństwa, jest naszym własnym kryterium do osiągania wyznaczonych przez nas;

Związane jest to z filozofią zawodu bibliotekarza - która odnosi się do bibliotekarzy w każdym typie biblioteki;

Kodeks ma za zadanie uczynienie biblioteki instytucją przydatną w społeczeństwie;

Prezentowany obraz bibliotekarza ukazuje osobę aktywną i patrzącą w przyszłość

# data[].attributes.body
opiera się na rozległych doświadczeniach zawodowych japońskiego społeczeństwa

doświadczenia te zostały wyselekcjonowane, przedyskutowane oraz zredagowane w formie kodeksu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
...How many of you have heard that phrase before? How many of you were tripped up by that phrase? And more importantly, for how many of you were the above three words as natural as, for example, "cultured French people"?

I too brought that stereotype to Japan. But like other stereotypes, well, there's true bits and false bits to it. You see all the salarymen half-asleep on the last trains departing from Shibuya and imagine what a hard day they must have had. But then you see the same thing in your university classroom and think - ehh, these people could at least drink some coffee before coming to class.

So this article is me trying to make sense of how hardworking the Japanese people are and putting my point of view out there. Perhaps this will be useful for those of you who are planning to work in Japan in the future too!

The Hardworking Side

Source: Janne Moren

If there's one thing the Japanese are known for, it's their long hours at the office. But what do the statistics tell us? Let's see what the OECD says for the year 2013:

Average Number of Hours Worked per Worker:

Japan: 1735 hours per year

South Korea: 2163 hours per year (result for 2012)

UK: 1669 hours per year

USA: 1788 hours per year

France: 1489 hours per year

OECD Average: 1770 hours per year

So it looks like the Japanese actually don't work so hard compared to other countries. They work less than the US and even less than the average. That makes them not so hardworking, right?

Not quite. This is an example of misleading statistics because for two reasons:

Higher incidence of part-time work in Japan

Multiple sources suggest that Japan's workforce has a higher proportion of part-time work compared to other countries. Some of this is because Japanese women tend to quit full-time work when they have a child only to return as part-time labor after a while. Some of this is due to workers only being offered part-time jobs despite wanting a full time job.

This part-time work depresses the average more than in other countries. Full time work in Japan, however, generally involves longer hours than those in other countries.

Inaccurate Reporting

Some of you may have come across the term saabisu zangyo. Basically, this refers to overtime which is kept off the official books with the full consent of the employee.

Officially, the working week in Japan is largely 40 working hours with additional limits for overtime work. But these limits don't have any effect if a worker doesn't clock those hours in - which is de facto what happens in many Japanese workplaces. This goes for both full-time and part-time work - an example being being paid as a waiter for a kaiten zushi restaurant but having to do the clean-up after the restaurant closes without pay.

The 1735 hours you see above is therefore a highly distorted number because of the under-reporting of working hours.

Education for Long Hours

Source: Angie Harms

Before people even get into the workplace, the Japanese education system seems to demand long hours of them as well. This is particularly with reference to the amounts of cramming students have to do in the lead up to their university exam (See the "Exam Hell" section here for some anecdotes). There are even reports of primary school entrance exams at some selective institutions.

However, do note that the fiercest competition is only reserved for those who want to enter schools on the higher end of the education system - The Japan Times reports that with the decrease in the Japanese youth population, the competition found during the 1980s has died down. It is not hard to get into a university in Japan right now (putting quality aside) if one wants to.

The Exceptions?

Source: Jason Wharam

There are a few possible exceptions to the stereotype of long working hours. As I've written about before, the first thing that comes to mind is the university lives of the Japanese students. Since I wrote that, I've come across this additional article on Toyokeizai (in Japanese). The writer basically compares American and Japanese universities, and concludes that Japanese students do put fewer hours into studying at the university level than Americans do.

But otherwise I really had to rack my brain to think of exceptions - even the university example has to be qualified by how some people sacrifice their studies not for slacking off but to put time into something else, such as a sports clubs. Perhaps we can talk about the housewives? But they do labour at home. Or maybe parasite singles? But that's only a small slice of the Japanese population?

So the Japanese are hardworking then! Not so fast...

Hardworking ≠ Being Worked Hard

Source: Amir Jina

This is the main point which I think people misunderstand about Japan. When people characterize the Japanese people as hardworking, it usually implies that a Jiro-Dreams-of-Sushi-esque image of the conscientious, motivated, eager-to-serve Japanese worker willing to put his best into his job.

This image is overplayed and exaggerated on two points.

Motivation?

There is a difference in being motivated enough to work twelve hours a day at something and working twelve hours because your boss still hasn't left the office, or because of the general social pressure to not do so. Rocketnews has an article that looks at how much actual work is getting done in those long hours (the conclusion: not as much as you might think). And let's look at some statistics that relate to feelings of motivation:

Which in turn can be explained by the following:

This article suggests that base pay is a very important factor for Japanese workers - stagnant pay over the past two decades wouldn't have helped motivation.

After the collapse of the bubble economy, job security has decreased and as stated above, many can't even get full-time jobs in the first place. Job anxiety may make you work hard (or at least make you appear to do so), but that does not equate with being happy or motivated while doing so.

Japanese HR practices as listed here that have the effect of decreasing engagement.

Productivity?

Another thing that we can question is, if the Japanese were so hardworking, surely they would be very productive as well! But this again isn't supported by the data. Here's what the OECD says about productivity in 2013 (ie. GDP per hour worked in USD terms deflated for purchasing power):

This means that hour for hour, Japan produces less than the OECD average and at only around 3/5 of the average productivity of the US. Even when doing a per-industry analysis, this report notes that Japan is still behind in terms of productivity when compared to Europe and the US (though not for all industries). And note that these statistics are calculated based on output per hour, so given that hours are likely to be under-reported, actual productivity is likely to be even lower.

There are two ways of interpreting this low productivity: either the Japanese are only pretending to work, or they are actually putting in a lot of effort, but on the wrong things. Both are probably true - this link, and quite a few of the links I've included above refer to Japanese offices being full of people rushing around and acting busy, but not actually accomplishing much. There's also many comments about people sleeping in poorly conducted meetings and people just staying in the office because their boss is there, and so on, with nothing actually getting done.

On the other hand, there are also some examples in which Japanese people are putting in earnest hours but just in rather unproductive ways. Examples include the endless paperwork that the Japanese both produce and process diligently but which could be streamlined with better use of technology. This article also points out another thing - how many people do you really need to direct the traffic in Japan anyway? Sure they're all very hardworking in giving the traffic signals, but sometimes living in Tokyo you wonder if so many are really needed.

Quantity vs Quality

Source: Tokyoform

The conclusion seems to be yes, Japanese people put in many hours, but in the end much of this is due to peer pressure and job-security fears and not much actual work gets done. In fact, something I've heard while living here in Japan is that, since the people know that they're going to have to do overtime anyway, why bother to work hard and be efficient? You might as well lounge around and do things slowly since you'll pretty much be forced to have a 10-12 hour workday anyway.

I have to say the obligatory disclaimer that not all Japanese conform to this - and it's not just the individual but the sector and company too. Behind the great Japanese customer service lies the hard and earnest work of Japanese service staff. However, a different story applies to big Japanese conservative "dinosaur" corporations.

In short, the Japanese (at least those with full time employment) do tend to put in more hours than the average in many countries. However, don't expect them to be particularly content nor efficient while doing so. Working long doesn't necessarily mean working hard. And being worked hard can be different from being hardworking.

# data[].attributes.attachment_link.description
How many of you have heard that phrase before? How many of you were tripped up by that phrase? And more importantly, for how many of you were the above three words as natural as, for example, "cultured French people"? I too brought that stereotype to Japan.

# data[].attributes.headline
Pojedynczy aktywny bibliotekarz - czy to dobrze?

# data[].attributes.subject
Pojedynczy aktywny bibliotekarz - czy to dobrze?

# data[].attributes.body
Praca indywidualnych entuzjastycznie nastawionych bibliotekarzy albo wysiłki pojedynczej biblioteki, bez względu na to jak wielkie, nie zawsze są w stanie dobrze zaspokajać potrzeby użytkowników, a zbiorowy wysiłek bibliotekarzy uznano za dobre rozwiązanie tego problemu.

Zob. Gębołyś Z.,Tomaszczyk J.: Kodeksy etyki bibliotekarskiej na świecie. Warszawa 2008, s. 147.

# data[].attributes.body
Jednostki miary:

znak

wyraz

[rezygnuję z wierszy]

Wynik:
Całość: 1619 wyrazów, 11406 znaków
Preambuła: 559 wyrazów, 3890 znaków.

Wniosek:
- kodeks ten ma niedużą objętość i jest maksymalnie zwięzły;
- jednocześnie, nie jest on tak szczegółowy, tak jak na przykład kodeks bibliotekarza obowiązujący w Polsce.

# data[].attributes.body
Kodeks etyki dla bibliotekarzy obowiązujący w Japonii składa się z:

Wstępu,

Wykazu cech, powinności i obowiązków bibliotekarza.

# data[].attributes.attachment_link.title
Obszary zastosowania kodeksu etyki bibliotekarza w Japonii

# data[].attributes.attachment_link.title
wartości etyczne bibliotekarza w Japonii

# data[].attributes.body
1. Podstawą pracy bibliotekarza jest wykonywanie swoich obowiązków zgodnie z oczekiwaniami ogółu społeczeństwa i potrzebami użytkowników biblioteki.

Wyjaśnienie: Działalność biblioteki opiera się na oczekiwaniach społeczeństwa i potrzebach użytkowników. Na ich podstawie zwykle ustala się cel i główne funkcje biblioteki [patrz: ➡️ analiza SWOT biblioteki].

Podstawowy obowiązek bibliotekarza: dążenie do przewidywania, rozumienia, analizowania i realizowania tych potrzeb.

# data[].attributes.body
2. Bibliotekarz nie powinien dyskryminować użytkowników biblioteki.
Wyjaśnienie: Wszyscy ludzie mają równe prawo w użytkowaniu biblioteki. Bibliotekarz winien przestrzegać norm i zachowywać bezstronność w udostępnianiu dokumentów.
3. Bibliotekarz powinien szanować poufność każdego użytkownika biblioteki.
Wyjaśnienie: Bibliotekarz szanuje prywatność użytkowników biblioteki, nie udostępnia jego danych osobom trzecim.

Bibliotekarz powinien odmówić udzielenia informacji na temat użytkowników, chyba że będą one wymagane przez prawo. Ten wymóg obowiązuje wszystkich członków personelu biblioteki.

# data[].attributes.body
4. Bibliotekarz powinien honorować wolność bibliotek w:

zbieraniu,

przechowywaniu,

udostępnianiu,

materiałów bibliotecznych. Wyjaśnienie: Bibliotekarz powinien zbierać, organizować, chronić i udostępniać zbiory, korzystając ze swojej wiedzy zawodowej i intuicji. Powinien być wytrwały w dążeniu do tego celu i nie stosować żadnej cenzury.
5. Bibliotekarz powinien obrać za cel zawodowy zaznajomienie się z działalnością swojej biblioteki oraz materiałami, które utrwalają wiedzę i doświadczenia ludzi.
Wyjaśnienie: Im większy popyt na biblioteczne materiały, tym większe oczekiwania użytkowników co do zawodowej wiedzy bibliotekarza. Ta wiedza będzie stale poddawana testom przy gromadzeniu i udostępnianiu zbiorów, które będą zaspokajały wszystkie uzasadnione żądania użytkowników (również tych potencjalnych).

# data[].attributes.body
6. Bibliotekarz powinien odbyć stosowne zawodowe szkolenie, zarówno jako osoba indywidualna, jak i członek grupy.

# data[].attributes.body
Wiążą się one przede wszystkim z odbywaniem szkoleń zarówno indywidualnych, jaki i grupowych. Rezultatem ich jest nabyta wiedza zawodowa.

W tym sensie samo szkolenie jest zawodowym obowiązkiem i prawem bibliotekarza.

Szkolenia bibliotekarzy powinny być uwzględniane w planie zarządzania biblioteką.

Bibliotekarz powinien aktywnie uczestniczyć w sformułowaniu polityki funkcjonowania i zakresu usług biblioteki. Jednocześnie, powinien współpracować z innymi bibliotekarzami.

Japoński bibliotekarz powinien być członkiem lokalnych i narodowych stowarzyszeń bibliotekarzy.

W obecnej sytuacji zawód bibliotekarza jako taki nie został ustanowiony oficjalnie i bibliotekarze są często przesuwani z pracy w bibliotece na urzędnicze stanowiska. Związane jest to z wysokim procentem osób umiejących czytać i pisać (99,1%) i z ogólnym trendem społecznym, by kupować książki i gromadzić je w domu.

Ponadto, urzędnicy doszli do wniosku, że ten kto umie czytać i pisać, potrafi zajmować się książkami i nie jest takiej osobie potrzebna żadna profesjonalna wiedza zawodowa → większość samorządów lokalnych nie uwzględniła zawodu bibliotekarza w systemie kadr.

# data[].attributes.body
Bibliotekarze winni są współpracować z innymi placówkami bibliotecznymi i instytucjami kultury. Biblioteka, będąc społeczną instytucją, nie może być odizolowana od społeczeństwa.

# data[].attributes.body
Japonia: Code ofEthics for Librarians [online]. [dostęp: 2017-11-07]. Dostępny w World Wide Web: https://www.ifla.org/files/assets/faife/codesofethics/japan.pdf

# data[].attributes.body
1. Gębołyś Z.: Etyka biblioteczna. W: Vademecum bibliotekarza. Pod red. L. Bilińskiego. Warszawa 2006,s. 30-31.

2. Sosińska-Kalata B.: Etyka w nauce o informacji. „Bibliotekarz” 2003, nr 9, s. 3-9.

3. The ethics of librarianship: an international survey. Ed. by R. W. Vaagan with introduction by A. Byrne. München 2002.

4. Żmigrodzki Z.: Problemy bibliotekarskiej etyki zawodowej. Katowice, 1991, s. 28-46.

# data[].attributes.body
profesjonalni bibliotekarze,

archiwiści,

pracownicy informacji

bunko 文庫 → zarządcy prywatnych bibliotek rodowych

# data[].attributes.headline
Biblioteki i bibliotekarze przed II wojną światową

# data[].attributes.subject
Biblioteki i bibliotekarze przed II wojną światową

# data[].attributes.body
W roku 1868, w wyniku trwającej od 1867 wojny domowej boshin, doszło do wydarzeń określanych mianem restauracji (lub rewolucji) Meiji. Samurajowie z zachodnich domen feudalnych – Satsumy, Chōshū, Tosy i Hizen – obalili szogunat Tokugawów, zmuszając ostatniego z nich, Yoshinobu, do ustąpienia. Władza została przekazana w ręce młodego cesarza Mutsuhito.

Już w 1871 roku za sprawą Hisoki Maejimy powstał system pocztowy, na masową skalę budowano też linie telegraficzne.

Jednym z głównych propagatorów koncepcji „dogonienia” Zachodu był Takayoshi Kido, który w 1872 roku odbył podróż do Europy i Stanów Zjednoczonych, gdzie zachwyciły go między innymi osiągnięcia tamtejszej gospodarki opartej na przemysłowym kapitalizmie. Do programu fukoku kyōhei weszły więc również cele gospodarcze, na czele których stało doprowadzenie w Japonii do przyspieszonej rewolucji przemysłowej poprzez odgórną stymulację krajowej produkcji.

Ludzie zbierali się w prywatnych salonach prasowych, aby uzyskiwać informacje na temat zmian społecznych. Salony tego typu były postrzegane przez rząd Japonii jako "niebezpieczne punkty" i były likwidowane. Jednocześnie, był ogólny zakaz publikowania, rozpowszechniania i powielania prasy. Aby ostudzić społeczne nastroje, rząd rozpoczął uruchamianie publicznych bibliotek i założył Bibliotekę Narodową. Pierwsze biblioteki były dostępne przede wszystkim dla mężczyzn, dopiero dyrektor biblioteki w Kyoto - Hangetu Yuwasa (1858-1943) zapoczątkował tworzenie wewnątrz biblioteki działu dla dzieci i dla kobiet.

# data[].attributes.attachment_link.title
notatka z zajęć - prezentacja kodeksu etyki bibliotek w Japonii - Hanna Gaweł