# data[].attributes.body
Ik heb dit gedicht gekozen omdat het thema mij erg aanspreekt. Het is een gedicht dat over corona gaat. Elkaar gedag zeggen met de ellebogen, lachen met je ogen. Alles wat we doen lijkt nu normaal, dat was het niet in het begin. Het gedicht raakt mij toch wel omdat ik besef dat we eigenlijk al twee jaar niet meer normaal kunnen leven, zonder beperkingen. Zoals je kan zien komt er veel rijm voor, dat vind ik wel leuk. We lezen ook dat de coronaregels precies normaal zijn geworden. Het is de nieuwe cultuur. Het gebruik van sociale media voor dit gedicht is dat ze mensen willen laten weten wat het nieuwe leven inhoud. Ook denk ik dat meer mensen het zullen lezen.  Ik vind het dus een mooi, hedendaags gedicht.