# data[].attributes.body
Spelen met sluitertijd en verschillende uitdrukkingen

# data[].attributes.body
Bij deze foto vroeg ik aan mijn moeder of ze bang wou zijn, ik zei niet bang kijken naar de angst voelen. Het lukte haar niet dus zei ik probeer maar een beetje bang te kijken, maar doordat ze niet gewent is bang te zijn voor een camera en angst te tonen voor een camera en zonder een gebeurtenis waaruit die angst ontstaat lukte dit gewoon niet. In haar hoofd was ze te veel bezig met ik moet kijken alsof ik bang ben terwijl ik dat niet ben. Ik denk dat wanneer ik foto’s van mijn ouders wil maken ik eerst moet wachten tot ze een emotie hebben en dan een foto maken. Ik kan niet zomaar een emotie in iedereen laten opkomen voor een foto. Een enkel iemand kan dat. Ik ga een aantal personen contacteren en vragen of ze een foto willen maken als ze streng een emotie bij zich voelen. Alleen van hun gezicht en de emotie die ze voelden erbij te zetten.

# data[].attributes.body
2 emoties van een persoon geven verschillende emoties aan de kijker.

# data[].attributes.body
Bezig geweest met filters, zwart wit en warmte en verschillen in helderheid etc

# data[].attributes.body
Door een lange sluitertijd kan je verschillende gezichtsuitdrukkingen van een bepaald persoon laten zien in 1 beeld

# data[].attributes.body
Met behulp van collage kan je verschillende losse beelden aan elkaar plakken en er een nieuw beeld van maken waardoor mensen blijven kijken door verschillende variatie van foto’s en emoties die erin verwerkt kunnen worden

# data[].attributes.body
Man ray, wat gebeurd er als de helft van een gezicht onzichtbaar is, welk deel trekt de aandacht. Bij mij vraag ik me af wat onder de zwarte schaduw zit. Het is een geheim, iets wat je niet zichtbaar kan krijgen doordat het een foto is. Je kan biet achter het scherm kijken

# data[].attributes.body
Ze huilt maar ze lacht, achter het gezicht schuilt een inhoud. Deze kan tegengesteld zijn in allerlei wegen ten opzichte van het opgezette masker

# data[].attributes.body
Deze fot hoort bij het stukje in mijn dummy over onze schilderijen thuis en dat een gezicht meer emotie los brengt en aangrijpender is dan een landschap.

# data[].attributes.body
Kleine kinderen horen lief en schattig over te komen. Maar met een heel serieus gezicht lijkt het kind volwassen.

# data[].attributes.body
Wat gebeurt er met een vervormd gezicht? Trekt die de aandacht of willen mensen er liever niet naar kijken. Als er iets mist aan het gezicht zoals ogen of een neus, zou het dan ook meer of minder aandacht trekken of maakt dat niet uit. Of moet er op elk gezicht iets missen?

# data[].attributes.body
Allerlei gezichten en 1 object. Dat ene wat ander is trekt de aandacht want dat is anders. Ik wil dat de kijker alle foto’s ziet en niet afgeleid wordt door een bepaalde foto. Ik wil dat de kijker kijkt naar een foto en dan afgeleid wordt door een andere foto en dan weer door een foto enzovoort. Kijker moet uren naar een muur blijven kijken en steeds iets nieuws opgeroepen krijgen van de gezichten.

# data[].attributes.body
Marlene dumas
Alle gezichten op een muur. Er kijkt altijd iemand naar je wat emoties opwekt. Iemand kijkt blij-> kijker blij. Iemand kijkt boos-> kijker aangesproken en bang. Iemand kijkt angstig-> kijker geruststellend of juist ook bang. Iemand kijkt zonder ogen-> kijker vragend en aangestaard. Iemand kijkt serieus-> kijker beschuldigd, angstig, blij, aangesproken, geïnteresseerd in achterliggende emoties van emotieloos gezicht.

# data[].attributes.body
In deze collage staan zowel de 'personen' door elkaar heen, maar de uitdrukkingen wel naast elkaar. Hier trekt de aandacht van mijn ouders ondanks de chaotische weergave weer naar de lachende gezichten. De collage is makkelijker op te nemen nu elke persoon in dezelfde rij met dezelfde uitdrukking kijkt ondanks dat de personen in een andere volgorde staan.

# data[].attributes.body
Hier staan zowel de gezichten als de uitdrukkingen door elkaar. Mijn ouders vonden hier dat het lachende gezicht minder blij leek en het wat kwade onbegrijpende gezicht meer neutraal. De gezichten werden oppervlakkig. In het totaal plaatje springt er geen een gezicht totaal uit. Je blijft hier maar zoeken naar het 'perfecte plaatje'.

# data[].attributes.body
Hier staan de 'personen' wel gewoon naast elkaar, maar de uitdrukkingen door elkaar. Hierdoor is de focus moeilijker op 1 plek te houden. Ook vertelde mijn ouders dat ze geen enkel gezicht er echt uit vonden springen. Ze bleven als het ware zoeken naar het aangrijpende gezicht maar die vonden ze niet. Waarschijnlijk doordat ze steeds weer iets nieuws zagen en in hun hoofd het langer duurde om deze gezichten te verwerken.

# data[].attributes.body
Ook deze collage is strak en overzichtelijk. Nu staan dezelfde gezichten alleen onder elkaar en de gezichtsuitdrukkingen naast elkaar. Ondanks dat de lachende gezichten nu helemaal onderaan zijn weergeven trekt de aandacht van mijn ouders toch weer daar naartoe.

# data[].attributes.body
Deze collage is erg strak en overzichtelijk. Dezelfde 'personen' staan naast elkaar en dezelfde gezichtsuitdrukkingen staan onder elkaar. Wanneer ik mijn ouders vroeg wat ze hier opvalt en waar hun ogen meer naartoe trekken zeiden ze de middelste rij met de lachende gezichten.