# data[].attributes.body
Het verhaal is een heel goed en mooi geschreven verhaal. de schrijver, Mulisch laat de oorlog een halve eeuw duren. Dit is erg knap van de schrijver. Mooi is het verhaal ook omdat het ontroerend is. Het laat je meeslepen met de mooie 5 periodes, waarin slechte maar ook goede gebeurtenissen plaats vinden.

# data[].attributes.body
Mulisch laat de oorlog een halve eeuw duren

# data[].attributes.body
ik vind dit een typerend beeld van het boek. Dit is een foto genomen na de aanslagen in Brussel. Dit zijn Belgische vlaggetjes voor de omgekomenen. Het is een mooi beeld omdat het te in principe hetzelfde idee geeft als het boek, er gaan mensen dood en de na bestaande moeten weer verder met hun leven. Maar zo'n gebeurtenis zal altijd hun achtervolgen en daarom vind ik deze foto hierbij passen.

# data[].attributes.body
Bij personen zijn:
De vader van Anton
De moeder
De broer
Antons oom en tante
zijn geliefdes Saskia en Liesbeth
Fake Ploeg

Anton leek heel veel op zijn vader. Zijn vader was voor zijn dood Griffier bij een arrondissementbank .
Zijn moeder en Broer komen eigenlijk niet aan bod, hij speelt wel een spelletje met zijn broer toen de aanslag werd gepleegd.
Na de oorlog trekt Anton in bij zijn oom en tante.
Saskia was zijn eerste geliefde maar hertrouwde later met Liesbeth.

Fake Ploeg kan je zien als tegenstander, hij was een NSB'er dit betekend dat hij onderduikende verraadde voor de Duitsers. Dit was ook de reden dat hij neergeschoten werd.

# data[].attributes.body
Anton Steenwijk is een jongen uit de achterbuurten van Haarlem en maakt daar een ernstige en nare gebeurtenis mee. Er wordt een aanslag gepleegd op een NSB'er genaamd Fake Ploeg. Het slachtoffer werd vermoord voor de stoep van de buren en werd neergelegd bij Anton voor de deur. Hierdoor word hij en zijn familie opgepakt en afgevoerd. Hier houdt Anton nog veel last van nadat hij de oorlog overleeft.

# data[].attributes.body
Anton Steenwijk is on het begin van het boek is hij 12 jaar, aan het einde 49 jaar. Blijkens de opmerkingen van anderen verandert hij in de loop van de jaren nauwelijks. Hij was een lange, slanke man met sluik, donker haar, donkere wenkbrauwen en een gave huid in de tint van noten. Hij hief meestal zijn hoofd een beetje schuin en gooide vaak zijn haar met een korte beweging naar achteren, wat iets sympathieks had. Hij liep altijd een beetje sloffend.

# data[].attributes.body
Er zijn enkele belangrijke verhaalmotieven:
Het vergeten van afschuwelijke gebeurtenissen (Anton wordt Anesthesist: specialist in het vergeten.)
De goede haat en de slechte haat. Er zijn ook tegenstrijdige motieven: liefde-haat, goed-kwaad, schuld-onschuld en licht-duisternis.
Herinnering: Anton wordt iedere keer herinnerd aan de aanslag doordat hij keer op keer puzzelstukjes tegenkomt voor de grote puzzel. Als hij die dingen van het verleden niet was tegengekomen, dan was de aanslag niet opgelost geweest.
Zoektocht: Anton heeft een lange zoektocht gemaakt om de aanslag te kunnen verwerken. Bij die zoektocht hebben vele personen Anton geholpen.

# data[].attributes.body
Het boek heeft vind ik een heel passend motto. het motto is als volgt en komt van:

C. PLINIUS CAECILIUS SECUNDUS
Epistulae, VI, 16

Overal was het al dag, maar hier was het nacht, neen, meer dan nacht

waarom ik het passend vind is als volgt. Dit is motto is typerend voor de Tweede Wereldoorlog. Tijdens deze oorlog gebeurden er dingen die nooit meer mogen gebeuren en mensen beschouwen dit als een nacht omdat nachten ook kil en somber zijn. Zo'n gebeurtenis is deze in het boek, een gebeurtenis die beschouwt kan worden als een ''nacht"' die nog lang duurt.

# data[].attributes.body
De titel verklaart in principe het hele verhaal en waar het begonnen is. Wat het met het boek te maken heeft is als volgt. Op het moment dat Fake Ploeg wordt neergeschoten word er in principe een aanslag gepleegd. Hier een verwijzing uit het boek:

In die stilt, die de oorlog ten slotte was in Holland, weerklinken zes scherpe knallen: eerst één, dan twee snel achter elkaar, na een paar seconden het vierde en het vijfde schot. Even later een soort schreeuw en dan nog een zesde.

Na deze aanslag veranderd het hele verhaal en het leven van Anton Steenwijk. Anton wordt afgevoerd en zijn ouders en broer worden vermoord. dit is het begin van het hele verhaal. ik vind deze titel zeker passend omdat het je wel al een voorproefje geeft van wat er gaat komen en deze titel achtervolgt de hoofdpersoon ook altijd, dit heeft de schrijver erg mooi gedaan.

# data[].attributes.body
Ontroerend is het ook zeker. Het gaat over een nog maar jong kereltje (12 jaar) die al veelte veel  meemaakt. Het mooie aan het verhaal is ook dat je door zijn hele leven kijkt doormiddel van 5 periodes. Ook is het ontroerend dat hij de aanslag even achter wegen laat en verder gaat met zijn leven, helaas blijft zo'n gebeurtenis je altijd achtervolgen.

# data[].attributes.body
Het boek is een en al spanning. Het boek begint zelfs gelijk met een spannend moment.

''niemand  zei iets. Ook buiten was geen geluid te horen. De oorlog was er altijd geweest en zou er altijd zijn. Geen radio, geen telefoon, niets.''

Dit geeft je een spannend gevoel mee. je word er zelf bijna stil van figuurlijk dan. Ook zit het boek vol met openplekken. dit geeft ook een spannend effect mee. Ook is het boek opgedeeld in 5 periodes. Dit laat een spannend effect bij je achter omdat je wilt wat er na elke periode is gebeurt, het is als een grote open plek.

# data[].attributes.body
Eerste druk: September, 1982, 1ste tot en met 21 duizendste druk.

Vierenvijftigste druk: November, 2010, 718,5de tot en met 738,5de duizendtal

Omslagillustraties: Joan Miró (1893-1983)
www.debezigebij.nl
www.mulisch.nl

# data[].attributes.body
Fake Ploeg, een collaborerende inspecteur van de politie, berucht om zijn wreedheid, fietst tijdens de spertijd door de buitenwijken van Haarlem naar huis. Door de winterse avond klinken plotseling zes scherpe knallen en ligt Ploeg dood op de stoep voor een rijtje van vier huizen, waarvan er een door de familie Steenwijk wordt bewoond. De verschrikkelijke gevolgen van de gebeurtenis zullen de dan twaalfjarige Anton Steenwijk zijn leven lang blijven achtervolgen

# data[].attributes.body
Ver, ver weg in de tweede wereldoorlog woonde een zekere Anton Steenwijk met zijn familie aan de rand van Haarlem

# data[].attributes.body
Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde Anton Steenwijk in Haarlem. Terwijl een groot deel van Nederland al feest vierde omdat zij bevrijd waren, leefden Anton en zijn familie nog in bittere armoede.
In Januari 1945 zat Anton (toen 12 jaar) met zijn ouders en zijn 17-jarige broer peter een spelletje te doen. Tot er plotseling zes schoten klonken. De NSB’er Ploeg lag dood voor het huis van de buren. Vanaf dit moment veranderde het hele leven van de familie Steenwijk.
Het lichaam van het slachtoffer werd door hun buren voor hun huis gelegd net voordat de Duitse politie eraan kwam. Zo leek het net alsof de familie Steenwijk de moord had gepleegd. Hierdoor word Anton en zijn familie afgevoerd, en werd Anton gescheiden van zijn familie.
na de bevrijding krijgt Anton te horen via via dat zijn ouders en broer al waren doodgeschoten op die zelfde avond.
Het leven van Anton Steenwijk veranderde zo en werd opgedeeld in drie periodes.