# data[].attributes.body
Ik denk toch regelmatig aan uw gedachten bij de mooie ochtendwandelingen die u maakt, namelijk dat u vertrekt in de duisternis en dat u ervaart dat op welke manier dan ook het licht elke morgen terugkomt...  Ik heb een 4-tal weken geleden een reportage van 'Iedereen beroemd' gefilmd. De reportage staat niet meer online op de site van de VRT omwille van auteursrechten. Ik ben stoutmoedig geweest en ik heb met mijn eenvoudige gsm het in mijn ogen mooiste kerstverhaal anno 2020 gefilmd. Nu er zullen ook wel andere verhalen zijn, maar het gefilmde verhaal vond ik een heel mooi voorbeeld van een kerstverhaal, een verhaal van licht, een verhaal van geboren worden in een 'arme stal'.

Dankzij het licht van John, dankzij de onvoorwaardelijke liefde van John, dankzij het herwonnen vertrouwen van Ness, dankzij de rust die Ness ervaarde, dankzij de groeikracht van Ness, ... kon hij als een klein kind opnieuw geboren worden en verder groeien.

Samen met John kon Ness op zoek gaan naar licht, kon het vergrootglas gezet worden op het licht in Ness zelf. Het licht dat elke dag nog verder kan groeien.

In het donkerste gedeelte van de nacht wordt het altijd terug licht...

Veel licht tijdens de komende kerstperiode en daarna ook nog, hé.

Josée

# data[].attributes.headline
12 minderjarigen uit vluchtelingenkamp Moria komen vandaag aan in België.

# data[].attributes.subject
12 minderjarigen uit vluchtelingenkamp Moria komen vandaag aan in België.

# data[].attributes.body
https://www.demorgen.be/nieuws/12-minderjarigen-uit-vluchtelingenkamp-moria-komen-vandaag-aan-in-belgie~b614e7c2/

Een sprankel licht... een klein kaarsje bij de kerststal.

# data[].attributes.body
Mijn inzending en mening ivm de challenge rond advent en kerstmis  : Ik vertrek toch vanuit de traditie en vind het belangrijk dat kinderen weet hebben van de tradities binnen ons geloof zoals : de krans, het groen, de rode kaarsen en linten en het licht , de liefde, vreugdedie met kerstmis te maken hebben.Daarna stap ik over naar hun leefwereld zoals : een woordveld rond donker, duisternis, moeilijkheden in hun levenwaarna we daarrond een klasgesprek houden en vooral luisteren naar elkaar.Later zoeken we samen naar 'licht' : wat brengt voor mij licht ? Wat zou ik heel graag willen nu in mijn leven ?Waar hoop ik op ?  .... waarbij leerlingen vaak aan elkaar 'licht', oplossingen aanreiken en dat is heel mooi !De kinderen mogen dan in een kaarsje onderaan op een briefje hun 'hoop 'noteren en naarmate het kaarsje opbrandt wordt die hoop zichtbaar ...... een symbolische handeling.
Dit loopt natuurlijk over enkele lessen want als je in gesprek bent , gaat de tijd heel snel.
Dit wat mijn werkwijze  betreft

# data[].attributes.headline
Bewust, verbindend een kaars aansteken bij een adventskrans kan een vorm zijn theatrale hermeneutiek. Door het aansteken en de kaars te plaatsen bij de kribbe verbind je je met datgene waar het kind in voederbak voor staat. 

# data[].attributes.subject
Bewust, verbindend een kaars aansteken bij een adventskrans kan een vorm zijn theatrale hermeneutiek. Door het aansteken en de kaars te plaatsen bij de kribbe verbind je je met datgene waar het kind in voederbak voor staat. 

# data[].attributes.body
In een 'open raam' tekenen, schrijven we onze verborgen verlangens. Ze worden in het licht gezet door de kaarsen en door 'iemand' in een kribbe die ons neemt zoals we zijn en daardoor hoop geeft. We nemen onze verlangens mee naar huis en leggen ze in het 'licht'. (bij een kerstboom/stal, foto, kaarsje ... )

# data[].attributes.headline
De toekomst van religie is als ze kan raken aan het verborgen leven van mensen. Kunstenaars, profeten... deden dit voor. Er is bij mensen een grote behoefte om geheimen achter te laten. (Rikko Voorberg)

# data[].attributes.subject
De toekomst van religie is als ze kan raken aan het verborgen leven van mensen. Kunstenaars, profeten... deden dit voor. Er is bij mensen een grote behoefte om geheimen achter te laten. (Rikko Voorberg)

# data[].attributes.body
Het lied wordt gezongen door 700 kinderen en zij brengen - online - een boodschap van hoop in de wanhoop. Het lied, de muziek, de tekst is wanhopig moeilijk en toch gaan de kinderen de uitdaging aan. Hierin is het 'haakje' 'het Goddelijke' zichtbaar...

# data[].attributes.attachment_link.title
Europa InCanto - 700 bambini cantano Nessun Dorma - Turandot

# data[].attributes.body
Plaats in een schaal zoveel lichtjes als je leerlingen in de klas hebt.
Laat elk kind bij het begin van de advent in een enveloppe iets steken dat te maken heeft met 'Jij bent mijn redder omdat ...'(kan ook een foto, gedicht, voorwerp, ... zijn) (om veilig te zijn is anonimiteit mss belangrijk)Bij het begin van je les open je enkele enveloppes en steek je evenveel kaarsjes aan.Je maakt ruimte voor wat uit de enveloppe komt. Tijdens je laatste les zijn alle kaarsjes aan!

# data[].attributes.body
https://degrote.blog/2020/12/09/mardulier-deprez-elke-ochtend-pools-en-tsjechisch-gestudeerd/

# data[].attributes.body
Dit vind je in 3K (Kinrooi) in de kribbe.

# data[].attributes.attachment_link.description
Store photos and docs online. Access them from any PC, Mac or phone. Create and work together on Word, Excel or PowerPoint documents.

# data[].attributes.body
Profeten raken aan het verborgen leven van mensen

# data[].attributes.body
Het spel van de verbeelding brengt je dichterbij bij wat geloven is

# data[].attributes.body
Als jij zelf geen beeld kan vinden in de werkelijkheid van een stelling die jij de kinderen wilt aanleren of zeggen, stop er dan maar mee.

# data[].attributes.body
Zonder de studiedag was het nooit deze stal geworden en had er in de kribbe iets anders gelegen.

# data[].attributes.body
Zonder de studiedag was dit anders verlopen.

# data[].attributes.headline
NIEUW LICHT WERPEN OP HET LEVEN VAN MENSEN                      Rikko Voorberg

# data[].attributes.subject
NIEUW LICHT WERPEN OP HET LEVEN VAN MENSEN                      Rikko Voorberg

# data[].attributes.body
Opname van de studienamiddag voor leermeesters en godsdienstleerkrachten 1 december 2020

# data[].attributes.attachment_link.title
Studiedag leermeesters 01-12-2020 Rikko Voorberg: Nieuw licht werpen op het leven van mensen

# data[].attributes.headline
Is er een quote uit het verhaal van Rikko dat bij jou is blijven hangen? Welke? En waarom blijft die hangen?

# data[].attributes.subject
Is er een quote uit het verhaal van Rikko dat bij jou is blijven hangen? Welke? En waarom blijft die hangen?

# data[].attributes.body
God bestaat (existeert) niet, maar God dringt aan (insisteert)

# data[].attributes.attachment_link.title
Welkom Thuis   Een Spoken Word gedicht van de Australische dichter Joel McKerrow

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In the beginning, God created... Gen 1:1 (NIV)

Welcome Home by Joel McKerrow - Creativity Series - Part 7

God: the supreme, eternal artist who relentlessly paints, sings, weaves, dances, sculpts, writes (and more) his love across our lives and throughout the world. His essence runs red in our veins and fills our lungs with air; we carry his creativity in our blood and spirit. Like Father, like child. We create everyday in a million different ways: memories, moments, families, friends, love, hope... our living is creative by nature. Never quite complete, filled with divine tension, an eternal work in progress. Beautiful.

We create everyday in a million different ways: memories, moments, families, friends, love, hope. Click to Tweet

Will we open our hearts to his brush and pen?

A few years ago, Jesse (husband) and I went to a conference called SPARC (which stands for Spirituality, Arts and Culture). It changed our lives and showed us that the tension we feel inside ourselves to both belong and live outside 'the box', is all part of the infinite creative process. It was at SPARC that we first encountered Joel McKerrow's poetry. He and his work are such a gift. He has generously allowed us to share one with you today. You can find more of Joel's work on his website, www.joelmckerrow.com, and you can watch the film clip to the poem below on youtube.

To the Artist.
To those chasers of beauty.
To the ones who cannot stop themselves.
To the curious, to the inquisitive.
To the artist.

To those seekers of stories, pens poised on the edges of paper,
To the messy ones.
To those who go to birthday parties, fleck of paint still plastered through curly hair.
To the hopeful. To the determined.

To those few who look through lenses to capture moments.
See glimpses of what could be.
The seagull scavengers stealing what others leave behind to put the left-overs of humanity back together.
To the artist.

To the 3am writer scribbling words down on paper everynight, everynight, 10000 hours, every night,
To the singer with a sore throat, bloodied fingers of the guitarist,
To piano keys worn down to ivory bone, to those who are worn down to ivory bone,
To the artist we say...
Welcome Home.

To the artist and to those who have forgotten that they are so.
The child who put away their paint brush, ballet shoes left dusty in the back bits of attics.
To the cartoon scribbler in the margins of maths books.
To the memory of crayons and drawings pinned up on fridges.
To the childhood actors performing in loungeroom, backyard, front verandah theatres.
To the students whose teachers took their own failures and transposed them upon you.
To the burdened shoulders and the clipped wings and to those have never tried again.
To the artist, and to those who have forgotten that they are so...
Welcome Home.

To those who have never belonged,
The odd angle of the straight family, the misunderstood,
The coloured paintbrush in a black and white world,
To the misread and the lonely.
To the artist.

To those who see what lies on the underside sighs of humanity.
To the ones who choose to feel, though at times it may tear them apart,
Feel the things that everyone else is afraid to feel.
To those who paint the darkness so that the darkness does not paint them,
To the discarded and disregarded,
To the Kurt Cobain singer, Van Gogh painter,
Robin Williams actor and Sylvia Plath poet.
To the tortured soul, to the blistered feet,
To the clay hands, to the artist and to those who have never belonged, we say...
Welcome Home.

I bid you to stay a while.
Take your shoes off, lay down your sword.
There is hope in these walls.
A bed to find rest.
Weary soul, find rest.
Welcome home.

You do not need to look over your shoulder here.
You do not need to compare.
No measurement. No success. No failure.
Just create. Never give up.

Enough with the talking, talking heads of the critics.
Critics are only cynics.
You start listening only to you.
You come home to yourself.
Take charge of the dreams you once thought too far past the horizon.
The simple joy of being here.
The art of creating when you no longer need an audience.

Create cause it makes your bones move.
Create cause it stirs the belly fire.
Create cause you dream.
Create because you see.
Create because the world needs you.
Create because it fills the sails, then let's go fly a kite.

Create, cause this is what we do here.
Create, cause this is who we are here.

Welcome home.
Welcome, welcome, welcome home.
Over to you... We want to hear your thoughts. Leave us a comment below.
[vcex_image_grid columns="3″ pagination="false" thumbnail_link="custom_link" link_title_tag="true" custom_links_target="_blank" overlay_style="title-category-visible" columns_gap="5″ img_hover_style="fade-out" image_ids="20934,20935,20937″ custom_links="https://itunes.apple.com/app/apple-store/id1239768002?pt=118656308&ct=blog%20footer&mt=8,https://www.pktfuel.com/dailyemail,https://www.pktfuel.com/support" img_height="350″]

# data[].attributes.attachment_link.title
Welcome Home by Joel McKerrow - Creativity Series - Pocket Fuel

# data[].attributes.attachment_link.description
In the beginning, God created... Gen 1:1 (NIV) Welcome Home by Joel McKerrow - Creativity Series - Part 7 God: the supreme, eternal artist who relentlessly paints, sings, weaves, dances, sculpts, writes (and more) his love across our lives and throughout the world.

# data[].attributes.body
theatrale hermeneutiek:
de vertaling naar de praktijk door te handelen. In de handeling licht de betekenis van het verhaal op

# data[].attributes.body
Hoop heeft twee dochters: woede en moed (naar Augustinus)

# data[].attributes.body
tegenover geloof staat niet ongeloof, maar cynisme. Je hebt de cynici. Daarnaast zijn er de hoopvollen.

# data[].attributes.body
Herhaling is de kracht maar tegelijk ok de zwakte van een ritueel

# data[].attributes.attachment_link.description
PostSecret is the largest advertisement-free blog in the world.Visitor count:

# data[].attributes.body
Zacheüs: eerst is er vertrouwen, pas dan kan er iets veranderen.

# data[].attributes.body
Als wat binnen de traditie klinkt, niet gerelateerd wordt aan de werkelijkheid buiten die traditie, wordt het mysterie verhuld. Dan is wat die traditie laat klinken niet waar.

# data[].attributes.body
elke keer als je aan een dakloze voorbij loopt, ontken je de opstanding van Christus

# data[].attributes.attachment_link.title
Dominee nodigt pedofiel Benno L. uit om zijn buurman te worden

# data[].attributes.attachment_link.description
Wat moet een pedoseksueel als hij na zijn veroordeling nergens welkom is?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rikko Voorberg is artistiek leider van StroomWest. Naast kunstenaar/theatermaker is Voorberg theoloog en gemeentestichter. Binnen StroomWest zoekt Voorberg naar overeenkomsten en verschillen tussen kunst en geloof. De spanning tussen deze twee werelden vindt hij in situaties "dat je op straat gaat zitten met mensen die wel geïnteresseerd zijn in het verhaal, maar niet in de kerk." Hij wil mensen met verschillende achtergronden "uit hun comfortzone halen en dan ontdekken waar we staan. Wat vinden we belangrijk? Waar leven we voor?"

Voor de Tree of Light bedacht Voorberg het concept, leende hij licht, verzamelde hij verhalen en hielp hij mee bij de constructie van de boom.

De Tree of Light past binnen het dogma dat Voorberg met StroomWest opstelde:

De vloer is leeg. Geen geloof, kennis of spiritualiteit is vereist voor het betreden ervan.

De ruimte is leeg. Geen geloofsovertuiging mag als dwingend of bindend worden gepresenteerd.

Elke overtuiging is de persoonlijke overtuiging van de desbetreffende maker, niets meer.

Een toevallige gezamenlijke overtuiging mag nooit worden overbelicht of door trucage worden gezocht. Wat er is, dat is er en kan elk moment verdwijnen.

Verdraaiing van de werkelijkheid ten einde een ander te winnen voor het eigen gelijk is ten strengste verboden.

Eenvoudige verkettering van derden is ten strengste verboden.

Elk ingenomen standpunt is een standpunt in het hier-en-nu, elk standpunt kan ingenomen voor de duur waarin de maker dat verlangt.

Liturgische vieringen in één en dezelfde traditie zonder tegengeluid zijn niet toegestaan.

De bijeenkomst vindt plaats in een performanceruimte zonder podium of tribune.

Er is geen voorganger die antwoorden kan geven. Iedereen is maker.

Tessa Hendriks (1987) woont en werkt in Amsterdam. In 2010 is ze afgestudeerd aan de HKU (Utrecht) daar deed ze de docentenopleiding beeldende kunst, in 2011 studeerde ze af aan het KASK (Gent) bij de richting Beeld en Installatiekunst. Hendriks maakt schuilplaatsen en lichttuinen. Om te ontsnappen middenin de werkelijkheid, om te verstoppen en te spelen, te ontdekken. Vanuit een deconstructief proces ontstaan werelden, waarvan onduidelijk is of ze in opbouw of juist in afbraak zijn. Open plekken bieden ruimte voor invulling door de toeschouwer. Ze wil graag belangrijke kunst maken, ruimtes waar mensen vrolijk, speels en nieuwsgierig van worden en dat dan de wereld beter wordt. Daarom houdt ze zich ook bezig met exposeren op uiteenlopende plekken en mogen mensen vaak meedoen en denken.

Voor de Tree of Light werkte Hendriks samen met StroomWest. Zij tekende voor ontwerp, constructie en bouw van de boom. Dankzij haar open houding kwamen buurtbewoners graag een praatje maken. Zo werd de Tree of Light een echt buurtproject dat zelfs de altijd roerige jaarwisseling onbeschadigd overleefde.

Ander werk van Tessa Hendriks is te vinden op www.tessahendriks.com. Bouwverhalen over de Tree of Light zijn te lezen op haar weblog.

Tim Mooij-Knip van dp51 photography werkte eerder samen met StroomWest, onder andere in de projecten Lijdensweg West en Nachtmis@Casa Rosso (Nuit Blanche 2012). Mooij won de "People of Amsterdam" portretwedstrijd 2011, en zijn werk werd o.a. aangekocht door Insinger de Beaufort Private Bank, P14 art collection, Basis Amsterdam en Heesterveld Community. Onder barre weersomstandigheden fotografeerde Mooij de "opening" van de Tree of Light.

Marit van den Berg is fotografe. Ze specialiseert zich in portret-, portfolio- en festivalfotografie. Haar vrije werk kenmerkt zich door een geheel eigen stijl die zijzelf karakteriseert als intergalactisch. Voor de Tree of Light maakte Van den Berg de foto's van de geleende lichten. Hierin zijn zeer bescheiden sporen van haar vrije werk terug te vinden.

Alfard Menninga is in het dagelijks leven organisatie-adviseur. Daar houdt hij zich bezig met vraagstukken op het grensvlak van mens en IT. Buiten zijn werk is hij één van de vaste medewerkers van StroomWest. Zo werkte hij onder andere mee aan de performances die StroomWest in het kader van Nuit Blanche 2012 en 2013 opzette. Voor de Tree of Light verzamelde Menninga lichten en verhalen en bouwde hij from scratch de website waar u nu naar kijkt.

Geen goed kunstproject zonder toegewijde sponsors. De Tree of Light kwam tot stand dankzij bijdragen van:

# data[].attributes.attachment_link.title
StroomWest Tree of Light Mercatorplein Amsterdam

# data[].attributes.attachment_link.description
Rikko Voorberg is artistiek leider van StroomWest. Naast kunstenaar/theatermaker is Voorberg theoloog en gemeentestichter. Binnen StroomWest zoekt Voorberg naar overeenkomsten en verschillen tussen kunst en geloof. De spanning tussen deze twee werelden vindt hij in situaties "dat je op straat gaat zitten met mensen die wel geïnteresseerd zijn in het verhaal, maar niet in de kerk."

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rikko, hoe noem ik jou? Want mensen vragen me best vaak wat je nu doet en dan noem ik je altijd mijn predikantenvriend.
"Dat ligt eraan tegen wie ik iets zeg. Maar het komt neer op: op allerlei plekken iets creëren wat een voorstelling is van de wereld waar we allemaal wel ergens op hopen. Dat doe ik door plekken op te zoeken waar absoluut het tegengestelde aan de hand is: eenzaamheid, de kloof tussen islam en het christendom, migratie, etcetera."
Oké, dat weet ik wel want ik ken je werk, maar ik wil graag een woord of een term: wat ben je?
"Ik ben ten diepste kerkpionier."
Was Jezus er niet ook zo één?
"Ja, zeker. Jezus was ook hard aan het pionieren met oude waarden: 'Wat er éigenlijk in het verhaal zit is dit.' En hij vertelde er niet óver, maar hij ging het doen."
We hebben het nu over Jezus toch?
"Jaja, haha."
Wat je nu omschrijft had ook over jou kunnen gaan.
"Het is wel een ontdekking over hoe Jezus lijkt te opereren die ik erg aantrekkelijk vind."

Het probleem van het over Jezus praten is dat je automatisch in een soort binnen-buiten belandt en dat wil ik niet.

We praten nu amper vijf minuten en we hebben het al over Jezus.
"Dat komt door het woordje kerk. En kerkpionier. Het probleem van het over Jezus praten is dat je automatisch in een soort binnen-buiten belandt en dat wil ik niet."
Wat bedoel je daarmee?
"Zo gauw je die woorden gebruikt, heb je het over gelovigen of ongelovigen. De een heeft er iets mee want gelovig, voor de ander is het een absurde wereld want niet-gelovig."
Ik heb vaak de indruk als ik jou spreek dat die God je gestolen kan worden en dat je gewoon iets goeds of belangrijks probeert te doen. Did you fool me?
"Haha, dat klopt. Religie als doel op zich kan me gestolen worden."
Hoe belangrijk is God of het geloof in God dan in je werk?
"Volgens mij moet deze wereld anders, en dat verlangen deel ik met veel mensen. Ik vind tools, inspiratie, motivatie en hoop door het herlezen van die oude christelijke traditie. Martin Luther King zei ooit: 'The arc of the universe is long, but it bends towards justice'. Volgens mij is dat een diepgelovige aanname, niet exclusief voor gelovigen, die je nogal helpt als je het even niet meer ziet."
Ik heb wel een tegen je gezegd dat je volgens mij veel beter Candide van Voltaire zou kunnen lezen in plaats van de bijbel. Daar staat dezelfde boodschap in, in de basis, maar dan wél in heldere taal. Heb je het gelezen?
"Nee."
Damn you. Maak je het met die bijbel dan niet te moeilijk, expres?
"Nee, Candide kan nooit bevatten wat al die eeuwen aan teksten in de bijbel bevatten."
Maar is dat niet juist het probleem?
"Nee dat is juist de rijkdom. Je kunt de hele kunstgeschiedenis toch ook niet samenvatten in één kunstwerk?"

Touché. Maar je hebt het niet eens geprobeerd.
"Dat is inderdaad schandalig. Voor mij is de bijbel een bron waarmee ik werk, waar niemand in hoeft te geloven. Maar laten we in Godsnaam samen dingen maken, dan ontdekken we vanzelf wel waarin we geloven. Bijvoorbeeld het Kerkasiel of We Gaan Ze Halen. Dat gaat er niet om of je gelooft in een godheid of niet, maar of je gelooft dat onrecht veranderd moet worden en dat je daarin een verantwoordelijkheid hebt.

Dan valt die hele religieuze scheiding weg. En de vraag die overblijft is dan: vind je het belangrijk dat deze kinderen geen onrecht wordt aangedaan of niet? Dat vind ik veel essentiëler dan of je gelooft in God. En als theoloog zeg ik dan: ik hoop door dit te doen iets te ontdekken van wat er in die oude teksten bedoeld wordt over God."
Ah, nieuw woord. Net was je kerkpionier. Nu theoloog.
"Dat klopt, ja. Theoloog is mijn opleiding, kerkpionier is de vorm. Als theoloog ben ik benieuwd naar wat die oude teksten betekenen. Dat doe ik door het werken aan al dan niet tijdelijke communities die íets doen waarvan veel mensen in de samenleving hopen dat de kerk dat soort dingen doet.

Een van de bijbelteksten zegt: 'Laat jij maar zien dat je kan geloven zonder dat om te zetten in daden, dan laat ik uit mijn daden wel zien dat ik geloof' - brief aan Jakobus. Ik zou hem zelf iets minder sterk formuleren: 'dan wil ik aan de hand van mijn daden ontdekken of ik geloof'."
Hmm. Maar als we even terug gaan naar Kerkasiel en We Gaan Ze Halen: ik hoop persoonlijk helemaal niet dat de kerk dat doet. Ik vind dat de politiek had moeten voorkomen dat dit nodig was geweest.
"Ja, mee eens. Maar ik ben niet zo geïnteresseerd in de vraag naar schuld, naar hoe komt dit zo allemaal? De vraag is, wat doe je eraan? Een oude rabbi zei: 'De bijbel is niet bezig met where evil comes from, maar met how to fix it'. "

Ik ben niet zo geïnteresseerd in de vraag naar schuld, naar hoe komt dit zo allemaal? De vraag is: wat doe je eraan?

Dit klinkt ook als mijn baan, of tenminste als hoe ik mijn baan zie als kunstenaar. Wat is het verschil?
"Er is een verschil in bron. Jij put uit andere bronnen en inspiratie dan ik. Jij leert mij daardoor mijn teksten beter lezen. Omdat ik jou soms een geloofwaardigere uitvoerder vind van waar Jezus het over heeft, dan sommige gelovigen. En omdat Jezus beter te begrijpen is als performance kunstenaar dan als een dominee of als docent Godkunde voor bovenmodale gezinnen in Nederland."

Ik denk ondertussen na over wat mijn bronnen zijn, maar los van Voltaire heb ik die niet echt. De vraag die ik nu heb: kan jij functioneren zonder de bijbel?

"Ik denk dat ik dat niet kan weten. Tijdelijk kan prima. Want zo veel van die inhoud is doorgesijpeld, daar kan ik de rest van mijn leven mee werken. Maar als de vraag is of ik hetzelfde had kunnen doen zonder de bijbel, dan denk ik nog steeds dat het antwoord ja is omdat intuïtie je ook ver brengt. Echter, intuïtie kan je ook bedriegen. Dus de bijbel brengt me op een spoor waar ik mezelf ook aan wil houden, ook als ik er geen zin in heb. Vragen als: waarom moet ik steeds de pijn opzoeken of waarom zou ik hiermee door gaan? Dan vormt dit een soort bron van wijsheid waardoor ik in zaken blijf geloven ook als ik het nog niet zie. Jezus zegt ergens: 'Als je dan niet in mij gelooft, geloof dan in de dingen die ik doe.' Geloofwaardige dingen doen vind ik belangrijker dan dat mensen geloven wat ik geloof."

Dat is een i nteressant antwoord van een theoloog/kerkpionier. Intuïtie kan je bedriegen, ja, maar er is ook best veel discussie over de interpretatie van dat boek van jou. En ook over hoe jíj werkt. Wie betaalt jou?
"Ik weet het ook niet. Maar experimenten als We Gaan Ze Halen of een buurtproject waarin kabelbanen tussen balkonnetjes worden gespannen in de week van de eenzaamheid om mensen met elkaar in contact te brengen (een van de projecten van het afgelopen jaar) zijn een onderzoek naar wat ik ben gaan geloven: of dit ook goed nieuws is of zinnig is voor deze wereld, in deze tijd. Dit zijn feitelijk mijn testcases. Misschien is de test van fakenews of goed nieuws (a la het evangelie) wel óf het werkt: is dit bevrijdend, helend? Brengt het rechtvaardigheid? Soms brengt het niet meer dan de discussie erover en dat is ook al heel wat waard."
Hoe moet ik dat zien, want je hebt dat geld toch nodig?
"Ik ben deels zzp-er, deels zijn er mensen uit de popupkerk die bijdragen en ik werk al drie jaar met een crowdfunding. Dus ik word betaald door mensen die vinden dat wat ik initieer móet gebeuren. Men zegt wel eens: crowdfunding moet je nooit doen om het geld. Crowdfunding is een manier om samen te werken."
Oke, wat moet er komend jaar als eerste gebeuren?
"Het geld is ook wel belangrijk, want het is een middel om iets mogelijk te maken waar je anders geen tijd of mogelijkheden voor hebt. 200 mensen creëerden afgelopen jaar een beginnetje van het kerkasiel, ze maakten we gaan ze halen mogelijk en nog een stuk of 12 andere projecten. Wat ik nu al drie jaar doe is aan het begin van het jaar zeggen dat er het komend jaar een aantal dingen aankomen die echt moeten gebeuren maar waar niemand normaal gesproken tijd voor heeft, ik ook niet. Door bij te dragen co-creëren mensen een mogelijkheid om dingen toch voor elkaar te krijgen."

"Er moeten vooral dingen verder gaan zoals het 'iets' maken rond die groeiende kloof die we creëren tussen de islam en wat ze dan 'de rest van Nederland' noemen. Vorig jaar nodigde een moslimgroep ons uit om Pasen bij hen te vieren en was er een islamitisch gebed tijdens onze kerstmaaltijd. We noemden dat een stukje in elkaars schoenen of tradities lopen. Klimaat, natuurlijk. Met 'We gaan ze halen' zijn we eigenlijk nog maar net begonnen. Verder weet ik het ook niet, maar er gáán dingen gebeuren waarvan je denkt: deze ontwikkeling is echt bizar, hier moeten we iets mee, toch?
Je bent oprichter van de popupkerk en je praat in de 'wij' vorm. Dit klinkt eigenlijk als een soort community. Kunnen mensen zich aansluiten? En hoe dan?
Vorig jaar bijvoorbeeld kwam Pegida ineens met die actie dat ze varkensvlees wilden roosteren voor de deur van moskeeën tijdens de ramadan. Daar reageerden we direct op met de ramadan sponsortour: voor elk gegrild stuk varkensvlees werd gedoneerd aan de moskee. Dus hoe langer en hoe meer Pegida barbequeede, hoe meer geld er naar de moskee ging. Dit is een typisch voorbeeld van een project dat je niet vooraf bedenkt maar ad hoc opzet naar aanleiding van een gebeurtenis. De donaties die ik krijg maken dit mogelijk."

"Natuurlijk kan dat. Elke zondagochtend brunchen we met elkaar. Iedereen is welkom. Even stilstaan bij grote vragen. Even samen eten. In Arnhem, Rotterdam en Amsterdam komen we bij elkaar. Samen vragen we ons af hoe het anders kan."

Voor meer informatie over de crowdfundingactie van Rikko Voorberg of om hem te steunen: klik hier.

Een overzicht van acties van hem die zijn mogelijk gemaakt door crowdfunding in 2018: klik hier.

U kunt gratis verder lezen

Klik deze melding weg via het kruisje. Maar goede artikelen schrijven kost geld. Steun daarom onze schrijvers en word al vanaf € 5 per maand Vriend/in van Nieuw Wij.

Ik lees eerst het artikel verder.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rikko Voorberg: "Jezus is beter te begrijpen als performance kunstenaar dan als een dominee" - Nieuw Wij

# data[].attributes.attachment_link.description
Theoloog Rikko Voorberg is de afgelopen jaren regelmatig in het nieuws geweest met zijn kunstinstallaties, scherpe teksten en geëngageerde acties in samenwerking met zoveel mogelijk mensen. Denk aan de dagelijkse 'PopUpGedachtes', 'We Gaan Ze Halen' en 'Mind The Gap' (kabelbanen tegen eenzaamheid). Op dit moment is hij weer aan het crowdfunden om nieuwe projecten mogelijk ...

# data[].attributes.headline
Neerslag van de chat bij de studienamiddag

# data[].attributes.subject
Neerslag van de chat bij de studienamiddag

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
13:42:02	 From Patrick Switten  To  Rik Snijkers(privately) : Ik zal mijn best doen ...
13:45:21	 From WIKON : df+
13:46:22	 From WIKON : sorry onze kat kwam over het toetsenbord...
14:11:49	 From Patrick Switten : Kan het versnipperen van geld en dit doen op een toostje uitgroeien tot een ritueel?
14:12:52	 From Christel Bakkers : Moet religie een doel hebben??????
14:15:40	 From Christel Bakkers : Een mens is een geheel van zijn ervaringen en waarschijnlijk ook geheimen. Soms kom je iets tegen dat je echt nieuw maakt. Een geboorte als het ware.
14:22:41	 From Christel Bakkers : Zo vind je telkens elke keer als je het verhaal leest iets nieuws, word je geboeid door een nieuw detail. Is dat misschien ook al boeiend/vernieuwend aan die oude teksten van onze traditie????
14:25:36	 From griet : ja
14:44:51	 From francis vanormelingen : Spinoza zegt dat goed en kwaad niet bestaat! Stel nu eens dat hij gelijk heeft.  Hoe kan God er dan in aanwezig zijn?
14:46:19	 From Rik Snijkers : Ondanks Spinoza ervaar ik dagelijks wat goed en kwaad is.
14:52:03	 From Rik Snijkers : Acteur Stefaan Degand in DS weekblad van december 2015:
“In mijn straat wonen Koerdische mensen, ik begrijp geen hol van wat ze zeggen, maar toch hebben we een goede relatie. Ik zit twee uur lang in hun living slechte pizza’s te eten en we verstaan elkaar niet, maar het is fantastisch.”
14:54:06	 From Patrick Switten : bij mij loopt het vast als de kerstman langskomt … :((
14:56:25	 From WIKON : het vuur , het licht verbindt mensen met elkaar en rijkt ons naar elkaar! 
14:58:35	 From Christel Bakkers : TRaditioneel is niet altijd volledig slecht. 
14:59:06	 From WIKON : reikt
14:59:19	 From Liselotte Driesen : In mijn ervaring is het zetten van de kerststal bij de kerstboom een van de weinige tradities die ze net wel nog kennen.
14:59:52	 From Liselotte Driesen : bij hun thuis dan, de adventskrans kennen ze (bijna) niet 
15:00:48	 From WIKON : van donker naar licht.... van iets moeilijk/slecht naar iets hoopvols/goeds
15:01:42	 From Anneke : advent is een mooie periode, voor in de klas, of ze het kennen of niet maakt eigenlijk niet uit. Waar kijken we nr uit? wat wensen we? nr welke geboorte kijken we uit? Licht brengen bij mensen die het nu extra moeilijk hebben... 
15:01:56	 From Anneke : het samen zijn en toch alleen
15:02:03	 From Christel Bakkers : Extra 'checken'i
15:02:05	 From Christel Bakkers : !
15:05:43	 From Liselotte Driesen : Kerstmis kan elke dag, daar waar mensen samenkomen om 'iets' te doen! Daar wordt Jezus geboren 
15:09:16	 From Anja : van donker naar licht ….groeien in je zijn
15:10:00	 From Anneke : tuurlijk wel
15:11:02	 From Anneke : voor mij zou het zeker kunnen ;)
15:12:04	 From ann : mama en papa die geen ruzie meer maken...
15:13:19	 From Liselotte Driesen : Dat heb ik ze vandaag gevraagd, wat hoop je dat er nog verandert, goed komt. Heel veel zeggen dat ik terug familie mag zien, dat corona gedaan is. Welke kleur zou je die wensen, hoop willen geven en waarom. en dan dat aan de krans verbinden. Het licht, de kleuren rood en groen voor liefde en hoop
15:13:31	 From Liselotte Driesen : zo was dat oude toch wel aan hun leven gelinkt 
15:14:00	 From Anneke : vandaag een ster laten maken waarop ze een 'wens' mochten schrijven... die ster hebben we in onze kerstboom gehangen... 
15:14:52	 From Anne Hoho : Dat heb ik vorige week ook laten invullen. Een boom van verlangens!!! En inderdaad prachtig wat ze daar allemaal schrijven.
15:14:56	 From Anneke : ik las prachtige wensen
15:15:13	 From Anneke : wensen die me echt hebben geraakt
15:19:07	 From Patrick Switten : Theatrale hermeneutiek ...een handeling waaruit de betekenis klinkt van het vehaal. Knap!!
15:25:37	 From Christel Bakkers : En wat is volmaaktheid? Wat is perfectie? 
15:25:43	 From Christel Bakkers : Dat weet niemand!
15:26:30	 From Christel Bakkers : Elke keer opnieuw proberen … en niet opgeven
15:26:42	 From ann : tradities zijn ook niet altijd slecht eh. Tradities kunnen ook structuur en rust brengen in het leven van onze kinderen dat vandaag toch niet altijd even makkelijk is.  
15:26:45	 From Karin Mensch : De weg is toch interessanter
15:27:05	 From ann : zo kan het aansteken van de kaarsen van de advent echt licht brengen...
15:29:41	 From Patrick Switten : Het eenvoudig aansteken van een kaars op de adventskrans kan voorbeeld zijn van theatrale hermeneutiek.
15:35:47	 From Anneke : mooi
15:36:06	 From WIKON : mooi: welkom thuis!
15:36:20	 From griet : Amai hoe mooi!!! =bedankt, Krijgen we deze tekst?
15:37:14	 From iPhone van Pascale : mooooooiii
15:37:50	 From Christel Bakkers : Het was inspirerend en iets wat even moet bezinken. Dat laat ik dan ook maar gebeuren!
15:37:58	 From Karin Mensch : Prachtig! Dank je wel!
15:38:11	 From francis vanormelingen : Dank je Rikko, voor de nieuwe wijn! Ik kijk heel zeker uit naar het vervolg. Je bent niet alleen een frisse verschijning maar ook een genot om naar te luisteren! 
15:38:42	 From Debby : Knap! Ik ben onder de indruk, verwonderd. Dikke DANK U WEL!
15:38:45	 From WIKON : Dankjewel voor het lichtje HOOP
15:38:48	 From Johan Didden : thanks iedereen dank Rikko voor je mooi gedicht, vond het de moeite, fijne dag nog voor iedereen!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Rikko Voorberg over de ellende voor vluchtelingen op Lesbos

# data[].attributes.attachment_link.title
Terugkijken: Rikko Voorberg vertelt twee inspirerende verhalen

# data[].attributes.attachment_link.description
Rikko Voorberg vult zijn christen zijn vaak op een andere manier in dan velen van ons. In deze video vertelt hij twee prikkelende verhalen. Klik hier voor meer video\'s van Rikko Voorberg.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Geplaatst op 01 7 '18 door Rikko. #Wijsheid. Deel: https://popupkerk.nl/inspiratie/e/tafelrede-we-willen-er-niet-meer-naar-binnen..-en-toch.-over-verlangen.

Tafelrede Zondag 1 juli 2018: We willen er niet eens meer naar binnen.. en toch.

Locatie: De Groene Kathedraal, Almere

We hoeven het niet meer. De kerk, de stenen, de dominee in zijn gewaad, de tradities, de geheven vingers en het gemurmel of gezang in de banken van de godshuizen. We hoeven het niet meer, de meesten van ons tenminste. Het is soms nog even heel fijn hoor: om aan te schuiven, om een mooie kerkversie mee te maken bij een bijzondere bruiloft of begrafenis, als een zwarte dominee een Engelse prins en alle omstanders de hemel in preekt tijdens een gala-celebrity-dienst, dan wel. Even. Maar om in te schuiven, aan te sluiten, te onderwerpen, in te schrijven, te ondertekenen, vaste vrijwillige bijdrages te betalen, huisbezoek te krijgen of gecorrigeerd te worden omdat we meer zouden moeten bidden, of bijbel lezen, of luisteren naar de waarheid met een grote -W. Wij doen het niet meer, onze samenleving doet het niet meer. We hoeven niet meer.

Niet dat we denken dat we beter zijn dan de mensen daar, he? Goed, dat denken we ook wel eens; dat de mensen in de kerk nog verlossing nodig hebben en wij niet meer. Maar dat denken we maar heel af en toe. Als we echter even stil worden, weten dat we allemaal wel verlost willen worden. Van eenzaamheid bijvoorbeeld, van richtingloosheid, van de stress of van de onvervuldheid van de ziel. Natuurlijk. Graag. Maar we hebben het gevoel dat we het in die godssystemen niet kunnen krijgen. Toch? Of misschien hebben we wel het gevoel - en dat zeg ik voorzichtig - dat we er niet meer in mógen. Met wie we zijn. Met onze aandoening. Onze kritische geest. Onze manier van leven. Met de eigenwijsheid die we hebben omarmt in ons leven en die we niet op willen geven. We zijn kritisch op kerken en wat ze wel en niet doen. Én er zijn sommigen van ons die diep van binnen ook de kritiek van de kerk voelen op hen en er gewoonweg niet meer aan willen. Niet meer afgewezen willen worden om wie we zijn. Er simpelweg voor passen om te horen dat we niet goed genoeg zouden zijn.

De mens is ongeneeslijk religieus. Niet in religieuze zin van het woord, maar in de spirituele zin. Wij ook. Als de mens niet meer in de kerk past, laat het er zelf één groeien. Maar de mens is de kerk niet in alle vrede verloren. Meestal deed het pijn. Sommigen van ons hebben geen weet van die pijn, het verlies gebeurde al generaties eerder. Voor anderen is het vers: de afwijzing door een voorganger, het onbegrip van een oudste of ouderling, de mannen veelal die wijsheid hadden moeten brengen, maar afkeur in zich ronddroegen of de moraal in algemene zin, die te hard, te onzinnig, te leeg, te hypocriet of te irrelevant was. En zoals Nietzsche's Zarathustra rondloopt met z'n lampje op de markt en roept dat hij zoekt naar God en lachende omstanders met hem spotten, waarna hij vervolgens de lantaarn stukgooit en smartelijk uitroept: god is dood en wij hebben hem vermoord. Zo is voor velen de kerkdeur smartelijk dichtgevallen en die naar de christelijke religie eveneens; ergens in de generaties en misschien wel nog heel kort geleden. En is het een ontoegankelijke plek geworden waar we ons niet meer aan kunnen onderwerpen en dat van lieverlee dat ook niet meer willen.

Vandaag wordt in al die kerken, waar de deuren van sluiten als de vieringen beginnen, en waar gelovigen in de banken zijn geschoven en zegens worden uitgesproken over het aanwezige volk - in veel van die kerken wordt het verhaal gelezen van een vrouw die geen toegang meer heeft tot de spiritualiteit van het volk waar ze bij hoort. Niet vanwege haar morele overtuigingen, niet vanwege haar eigenwijsheid of de kritiek die ze heeft op achterhaalde instituten. Het is haar fysieke conditie. Jezus van Nazareth heeft een dichte drom mensen om zich heen want hij is op weg naar een ziek kind en het gerucht gaat dat hij weer eens een genezing gaat doen. Tussen al die mensen loopt een vrouw bij die al twaalf jaar aan bloedvloeiing leed, staat er dan. Voor elke lezer is duidelijk dat dit fysiek nogal ellendig is, maar er is meer. Je kunt niet naar de tempel. De verzamelplek voor feesten en reiniging van je ziel is afgesloten tot de aandoening voorbij is. Bizar natuurlijk vinden wij en er zit een gedachte achter waar ik ff niet aan toekom - maar de deur blijft dicht. En dan nog iets: zij had veel te verduren gehad van een hele reeks dokters en haar gehele vermogen uitgegeven, maar zonder er baat bij te vinden; integendeel het was nog erger met haar geworden. Omdat zij over Jezus gehoord had, drong zij zich in de menigte naar voren en raakte zijn mantel aan. Want ze zei bij zichzelf: 'Als ik slechts zijn kleren kan aanraken, zal ik al genezen zijn.' - Dat is een dingetje. Want iedereen die zij aanraakt wordt in die oude Joodse filosofie ook onrein. Vreemd, i know. Maar als dat eenmaal in je traditie zit, krijg je dat er niet zomaar uit. Dus let op, deze wanhopige en stoere vrouw denkt: stik er maar in, baat het niet dan schaadt het jullie wél, maar ik moet en ik zal. Ik ben hier klaar mee. En als jullie allemaal onrein worden en niet meer dat heiligdom in mogen voorlopig, jouw probleem. Er is een kansje dat ik hier heling vind voor lichaam en ziel. En ze raakt de rabbi aan op wie ze hoopt, waardoor deze beste JC van Nazareth zélf de tempel niet meer in mag in principe.

Maar natuurlijk - het is niet voor niets bewaard als verhaal - terstond hield de bloeding op en werd ze aan haar lichaam gewaar, dat ze van haar kwaal genezen was. Op hetzelfde ogenblik was Jezus zich bewust dat er een kracht van Hem was uitgegaan; Hij keerde zich te midden van de menigte om en vroeg: 'Wie heeft mijn kleren aangeraakt?' Zijn leerlingen zeiden tot Hem: 'Gij ziet dat de menigte van alle kanten opdringt en Gij vraagt: Wie heeft mij aangeraakt?' Maar Hij liet zijn blik rondgaan om te zien wie dat gedaan had. Wetend wat er met haar gebeurd was, kwam de vrouw zich angstig en bevend voor Hem neerwerpen en bekende Hem de hele waarheid. Toen sprak Hij tot haar: 'Dochter, uw geloof heeft u genezen. Ga in vrede en wees van uw kwaal verlost.'

Het lijkt een dokterstrucje of een magische amulet waardoor haar lijf het weer doet. Het lijf, de fysieke genezing, dat is onze focus. In onze cultuur geniet namelijk het lijf een soort zelfstandige verering. Ik ben zelf tegenwoordig aan het kickboksen en voel de spieren weer wat groeien maar als ik dan om me heen kijk in het stadspark op een zonnige dag, steekt het allemaal schlemielig af bij de torso die zich daar bruinen in de zon. En besef ik wat een investering en wat een offers men zich heeft getroost om er zo uit te zien. Goddelijke lijven of vergoddelijkte lijven, net hoe je het wilt zien. In die oude Joodse tijd is lijf en ziel en alles verbonden. Haar genezing is haar toegangskaart tot de religie en de spiritualiteit. Haar gelóóf heeft haar genezen: haar eigenwijsheid zou ik zeggen, haar lef en nietsontziend egoïsme bijna waarmee ze zegt: het interesseert me verder niet dat jullie allemaal onrein worden van mij, dat ik met mijn aandoening misschien jullie allemaal de toegang tot het goddelijke even ontzeg, maar ik moet en ik zal mijn zielerust vinden.

Zij wil die tempel weer in, zoals sommigen van ons misschien wel die geborgenheid van religie weer in willen. En zij zoekt het niet in de tempel, zoals wij het niet in de kerk zoeken of in de religieuze setting, omdat die voor haar ontoegankelijk is geworden en veroordelend en uitsluitend, zoals religie dat zo vaak ook is voor zovelen. Ze roeit door een menigte die niet wil dat zij hen aanraakt en raakt dat waar ze op hoopt aan, met het risico dat die haar ook keihard afwijst, want ze is een onreine. Wat een lef, want een overtuiging. En door die toewijding aan haar eigen zielerust, vindt ze toegang tot de officiële religie zonder die nog langer nodig te hebben. Ze kan die tempel nu vrijelijk in en uit wandelen, maar nodig voor heling van de ziel, voor verlossing is het niet meer.

Ik weet niet wat jij zoekt hier aan tafel. Ik weet wel wat ik wil. En dat is datgene vinden waar ze in kerken over preken en om zingen en bidden, waar ze in synagoges naar verlangen, in moskeeën voor knielen en in yoga om 'ohmen' en mediteren. Ik ben hier en niet daar in die godshuizen en meditatiesessies. Niet omdat ik beter ben dan zij, het is hetzelfde verlangen, maar ik pas er niet. Niet volledig, niet meer. En ik ben op weg gegaan met jullie, met het risico verwarring te stichten en jullie voorgoed te verpesten voor welke vorm van religieuze overtuiging dan ook. En met het risico om dat goddelijke te besmetten met mijn eigen verwarring en twijfels. Maar we dringen door de mensen en de meningen. En hier vinden we een momentje van rust. Misschien nog in angst voor afwijzing van elkaar, van ouders, van jezelf: afwijzing van jezelf door jezelf is nou eenmaal de klotigste afwijzing die er is. Maar toch doordringen, door willen dringen. In de hoop de genezing te voelen in het lijf. En wat wel tof is: het is niet de godheid die je dan gaat redden, maar het eigen geloven: dat je hoop hebt gehouden dat de zielerust er ook voor jou is en de verlossing of hoe je het ook wilt noemen. Dat dát het verlossende woord zal zijn: jouw toewijding, jouw hopen tegen de klippen op, heeft je gered. Uiteindelijk.

# data[].attributes.attachment_link.description
Geplaatst op 01 7 '18 door Rikko. #Wijsheid. Deel: https://popupkerk.nl/inspiratie/e/tafelrede-we-willen-er-niet-meer-naar-binnen..-en-toch.-over-verlangen. Tafelrede Zondag 1 juli 2018: We willen er niet eens meer naar binnen.. en toch. Locatie: De Groene Kathedraal, Almere We hoeven het niet meer. De kerk, de stenen, de dominee in zijn gewaad, de tradities, de geheven vingers en het gemurmel of gezang in de banken van de godshuizen.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nieuwe woorden vinden voor het geloof, binnen of buiten de kerk. Lazarus biedt daar ruimte voor. Met diverse blogs over uiteenlopende onderwerpen van verschillende bekende en onbekende schrijvers/theologen. Laat je inspireren en discussieer vooral mee op Lazarus.

# data[].attributes.body
Elke ochtend van elke werkdag staat theoloog, activist, kunstenaar Rikko Voorberg om 6.00 uur, leest de bijbelteksten van de dag en begint te schrijven. Een poging om uit de oude teksten van christendom elke ochtend iets nieuws te halen voor de mens vandaag. Verfrissend, confronterend, verwarrend soms, gebracht met de rust van de vroege ochtend om de dag bewust te beginnen.

PopUpGedachtes Rikko ontvangen elke werkdagochtend om 7.00 via Whatsapp:
Stuur POPUP AAN naar +31 6 39495508 (en sla dit nummer op in je telefoon).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rikko Voorberg

Amsterdam

Elke ochtend van elke werkdag staat theoloog, activist, kunstenaar Rikko Voorberg om 6.00 uur, leest de bijbelteksten van de dag en begint te schrijven. Een poging om uit de oude teksten van christendom elke ochtend iets nieuws te halen voor de mens vandaag. Verfrissend, confronterend, verwarrend soms, gebracht met de rust van de vroege ochtend om de dag bewust te beginnen.

PopUpWerk's tracks

# data[].attributes.attachment_link.description
Elke ochtend van elke werkdag staat theoloog, activist, kunstenaar Rikko Voorberg om 6.00 uur, leest de bijbelteksten van de dag en begint te schrijven. Een poging om uit de oude teksten van christendom elke ochtend iets nieuws te halen voor de mens vandaag.

# data[].attributes.body
Een reactie van Francis Vanormelingen

# data[].attributes.body
Rikko Voorberg

# data[].attributes.body
John Caputo

# data[].attributes.body
Julia Cameron