# data[].attributes.body
reconstructie hoe de Titanic mogelijk is gezonken

# data[].attributes.body
hier zie je een foto hoe de Titanic mogelijk is gezonken

# data[].attributes.body
echte foto van duikers die de Titanic hebben gevonden

# data[].attributes.body
deze bron gaat over de Titanic II: wanneer de oorspronkelijke te waterlating zou zijn en waarom die is uitgesteld en hoeveel de Titanic II ongeveer heeft gekost om te bouwen.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_II_(schip)#Eerste_geplande_replica

De Titanic II is een geplande replica van de Titanic, het in 1912 gezonken passagiersschip. De tewaterlating stond gepland voor 2018, 107 jaar na die van het oorspronkelijke schip.[1] De bedoeling was dat het schip in datzelfde jaar van Southampton naar New York zou varen. Echter, vanwege complicaties is de bouw uitgesteld. Wanneer de tewaterlating nu plaats zal vinden is nu nog onbekend. De Titanic II, waarvan de kosten worden geraamd op 500 miljoen Amerikaanse dollar,[2] zou gebouwd worden op de Chinese scheepswerf CSC Jinling Shipyard

# data[].attributes.body
de bron gaat over: wie de eerste replica van de Titanic wilde bouwen, de veranderingen in de bouw vergeleken met de originele Titanic en waarom er niet in werd geslaagd om de replica te bouwen.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_II_(schip)#Eerste_geplande_replica

De eerste geplande replica van de Titanic was een project dat Sarel Gous, een Zuid-Afrikaanse ondernemer, in 1988 lanceerde. Gous verspreidde zijn ideeën in de media, onder meer in het tijdschrift Popular Mechanics.[4] Het tijdschrift behandelde in 1989 de technische haalbaarheid van een replica van de Titanic, in overleg met het Webb Institute. Het merendeel van de veranderingen zou verschijnen onder de waterlijn:

Gelaste, niet geklonken romp

Bulbsteven voor een grotere brandstofefficiëntie

Vergroot roer en boegschroef voor meer wendbaarheid

Horizontale stabilisatoren

Diesel- en elektrische voortstuwing, in de holle ruimte die bij de Titanic werd gebruikt voor 159 vuurgangen in 29 -stoomketels.

Ontruimd ruim dat kan worden gebruikt voor afvalverwerking, waterzuivering en airconditioning.

De economische haalbaarheid was onzeker. De technische uitdagingen zou de bouwkosten doen oplopen tot ongeveer tweemaal de kosten van een modern cruiseschip.

Toen Sarel Gous er niet in slaagde om de replica te bouwen, liet de laatste Titanic-overlevende Millvina Dean[5] en veel mensen via internet weten dat zij tegen de bouw van een Titanic-replica waren. Sous wist de financiering niet rond te krijgen. De problemen werden zo groot dat Sarel Gous het project beëindigde in 2006.

# data[].attributes.body
in deze bron staat: wie de Titanic II wou bouwen, waarom hij de schepen  wou bouwen, wie er mee gingen helpen aan de bouw van de schepen.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_II_(schip)#Eerste_geplande_replica

De Australische zakenman en miljardair Clive Palmer presenteerde op 30 april 2012 zijn plannen voor de Titanic II en een serie andere luxeschepen,[1] nadat tien dagen daarvoor een principeovereenkomst was bereikt met de Chinese staatsscheepswerf CSC Jinling. De aankondiging volgde op een reeks andere plannen voor de bouw van een replica,[6] Het project moet het vlaggenschip worden van zijn rederij Blue Star Line. Op 19 juni 2012 maakte Blue Star Line bekend dat het Finse scheepvaartbedrijf Deltamarin Ltd. de opdracht voor het ontwerp van de Titanic II had gekregen en een jaar later, op 16 april 2013, dat dit bedrijf gedurende de ontwikkelingsfase de algehele coördinatie van het project zou verzorgen, waaronder de contacten met de scheepswerf, architecten en interieurontwerpers.[7] Op 17 juli 2013 werd voorts aangekondigd dat het scheepsclassificatie- en certificeringsbureau Lloyd's Register zich bij het project had aangesloten.[8]

In september 2013 werden in een 300 meter lang hydrografisch proefbassin in Hamburg proeven genomen met een 9,3 meter lang houten scheepsmodel van de Titanic II.[9][10]

Met de bouw van het schip zou in maart 2012 worden begonnen,[11] maar is uitgesteld.[12]

# data[].attributes.body
in deze bron staat: waar de film over  gaat, hoeveel het heeft opgeleverd en dat de film is gebaseerd op het echte verhaal hoe de Titanic is gezonken.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_(1997)#:~:text=De%20film%20gaat%20over%20de,waaronder%20die%20voor%20beste%20film.

Titanic is een film uit 1997 van filmregisseur James Cameron, geproduceerd door 20th Century Fox (wereldwijde distributeur), Paramount Pictures (Amerikaanse distributeur) en Spyglass Entertainment (enkel productie). De film gaat over de twee geliefden Rose DeWitt Bukater en Jack Dawson, die elkaar ontmoeten tijdens de fatale overtocht van de RMS Titanic in 1912.

De film was zowel bij critici als aan de kassa's een zeer groot succes en won elf Oscars, waaronder die voor beste film. Titanic is daarmee momenteel, na Avatar en Avengers: Endgame, de film die het meeste heeft opgebracht in dollars, als men geen rekening houdt met inflatie.

Hoewel de hoofdpersonages wel fictief zijn, zijn veel andere elementen in de film niet verzonnen. Het schip is een waarheidsgetrouwe nabootsing en ook veel van de overige personages en gebeurtenissen zijn gebaseerd op de werkelijkheid

# data[].attributes.body
Deze bron gaat over de nacht dat de titanic is gezonken. en hoeveel passagiers er aan boord waren en hoeveel mensen er om het leven zijn gekomen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_(schip,_1912)#:~:text=In%20de%20nacht%20van%2014,opvarenden%20kwamen%20om%20het%20leven.

In de nacht van 14 op 15 april 1912 kwam de Titanic op zijn eerste reis kort voor middernacht in aanvaring met een ijsberg; een deel van de stuurboordzijde werd op verscheidene plaatsen doorboord, en binnen drie uur was het schip gezonken. 1522 opvarenden kwamen om het leven.In de vaart genomen: 10 april 1912Passagiers: 1912 - totaal 2223. Eerste klasse: ...Voortstuwing en vermogen: 24 double-ended ...Uit dienst: 15 april 1912

# data[].attributes.body
In deze bron staat wie de titanic heeft gemaakt en wat informatie over de bouwer van het schip.

Robert Duane Ballard (Wichita, 30 juni 1942) is een Amerikaanse oceanograaf, vooral bekend om zijn werk in onderwaterarcheologie. Hij is beroemd door zijn ontdekkingen van de wrakken van de titanic in 1985 en de Bismarck in 1989

# data[].attributes.body
Deze bron gaat over de tweede expeditie van Ballard en in de bron wordt er verteld wat hij allemaal heeft mee gemaakt met het opduiken van het wrak van de titanic.

Op 12 juli 1986 keerde Ballard terug om de eerste uitgebreide studie van het schip te maken. Deze keer had Ballard de Alvin bij zich, een kleine onderzeeboot die zeer diep kon duiken met een kleine bemanning. De Alvin had Jason Junior bij zich, een ROV die door kleine openingen paste om zo binnen in het schip te kunnen kijken. Hoewel de eerste duik (die ruim twee uur nodig had om beneden te komen) last had van technische problemen, hadden de daaropvolgende duiken meer succes. Hierbij konden gedetailleerde foto's worden genomen.

# data[].attributes.body
Deze bron gaat over de eerste keer dat mensen opzoek gingen naar het wrak van de Titanic. En wie bij de eerste expeditie betrokken was

In de zomer van 1985 was Ballard aan boord van het Franse onderzoeksschip Le Suroit die gebruik maakte van een side scan sonar om het wrak van de Titanic te vinden. Toen het Franse schip werd teruggeroepen, stapte Ballard over naar een schip van Woods Hole: de Knorr. Niet voor iedereen was bekend dat deze reis werd gefinancierd door de Amerikaanse marine. De geheime missie was het zoeken naar het wrak van de atoomduikboot USS Thresher (SSN-593) en de USS Scorpion, ook een atoomonderzeeboot die vlakbij gezonken was. Naderhand was Ballard vrij om de Titanic te zoeken.

# data[].attributes.body
Deze bron gaat over hoe de titanic is gebouwd en hoeveel die heeft gekost op het hele schip te bouwen https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_(schip,_1912)#:~:text=In%20de%20nacht%20van%2014,opvarenden%20kwamen%20om%20het%20leven.

Vijftien weken na de kiellegging van zusterschip Olympic werd op 31 maart 1909 met de bouw van de Titanic begonnen. Deze kreeg registratienummer 131428 en bouwnummer 401[4] van de scheepswerf Harland and Wolff in Belfast (in het huidige Noord-Ierland), dat daarvoor bijna alle schepen voor de rederij White Star Line had gebouwd.
De tewaterlating van de Titanic vond – zoals bij de White Star gebruikelijk zonder scheepsdoop – plaats op 31 mei 1911. De titanic heeft in totaal 7,5 miljoen Amerikaanse dollar gekost

# data[].attributes.body
deze bron gaat over de gevolgen van de aanvaring met de ijs berg: welke gevolgen er waren en hoe ze probeerde het schip niet te laten zinken.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_(schip,_1912)#De_ramp

Het gevolg was een reeks van beschadigingen aan de romp, die liepen van de boeg tot aan het draaipunt, ergens tussen het vijfde en zesde waterdichte schot. Omdat in de voorste zes compartimenten water naar binnen stroomde, zou het schip onherroepelijk zinken. Vanwege de trim die optrad − de Titanic was ontworpen met een reservedrijfvermogen om met maximaal vier volle compartimenten te blijven drijven − zouden de compartimenten een voor een volstromen met water, aangezien er nog geen eisen gesteld waren voor het doortrekken van waterdichte schotten tot boven de waterlijn. Terwijl de voorste vijf compartimenten snel volliepen, werd geprobeerd dat proces in het zesde compartiment te vertragen door het water eruit te pompen

# data[].attributes.body
Zo groot was de titanic nou echt hier kun je die grote ook een beetje vergelijken met de grote van een mens

# data[].attributes.body
in deze bron staat:  hoe het schip zonk , wanneer het schip zonk, hoe laat  het schip zonk en hoeveel mensen die nacht zijn overleden.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_(schip,_1912)#De_ramp

Rond 02.18 uur bereikte het zinkproces zijn hoogtepunt: door de onevenredige verdeling van het water over het schip, werd een enorme kracht uitgeoefend op het voorste gedeelte van de Titanic, waardoor het buigend moment de scheepssterkte overschreed en het schip ter hoogte van ketelruim 1 doormidden brak. Even daarvoor werd het scheepsnet verbroken door een algemene kortsluiting en vielen alle lichten op het schip uit, waardoor het schip in het donker lag. De boeg lag na de breuk compleet onder water, terwijl de achtersteven opnieuw omhoog werd getrokken en uiteindelijk tegen 02.20 uur naar de ruim 3800 meter diepe bodem van de oceaan zonk.

1522 van de 2223 passagiers en bemanningsleden kwamen om het leven

# data[].attributes.body
in deze bron staat: naar welk schip de overlevende konden gaan, hoe alsnog  mensen zijn gestorven nadat ze van de Titanic waren gevlucht en waarom ze niet terug wilde gaan naar de Titanic om nog meer mensen te redden.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Titanic_(schip,_1912)#De_ramp

Na de ondergang moesten de geredde mensen in de reddingssloepen nog ongeveer twee uur wachten voordat ze aan boord van de Carpathia konden worden genomen. In de nacht van de ramp was het zeer koud, en de watertemperatuur lag onder het vriespunt. De meeste slachtoffers stierven aan onderkoeling, en werden door de Carpathia - met aan boord kapitein Arthur Rostron - om 04.10 uur ’s nachts aangetroffen.

Hoewel in de reddingssloepen nog ruim honderd plaatsen vrij waren, besloten de inzittenden niet terug te keren naar de rampplek, bang alsnog te zinken door het enorme aantal mensen dat zou proberen aan te klampen of door de zuiging van de zinkende Titanic naar beneden gezogen te worden; proefondervindelijk onderzoek heeft echter aangetoond dat er praktisch geen zuiging was. Alleen bakboordsloep 4 keerde terug naar de rampplek, en kon slechts vijf overlevenden redden, waarvan er later nog twee in de boot stierven.

# data[].attributes.body
in deze bron staat een verhaal van iemand die de ramp van de titanic heeft overleefd en wat diegene heeft meegemaakt ik kon helaas niet vinen van wie het was.

Naarmate de reddingsboten steeds sneller te water gelaten werden, begonnen de resterende passagiers aan boord van de Titanic te beseffen dat de situatie uitzichtloos was. In tegenstelling tot bij de eerste boten was het vertrek van de laatste boten chaotisch. Het was bovendien een race tegen de klok om de sloepen klaar te maken voor het schip zou zinken. Omstreeks 1u40 was nog een sloep klaar om te vertrekken, toen White Star Line-eigenaar Bruce Ismay samen met de rijke Amerikaan Billy Carter aan boord wist te glippen. Nadien verklaarde Ismay dat er geen vrouwen en kinderen meer in de buurt waren, maar de man kreeg zware kritiek omdat hij zijn eigen hachje redde, terwijl zo veel mensen om het leven kwamen. Bovendien groeiden de geruchten dat Ismay de oversteek met zijn schip in een recordtempo wou maken en waarschuwingen van kapitein Smith over ijsbergen in de wind sloeg. Hij was dan ook de ideale boeman voor de Amerikaanse pers en werd omgedoopt tot 'Brute' Ismay. Hoewel hij door de rechtbank werd vrijgepleit, was Ismay na de Titanic-ramp een gebroken man. Hij nam in 1913 ontslag bij White Star Line en trok zich terug in Ierland. Hij stierf in 1937 na een beroerte.

# data[].attributes.body
een brief geschreven door Amy Stanley

# data[].attributes.body
in deze bron word het verhaal verteld van amy stanley die de ramp zelf heeft mee gemaakt en ze vertelt over wat ze allemaal zag

Ook in de laatste sloepen werd geprobeerd vrouwen en kinderen voorrang te geven. Hugh Woolner getuigde dat hij assisteerde om een groep mannen uit één van de laatste sloepen te halen. Hoofdofficier Murdoch had al met zijn pistool in de lucht geschoten om hen af te schrikken, want er stond een groep vrouwen klaar om in te stappen. Woolner hielp om de mannen aan handen en voeten uit de sloep te sleuren, zodat de vrouwelijke passagiers konden instappen. Als er dan toch een man aan boord geraakte, had die een goede reden nodig. Amy Stanley was op weg naar de Verenigde Staten om er als kindermeid te werken. "Een man probeerde aan boord te komen met een baby in zijn armen die hij als excuus gebruikte. Het kind had het niet overleefd, als ik er niet voor gezorgd had." Stanley was de sterkste vrouw in haar sloep en probeerde iedereen op te beuren. Op de Carpathia, het schip dat de overlevenden van de Titanic uren later oppikte, was ze echter wel de eerste die mentaal brak. "Wat ik aan boord zag was verschrikkelijk, al die huilende vrouwen. Amper zes vrouwen konden zeggen dat ze niemand verloren waren. De Titanic heeft heel veel weduwen gemaakt."

# data[].attributes.headline
Samenvatting over ons onderzoek van de Titanic

# data[].attributes.subject
Samenvatting over ons onderzoek van de Titanic

# data[].attributes.body
Wij hebben onderzocht of de Titanic wel daadwerkelijk is gezonken zoals er word gezegd dat die is. Er wordt namelijk gezegd dat de Titanic is gezonken toen het schip tegen een ijsberg aan botste. Wij hebben onderzocht of dit wel echt waar was. En dat hebben wij gedaan door verschillende bronnen op te zoeken en door te kijken wat daar uit kwam. En uit de bronnen die wij hebben gevonden kwam elke keer dezelfde gebeurtenis naar voren namelijk dat de Titanic wel degelijk is gezonken door een ijsberg en dat het wrak van het schip nu nog steeds op de bodem van de oceaan ligt. Door ons onderzoek hebben wij nu meer informatie over de Titanic en snappen wij nu beter wat er nou is misgegaan op de avond dat de Titanic gezonken is. Wat er namelijk is misgegaan op die avond is dat de kapitein van het schip niet helemaal goed had opgelet en zo het schip tegen een ijsberg aanvaarde. Daardoor kwamen er beschadigingen aan de boot en die beschadigingen werden steeds groter. En langzamerhand liep de boot steeds voller met water. Hierdoor brak op een gegeven moment de boot in tweeën. En zonk het naar ruim 3800 meter diepte van de oceaan en daarbij kwamen er 1522 mensen om het leven. Dat hoge aantal komt doordat er te weinig reddingsboten aan boord waren en nadat het schip was gezonken lagen er allemaal mensen in het water wat natuurlijk super koud was. Dus kwamen ze om het leven door de kou. En mensen durfde ook niet terug te keren om ze te gaan redden. Dus uit ons onderzoek blijkt dat de Titanic daadwerkelijk is gezonken dat als er gezegd word.