# data[].attributes.body
"Wojna Polsko-Krzyżacka"
"Wojna Trzynastoletnia"

# data[].attributes.body
"Jakub Skarbek z Góry"
"Piotr Kamieniecki"
"Piotr Lunak Kmita"
"Zawisza Czarny z Garbowa"

# data[].attributes.body
Podstawowym orężem średniowiecznego rycerstwa europejskiego był miecz, a obok niego najpierw włócznia (zarówno do rzucania jak i pchnięcia), a potem kopia oraz cały arsenał dodatkowych broni od sztyletu po topór czy broń obuchową (, buława,nadziak ). Polski miecz nie różnił się od mieczy używanych na zachodzie Europy – był prosty z obusieczną głównią długości 75–130 cm, krzyżowym jelcem i półtoraręczną rękojeścią; ważył od 1,0 do 1,8 kg Kopia rycerska, w Polsce zwana drzewem, miała od 4,5 do 5,5 m długości z grotem najczęściej czwórgraniastym i obciążeniem/przeciwwagą blisko tylca

# data[].attributes.body
Złotoryja
Wień
Lwówek Śląski
Opole
Racibórz
Sobótka
Cieszyn
Środa Śląska

# data[].attributes.body
Pożywienie w średniowieczu pochodziło przede wszystkim z rolnictwa. Wysiewano proso, z czasem także żyto i pszenice. Znano rośliny motylkowe(Bób, groch, wykę i soczewicę) i warzywa (marchew,ogórki,kapustę, cebulę, koper ogrodowy,rzepę). Wśród drzew owocowych, wbrew opinii o braku owoców, dominowały jabłonie, śliwy, wiśnie, grusze, orzech i, rzadziej brzoskwinie.