# data[].attributes.body
Legenda głosi ,że ostatnie dni życia spędził na grze w szachy i dyskusjach o kobietach ze służącym-jedynym przyjacielem

# data[].attributes.body
Losy ojczyzny niewiele go obchodziły, zdradził konfederacje barską, popierał politykę rosyjską( wiersze ku czczci carycy

# data[].attributes.body
Awanturnik, uwodziciel, amator trunku
ZAINTERESOWANIA: Hazard, kobiety, uczty, salony paryskie

# data[].attributes.body
Myszka Kot i Kogut?
Wilk i Baranek
Oda Nie Do Druku
Sofówka
Powązki

# data[].attributes.body
Dramatopisarz, historyk, tłumacz, wolnomyśliciel

# data[].attributes.body
Sytuacja życiowa zubożałego szlachcica - poety w stolicy ma pewien rys nowoczesności i odzwierciedla formowanie się nowych struktur społeczności miejskiej. Zabłocki to inteligent, utrzymujący się z państwowej pensji urzędnika. Był protokolistą w Komisji Edukacji Narodowej.
Dostrzeżony przezkróla Stanisława Augusta włączył się w królewski program formowania nowoczesnego Polaka, wykorzystując wychowawcze oddziaływanie teatru

# data[].attributes.body
Wiele osób kojarzy go z frazeologizmu ,,"Wyjść jak Zabłocki na mydle"

# data[].attributes.body
Tworzył wiersze okolicznościowe, ody, bajki, listy poetyckie, sielanki, satyry, poemat mitologiczny "Cztery żywioły". Zasłużony za rozwój polskiego teatru. Napisał ponad 50 komedii, z których najważniejsze to: ,,Zabobonnik" i ,,Fircyk w zalotach"
~Oprócz tego tłumaczył na polski książki francuskie i angielskie.~

# data[].attributes.body
Komediopisarz i poeta polski.

# data[].attributes.body
Pisał erotyki („Do Justyny. Tęskność na wiosnę.“) , sielanki („Laura i Filon“), pieśni, wiersze, tragedie. Pisał także wiersze patriotyczne i elegie.

# data[].attributes.body
Napisał pieśń „O Narodzeniu Pańskim“, czyli „Bóg się rodzi“

Jego utwory śpiewano w Rosji Francji Czechach i Niemczech.

# data[].attributes.headline
Był poetą, tłumaczem, badaczem, podróżnikiem oraz uczniem Naruszewicza. Pisał listy poetyckie, satyry, wiersze okolicznościowe, bajki, epigramaty a nawet poemty heroikomiczny. Jego najsłynniejszym dziełem jest Organy. 

# data[].attributes.subject
Był poetą, tłumaczem, badaczem, podróżnikiem oraz uczniem Naruszewicza. Pisał listy poetyckie, satyry, wiersze okolicznościowe, bajki, epigramaty a nawet poemty heroikomiczny. Jego najsłynniejszym dziełem jest Organy. 

# data[].attributes.body
Jezuita, senator debiutował na łamach „Zabaw przyjemnych i pożytecznych”. 1771 przejął redakcję. Polski Horacy spadkobierca Jana Kochanowskiego (tak go nazywali za życia). Zaledwie 8 lat od pierwszej publikacji doczekał się wydania 4 tonowego zbioru swych „Dzieł” liczącego ponad 900 stron druku. Zwolennik konstytucji 3 maja. Autor: „Historii Jana Karola”, „Chodkiewicza” i dramatów „Gwido hrabia Blezu”. Jego twórczość charakteryzuje się różnorodnością wzorów i tendencji, bogaty i obrazowy język.

Największe uznanie przyniosły mu, cenione do dziś, "Satyry", które są niezaprzeczalnym dowodem talentu Naruszewicza. Wykazał się w nich fantazją, dowcipem oraz celną ironią. Tematyka "Satyr" jest silnie osadzona w realiach obyczajowych i politycznych Oświecenia. Tu Naruszewicz daje upust swemu natchnieniu. W sposób niezwykle swobodny mści się na tych, którym przez lata musiał schlebiać. Krytykuje postępowanie warstwy szlacheckiej, anarchię, zepsucie moralne, ciemnotę społeczeństwa oraz modną cudzoziemszczyznę.Twórczość uwielbiana za życia poety, spotkała się z miażdżącą krytyką po jego śmierci. Naruszewicz, stawiany zawsze na najwyższym szczeblu obok Krasickiego, z czasem stał się w tym zestawieniu przykładem antytalentu. Zarzucano mu przede wszystkim brak smaku, panegiryzm, rubaszność i powikłaną składnię. Krytykował go Osiński, Euzebiusz Słowacki, Koźmian, Brodziński, a nawet Kraszewski.Charakterystycznymi motywami występującymi w jego lirykach są sfery niebieskie, kosmos, granice poznania. Fascynowały go możliwości techniki (oda "Balon").

# data[].attributes.body
Czołowy przedstawiciel polskiego sentymentalizmu. Pisał sielanki, wiersze miłosne, pieśni. Fascynował się kulturą ludu. Przywiązywał dużą wagę do jasnego i czytelnego języka. Przeciwstawiał się klasycystycznym regułom