# data[].attributes.body
https://drive.google.com/drive/folders/1uPLc26TnLbfKtrfcUsqJ2HQsYGZ3LJPF?usp=share_link

# data[].attributes.body
https://drive.google.com/file/d/1bvaEscisp_JSTOMDaaluYqUTsDf2Faz3/view?usp=share_link

# data[].attributes.headline
3 - Adresowanie bezwzględne - procenty, podwyżki, obniżki

# data[].attributes.subject
3 - Adresowanie bezwzględne - procenty, podwyżki, obniżki

# data[].attributes.headline
1 - Adresowanie względne - formuły, wzory, suma, min, max

# data[].attributes.subject
1 - Adresowanie względne - formuły, wzory, suma, min, max

# data[].attributes.body
Arkusz kalkulacyjny pozwala na tworzenie wykresów, co ułatwia analizę i interpretacje danych w różnych dziedzinach życia. Możemy tworzyć różne typy wykresów dla jednej lub wielu serii danych.

# data[].attributes.body
Adres bezwzględny umożliwia zablokowanie adresu komórki w kopiowanej formule zawierającej ten adres – wtedy nazwa kolumny i numer wiersza nie zmieniają się podczas kopiowania, czyli wartość pozostanie bez zmian.
W adresowaniu tym istotny jest konkretny adres komórki, a nie jej położenie względem innych danych.
Aby komórkę oznaczyć adresem bezwzględnym należy do adresu komórki wprowadzić dodatkowe oznaczenia w postaci symbolu $ (dolara) np. $A$1.
Takie adresowanie ma zastosowanie np. wtedy gdy wartość jednej komórki odnosi się do kilku danych przykład: =A1*$B$1

Adres mieszany umożliwia zablokowanie części adresu komórki – podczas kopiowania formyły zawierającej tej adres albo zmienia się względnie nazwa kolumny a numer wiersza pozostaje ten sam, albo zmienia się względnie numer wiersza, a nazwa kolumny pozostaje ta sama.
Adres mieszany tworzymy przez dodanie znaku „$” albo przed litera kolumny, albo przed numerem wiersza.

# data[].attributes.body
Ogólna postać funkcji: NAZWA (argument1;argument2:…:argumentN)

Tworząc formuły (wzory) w arkuszu, używamy adresów komórek, w których znajdują się dane, możemy wtedy kopiować formuły (wzory).

Funkcja SUMA – funkcja matematyczna, sumuje liczby podane jako argumenty
=SUMA (liczba1; liczba2;…. Liczba255)

Łatwiej obliczać sumę stosując Autosumowanie z przycisku Σ (klikaj na górnej belce po prawej i Enter)

Funkcja ŚREDNIA – funkcja statystyczna, oblicza średnią arytmetyczną liczb podanych jako argumenty.
=ŚREDNIA(liczba1; liczba2;…. Liczba255)

Funkcja JEŻELI – funkcja logiczna, pozwala na sprawdzenie jakiegoś warunku, zwanego testem logicznym i decyzję:
- co ma się stać, jeżeli warunek jest prawdziwy,
- co ma się stać, jeżeli warunek jest nieprawdziwy.
Składnia funkcji:

=JEŻELI(test_logiczny; wartość_jeżeli_prawda; wartość_jeżeli_fałsz)

Jak wprowadza się pierwszy argument funkcji JEŻELI (warunek)?
W pierwszym argumencie mogą być umieszczone funkcje, adresy komórek lub wartości porównywane za pomocą operatorów:

- większy (>);

- mniejszy (<);

- równy (=);

- nierówny (<>);

- większy lub równy (>=);

- mniejszy lub równy (<=)

# data[].attributes.body
Adresowanie względne polega na tym, że ogólna postać formuły po skopiowaniu nie zmienia się, natomiast odpowiednio zmieniają się adresy komórek, do których odwołuje się formuła.
Funkcje w Excelu należą do różnych kategorii, np. statystyczne, logiczne, matematyczne. Tekstowe, daty i czasu.
Ogólna postać funkcji: NAZWA (argument1;argument2:…:argumentN)

Tworząc formuły (wzory) w arkuszu, używamy adresów komórek, w których znajdują się dane, możemy wtedy kopiować formuły (wzory).

Sposoby wstawiania formuł (wzorów):
a) Wpisz znak „=”, który rozpoczyna obliczenia w komórce, w której będzie wynik i utwórz wzór
b) wybierz przycisk f x i wybierz funkcję z listy (ustal argumenty zaznaczając myszką i zatwierdź Enter)

# data[].attributes.body
Arkusz kalkulacyjny – program służący do obliczeń (za pomocą formuł lub funkcji) i prezentowania danych (liczb) oraz wyników obliczeń w postaci różnorodnych wykresów i tabel.

Formuła – wzór, za pomocą którego arkusz liczy, przygotowany przez użytkownika programu.

Funkcja – wzór, według którego arkusz liczy, przygotowany przez twórców arkusza. Użytkownik musi jedynie wskazać liczby do obliczeń (np. zaznaczając je myszą lub wpisując adres grupy komórek).

Komórka – jest to pojedyncza „kratka” arkusza. Każda komórka może zawierać wzór (formułę lub funkcję), liczbę, tekst lub datę.

Adres komórki  Każde przecięcie się wiersza i kolumny w arkuszu stanowi oddzielną komórkę,
która posiada unikatowy adres składający się z nazwy kolumny i numeru wiersza np. B10, AX234. Adres komórki jest widoczny w polu nazwy okna Excela.
Adresy komórek są używane przy tworzeniu formuł oraz przy wskazywaniu komórek.

# data[].attributes.body
Arkusz kalkulacyjny to tabela, która składa się z kolumn (oznaczonych literami) i wierszy (oznaczonych liczbami).
Każda komórka ma adres określający jej położenie w tabeli (np. A1 – adres komórki znajdującej się na przecięciu kolumny A i wiersza 1).
Plik programu to skoroszyt, w którym znajduje się przynajmniej jeden arkusz.