# data[].attributes.body
" Lieve Thomas, Lambert en Meuldijk zijn nog een paar keer hier geweest om mij van alles te vragen en steeds heb ik tegen ze gezegd: 'Mijn man kan dat niet gedaan hebben.' "

Hoewel het boek onecht is is het wel begrijpelijk doordat ik in zo'n situatie als Leonie ongeveer hetzelfde erbij voel, want als je weet en voelt dat Thomas onschuldig is probeer je juist het tegendeel te bewijzen en ga je hiervoor opzoek naar aanwijzingen om de echte dader te vinden. Om toch contact te houden besluit ze brieven naar hem te schrijven. Dit zou ik zelf ook doen om te weten hoe het met hem gaat en dat je bezig bent het op te lossen.

# data[].attributes.body
Ik heb voor deze foto gekozen, omdat ik hem heel goed vind passen bij dit boek. Want er wordt namelijk gezocht naar de dader van de moord maar niemand weet wie hij is, vandaar de zwarte streep door het gezicht van de schrijver. Als volgens de politie Thomas de dader is Leonie aan het onderzoeken wie de echte dader is, want Leonie is erg slim, weet wat ze doet en gelooft niet dat Thomas de schuldige is. Terwijl dit volgens de rechercheurs wel vaker voorkomt. Maar Leonie weet het zeker en besluit alles nauwkeurig te onderzoeken.

# data[].attributes.body
Dit boek maakt me eigenlijk wel heel nieuwsgierig om toch erachter te komen wie nou de echte schuldig is of dat Thomas nog steeds als schuldige wordt gezien en in de gevangenis blijft. Doordat je het steeds nieuwsgierig vond kreeg ik de indruk dat het een mindere afronding was. Dit kwam doordat er in een paar bladzijdes werd verteld hoe het verhaal uiteindelijk is afgelopen. Waardoor je geen leuk en spannend einde had. Maar alles bij elkaar vond ik het toch een nieuwsgierig boek om te lezen wie de schuldige was.

# data[].attributes.body
Het boek is best wel onecht, doordat Thomas is opgepakt, terwijl hier helemaal niet genoeg bewijzen voor waren om hem aan te houden voor een moord op Jenny. Het enige wat de politie had was dat hij die avond met Jenny in een café zat te drinken. Er is geen aanwijzing op moord. Dit dacht de politie wel te weten toen ze bloed vonden op de kleding van Thomas, maar dit blijkt uiteindelijk bloed te zijn van de ratten waarmee hij proeven doet voor zijn werk in het laboratorium. Dus vind ik dat het boek onecht is, omdat er in het echt genoeg bewijzen zijn die erop wijzen dat Thomas schuldig is.

# data[].attributes.body
A: In dit verhaal heb je te maken met een meervoudige ik-vertelinstantie, er wordt namelijk in het eerste gedeelte Thomas geplaatst als ik-persoon en gaat later over naar Leonie die het verhaal vanuit de ik-persoon verteld.
B: De verteller in het eerste stuk is Thomas. Hij vertelt over zijn ervaring en hoe hij erover denkt. Hij is erg koppig en dat blijkt ook bij zijn opsluiting waarbij hij telkens zwijgt. En in het tweede stuk vertelt Leonie over haar ervaring en bedoelingen. Ze onderzoekt namelijk wie de echte schuldige is, waarbij ze verschillende mensen ondervraagt bij dit onderzoek.
C: Je komt te weten wat de denkt, namelijk in het eerste stuk dat Thomas die erg dronken was Jenny erg leuk vind en haar vraagt mee te gaan naar zijn huis. In het andere stuk waar Leonie de verteller is heeft zij het heel zwaar ermee dat ze geen kinderen kan krijgen en besloot toen naar haar moeder te gaan om bij te praten over haar gevoelens. Later toen Thomas vast zat ging ze opzoek naar oplossingen en bewijsmateriaal om te ware dader te ontmaskeren.

# data[].attributes.body
" Lieve Thomas, Lambert en Meuldijk zijn nog een paar keer hier geweest om mij van alles te vragen en steeds heb ik tegen ze gezegd: 'Mijn man kan dat niet gedaan hebben.' "

Hoewel het boek onecht is is het wel begrijpelijk doordat ik in zo'n situatie als Leonie ongeveer hetzelfde erbij voel, want als je weet en voelt dat Thomas onschuldig is probeer je juist het tegendeel te bewijzen en ga je hiervoor opzoek naar aanwijzingen om de echte dader te vinden. Om toch contact te houden besluit ze brieven naar hem te schrijven. Dit zou ik zelf ook doen om te weten hoe het met hem gaat en dat je bezig bent het op te lossen.

# data[].attributes.body
A: De hoofdpersoon is Thomas Kuyper. Het verhaal gaat het grootste gedeelte over hem en dat hij verdachte is van de moord op Jenny Fortuyn. Thomas heeft een vrouw Leonie waarmee hij kinderen probeert te krijgen maar Leonie helaas onvruchtbaar is. Hierdoor is de relatie met Jenny waarschijnlijk ontstaan.
B: Thomas wordt volgens het boek omschreven als een zwak en mager ventje en wil graag kinderen. Dit kan helaas niet, omdat Leonie onvruchtbaar is. Verder wordt hij volgens Leonie omschreven als bescheiden en koppig. Omdat hij niet veel zegt en ook bij zijn opsluiting alleen maar bleef zwijgen.
C: De bijpersonen zijn Leonie Kuyper en Jenny Fortuyn. Leonie is de vrouw van Thomas. Toen hij opgesloten was is zij opzoek gegaan naar bewijs om aan te tonen dat Thomas onschuldig is. Tijdens de avond dat Thomas met Jenny wat gingen drinken in een café was Leonie bij haar moeder op bezoek om te praten over dat ze geen kinderen kan krijgen. Ze wordt als helper beschouwd, omdat ze ervoor wil zorgen dat Thomas onschuldig is. Verder is er ook Jenny die de slachtoffer was, omdat ze na de avond met Thomas verdwenen was. Er is verder niet heel veel bekend over haar en wordt beschouwd als een tegenstander. Dit komt doordat Thomas daar haar in de gevangenis is belandt.

# data[].attributes.body
Toen de vrouw van Thomas (Leonie) die week weg was en haar moeder ging bezoeken heeft hij wat afgesproken met Jenny om bij te kletsen in een café. Maar Thomas wilde die avond meer doordat hij dronken was en besloot Jenny te vragen om mee te gaan naar zijn huis, maar ze besloot niet mee te gaan. Toen ze beide vertrokken. En die nacht begon ging het fout, want Jenny bleek verdwenen te zijn en de politie denkt dat Thomas haar heeft vermoord. Volgens de politie heeft hij het bewijs weggewerkt aan de ratten, waarmee hij proeven doet in een laboratorium. En hij had een motief, omdat hij boos was dat Jenny niet meeging naar zijn huis. Enkele weken later wordt Thomas gearresteerd. In de gevangenis schrijft hij een paar brieven naar Leonie en andersom. Leonie gelooft in hem en probeert te helpen door op onderzoek te gaan. En noemt zichzelf de kroongetuige.