# data[].attributes.body
ผู้แต่งมองว่า ในสังคมไทยผู้คนชอบประนามคนอื่นและสนใจเรื่องส่วนตัวของคนอื่นเพื่อความบันเทิงในวงสนทนา บางทีก็จะเป็นแค่ข่าวลือแพร่เรื่องราวกันไปจนคนที่ถูกนินทาเสียหายอย่างที่ว่า "ปากคนยาวกว่าปากกา" และเพราะคนต่างจังหวัดมักจะเป็นคนซื่อ ไม่ได้ฟังหูไว้หู จึงถูกหลอกให้เชื่อได้ง่าย
ตัวอย่างจากในหนังสือ หน้า 12
"ฟักเองมีกระต๊อบอยู่ท้ายวัด อาศัยอยู่บนที่ดินของวัด ดั้งนั้นบางคนที่มาถึงวัด จึงมีสายตาสอดส่ายเหลือบมองมายังเรื่องราวฉาวโฉ่ระหว่างฟักกับแม่เลี้ยงด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางครั้งก็มีข่าวกลับไปขยายเพื่มเติม"

คนไทยในชุนชมสังคมที่พื่งพาอาศัยกัน แต่ถ้าหากมีคนทำสิ่งที่ไม่น่าพอใจแก่ส่วนคนมากอย่างสิ่งที่ผิดศีลธรรม ก็จะเป็นส่วนเกินของสังคมหรือกลุ่มคนที่ถูกทิ้งจากสังคม
ตัวอย่างจากในหนังสือ หน้า 12
"ยิ่งนานวันโลกของฟักยิ่งว้าเหว่เดี่ยวโดดเหมือนอยู่คนเดียวมนตำบล ต่อสายตาของคนที่มองมานั้นแฝงเร้นอยู่ในทีของการดูถูกเหยียดหยาม ในน้ำเสียงทีล่องมากระทบหูห้วนกระด้างเหมือนคนพูดไม่เต็มใจ ถ้อยคำเย้าแหย่มีความหมายกึ่งเยาะเย้ย"

# data[].attributes.headline
ณัชชาบอลลีวูด

# data[].attributes.subject
ณัชชาบอลลีวูด

# data[].attributes.body
*ผู้แต่งมีมุมมองที่แสดงการร่วมกันในสังคมและวัฒนธรรมของคนไทย

*สังคมแบบกลุม- "เรื่องคนอื่นเท่าภูเขา เรื่องเราเท่าขี้มด": ใส่ใจในเรื่องของคนอื่น

*คนไทยในชุนชมสังคมที่พื่งพาอาศัยกัน แต่ถ้าหากมีคนทำสิ่งที่ผิด- การมีเมียคนเดียวกับพ่อ เป็นเรื่องผิดศีลธรรม

มีการบงบอกเกี่ยงกับ
*ลักษณะของเพศ: อัตลักษณ์ของเพศหญิง -- "ถั่วปากอ้า"
*ศาสนา - กิจกรรมทุกอย่างอยู่ที่วัด
*วัฒนธรรม- "งานทำบุญแซ่ยิด งานวัด งานมหรสพ โรงลิเก" - credits to หมิวพูห์ (Mew)

# data[].attributes.headline
นางฟ้ากับสายชล <3 เงอะ

# data[].attributes.subject
นางฟ้ากับสายชล <3 เงอะ

# data[].attributes.body
ผิดศีลธรรม/ผิดที่ผิดเวลา : ชาวบ้านต่างว่ากันว่าฟักนอนกับเมียของพ่อแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องที่ชาวบ้านไม่สามารถรับได้

> 3<เกาะชายผ้าเหลือง : คนไทยส่วนใหญ่เชื่อว่าถ้าลูกชายบวชให้หับพ่อแม่ พ่อแม่จะได้ขึ้นสวรรค์ jubssss

กตัญญูต่อพ่อแม่: ฟักไม่สามารถที่จะทนบวชเป็นพระอีกต่อไปเพราะเขาไม่สามรถทนเห็นพ่อทำงานงกๆอย่างหนักได้ คนไทยมีความเชื่อที่ว่าเราต้องทำงานเพื่อทดแทนบุญคุณของพ่อแม่ให้ได้

การเปรียบเทียบ: พ่อแม่คนไทยชอบเอาลูกของตัวเองไปเปรียบเทียบกับลูกของคนอื่นและเอาความดีเด่นของคนอื่นมาเปรียบเทียบกับคนอื่น และพูดว่าทำไมลูกของเราไม่ดีเหมือนลูกบ้านเขา
"มึงไม่เอาอย่างไอ้ฟักมันบ้างได้สักครึ่งของมันกูก็เบาใจ"

# data[].attributes.body
"โลกของเราทุกวันนี้เป็นโลกที่ร่าเริงแจ่มใสกระนั้นหรือ"

1. สังคมไทยเป็นสังคมที่
ประกอบไปด้วยสิ่งที่เป็นความดีกับสิ่งเลวร้ายกระจัดกระจายไปทั่ว
2. คนไทยเห็นศาสนาเป็นสิ่งสำคัญ
ที่สุดในลำดับการเรียงของสังคม
การที่ฟักเป็นเณลเป็นสิ่งที่สังคมในเรื่องมองว่าเป็นสิ่งที่น่ายินดี ex: อาจารย์ฟัก
เนื่องจากว่าฟักเขามีความรู้ทางด้านศาสนา คนรอบตัวจึงนับถืออย่างมาก

3.เพศ --> ผู้ชายถูกเหมารวมให้เป็นฝ่ายจีบเเละฝ่ายดูเเลผู้หญิงก่อน

4. ครอบครัวก็เป็นสิ่งที่มีความความสำคัญ
ต่อสังคมไทย--> ตัวละครหลักยังคอยดูเเลพ่อเป็นกิจกรรมปกติ

5.การนินทา --> เนื่องจากว่าสังคมไทยเป็นสังคมรวม /collectivism คนในสังตมมักจะมีความเกี่ยวข้องในเรื่องของคนอื่นๆ จึงเกิดการนินทา+exaggerate ในเรื่องที่พูดโดยไม่รู้เรื่องจริง 100

# data[].attributes.headline
พีทเตอร์ แพน

# data[].attributes.subject
พีทเตอร์ แพน

# data[].attributes.body
หน้า 12 ".... เสียแแรงบวชเรียนมาตั้งนาน"
บ่งบอกถึงความคิดของผู้คนนั้นเน้นให้ ความสำคัญทางศาสนา  "วัดเสมือนเป็นศูนย์รวมของผู้คน" 11

พิจารณาการกระทำโดยไม่คิดถึงความคิดของบุคคลนั้น ในเรื่องผู้คนนั้นล้อหรือดูหมิ่นฟักเพราะเรื่องที่เขาเอาภรรยาของพ่อที่เสียชีวิตมาเป็นเมียและคิดว่าฟักออกสึกไปนั้นไม่ดีทั้งๆเขาทำไปเพื่อเป็นห่วงพ่อของเขา

ลูกมีความกตัญญูกับพ่อแม่ : ฟักนั้นทำทุกอย่างเพื่อความสุขของพ่อ (ถึงฟักไม่พอใจกับเมียใหม่ของพ่อ แต่ก็ไม่ได้ว่าพ่อ และ ยอมทำงานแทนพ่อเมื่อพ่อไม่สบาย ทิ้งการศึกษาเพื่อไปเลี้ยงพ่อ  (แม้ผู้คนไม่เห็นด้วยที่ฟักสึก)

ผู้คนนั้นให้ความสำคัญกับความผิดมากกว่าสิ่งดีๆที่ผู้คนทำมาตลอด   ก่อนเกิดเรื่องผู้คนมองฟักเป็นคนดี มีความสามรถ แต่พอเหตุการณ์ ฤักเอาเมียของพ่อมาเป็รภรรยา ผุ้คนมองฟักเป็นคนไม่ดี

# data[].attributes.headline
แพทตี้ อังสุมาลิน

# data[].attributes.subject
แพทตี้ อังสุมาลิน

# data[].attributes.body
ผู้แต่งมีมุมมองต่อบริบททางสังคมและวัฒนธรรมในหลายด้าน
"ถูกที่ผิดเวลา"
บริบทสังคมเป็น สังคมต่างจังหวัด เป็นสังคมเล็กๆที่มีคนอยู่น้อย การที่ฟักได้เมียเก่าพ่อเป็นเมีย ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ที่สั่นคลอนจริยธรรมของคนเกือบทั้งตำบล คนในตำบลจึงรังเกียจฟัก หลีกเลี่ยงการคุยกับฟัก

"เรื่องคนอื่นเท่าภูเขา เรื่องเราเท่าขี้มด"
บทนำแสดงถึงบริบททางสังคมต่างจังหวัด ที่คนต่างจังหวัด "ใส่ใจในเรื่องของเรื่องคนอื่น ราวกับเป็นเรื่องของตัวเอง" บทสนทนาที่เกี่ยวกับคนอื่นมักเป็นเรื่องส่วนใหญ่ที่คนเขาพูดกัน เนื่องจากสังคมเป็นแบบกลุ่ม (collectivism) ทำให้มีการแบ่งแยก คนที่ทำผิดจารีตออกจากกลุ่ม (Inside vs outside)

"ทำดี 100 ครั้ง ไม่มีใครจำ
ทำผิด 1 ครั้ง ไม่มีใครลืม"
ฟักทำดีมาทั้งแต่เด็ก ทั้งบวชเรียน หาเงินให้พ่อใช้ แต่หลังจากที่พ่อฟักตาย และฟักเคลมแม่เลี้ยง คนก็รังเกียจ

ยังมีบริบทอื่นๆ เช่น
เรื่องเพศ - ผู้หญิงต้องลูกเลี้ยง ผู้ชายต้องเลี้ยงผู้หญิง, อัตลักษณ์ของเพศหญิง "ถั่วปากอ้า"
ศาสนา - ผู้ชายทุกคนต้องบวชเรียน, กิจกรรมทุกอย่างอยู่ที่วัด
บุญคุณ - ลูกต้องตอบแทนพ่อแม่
จารีต: ลูกห้ามกินเมียพ่อต่อ
ประเพณี- งานลิเก

# data[].attributes.body
ผู้แต่งมองว่าสังคมไทย
1. เป็นสังคมที่พึ่งพาอาศัยกัน อยู่กันเป็นชุมชนโดยมีวัดเป็นจุดศูนย์กลาง สังเกตได้จากการที่ทุกคนรู้จักกันและมักทำกิจกรรมต่างๆ ที่วัด

2. เชื่อว่าผู้หญิงเป็นเพศที่อารมณ์รุนแรง จากการที่แม่ค้ากับม่ายสมทรงทะเราะกัน ด่ากันด้วยถ้อยคำหยาบคาย และเป็นสิ่งนำพากิเลศ ยุยงทำให้คนผิดศีลธรรม จากที่เคยเคารพฟักก็กลายเป็นรังเกียจไป

3. มีความศรัทธาในศาสนามาก หากมีเด็กเกิดก็ต้องให้พระตั้งชื่อ โตขึ้นก็บวชที่วัด การบวชเป็นพระนับว่าเป็นกุศลและเป็นที่นับหน้าถือตามาก

4. มีข่าวลือและการกีดกันทำร้ายกันจนเป็นเรื่องธรรมดา ข่าวลือจากแม่ค้า ทำให้ฟักโดนชาวบ้านรังเกียจ
"เขาลือกันว่าไอ้ฟักได้เมียเป็นแม่เสียแล้ว"

5. เชื่อเรื่องศีลธรรม เช่นศีลธรรมอันดี คือความกตัญญูในขณะที่การมีเมียคนเดียวกับพ่อ เป็นเรื่องผิดศีลธรรม
"กลายเป็นเรื่องใหญ่ที่สั่นคลอนจรยธรรมของคนทั้งตำบล" หน้า 9
"มันเลยเหมามรดกของพ่อมันหมด รวมทั้งเมียพ่อมันด้วย"

6. อุดมไปด้วยประเพณี วัฒนธรรม เช่น งานทำบุญแซ่ยิด งานวัด งานมหรสพ โรงลิเก

# data[].attributes.headline
อซีสข้าวยําไก่ซี้ด

# data[].attributes.subject
อซีสข้าวยําไก่ซี้ด

# data[].attributes.body
ผู้แต่งมองว่า:

1. ศาสนามีความสัาคัญอย่างมากต่อวิธีชีวิตของคนไทย (ผู้ชายจำเป็นจะต้องบวช, มีสวนรวมในงานวัด)

2. บทบาทของชายและหญิงในสังคมไทย - ชายมีหน้าที่ดูแลหญิง

3. สังคมไทยมีสิ่งที่ดีและไม่ดีทั้งสองอย่าง

4. คนในสังคมนินทากันเยอะ - มักจะพูดเกี่ยวกับผู้อื่นและจะกล่าวเกินจริง (อาจจะทำให้ผู้อื่นเสียชื่อ) - lies or exaggeration

# data[].attributes.body
"โลกของเราทุกวันนี้เป็นโลกที่ร่าเริงแจ่มใสกระนั้นหรือ"
ภัยธรรมชาตินั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วคราวแต่
ภัยที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ด้วยกันนั้นเป็นภัยที่โหดร้ายและได้กลายเป็นเรื่องปกติที่มนุษย์พบเจออยู่ทุกวัน
- การที่ผู้แต่งนำเสนอภัยทั้งสองประเภทนี้ ทำให้เราได้เห็นถึงมุมมองของผู้แต่งที่มองโลกในความเป็นจริง การโกหกว่าโลกของเรานั้นมีแต่ความสุขความร่าเริงนั้นเป็นเรื่องโกหก อย่างในบทนำเรื่อง
- ผู้คนต่างก็พึ่งพาสิ่งๆหนึ่งเพื่อที่จะให้ตัวเองรู้สึกปลอดภัยและสบายใจ วัดจึงเป็นจุดศูนย์กลางที่รวมทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่คนในชุมชนนั้นๆ - เกี่ยวกับความเชื่อและศาสนา
- ถึงแม้ว่าฟัคจะทำดีมาสักกี่แล้วก็ตาม การทำฟัคทำผิดเพียงครั้บเดียวนั้น ทำให้คนมองเขาเป็นคนที่ไม่ดีโดยลืมไปว่าเมื่อก่อนนั้นเขาเคยทำอะไรไว้บ้าง
- ในสังคมไทยนั้น การนินทากันจากกลุ่มเล็กๆอาจทำให้คนที่ถูกนินทาโดนเอาเปรียบ อย่างเข่นในเรื่องที่มีข่าวลือเกี่ยวกับฟัคจากการนินทาของแม่ค้านั้นทำให้เขาถูกรังเกียจจากคนในหมู่บ้าน

# data[].attributes.body
'เกาะศาสนากิน' and 'ชาวบ้านขี้นินทา'

"พ่อเขาคงคิดว่าถ้าอาศัยวัดกินอย่างเก่าคงจะน่าเกลียด เกรงคำครหาของชาวบ้าน"
พ่อของฟักเปนคนที่อาศัยอยู่ในวัด และช่วยงานวัดเพราะไม่อยากให้ชาวบ้านคิดว่าเขาเป็นพวกอาศัยศาสนาอยู่โดยไม่ช่วยอะไร ความคิดนี้ของพ่อฟักแสดงให้เห็นว่าคนสมัยนั้นกลัวคนนินทามากๆ และเรื่องนี้ยังมีผลต่อการใช้ชีวิตของพ่อฟักด้วย เช่น เขาทำงานหนักขึ้นในวัดเพื่อไม่ให้คนนินทาเขา เรื่องนี้สามารถสะท้อนให้เห็นได้ด้วยว่าผู้แต่งมองว่า คนในสังคมสมัยนั้นขี้นินทาและสนใจเรื่องชาวบ้านและเอามาพูดกันสนุกปากเป็นเรื่องใหญ่ เหมือนคำพูดที่ว่า 'ตดคนอื่นเหม็นเสียจนเหลือทน
ตดของตนถึงจะเหม็นไม่เป็นไร'