# data[].attributes.headline
ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นจินตนา

# data[].attributes.subject
ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นจินตนา

# data[].attributes.body
ความภูมิใจเเรกที่ภูมิใจมาก  คือได้เกิดมา ก่อนอื่นขออนุญาต เเนะนำตัวก่อนนะคะ
-  ดิฉันนางสาวจินตนา  ป้องศรี
-  ชื่อเล่น  นุค
-  เกิดเมื่อวันที่  10 ตุลาคม 2538
-  ภูมิลำเนา  บ้านตาดภูวง ต. คำบ่อ อ.วาริชภูมิ จ.สกลนคร  47150
-  อาชีพ  รับราชการครู  ที่โรงเรียนชุมชนดงม่วงไข่
-  เป็นคนสบาย ๆ เรียบง่าย
เส้นทางก่อนจะมาถึงตอนนี้  มีสิ่งที่ฉันพบเจอมามากมาย  ฐานะทางบ้านอยู่ในระดับปานกลาง  พ่อเเม่ดิฉันประกอบอชีพ  ค้าขาย  ดิฉันก็ใช้ชีวิตเหมือนเด็กทั่วไป  เเต่พอมาวันหนึ่ง  ตอนที่ฉันอายุได้ 12 ขวบ  เกิจุดพลิกที่เรียกว่าจุดพีค ในครอบครัว  คือ บ้านของดิฉันได้ถูกไฟไหม้ ทุกคนคงมองภาพออก  ไฟไหม้ก็คือ  ไม่เหลืออะไรเลย  จึงทำให้ฐานะทางบ้านเปลี่ยนไป  เเละที่สำคัญตัวเราเองก็ต้องเปลี่ยนไปด้วย  จากเหตุการณ์นั้นทำให้ดิฉันต้องทำงานหาเงินช่วยครอบครัว  เเต่สิ่งที่ได้จากเหตุการณ์นี้คือ  ได้รับรู้ว่า  พ่อ กับเเม่  เก่งมาก  ท่านพาครอบครัวผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้  โดยไม่เคยเห็นน้ำตา  ไม่เคยได้ยินคำว่าเหนื่อยจากท่านเลย  เเละจนมาถึงปัจจุบัน ครอบครัวของเราก็พอมีพอใช้ มันทำให้ดิฉันภูมิใจมากที่ได้เกิดมาเป็นลูกของะ่อกับเเม่ ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นจินตนา ป้องศรี

# data[].attributes.headline
ภูมิใจที่เคยเป็นผู้นำ

# data[].attributes.subject
ภูมิใจที่เคยเป็นผู้นำ

# data[].attributes.body
อีกชื่อนอกจาก นุค ที่เพื่อนเรียก  หลายๆ คนจะชอบเรียก ดิฉัน ว่า  ประธาน  อาจจะเพราะนิสัยเป็นคนชอบพูด  ชอบคุย  จึงทำให้เป็นคนหนึ่งที่ใช้การสื่อสารได้ดีในระดับหนึ่ง  เเละเป็นอีกสิ่งที่ภูมิใจมาก  ก็คือ  การได้เป็นผู้นำ  การเป็นผู้นำเริ่มตั้งเเต่เด็ก  ไม่ว่าจะเป็นการเป็นหัวหน้าห้อง  หัวหน้าลูกเสือ  รวมไปถึง กัปตันทีมกีฬา  ตำแหน่งนี้มักจะมาตกเป็นของฉันเสมอ  เเม้กระทั่งประธานนักเรียน  ตำแหน่งประธานสาขา  ในตำแหน่งผู้นำนี้ทำให้ดิฉันได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่าง  ไม่ว่าจะเป็นได้รู้จักนิสัยของคนมากขึ้น  ได้เห็นหลายๆมุมมอง  ได้รู้จักการตัดสินใจ  การเเก้ปัญหา  เป็นประสบการณ์ที่เกิขึ้นนอกห้องเรียนที่มีค่ามาก  นี้อาจจะเป็นอีกสิ่งที่ทำให้ปัจจุบัน  ดิฉันชอบฟังมากกว่าพูด  เพราะการฟังเก็บข้อมูลมาให้มากที่สุดจะทำให้เราวิเคราะห์หรือแก้ปัญหาสิ่งต่าง ๆ ได้ดี ก็อยากจะขอบคุณช่วงชีวิตหนึ่งที่เคยได้เป็น ผู้นำ

# data[].attributes.headline
ภูมิใจที่เคยเป็นเเม่ค้า

# data[].attributes.subject
ภูมิใจที่เคยเป็นเเม่ค้า

# data[].attributes.body
จากที่ได้เล่าไปเเล้วว่า พ่อกับเเม่ของดิฉันประกอบอาชีพ  ค้าขาย  จึงทำให้ดิฉันได้ซึมซับความเป็นเเม่ค้าเข้ามาทางสายเลือดด้วยส่วนหนึ่ง  เเละจากที่ได้เล่าในเหตุการณ์ไฟไหม้  ในโพสต์เเรก  จึงทำให้ดิฉันเป็นเเม่ค้ามาตั้งเเต่เด็ก  ชอบอาชีพเเม่ค้าตรงที่  ได้พูดกับลูกค้าเเละได้จับตัวเงินทุกวัน  ดิฉันได้เป็นเเม่ค้าตั้งเเต่เด็กๆ เคยเอาผลไม้ไปขายที่โรงเรียน  ถุง ละ 1 บาท 2 บาท  พอโตมาเราก็เปลี่ยนสินค้าไปเรื่อย ๆ  ฉันภูมิใจมากที่ตัวเองสามารถหาเงินได้  ตัวเองช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้านได้  และฉันรักในอาชีพเเม่ค้ามากๆเลยค่ะ

# data[].attributes.headline
ภูมิใจที่มีบ้านเกิดติดภูเขา

# data[].attributes.subject
ภูมิใจที่มีบ้านเกิดติดภูเขา

# data[].attributes.body
ถ้ามีคำถาม  ถามว่า  "ชอบที่ไหนมากที่สุด"  ตอบได้เลยว่าบ้านเกิดของดิฉันเอง  ที่มีชื่อว่า  "บ้านตาดภูวง"   ตั้งอยู่ที่ตำบลคำบ่อ  อำเภอวาริชภูมิ  จังหวัดสกลนคร  ที่ได้ชื่อว่า  บ้านตาดภูวง  เพราะว่าบ้านของฉันนั้นล้อมไปด้วยภูเขา  360  องศา  บางคนก็เรียกพวกเราว่า  ชาวหลุบเขา  ชาวหลุบภู  เเละ หุบเขาเเห่งนี้ได้รับฉายาว่า  หุบเขาเจ้าสำราญ  มีภาพ เเละข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ลิงค์นะคะ

# data[].attributes.attachment_link.description
เริ่มกันที่ฤดู ทำนา เป็นฤดูที่เราชอบที่สุดก็ว่าได้ เป็นฤดูที่ หากมองจากบนภูลงสู่ หลุบเขาบ้านตาดภูวง ทุกที่จะเป็นสีเขียวทั้งหมด เป็นฤดูที่เราชอบออกไปถ่ายรูปมาก ๆ เเละไม่เพียงเท่านั้น ใครที่ผ่านเส้นทางนี้ก็อดใจไม่ได้ที่จอดเเวะถ่ายรูปเสมอ มันเริศเด้อ

# data[].attributes.headline
ภูมิใจที่เคยเป็นนักกีฬา

# data[].attributes.subject
ภูมิใจที่เคยเป็นนักกีฬา

# data[].attributes.body
หากพูดถึงสิ่งที่มีผลในชีวิตประจำวันมากสิ่งหนึ่ง คงหนีไม่พ้น เรื่องของ  กีฬา  ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบการเล่นกีฬามาก  ชอบเกือบทุกประเภท  เเต่ที่ชอบที่สุด  คือ กีฬาเซปักตะกร้อ  เเละ กีฬาวอลเลย์บอล
เส้นทางการเข้าสู่วงการนักกีฬา  เริ่มจาก  ป.4  ดิฉันได้เริ่มเล่นตะกร้อ  โดยมีพี่ชายพาเล่น  จากนั้นครูเห็นในความสามารถจึงได้มีการฝึกซ้อม  สิ่งที่ดิฉันคิดว่ามีค่ามากกว่าชัยชนะ  คือบทเรียนที่ได้จากการฝึกซ้อม  ดิฉันใช้ชีวิตตามตารางซ้อมอย่างเคร่งครัดตั้งเเต่เด็ก  ตื่นนอน 04.30 น.  เพื่อเปิดร้านค้า  เเล้วไปซ้อมกีฬาที่ โรงเรียน ทุกวัน เมื่อมีการฝึกฝนจึงทำให้ดิฉัน  เป็นคนมีระเบียบวินัย  เป็นคนที่มีสติ  สมาธิมาก  รางวัลที่ภูมิใจมากที่ได้  คือ
-  ชนะเลิศกีฬาเซปักตะกร้อหญิง รุ่นอายุไม่เกิน 12 ปี  ในระดับจังหวัดสกลนคร
-  รองชนะเลิศอันดับ 2 กีฬาเซปักตะกร้อหญิง รุ่นอายุไม่เกิน 12 ปี  ในระดับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เเละอีกหลาย ๆ รางวัลที่ดิฉันได้รับ  เเต่ทุกอย่างก็มีเส้นทางของมัน  เนื่องจากทางครอบครัวไม่ได้สนับสนุนในด้านกีฬา  จึงทำให้ดิฉันต้องหยุดการเล่นกีฬา  เเต่หากเป็นการเล่นเพื่อออกกำลังกายเพียงเท่านั้น  เเต่ฉันก็ภูมิใจที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นนักกีฬา ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นตัวเเทนระดับจังหวัด เเละฉันก็จะเล่นกีฬาเพื่ออกกำลังกานต่อไป