# data[].attributes.body
Een overzicht van de theorie die je vorig jaar hebt geleerd

# data[].attributes.body
Wat in een tekst belangrijk is, noem je hoofdzaken.
Hoofdzaken lees je vaak in de inleiding, in het slot en in de kernzin van elke ali- nea. De kernzin is meestal de eerste of de laatste zin van de alinea. De rest van de alinea is dan bijvoorbeeld een uitleg of een voorbeeld. Ook tussenkopjes en anders gedrukte woorden helpen je de hoofdzaken van een tekst te vinden.

Als je een samenvatting van een tekst maakt, noteer je alleen de hoofdzaken.

Je kunt het belangrijkste van een tekst in één zin samenvatten. Die ene zin noem je de hoofdgedachte. Als je de hoofdgedachte zoekt, stel je de vraag: wat is het belangrijkste wat in de tekst over het onderwerp wordt gezegd? Je vindt de hoofdgedachte vaak in de inleiding of in het slot van de tekst.

# data[].attributes.body
De schrijver van een tekst wil bij de lezer iets bereiken. De tekst die hij schrijft, heeft dus een doel. Hij wil bijvoorbeeld iets aan de lezer uitleggen. Er zijn veel verschillende tekstdoelen.

Om het tekstdoel te bereiken moet de schrijver rekening houden met de groep waarvoor hij schrijft, het publiek. Aan het onderwerp, de bron, de lay-out en het taalgebruik kun je zien voor welk publiek de tekst bedoeld is.

# data[].attributes.body
In teksten hebben zinnen en alinea’s met elkaar te maken. Ze houden verband met elkaar. Aan een signaalwoord zie je met welk verband je te maken hebt. Die woorden helpen je een tekst beter te begrijpen. Er zijn verschillende soorten verbanden.

# data[].attributes.body
Een opsomming herken je aan signaalwoorden zoals: ten eerste, ten tweede, om te beginnen, ook (nog), verder, ten slotte, en.
Je kunt een opsomming ook herkennen aan een dubbele punt (:), liggende streepjes (-), getallen (1, 2, 3) of dots (•). Bijvoorbeeld:

Voor een cake heb je nodig: bloem, boter, suiker, een ei en bakpoeder.

# data[].attributes.body
Een tegenstelling herken je aan signaalwoorden zoals: tegenover, maar, hoewel, echter, toch, aan de ene kant ... aan de andere kant.
Bijvoorbeeld:
Veel jongeren willen graag in de vakantie wat bijverdienen, maar er is dit jaar weinig vakantiewerk te vinden.

# data[].attributes.body
Een voorbeeld (toelichting) herken je aan signaalwoorden zoals: bijvoorbeeld, zo, zoals, neem nou, denk aan, onder andere, ter illustratie.
Een voorbeeld of toelichting volgt vaak na een algemene uitspraak. Bijvoorbeeld:

Je kunt afspraken voor een stage laten vastleggen in een stageovereenkomst. Denk aan het aantal uren dat je per week werkt

# data[].attributes.body
Een tijdsvolgorde (chronologie) herken je aan signaalwoorden zoals: vroeger, later, nu, eerst, daarna, vervolgens, nadat, dadelijk, terwijl, intussen, tijdens, inmid- dels, sinds.
Bijvoorbeeld:

Eerst zet je saldo op je ov-chipkaart, daarna activeer je de kaart en vervolgens kun je inchecken en naar je werk reizen.

# data[].attributes.body
Een oorzaak – gevolg herken je aan signaalwoorden zoals: daardoor, doordat, zodat, de oorzaak hiervan is, waardoor, ten gevolge van.
Bijvoorbeeld:
Doordat de brug open was, kwam Peter te laat op zijn werk.

Oorzaak: brug open Gevolg: Peter komt te laat

# data[].attributes.body
Een voorwaarde herken je aan signaalwoorden zoals: als ... (dan), indien, tenzij, mits.
Bijvoorbeeld:
Als Jasper een goed verslag schrijft, krijgt hij een hoog cijfer voor zijn praktische opdracht.

Jasper móét een goed verslag schrijven als hij een hoog cijfer wil halen. De voor- waarde is dus: een goed verslag schrijven.

# data[].attributes.body
Een schrijver kan opschrijven wat hij van iets vindt of hoe hij ergens overdenkt. Hij geeft dan zijn mening. Met een mening, ook wel standpunt genoemd, kun je het eens of oneens zijn. Een mening herken je aan signaalwoorden zoals: ik vind, volgens mij, naar mijn mening, mijn opvatting is.

Bijvoorbeeld: Ik vind veel geld verdienen erg belangrijk.

# data[].attributes.body
Als de schrijver uitlegt waarom hij iets vindt, geeft hij een argument. Bijvoorbeeld:
Ik vind veel geld verdienen erg belangrijk (mening), want dan weet ik zeker dat ik geen geld van mijn vrienden hoef te lenen (argument).

Een argument herken je aan signaalwoorden zoals: want, omdat, namelijk, immers.

# data[].attributes.body
Aan het einde van de tekst, als de schrijver alle argumenten heeft gegeven, trekt hij soms een conclusie. De schrijver kan dan kort zijn mening en argu- menten herhalen. Een conclusie herken je aan signaalwoorden zoals: dus, con- cluderend, dat betekent.

Bijvoorbeeld:

Uit alles wat ik gezegd heb, blijkt dus dat ik het belangrijk vind om goed voor mezelf te kunnen zorgen.

# data[].attributes.body
Een tekst heeft een bepaalde opmaak of lay-out. De titel, de tussenkopjes, het lettertype, de lettergrootte, het gebruik van kolommen en de tekstkleur bepalen de opmaak.
Bij de opmaak horen ook de afbeeldingen: tekeningen, schema’s, (land)kaart- jes, tabellen, grafieken en diagrammen.

Een afbeelding kan verschillende functies hebben:
– De afbeelding is bedoeld om de aandacht van de lezer te trekken.
– De afbeelding is bedoeld om nieuwe informatie aan de tekst toe te voegen.
– De afbeelding is bedoeld om de tekst duidelijker te maken.