# data[].attributes.body
In de powerpoint wordt gesproken over het verschil tussen parafilie en parafiele stoornissen.  Ik versta het onderscheid niet zo goed en mijn medestudenten konden mij niet met zekerheid een antwoord bieden. Kan iemand mij misschien het verschil uitleggen en eventueel een voorbeeldje geven? Daarnaast versta ik het onderscheid tussen drang- en dwangstoornissen ook niet zo goed.

Alvast bedankt!

# data[].attributes.body
Twee vragen i.v.m. het digitale examen:

- Is het de bedoeling dat wij tijdens het examen teams hebben openstaan of moeten wij deze enkel gebruiken in het geval van een ICT probleem?

- Ik beschik niet over toestel met een webcam, vormt dit een probleem voor het examen?

Alvast bedankt

# data[].attributes.body
Na het studeren van de ppt over shizofreniespectrum nam ik een kijkje in het boek 'psychiatrie voor verpleegkundigen'. In het boek staan nog enkele andere zaken beschreven zoals shizoaffectieve stoornis, shizofreniforme stoornis, kraambedpsychose,... Deze termen staan niet in de ppt.

Is het de bedoeling dat ik deze zaken ook ken, of mag ik mij focussen op de informatie uit de ppt?

Lisa De Decker

# data[].attributes.body
Bij de toelichting van de evaluatie vormen staat niet vermeld onder welke vorm "vermaatschappelijking van de zorg" zal ondervraagt worden. Er staat wel dat "VRH in de GZZ" meerkeuze zal zijn en hiervan is het hoofdstuk "vermaatschappelijking" een onderdeel in de cursus , maar ook "psychotherapie" is daar een onderdeel van dewelke net in een open vraag zal bevraagt zal worden. Vandaar de verwarring, ik vermoed dus dat vermaatschappelijking adhv meerkeuze zal ondervraagt worden maar het is mij niet volledig duidelijk dus graag verduidelijking.

Verder staat er dus dat "VRH in de GGZ" adhv meerkeuze zal ondervraagt worden maar het is mij niet duidelijk wat die "vrh in de ggz" net inhoudt. Enerzijds hebben we in onze gedrukte cursus het leerpad A  "vrh bij zorgvragers met een psychische kwetsbaarheid"  bestaande uit "psychologie", "vermaatschappelijking in de GGZ" en "specifieke interventiestrategieën", anderzijds hebben we op de canvas bij hetzelfde leerpad A "Vrh bij een zorgvrager met een psychische kwetsbaarheid" een onderverdeling die "Vrh bij persoon met psychische kwetsbaarheid" heet die vooral gaat over de werkcolleges en respectvol verplegen. Nu is mijn vraag waar die "vrh in de ggz" in de toelichting van evalutatievormen op slaat.

Alvast bedankt!

# data[].attributes.body
Geachte,

Moeten wij het boekje van Respectvol Verplegen in de GGZ en motiverende gespreksvoering nog kennen voor het schriftelijk examen?

&

Zou u mij kunnen uitleggen welk onderdeel VRH in de GGZ in de cursus is?

# data[].attributes.headline
We mogen de mentale gezondheid niet uit het oog verliezen!

# data[].attributes.subject
We mogen de mentale gezondheid niet uit het oog verliezen!

# data[].attributes.attachment_link.title
"We mogen de mentale gezondheid niet uit het oog verliezen" | De wereld vandaag | Radio 1

# data[].attributes.attachment_link.description
Isabel Moens, directeur geestelijke gezondheidzorg van Zorgnet-Icuro, doet een oproep en vraagt extra aandacht voor zorgverleners.

# data[].attributes.attachment_link.title
'Er komt een piek van psychische problemen aan'

# data[].attributes.attachment_link.description
Psychologen en psychiaters zetten zich schrap en roepen iedereen op om niet te wachten om hulp te vragen.

# data[].attributes.body
Na een aantal zoekpogingen op Canvas en het rondvragen bij medestudenten begrijp ik nog steeds niet goed wat er van ons verwacht wordt bij het schrijven van het deel 'A3: jezelf als werkinstrument'. Als ik het goed begrijp moet je reflecteren aan de hand van de reflectiecyclus van Korthagen.

Ik versta niet goed of die reflectie bij elke waarde afzonderlijk geschreven moet worden; bijvoorbeeld: reflecteren over een casus die je meemaakte op empathisch vlak als je de waarde empathie moet indienen, of dat er een overkoepelende reflectie moet zijn over één casus die je meemaakte op stage over respectvol verplegen?

Kan u me aub verder helpen?

# data[].attributes.body
Beste,
tijdens onze lessen is er een soort van definitie gegeven over psychische kwetsbaarheid. Is het mogelijk om deze terug te vinden en zo ja waar?

# data[].attributes.body
Ik ben een student 3de jaar en ben geslaagd voor de taak en niet voor het schriftelijk examen kan ik het filmpje indienen zoals ik heb gedaan vorig jaar in 1ste zit?

Met vriendelijke groeten

Jonas De Groot

# data[].attributes.body
Reportage over de geheime instagramwereld van kwetsbare jongeren.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Niemand weet hoe slecht het met me gaat. Ik ben moe, gebroken, op geleefd. Laat het allemaal stoppen." Het is maar een flard uit de constante stroom aan berichten die kwetsbare jongeren dagelijks plaatsen op Instagram. Dat doen ze niet met hun gewone account, zoals veel mensen er een hebben, maar met een privé-account waarmee ze deel uitmaken van een verborgen netwerk. Hier delen de jongeren hoe het écht met hen gaat. Hier zoeken ze steun en begrip, hier zijn ze eerlijk over wat er schuilgaat achter hun glimlach. Het gebeurt vlak onder onze neuzen, maar we kunnen het niet zien.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blinde vlek bij hulpverleners: "Pano" over geheime Instagram-netwerken waar kwetsbare jongeren donkere berichten delen

# data[].attributes.attachment_link.description
"Niemand weet hoe slecht het met me gaat. Ik ben moe, gebroken, op geleefd. Laat het allemaal stoppen." Het is maar een flard uit de constante stroom aan berichten die kwetsbare jongeren dagelijks plaatsen op Instagram. Dat doen ze niet met hun gewone account, zoals veel mensen er een hebben, maar met een privé-account waarmee ze deel uitmaken van een verborgen netwerk.

# data[].attributes.body
Vraag deel B: Had deze vraag al eens gesteld tijdens een werkcollege maar wegens tijdsgebrek niet tot een antwoord gekomen. Eén van de valkuilen bij motiverende gespreksvoering is te snel willen gaan. Nu vind ik dit niet evident aangezien wij ongeveer maar drie minuten krijgen in het filmpje en wij dus sowieso genoodzaakt zijn om snel te gaan. Of zie ik dit verkeerd? Ik zie zelf niet hoe ik dit zou kunnen oplossen dus advies is welkom. Alvast bedankt!

# data[].attributes.body
Werken met KOPP/KOAP, hoe doe je dat?

# data[].attributes.attachment_link.title
KOPP zorg(en) - Familieplatform - Kopp Vlaanderen

# data[].attributes.body
Familie is een belangrijke schakel in het herstelproces. Hier kan je verschillende getuigenissen van oa. KOPP/KOAP, brochures, hulpverleningsaanbod, ... terugvinden.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ook wie zorgt voor mensen met psychische problemen verdient aandacht. Familieplatform Geestelijke Gezondheid behartigt hun belangen. We zijn een kennis- en uitwisselingsplatform en samen met familieorganisaties geloven we in de zorgende kracht van de naaste omgeving. Hulpverlener, cliënt én naastbetrokkenen, samen pakken we de zorg aan.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Terugblik Infomoment Kindreflex

Op en 14 en 15 februari 2019 werden 2 Infomomenten rond de Kindreflex georganiseerd.

Het 'brandend platform' voor de Kindreflex stond hier centraal: wat weten we uit wetenschappelijk onderzoek over de nood aan instrumenten zoals de Kindreflex? Hoe werd de Kindreflex ontwikkeld? Wat is de visie van cliënten en experten?...

Hieronder een korte impressie van het verloop van deze dagen.

# data[].attributes.attachment_link.description
De Kindreflex stimuleert hulpverleners met hun volwassen cliënten een gesprek te voeren over het thema ouderschap. Ouders krijgen de kans om in alle vrijheid over de kinderen en hun bezorgdheden te praten. Waar nodig ondersteunen hulpverleners de ouders in hun rol als moeder of vader.

# data[].attributes.body
Ik had een paar vraagjes over ons werkstuk

Het zit hem zo dat het werkstuk uit verschillende deeltjes bestaat waaronder deel A1 waarin we een hollistische voorstelling moeten maken van een psychisch kwersbare persoon. Het volgende deel (A2) houdt in dat wij onze basiswaarden moeten gaan toepassen op specifiek voorbeel uit de praktijk.

Mijn vragen zijn de volgende:

1.  Moet het voorbeeldje die je gebruikt om je basiswaarde in deel A2 aansluiten bij de voorstelling van een psychisch kwetsbare patiënt uit deel A1? Moet het dus specifiek om dezelfde patiënt gaan?

2. In deel A2 moeten we  het principe van Ego-verpleegkunde toepassen op een voorbeeld. Moet dit voorbeeld hetzelfde zijn als die dat we gebruikt hebben om de basisprincipes uit te leggen? Of mag dit voorbeeldje iets compleet anders zijn die niet over dezelfde patiënt gaat?

3. Moet je voor elke basiswaarde hetzelfde voorbeeldje gebruiken en dus ook toepassen op dezelfde patiënt of mag dit bij iedere basiswaarde om een totaal ander voorbeeld gaan met een totaal ander patiënt?

Alvast bedankt!

Met vriendelijke groeten
Manon Scholaert

# data[].attributes.body
Zijn er veel wijzigingen gebeurd in de cursus of kan ik mijn cursus van VRHv3 van vorige jaar opnieuw gebruiken?

# data[].attributes.body
Mogen wij op het schriftelijk examen het BCFI meenemen?

# data[].attributes.body
Een tv-reeks over kindermishandeling. Help je mee het taboe doorbreken?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kindermishandeling is, zeker in Vlaanderen, een enorm taboe. Evelien, Linda en Dirk doorbreken het, met ongeziene openhartigheid en moed. Kinderpsychiater Peter Adriaenssens geeft duiding.

Zit je met vragen na het zien van deze aflevering? Bij
Tele-Onthaal kan je terecht voor een anoniem gesprek op het telefoonnummer 106 of via www.tele-onthaal.be.

Praten met een professionele hulpverlener? Bel naar 1712 of chat via www.1712.be.

Ben je minderjarig? Dan kan je ook anoniem chatten met iemand via www.nupraatikerover.be.

# data[].attributes.attachment_link.title
Als je eens wist - Aflevering 1 | VRT NU

# data[].attributes.attachment_link.description
Kindermishandeling is, zeker in Vlaanderen, een enorm taboe. Evelien, Linda en Dirk doorbreken het, met ongeziene openhartigheid en moed. Kinderpsychiater Peter Adriaenssens geeft duiding. Zit je met vragen na het zien van deze aflevering? Bij Tele-Onthaal kan je terecht voor een anoniem gesprek op het telefoonnummer 106 of via www.tele-onthaal.be.

# data[].attributes.headline
Moedige getuigenis over alcoholverslaving 

# data[].attributes.subject
Moedige getuigenis over alcoholverslaving 

# data[].attributes.body
Mooie getuigenis van een mevrouw: 'je kan helpen door er te zijn, door niet te oordelen en de persoon aan te moedigen om professionele hulp te zoeken'

# data[].attributes.attachment_link.title
28 pogingen tot zelfmoord per dag in 2016

# data[].attributes.attachment_link.description
De pogingen zijn vooral bij vrouwen te betreuren (61,3 procent), met het hoogste aantal pogers in de leeftijdscategorie tussen 20-24 en 45-54 jaar. In Oost-Vlaanderen (178 per 100.000 inwoners), West-Vlaanderen (176 per 100.000 inwoners) en Vlaams-Brabant (177 per 100.000 inwoners) liggen de cijfers hoger dan in Limburg (131 per 100.000 inwoners) en Antwerpen (128 per 100.000 inwoners).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Louise Carton heeft in een uitermate moedige blogpost op haar website uit de doeken gedaan wat haar de voorbije jaren allemaal overkomen is. De beloftevolle loopster vertelt over een eetstoornis die haar leven overnam en de moeilijke zoektocht naar hulp.

Louise Carton in het kort

Louise Carton (25) kroonde zich in 2014 tot Belgisch beloftekampioene in het veldlopen en een jaar later tot Europees kampioene bij de U23. In 2015, 2016 en 2017 werd ze Belgisch kampioene veldlopen bij de seniors. Ze was ook drie keer eindwinnares van de CrossCup.

In 2015 behaalde Carton op de 5 kilometer een zilveren medaille op het EK U23, in 2016 eindigde ze op diezelfde afstand als 7e op het EK voor seniors in Amsterdam. Vorig jaar legde ze op het EK in Berlijn beslag op de 13e plaats.

"Ik zou een boek moeten schrijven"

"Jullie hebben mij niet veel gehoord de afgelopen maanden. Daar zijn verschillende redenen voor", begint Louise Carton haar betoog.

"Om het hele verhaal te vertellen zou ik een boek moeten schrijven, maar er is wel één aspect dat ik bespreekbaar wil maken. Drie weken geleden kreeg ik te horen dat ik een stressfractuur heb ter hoogte van mijn sacrum (heiligbeen)."

"Mijn eerste reactie was: hoe komt dat daar toch? Dat is een heel sterk bot, ik heb heel rustig opgebouwd na mijn vorige blessure en ben nog maar 8 weken opnieuw bezig."

"Op datzelfde moment dacht ik ook: eigenlijk weet je stiekem wel hoe dat daar komt. Het begon allemaal toen ik heel wat jaren geleden in Leuven voor het eerst een vetmeting had. Die was goed, maar er werd me verteld dat ik naar de zomer toe nog maximaal 1 kilogram kon verliezen om te pieken naar een belangrijke wedstrijd."

"Dat ene zinnetje was voor mij blijkbaar een trigger. Ik kreeg het gevoel dat ik te dik was. Plots begon ik me vragen te stellen bij wat en hoeveel ik at. Ik probeerde zelf allerlei dingen uit, verloor altijd maar gewicht, maar altijd spiermassa, dus mijn vetpercentage bleef gelijk."

"Toen heb ik de hulp ingeroepen van mijn voedingsdeskundige. Dankzij haar advies kreeg ik een evenwichtig eetpatroon dat voldeed aan de noden van een atleet. Met als resultaat dat ik aan spiermassa won, mijn gewicht had behouden en dus mijn vetmassa fel was gedaald."

"Ik stond ermee op en ging ermee slapen"

"We moesten dus bijsturen, maar ik merkte dat ik stiekem blij was met dat resultaat. Dat was voor mij de nieuwe norm geworden. Ik moest meer eten, maar ik had zo'n schrik om bij te komen dat ik zo goed als elke dag op de weegschaal ging staan."

"En nog had ik het gevoel dat ik niet scherp genoeg was, zeker als ik andere atleten zag. Als ik aan de start stond van een wedstrijd, had ik schrik dat anderen mij te dik zouden vinden, dat iedereen het zou zien dat ik een halve kilogram was bijgekomen. Dat idee en die angst namen heel mijn leven over."

"Ik stond ermee op en ik ging ermee slapen. Ik piekerde constant over wat ik ging eten, hoeveel, wanneer. Ik ging bijna nooit mee met vrienden eten, want dan zou ik te ongezond of te laat eten. Ik voelde me angstig als er koeken in huis waren, want ik had er wel zin in."

"Mijn lichaam schreeuwde zo hard om energie dat ik eetbuien kreeg. Ik at gewoon alles wat ik in de kasten kon vinden. Nadien voelde ik me zo schuldig dat ik ging compenseren door een maaltijd over te slaan of de dagen erna minder te eten."

"De eetbuien en dus ook de compensaties werden over de jaren altijd maar extremer. Ik schaamde me zo hard dat ik er nooit met iemand kon over praten. Mijn coach, mama, psycholoog, voedingsdeskundige en sommige van mijn vrienden wisten allemaal wel dat ik worstelde met mijn voeding en gewicht, maar ik kon ze nooit alles vertellen."

"Ik kon het probleem niet alleen oplossen"

"Ik was zo gefrustreerd, boos op mezelf, omdat ik niet uit die vicieuze cirkel geraakte. In het begin was dat besef er nog niet. Het lopen ging goed, ik begon crossen te winnen, plaatste mij voor internationale kampioenschappen. En alle andere atletes stonden ook zo scherp, in mijn perceptie zelfs nog veel scherper."

"Ik las wel eens over de "female triad" (energietekort, amenorroe en lage botmassa; ondertussen vervangen door de term RED-S), maar ik zag bij mezelf geen risico. Ik vond niet dat ik te scherp stond, ik dacht dat het normaal was om als topsporter geen maandstonden te hebben en mijn waarde voor botdensiteit was altijd goed."

"Ik besefte wel dat ik een probleem had en dat ik het niet alleen kon oplossen. Ik zocht ook hulp bij een psychologe, maar ik voelde zo veel weerstand. Een deel van mij wilde dat destructieve patroon niet loslaten."

"Het was pas afgelopen zomer, na mijn wedstrijd op het EK in Berlijn, dat het begon door te dringen dat ik zo echt niet meer verder kon. Ik kon niet anders dan toegeven dat mijn eetprobleem alles had overgenomen. Ik stond dan wel aan de start in een vol stadion, maar ik was daar niet echt."

"Ik kon geen vuist maken, ik kon niet vechten en ik liet het gebeuren. Op dat moment herkende ik mezelf niet meer. Toen ik nadien de teleurstelling zag bij mijn mama en coach, brak er iets. Ik voelde me zo moe en eenzaam."

"Al die jaren kon ik niemand volledig in vertrouwen nemen, omdat mijn schaamte dat in de weg stond. Ik heb al mijn moed bijeen geraapt en mijn coach diezelfde avond en nacht alles verteld. Dat was het beste dat ik in jaren had gedaan. Ik voelde me zo opgelucht."

"Voor het eerst in 5 jaar weer maandstonden"

"In oktober begon ik met een vrij intensieve therapie (elke week gesprekstherapie). Ik wist dat het heel moeilijk zou zijn om hier uit te geraken, want ik had naar mijn gevoel alles al geprobeerd. En dat is het ook."

"Tijdens die sessies kwamen zo veel emoties naar boven dat ik soms een hele dag niets meer waard was. En het ging niet alleen over mijn eetprobleem, maar vooral over wat er onder schuilt."

"Die blessure die 5 maanden bleef aanslepen, was er volgens mij niet zomaar. Het was een signaal van mijn lichaam dat het zo niet verder kon en dat besef vond ik heel confronterend."

"Ondertussen kwam ik heel wat kilo's bij. Toen ik mezelf na al die jaren toestond om te eten waar ik zin in had, kon ik niet meer stoppen. Het gaf me niet bepaald een goed gevoel, maar ik liet het gebeuren."

"Mijn lichaam vroeg om energie en dat gaf ik het, of het nu gezond was of niet. Na een paar maanden, een paar dagen voor ik weer pijnvrij kon lopen, kreeg ik voor het eerst in 5 jaar mijn maandstonden. Ik wist niet goed of ik wilde wenen of lachen, dus deed ik het maar allebei."

"Het was een eerste belangrijke stap om weer helemaal gezond te worden. Toen ik weer kon lopen, voelde ik me heel onzeker. Mijn lichaam was fel veranderd, ik voelde me geen atlete meer en ik schaamde mij."

"Ik vond (en vind) het heel moeilijk om mijn lichaam te aanvaarden, maar probeerde te focussen op wat ik allemaal kon en tevreden te zijn met de progressie die ik had gemaakt."

"Ik voelde me steeds beter, vond ook steeds meer balans in mijn voeding en dan kwam plots die hevige pijn. En dan weer die harde confrontatie met de realiteit."

"Opnieuw de bevestiging dat wat begon als een onschuldig verlangen naar een bepaald lichaam en gewicht heel zware gevolgen kan hebben. Voor mij is de cirkel (of eigenlijk de driehoek) rond."

"De moeite om me kwetsbaar op te stellen"

"Ik deel dit verhaal, niet omdat ik vind dat ik dat moet, maar omdat ik hoop dat we er meer kunnen over praten. Ik heb me zo eenzaam gevoeld en ik dacht ook lange tijd dat ik de enige was die daar zo mee worstelde."

"Ik voelde zo veel schaamte dat ik geen hulp zocht. Ondertussen weet ik dat heel veel vrouwen en mannen dit meemaken. Ieder verhaal is verschillend, iedereen moet daar een eigen weg in vinden. Als ik hiermee ook maar één iemand de moed kan geven om er met eender wie over te praten, dan vind ik dat de moeite waard om me hier kwetsbaar op te stellen. Voila, taboes zijn er om te doorbreken, toch?", besluit Carton.

Tweet van Louise Carton:

Een portret van Louise Carton (gemaakt in november 2018):

# data[].attributes.attachment_link.title
Louise Carton: "Eetstoornis, geen maandstonden en schaamte"

# data[].attributes.attachment_link.description
Louise Carton heeft in een uitermate moedige blogpost op haar website uit de doeken gedaan wat haar de voorbije jaren allemaal overkomen is. De beloftevolle loopster vertelt over een eetstoornis die haar leven overnam en de moeilijke zoektocht naar hulp.

# data[].attributes.headline
Een 'paardenmiddel' in de strijd tegen depressie

# data[].attributes.subject
Een 'paardenmiddel' in de strijd tegen depressie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Of ketamine de hoog gespannen verwachtingen waar zal maken, moet nog blijken. Ook in het verleden waren de verwachtingen soms torenhoog. Toen fluoxetine in 1987 op de markt kwam onder naam Prozac, werd dat door velen gezien als een revolutionaire doorbraak. Sommige wetenschappers spraken zelfs over een "gelukspil". Vandaag weten we wel beter. Fluoxetine werkt voor een aantal patiënten, maar zeker niet bij iedereen. De nevenwerkingen bleken bovendien veel groter dan in de euforische beginjaren werd gedacht.

Het Amerikaanse geneesmiddelenagentschap lijkt nochtans te geloven in het therapeutisch potentieel van ketamine. Het zorgde er voor dat de neus-spray van Janssen sneller goedgekeurd kon worden, als potentiële "breakthrough therapy." Ook dat is opmerkelijk.

Janssen Pharmaceutica heeft vorig jaar een aanvraag ingediend bij het Europees Geneesmiddelen Agentschap, om het middel in Europa te kunnen verkopen.

De neusspray op basis van ketamine is in België nog niet verkrijgbaar voor de behandeling van depressie. Ketamine is hier wel al op de markt onder de naam Ketalar, als verdovingsmiddel en voor de behandeling van pijn.
Bekijk hieronder het verslag uit "Het Journaal":

# data[].attributes.attachment_link.title
Een "paardenmiddel" in de strijd tegen depressie: neusspray op basis van ketamine goedgekeurd in Verenigde Staten

# data[].attributes.attachment_link.description
Of ketamine de hoog gespannen verwachtingen waar zal maken, moet nog blijken. Ook in het verleden waren de verwachtingen soms torenhoog. Toen fluoxetine in 1987 op de markt kwam onder naam Prozac, werd dat door velen gezien als een revolutionaire doorbraak. Sommige wetenschappers spraken zelfs over een "gelukspil".

# data[].attributes.headline
Meer kinderen met autisme in buitengewoon onderwijs: 'Kwaliteit van diagnose moet verbeteren'.

# data[].attributes.subject
Meer kinderen met autisme in buitengewoon onderwijs: 'Kwaliteit van diagnose moet verbeteren'.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Voor het eerst sinds het M-decreet stijgt het aantal leerlingen in het buitengewoon onderwijs. Meer kinderen krijgen de diagnose autisme.

Het aantal leerlingen in het buitengewoon onderwijs is dit schooljaar met 1,6 procent gestegen tegenover vorig schooljaar, tot 47.826. Dat blijkt uit cijfers die minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) gisteren bekendmaakte. De stijging is groter dan die in het gewoon onderwijs en kan dus niet louter demografisch verklaard worden. Het is de eerste stijging sinds de invoering van het M-decreet in 2015, dat ernaar streeft kinderen met een beperking in de eerste plaats in het gewoon onderwijs op te nemen.

De stijging is het gevolg van de grote toename van zogenaamde 'type 9-leerlingen'. Tot dat type behoren leerlingen met een autismespectrumstoornis die normaal begaafd zijn. Type 9 werd in 2015 ingevoerd omdat de doelgroep voorheen verspreid was over andere types binnen het buitengewoon onderwijs of in het gewoon onderwijs zat. Crevits noemde het toen 'een stap in de richting van gelijke behandeling van kinderen met autisme'.

Vier jaar later is het aantal kinderen binnen type 9 gegroeid tot 9.296, een stijging met bijna 30 procent tegenover vorig schooljaar. Die nieuwe leerlingen type 9 komen voor het merendeel uit het gewoon onderwijs, zegt Stefan Grielens, directeur van het Vrij CLB-netwerk, dat 75 procent van de Centra voor Leerlingenbegeleiding vertegenwoordigt. 'Wij zien de diagnose autisme toenemen', zegt hij. 'Ook om deuren te openen. Voor sommigen is het een toegangsticket voor het buitengewoon onderwijs.'

Grote wachtlijst

Het zijn niet de CLB's zelf die de diagnose autisme stellen. Zij brengen aan de hand van een diagnose wel in kaart welke zorg een leerling nodig heeft. 'Wij beslissen niet zomaar of iemand type 9 is, maar volgen de opgestelde criteria', zegt Grielens.
Welke criteria hanteren CLB's? CLB's nemen hun beslissing op basis van een gespecialiseerd onderzoek dat de diagnose van een autismespectrumstoornis stelt. Bij het onderzoek moeten meerdere specialisten betrokken zijn (zoals een psychiater en psycholoog). De mogelijkheid om les te volgen in een gewone school is onhaalbaar. Dat blijkt nadat alle zorgmogelijkheden in het gewoon onderwijs uitgeput zijn.
Wordt autisme dan te vaak gediagnosticeerd? 'Er ontbreken harde cijfers', zegt Herbert Roeyers, autisme-expert aan de UGent. 'Maar de kwaliteit van de diagnose moet verbeteren. In de erkende multidisciplinaire centra doen ze dat goed, maar is er een grote wachtlijst. Dus gaan ouders naar het privécircuit, waar men het onderzoek vaak tot een minimum beperkt. Ik vermoed dat daar een overdiagnose gebeurt, al dan niet bewust.' Roeyers wijst erop dat veel leerlingen in type 9 eigenlijk in het gewone onderwijs moeten terechtkomen:

'We kiezen niet duidelijk voor inclusief onderwijs'

Volgens hem bewijst de stijging dat het reguliere onderwijs niet uitgerust is voor dit type leerlingen. 'Ik stel vast dat de ondersteuning en expertise momenteel onvoldoende zijn.'

Moeten we dit systeem dan bijsturen? 'Natuurlijk', zegt Grielens. 'Het probleem is dat we vandaag niet duidelijk kiezen voor inclusief onderwijs. Hoog tijd om nu eens uit te spreken wat onze ambitie eigenlijk is.'

Crevits laat in een reactie weten dat type 9 maakt 'dat kinderen met autisme op het best mogelijke onderwijs en de best mogelijke ondersteuning kunnen rekenen. Soms is de beste plaats om te leren een gewone school, soms is dat een buitengewone school.'

# data[].attributes.attachment_link.title
Meer kinderen met autisme in buitengewoon onderwijs: 'Kwaliteit van diagnose moet verbeteren'

# data[].attributes.attachment_link.description
Voor het eerst sinds het M-decreet stijgt het aantal leerlingen in het buitengewoon onderwijs. Meer kinderen krijgen de diagnose autisme. Het aantal leerlingen in het buitengewoon onderwijs is dit schooljaar met 1,6 procent gestegen tegenover vorig schooljaar, tot 47.826. Dat blijkt uit cijfers die minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) gisteren bekendmaakte.

# data[].attributes.headline
Cartoon van de dag in De Standaard vandaag

# data[].attributes.subject
Cartoon van de dag in De Standaard vandaag

# data[].attributes.headline
Psychiater Dirk De Wachter: in de ongelukkigheid komen de grootste verbindingen tot stand.

# data[].attributes.subject
Psychiater Dirk De Wachter: in de ongelukkigheid komen de grootste verbindingen tot stand.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Minister De Block Foto: put

Maar weinig psychologen willen meewerken aan het plan om een consultatie voor matig ernstige problemen terugbetaalbaar te maken. Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) zal haar voorstel echter niet meer aanpassen, zegt ze.

Mensen met een 'matige' depressie, alcoholverslaving of angststoornis sneller en beter helpen, zodat hun problemen niet ontsporen en dat zonder dat ze zich blauw betalen aan psychologische hulp. Dat is de bedoeling van de nieuwe terugbetaling, die in maart van start gaat. Of toch gedeeltelijk, want de opstart van het nieuwe systeem verloopt bijzonder moeilijk.

Volgens het plan van minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) kunnen straks per jaar 120.000 Belgen tegen een voordelig tarief naar de psycholoog, voor vier of acht sessies. De patiënt betaalt per keer 11 euro (in plaats van pakweg 60 euro nu), de overheid past de rest bij. Om voor de terugbetaling in aanmerking te komen is er wel een voorschrift van de huisarts nodig, en is het tarief voor de psychologen op 45 euro vastgelegd. De Block maakt 22 miljoen euro per vrij voor het plan.
'Een fiasco'
Koen Lowet van de Vlaamse beroepsvereniging VVKP vindt dat de psychologen zo te veel omzet moeten inleveren, en riep van meet af aan op zich niet aan te bieden voor het nieuwe systeem. 'Nu de deadline voor inschrijving is verstreken, blijkt dat er amper kandidaten zijn', zegt Lowet. 'In Limburg zocht men 220 psychologen. Er zijn tien kandidaten. Een fiasco dus.'
'Extra kwetsbaren mensen'
'Er gaapt inderdaad een grote kloof tussen het aantal dat nodig is en het aantal kandidaten', zegt ook Isabel Moens van Zorgnet-Icuro, de koepel van voorzieningen in de geestelijke gezondheidszorg. Zij noemt de situatie bijzonder pijnlijk en wijst op de grote verantwoordelijkheid van de beroepsvereniging. 'Als psycholoog kan je perfect een paar sessies per week tegen een iets lager tarief doen, om extra kwetsbare mensen te helpen, en de rest van de tijd voortwerken zoals voorheen.'
Geen aanpassing
Minister De Block is niet van plan de vergoeding voor de psychologen te verhogen. Ze zegt dat er in sommige regio's in Vlaanderen wel degelijk 'een mooi aantal' kandidaten is. 'En in Wallonië en Brussel is er geen bangmakerij geweest vanuit de beroepsvereniging.'

In een gesprek met De Ochtend op Radio 1 voegde de minister daar nog aan toe dat patiënten zelf kunnen kiezen voor één van de psychologen die wel intekent op het systeem. 'Ik ga met deze wet door', gaf ze aan.

Ze wijst er ook op dat de patiënt zelf het laatste woord heeft. 'Er zijn netwerken waar de patiënten vanaf maart wel degelijk terecht zullen kunnen. Ze zullen dan zelf wel uitmaken of ze naar een psycholoog gaan waar ze maar 45 euro moeten betalen of naar een waar ze 60 euro moeten betalen'.

# data[].attributes.attachment_link.title
De Block: 'Terugbetaling bezoek psycholoog niet meer aanpassen'

# data[].attributes.attachment_link.description
Maar weinig psychologen willen meewer­ken aan het plan om een consultatie voor matig ernstige proble­men terugbetaalbaar te maken. Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) zal haar voorstel echter niet meer aanpassen, zegt ze. Mensen met een 'matige' depressie, alcoholverslaving of angststoornis sneller en beter helpen, zodat hun problemen niet ontsporen en dat zonder dat ze zich blauw betalen aan psychologische hulp.

# data[].attributes.body
Wandelen is goed voor je mentale gezondheid

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wandelen is niet alleen gezond voor je lichaam, het doet ook je mentale gezondheid deugd. De organisatie "Te Gek!?" die psychische problemen bespreekbaar wil maken, lanceert een campagne met "te gekke wandelingen", door de loop van het hele jaar in alle windstreken van Vlaanderen. Bij de campagne hoort een lied en dat is vanochtend in Zoersel voorgesteld.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Te Gek?!" wil mensen aanzetten om te wandelen

# data[].attributes.attachment_link.description
Wandelen is niet alleen gezond voor je lichaam, het doet ook je mentale gezondheid deugd. De organisatie "Te Gek!?" die psychische problemen bespreekbaar wil maken, lanceert een campagne met "te gekke wandelingen", door de loop van het hele jaar in alle windstreken van Vlaanderen.

# data[].attributes.body
Of toch niet?

# data[].attributes.body
Op suggestie van een student

# data[].attributes.headline
Online hulpverlening bij psychische problemen zit in de lift

# data[].attributes.subject
Online hulpverlening bij psychische problemen zit in de lift

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Geestelijke gezondheidszorg wint de laatste jaren aan belang. Eén van de redenen is het grote aantal mensen met psychische problemen in Vlaanderen en dit aantal lijkt nog toe te nemen. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) kampt bijvoorbeeld 1 op 5 jongeren met geestelijke gezondheidsproblemen. Wetenschappelijk onderbouwde online tools waar je zelf mee aan de slag kan, zijn de hulpmiddelen die steeds belangrijker worden.

Laagdrempelig

Een aantal voordelen zijn dat deelnemers ook thuis aan de slag kunnen en dat 24 uur op 24. Onlinehulp is bovendien laagdrempelig. Naast de talrijke bezoekers blijkt bijvoorbeeld 'Alcoholhulp' ook doelgroepen te bereiken die ondervertegenwoordigd zijn bij de klassieke hulpverlening, namelijk vrouwen (50% van de deelnemers), werkenden, hoger opgeleiden en 50-plussers.

"Wij merken dat bij bepaalde doelgroepen die we vroeger moeilijk via de klassieke hulpverlening konden bereiken, bijvoorbeeld vrouwen met een alcoholprobleem, dat die nu veel beter bereikt worden.", zegt Geert Vanham, directeur van de Centra voor Alcohol- en andere Drugproblemen (CAD) Limburg.

Er zijn al heel wat tools beschikbaar en ze worden meer en meer gebruikt (cijfers 2017):

* alcoholhulp.be: 1.322 aanmeldingen voor de zelfhulp, 677 voor de begeleiding en 119 blended begeleidingen (combinatie van onlinehulp met face-to-face-begeleiding)
*cannabishulp.be: 114 aanmeldingen voor de online begeleiding
*drughulp.be: 65 aanmeldingen voor de zelfhulp en 92 voor de begeleiding
* : 200 aanmeldingen voor de zelfhulp en 80 voor de begeleiding
*depressiehulp.be (lancering in oktober in 2017): 200 aanmeldingen voor de zelfhulp en 260 blended begeleidingen
*zelfThink Life: Sinds september 2016 schreven zich een 1.000-tal mensen in op de online zelfhulpcursus
* (voor jongeren tussen 12 en 16 jaar). 37.450 sessies opgestart
* 'Fit in je Hoofd, Goed in je vel': 147.405 sessies opgestart

# data[].attributes.attachment_link.title
Meer Vlamingen zoeken onlinehulp bij verslaving of depressie

# data[].attributes.attachment_link.description
Geestelijke gezondheidszorg wint de laatste jaren aan belang. Eén van de redenen is het grote aantal mensen met psychische problemen in Vlaanderen en dit aantal lijkt nog toe te nemen. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) kampt bijvoorbeeld 1 op 5 jongeren met geestelijke gezondheidsproblemen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pano - (Online) gokken: jong geleerd is ... | VRT NU

# data[].attributes.attachment_link.description
Gokreclame is overal. Op televisie, op straat, online en op het shirt van je favoriete voetballer. Intussen schieten ook speelhallen, gokkantoren en zelfs kindercasino's als paddenstoelen uit de grond.

# data[].attributes.headline
GGZ nieuws: Hoogleraar Psychiatrie pleit voor ‘blended psychiatrie’

# data[].attributes.subject
GGZ nieuws: Hoogleraar Psychiatrie pleit voor ‘blended psychiatrie’

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
23 maart 2018 Dertig jaar onderzoek naar oorzaken van psychiatrische ziekten heeft nog te weinig opgeleverd. Als het aan hoogleraar Psychiatrie Floortje Scheepers ligt gaan we het binnen de GGZ anders doen. Vandaag pleit zij tijdens haar oratie voor 'blended psychiatrie' : het combineren van patiëntenervaringen, kennis van professionele hulpverleners en kennis uit harde data.

Er zijn nog steeds heel veel patiënten met ernstige psychische ziekten die onvoldoende baat hebben bij de huidige psychiatrische zorg. Ze krijgen te maken met lange wachtlijsten en steeds veranderende diagnoses. 'We geven patiënten dezelfde medicijnen als dertig jaar geleden en kunnen ze vaak niet voldoende helpen hun weg (terug) te vinden naar een inclusieve samenleving.' stelt Floortje Scheepers. 'Ik pleit voor innovatievere zorg en onderzoek gericht op de complexiteit van de echte praktijk.'
Blended Psychiatrie
Met blended psychiatrie doe je meer recht aan complexiteit. 'Blended psychiatrie staat voor een drie eenheid: de individuele, subjectieve ervaring van de patiënt, professionele kennis van de hulpverleners en kennis voortkomend uit harde data. Alle drie heb je evenveel nodig om die ene patiënt met psychische problemen goede zorg te verlenen. Dat lijkt simpel maar is het niet. Blended psychiatrie is ploeteren met elkaar, kleine stapjes zetten. Het vraagt om een cultuur van leren in plaats van weten, van collectieve intelligentie en bescheidenheid in plaats van individuele excellentie. Alleen samen kunnen we dit waarmaken.'
Verhalenbank
In 2017 hebben is vanuit het UMC Utrecht de Verhalenbank Psychiatrie opgezet. Verhalen van (ex)patiënten, hulpverleners en naasten worden verzameld, geanalyseerd en gedeeld. De grote gedachte achter de verhalenbank is om op basis van verhalen en het narratieve onderzoek, de zorg en het herstel rondom psychiatrische ziekten te verbeteren. 'Maar ook het delen van de verhalen is een belangrijke pijler', vult Floortje Scheepers aan. 'We weten dat verhalen troost, hoop en kracht kunnen bieden. Wij als zorgverleners maken nog veel te weinig gebruik van verhalen als leerzame bron.'
Psynet
In de huidige psychiatrische ketenzorg wordt de patiënt van de ene naar de andere zorgverlener doorverwezen. Niemand lijkt zich verantwoordelijk te voelen voor het geheel. De meeste suïcides en calamiteiten in de psychiatrie vinden plaats tijdens de overgang van de ene naar de andere hulpverleningsinstantie. Netwerkzorg is een alternatief voor deze ketenzorg. Hulpverlening uit verschillende levensdomeinen worden hierbij aan elkaar gekoppeld. Een mooi voorbeeld is PsyNet: een innovatieve digitale tool die de communicatie- en informatie-uitwisseling op een veilige manier in het persoonlijke netwerk van de patiënt mogelijk maakt. Scheepers: 'De patiënt heeft hierin een centrale rol en kan zijn eigen persoonlijke netwerk opbouwen met formele maar ook met informele hulpverleners zoals broers, zussen, vaders, moeders of een buurvrouw. Door beter te luisteren naar wie en wat de patiënt nodig heeft en dit vervolgens met elkaar te verbinden, maken we zichtbaar dat niemand er alleen voor staat en dat we het met elkaar moeten doen.'
Big data
Door met patiënten, professionals en onderzoekers dynamische zorgdata te koppelen, te analyseren en te interpreteren, komt de complexiteit van psychische kwetsbaarheid beter in beeld. Zo ontstaat er een continu lerend proces. Dat er tussen 12 uur en 13 uur meer agressie voorkomt op de kinderkliniek is zichtbaar doordat alle agressie-incidenten al jarenlang worden geregistreerd. Dat tussen 12 uur en 13 uur de lunchtijden zijn van de kinderkliniek weet de computer niet, maar de verpleging wel. Al die kinderen bij elkaar aan tafel is blijkbaar vragen om problemen. Oplossingen zoals bijvoorbeeld de tafels uit elkaar halen en in twee groepen gaan lunchen komen dan vanzelf.
Voorafgaand aan de oratie van Floortje Scheepers is het symposium Rondom Zien georganiseerd. Ervaringsdeskundigen vertellen het verhaal over psychiatrische kwetsbaarheid, hervinden van perspectief en herstel vanuit verschillende invalshoeken.
Bron: umcutrecht.nl

Dit bericht is 1130 keer gelezen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hoogleraar Psychiatrie pleit voor 'blended psychiatrie' -

# data[].attributes.attachment_link.description
23 maart 2018 Dertig jaar onderzoek naar oorzaken van psychiatrische ziekten heeft nog te weinig opgeleverd. Als het aan hoogleraar Psychiatrie Floortje Scheepers ligt gaan we het binnen de GGZ anders doen. Vandaag pleit zij tijdens haar oratie voor 'blended psychiatrie' : het combineren van patiëntenervaringen, kennis van professionele hulpverleners en kennis uit harde data.

# data[].attributes.body
Wil je weten hoe er concreet aan herstel gewerkt kan worden wanneer je cliënt niet in opname is. Misschien willen jouw cliënt en zijn belangrijke derden wel student worden aan de herstelacademie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Toon Derison is coördinator van een HerstelAcademie. In deze video vertelt hij wat een herstelacademie is en wat het te bieden heeft.

De Vlaamse Vereniging voor Geestelijke Gezondheid (VVGG) en Mentalis ondersteunen de opstart van HerstelAcademies in Vlaanderen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wat biedt een HerstelAcademie? - PsychoseNet.be

# data[].attributes.attachment_link.description
Toon Derison is coördinator van een HerstelAcademie. In deze video vertelt hij wat een herstelacademie is en wat het te bieden heeft. De Vlaamse Vereniging voor Geestelijke Gezondheid (VVGG) en Mentalis ondersteunen de opstart van HerstelAcademies in Vlaanderen.

# data[].attributes.headline
Gentse onderwijsinstellingen halen geestelijke gezondheid uit de taboesfeer

# data[].attributes.subject
Gentse onderwijsinstellingen halen geestelijke gezondheid uit de taboesfeer

# data[].attributes.attachment_link.title
Gentse onderwijsinstellingen halen geestelijke gezondheid uit de taboesfeer

# data[].attributes.attachment_link.description
De Gentse hogeronderwijsinstellingen - waaronder Arteveldehogeschool -, de Stad Gent, Logo Gezond+ en het Fonds GavoorGeluk slaan de handen in elkaar met het nieuwe project 'Student in Warme stad Gent'. Onder de noemer 'Student in Warme stad Gent' bundelen de hogeronderwijsinstellingen, de Stad Gent, Logo Gezond+ en het Fonds GavoorGeluk de krachten voor de verbetering van het mentaal welzijn van jongeren die studeren in Gent.

# data[].attributes.headline
Online hulp voor ouders van kinderen die denken aan zelfmoord

# data[].attributes.subject
Online hulp voor ouders van kinderen die denken aan zelfmoord

# data[].attributes.body
zie ook: https://www.zelfmoord1813.be/ik-ben-bezorgd-om-iemand/help-mijn-kind-denkt-aan-zelfmoord

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odisee, het Kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen, lanceert een website voor ouders van kinderen die denken aan zelfdoding. Op 'Help, mijn kind denkt aan zelfmoord', kunnen ze onder meer terecht voor informatie en getuigenissen. Het initiatief krijgt de steun van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin, Jo Vandeurzen (CD&V).

In Vlaanderen heeft 7,5 procent van de jongens en 10 procent van de meisjes tussen 12 en 24 jaar ooit een suïcidepoging ondernomen. Hun ouders ervaren een ernstige impact op hun kwaliteit van leven, zo blijkt uit onderzoek van Odisee.
Zelfs psychologische klachten
Zo is er de emotionele en psychologische impact. "Ouders zijn geschokt, ze voelen zich verdrietig, schuldig en onmachtig, angstig", zegt Alexandre Reynders, de ontwikkelaar van de website. "Bovendien zijn ze vaak permanent waakzaam om te voorkomen dat er iets met hun kind gebeurt. Dat leidt dan weer tot fysieke en psychologische klachten zoals slapeloosheid, depressie en soms zelfs, op hun beurt, zelfmoordgedachten."

Daarnaast blijkt dat ouders hun sociaal leven op een lager pitje zetten, deels door de intense zorgen voor het kind, maar sommigen schuwen ook het sociaal contact uit schaamte of angst voor vooroordelen. "Ouders geven ook aan dat de bijzondere zorg voor hun kind moeilijk te combineren valt met het werk, terwijl dit vaak nog de enige manier is om af en toe hun gedachten te verzetten. Ze zijn daardoor soms genoodzaakt om minder te gaan werken of zelfs het werk te onderbreken, wat tot inkomensverlies kan leiden."

Ook de overige gezinsleden ondervinden negatieve gevolgen. De relatie tussen broers en zussen komt onder druk te staan, net als de partnerrelatie van de ouders.
Rechten, oefeningen, getuigenissen
Op 'Help, mijn kind denkt aan zelfmoord' vinden ouders informatie over zelfmoord, zelfzorg, rechten van ouders, oefeningen in opvoedingsondersteuning en talloze getuigenissen van ouders in een gelijkaardige situatie. De website werd begin 2018 in een testfase geëvalueerd door het doelpubliek zelf, zegt minister Vandeurzen. Maar ook hulpverleners kunnen de website gebruiken, ter ondersteuning van de ouders. De website is te vinden via de portaalsite Zelfmoord1813." ( www.zelfmoord1813.be/ouders)

'Help, mijn kind denkt aan zelfmoord' wordt donderdag officieel voorgesteld op een studievoormiddag.
Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

# data[].attributes.attachment_link.title
Nieuwe website voor ouders van kinderen die denken aan zelfdoding

# data[].attributes.attachment_link.description
Odisee, het Kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen, lanceert een website voor ouders van kinderen die denken aan zelfdoding. Op 'Help, mijn kind denkt aan zelfmoord', kunnen ze onder meer terecht voor informatie en getuigenissen. Het initiatief krijgt de steun van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin, Jo Vandeurzen (CD&V).